برچسب: فضا

  • مهم‌ترین رویدادهای نجومی سال ۱۴۰۰

    مهم‌ترین رویدادهای نجومی سال ۱۴۰۰

    به گفته اخترشناسان اولین رویداد نجومی سال ۱۴۰۰، پدیده‌ای بسیار جذاب و هیجان‌انگیز است. پدیده‌ای که ما آن را به اسم ماه‌گرفتگی یا خسوف می‌شناسیم.

    خسوف کلی زیبایی که در عرض‌های جغرافیایی ایران قابل رؤیت نیست و فقط ساکنان جنوب‌شرق آسیا، غرب آمریکای شمالی و غرب آمریکای جنوبی و همچنین استرالیا می‌توانند شاهد آن باشند. برای دیدن اولین ماه‌گرفتگی کلی در خاک ایران باید تا شهریور ۱۴۰۴ صبر کنیم.

    رخداد دوم که به حلقه آتش معروفی است یکی از زیباترین و خاص‌ترین پدیده‌های نجومی است که ۲۰ خرداد ۱۴۰۰ رخ می دهد.

    حلقه آتش یا خورشیدگرفتگی حلقوی از آن پدیده‌های دیدنی است که با یک بار دیدنش، لذت آن را تا آخر عمر با خود حس می‌کنیم. این پدیده هم در خاک ایران قابل رؤیت نیست و فقط در بخش‌هایی از کانادا، گرینلند و روسیه دیده می‌شود.

    در لحظات اوج یک گرفت حلقوی، تمام قرص خورشید پوشانده می‌شود و فقط یک حلقه نورانی نازک از آن دیده می‌شود. منظره‌ای که به حلقه آتش معروف است و برای رصد آن در ایران باید صبر کنیم.

    رویداد سوم، مقارنه مریخ و زهره است، اگر کمی بعد از غروب خورشید ۲۱ تیر ۱۴۰۰ به افق غربی نگاه کنید، هلال ماه را می‌بینید. اگر بیشتر دقت کنید، کمی پایین‌تر از هلال ماه، سیاره زهره را می‌بینید که با درخشش کم‌نظیرش منظره زیبایی را به‌وجود آورده‌است. اگر باز هم دقت‌ خود را بیشتر کنیم و اطراف زهره را خوب ببینیم، متوجه یک جرم آسمانی نورانی دیگر در نزدیکی آن می‌شویم. این جرم آسمانی چیزی نیست جز سیاره مریخ.

    این پدیده که در ایران هم قابل رؤیت است و حتی از پشت‌بام منزل‌ به شرط صاف بودن هوا، می‌توانیم آن را ببینیم موردی نیست جز مقارنه زهره و مریخ.

    چهارمین پدیده نجومی مهم سال ۱۴۰۰، یکی از مشهورترین و محبوب‌ترین پدیده‌های رصدی است که هر سال بسیاری از علاقه‌مندان رو به زیر آسمان شب می‌کشاند.

    بارش شهابی برساوشی، شاید برای ساکنان ایران، مهم‌ترین و جذاب‌ترین پدیده نجومی سال باشد. پدیده‌ای که از اواخر تیر تا اوایل شهریور هر سال فعال است و در سال ۱۴۰۰، از شامگاه ۲۱ مرداد تا صبحگاه ۲۲ مرداد به اوج خود می‌رسد.

    برای دیدن این پدیده کافی است از آلودگی نوری شهرها دور شویم و در منطقه‌ای با آسمان صاف، چشم انتظار شهاب‌های برساوشی بمانیم. بارش شهابی برساوشی حاصل برهمکنش مواد به جا مانده از دنباله‌دار سوییفت تاتل با مولکول‌های جو زمین است. ذراتی که اغلبشان به اندازه یک سر سوزن کوچک هستند و برای رصدشان به هیچ چیز جز دو چشم مشتاق نیاز نداریم.

    خورشیدگرفتگی کلی

    پدیده پنجم این لیست، گل سر سبد تمام پدیده‌های نجومی است. پدیده‌ای که با هر بار رخ دادنش در نقاط مختلف کره زمین علاقه‌مندان به زیبایی‌های طبیعت را مسحور می‌کند.

