برچسب: ناسا

هوش مصنوعی به جستجوی حیات در مریخ می‌پردازد

به گزارش روزنامه دیلی میل، به همت تلاش محققان ناسا در آموزش به سیستم های هوش مصنوعی، این سیستم به محققان در جستجوی حیات در مریخ و سایر سیارات کمک خواهد کرد.

کاوشگر سازمان فضایی اروپا به نام «اگزومارس»، اولین کاوشگری خواهد بود که در زمان عزیمت به سمت مریخ در سال های ۲۰۲۲/۲۰۲۳ از این سیستم جدید هوش مصنوعی استفاده می کند.

مجاز بودن این سیستم‌ها برای انتخاب اینکه چه چیزی را آنالیز کنند و چه چیزی را برای بازگو کردن به محققان به زمین بازگردانند، بر محدودیت های جدی در زمینه چگونگی انتقال اطلاعات در مسافت‌های زیاد در جستجوی زندگی از سیارات دور دست غلبه می کند.

این سیستم در مریخ آزمایش می شود اما به گونه ای طراحی شده است که در ماموریت های آتی به قمرهای یخی مشتری و زحل که مسافت زیاد این قمرها مساله است، مورد استفاده قرار گیرد.

دادن این توانایی به هوش مصنوعی که چه زمان و چه مکانی را به جستجوی علائم حیات بپردازد، به این معنی است که اطلاعات زیادی با صرفه جویی در زمان و حفظ منابع به زمین بازگردانده خواهد شد.

برنامه اگزومارس یک ماموریت گسترده شناسایی مریخ برای جستجو پیرامون وضعیت زیستی در مریخ و بن‌مایه‌های زندگی و زندگی مریخی، در گذشته یا حال ‌است.

به گزارش روز دوشنبه روزنامه دیلی میل، هم اکنون محققان «آزمایشگاه پیش رانش» جت ناسا سرگرم فعالیت روی ساخت ربات‌های کروی کوچکی به اندازه یک توپ فوتبال هستند که برای اکتشافات آتی به رانشگرهایی مجهز شده اند و با نیروی بخار کار می‌کنند.

اگر ساخت این ربات‌ها اندکی فراتر از مرحله ابتدایی طراحی مفهومی آن، پیش رود، محققان می‌توانند با استفاده از آنها قمرهای یخی مانند اروپا و انسلادوس را که به دور سیاره‌های مشتری و زحل می‌چرخند، بررسی کنند.

تصور می شود که این قمرها دارای اقیانوس‌های زیرسطحی شور از آب مایع هستند اما در مورد سطح این قمرها اطلاعات بسیار کمی وجود دارد که بررسی آنها توسط کاوشگرهای سنتی قمری چالش آور است اما این کار برای ربات‌های جهنده کروی کوچک که با نیروی بخار کار می کنند، آسان است.

این ربات ها که «اسپارو» نامیده می‌شوند، به جای استفاده از سوخت کثیف موشک، با استفاده از نیروی بخار ناشی از حفاری سطوح یخی این قمرها کار می کنند.

در حال حاضر این ربات ها تنها یک ایده نظری هستند و هیچ رباتی هنوز ساخته نشده است. مطالعه در خصوص نحوه فعالیت آنها تنها در شبیه سازی های رایانه ای انجام شده است با این حال محققان امیدوارند که روزی بتوانند از این ربات ها در ماموریتی به این قمرهای یخ زده دوردست استفاده کنند.

پیاده‌روی فضانوردان ناسا با موفقیت انجام شد

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، «کریس کَسِدی» و «رابرت بنکن» فضانوردان ناسا ساعت ۷:۳۲ دقیقه بامداد به وقت شرق آمریکا، پیاده روی فضایی خود را شروع کردند و ۶ ساعت بعد صحیح و سالم به داخل ایستگاه بین‌المللی فضایی بازگشتند.

این پیاده‌روی فضایی با حادثه‌ای جزئی نیز همراه بود و کریس کَسِدی اظهار داشت که به محض خروج از ایستگاه بین‌المللی فضایی یک آیینه کوچک از لباس فضایی وی جدا و در فضا غوطه‌ور شد. فضانوردان از این آیینه برای دیدن نقاطی از بدن‌شان که به دلیل پوشیدن لباس فضایی مخصوص، قابل مشاهده نیست، استفاده می‌کنند. اما این حادثه کوچک، تغییری در برنامه عملیات ایجاد نکرد و کریس کَسِدی از آیینه دیگری بر لباس فضایی وی نصب شده بود بهره گرفت.

