برچسب: فناوری نانو

ساخت پارچه‌ای که در هوای گرم خنک و در هوای سرد گرم می‌شود

به گزارش روز یکشنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، استفاده از گرافین در این پارچه، امکان تغییر تشعشعات گرمایی آن را با استفاده از جریان الکتریکی در اختیار می‌گذارد. این قابلیت، یک ویژگی کلیدی برای مدیریت دمای بدن در آب و هوای متغیر است.
این فناوری بر اساس تحقیقات قبلی محققان منچستر توسعه یافته که در آن قابلیت‌های فوق‌العاده گرافین برای ایجاد استتار حرارتی مورد استفاده قرار گرفته است. محققان منچستر در تحقیقات مذکور ماده‌ای را ساختند که امکان پنهان کردن حرارت بدن شخص را از دید دوربین‌های مادون قرمز فراهم می‌کرد.

این ماده با استفاده از جریان الکتریکی که به درون لایه‌های گرافین تعبیه شده در آن وارد ‌شد و امکان تغییر میزان تشعشعات مادون قرمز را که از سطح ماده گسیل می‌شد، فراهم کرد.
با افزایش دمای بدن، میزان تشعشعات مادون قرمز آن نیز بیشتر می‌شود. بنابراین با طراحی پارچه به گونه‌ای که امکان خروج تشعشعات مادون قرمز را فراهم کند،‌ می‌توان دمای بدن را کاهش داد. همچنین با محبوس کردن این تشعشعات درون لباس، می‌توان دمای بدن شخص را افزایش داد. اکنون محققان، پارچه هوشمند خود را به گونه‌ای طراحی کرده‌اند که قابلیت ایفای هر دو نقش را دارد و امکان تغییر ساختار پارچه را بین دو وضعیت مذکور به صورت پویا در اختیار می‌گذارد.
محققان توانستند با استفاده از این پارچه نمونه اولیه‌ای از یک لباس را بسازند که قابلیت سرد و گرم شدن را دارد. در این نمونه اولیه، از یک ابزار کنترل کننده برای تغییر دمای درون لباس استفاده می‌شود که روی سینه آن نصب شده است.
به اعتقاد محققان، این فناوری برای توسعه نمایشگرهای هوشمند و تولید لباس‌های فضایی کاربرد دارد. همچنین می‌توان از آن برای تنظیم دمای ماهواره‌های مستقر در مدار زمین که دائما بین گرمای سوزان خورشید و سرمای منجمدکننده ناشی از سایه زمین در حرکت هستند، بهره گرفت.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nano Letters منتشر شده است.

به گزارش روز دوشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، علی‌سید معصومی، عضو هیأت مدیره شرکت نانو پیشتاز پارس افزود: کاشی‌های آنتی‌باکتریال از محصولات فناورانه این شرکت است، در ماه‌های گذشته بیمارستان‌های مختلفی نظیر بیمارستان تامین اجتماعی در چند شهر مختلف و همچنین یک بیمارستان خصوصی در کرمانشاه از کاشی‌های آنتی باکتریال نانو استفاده کرده‌اند.

وی بیان کرد: پیش از این در بیمارستان‌های چابهار، خرم‌آباد، سمنان، تهران، ایلام، بندرعباس، ارومیه، سیستان و بلوچستان و کرج از این کاشی‌ها استفاده شده و دامنه استفاده از این فناوری در بخش بیمارستانی کشور رو به گسترش است.

معصومی با بیان اینکه تست‌های ضدویروسی این کاشی‌ها برای بررسی عملکرد آنها در برابر ویروس درحال انجام است، افزود: با توجه به اینکه پوسته ویروس‌ها از اغلب باکتری‌های ضعیف‌تر است، انتظار داریم این کاشی‌ها بتوانند ویروس‌ها را نیز از بین ببرند. بازار این کاشی‌ها در صورت تایید عملکرد ضدویروسی این محصول، با توجه به شیوع ویروس کرونا گسترش بیشتری خواهد یافت.