    این رویداد که ۱۳ آذر ۱۴۰۰ یا چهارم دسامبر ۲۰۲۱ به قوع می‌پیوندد، یک خورشیدگرفتگی کلی است. در این خورشیدگرفتگی‌ قرص ماه کل قرص خورشید را می‌پوشاند و در لحظات اوج گرفت منظره هیجان‌انگیز تاج خورشید را به نمایش می‌گذارد.

    برای رصد این کسوف کلی، باید یک سفر ماجراجویانه و البته گران‌قیمت را به جنوبگان برنامه‌ریزی کنیم. دفعه بعدی که گذر سایه ماه به خاک ایران می‌افتد، ۳۰ اسفند ۱۴۱۲ خواهد بود.

    بارش شهابی جوزایی

    آخرین پدیده نجومی سال، بارش شهابی جوزایی است. بارش جوزایی که هر سال حوالی ۲۲ آذر به اوج خود می‌رسد، امسال هم پر فروغ است و قرار است در شب‌های سرد آذر، با آتش بازی بی‌نظیر، شب گرمی را برای‌مان رقم بزند.

    فراموش نکنیم که امسال در شب اوج بارش جوزایی یعنی شامگاه ۲۲ تا صبحگاه ۲۳ آذر، ماه با فاز تقریبی ۷۷ درصد، مزاحم ما است و فقط شانس دیدن شهاب‌های پرنور را داریم. با این حال توصیه می‌شود برای رصد این بارش برنامه ریزی کنید تا شانس دیدن آذرگوی‌های درخشان جوزایی رو از دست ندهید.

  • زمین ۲ هزار سال نوری به سیاه چاله راه شیری نزدیک تر است

    زمین ۲ هزار سال نوری به سیاه چاله راه شیری نزدیک تر است

     

    زمین ۲ هزار سال نوری به سیاه چاله راه شیری نزدیک تر است

    به گزارش پایگاه اینترنتی اسپیس، این نقشه جدید که توسط محققان «رصدخانه ملی نجوم ژاپن» به تازگی ترسیم شده است، نشان می‌دهد که زمین ۲ هزار سال نوری نسبت به فاصله‌ای که پیش از این تصور می‌شد، به سیاه چاله ابرجرمی که در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، نزدیک تر است.

    محققان همچنین متوجه شدند که زمین سریع‌تر از آنچه که پیش از این تصور می‌شد در حال گردش به دور این سیاه چاله است.

    «اتحادیه بین المللی نجوم» در سال ۱۹۸۵ اعلام کرد که زمین ۲۷ هزار و ۷۰۰ سال نوری از سیاه چاله مرکز کهکشان راه شیری به نام Sagittarius A (کمان A) فاصله دارد.

    با این حال، محققان ژاپنی در یک تجزیه و تحلیل ۱۵ ساله با استفاده از پروژه «نجوم رادیویی» VERA، متوجه شدند که زمین ۲۵ هزار و ۸۰۰ سال نوری از این سیاه چاله فاصله دارد.

    این تحقیق همچنین نشان داد که زمین هفت کیلومتر بر ثانیه سریع‌تر از سرعتی که پیش از این تصور می‌شد، در حال گردش به دور این سیاه چاله است.

    البته محققان خاطرنشان کردند که این سرعت اضافی به این معنی نیست که زمین ناگهان در این سیاه چاله غرق می‌شود. آنها می‌گویند، یافته‌های جدید به سادگی مدل بهتری از کهکشان راه شیری را ارائه می‌دهند.

    به گفته محققان، ۲۵ هزار و ۸۰۰ سال نوری هنوز فاصله بسیار زیادی و به این معنی است که نور ۲۵ هزار و ۸۰۰ سال نوری طول می‌کشد تا به این سیاه چاله در مرکز کهکشان راه شیری برسد.

    این محققان با استفاده از کاتالوگ ستاره شناسی VERA، یک نقشه موقعیت و سرعت ابداع کردند که مرکز کهکشان راه شیری یعنی جاییکه این سیاه چاله در آن واقع شده و اجرام داخل این کهکشان را نشان می‌دهد.