این پیاده‌روی فضایی برای کَسِدی هفتمین پیاده‌روی فضایی محسوب می شود، در حالی که بنکن برای هشتمین بار در فضای آزاد، پیاده‌روی کرد. این فضانوردان هر دو از کارکنان باتجربه ناسا محسوب می‌شوند و سوابق عملیاتی درخشانی دارند.

پیاده‌روی فضایی روز جمعه اولین پیاده‌روی فضایی از مجموعه چهار پیاده‌روی فضایی است که برای جایگزینی باتری‌های قدیمی نیکل هیدروژنی با باتری‌های جدید لیتیوم یونی انجام می‌شود. قرار است پیاده‌روی فضایی بعدی روز چهارشنبه انجام شود.

انتشار نقشه جدیدی از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی

به گزارش روز سه شنبه پایگاه اینترنتی بی.بی.سی نیوز، تلسکوپ eROSITA، آسمان را برای بیش از ۱۸۲ روز رصد کرد و دو برابر منابع اشعه ایکس شناخته نشده در ۶۰ سال گذشته را کشف کرده است. اکنون ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ eROSITA بیش از ۱۶۵ گیگابایت داده بدست آوردند و با استفاده از آنها نقشه ای از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی ترسیم کردند.

این تصویر کامل از آسمان، ساختار مشروح و دقیقی از گازهای داغ در کهکشان راه شیری، ستاره ها با تاج های داغ، ستاره های باینری اشعه ایکس و سیاه چاله ها را به همراه بقایای تماشایی از ابرنواخترها برجسته می کند. این تصویر فعالیت‌های شدید کیهانی را ثبت کرده است.

این نقشه از بررسی‌های گذشته تمام آسمان که در ۳۰ سال گذشته توسط تلسکوپ ROSAT انجام شده است، تقریبا چهار برابر بیشتر در اعماق فضا به جستجو پرداخته و حدود ۱۰ برابر منابع بیشتری تولید کرده است.

«کیرپال ناندرا» رییس گروه فیزیک کیهانی انرژی بالا در بخش فیزیک فرازمینی در موسسه ماکس پلانک واقع در گارکینگ در آلمان در مورد داده‌های گردآوری شده توسط این تلسکوپ می گوید: این داده‌ها تقریبا معادل داده‌هایی است که در طول تاریخ ۶۰ ساله اخترشناسی اشعه ایکس به دست آمده است. این داده‌ها واقعا حیرت‌آور است و فکر می‌کنم انقلابی در اخترشاسی پرتو ایکس ایجاد خواهد کرد.

رصد یک ستاره کمیاب در فاصله ۱۶ هزار سال نوری از زمین

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، این ستاره نوترونی که برآورد می‌شود فقط ۲۴۰ سال سن داشته باشد، ابتدا اوایل ماه مارس توسط رصدخانه Neil Gehrels Swift ناسا کشف شد. این ستاره حضور خود را با فوران گسترده اشعه ایکس نمایان کرد.

ستاره شناسان در آمریکا و اروپا اندکی پس از ردیابی این اشعه‌های X، ، تلسکوپ NuSTAR ناسا و رصدخانه XMM-Newton آژانس فضایی اروپا را به سمت این جسم ستاره ای نشانه رفتند. جزییات این رصدها در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

ستاره نوترونی هسته فروپاشی‌شده یک ستاره بزرگ است که پیش از فروپاشی جرم آن، در مجموع بین ۱۰ تا ۲۹ جرم خورشیدی بوده ‌است. ستاره‌های نوترونی کوچکترین و متراکم‌ترین ستارگانی هستند که تاکنون شناخته شده‌اند. هنگامی که ستاره پر جرمی به شکل ابرنواختر منفجر می‌شود، گاهی هسته آن می‌تواند سالم برجا بماند.

ستاره نوترونی تازه کشف شده بسیار بسیار جوان و قوی است. این ستاره که Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ نامیده می شود، دارای میدان مغناطیسی هزار برابر قدرتمندتر از میدان مغناطیسی معمولی ستاره های نوترونی است.