وی از تلاش‌هایی برای صادرات محصولات به کشورهای حوزه خلیج فارس خبر داد و گفت: این کاشی‌ها به دلیل عملکردی که دارند مورد توجه کشورهای مختلف بوده و بازار صادراتی قابل توجهی دارند که به دنبال استفاده از این پتانسیل‌ هستیم.

از آنجایی که استفاده از کاشی‌های آنتی‌باکتریال در بیمارستان‌ها، هتل‌ها، آشپزخانه‌های صنعتی، استخرها و مجموعه‌های ورزشی و همچنین اماکنی نظیر خانه سالمندان می‌تواند مزیت‌های بهداشتی قابل توجهی ایجاد کند، افزایش نفوذ این نانومحصولات امکان ارتقای کیفی پروژه‌های عمرانی کشور را فراهم خواهد کرد.

جمهوری اسلامی ایران با ظرفیت تولید ۷۰۰ میلیون مترمربع، عنوان چهارمین تولیدکننده کاشی و سرامیک جهان را یدک می‌کشد و در سال ۱۳۹۶ بیش از ۱۴۷ میلیون مترمربع کاشی به ارزش ۳۹۵ میلیون دلار به ۵۲ کشور صادر کرده‌ است. ایجاد خواص آنتی‌باکتریال می‌تواند ارزش افزوده‌ این محصولات را بهبود داده و شرایط بهتری برای فروش در داخل کشور و صادرات فراهم کند.

مقاوم‌سازی سطوح ابر آب‌گریز به ضربه با فناوری نانو

به گزارش روز دوشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، سطوح ابرآب گریز طوری آب را دفع می‌کنند که با هیچ سطح دیگری قابل قیاس نیستند،  این امر باعث می‌شود که آنها برای پوشش‌های ضدمیکروبی بسیار مفید باشند چرا که باکتری و ویروس‌ها و دیگر عوامل بیماری‌زا نمی‌توانند به این سطوح بچسبند،  با این حال، سطوح ابرآبگریز یک نقص عمده دارند، آنها به شدت مستعد بریدگی، خراش و گود افتادن هستند.

اگر یک سطح ابرآبگریز آسیب ببیند، منطقه آسیب‌دیده به سادگی مایعات را به دام انداخته و مزیت پوشش از بین می‌رود،  به تازگی محققانی از چین و فنلاند موفق به ساخت پوششی شدند که دارای خاصیت ابرآب گریز بوده و در عین حال در برابر صدمات فیزیکی، ضربه و همچنین برخورد اجسام تیز مقاوم است و عملکرد آب گریزی خود را از دست نمی‌دهد.

این گروه تحقیقاتی که نتایج یافته‌های خود را در نشریه نیچر به چاپ رساندند، نشان دادند که این سطح با استفاده از فلز، شیشه و سرامیک قابل تولید است، خاصیت ابرآب گریزی این سطح نیز به دلیل وجود ساختارهای نانومقیاس در آن است،  وجود الگوهای نانومقیاس با ساختارهای لانه‌زنبوری در سطح موجب می‌شود تا مایعات به راحتی دفع شوند، روی این الگوها با یک ماده شیمیایی پوشش داده شده‌است تا بتواند این سطح را از گزند آسیب‌های ساختاری و فیزیکی حفظ کند.

رابین راس از فیزیک‌دانان دانشگاه آلتو که در این پروژه همکاری دارد، گفت: لایه محافظ را می‌توان تقریبا از هر ماده‌ای ساخت، این اتصال به سطح موجب می‌شود تا محصول نهایی قوی و مستحکم باشد،  ما این ساختار لانه‌زنبوری دارای پوشش محافظ را در اندازه‌های مختلف و از موادی متفاوت تولید کردیم،  نکته جالب توجه در این محصول آن است که این کار را می‌توان برای مواد مختلف به کار برد، در واقع این فناوری انعطاف‌پذیر بوده و طراحی آن برای ساخت انواع سطوح ضدآب بادوام قابل استفاده است.