    این اولین کاتالوگ ستاره شناسی است که امسال با اطلاعات ۹۹ جرم منتشر شده است. وضعیت موقعیت یابی این نقشه نشان می‌دهد که زمین با سرعت ۲۲۷ کیلومتر بر ثانیه به دور مرکز کهکشان راه شیری، جایی که سیاهچاله در آن قرار دارد، می چرخد. این در حالی است که محققان ابتدا تصور می‌کردند که این سرعت چرخش زمین ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه است.

  • کشف آب در نیمه روشن ماه

    کشف آب در نیمه روشن ماه

    کشف آب در نیمه روشن ماه

     

    به گزارش روز سه‌شنبه پایگاه خبری ساینس، مولکول‌های آب در سطح یکی از بزرگ ترین‌ دهانه‌های ماه موسوم به Clavius Crater شناسایی شده است که در نیمکره جنوبی قرار داشته و می‌توان آن را از سطح زمین مشاهده کرد.
    در مشاهدات قبلی ماه ترکیباتی از هیدروژن شناسایی شده اما تاکنون امکان تشخیص آب از ترکیب شیمیایی هیدروکسیل وجود نداشته است.

    اطلاعات به دست آمده از دهانه Clavius Crater  نشان می‌دهد که آب با غلظت ۱۰۰ تا ۴۱۲ بخش در میلیون (معادل ۳۵۵ میلی‌لیتر) در هر متر مکعب از خاک ماه وجود دارد. برای مقایسه، آب موجود در صحرای بزرگ آفریقا ۱۰۰ برابر بیش از میزان آبی است که توسط SOFIA در سطح ماه شناسایی شده است.
    رصدخانه SOFIA در واقع یک هواپیمای بویینگ ۷۴۷ است که تغییر یافته و به یک تلسکوپ ۲۷۰ سانتیمتری مجهز شده است و در ارتفاع۱۳ هزار و ۷۱۶ متری زمین پرواز می‌کند تا بتواند در سطح بالاتر از ۹۹ درصد از بخار آب موجود در اتمسفر زمین، دید واضحی از دنیای مادون قرمز به دست آورد.
    گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Astronomy منتشر شده است.

  • مقابله شگفت انگیز سیاره بهرام را از دست ندهید

    مقابله شگفت انگیز سیاره بهرام را از دست ندهید

     

    مقابله شگفت انگیز سیاره بهرام را از دست ندهید

     

    مسعود عتیقی روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: وضعیت مقابله تنها برای سیارات بیرونی که از مدار زمین نسبت به خورشید دورتر هستند، رخ می دهد و با قرار گرفتن زمین میان یک سیاره بیرونی و خورشید وضعیت مقابله ایجاد می شود؛ سیاره سرخ  هر ۲۶ ماه یک بار در وضعیت مقابله نسبت به زمین قرار می گیرد.

    وی ادامه داد: سیاره سرخ بهرام در وضعیت مقابله، سه شنبه ۲۲ مهر هنگام غروب خورشید از افق شرق طلوع می کند و نیمه شب این تاریخ به بیشترین ارتفاع در آسمان می رسد و سپس هنگام طلوع خورشید در بامداد فردا  ساعت ۲ و ۳۰ دقیقه، سیاره سرخ در افق غرب غروب می کند و در طول تاریکی قابل مشاهده و بررسی است.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران با بیان این که در وضعیت مقابله امسال سیاره سرخ منظره بسیار جالبی را برای مشاهده کنندگان فراهم می کند و از درون تلسکوپ نیز بسیار شگفت انگیز دیده می شود، یادآور شد: این سیاره شبانگاه ۲۳ مهر تا بامداد چهارشنبه ۲۳ مهر، به روشن ترین حالت رسیده که تا شهریور سال ۱۴۱۴ چنین شرایطی تکرار نمی شود.