همچنین Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ بخشی از یک گروه منحصر به فرد از ستاره های نوترونی است که مگنتار خوانده می شوند. مگنتار (Magnetar) یا ستاره مغناطیسی، نوعی ستاره نوترونی است که میدان مغناطیسی بسیار نیرومندی دارد.

محققان با مطالعه خصیصه های فیزیکی این جرم ستاره ای توانستند سن این ستاره نوترونی را برآورد کنند. این تحقیق نشان می دهد که Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ جوانترین مگنتاری است که تاکنون کشف شده است.

ناسا مریخ نورد خود را ژوئیه پرتاب می‌کند

به گزارش ناسا، کاوشگر پرزورنس (Perseverance) توسط راکت Alliance’s Atlas V از ایستگاه پرتاب نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا پرتاب می شود.

کاوشگر پرزرونس حامل هفت ابزار مختلف علمی است و روز ۱۸ فوریه ۲۰۲۱ بر روی این سیاره سرخ فرود می آید.

براساس این گزارش، این کاوشگر به دنبال علائمی از حیات میکروبی گذشته می‌گردد، خصوصیات آب و هوا و زمین شناختی مریخ را تعیین میکند، نمونه‌هایی از مریخ را برای برگرداندن به زمین جمع آوری کرده و به هموار شدن مسیر برای اکتشافات انسانی بر روی این سیاره سرخ کمک میکند.

کاوشگر پرزورنس در واقع بخشی از برنامه بزرگ اکتشاف ناسا است که شامل انجام ماموریت‌هایی به ماه به عنوان روشی برای آماده سازی ماموریت‌های انسانی به این سیاره سرخ است.

در طراحی این مریخ‌نورد از طرح مریخ‌نورد «کیوریسیتی»  استفاده شده است و بارهای ارزشمند علمی مختلفی را به همراه خواهد داشت. دلیل طراحی نزدیک آن به مریخ نورد کنجکاوی، کاهش خطر شکست ماموریت و صرفه‌جویی در بودجه و زمان توسعه است.

چرخ‌های کاوشگر پرزورنس با عرض و قطر ۵۲.۵ سانتیمتر، از جنس آلومینیوم، ضخیم‌تر و بادوام‌تر از چرخ‌های مریخ نورد کیوریسیتی است.

مجموعا ۲۳ دوربین در پرزورنس وجود دارد که ۵ دوربین بیشتر از مریخ نورد کیوریسیتی است و نوید تصاویر رنگی و سه بعدی بیشتری را از مریخ می‌دهد. دوربین موسوم به  “Mastcam-Z” این مریخ نورد، قابلیت تصویربرداری استریوسکوپی به همراه زوم را نیز دارد که منجر به زاویه دید بازتر دوربین‌ها می‌شود.

به گزارش روز یکشنبه پایگاه خبری فوربز، ایستگاه فضایی بین‌المللی در واقع یک آزمایشگاه عظیم است که فضانوردان هر روز در آن نحوه سازگاری بدن انسان با شرایط فضا را مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهند. اما پرسش اینجاست که چرا اکتشاف فضا برای درک بهتر وضعیت سلامت ما روی زمین از جمله آثار و درمان بیماری کووید ۱۹ دارای اهمیت است؟
بدن انسان بسیار سریع و به طور فزاینده با شرایط فضا سازگار می‌شود. در این فرایند، هر یک از سیستم‌های بدن از جمله سیستم قلبی و عروقی، سیستم عضلانی و اسکلتی، سیستم عصبی و حسی، سیستم ایمنی و حتی سیستم تولیدمثل به سرعت دستخوش تغییر می‌شوند. این وضعیت شباهت زیادی به کووید ۱۹ دارد که ظاهرا تمام سیستم‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و همانند شرایط موجود در فضا، بدن ما را ناگزیر به ایجاد تغییر در بسیاری از سیستم‌ها می‌کند. در ادامه به بررسی برخی از شرایط مشابه زندگی در فضا و بیماری کووید ۱۹ می‌پردازیم.