این فناوری را برای تولید لایه‌های مورد استفاده در پنل‌های خورشیدی نیز می‌توان به کار برد، جایی که رطوبت و خاک به مرور به سطح جذب شده و کارایی پنل‌ها را کاهش می‌دهد.

به گزارش روز پنجشنبه ستاد توسعه فناوری نانو، یکی از چالش‌های چاپ روی منسوجات، دشواری فرایند است که بسیار پرهزینه و وقت‌گیر است. یافته‌های محققان دانشگاه بوراس نشان می‌دهد که می‌توان این کار را با هزینه کمتر و در عین حال عوارض زیست‌محیطی اندک انجام داد. راضیه هاشمی صنعتگر، محقق دوره دکتری در دانشگاه بوراس، در قالب پایان‌نامه دکتری روی این فناوری کار می‌کند.

وی در این پروژه نشان داد که چگونه با تلفیق فناوری‌نانو و چاپ سه‌بعدی می‌توان چاپ روی پارچه را انجام داد و در نهایت محصولی با کارایی بالا و هوشمند ارائه کرد. هاشمی برای این کار از ترکیب نانولوله های کربنی، کربن بلک و پلیمر استفاده کرده است. محصول نهایی که یک نانوکامپوزیت است که می‌تواند برای چاپ سه‌بعدی روی منسوجات استفاده شود.

این پلیمر در واقع یک نانوکامپوزیت بوده که در آن نانوپرکننده‌های رسانا با پلیمر ترکیب شده است. جنس این نانوپرکننده‌ها، ترکیبی از کربن بلک و نانولوله‌های کربنی است. هاشمی در دوره دکتری خود مطالعه منظمی در مورد چگونگی اتصال نانوکامپوزیت با ترکیب شیمیایی مختلف به منسوجات انجام داده است.

در فرایندهای چاپ رایج، نظیر فناوری جوهرافشان، معمولا به انرژی، مواد شیمیایی و آب زیادی نیاز است. این روش جدید مسیر تازه‌ای برای فرایند تولید با انعطاف‌پذیری بالا باز می‌کند.

هاشمی می‌گوید: هدف من از این پروژه ارائه فرایند تولید یکپارچه و متناسب برای رسیدن به منسوجات هوشمند و کاربردی است، به طوری که انرژی، آب و مواد شیمیایی کمتری نیاز باشد و در عین حال پسماند کمتری نیز تولید شود. بنابراین اثر منفی کمتری نیز روی محیط‌زیست داشته باشد. از مزیت‌های دیگر این فناوری می‌توان به امکان چاپ مستقیم روی پارچه در مکان دقیق و از پیش‌تعیین شده اشاره کرد.

به گفته راضیه هاشمی، در این پروژه شکاف دانشی سیستماتیکی در بخش چاپ منسوجات هوشمند پر شده است. وی از موفقیت در بهینه‌سازی خواص نانوکامپوزیت قبل و بعد از چاپ سه‌بعدی خبر داد که اهمیت زیادی در  کنترل محصول نهایی دارد.

چالش دیگری که در این پروژه رفع شد، بررسی و بهبود میزان چسبندگی نانوکامپوزیت روی منسوجات مختلف است. از این فناوری می‌توان در تولید بانداژهای هوشمند، دستکش‌های VR، پوشاک مجهز به حسگر و تجهیزات پیشرفته پزشکی و ورزشی استفاده کرد.

