برچسب: حضرت ابوالفضل (ع)

  • حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است
    حضرت ابوالفضل‌(ع) بر قله اطاعت محض از ولی ایستاده است

    ایسنا/خراسان رضوی یک کارشناس مذهبی گفت: قمر بنی‌هاشم(ع) در برابر امام خود مطیع محض بوده و در تبعیت کامل ایشان بوده‌اند.

    حجت‌الاسلام حمیدرضا ویژه در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص وظیفه و رابطه حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) با امام حسین(ع) اظهار کرد: اگر موضوع امام و رابطه انسان با امام و ولی خود مشخص شود، به شکلی که بتوانیم این رابطه را درک کنیم، واکنش‌های اطرافیان و اصحاب امام حسین(ع) قابل درک خواهد بود. گل سرسبد این اصحاب و یاران وجود نازنین حضرت ابوالفضل‌(ع) است؛ کسی که در برابر امام خود مطیع محض بوده و در تبعیت کامل ایشان بوده‌اند. امام صادق(ع) در زیارت حضرت ابوالفضل‌(ع)، ایشان را اهل وفا دانسته‌اند. اگر کلمه وفا معنی شود، شاید بسیاری از گره‌ها باز شود و خیلی از مسائل حل شود.

    وی ادامه داد: وفاداری به این معنی است که انسان هرکاری که به او سپرده ‌شود و هر تعهدی که داشته‌ باشد را به شکل کامل ادا کند. از جمله این تعهدات می‌توان تعهد انسان به امام و ولی خود و تعهد انسان به خداوند را نام برد که هر دوی این تعهدات در مسیر یکدیگر قرار دارد. از دیگر تعهدات انسان می‌توان به تعهد نسبت به انسان‌های دیگر، خانواده و خود اشاره کرد. انسان وفادار کسی است که تمام تعهدات خود را به طور کامل، بدون عیب و بدون نقص انجام داده و به آن‌ها عمل کند.

    این کارشناس مذهبی بیان کرد: در برخی مواقع انسان‌ها تعهدات خود را تا انتها اما به طور ناقص و معیوب ادا می‌کنند؛ بنابراین نمی‌توان این‌گونه عمل به تعهدات را کامل دانست اما حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) در ادای تعهدات خود از هیچ چیز فروگذار نکرده و به طور کامل به آن‌ عمل می‌کرد. به این ترتیب ایشان تبعیت و اطاعت از امام را به منصه ظهور رسانده‌اند. ولایت‌پذیری محض برای همه ما درس بزرگی است؛ در حقیقت این ولایت‌پذیری محض ازخودگذشتگی را ایجاد می‌کند. امام سجاد(ع) در روایتی فرموده‌اند «روز قیامت، زمانی که حضرت ابوالفضل‌(ع) وارد محشر می‌شوند، به دلیل مقام بسیاری بزرگی که دارند، تمام شهدا به ایشان غبطه می‌خورند».

    ویژه خاطرنشان کرد: حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) برای امام حسین(ع) صرفا برادر نبود زیرا در چنین وضعیتی تنها رابطه قوم و خویشی با امام در نظر گرفته می‌شود. در روایات آمده که امام حسین(ع) می‌دیدند که حضرت اباالفضل‌العباس (ع) در کنار ایشان قرار دارند و در اطاعت محض ایشان هستند؛ به علاوه در زمینه نظامی نیز فرمانده، جلودار و پرچم‌دار سپاه هستند. از طرفی دیگر همه اصحاب امام حسین(ع)، زنان و کودکان، قمر بنی‌هاشم(ع) را تکیه‌گاه می‌دانستند. این موضوع در مباحث تاریخی نقل شده‌ و صحت و سقم آن را باید افرادی که اهل تاریخ هستند، بررسی کنند.

    وی افزود: به طوری که گفته می‌شود سیدالشهدا(ع) پس از شهادت حضرت ابوالفضل‌(ع)، عمود خیمه ایشان را کشیده‌اند. ممکن است این اتفاق در واقعیت رخ نداده ‌باشد اما این واقعه به تعبیری کنایه از این است که حضرت عباس(ع)، عمود و ستون اصحاب امام حسین(ع) بود. به همین دلیل است که ایشان جزو آخرین افرادی است که به میدان می‌رود. این وقایع همه نشانگر جایگاه ویژه و شخصیت بزرگ ایشان نزد امام حسین(ع) است؛ به طوری که ایشان ستون سپاه و اصحاب امام حسین(ع) بود.

    این کارشناس مذهبی تصریح کرد: در چنین شرایط سختی زمانی که قمر بنی‌هاشم(ع) به شهادت می‌رسد و این اتفاق تلخ روی می‌دهد، امام حسین(ع) بیان می‌کند «کمرم شکست» زیرا کسی که تکیه‌گاه و عمود اصحاب و امام حسین(ع) بوده‌، به شهادت رسیده ‌است. این جمله، در واقع بیانگر عظمت وجودی حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) و تاثیر بسیار زیاد حضور فیزیکی ایشان است.