فضانوردان و شرایط میکروگرانش
بدن فضانوردان به سرعت با شرایط میکروگرانش سازگار می‌شود و برای این منظور بین ۳ تا ۵ درصد از تراکم استخوان در طول یک ماه کاسته می‌شود. این وضعیتی است که در مورد بیماران بستری شده در بیمارستان نیز رخ می‌دهد. کاهش تراکم استخوان به معنای کاهش حجم عضلات است و به همین علت پس از بازگشت به زمین، فضانوردان باید یک دوره توان‌یابی را سپری کنند.
آنچه در فضا آموخته‌ایم، با نحوه مراقبت از بیماران بسیار ناتوان از جمله مبتلایان به کووید ۱۹ ارتباط مستقیمی دارد. بدن فضانوردان به سرعت در فضا تغییر می‌کند و مایعات بدن از پاها به سمت مغز جاری می‌شوند و برخی از فضانوردان نیز به سندرم تطبیق پذیری سیستم عصبی یا «بیماری فضا» دچار می‌شود که در اثر آن بینایی کاهش یافته و حس بویایی و چشایی از بین می‌رود. این علایم در فضانوردان مرد، شدیدتر است.

داروهای فضایی و تفاوت جنسیتی
در فضا نیز مانند بیماری کووید تفاوت‌های جنسیتی، پیامدهای متفاوتی دارند. احتمال مرگ مردان در اثر ابتلا به کووید ۱۹ در تمام گروه‌های سنی دو برابر زنان است. این امر دارای مجموعه‌ای از دلایل بیولوژیکی و رفتاری است. در حال حاضر فضانوردان در حال مطالعه روی آثار تفاوت‌های جنسیتی بر وضعیت سیستم ایمنی بدن در فضا هستند.

تجهیزات محافظتی شخصی
استفاده از تجهیزات محافظتی شخصی، یک موضوع بسیار مهم در جریان شیوع بیماری کووید ۱۹ محسوب می‌شود. همان طور که لباس‌های فضایی کاملا مناسب بدن فضانوردان زن نیست، تجهیزات محافظتی کووید ۱۹ نیز برای زنان فعال در کادر درمانی، کاملا مناسب نیستند و به همین علت ۷۳ درصد از مجموع ۹ هزار نفر کادر درمانی آمریکایی را که دچار بیماری کووید ۱۹ شدند، زنان تشکیل می‌دهند.

فضانوردان و قرنطینه
یکی دیگر از مثال‌هایی که نشان می‌دهد تجربه فضانوردان می‌تواند در مقابله با کووید ۱۹ مورد استفاده قرار گیرد، قرنطینه و جدا شدن بلند مدت از جامعه است. فضانوردان ماه‌ها از اعضای خانواده و نزدیکان دور می‌شوند و ناچارند ارتباط خود را از راه دور با آن‌ها حفظ کنند. ارزیابی نحوه سازگاری با این حالت قرنطینه و تعامل فضانوردان در این وضعیت، حالات روحی و روانی، الگوی خواب و سایر رفتارهای فضانوردان، تحقیقات مهمی در این حوزه محسوب می‌شود.

واکسن‌ها و داروهای فضایی
شرایط فضا به دلیل میکروگرانش، امکان رشد سه‌بعدی سلول‌ها را فراهم می‌کند و یک پلتفرم فوق‌العاده برای مطالعه نحوه رشد سلول‌ها محسوب می‌شود. این ویژگی نقش مهمی در تولید واکسن‌ها و داروها دارد.

تشخیص و درمان از راه دور
از زمانی که سفرهای فضایی انسان آغاز شد، نظارت بر سلامت فضانوردان و تشخیص و درمان بیماری‌های آن‌ها از راه دور انجام گرفته است و این تجربه برای مقابله با کووید ۱۹ بسیار مفید است.

مطالعه دوقلوها
نتیجه مطالعه دوقلوها که توسط ناسا و همکاری دو برابر اسکات و مارک کلی انجام گرفت، نشان داد که سفرهای فضایی بلند مدت روی میکروبیوم روده انسان تاثیر می‌گذارد. سلامت روده بر متابولیسم، ایمنی و سیستم گوارش تاثیر می‌گذارد. همچنین تغییرات استخوان‌ها، عضلات و مغز نیز با میکروبیوم روده در ارتباط هستند.
در یک جمع بندی می‌توان گفت اگر ماموریت فضایی امروز ناسا یک گام به سوی دوران جدید سفرهای فضایی باشد، یکی از مهمترین آثار آن بر روی سلامت انسان خواهد بود.
مترجم: سپیده علی‌کاشانی