به گزارش روز پنجشنبه ستاد توسعه فناوری نانو، جایزه Kavli Prize for Nanoscience به چهار محقق برای توسعه فناوری تصویربرداری در مقیاس آنگسترومی اعطا شد. هارلد رُز از دانشگاه اولم، ماکسیمیلیان هایدر از شرکت سئوس (CEOS)، نوت اوربان از مرکز جولیچ و اوندریج کریوانک از شرکت نیون (Nion) به دلیل مشارکت برای توسعه سامانه تصویربرداری الکترونی، جایزه یک میلیون دلاری را دریافت خواهند کرد. آن‌ها در این پروژه موفق به مشاهده اتم‌های منفرد شدند.

جایزه کاولی هر دو سال یک بار در سه حوزه تحقیقاتی مهم یعنی اخترفیزیک، علوم نانو و علوم اعصاب به محققانی که دستاورد قابل توجه به دست آورده‌اند، اعطا می‌شود.

زمانی که ما از یک میکروسکوپ برای مشاهده اجسام استفاده می‌کنیم، در واقع در حال کندن ذرات از سطح جسم هستیم. به طور طبیعی هرچه ذرات مورد استفاده کوچک‌تر باشند، می‌توان جزئیات بیشتری را نیز از سطح به دست آورد. با آنالیز ذرات جدا شده از سطح و داشتن یک برنامه کامپیوتری می‌توان تصویر جسم را به دست آورد.

برای تصویربرداری دقیق، دانشمندان از الکترون استفاده می‌کنند تا در نهایت امکان تصویربرداری با جزئیات ظریف‌تر فراهم شود. اما در میکروسکوپ، الکترون‌ها دچار انحراف از مسیر شده و این موضوع موجب کاهش وضوح تصاویر می‌شود که به این امر انحراف نوری گفته می‌شود.

این دقیقا جایی بود که برندگان جایزه کاولی ۲۰۲۰ به آن ورود کردند. آن‌ها با ایجاد میدان‌های الکترومغناطیس هدایت ذرات باردار را به گونه‌ای انجام دادند که تصاویری واضح‌تر به دست آمد. در واقع آن‌ها موفق به اصلاح انحراف نور شدند. میکروسکوپ الکترونی که انحراف آن اصلاح شده به محققان اجازه می‌دهد نه تنها در مقیاس نانومتری، بلکه در مقیاس آنگسترومی نیز تصویربرداری کنند؛ بنابراین امکان مشاهده اتم‌های منفرد وجود دارد.

بودیل هولست، رئیس کمیته جایزه کاولی در علوم نانو می‌گوید: کار این گروه مثال جالبی از نبوغ و پشتکار است که به بشریت امکان مشاهده فضاهایی را می‌دهد که پیش از این نتوانسته‌ایم ببینیم. ارج نهادن به این دانشمندان و به اشتراک‌گذاری دستاورد آن‌ها با جهانیان می‌تواند زندگی و صنعت را تغییر دهد.

به گزارش روز شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، پژوهشگران دانشگاه کارنگی ملون آمریکا و دانشگاه توکیو از کامپوزیتی رونمایی کردند که دارای خواص خودترمیمی است، این ماده جدید عملکردی شبیه به دم مارمولک و بازوی ستاره دریایی دارد.

این کامپوزیت با ترکیب نانولوله‌های کربنی چندجداره و پلی‌بروسیلوکسان ساخته شده ‌است. این کامپوزیت به‌گونه‌ای است که اگر دو قطعه بریده شده را دوباره کنار هم قرار دهید، دو قطعه به هم متصل شده و درز میان آنها از بین می‌رود.

این فناوری کاربردهای متعددی می‌تواند داشته باشد؛ برای مثال، روی دو قسمتی که از هم جدا شده می‌توان یک حسگر قرار داد تا مشخص شود جدا شدن چه زمانی اتفاق افتاده و چه وقتی این دو بخش به هم جوش خورده‌اند. البته فرآیند اتصال و به ‌هم چسبیدن دو بخش سریع نیست و ممکن است چند ساعت زمان نیاز داشته باشد.

