برترین‌ها: این مسئله تقریباً انکارناپذیر است که نسخه کتاب از یک فیلم بسیار جذاب‌تر از خود آن فیلم است. معمولاً نیز گفته می‌شود که مطالعه یک کتاب نسبت به تماشای یک میز به مراتب بهتر و تأثیرگذارتر است، اما چرا؟ چه دلیل و یا دلایلی وجود دارد که این تفکیک و تفاوت بین تماشای یک فیلم و مطالعه یک کتاب وجود دارد؟ در این مطلب همراه ما باشید تا با هم دلایلی را بررسی کنیم که نشان می‌دهد چرا کتاب بهتر از فیلم است؟

فیلم بعد از ترجمه تغییر زیادی می‌کند

یکی از مسائلی که در رابطه با ترجمه یک فیلم وجود دارد آن است که گاهی مفاهیم و اصطلاحات یک زبان و فرهنگ در زمان ترجمه به کلی تغییر شکل می‌دهد. این در حالی است که تبدیل آن مفهوم در ترجمه فیلم در کنار تصاویر تعریف‌شده‌ای که در فیلم وجود دارد گاهی ناهماهنگ و ناهمخوان می‌شود.

این در حالی است که وقتی یک مترجم دست به ترجمه کتابی می‌زند اول مفهوم را با زبان اصلی آن مطالعه می‌کند و بعد با برداشت خود و به گونه‌ای که با زبان و فرهنگ خود همراه و همخوان است آن را ترجمه می‌نماید، به همین دلیل هم هست که غالباً ترجمه یک کتاب تغییر بسیاری در نسخه اصلی آن ایجاد نمی‌کند و ضعف و خدشه‌ای نیز به آن وارد نمی‌نماید، اما با تماشای فیلمی ترجمه‌شده قطعاً تفاوت‌های ناهمخوانی از آن را شاهد خواهید بود.

تصورات مخاطب در فیلم و کتاب متفاوت است

وقتی یک کارگردان دست به ساخت فیلمی می‌زند تمامی صحنه‌ها، شخصیت‌ها، لباس‌ها و… همگی به شکلی مشخص و تعریف‌شده طراحی می‌شوند و تمامی آن‌ها در ذهن مخاطب مشخص می‌گردند، بدون آنکه مخاطب، خودش تأثیری در این تصویرسازی داشته باشد، اما در یک کتاب، شرح صحنه‌ها، شخصیت‌ها و تمامی جزئیات به صورتی انجام می‌پذیرد که مخاطب، خود و با کمک تخیلات خودش تمامی آن‌ها را تصور می‌کند، به همین دلیل نیز مطالعه یک کتاب تخیلات و استقلال ذهنی مخاطب را تقویت کرده و تأثیر مثبت بیشتری خواهد داشت.

در کنار این موضوع نیز می‌توان گفت که تصور مستقل مخاطب در رابطه با شخصیت‌هایی که منفی و یا مثبت هستند، بنا بر سلیقه خود آن فرد و باور‌هایی که در ذهن خود دارد می‌تواند باعث شود که شخصیت‌ها برای او باورپذیرتر باشند و جنبه‌های مثبت و یا منفی‌شان ملموس‌تر به نظر آیند، به همین دلیل هم هست که ما معمولاً با مطالعه یک کتاب با افراد و شخصیت‌های داستان همزادپنداری بیشتری می‌کنیم.

فیلم در زمان شرح داستان محدودیت دارد

یکی‌دیگر از ویژگی‌هایی که مطالعه یک کتاب را از تماشای فیلم بهتر می‌کند عدم محدودیت آن در تعریف و شرح داستان است. معمولاً یک فیلم زمان مشخصی در حدود یک ساعت و نیم تا سه ساعت را در دست دارد تا تمامی اتفاقات و جریان‌های داستان را ارائه دهد. این در حالی است که یک کتاب تقریباً بدون هیچ محدودیت زمانی با مخاطب خود ارتباط برقرار می‌کند. شما می‌توانید ساعت‌هایی را صرف مطالعه یک یا دو صفحه از یک کتاب کنید و آن را با تمام وجود خود لمس نمایید.

فیلمنامه تمامی احساسات را نشان نمی‌دهد

ممکن است در یک فیلم گفتگو‌های بسیاری را میان شخصیت‌ها مشاهده کنید، اما مسئله‌ای که وجود دارد آن است که در ساخت یک فیلم هیچ‌گاه نمی‌توان گفتگو‌های درونی، احساسات خیلی شخصی و تفکرات فردی را به طور مشخص نشان داد. این در حالی است که در یک داستان معمولاً شما بخش زیادی از ذهن خود را با افکار درونی شخصیت‌ها همراه می‌کنید و گویی که پا به پای او در رابطه با مسئله می‌اندیشید، به همین دلیل هم هست که معمولاً یک فیلمنامه محدودیت‌های بیشتری برای ارائه احساسات شخصی دارد.

کتاب به شما کمک می‌کند که قسمت‌های مختلف را با هم ادغام نمایید

یکی‌دیگر از ویژگی‌های جذاب مطالعه کتاب آن است که شما می‌توانید تمامی ظرافت‌های داستانی را در کنار هم ادغام کنید. شرح بخش‌های متفاوتی از لوکیشن داستان، همراهی شخصیت‌هایی که در ذهن تصور کرده‌اید و همه و همه ویژگی کتاب است، آن هم به این صورت که این توانایی را در مخاطب ایجاد می‌کند تا تمامی آن‌ها را کنار یکدیگر قرار دهد و موقعیتی کلی را متصور شود.

این در صورتی است که تمامی قسمت‌ها، رخداد‌ها و لوکیشن‌های یک فیلم به شکل مشخصی در کنار هم قرار گرفته‌اند و دیگر نیازی نیست که مخاطب، خودش آن‌ها را با کمک ذهنی خلاق ادغام کند. عدم وجود این ویژگی در کتاب نیز باعث رشد خلاقیت و فعالیت‌های ذهنی مخاطب می‌شود.

کتاب همیشه با شما می‌ماند

فیلم‌ها هیچ‌گاه یک جسم فیزیکی را به شما ارائه نمی‌دهند و بنابراین نیز شما هیچ‌گاه نمی‌توانید وجود آن‌ها را در کنار خود احساس کرده و آن‌ها را با خود همراه نمایید، اما این ویژگی در کتاب وجود ندارد. شما می‌توانید کتاب خود را همیشه همراهتان داشته باشید و در صورت نیاز آن بخش و یا صفحه‌ای که مدنظر دارید را به راحتی مطالعه کنید و به آن دسترسی یابید.

