برچسب: فضا

ساخت پارچه‌ای که در هوای گرم خنک و در هوای سرد گرم می‌شود

به گزارش روز یکشنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، استفاده از گرافین در این پارچه، امکان تغییر تشعشعات گرمایی آن را با استفاده از جریان الکتریکی در اختیار می‌گذارد. این قابلیت، یک ویژگی کلیدی برای مدیریت دمای بدن در آب و هوای متغیر است.
این فناوری بر اساس تحقیقات قبلی محققان منچستر توسعه یافته که در آن قابلیت‌های فوق‌العاده گرافین برای ایجاد استتار حرارتی مورد استفاده قرار گرفته است. محققان منچستر در تحقیقات مذکور ماده‌ای را ساختند که امکان پنهان کردن حرارت بدن شخص را از دید دوربین‌های مادون قرمز فراهم می‌کرد.

این ماده با استفاده از جریان الکتریکی که به درون لایه‌های گرافین تعبیه شده در آن وارد ‌شد و امکان تغییر میزان تشعشعات مادون قرمز را که از سطح ماده گسیل می‌شد، فراهم کرد.
با افزایش دمای بدن، میزان تشعشعات مادون قرمز آن نیز بیشتر می‌شود. بنابراین با طراحی پارچه به گونه‌ای که امکان خروج تشعشعات مادون قرمز را فراهم کند،‌ می‌توان دمای بدن را کاهش داد. همچنین با محبوس کردن این تشعشعات درون لباس، می‌توان دمای بدن شخص را افزایش داد. اکنون محققان، پارچه هوشمند خود را به گونه‌ای طراحی کرده‌اند که قابلیت ایفای هر دو نقش را دارد و امکان تغییر ساختار پارچه را بین دو وضعیت مذکور به صورت پویا در اختیار می‌گذارد.
محققان توانستند با استفاده از این پارچه نمونه اولیه‌ای از یک لباس را بسازند که قابلیت سرد و گرم شدن را دارد. در این نمونه اولیه، از یک ابزار کنترل کننده برای تغییر دمای درون لباس استفاده می‌شود که روی سینه آن نصب شده است.
به اعتقاد محققان، این فناوری برای توسعه نمایشگرهای هوشمند و تولید لباس‌های فضایی کاربرد دارد. همچنین می‌توان از آن برای تنظیم دمای ماهواره‌های مستقر در مدار زمین که دائما بین گرمای سوزان خورشید و سرمای منجمدکننده ناشی از سایه زمین در حرکت هستند، بهره گرفت.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nano Letters منتشر شده است.

به گزارش روز یکشنبه پایگاه خبری فوربز، ایستگاه فضایی بین‌المللی در واقع یک آزمایشگاه عظیم است که فضانوردان هر روز در آن نحوه سازگاری بدن انسان با شرایط فضا را مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهند. اما پرسش اینجاست که چرا اکتشاف فضا برای درک بهتر وضعیت سلامت ما روی زمین از جمله آثار و درمان بیماری کووید ۱۹ دارای اهمیت است؟
بدن انسان بسیار سریع و به طور فزاینده با شرایط فضا سازگار می‌شود. در این فرایند، هر یک از سیستم‌های بدن از جمله سیستم قلبی و عروقی، سیستم عضلانی و اسکلتی، سیستم عصبی و حسی، سیستم ایمنی و حتی سیستم تولیدمثل به سرعت دستخوش تغییر می‌شوند. این وضعیت شباهت زیادی به کووید ۱۹ دارد که ظاهرا تمام سیستم‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و همانند شرایط موجود در فضا، بدن ما را ناگزیر به ایجاد تغییر در بسیاری از سیستم‌ها می‌کند. در ادامه به بررسی برخی از شرایط مشابه زندگی در فضا و بیماری کووید ۱۹ می‌پردازیم.

فضانوردان و شرایط میکروگرانش
بدن فضانوردان به سرعت با شرایط میکروگرانش سازگار می‌شود و برای این منظور بین ۳ تا ۵ درصد از تراکم استخوان در طول یک ماه کاسته می‌شود. این وضعیتی است که در مورد بیماران بستری شده در بیمارستان نیز رخ می‌دهد. کاهش تراکم استخوان به معنای کاهش حجم عضلات است و به همین علت پس از بازگشت به زمین، فضانوردان باید یک دوره توان‌یابی را سپری کنند.
آنچه در فضا آموخته‌ایم، با نحوه مراقبت از بیماران بسیار ناتوان از جمله مبتلایان به کووید ۱۹ ارتباط مستقیمی دارد. بدن فضانوردان به سرعت در فضا تغییر می‌کند و مایعات بدن از پاها به سمت مغز جاری می‌شوند و برخی از فضانوردان نیز به سندرم تطبیق پذیری سیستم عصبی یا «بیماری فضا» دچار می‌شود که در اثر آن بینایی کاهش یافته و حس بویایی و چشایی از بین می‌رود. این علایم در فضانوردان مرد، شدیدتر است.