سناریوهای دیگری نیز برای این فناوری می‌توان تصور کرد؛ برای مثال، از این نانوکامپوزیت می‌توان برای تولید عملگرهای روباتیک استفاده کرد و در نهایت کنترلرهای نرم و قابل تغییر تولید کرد.

یک کنترلر می‌تواند حرکت فشاری انگشت را تشخیص دهد، دو کنترلر نیز با هم ترکیب شده و دکمه لمسی بزرگی را ایجاد می‌کند که در نهایت چیزی شبیه کلیدهای روی پیانو ایجاد می‌شود. در ادامه دو کنترلر دور مچ کاربر قرار می‌گیرد و به‌عنوان یک دستگاه اسلاید مچ‌بندی عمل می‌کند.

حالا سه دوست که می‌خواهند یک بازی ویدئویی را انجام دهند می‌توانند این کنترل را به چند قسمت تقسیم کنند و از آن به‌عنوان ابزار کنترل بازی استفاده کنند. بعد از اتمام بازی نیز این کنترلرها می‌توانند کنار هم قرار گرفته و کنترلر اولیه را ایجاد کنند.

سناریوی محتمل دیگری که برای این فناوری می‌توان تصور کرد، بازویی با قابلیت استفاده مجدد است که می‌تواند اطراف اندام آسیب‌دیده قالب‌گیری شود و به مرور، در محل آسیب‌دیدگی خود را ترمیم کند.

این گروه به تازگی با دیگر محققان بین‌رشته‌ای نتایج یافته‌های خود را به اشتراک گذاشتند تا بتوانند پتانسیل‌های کاربردی این فناوری را با کمک آنها شناسایی کنند.

به گزارش روز سه‌شنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، در آزمایش های اولیه محققان دانشگاه ام آی تی مشخص شد، استفاده از این نانوذرات به همراه یک روش متداول ایمنی درمانی موسوم به مهارکننده‌ وارسی ایمنی، موجب افزایش قابل توجه اثرگذاری این شیوه ایمنی درمانی می‌شود.
در این شیوه جدید، قطعات کوچکی از دی ان ای باکتری‌ها را که موجب واکنش ایمنی بدن در برابر تومورها می‌شود، درون پپتیدهایی قرار دادند که پیش از این با هدف غیرفعال‌کردن ژن‌های سرطانی از طریق انتقال آر ان ای به درون آن‌ها تولید شده‌اند. این پپتیدها قابلیت تعامل با پروتئین‌های موجود در سطح سلول‌های سرطانی را دارند و به همین علت می‌توانند این سلول‌ها را با دقت هدف‌گیری و نابود کنند.
نانوذراتی که با استفاده از این شیوه ساخته شدند، در کنار مهارکننده وارسی ایمنی، نوعی اثر هم‌افزایی ایجاد می‌کند که اثر قابل توجهی بر رشد تومور دارد.
آزمایش های اولیه بر روی موش‌ها نشان داد استفاده از این شیوه جدید موجب توقف رشد تومور شده و در برخی از موارد مانع شکل‌دیگری آن در سایر اندام‌های بدن نیز می‌شود.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences  منتشر شده است.

محققان ایرانی نانوذرات طلا با خلوص بالا و اندازه نسبتا یکنواخت تولید کردند

به گزارش روز سه شنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، نانوذرات طلا یکی از پرکاربردترین نانوذرات در صنعت است که به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فردی که دارند به شدت از سوی صنایع مختلف موردتوجه قرار دارند. طلا معمولاً به‌عنوان یک فلز بی‌اثر شناخته می‌شود ولی هنگامی‌که ‌اندازه آن درحد نانومتری کوچک می‌شود، خواص آن کاملاً متفاوت شده و کاربردهای وسیع‌تری پیدا می‌کند.

این نوع نانوذرات طلا برای مصرف در بخش بهداشتی و سلامت تولید می‌شوند.

