نزدیک به ۲۰ ماه پس از اعمال ممنوعیت سفر توسط ایالات متحده، مسافران بریتانیایی اجازه ورود به این کشور در روز دوشنبه.
در فرودگاه هیترو، اولین بریتیش ایرویز و ویرجین آتلانتیک پروازهای ترانس آتلانتیک از مارس ۲۰۲۰ به طور همزمان از باندهای موازی به مقصد فرودگاه JFK نیویورک حرکت کردند. .
در پرواز BA 001، احساس انتظاری در بین مسافرانی وجود داشت که مشتاقانه منتظر پیوستن به خانواده بودند. و دوستانش، در حال رفتن به تعطیلات یا سفر کاری هستند.
بهاونا پاتل، ۵۹ ساله، از جنوب کرویدون، همراه با دخترش بیندیا، ۳۱ ساله، برای دیدن نوه اش سفر می کرد. ، که بیش از یک سال پیش به دنیا آمد. اولین عضو نسل بعدی در خانواده اش، او را به صورت آنلاین ندیده است اما هرگز حضوری نداشته است.
او گفت: “من نمی توانم صبر کنم تا او را در آغوش بگیرم.” پرواز. پسرش با یک آمریکایی ازدواج کرده بود و در نهایت در منهتن ساکن شد: “معمولا آنها هر کریسمس را با ما می گذرانند، اما آخرین بار آنها را در سال ۲۰۱۹ دیدیم.”
از آن زمان، نوه او، کای، در اکتبر ۲۰۲۰ آمده بود.
«وقتی برادرم متوجه شد که آنها با خطوط هوایی باز شده اند، او چنین گفت: تو. بیندیا گفت. از آن زمان، آنها به درخواست BA در رسانههای اجتماعی برای کمک به اتحاد مجدد خانوادهها پاسخ داده بودند و برای اولین پرواز بلیتهایی به آنها داده شد که آماده پیوستن مجدد در فرودگاه JFK بود.
جمی. فاجر، ۲۲ ساله، مهماندار هواپیمای ایزی جت از لیون، سه بار در طول همه گیری همه گیر برای دیدار دوستانش در شهر نیویورک برنامه ریزی کرده بود، به این امید که قوانین تغییر کند، اما هر بار مجبور شد آن را لغو کند. او گفت: “من خیلی هیجان زده هستم که بالاخره می روم – فقط برای دیدن دوستان قدیمی، قدم بزنید.” خود را به عنوان یک مسافر انفرادی – که در طول همه گیری ناامید شده بود – و برای یک اقامت چهار شبه در ایالات متحده، جایی که قبلا کار می کرد، می رفت. “من داشتم نگاه می کردم و فکر می کردم به محض اینکه باز شد، می روم. من بسیار خوشحالم که برای همه باز شده است، خانواده ها دوباره گرد هم می آیند.” یک بلیط برای اولین پرواز هزینه بیشتری داشت، اما او گفت: “فقط فکر می کردم بدون توجه به آن می روم – اولین پروازی را که می توانستم رزرو کردم.”
در حالی که برخی در پرواز بودند. هواپیما جشن می گرفت، دور از بازگشت کامل به حالت عادی بود. قوانین کاهش یافته است، اما پوشیدن ماسک در سراسر هواپیما، به غیر از زمان صرف غذا، اجباری است، و مسافران هنوز باید آزمایشهای کووید قبل از حرکت و اثبات واکسیناسیون کامل داشته باشند. اگرچه BA گفت که سفر شرکتی در حال بازگشت است، اما تعداد کمی از لباسها یا لپتاپها روی هواپیما قابل مشاهده است.
نایجل اسکوری، ۵۵ ساله، یکی از معدود مسافران کابین اصلی بود که روی لپتاپ کار میکرد – و گفت که به طور تصادفی خود را در اولین پرواز پیدا کرد، و یک بار در طول پاند معافیت نادری برای سفر به ایالات متحده داشت. mic به عنوان مدیر یک کسب و کار زنجیره تامین کوچک، Procure4، مستقر در اسپا لیمینگتون.
او گفت که ایالات متحده تنها مقصد او برای سفرهای تجاری بین المللی به عنوان یک مشتری بود. ۳۰ سال با بریتیش ایرویز، اما او افزود: «یکی از چالشهای شرکتهایی مانند BA این است که ما با تماسهای زوم به خودمان ثابت کردهایم که مجبور نیستیم این کار را انجام دهیم. مطمئناً به اندازه قبل سفر نخواهم کرد.”
در حالی که او در هیترو منتظر سفر به لاس وگاس بود، پیتر شورت، ۷۵ ساله، به افزایش وظایف اداری اشاره کرد. کسانی که به دنبال سفر بودند وقتی او گفت: «اگر می دانستم چقدر برای رسیدن به ایالت ها مشکل است، آن را رزرو نمی کردم. شما باید تمام آزمایشات را انجام دهید – و زمانی که برگردید. من این کار را نمی کنم.
مسافرانی که از اولین هواپیمای BA خارج می شدند، هنگام ورود به فرودگاه JFK در نیویورک با کف زدن و بالن های قرمز، سفید و آبی یک فضای مهمانی.
چارلین پرمپه که برای اولین بار پس از ۱۸ ماه وارد نیویورک شد، گفت: “بازگشت احساس خوبی دارد – مانند بازگشت به یک زمان از دست رفته عشق.”
او افزود که در این پرواز، شان دویل، مدیر اجرایی BA، مسافران را در مورد پایداری و برنامههای شرکت هواپیمایی برای رسیدن به آلایندگیهای صفر خالص صحبت کرده است. پرمپه با خنده افزود: رک و پوست کنده، کمی عجیب بود. “همه چیز در این پرواز کمی عجیب به نظر می رسید، اما در شرایط جنون عمومی، احساس خوبی داشت.” گفت: “من اینجا هستم تا نوه ام را ببینم: این اولین ملاقات من است. من واقعا هیجان زده هستم. خیلی وقته. ما FaceTimed را داریم اما بدون نوازش و آه کردن یکسان نیست. بی صبرانه منتظرم ببینم چه کسی مرا به یاد می آورد.”
یک مسافر دیگر، مایندا کیولو، گفت که برای یک کنفرانس پرواز کرده است. او گفت: «این اولین بار است که اینجا هستم و اولین پروازم پس از کووید است، بنابراین کمی نگران بودم.
«من برای حضور در آمریکا هیجانزده هستم. دلم برای آزادی تنگ شده و به طور کلی دلم برای سفر تنگ شده است. از تمرین خارج شدم. این کمی تمرین تدارکاتی است که در صف قرار بگیریم – برنامهها، کاغذبازیها، زمانهای مختلف ورود – اما وقتی همه این کارها انجام شد، خوب است.”
در همین حال، در بازگشت به هیترو، دیگران منتظر سوار شدن به پروازهای آتلانتیک بعدی بودند. جک اولیواریوس-مک آلیستر، ۲۷ ساله، گفت که مشتاق دیدار دوباره خانواده بزرگ خود است که بسیاری از آنها در ایالات متحده زندگی می کنند. او گفت: “من واقعا هیجان زده هستم.” “من فکر می کنم خیلی خوب خواهد بود که با دوستان هم صحبت کنم. سالی دوبار می رفتم. معمولاً یک بار با خانواده و سپس یک بار دیگر برای دیدن دوستان برای خودم… [اما] از مارس ۲۰۱۹ دیگر نبودم.»