    عتیقی تصریح کرد: شرایط مداری سیاره بهرام و زمین در همه مقابله ها یکسان نیست و امسال شرایط به مراتب بهتری داریم زیرا فاصله سیاره سرخ با زمین حدود ۶۲ میلیون کیلومتر است؛  در شهریور سال ۱۳۸۲ که مقابله مطلوب رخ داد نیز شرایط بسیار خوب رصدی برای این سیاره فراهم شد.

    وی در توضیح وضعیت مقابله مطلوب گفت: مقابله مطلوب وضعیتی است که سیاره بهرام هر ۱۵ تا ۱۷ سال یک بار در این شرایط به مقابله می رسد که ضمن رخداد مقابله، سیاره بهرام در کم ترین فاصله با زمین قرار می گیرد. پس از مقابله مطلوب سال ۱۳۸۲، مقابله مطلوب بعدی روز جمعه پنجم مرداد در سال ۱۳۹۷ رخ داد.

    وی یادآور شد: از آنجایی که مدار سیارات دایره کامل نیست و بیضی نزدیک به دایره است، نحوه قرارگیری اجرام از جمله سیاره بهرام نسبت به زمین به گونه ای است که هر چند مدت کمترین فاصله را با یکدیگر ایجاد می کند و از سوی دیگر با توجه به گردش یکساله زمین به دور خورشید که این زمان برای سیاره سرخ حدود ۲ سال زمینی طول می کشد.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران ادامه داد: مقابله یا رویارویی سیاره بهرام با زمین هر ۲۶ ماه یک بار تکرار می شود و این در شرایطی است که در برخی رویارویی ها سیاره سرخ در فاصله دوری نسبت به زمین قرار دارد برای مثال در شبانگاه شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۰، هر چند سیاره سرخ بهرام در وضعیت مقابله بود اما بیش از ۱۰۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله داشت، درحالیکه در مقابله مطلوب ۵ مرداد ۹۷ سیاره مریخ حدود ۴۵ میلیون کیلومتر نسبت به سال ۱۳۹۰ به زمین نزدیکتر بود ضمن آنکه در مقابله مطلوب مرداد ۹۷ سیاره سرخ پایین تر از ماه کامل قرار داشت و در آن شب طولانی ترین ماه گرفتگی کامل قرن ۲۱ رخ داد.

    عتیقی همچنین گفت: سیاره بهرام در شبانگاه سه شنبه ۲۲ مهر ۹۹ و بامداد چهارشنبه ۲۳ مهر، از سیاره برجیس که پس از خورشید، ماه و سیاره  ناهید چهارمین جرم پرنور آسماناست، درخشانترخواهد بود. پس از بهتر است علاقمندان فرصت پیش رو را از دست ندهند.

    وی خاطرنشان کرد: در مقابله هایی که به مقابله مطلوب مشهور هستند سیاره سرخ کمتر از ۶۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد و پس از مقابله پنجم مرداد ۹۷، مقابله مطلوب بعدی شنبه ۲۴ شهریور ۱۴۱۴ رخ می دهد.

    وی افزود: فاصله زمانی میان مقابله و نزدیک ترین سیاره سرخ با زمین میان ۱۰ دقیقه تا حداکثر هشت و نیم روز با یکدیگر متفاوت است. امسال یک هفته قبل در شبانگاه سه شنبه ۱۵ مهر ۹۹، سیاره بهرام کم ترین فاصله را با زمین داشت؛  در بامداد سه شنبه ۲۲ مهر سیاره سرخ بهرام با توجه به نزدیکی به زمین به رنگ نارنجی متمایل به زرد دیده می شود و در صورت فلکی ماهی (حوت) قرار دارد.

    مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران تصریح کرد: امسال با توجه به این نکاتی که اشاره شد و ماموریت خاص بشر به سمت سیاره سرخ بهرام به نام سال مریخ نیز نامیده شده است.