داروهای فضایی و تفاوت جنسیتی
در فضا نیز مانند بیماری کووید تفاوت‌های جنسیتی، پیامدهای متفاوتی دارند. احتمال مرگ مردان در اثر ابتلا به کووید ۱۹ در تمام گروه‌های سنی دو برابر زنان است. این امر دارای مجموعه‌ای از دلایل بیولوژیکی و رفتاری است. در حال حاضر فضانوردان در حال مطالعه روی آثار تفاوت‌های جنسیتی بر وضعیت سیستم ایمنی بدن در فضا هستند.

تجهیزات محافظتی شخصی
استفاده از تجهیزات محافظتی شخصی، یک موضوع بسیار مهم در جریان شیوع بیماری کووید ۱۹ محسوب می‌شود. همان طور که لباس‌های فضایی کاملا مناسب بدن فضانوردان زن نیست، تجهیزات محافظتی کووید ۱۹ نیز برای زنان فعال در کادر درمانی، کاملا مناسب نیستند و به همین علت ۷۳ درصد از مجموع ۹ هزار نفر کادر درمانی آمریکایی را که دچار بیماری کووید ۱۹ شدند، زنان تشکیل می‌دهند.

فضانوردان و قرنطینه
یکی دیگر از مثال‌هایی که نشان می‌دهد تجربه فضانوردان می‌تواند در مقابله با کووید ۱۹ مورد استفاده قرار گیرد، قرنطینه و جدا شدن بلند مدت از جامعه است. فضانوردان ماه‌ها از اعضای خانواده و نزدیکان دور می‌شوند و ناچارند ارتباط خود را از راه دور با آن‌ها حفظ کنند. ارزیابی نحوه سازگاری با این حالت قرنطینه و تعامل فضانوردان در این وضعیت، حالات روحی و روانی، الگوی خواب و سایر رفتارهای فضانوردان، تحقیقات مهمی در این حوزه محسوب می‌شود.

واکسن‌ها و داروهای فضایی
شرایط فضا به دلیل میکروگرانش، امکان رشد سه‌بعدی سلول‌ها را فراهم می‌کند و یک پلتفرم فوق‌العاده برای مطالعه نحوه رشد سلول‌ها محسوب می‌شود. این ویژگی نقش مهمی در تولید واکسن‌ها و داروها دارد.

تشخیص و درمان از راه دور
از زمانی که سفرهای فضایی انسان آغاز شد، نظارت بر سلامت فضانوردان و تشخیص و درمان بیماری‌های آن‌ها از راه دور انجام گرفته است و این تجربه برای مقابله با کووید ۱۹ بسیار مفید است.

مطالعه دوقلوها
نتیجه مطالعه دوقلوها که توسط ناسا و همکاری دو برابر اسکات و مارک کلی انجام گرفت، نشان داد که سفرهای فضایی بلند مدت روی میکروبیوم روده انسان تاثیر می‌گذارد. سلامت روده بر متابولیسم، ایمنی و سیستم گوارش تاثیر می‌گذارد. همچنین تغییرات استخوان‌ها، عضلات و مغز نیز با میکروبیوم روده در ارتباط هستند.
در یک جمع بندی می‌توان گفت اگر ماموریت فضایی امروز ناسا یک گام به سوی دوران جدید سفرهای فضایی باشد، یکی از مهمترین آثار آن بر روی سلامت انسان خواهد بود.
مترجم: سپیده علی‌کاشانی