مرضیه اکبری مدیر بخش تحقیق و توسعه شرکت فناوران نانومواد مهام با اشاره به اینکه از نانوذرات طلا در بخش داروسازی، کاتالیست و تولید مواد آرایشی استفاده می‌شود، گفت: روش‌های مختلفی برای تولید نانوذرات طلا وجود دارد، یکی از رایج‌ترین روش‌ها، تولید نانوذرات از طریق واکنش‌های شیمیایی است، اما روشی که برای تولید نانوذرات استفاده کردیم متفاوت از روش‌های رایج است. ما از روش کندوسوز لیزری یا سایش لیزری (laser ablation) استفاده می‌کنیم که در آن با تابش پرتو لیزر به سطح ماده هدف، ذرات از سطح آن جدا می‌شوند.

وی درباره مزیت روش تولیدی این شرکت افزود: مزیت این روش آن است که می‌توان نانوذرات را با ابعاد نسبتا یکنواخت تولید کرد. در واقع با تنظیم طول موج لیزر و شدت تابش امکان تنظیم ویژگی‌های ابعاد محصول نهایی وجود دارد؛ به طوری که محصول به دست آمده از این روش، ابعاد یکنواخت‌تری نسبت به نانوذرات حاصل از روش شیمیایی دارد.

اکبری گفت: این سطح یکنواختی ابعاد برای برخی صنایع اهمیت زیادی دارد، صنایع آرایشی و بهداشتی و همچنین صنعت داروسازی و مواد استریل کننده نسبت به یکنواختی ابعاد حساسیت زیادی دارند، در نتیجه می‌توان گفت که نانوذرات طلای شرکت فناوران نانومواد مهام برای استفاده در این صنایع تولید می‌شود. البته این روش مزیت دیگری نیز دارد، خلوص نانوذرات در این روش نسبت به روش‌ شیمیایی بالاتر است.

مدیر بخش تحقیق و توسعه شرکت فناوران نانومواد مهام از شروع سفارش‌گیری این شرکت برای عرضه نانوذرات طلا در بازار خبر داد و گفت: با توجه به کاربردهای ویژه این نانوذرات، در حال سفارش‌گیری از مشتریان هستیم تا برحسب میزان سفارش، محصول را تولید و در اختیار صنایع قرار دهیم.

به گزارش روز دوشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، صنایع شیمیایی و داروسازی برای تصفیه و تبدیل مواد اولیه به محصول، به شدت به سیلیکای متخلخل وابسته هستند؛ از این رو، سیلیس‌ها با طیف وسیعی از ابعاد و منافذ به‌صورت تجاری در اختیار تولیدکنندگان است، با این حال هنوز ابزار مناسبی برای تولید انبوه، ارزان و کنترل شده سیلیس وجود ندارد.

پژوهشگران دانشگاه صنعتی آیندهوون و نوریون راهبرد جدیدی ارائه کردند که با استفاده از آن می‌توان میکروکره‌های سیلیس را با حفره و ابعاد قابل تنظیم تولید کرد.

این پژوهش، درک محققان از تولید میکروکره‌ها در محیط سیالی را ارتقا داده و موجب سنتز نسل جدیدی از میکروکره‌های سیلیس می‌شود که کاربرد وسیعی در تصفیه و تولید مواد دارد. بسیاری از مواد طبیعی نظیر سنگ و چوب دارای تخلخل بوده و سیالات از میان آن‌ها عبور می‌کنند، اما سیلیس به دلیل حفره‌های بسیار کوچک، معمولا با استفاده از نانوذرات کاتالیستی، در تصفیه و جداسازی استفاده می‌شود.

برای افزایش بهره‌وری منابع باید ابعاد و حفره‌های سیلیس کنترل شده باشد، سیلیس متخلخل را می‌توان از طریق فناوری موسوم به سل‌ژل تولید کرد که در آن ذرات سیلیکا در فاز کلوئیدی به‌صورت مواد سازنده محصول نهایی معلق بوده و در نهایت شبکه‌ای ژل مانند را ایجاد می‌کنند.