منبع: barnesandnoble

دیوید بکام، هتلی با موضوعیت لندن در چین افتتاح خواهد کرد

دیوید بکام، فوق ستاره‌ی فوتبال دنیا و همسر ویکتوریا بکام به‌دنبال افتتاح هتلی به نام «لاندنر ماکائو» (The Londoner Macau) تا سال ۲۰۲۰ در چین است که بخشی از لندن را به ماکائو خواهد آورد.

در گوشه‌گوشه‌ی این هتل، جاذبه‌های نمادین لندن به چشم می‌خورد، از نماهای بیرونی منطقه وست‌مینستر و کاخ وست‌مینستر با یک بیگ بن کوچک تا یک لابی شیشه‌ای که حس و ظاهری مشابه هتل کلاریج لندن دارد. حتی محوطه‌ها و باغ‌های این هتل با الهام از کاخ کنزینگتون آماده شده‌اند.

منطقه‌ی خرید هتل لاندنر ماکائو نیز بازدیدکنندگان را به پایتخت انگلیس می‌برد، به‌خصوص فروشگاه‌های مد در خیابان باند، می‌فر و خیابان Saville Row و بوتیک‌های کوچکی که بیشتر در خیابان سوهو، منطقه‌ی کاونت گاردن و خیابان پورتوبلو دیده می‌شود. مسافران حتی می‌توانند با تاکسی‌های سیاه دوری در اطراف بزنند یا در سرگرمی تعویض پست نگهبانی یا رویدادهای ورزشی نظیر مسابقات اسب‌سواری اسکات شرکت کنند.

این پروژه بخشی از همکاری بکام و لاس‌وگاس سندز به شمار می‌رود؛ این شرکت گردشگری و هتلداری آمریکایی مشغول بازآفرینی برند تفرجگاه Sands Cotai Central در کوتای استریپ ماکائو است. اسم این فوتبالیست سابق دنیا نه‌تنها با اسم هتل لاندنر ماکائو گره خورده، بلکه او در حال همکاری با یک شرکت طراحی داخلی لندنی در زمینه‌ی زیبایی‌شناسی دو سوئیت مفهومی این هتل است.

سرآشپز مشهور، گوردون رمزی که از دوستان صمیمی دیوید بکام نیز محسوب می‌شود، مسئولیت رستورانی به سبک انگلیسی را در هتل مذکور برعهده خواهد داشت که با سرو غذاهای کلاسیک انگلیسی نظیر کباب یکشنبه و فیش ‌اند‌ چیپس، پذیرای مهمانان خواهد بود.

بکام در اظهاراتی گفته است:

لندن، شهر فوق‌العاده‌ای است که با افتخار، آن را خانه‌ی خود می‌نامم. اینکه طی همکاری نزدیکی با تیم سندز بتوانیم، جاذبه‌ها و عناصر شهر لندن را که عاشق آن‌ها هستم، به شهر ماکائو بیاوریم، فرصت خارق‌العاده‌ای برای من بوده است. به طراحی داخلی علاقه‌مند هستم، به همین دلیل مشارکت در روند طراحی و کمک به تکمیل این پروژه، گام مهم دیگری در همکاری دیرینه‌ی ما با سندز ریزورت ماکائو به شمار می‌رود.

هتل لاندنر ماکائو شامل محوطه‌ای برای برگزاری کنسرت‌ها و رویدادهای ورزشی، سه اسپا، ۲۰ رستوران، چهار کلوپ ورزشی و ۱۳ سالن رقص خواهد بود. هنوز تاریخ دقیقی برای افتتاح این هتل اعلام نشده است.

به گزارش ایسنا، در پی آب‌گرفتگی در طبقه منفی‌ پنج ساختمان آرشیو سازمان اسناد و کتابخانه ملی، این‌ ادعا مطرح شد که  اسنادی درباره مشروطه و نهضت جنگل که از رشت به تهران منتقل شده وجود داشته که خمیر شده‌اند. البته همان زمان علی‌ زرافشان – معاون اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی – در توضیحی در این‌باره گفت این اسناد در طبقه منفی پنج نگهداری نمی‌شدند. از طرفی حسن اکبری – پژوهشگر و مجموعه‌دار اسناد مشروطه گیلان –  که این اسناد مشروطه در اختیار اوست می‌گوید آن‌ها را برای قیمت‌گذاری به سازمان اسناد تهران تحویل داده که بعد از کش و قوس‌هایی تحویل‌شان گرفته ‌است.

او در این‌باره به ایسنا گفت: اسناد مشروطه گیلان در اختیار من است. من مجموعه‌دار  شخصی هستم و این اسناد را به  سازمان اسناد گیلان داده بودم تا در قالب کتاب چاپ کنند. این کتاب با عنوان «اسناد دولتی گیلان در عصر مشروطه» آماده شد و حتی مراسم رونمایی‌هم گرفتند، اما بعدا اجازه چاپ ندادند.

اکبری افزود: از طرفی موزه مشروطه گیلان خواهان خرید این اسناد بود اما به دلیل کارشکنی‌هایی که وجود داشت این اتفاق نیفتاد و این اسناد در حال حاضر در آشیو شخصی من در تهران است.  آن زمان سازمان اسناد گیلان و شهرداری تهران از سازمان اسناد تهران درخواست داشتند اسنادی که در اختیار من است قیمت‌گذاری شود و دستور دادند آن‌ها به تهران منتقل شوند. حدود یک‌ ماه نیز  این اسناد در اختیار آن‌ها بود اما نه قیمت‌گذاری کردند و نه کارشناسی. بعد هم من با کش و قوس زیاد این اسناد را تحویل گرفتم. این اسناد شامل دوهزار برگ سند مشروطه و تعدادی هم سند نهضت جنگل بود.

اکبری در ادامه بیان کرد: چند وقت بعد از این‌که من اسناد را تحویل گرفتم، طبقه منفی پنج سازمان اسناد دچار آبگرفتگی شد و شنیده‌ام تعدادی اسناد اهدایی و اسناد نخست‌وزیری آسیب دیده و شبانه آن‌ها  را منتقل کرده‌اند.