  • راکت قدیمی، مهمان ناخوانده فضایی به زمین بازگشت

    راکت قدیمی، مهمان ناخوانده فضایی به زمین بازگشت

     

    راکت قدیمی، مهمان ناخوانده فضایی به زمین بازگشت

     

    به گزارش روز دوشنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی، محققان با استفاده از یک تلسکوپ مشاهده کردند که این شی مرموز و ناشناخته در حال نزدیک شدن به سیاره زمین است. متخصصان ناسا با مطالعه این جرم که رسما ۲۰۲۰ SO نام داشت، بالاخره دریافتند شئی که تصور می‌شد یک جرم فضایی در حال نزدیک شدن به زمین است، در واقع یک راکت قدیمی از یک ماموریت ناموفق فرود روی ماه بوده که پس از ۵۴ سال راه بازگشت خود را به زمین یافته است.
    به گفته متخصصان ناسا، این جرم بخش بالایی راکت سنتورا است که در سال ۱۹۶۶ میلادی کاوشگر Surveyor ۲ ناسا را به سطح ماه رساند اما به دلیل نقص فنی یکی از موتورهای این کاوشگر، فرود آن روی سطح ماه موفقیت‌آمیز نبود و سقوط کرد. راکت آن نیز از کنار ماه عبور کرد و به عنوان بخشی از زباله‌های فضایی در مدار خورشید به گردش درآمد.
    بر اساس تخمین محققان، طول این جرم ۸ متر و عرض آن ۳ متر است. آنچه توجه محققان را جلب کرده این است که مدار گردش آن به دور خورشید، تقریبا مشابه مدار زمین است. همچنین این راکت در همان صفحه‌ای قرار دارد که زمین روی آن در حال گردش است و با سرکت ۲ هزار و ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در حال نزدیک شدن به زمین است.
    با نزدیک شدن این جرم به زمین، محققان درک بهتری از مسیر حرکت، سرعت و ماهیت آن به دست می‌آورند و در صورتی که این جرم واقعا بقایای یک راکت باشد، نحوه حرکت آن با اجرام فضایی متفاوت خواهد بود، مگر این که تحت تاثیر نیروهای خارجی قرار گیرد.

  • راکت آریان ۵ پس از سه بار تاخیر بالاخره پرتاب شد

    راکت آریان ۵ پس از سه بار تاخیر بالاخره پرتاب شد

    به گزارش پایگاه اینترنتی اسپیس، آریان ۵ ساعت ۷:۰۴ دقیقه عصر شنبه به وقت محلی از مرکز فضایی گویان فرانسه (واقع در آمریکای جنوبی) به فضا پرتاب شد. این پنجمین پرتاب شرکت اروپایی «آریان اسپیس» در سال ۲۰۲۰ است.

    عملیات پرتاب این موشک، پیش از این به دلایل فنی و همچنین بدی آب و هوا، دو بار در اواخر ژوئیه و یک بار هم در نیمه اوت به تاخیر افتاده بود. عملیات پرتاب این ماهواره‌بر چهارمین تلاش در دو هفته اخیر برای فرستادن آن به سمت مدار زمین محسوب می‌شود.

    راکت آریان ۵ حامل ماهواره های MEV-۲ و ماهواره ارتباطاتی Galaxy ۳۰ است که دو به شرکت «اینتل ست» تعلق دارند و ماهواره ارتباطاتی BSAT-۴b که متعلق به شرکت سیستم پخش ماهواره ژاپن است.

    ماهواره MEV-۲، عمر مفید ماهواره های قدیمی را با تامین سوخت مجدد برای چند سال افزایش می دهد. MEV-۲ دومین نسخه از این نوع ماهواره است که به کمک ماهواره های قدیمی «اینتل ست» می رود. در این ماموریت MEV-۲ همچنان به سرویس دهی به ماهواره های اینتل ست ادامه خواهد داد.

    در اولین اقدام تاریخی برای سوخت رسانی به ماهواره های قدیمی و افزایش عمر مفید آنها،  ماهواره MEV-۱ ماه فوریه با موفقیت به ماهواره اینتل ست ۹۰۱  (Intelsat ۹۰۱) متصل شد و برای ۱۰ سال سوخت در اختیار آن قرار داد. امید می رود که تعمیر و سوخت رسانی به ماهواره های قدیمی تر روش ارزان قیمت تری نسبت به جایگزینی ماهواره ها در فضا باشد.