به گزارش روز پنج‌شنبه پایگاه خبری ساینس، قرار بود این فضاپیما که توسط شرکت SpaceX طراحی و ساخته شده، بعد از ظهر روز چهارشنبه به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شود و با این کار دوران جدیدی را در سفرهای فضایی تجاری آغاز کند. اما از صبح روز چهارشنبه چندین بار رعدوبرق رخ داد و در نهایت مشخص شد اتمسفر به اندازه‌ای دارای بار الکتریکی است که خطر اصابت رعد و برق با فضاپیما وجود دارد.
جیم برایدنستاین مدیر ناسا در این رابطه گفت ما با کمک شرکت SpaceX برای اتخاذ تصمیم درست، همکاری کردیم و ایمنی را در اولویت قرار دادیم. اکنون زمانبندی اجرای این سفر فضایی به بعد از ظهر روز یکشنبه تغییر یافته است.

این ماموریت تقریبا از تمام جنبه‌ها با سفرهای پیشین انسان‌ها به فضا تفاوت دارد. سکوی پرتاب پایگاه فضایی کندی در فلوریدا که در سال ۲۰۱۱ میلادی برای پرتاب آخرین شاتل فضایی مورد استفاده قرار گرفت،‌ اکنون بازسازی شده تا بتواند راکت فالکون ۹ را به فضا پرتاب کند. برای جابه‌جایی فضانوردان در پایگاه فضایی نیز به جای استفاده از آستروون که به طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرد، از یک خودرو پیشرفته موسوم به X S.U.V استفاده می‌شود که توسط شرکت تسلا ساخته شده است.

فضانوردان نیز از لباس‌های فضایی شرکت SpaceX استفاده می‌کنند و پس از عبور از یک مسیر باریک ۷۰ متری وارد کپسول Crew Dragon ساخت شرکت SpaceX می‌شوند که روی راکت فالکون ۹ نصب شده است.
این نخستین بار است که یک شرکت خصوصی به جای آژانس‌های دولتی، مسوولیت پرتاب فضانوردان به مدار زمین را بر عهده می‌گیرد و اتاق کنترل SpaceX‌ توسط کارکنان این شرکت اداره می‌شود. با وجود این سرنشینان این ماموریت، فضانوردان ناسا هستند و قطعا مقامات دولتی در صورت لزوم مجددا می‌توانند این ماموریت را لغو کنند.