او در ادامه گفت: متأسفانه از داخل سازمان اسناد کسی به صورت دقیق حرف نمی‌زند و اخبار غیرموثقی درباره اسناد شنیده می‌شود. ولی بر اساس گمانه‌زنی کسانی که در آن‌جا کار می‌کردند و با آن مکان‌ آشنایی داشتند، تعدادی از سندهای اهدایی از جمله ۱۰ برگ «سند عدلیه مشروطه» که خود من دو سال پیش اهدا کرده بودم، آسیب دیده‌اند. فقط امیدوارم از این اسناد اسکن گرفته باشند.

 او درباره این‌که آیا از این‌که این اسناد در طبقه منفی پنج ساختمان آرشیو نگه‌داری می‌شدند اطمینان دارد یا خیر  گفت: کسی از چگونگی ماجرا اطلاع موثق ندارد؛ البته اگر طبق صحبت آقای زرافشان اسناد بی‌اهمیتی بودند چرا  این اسناد شبانه خارج شده‌اند؟

 اوایل آبان‌ماه امسال از گوشه و کنار زمزمه‌هایی به گوش می‌رسید که در بارندگی‌های اوایل این‌ ماه و طغیان یکی از مسیل‌های قدیمی تهران، پمپ‌های مستقر در ساختمان آرشیو سازمان اسناد و کتابخانه ملی عمل نکرده و باعث نفوذ آب به مخزن منفی پنج این ساختمان شده و در این بین  اسنادی از بین رفته است. در تماس‌هایی با برخی مسؤولان سازمان اسناد و کتابخانه ملی، با رد این موضوع، گفته شد که با تمهیدهای اندیشیده‌شده، اتفاق خاصی رخ نداده است اما هیچ‌کدام درباره این موضوع یک توضیح رسمی رائه نکردند. اما در پی انتشار چند مطلب در فضای مجازی که حتی بعضا با ذکر جزئیات، مدعی بودند که دسته‌هایی نشان‌دار از اسناد رسمی آسیب دیده‌اند، سازمان اسناد و کتابخانه ملی درنهایت با صدور اطلاعیه‌ای عمومی اعلام کرد: «با سپاس فراوان از دغدغه‌های خبرنگاران و شهروندان گرامی نسبت به حفظ میراث و اسناد کشور، سازمان اسناد و کتابخانه ملی به اطلاع می‌رساند که خوشبختانه تغییرات جوی اخیر هیچ آسیبی به اسناد این مرز و بوم نرسانده است. از سوی دیگر ساختمان آرشیو با تکمیل ظرفیت مخازن روبه‌رو شده است، از این رو به جهت افزایش ظرفیت مخازن فعلی از طریق نصب قفسه‌های ریلی، سازمان اقدام به انتقال موقت اسناد پیش‌آرشیوی به یکی از مخازن ساختمان کتابخانه ملی کرده است تا پس از نصب قفسه‌های ریلی به جای خویش بازگرداند.»

این درحالی است که علی‌ زرافشان – معاون اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی – در گفت‌وگویی  نفوذ آب به طبقه منفی پنج مرکز اسناد و خمیر شدن برخی از آن‌ها را تایید کرد. او در عین حال گفت که این اسناد، اسناد امحایی و فاقد ارزش ملی بوده‌اند.

همچنین اشرف بروجری – رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی- در نشستی خبری در این‌باره در توضیحی گفت: سطح آب در زمان بارندگی مقداری بالا آمده بود و فوقش مچ پای شما در آب می‌رفت اما سندی در آن‌جا وجود نداشت که قابلیت نگهداری داشته باشد. سند از دستگاه‌های مختلف در کتابخانه ملی جمع‌آوری و کار غربالگری انجام می‌شود و اسناد قابل حفاظت تکلیفش مشخص می‌شود و به طبقات بالا می‌رود، اما اسناد امحایی به طبقه منفی پنج می‌رود و تا زمانی که به کارخانه‌های خمیرسازی منتقل شود آن‌جا می‌ماند.

بروجردی تاکید کرد: اسنادی که قابلیت نگهداری داشته به هیچ وجه از دست نرفته و آسیب ندیده‌اند. آسیبی که ما درنظر داریم به معنای رطوبت بالایی است که به آن‌ها منتقل می‌شود. در واقع نُرم رطوبت برای نگهداری اسناد به هم می‌خورد. ما اقدامات اولیه را انجام داده‌ایم و فن‌ها در آن‌جا روشن هستند تا رطوبت را کامل از بین ببریم.

رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی درباره این‌که چرا این موضوع زودتر اطلاع‌رسانی نشده است گفت: حادثه خاصی نبود که ما بخواهیم جواب بدهیم، بلکه بیشتر فضاسازی انجام شده است. اتفاق خاصی نیفتاده است و ما این‌قدر عقل‌مان می‌رسد که اسناد آرشیوی را در جایی که مخاطره دارد نگذاریم. چیزی که آن‌جا بود اوراق امحایی بود که باید برای خمیرسازی می‌رفت. برخی از دوستان فضاسازی ایجاد کردند. ما اوراق امحایی را خارج کرده‌ایم. هنوز هم بخشی از اسناد در ساختمان اسناد هستند که تخلیه نشده‌اند.

انتهای پیام

پایگاه زیردریایی فرانسه، بزرگ‌ترین مرکز هنرهای دیجیتال جهان می‌شود

بزرگ‌ترین مرکز هنرهای دیجیتال جهان در فرانسه و در محلی در حال تکمیل است که اصلا انتظار آن را ندارید. این مرکز، به‌جای آنکه در ساختمانی مدرن و تازه‌ساز افتتاح شود، در پایگاه سابق زیردریایی بوردو (Bordeaux) متعلق‌به دوران جنگ جهانی دوم در حال ساخته شدن است. پایگاه مذکور، ساختمانی بتنی است که توسط نیروهای اشغالگر در سال ۱۹۴۳ ساخته شد. بخش‌هایی از فضای این سازه‌ی غیرمعمول که از جنس فولاد و بتن ساخته شده، چهار استخر بزرگ است که پیش از این، تبدیل به محلی برای برگزاری رویدادهای موقت هنری و فرهنگی شده بود و اکنون برای نمایشگاه‌های دائمی اختصاص داده شده است.

طبق برنامه‌ریزی‌ها، مرکز هنرهای دیجیتال لوز بازین دو لومیرز (Les Bassins de Lumieres که در زبان فرانسه به معنی استخر نورها است) از ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ آغاز به کار خواهد کرد. اولین اثری که در این مرکز به نمایش گذاشته خواهد شد، اثری از گوستاو کلیمت و پل کلی روی دیوارهای سالن و بازتاب آن‌ها روی آب‌های استخر خواهد بود.