ماموریتی که دیدگاه مردم جهان را درباره سفر به فضا متحول می‌کند

به گزارش روز چهارشنبه نیویورک تایمز، آمریکا در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی فضانوردانی را به ماه فرستاد و سپس توانست تنها ناوگان شاتل فضایی در جهان را به منظور سفر به مدار زمین ایجاد کند اما نابودی شاتل کلمبیا در حادثه سال ۲۰۰۳ میلادی، باردیگر آمریکا را به فضاپیماهای گران‌قیمت روسی وابسته کرد.
اکنون ناسا برای رهایی از این وابستگی، به جای تولید یک شاتل فضایی جایگزین، مسوولیت جابجایی فضانوردان خود به مدار زمین را بر عهده یک شرکت خصوصی موسوم به SpaceX قرار داده است.
در صورتی که متخصصان این شرکت بتوانند داگلاس اچ هرلی و رابرت ال بنکن، دو فضانورد ناسا را با موفقیت به مدار زمین برسانند، برای همیشه دیدگاه عمومی نسبت به سفر به فضا را تغییر می دهند.
اگر یک شرکت خصوصی امروز بتواند افرادی را به مدار زمین ببرد، پس به زودی می‌تواند مردم را به ماه یا حتی مریخ ببرد. این پرتاب موفقیت آمیز می‌تواند نخستین گام در به حقیقت پیوست رویای دیرینه نویسندگان داستان‌های علمی و تخیلی در رابطه با سفر به فضا باشد.
این ماموریت تقریبا از تمام جنبه‌ها با سفرهای پیشین انسان‌ها به فضا تفاوت دارد. سکوی پرتاب پایگاه فضایی کندی در فلوریدا که در سال ۲۰۱۱ میلادی برای پرتاب آخرین شاتل فضایی مورد استفاده قرار گرفت، ‌ اکنون بازسازی شده تا بتواند راکت فالکون ۹ را به فضا پرتاب کند. برای جابه‌جایی فضانوردان در پایگاه فضایی نیز به جای استفاده از آستروون که به طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرد، از یک خودرو پیشرفته موسوم به X S.U.V استفاده می‌شود که توسط شرکت تسلا ساخته شده است. فضانوردان نیز از لباس‌های فضایی شرکت SpaceX استفاده می‌کنند و پس از عبور از یک مسیر باریک ۷۰ متری وارد کپسول Crew Dragon ساخت شرکت SpaceX می‌شوند که روی راکت فالکون ۹ نصب شده است.
این اولین بار است که یک شرکت خصوصی به جای آژانس‌های دولتی، مسوولیت پرتاب فضانوردان به مدار زمین را بر عهده می‌گیرد و اتاق کنترل SpaceX‌ توسط کارکنان این شرکت اداره می‌شود. با وجود این سرنشینان این ماموریت، فضانوردان ناسا هستند و قطعا مقامات دولتی در صورت لزوم می‌توانند این ماموریت را لغو کنند.
معاون مدیر ناسا در این رابطه اظهار داست: «ما واقعا به دنبال این هستیم که در آینده مشتری خدمات SpacseX و سایر شرکت‌های خصوصی باشیم. ما واقعا به دنبال توسعه هستیم و در تلاشیم تا یک فضای کسب و کار در مدار پایین زمین ایجاد کنیم.»
تا کنون دو شرکت برنامه‌هایی را برای خرید خدمات فضایی SpaceX و پرتاب مسافران خصوصی به فضا با استفاده از کپسول Crew Dragon اعلام کرده‌اند. احتمالا این سفرهای فضایی ظرف یک سال آینده انجام خواهد شد. در یکی از این سفرها قرار است توریست‌هایی به بازدید از ایستگاه فضایی بین‌المللی بروند و در سفر دیگر، مسافران به یک مداری بیضوی با دو تا سه برابر فاصله مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌روند تا زمین را از آن فاصله مشاهده کنند.
علاوه بر SpaceX، شرکت‌های بویینگ و Blue Origin نیز در تلاشند تا خدمات سفرهای فضایی را به بخش خصوصی و حتی ناسا ارائه کنند.
شرکت SpaceX در سه پرتاب اول راکت خود دچار مشکلات فنی شده بود که تقریبا موجب خروج آن از بازار رقابت شد. اما قرارداد انتقال تجهیزات به فضا که در سال ۲۰۰۶ میلادی منعقد شد، هزینه لازم برای توسعه و بهبود راکت فالکون ۹ و کپسول حمل مسافر و بار را در اختیار این شرکت قرار داد. این شرکت تا کنون ۱۹ ماموریت حمل تجهیزات به فضا برای ناسا را با موفقیت به انجام رسانده است.