    اکنون انتظار می رود ماهواره سوخت رسان MEV-۲ ساخت شرکت «نورثروپ گرومن»،‌ اوایل سال میلادی ۲۰۲۱ با ماهواره اینتل ست ۱۰۰۲/IS-۱۰۰۲ که در سال ۲۰۰۴ پرتاب شد، ملاقات کرده و برای سوخت رسانی به این ماهواره متصل شود.

    شرکت «آریان اسپیس» روز هشتم ژوئیه در بیانیه ای اعلام کرد که  MEV-۲ از موتورهای پیشرانه و مخازن سوخت خود برای کنترل مدار ماهواره اینتل ست IS-۱۰۰۲ استفاده می کند.

    MEV-۲، ماهواره اینتل ست IS-۱۰۰۲ را به یک مدار زمین ثابت که در آن دور مداری ماهواره با سرعت چرخش زمین مطابقت دارد، بازمی گرداند . اگر همه چیز طبق برنامه پیش رود ، MEV-۲ از ماهواره اینتل ست جدا می شود تا برای ماموریت دیگری در آینده آماده شود.

    همچنین دو ماهواره دیگر که برای خدمات ارتباطاتی طراحی شده اند، با راکت آریان ۵ به مدار زمین ارسال شدند. شرکت آریان اسپیس ماهواره Galaxy ۳۰ شرکت اینتل ست را به عنوان بخشی از یک پیشنهاد بزرگتر برای جایگزینی ماهواره های قدیمی North American Galaxy با راکت آریان ۵ به فضا پرتاب کرد.

    ماهواره Galaxy ۳۰ و سایر ماهواره ها از این گروه، سرویس هایی نظیر پخش با کیفیت بسیار بالا و طیف وسیعی از خدمات دیگر را برای ارائه اینترنت باند پهن انجام می دهد.

    و بالاخره سومین ماهواره ای که راکت آریان ۵ به خود به فضا برد،ماهواره BSAT-۴b ساخت شرکت «ماکسار» برای شرکت سیستم پخش ماهوراه ژاپن است. از این ماهواره برای خدمات هدایت (اینترنت) به خانه و نیز خدمات حمایتی از ماهواره BSAT-۴a که در سال ۲۰۱۷ به فضا پرتاب شده بود، استفاده خواهد شد.

    منبع : خبرگزاری ایرنا

  • بمباران سیارکی زمین و ماه در ۸۰۰ میلیون سال پیش

    بمباران سیارکی زمین و ماه در ۸۰۰ میلیون سال پیش

    به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، تقریباً ۶۵.۵ میلیون سال پیش، یک سیارک بزرگ، شبه جزیره «یوکاتان» را مورد اصابت قرار داد. برخورد این سیارک بزرگ که Chicxulub نام دارد، باعث ایجاد رویداد انقراض دسته جمعی شد که نسل دایناسورها را از روی زمین پاک کرد.

    محققان تخمین می زنند که چنین برخورد شدیدی در هر ۱۰۰ میلیون سال فقط یکبار اتفاق می افتد. روی کره زمین، بقایای اثر برخورد سیارک‌های قدیمی تر از ۶۰۰ میلیون سال، توسط پدیده‌های فرسایش و آتشفشان خیزی پاک شده اند اما در کره ماه، دهانه های متعلق به صدها میلیون سال پیش دست نخورده باقی مانده اند.

    محققان در دانشگاه «اوساکا» ژاپن برای درک بهتر تاریخچه اثر برخورد سیارک ها بر سیستم سیاره زمین-کره ماه، سن ۵۹ دهانه بزرگ قمری را با استفاده از داده های جمع آوری شده از دوربین Terrain Camera که در فضاپیمای Kaguya قرار دارد، ارزیابی کردند. فضاپیمای Kaguya در واقع یک مدارگرد ماه است که توسط سازمان  فضایی ژاپن پرتاب شده است.

    محققان سن دهانه های بزرگ ماه را با اندازه گیری چگالی حفره های کوچکتر داخلی ارزیابی می کنند. تجزیه و تحلیل سن ۵۹ دهانه، با قطر ۱۲ مایل یا بیشتر نشان داد که دستکم هشت دهانه به طور همزمان تشکیل شده است.