شرکت کالچر اسپیسز (Culturespaces) که مسئولیت آتلیه برادران لومیر (Atelier des Lumières) در پاریس را به عهده دارد، انجام این پروژه‌ی عظیم را مدیریت می‌کند. اولین نمایش آتلیه برادران لومیر، نمایشی حیرت‌انگیز از آثار هنری ون گوگ بود که موفقیتی خیره‌کننده را برای آن‌ها به همراه داشت.

مرکز هنرهای دیجیتال لوز بازین دو لومیرز هفت روز هفته و در تمام طول سال باز خواهد بود و آثار به نمایش در آمده در آن، هر سال تغییر خواهد کرد

سفر به مالزی

مالزی یکی از کشورهای جنوب شرقی آسیا و پایتخت آن کوالالامپور است. مالزی به خاطر سواحل متعدد و تنوع جاذبه‌های طبیعی، یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری دنیا، به خصوص برای ورزش‌هایی مانند غواصی است. علاوه بر ساحل و جزیره‌های متعدد، جنگل‌های انبوه و سرسبز یکی دیگر از جذابیت‌های مالزی هستند. علاوه بر جاذبه‌های طبیعی، از نظر جاذبه‌های شهری، برج‌های بلند و رستوران‌های مشهور هم، مالزی حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.

اگر برای اولین سفر به مالزی برنامه‌ریزی می‌کنید، این نکات به شما کمک می‌کنند تا سفری لذت‌بخش‌تر داشته باشید و برای شرایط مختلفی که در طول سفر پیش می‌آیند، آمادگی داشته باشید.

آب و هوا

در طول سال، دو فصل بارانی در مالزی وجود دارد. بخش شرقی، بیشترین میزان بارندگی را از اوایل نوامبر تا آخر مارس تجربه می‌کند که بر اثر بادهای موسمی شمال شرقی ایجاد می‌شود و با بارندگی شدید و رعد و برق همراه است. رشته‌کوهی که از مرکز کشور می‌گذرد، پناهگاهی در برابر بادهای موسمی شرقی است اما کوالالامپور و شهرهای دیگر در بخش غربی، در این مدت بارندگی زیاد و طوفان دارند. از ماه مه تا سپتامبر، باد موسمی دیگری از سمت غرب می‌وزد و شهرهایی چون کوالالامپور را درگیر می‌کند. بیشترین میزان بارندگی کوالالامپور در همین فصل است.

این بدان معنا است که کوالالامپور بیشتر ایام سال با بارش باران مواجه است. خشک‌ترین فصل معمولا بین ماه مه تا جولای است. با این حال، بادهای شدید، زودگذر هستند و بارندگی هم آزاردهنده نیست و موجب تمیز شدن هوا می‌شود. در واقع گردشگران و می‌توانند در تمام طول سال به کوالالامپور سفر کنند بدون این که نگران آب و هوا باشند.

منطقه‌ی بورنئو آب و‌ هوای استوایی دارد. ایالت ساراواک یک فصل بارانی بین اکتبر و فوریه دارد. مرطوب‌ترین فصل ایالت صباح، بین نوامبر و فوریه است.

دمای هوا در طول روز بین ۲۲ تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد و در منطقه‌ی کوه کینبالو، بین ۱۵ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد است.

لباس مناسب

لباس‌ تابستانی برای آب و هوای گرم و مرطوب مالزی مناسب است. کفش پیاده‌روی برای گشت و گذار در طبیعت را فراموش نکنید. هنگامی که از مساجد و بناهای مذهبی بازدید می‌کنید، باید لباسی که شانه‌ها و زانو را می‌پوشاند، بپوشید.

غذا

همه‌ی غذاهای مالزی را امتحان کنید. بسیاری از غذاها، میوه‌ها و سبزی‌های مالزیایی در سایر نقاط دنیا به راحتی پیدا نمی‌شوند؛ بنابراین، از این فرصت استفاده کنید و از چشیدن طعم‌های جدید لذت ببرید. بیشتر غذاخوری‌های مالزی تا دیروقت باز هستند. غذاهای غربی هم در بسیاری از اقامتگاه‌ها و رستوران‌ها وجود دارد.

آداب معاشرت

از آنجایی که مالزی یک کشور مسلمان است و بیشتر جمعیت آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند، دست دادن با زنان مسلمان دور از ادب است. برای احوال‌پرسی با آن‌ها فقط تکان دادن سر و لبخند زدن کافی است. برای ورود به منزل افراد و مساجد و مکان‌های مذهبی، باید کفش‌های خود را در بیاورید. در بسیاری از مسجدها، شال و لباس مناسب برای ورود گردشگران وجود دارد. عکس‌برداری از مکان‌های مذهبی مانعی ندارد اما بهتر است که قبلا اجازه بگیرید.

خرید

بیشتر فروشگاه‌ها قیمت‌های ثابتی دارند. اما در بازارهای شبانه، غرفه‌های خیابانی و بازارچه‌های سنتی، می‌توانید چانه بزنید و تخفیف بگیرید.

مالزی مقصد خوبی برای خرید است. هر نوع محصولی که بخواهید در آن پیدا می‌شود؛ از ارزان‌ترین اجناس قلابی گرفته تا گران‌ترین کالاهای اصل و باکیفیت. بنابراین با هر بودجه‌ای می‌توانید چیزی برای خود یا نزدیکان‌تان بخرید.

مراکز خرید بزرگ و مشهوری در کوالالامپور و سایر شهرهای مالزی وجود دارد که در آن‌ها برترین برندهای داخلی و بین‌المللی به عرضه‌ی محصولات خود می‌پردازند. این مراکز معمولا رستوران و فودکورت هم دارند. اگر می‌خواهید خریدی ارزان‌تر و محلی‌تر را تجربه کنید، بازارهای روز و غرفه‌های خیابانی را از دست ندهید.

بازارهای محلی، بازارچه‌های آخر هفته و بازارچه‌های شبانه‌ی متعددی در مالزی وجود دارند که در آن‌ها می‌توانید انواع کالاهای متنوع را با قیمت‌های ارزان خریداری کنید.