به گزارش پنجشنبه پایگاه خبری یونایتدپرس، به گفته ناسا این افراد ۸ ماه را در یک ساختمان بسته با محیطی مشابه آنچه قرار است فضانوردان در سفر به مریخ با آن مواجه شوند، سپری خواهند کرد. همچنین این افراد آزمایشاتی را انجام خواهند داد که ناسا انتظار دارد فضانوردان آن در سفر به ماه و مریخ انجام دهند.
این آزمایش، امکان مطالعه آثار جسمی و روانی ناشی از قرنطینه بلندمدت در ماموریت‌های فضایی طولانی را برای محققان ناسا فراهم می‌کند.
ناسا به دنبال شهروندان آمریکایی ۳۰ تا ۵۵ ساله است که توانایی مکالمه به دو زبان انگلیسی و روسی را داشته باشند. همچنین بهتر است این افراد دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد یا دکتری بوده یا آموزش‌های نظامی دیده باشند. با وجود این داوطلبان دارای مدرک کارشناسی با تجربیات مرتبط نیز مورد بررسی قرار خواهند گرفت.
ناسا در بیانیه‌ای اعلام کرد: «با قرنطینه شدن بسیاری از شهروندان در سراسر جهان، ناسا خود را برای مطالعه و شبیه‌سازی ماموریت فضایی بعدی آماده می‌کند و به دنبال داوطلبانی است که هشت ماه را به همراه گروه کوچکی از خدمه در قرنطینه سپری کنند.»
ناسا در اجرای برنامه موسوم به آرتمیس در تلاش است تا مقدمات اعزام چند فضانورد به ماه را فراهم کند. این اولین بار است که پس از ماموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲، فضانوردان آمریکایی به ماه می‌روند.

حضور در فضا انتخاب نیست، الزام است

حضور در فضا انتخاب نیست، الزام است

به گزارش خبرگزاری مهر، سردار امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه در تشریح عملیات پرتاب ماهواره نور توسط ماهواره‌بر قاصد، اظهار داشت: این ماهواره‌بر تفاوتی با کارهای گذشته دارد و آن هم این است که پیشران آن از نوع ترکیبی سوخت مایع و جامد است.

وی افزود: طبیعتاً فقط ابرقدرت‌ها این قابلیت را دارند و بقیه فقط مصرف‌کننده این فناوری هستند.

فرمانده نیروی هوافضای سپاه تصریح کرد: دستیابی به فضا یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است و باید جایگاه‌مان را در فضا پیدا کنیم.

به گزارش پایگاه اینترنتی «دیجیتال ترندز»، ناسا با کمپانی ماهواره‌ای «ماکسار تکنولوژی» قراردادی منعقد کرده است تا از فناوری‌های روز برای ساخت قطعاتی چون رادار فضاپیما و مونتاژ قطعاتی چون آنتن ارتباطی در مداری به فاصله هزاران مایل از زمین استفاده کند.

ساخت و مونتاژ این قطعات در فضاپیمای Restore-L ناسا انجام خواهد شد. هدف از این ماموریت افزایش عمر ماهواره‌هاست، حتی آن دسته از ماهواره‌هایی که به گونه‌ای طراحی نشده‌اند که قابل تعمیر باشند.

این اقدام علاوه بر آن که به کارایی کارآمد و موثرتر ماهواره‌ها کمک می‌کند، همچنین راهگشای مشکل زباله‌های فضایی حاصل از ماهواره های بلااستفاده و غیرفعال که در فضا شناورند، نیز هست.

فضاپیمای Restore-L که قرار است در سال ۲۰۲۳ به فضا پرتاب شود، ابزاری به نام ربات عنکبوتی (Space Infrastructure Dexterous Robot (SPIDER) را به همراه خواهد داشت. این ربات یک بازوی رباتیک ۱۶ پایی (۴.۸۷ متری) دارد که می‌تواند بخش‌هایی از آنتن‌های ارتباطی را مونتاژ کند.

برای بخش تولید و ساخت قطعات این مأموریت نیز SPIDER با استفاده از فناوری MarkersSat که در تولید پایه‌ سازه‌های بزرگ فضایی مورداستفاده قرار می‌گیرد، یک رادار کامپوزیتی سبک به طول ۳۲ پا (۹.۷۵ متر) خواهد ساخت.

این بخشی از پروژه ناسا برای تجاری سازی مدار لئو و مشارکت با شرکت‌های خصوصی برای کاهش هزینه اکتشافات فضایی است. با افزایش تقاضا برای سرویس و تولید ماهواره‌ها، انجام پروژه‌های این چنینی در مدار باعث صرفه جویی در وقت و هزینه‌ای می‌شود که در حال حاضر صرف پرتاب محموله‌ها با راکت می‌شود. این پروژه همچنین برای پشتیبانی از مأموریت‌های اعزام فضانورد به ماه و مریخ و تعمیر و بروزرسانی تلسکوپ‌های فضایی چون هابل یا جیمز وب مفید خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، قرار است راکت فالکون ۹ حامل ۶۰ ماهواره استارلینک دیگر، ساعت ۱۰:۲۵ دقیقه روز یکشنبه به وقت منطقه زمانی شرقی از مجموعه پرتاب فضایی ۴۰ در نیروی هوایی «کیپ کاناورال» در فلوریدا پرتاب شوند.