    الگوهای ایجادشده بر اساس قوانین اندازه گیری دهانه و احتمالات برخورد، نشان داد، رگبار سیارکی که کره ماه را زخمی کرده است احتمالا بر اثر یک برخورد بزرگتر میان زمین و یک سنگ بزرگ فضایی ایجاد شده است؛ برخوردی که ۳۰ تا ۶۰ برابر قوی تر از ضربه سیارک Chicxulub بوده است.

    این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که این برخورد قبل از دوره «کریوژنین» (Cryogenian) اتفاق افتاده است؛ کریوژنین یک دوره زمین‌شناسی است که بین ۷۲۰ تا ۶۳۵ میلیون سال پیش رخ داده است.

    محققان حدس می زنند که از هم پاشیدگی یک سیارک «نوع سی» باعث بروز یک بمباران سیارکی شده که حدود ۸۰۰ میلیون سال پیش سیستم سیاره زمین-کره ماه را مورد اصابت قرار داده است.

    سیارک‌های نوع سی (C-type asteroid) سیارک‌های کربنی هستند. آنها حدود ۷۵٪ از سیارک‌های شناخته شده را تشکیل می‌دهند.

    این مطالعه در مجله Nature Communications منتشر شده است.

    منبع : خبرگزاری ایرنا

  • به روزرسانی ایستگاه فضای دوردست ناسا در استرالیا

    به روزرسانی ایستگاه فضای دوردست ناسا در استرالیا

    به روزرسانی ایستگاه فضای دوردست ناسا در استرالیا

    به گزارش یکشنبه پایگاه خبری ساینس‌دیلی،  این ایستگاه فضای دور دست که با عنوان Deep Space Station ۴۳ یا به اختصار (DSS-۴۳)  شناخته می‌شود، بخشی از شبکه فضای دوردست ناسا (DSN: NASA Deep Space Network) محسوب می‌شود که در واقع یک جعبه سوییچ بین‌سیاره‌ای برای برقراری ارتباط با فضاپیماهای رباتیک است. به روز رسانی این شبکه از ماه مارس آغاز شده است. این ایستگاه ۴۸ سال سن داشته و پهنای آنتن آن به ۷۰ متر می‌رسد.
    در جریان این به روز رسانی، یک مخروط فرکانس باند ایکس در مرکز این آنتن قرار گرفت که دربرگیرنده یک دستگاه فرستنده بسیار پیشرفته و مجموعه‌ای از گیرنده‌های بسیار حساس است. علاوه بر این قرار است سیستم خنک‌کننده آبی این آنتن عظیم نیز به روز رسانی شده و سیستم های مکانیکی و تجهیزات الکترونیکی آن نیز ارتقا یابد.
    این آنتن از ابتدای ماه مارس غیرفعال بوده است و انتظار می‌رود به روزرسانی‌ها تا ماه ژانویه سال ۲۰۲۱ میلادی به پایان برسد. پس از آن، آنتن این ایستگاه راه‌اندازی می‌شود و از این تجهیزات برای ارسال دستورالعمل به فضاپیماها و دریافت اطلاعات علمی از ماموریت‌های رباتیک در منظومه شمسی استفاده خواهد شد.
    شبکه فضایی دوردست ناسا در سه منطقه از جهان شامل کالیفرنیا، اسپانیا و استرالیا، گسترده شده است و امکان برقراری ارتباط با فضاپیماها در سطح ماه و فراتر از آن را به طور مستمر و صرف‌نظر از نحوه گردش زمین، فراهم می‌کند. علاوه بر این DSS-۴۳ تنها آنتی است که توانایی مخابره دستورالعمل‌ها به فضاپیمای Voyager ۲ را دارد.

    منبع : خبرگزاری ایرنا

  • ماه نورد چین ۴۶۳ متر را در نیمه تاریک ماه طی کرد

    ماه نورد چین ۴۶۳ متر را در نیمه تاریک ماه طی کرد

    ماه نورد چین ۴۶۳ متر را در نیمه تاریک ماه طی کرد

     

    به گزارش خبرگزاری شینهوا، مرکز برنامه اکتشفات قمری و فضایی اداره ملی فضایی چین اعلام کرد که هر دو لندر و ماه نورد کاوشگر Chang’e-۴ به تازگی فعالیت خود را برای نوزدهمین روز قمری به اتمام رسانده اند و به دلیل کمبود انرژی خورشید، به حالت خفته در شب قمری قرار گرفته اند.