حفظ سلامتی در طول سفر

برای این که خودتان را از آفتاب شدید حفظ کنید، از ضدآفتاب‌های مناسب حتما استفاده کنید. کمبود آب بدن از مشکلات رایجی است که مسافران مالزی با آن مواجه می‌شوند. به اندازه‌ی کافی مایعات بنوشید. به دلیل شرایط آب و هوایی، انواع حشرات در طول سال در مالزی وجود دارند، به خصوص در مناطق جنگلی. با پوشیدن لباس مناسب و استفاده از اسپری‌های دفع‌کننده‌ی حشرات، خودتان را از نیش حشرات محفوظ نگه دارید. این حشرات ممکن است ناقل بیماری‌های جدی باشند.

سطح بهداشت مواد غذایی در سراسر مالزی بالا است، اما با این حال هنگام خرید غذا دقت کنید. از مکان‌های معتبر غذا بخرید. اگر می‌خواهید غذای خیابانی را امتحان کنید، از غرفه‌هایی خرید کنید که مواد غذایی تازه دارند، غذا را در حضور مشتری طبخ می‌کنند و مشتریان بیشتری دارند. تا جایی که امکان دارد، از مصرف آب لوله‌کشی و قطعات یخ خودداری کنید. فقط نوشیدنی‌ها و آبی که در بطری‌های دربسته هستند بنوشید. برای مواقع لزوم، قرص‌های ضدعفونی‌کننده‌ی آب را فراموش نکنید.

هزینه‌ها

مالزی در مجموع مقصد گردشگری گرانی نیست. به دلیل وفور منابع طبیعی، غذا به خصوص غذای خیابانی در مالزی قیمت اندکی دارد. امکانات اقامتی متعددی در مالزی وجود دارد که شما با توجه به بودجه‌ی در نظر گرفته شده، می‌توانید هر کدام را که مناسب‌تر است انتخاب کنید. از هاستل‌های ارزان‌قیمت گرفته تا هتل‌های ۵ ستاره. حتی هتل‌های لوکس هم نسبت به بسیاری از مقصدهای گردشگری دنیا، ارزان‌تر هستند.

هزینه‌ی حمل و نقل در داخل کشور، به لطف یارانه‌ی سوخت، بسیار مقرون‌به‌صرفه است. وسایل حمل و نقل عمومی داخل شهری به خصوص در شهرهای بزرگ و توریستی مثل کوالالامپور، بسیار مجهز و کامل و قابل اطمینان هستند. تاکسی انتخاب دیگری برای حمل و نقل داخل شهری است که البته گران‌تر است و قبل از سوار شدن باید در مورد هزینه‌های آن با راننده به توافق برسید.

جاذبه‌های گردشگری

بیشتر مسافران، کوالالامپور را به عنوان مقصد سفر خود انتخاب می‌کنند و بعد برای سفر به بخش‌های دیگر مالزی برنامه‌ریزی می‌کنند. در کوالالامپور علاوه بر برج‌های مشهور پتروناس، جاذبه‌های طبیعی متعددی وجود دارد. باغ پرندگان، کوه کینبالو، موزه هنرهای اسلامی، پارک ملی تامان نگارا، غار باتو و… از دیگر جاذبه‌های گردشگری و جاهای دیدنی مالزی هستند.

روزنامه اعتماد: تهرانی‌ها می‌خواستند هفدهمین روز آذر را نفس بکشند و از تمیزی هوای بارانی نهایت بهره را ببرند، اما صبح بویی که هنوز نمی‌دانند چیست و از کجا برمی‌خیزد به ریه‌های‌شان امان نداد و مشام‌شان را تلخ کرد؛ درست همان‌روزی که پیروز حناچی به مناسبت یکساله شدن شهردارشدنش در برنامه تلویزیونی «نگاه یک» حاضر شده بود و مجبور شد بخشی از وقتش را به بوی نامطبوع تهران اختصاص دهد.

ماجرا، اما به یک سال قبل بازمی‌گردد. هنوز دی به نیمه نرسیده بود که بویی نامطبوع تهرانی‌ها را متوجه خود کرد. شایعه‌های زیادی دست به دست شدند. از ترکیدگی فاضلاب ساختمان پلاسکو گرفته تا به میان آمدن پای آراد‌کوه و دفن زباله در تهران. یکی دیگر هم تزریق ماده شیمیایی مرکاپتان به گاز شهری را عامل آن دانست. کار به آنجا رسید که ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ انوشیروان محسنی‌بندپی استاندار تهران از اختصاص بودجه ۷۰ میلیاردتومانی برای شناسایی بوی بدی که تهران را درنوردیده بود خبر داد و گفت ۳۵ میلیارد آن تخصیص داده شده است. پارسال کاربران در شبکه‌های اجتماعی از جمله توییتر هم این موضوع را به دقت رصد کردند و با هشتگ‌هایی، چون بوی_مرموز، بوی_نامطبوع، بوی_بد و بوی_تهران دیدگاه‌های خود را منعکس کردند.

وقتی دوباره در آذر امسال سر و کله بوی نامطبوع در تهران پیدا شد طنز و مزاح هم به شایعات افزوده شد تا آنجا که محسن هاشمی رییس شورای شهر تهران به شوخی گفت: «گندی زدیم، بوش دراومده». حالا بوی بدتهران عادی‌تر از پارسال شده است و گویی حضورش برای شهروندان آشناتر شده باشد کمتر نسبت به آن حساس هستند. شاید اگر به جای این شایعه‌پردازی‌ها و اظهارنظر‌ها یا حتی تشکیل کمیته‌های مختلف موضوع را به تخیل فیلمسازان سپرده بودند یک فیلم اکشن و جذاب می‌شد ساخت که بر اثر دفن انواع و اقسام زباله‌های بیمارستانی و شهری در آرادکوه موجودی تغییر ژنتیک یافته از دل آن کوه بیرون آمده و به تهرانی‌ها حمله کرده است. آن وقت شاید موضوع شکل دیگری به خود می‌گرفت.

شهردار و همنوایی بو با فاضلاب

وقتی ۱۰ آذر امسال دوباره سر و کله بوی نامطبوع در تهران پیدا شد بار دیگر بحث‌های سال گذشته هم در خاطره‌ها مرور شد. جالب‌ترین بخش مرور خاطره‌های آنچه سال گذشته از اظهارنظر‌ها به جا گذاشته بود این پرسش بود که با کدام دستگاه و وسیله مشخص بو را ردیابی و آنالیز می‌کنند. همان زمان سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرده بود که هیچ وسیله‌ای برای شناسایی و آنالیز بو در کشور وجود ندارد. با این حال امسال نیز ابتدا ماموران آتش‌نشانی موظف شدند دنبال بو بگردند.