اسپیس ایکس ۲۴۲ ماهواره بزرگ به اندازه میز ناهارخوری در مدار زمین دارد که هر کدام از آنها ۵۰۰ پوند وزن دارند و بزرگترین صورت فلکی منفرد ماهواره ای در مدار زمین محسوب می شود.

بلومبرگ اعلام کرد: این پرتاب به دنبال آن صورت می گیرد که اسپیس ایکس اعلام کرد قصد دارد تجارت اینترنتی ماهواره ای استارلینک را به صورت یک شرکت جداگانه بچرخاند. اسپیس ایکس پیش از این ۶۰ ماهواره استارلینک در ماه مه، نوامبر و ششم و بیست و نهم ژانویه و دو ماهواره آزمایشی نیز قبل از آنها پرتاب کرده بود.

چنانچه تمام این ماهواره در این صورت فلکی قرار گیرند در آن صورت ۱۰۰ و یا تعدادی بیشتری ماهواره استارلینک در آینده به فضا پرتاب می شوند.

اسپیس ایکس در نهایت قصد دارد که هزاران ماهواره برای اتصال به اینترنت باند پهن در سراسر جهان به فضا پرتاب کند.

طبق پیش بینی سازمان هواشناسی، وضعیت آب و هوا برای پرتاب در روز یکشنبه به احتمال ۹۰ درصد مساعد است.

اسپیس ایکس اکنون سرگرم آزمایش ماهواره ای است که پیش از این پرتاب شده  و دارای یک پوشش غیر منعکس کننده است.

این شرکت فضایی می خواهد دریابد که آیا این ماهواره برای ستاره شناسان روی زمین وضوح کمتری دارد یا نه.

از سوی دیگر راویان ماموریت استارلینک می گویند که ماهواره ها ماه ها طول می کشند تا به مدار مناسب خود برسند بنابراین قضاوت در مورد اثربخشی این آزمایش مدتی طول می کشد.

ماهواره های استارلینک در ارتفاع حدود ۳۴۰ مایلی بالای سطح زمین می چرخند. این در حالیست که «خط کارمان»، یک خطی فرضی در آسمان در ارتفاع ۶۲ مایلی از سطح زمین‌ و ایستگاه بین المللی فضایی در ارتفاع ۲۵۰ مایلی زمین قرار دارند.

هشدار احتمال هک شدن ماهواره‌های تجاری

در این یادداشت که در پایگاه خبری کانورسیشن منتشر شد، آمده است: شرکت فضایی اسپیس ایکس ماه گذشته به اپراتور بزرگترین صورت فلکی ماهواره‌ای فعال در جهان تبدیل شد. در اواخر ماه ژانویه، این شرکت ۲۴۲ ماهواره در مدار زمین داشت و قصد داشت تا طی یک دهه آینده ۴۲هزار ماهواره دیگر نیز به فضا پرتاب کند. این بخشی از پروژه بلندپروازانه اسپیس ایکس برای فراهم کردن دسترسی تمام نقاط جهان به اینترنت است.

در حال حاضر رقابتی در این زمینه به راه افتاده که ضمن آن شرکت آمازون، شرکت انگلیسی وان وب و دیگر شرکت‌ها تصمیم دارند تا در ماه‌های آتی هزاران ماهواره را در مدار زمین مستقر کنند. این ماهواره‌های جدید پتانسیل ایجاد تحول در بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره را دارند و با استفاده از آن‌ها می‌توان امکان اتصال به اینترنت را به نقاط دورافتاده جهان نیز رساند، بر محیط زیست نظارت کرد و دقت سیستم‌های ناوبری جهانی را ارتقا داد.

اما در پس این نمایش و هیاهو یک خطر اساسی وجود دارد که کسی به آن توجه نکرده است. این خطر چیزی نیست جز نبود استانداردها و مقررات مربوط به امنیت سایبری برای ماهواره‌های تجاری، که آن‌ها را به شدت در برابر حملات سایبری آسیب‌پذیر می‌کند.