    یک روز قمری برابر با ۱۴ روز بر روی زمین و یک شب قمری نیز به همان طول است.

    این ماه‌نورد چینی هشتم دسامبر ۲۰۱۸ توسط فضاپیمای Chang’e-۴ از مرکز ماهواره‌ای Xichang در استان سیچوان به فضا ارسال شد. Chang’e-۴ که حامل یک لندر و ماه نورد Yutu-۲ بود، سوم ژانویه ۲۰۱۹ بر دهانه Von Karman در محدوده قطب جنوب و در سمت تاریک کره ماه فرود آمد.

    ماه نورد Yutu-۲ در طول این ۱۹ روز قمری، یک دهانه کوچک را در حدود سه متری جنوب غرب این ماه نورد بررسی کرد و دسته جدیدی از داده های اکتشافات علمی را بدست آورد.  Yutu-۲ بسیار طولانی تر از عمر طراحی شده سه ماهه خود فعالیت کرده است و تنها ماه نوردی است که بیشترین زمان را  در سطح ماه به کاوش پرداخته است.

    این ماه نورد به محققان کمک کرد تا به اسرار دفن شده در اعماق نیمه تاریک ماه پی ببرند، درک بشریت را از تاریخ برخوردهای آسمانی و فعالیت های آتشفشانی غنی سازد و اطلاعات بیشتری در زمینه تکامل زمین شناسی ماه ارایه دهد.

    وظایف علمی مأموریت Chang’e-۴ شامل انجام مشاهدات نجومی رادیویی با فرکانس پایین، بررسی زمین ماه و اشکال زمین این قمر، کشف ترکیب مواد معدنی و ساختار کم عمق سطح ماه و اندازه‌گیری تابش پرتوی نوترون و اتم‌های خنثی است.

    منبع : خبرگزاری ایرنا

  • انتشار نقشه جدیدی از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی

    انتشار نقشه جدیدی از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی

    انتشار نقشه جدیدی از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی

    به گزارش روز سه شنبه پایگاه اینترنتی بی.بی.سی نیوز، تلسکوپ eROSITA، آسمان را برای بیش از ۱۸۲ روز رصد کرد و دو برابر منابع اشعه ایکس شناخته نشده در ۶۰ سال گذشته را کشف کرده است. اکنون ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ eROSITA بیش از ۱۶۵ گیگابایت داده بدست آوردند و با استفاده از آنها نقشه ای از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی ترسیم کردند.

    این تصویر کامل از آسمان، ساختار مشروح و دقیقی از گازهای داغ در کهکشان راه شیری، ستاره ها با تاج های داغ، ستاره های باینری اشعه ایکس و سیاه چاله ها را به همراه بقایای تماشایی از ابرنواخترها برجسته می کند. این تصویر فعالیت‌های شدید کیهانی را ثبت کرده است.

    این نقشه از بررسی‌های گذشته تمام آسمان که در ۳۰ سال گذشته توسط تلسکوپ ROSAT انجام شده است، تقریبا چهار برابر بیشتر در اعماق فضا به جستجو پرداخته و حدود ۱۰ برابر منابع بیشتری تولید کرده است.

    «کیرپال ناندرا» رییس گروه فیزیک کیهانی انرژی بالا در بخش فیزیک فرازمینی در موسسه ماکس پلانک واقع در گارکینگ در آلمان در مورد داده‌های گردآوری شده توسط این تلسکوپ می گوید: این داده‌ها تقریبا معادل داده‌هایی است که در طول تاریخ ۶۰ ساله اخترشناسی اشعه ایکس به دست آمده است. این داده‌ها واقعا حیرت‌آور است و فکر می‌کنم انقلابی در اخترشاسی پرتو ایکس ایجاد خواهد کرد.

    منبع : خبرگزاری ایرنا