سازمان مدیریت بحران هم در این مواقع حضور دارد. پرونده بو در مدیریت شهری تاکنون روی میز دو نفر قرار گرفته است؛ «صدرالدین علیپور» رییس مرکز مدیریت محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران در سال ۱۳۹۷ و اینک «شینا انصاری» مدیری که جایگزین او شده است. مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران گفت: متعاقب این شکایت‌ها گروه‌هایی از سوی اداره کل محیط زیست شهرداری تهران برای پیگیری موضوع و همچنین مشخص شدن منشا بو، مسوولیت پیدا کردند. انصاری با بیان اینکه انتشار این بو در مناطق ۱۷، ۱۳، ۲، ۶، ۹، ۱۰ و ۱۱ گزارش شده است، گفت: در حال حاضر مشغول بررسی علت انتشار این بو و پیدا کردن منشا آن هستیم و به محض مشخص شدن علت آن به شهروندان در خصوص آن اطلاعات خواهیم داد.

او در این باره گفت: گروه‌های اعزامی با خود دستگاه‌هایی برای جمع‌آوری آثار بو به محل‌های انتشار بوی نامطبوع برده‌اند، اما عموما به دلیل فرار بودند. بو و وزش باد، جمع‌آوری آثار بو کار سخت و تا حدودی ناممکن است. با این حال شامگاه ۱۶ آذر پیروز حناچی که در برنامه‌ای تلویزیونی حضور پیدا کرده بود درباره بوی نامطبوع تهران گفت: از طریق تماس مردمی با سامانه ۱۳۷ انتشار بوی نامطبوع در مناطق ۲، ۴، ۶، ۱۰، ۱۱ و ۱۳ ثبت شد و گزینه‌های مختلفی در مورد منشا این بو احصا شد؛ به‌گونه‌ای که در آن روز باد جنوبی در تهران وزید و ممکن است بوی منطقه آرادکوه و حوالی فرودگاه امام خمینی را به تهران آورده باشد. بررسی‌ها نشان داد که جهت باد با شبکه فاضلاب تهران منطبق بوده که ما این اطلاعات را به ستاد بحران داده‌ایم و در حال بررسی هستند.

هنوز فرضیه‌های قبلی پابرجاست؟

به نظر می‌رسد هنوز فرضیه‌هایی که پارسال در مورد بوی نامطبوع تهران مطرح و درباره آن‌ها گزارش نوشته شده بود به قوت خود باقیست. برای نمونه استاندار تهران در خصوص بوی نامطبوع منتشر شده در تهران گفته بود: پژوهش‌ها نشان می‌دهد در منطقه یافت‌آباد SO۲ نسبت به سایر مناطق افزایش داشته که این مورد نشان می‌دهد ترکیب این بو از سولفور است. انوشیروان محسنی‌بندپی همچنین گفته بود: بوی نامطبوع حدفاصل مرقد امام خمینی تا فرودگاه امام خمینی (ره) به دلیل این است که در بخش شمالی این اتوبان کشتارگاه‌ها و گاوداری‌ها وجود دارند که پساب آن‌ها وارد محیط زیست می‌شود.

۷ بهمن پارسال نیز صدرالدین علیپور رییس وقت مرکز مدیریت محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران در جلسه‌ای با اعضای کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر و مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران که به بررسی منشا انتشار بوی نامطبوع در تهران اختصاص داشت، گفته بود: بنا بر گزارشات، بوی نامطبوع تهران شبیه به بوی زباله‌های در حال سوخت یا بوی گاز آمونیاک و گاز مرکاپتان توصیف شده است.

ما بین ساعات ۱۶ الی ۱۷ دوازدهم دی ماه شوک محسوسی در دیتا‌های خود مشاهده کردیم همچنین از ساعت ۱۵ افزایش میزان غلظت SO۲ را داشتیم علاوه بر این در این ساعات غلظت PM۵/۲ نیز بالا رفت، ما براساس این دیتا‌ها و دیتا‌های دیگر به بررسی علت و منشا انتشار بوی نامطبوع در تهران پرداختیم. گرچه باید باز هم صبر کنیم و ببینیم سازمان مدیریت بحران آنچه حناچی به عنوان اطلاعات تجربه اخیر را به آن‌ها داده چگونه تحلیل می‌کنند، اما شاید بد نباشد گوشه چشمی به تولید روزانه ۹ هزارتن زباله در تهران داشته باشیم که راهی جز آرادکوه ندارد.

ولی نباید غافل شویم که ما سیستم قابل توجهی برای ردیابی و آنالیز بو هم نداریم. «سید آرش حسینی میلانی» عضو شورای شهر تهران این نکته را ۱۶ دی ۱۳۹۷ در گفتگو با روزنامه اعتماد تاکید کرده بود: دستگاهی که بتواند بو را شناسایی کند در کشور نداریم و صرفا در این مدت نیرو اعزام شده تا موضوع بررسی شود.

رمانتیک ترین مکان های دنیا برای سفر

به گزارش ایسنا، این تور آشناسازی چندملیتی در شرایطی برگزار شده که عقب‌نشینی آژانس‌ها و توریست‌های خارجی از سفر به ایران همچنان ادامه دارد. مهم‌ترین علت آن تهدیدهای آمریکا است که ایران را در رسانه‌ها کشوری در آستانه جنگ نشان می‌دهد. عامل دیگری که گردشگران و آژانس‌های خارجی برای آمدن به ایران مردد کرده، ناآرامی‌های اخیر است.

خولیان، نماینده یک آژانس اسپانیایی است، می‌گوید: این تظاهرات و ناآرامی‌ها در همه کشورها اتفاق می‌افتد، ما در اسپانیا آن را تجربه کرده‌ایم، فرانسه هم مدت‌ها است شاهد برپایی اعتراضات مردمی است حتی در لبنان هم اتفاق افتاده، چیز عجیبی نیست. همه ما به زندگی ادامه می‌دهیم و توریست‌ها هم می‌آیند.

ژوآو، مدیر یک آژانس‌های پرتغالی که در این تور حضور داشت نیز می‌گوید: من در ایران بودم و مشتری‌هایم از این‌که به چنین کشوری سفر کرده‌ام تعجب می‌کردند و مدام می‌پرسیدند مگر آنجا امن است و من ویدئوهایی را از خیابان و مردم می‌فرستادم که نشان دهم همه چیز امن است اما آن‌ها خیلی سخت باور می‌کردند.