ماموریتی که دیدگاه مردم جهان را درباره سفر به فضا متحول می‌کند

به گزارش روز چهارشنبه نیویورک تایمز، آمریکا در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی فضانوردانی را به ماه فرستاد و سپس توانست تنها ناوگان شاتل فضایی در جهان را به منظور سفر به مدار زمین ایجاد کند اما نابودی شاتل کلمبیا در حادثه سال ۲۰۰۳ میلادی، باردیگر آمریکا را به فضاپیماهای گران‌قیمت روسی وابسته کرد.
اکنون ناسا برای رهایی از این وابستگی، به جای تولید یک شاتل فضایی جایگزین، مسوولیت جابجایی فضانوردان خود به مدار زمین را بر عهده یک شرکت خصوصی موسوم به SpaceX قرار داده است.
در صورتی که متخصصان این شرکت بتوانند داگلاس اچ هرلی و رابرت ال بنکن، دو فضانورد ناسا را با موفقیت به مدار زمین برسانند، برای همیشه دیدگاه عمومی نسبت به سفر به فضا را تغییر می دهند.
اگر یک شرکت خصوصی امروز بتواند افرادی را به مدار زمین ببرد، پس به زودی می‌تواند مردم را به ماه یا حتی مریخ ببرد. این پرتاب موفقیت آمیز می‌تواند نخستین گام در به حقیقت پیوست رویای دیرینه نویسندگان داستان‌های علمی و تخیلی در رابطه با سفر به فضا باشد.
این ماموریت تقریبا از تمام جنبه‌ها با سفرهای پیشین انسان‌ها به فضا تفاوت دارد. سکوی پرتاب پایگاه فضایی کندی در فلوریدا که در سال ۲۰۱۱ میلادی برای پرتاب آخرین شاتل فضایی مورد استفاده قرار گرفت، ‌ اکنون بازسازی شده تا بتواند راکت فالکون ۹ را به فضا پرتاب کند. برای جابه‌جایی فضانوردان در پایگاه فضایی نیز به جای استفاده از آستروون که به طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرد، از یک خودرو پیشرفته موسوم به X S.U.V استفاده می‌شود که توسط شرکت تسلا ساخته شده است. فضانوردان نیز از لباس‌های فضایی شرکت SpaceX استفاده می‌کنند و پس از عبور از یک مسیر باریک ۷۰ متری وارد کپسول Crew Dragon ساخت شرکت SpaceX می‌شوند که روی راکت فالکون ۹ نصب شده است.
این اولین بار است که یک شرکت خصوصی به جای آژانس‌های دولتی، مسوولیت پرتاب فضانوردان به مدار زمین را بر عهده می‌گیرد و اتاق کنترل SpaceX‌ توسط کارکنان این شرکت اداره می‌شود. با وجود این سرنشینان این ماموریت، فضانوردان ناسا هستند و قطعا مقامات دولتی در صورت لزوم می‌توانند این ماموریت را لغو کنند.
معاون مدیر ناسا در این رابطه اظهار داست: «ما واقعا به دنبال این هستیم که در آینده مشتری خدمات SpacseX و سایر شرکت‌های خصوصی باشیم. ما واقعا به دنبال توسعه هستیم و در تلاشیم تا یک فضای کسب و کار در مدار پایین زمین ایجاد کنیم.»
تا کنون دو شرکت برنامه‌هایی را برای خرید خدمات فضایی SpaceX و پرتاب مسافران خصوصی به فضا با استفاده از کپسول Crew Dragon اعلام کرده‌اند. احتمالا این سفرهای فضایی ظرف یک سال آینده انجام خواهد شد. در یکی از این سفرها قرار است توریست‌هایی به بازدید از ایستگاه فضایی بین‌المللی بروند و در سفر دیگر، مسافران به یک مداری بیضوی با دو تا سه برابر فاصله مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌روند تا زمین را از آن فاصله مشاهده کنند.
علاوه بر SpaceX، شرکت‌های بویینگ و Blue Origin نیز در تلاشند تا خدمات سفرهای فضایی را به بخش خصوصی و حتی ناسا ارائه کنند.
شرکت SpaceX در سه پرتاب اول راکت خود دچار مشکلات فنی شده بود که تقریبا موجب خروج آن از بازار رقابت شد. اما قرارداد انتقال تجهیزات به فضا که در سال ۲۰۰۶ میلادی منعقد شد، هزینه لازم برای توسعه و بهبود راکت فالکون ۹ و کپسول حمل مسافر و بار را در اختیار این شرکت قرار داد. این شرکت تا کنون ۱۹ ماموریت حمل تجهیزات به فضا برای ناسا را با موفقیت به انجام رسانده است.

به گزارش پنجشنبه پایگاه خبری یونایتدپرس، به گفته ناسا این افراد ۸ ماه را در یک ساختمان بسته با محیطی مشابه آنچه قرار است فضانوردان در سفر به مریخ با آن مواجه شوند، سپری خواهند کرد. همچنین این افراد آزمایشاتی را انجام خواهند داد که ناسا انتظار دارد فضانوردان آن در سفر به ماه و مریخ انجام دهند.
این آزمایش، امکان مطالعه آثار جسمی و روانی ناشی از قرنطینه بلندمدت در ماموریت‌های فضایی طولانی را برای محققان ناسا فراهم می‌کند.
ناسا به دنبال شهروندان آمریکایی ۳۰ تا ۵۵ ساله است که توانایی مکالمه به دو زبان انگلیسی و روسی را داشته باشند. همچنین بهتر است این افراد دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد یا دکتری بوده یا آموزش‌های نظامی دیده باشند. با وجود این داوطلبان دارای مدرک کارشناسی با تجربیات مرتبط نیز مورد بررسی قرار خواهند گرفت.
ناسا در بیانیه‌ای اعلام کرد: «با قرنطینه شدن بسیاری از شهروندان در سراسر جهان، ناسا خود را برای مطالعه و شبیه‌سازی ماموریت فضایی بعدی آماده می‌کند و به دنبال داوطلبانی است که هشت ماه را به همراه گروه کوچکی از خدمه در قرنطینه سپری کنند.»
ناسا در اجرای برنامه موسوم به آرتمیس در تلاش است تا مقدمات اعزام چند فضانورد به ماه را فراهم کند. این اولین بار است که پس از ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲، فضانوردان آمریکایی به ماه می‌روند.