مزیت این روش، تولید نانوذراتی است که به الگو نیاز ندارند و می‌توان از آن‌ها برای تولید انبوه استفاده کرد. در این پروژه محققان با تغییر اندازه ذرات سیلیس از ۴ نانومتر به ۲۵ نانومتر، موفق شدند ابعاد منافذ را روی سیلیس به‌صورت کنترل شده‌ای درآورند. آن‌ها نشان دادند که با مخلوط کردن دو نوع سیلیس، هر اندازه‌ای بین ۴ تا ۵۰ نانومتر را می‌توان روی سیلیس ایجاد کرد. در واقع آن‌ها توانستند میزان تخلخل و ابعاد حفره‌ها را به‌صورت مستقل از هم کنترل کنند، کاری که پیش از این امکان‌پذیر نبود.

یکی از امیدوارکننده‌ترین کاربردهای این فناوری، استفاده از آن در زمینه تولید دارو، جداسازی و تصفیه مولکول‌ها است.

به گزارش روز دوشنبه ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، یک استارت‌آپ کانادایی  به دنبال استفاده از گرافن برای ساخت بلندگو است، این شرکت از کامپوزیتی که حاوی ۹۵ درصد گرافن است، برای تولید هدفونی موسوم به GQ استفاده کرده است.

شرکت اورا (Ora) در این هدفون‌ها از درایور صوتی ۴۰ میلی‌متری استفاده کرده که صدا تولید می‌کند. این هدفون به دلیل بهره‌مندی از گرافن، عملکرد جالب توجه و در عین حال قیمت پایینی نیز دارد. در این هدفون به جای این که از تک‌لایه گرافنی استفاده شود، کامپوزیتی به کار برده شده که در آن هزاران لایه روی هم با استفاده از یک ماده اتصال دهنده قرار گرفته است.

آری پینکاس از بنیان‌گذاران این شرکت گفت: بدون شک، جالب‌ترین جنبه این فناوری ساختار مکانیکی منحصربه‌فرد آن است. بسیار سخت می‌توان ماده‌ای را یافت که در عین استحکام بسیار بالا، انعطاف‌پذیر و سبک نیز باشد. این ترکیب بسیار جالب، از چگالی کم و استحکام بالایی برخوردار است که امکانات جالبی در دنیای صوت ایجاد می‌کند. در بسیاری از ادوات صوتی، تنها ۱۰ درصد از انرژی که به بلندگو می‌رسد به صدا تبدیل شده و بیش از ۹۰ درصد از آن به گرمای ناخواسته تبدیل می‌شود.

داشتن یک غشای بلندگوی سبک باعث صرفه‌جویی در مصرف انرژی می‌شود، چیزی که به ویژه در ادوات الکترونیکی بی‌سیم اهمیت زیادی دارد.

پینکاس افزود: این واقعیت که هدفون GrapheneQ بسیار سبک است موجب شده تا انرژی کمی نیاز داشته باشد؛ در نتیجه، نسبت به هدفون‌های رایج، طول عمر باتری ۷۰ درصد بیشتر را تجربه می‌کند.

هر چند عمر باتری موضوعی مهم و در آزمایشگاه قابل اندازه‌گیری است، اما موضوع مهم‌تر وفاداری صوتی است. تولیدکنندگان هدفون از انواع مختلف مواد برای تولید محصول استفاده می‌کنند که هر یک از آن‌ها در تولید صدا امضای منحصربه‌فرد خود را دارند که ممکن است موجب تغییرات در صدا شوند. اما هدفون گرافنی شرکت اورا تعادل تونالی را در محدوده صوتی ایجاد می‌کند، که در عمل به معنی این است که صدای ایجاد شده توسط هدفون گرافنی واضح‌تر و با کیفیت‌تر بوده و از غنا و عمق خاصی نیز برخوردار است.