سعید فکری ـ مدیر آژانس گردشگری و مجری این تور آشناسازی به ایسنا می‌گوید که ابتدا از ۳۰ نفر برای تورآشناسازی ایران دعوت شده بود اما در نهایت به  ۱۷ نفر است. طبیعی است که برخی از آن‌ها احتیاط کردند و سفرشان را به تعویق انداختند.

او درباره اثر تورهای آشناسازی در تغییر وضعیت گردشگری ایران، اظهار می‌کند: با توجه به کاهش حجم سفر گردشگران خارجی باید سعی کنیم تعداد تورهای آشناسازی را افزایش دهیم. از طرفی وقتی ما از کشورمان خوب تعریف می‌کنیم دیگران کمتر باور و یا اعتماد می‌کنند اما وقتی این تعریف‌ها را از هموطمن و یا هم‌زبانشان می‌شنوند باورپذیر است، برای همین از مدیران آژانس‌های گردشگری که در شبکه‌های اجتماعی هم حضور پررنگ دارند دعوت کردیم به ایران سفر کنند. معتقدیم تبلیغ آن‌ها اثرگذاری بهتری دارد.

فکری اضافه می‌کند: وقتی آن‌ها به ایران سفر می‌کنند چیزهایی را می‌بینند که شاید از نظر ما دور یا بی‌اهمیت باشد ولی همین نکات ریز روی تصمیم و جدیت آن‌ها بیشترین اثرگذاری را دارد. از طرفی می‌توانند احساس خود را از آنچه در ایران دیده‌اند به دیگران بهتر منتقل کنند.

این مدیر آژانس گردشگری درباره اثر برگزاری تورهای آشناسازی برای آژانس‌داران و رسانه‌ها در مقایسه با اینفلوئنسرها نیز می‌گوید: معتقدم در این شرایط هر کاری از دست‌مان برمی‌آید باید انجام دهیم. دعوت از اینفلوئنسرها خوب است ولی بستگی دارد چه کسانی جامعه هدف آن‌ها هستند و چه اثری روی مخاطب دارند، مثلا عربستان اینفلوئنسرهایی را دعوت کرد که جامعه هدف وسیع و اثرگذاری بالایی دارند ولی ما چه کسانی را دعوت می‌کنیم!؟

وی ادامه می‌دهد: زمانی اروپایی‌ها در بالیوود فیلم می‌ساختند و سفر از هند به این قاره یکباره تا ۵۰۰ درصد رشد می‌کرد، همان کاری که الان ترکیه انجام می‌دهد. طبیعتا دعوت از اینفلوئسرها و یا اقداماتی مثل فیلم‌سازی خوب است، ولی لازم است قشری که سفر را برنامه‌ریزی می‌کند و می‌فروشد هم در میان آن‌ها حضور داشته باشد، توجه به این مورد در کشور ما  بیشتر ضرورت دارد؛ چرا که در دنیا حضور آنلاینی ندارد و نمی‌تواند از بک‌پکرها درآمدزایی قابل توجهی داشته باشد. در نتیجه دعوت از اینفلوئنسرها و یا فیلم‌سازی به تنهایی فایده‌ای ندارد و در شرایط کلی کشور، سفر آژانس‌داران خارجی به ایران که می‌توانند در عین تبلیغ، تور بفروشد خیلی مهم‌تر و موثرتر است.

ارژنگ انتصاری ـ راهنمای این تور آشناسازی ـ نیز به ایسنا می‌گوید: در شرایطی که نظر سوء و اخبار منفی از ایران زیاد است وقتی آژانس‌داری به ایران می‌آید یعنی می‌خواهد با این کشور کار کند. نماینده پرو ۲۶ ساعت پرواز داشت تا به ایران برسد، این یعنی برای همکاری جدی است. خیلی‌ها به حواشی سیاسی کاری ندارند، هرچند که اقدمات تخریب‌گرایانه علیه ایران بیش از تلاش‌های ما در گردشگری است.

او ادامه می‌دهد: ایران فراتر از تصورات این گروه بود از هتل‌ها گرفته تا رستوران‌ها. آن‌ها اصلا فکر نمی‌کردند ایران، یک شهر و یا حتی یک هتل مدرن داشته باشد. همه چیز برای‌شان غیرقابل تصور بود، حتی درباره اخباری که از ناآرامی‌ها شنیده بودند سوال می‌کردند کجا چنین اتفاقی افتاده اینجا که همه چیز آرام است. این موضوع برای مشتریانشان هم عجیب بود که چطور مدیر یک آژانس در چنین شرایطی به ایران رفته و برای این کشور تور گذاشته است.

انتصاری همچنین از برخورد برخی موزه‌ها با تورهای آشناسازی گله می‌کند و می‌گوید: با آن‌که هماهنگی شده و قرار بود ورودی موزه‌ها برای این گروه آشناسازی رایگان باشد اما در تهران با برخورد دیگری مواجه شدیم. طبق نامه‌ای که از وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دریافت شد موزه‌ها و اماکن تاریخی در استان‌های فارس، اصفهان و یزد با این تور همکاری کرده و هیچ هزینه‌ای با عنوان ورودی دریافت نکردند اما در تهران، کاخ گلستان طبق ضابطه عمل کرد و فقط ۱۵ درصد تخفیف روی گروه را لحاظ کرد و  موزه ملی هم با وجود آن‌که مدیر آن با ۵۰ درصد تخفیف موافقت کرده بود اما عوامل دیگر، آن را رعایت نکردند و ورودی را کامل گرفتند. در اصل تهران تنها استانی بود که برخلاف نامه وزارت، با این تور آشناسازی همکاری نکرد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، این تور آشناسازی چندملیتی در شرایطی برگزار شده که عقب‌نشینی آژانس‌ها و توریست‌های خارجی از سفر به ایران همچنان ادامه دارد. مهم‌ترین علت آن تهدیدهای آمریکا است که ایران را در رسانه‌ها کشوری در آستانه جنگ نشان می‌دهد. عامل دیگری که گردشگران و آژانس‌های خارجی برای آمدن به ایران مردد کرده، ناآرامی‌های اخیر است.