اگر هکرها کنترل این ماهواره‌ها را به دست بگیرند، عواقب هولناکی به بار خواهد آمد. آن‌ها می‌توانند به آسانی با قطع دسترسی به سرویس‌ها، این ماهواره‌ها را از کار بیندازند. این مهاجمان همچنین می‌توانند سیگنال‌های ماهواره‌ها را مسدود یا دستکاری کرده و از این طریق به زیرساخت‌های مهمی چون شبکه‌های برقی، شبکه‌های آب و سیستم‌های حمل و نقل آسیب وارد کنند.

برخی از این ماهواره‌های جدید پیشرانه‌هایی دارند که به آن‌ها امکان افزایش یا کاهش سرعت و تغییر جهت حرکت را در فضا می‌دهد. اگر هکرها کنترل این ماهواره‌های قابل هدایت را به دست گیرند، عواقب آن می‌تواند فاجعه بار باشد. آن‌ها می‌توانند مسیر حرکت ماهواره‌ها را تغییر داده و باعث برخورد آن‌ها با دیگر ماهواره‌ها یا حتی ایستگاه بین‌المللی فضا شوند.

سازندگان این نوع ماهواره‌ها، بویژه ماهواره‌های مکعبی کوچک، به منظور پایین نگه داشتن هزینه‌ها از تکنولوژی‌های آماده و انبوه استفاده می‌کنند. در دسترس بودن این اجزا به این معناست که هکرها می‌توانند وجود هرگونه آسیب پذیری را در آن‌ها آنالیز کنند. به علاوه، بسیاری از این اجزا از فناوری منبع باز استفاده می‌کنند. خطر اینجاست که هکرها از این طریق می‌توانند درهای پشتی (back doors) و دیگر آسیب پذیری‌ها را به نرم افزار این ماهواره‌ها اضافه کنند.

علاوه بر این، فنی بودن فوق العاده این ماهواره‌ها نیز به معنای آن است که چندین تولید کننده در ساخت اجزای مختلف آن‌ها دست دارند. فرآیند قرار دادن این ماهواره ها در فضا نیز پیچیده است و با همکاری چندین شرکت انجام می‌شود. با اضافه شدن هر پیمانکار، آسیب‌پذیری‌ها نیز افزایش می یابند زیرا هکرها در این صورت فرصت‌های بیشتری برای نفوذ به سیستم دارند.

هک کردن برخی از این ماهواره‌های مکعبی به سادگی آن است که منتظر بمانید یکی از آن‌ها از بالای سرتان عبور کند و سپس با استفاده از آنتن‌های زمینی مخصوص، فرمان‌های خرابکارانه به آن ارسال کنید. هرچند هک ماهواره‌های پیشرفته‌تر نیز کار چندان سختی نیست.

به گزارش پایگاه اینترنتیtechcrunch، دولت ژاپن به طور رسمی «ماموریت اکتشاف قمر مریخ»(MMX) را تصویب کرد؛ در این ماموریت دو قمر مریخ به نام‌های «فوبوس»و «دیموس» مورد بررسی قرار می گیرند. با تصویب این ماموریت توسط دولت ژاپن محققان ژاپنی از هم اکنون تمام توجه خود را بر ساخت سخت افزارها و نرم افزارهای مورد نیاز برای این ماموریت معطوف خواهند کرد.

فضاپیما MMX  در سال ۲۰۲۴ پرتاب می شود و در سال ۲۰۲۵ به مریخ می رسد؛ این فضا پیما سه سال بعدی را به بررسی این دو قمر مریخ می پردازد و نقشه های مفصلی از آنها تهیه می کند.

فضاپیمای MMX از ۱۱ ابزار استفاده می‌کند تا «فوبوس» و «دیموس» را در مدارشان مورد مطالعه قرار دهد، سپس به فوبوس برای فرود و جمع آوری نمونه نزدیک خواهد شد.

نحوه شکل گیری و تاریخ مریخ منشأ بحث‌های زیادی است. فوبوس و جفت کوچکش دیموس ظاهر سیارک‌ها را دارند و احتمالاً از کمربند سیارکی جدا و توسط جاذبه مریخ گرفتار شده‌اند. یک فرضیه دیگر این است که آنها در نتیجه نوعی برخورد بزرگ با مریخ شکل گرفته‌اند. در هر صورت محققان انتظار دارند که این قمرها به عنوان افشا کننده تاریخ مریخ طی میلیاردها سال عمل کنند و بینش‌هایی در مورد تشکیل و تغییر و تحولات مریخ ارائه دهند.