خولیان، نماینده یک آژانس اسپانیایی است، می‌گوید: این تظاهرات و ناآرامی‌ها در همه کشورها اتفاق می‌افتد، ما در اسپانیا آن را تجربه کرده‌ایم، فرانسه هم مدت‌ها است شاهد برپایی اعتراضات مردمی است حتی در لبنان هم اتفاق افتاده، چیز عجیبی نیست. همه ما به زندگی ادامه می‌دهیم و توریست‌ها هم می‌آیند.

ژوآو، مدیر یک آژانس‌های پرتغالی که در این تور حضور داشت نیز می‌گوید: من در ایران بودم و مشتری‌هایم از این‌که به چنین کشوری سفر کرده‌ام تعجب می‌کردند و مدام می‌پرسیدند مگر آنجا امن است و من ویدئوهایی را از خیابان و مردم می‌فرستادم که نشان دهم همه چیز امن است اما آن‌ها خیلی سخت باور می‌کردند.

سعید فکری ـ مدیر آژانس گردشگری و مجری این تور آشناسازی به ایسنا می‌گوید که ابتدا از ۳۰ نفر برای تورآشناسازی ایران دعوت شده بود اما در نهایت به  ۱۷ نفر است. طبیعی است که برخی از آن‌ها احتیاط کردند و سفرشان را به تعویق انداختند.

او درباره اثر تورهای آشناسازی در تغییر وضعیت گردشگری ایران، اظهار می‌کند: با توجه به کاهش حجم سفر گردشگران خارجی باید سعی کنیم تعداد تورهای آشناسازی را افزایش دهیم. از طرفی وقتی ما از کشورمان خوب تعریف می‌کنیم دیگران کمتر باور و یا اعتماد می‌کنند اما وقتی این تعریف‌ها را از هموطمن و یا هم‌زبانشان می‌شنوند باورپذیر است، برای همین از مدیران آژانس‌های گردشگری که در شبکه‌های اجتماعی هم حضور پررنگ دارند دعوت کردیم به ایران سفر کنند. معتقدیم تبلیغ آن‌ها اثرگذاری بهتری دارد.

فکری اضافه می‌کند: وقتی آن‌ها به ایران سفر می‌کنند چیزهایی را می‌بینند که شاید از نظر ما دور یا بی‌اهمیت باشد ولی همین نکات ریز روی تصمیم و جدیت آن‌ها بیشترین اثرگذاری را دارد. از طرفی می‌توانند احساس خود را از آنچه در ایران دیده‌اند به دیگران بهتر منتقل کنند.

این مدیر آژانس گردشگری درباره اثر برگزاری تورهای آشناسازی برای آژانس‌داران و رسانه‌ها در مقایسه با اینفلوئنسرها نیز می‌گوید: معتقدم در این شرایط هر کاری از دست‌مان برمی‌آید باید انجام دهیم. دعوت از اینفلوئنسرها خوب است ولی بستگی دارد چه کسانی جامعه هدف آن‌ها هستند و چه اثری روی مخاطب دارند، مثلا عربستان اینفلوئنسرهایی را دعوت کرد که جامعه هدف وسیع و اثرگذاری بالایی دارند ولی ما چه کسانی را دعوت می‌کنیم!؟

وی ادامه می‌دهد: زمانی اروپایی‌ها در بالیوود فیلم می‌ساختند و سفر از هند به این قاره یکباره تا ۵۰۰ درصد رشد می‌کرد، همان کاری که الان ترکیه انجام می‌دهد. طبیعتا دعوت از اینفلوئسرها و یا اقداماتی مثل فیلم‌سازی خوب است، ولی لازم است قشری که سفر را برنامه‌ریزی می‌کند و می‌فروشد هم در میان آن‌ها حضور داشته باشد، توجه به این مورد در کشور ما  بیشتر ضرورت دارد؛ چرا که در دنیا حضور آنلاینی ندارد و نمی‌تواند از بک‌پکرها درآمدزایی قابل توجهی داشته باشد. در نتیجه دعوت از اینفلوئنسرها و یا فیلم‌سازی به تنهایی فایده‌ای ندارد و در شرایط کلی کشور، سفر آژانس‌داران خارجی به ایران که می‌توانند در عین تبلیغ، تور بفروشد خیلی مهم‌تر و موثرتر است.

ارژنگ انتصاری ـ راهنمای این تور آشناسازی ـ نیز به ایسنا می‌گوید: در شرایطی که نظر سوء و اخبار منفی از ایران زیاد است وقتی آژانس‌داری به ایران می‌آید یعنی می‌خواهد با این کشور کار کند. نماینده پرو ۲۶ ساعت پرواز داشت تا به ایران برسد، این یعنی برای همکاری جدی است. خیلی‌ها به حواشی سیاسی کاری ندارند، هرچند که اقدمات تخریب‌گرایانه علیه ایران بیش از تلاش‌های ما در گردشگری است.

او ادامه می‌دهد: ایران فراتر از تصورات این گروه بود از هتل‌ها گرفته تا رستوران‌ها. آن‌ها اصلا فکر نمی‌کردند ایران، یک شهر و یا حتی یک هتل مدرن داشته باشد. همه چیز برای‌شان غیرقابل تصور بود، حتی درباره اخباری که از ناآرامی‌ها شنیده بودند سوال می‌کردند کجا چنین اتفاقی افتاده اینجا که همه چیز آرام است. این موضوع برای مشتریانشان هم عجیب بود که چطور مدیر یک آژانس در چنین شرایطی به ایران رفته و برای این کشور تور گذاشته است.

انتصاری همچنین از برخورد برخی موزه‌ها با تورهای آشناسازی گله می‌کند و می‌گوید: با آن‌که هماهنگی شده و قرار بود ورودی موزه‌ها برای این گروه آشناسازی رایگان باشد اما در تهران با برخورد دیگری مواجه شدیم. طبق نامه‌ای که از وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دریافت شد موزه‌ها و اماکن تاریخی در استان‌های فارس، اصفهان و یزد با این تور همکاری کرده و هیچ هزینه‌ای با عنوان ورودی دریافت نکردند اما در تهران، کاخ گلستان طبق ضابطه عمل کرد و فقط ۱۵ درصد تخفیف روی گروه را لحاظ کرد و  موزه ملی هم با وجود آن‌که مدیر آن با ۵۰ درصد تخفیف موافقت کرده بود اما عوامل دیگر، آن را رعایت نکردند و ورودی را کامل گرفتند. در اصل تهران تنها استانی بود که برخلاف نامه وزارت، با این تور آشناسازی همکاری نکرد.

انتهای پیام