    وفاداری گم‌گشته جامعه امروزی است

    ویژه با بین این که اگر همان وفاداری را در سبک زندگی و جامعه امروزی خود پیاده کنیم، مشکلات حل خواهد شد؛ تشریح کرد: وفاداری به این معنی است که انسان به تعهداتی که نسبت به خود، خدا، خانواده، امام و… دارد، به طور کامل عمل کند و هیچ عیب و نقصی در عمل به این تعهدات وجود نداشته‌ باشد. در جامعه امروزی ما به آسیب‌ها و عذاب‌هایی دچار می‌شویم چرا که گاهی افراد به تعهدات خود آن‌گونه که باید و شاید عمل نمی‌کنند اما اگر این حس وفاداری و عمل به تعهدات نسبت به یکدیگر در میان مردم نهادینه شود، جامعه بسیار زیبا خواهد شد و به سمت کمال حرکت خواهد کرد.

    وی با تاکید بر لزوم توجه به وفاداری در جامعه امروزی عنوان کرد: با توجه و بررسی مشکلات خانوادگی و اجتماعی متوجه می‌شویم که علت بروز بسیاری از این مسائل به این دلیل است که فردی به تعهدات خود عمل نکرده ‌است. همچنین کسانی که مسئولیتی بر عهده دارند، در واقع تعهد دارند زمانی که در قدرت قرار می‌گیرند، به مردم خدمت کنند؛ تصور کنید که اگر به این تعهدات عمل شود، چه خواهد شد؛ در حالی که عدم توجه به این موضوعات، ضربات بسیاری را به ما و جامعه ما وارد کرده ‌است. در خانواده نیز اگر زن و شوهر به تعهدات خود عمل کنند، خانواده و به تبع آن جامعه بسیار زیبا خواهد شد. بنابراین مشخص می‌شود که وفاداری، موضوع بسیار جدی و مهمی است و نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد.

    این کارشناس مذهبی اضافه کرد: صفات و فضائل بسیار دیگری در حضرت ابوالفضل‌(ع) وجود داشت ولی اگر ما همین یک صفت وفاداری را هم بتوانیم در جامعه امروزی پیاده کنیم، می‌توان تحول بزرگی را در مباحث اجتماعی ایجاد کرد. وفاداری گم‌گشته جامعه امروزی است و چیزی است که همه ما امروز به دنبال آن هستیم.

    ویژه ادامه داد: از خداوند بخواهیم که به برکت وجود حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) که الگوی وفاداری است و به تمام تعهدات خود به طور کامل عمل می‌کند، این صفت را به همه ما عنایت کند تا متوجه شویم تا چه اندازه زندگی‌مان شیرین می‌شود. در این صورت آمار جرم و جنایت و طلاق کاهش پیدا می‌کند و ارتباطات مردم با یکدیگر، با مسئولان و ارتباطات خانوادگی زیبا می‌شود. با پیاده‌سازی وفاداری در مباحث و مسائل مختلف زندگی، اعتماد بین افراد جامعه افزایش خواهد یافت زیرا بی‌اعتمادی دستاورد جامعه‌ای است که در آن به تعهدات عمل نمی‌شود.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام

  • عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست
    عاشورا، مدرسه حیات عزت‌مند انسان‌هاست

    ایسنا/خراسان رضوی مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی گفت: مکتب عاشورا دارای همه درس‌های لازم برای زندگی عزت‌مندانه و حیات سعادت‌مندانه انسان‌هاست.

    حجت‌الاسلام مهدی شریعت‌تبار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص الزامات زندگی سعادت‌مندانه و درس‌های مکتب عاشورا اظهار کرد: تمام الزامات لازم مانند دین‌داری، ایثار، ایمان، اخلاص، مقاومت، آزادگی، ولایت و… برای زندگی و حیات دینی و طیبه در کلاس کربلا و دانشگاه عاشورا وجود دارد و انشاءالله ما دانش‌آموزان مستعد این مدرسه عشق باشیم و درس‌های لازم از این مکتب را بیاموزیم.

    وی ادامه داد: یکی از مسائل قطعی در شب عاشورا این است که امام حسین(ع) یاران خود را در خیمه جمع کرد و پس از حمد و ثنای الهی و شکر نعمت‌های مادی و معنوی خداوند در اوج تشنگی، محاصره و خستگی و همچنین تشکر از اصحاب و اهل بیت خود، به ایشان فرمود «اگر بیعت با من، تعهدی در زندگی شما ایجاد کرده ‎است، من این بیعت را از شما برمی‌دارم و همه شما آزاد هستید و می‌توانید بروید؛ دشمنان به دنبال ریختن خون من هستند و پس از آن به سراغ شما نخواهند آمد». سپس شمع را هم خاموش کرد که اگر کسی قصد رفتن دارد، خجالت نکشد و شرم نکند اما یکی دیگر از قطعیات تاریخ این است که هیچ فردی از خیمه خارج نشد و یاران ایشان به طرق مختلف بیان کردند که یک جان که سهل است، ما هزاران جان برای شما می‌دهیم و دست از یاری شما برنخواهیم‌ داشت.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی بیان کرد: آزادگی، حریت و ایثار امام حسین(ع) و انتخاب مسیر با بصیرت، اراده و اختیار توسط یاران ایشان درس‌هایی از این واقعه است که باید مورد توجه قرار گیرد. قیام کربلا، قیام ممتاز و بی‌نظیری در تاریخ است و لازم است عاری از شائبه‌های مختلف باشد و احساس نشود که یاران امام حسین(ع) به اجبار و با اکراه با ایشان همراه شده‌اند؛ در حالی که اصحاب با ایمان و اعتقاد خود، امام حسین(ع) را یاری کرده‌اند. امام حسین(ع) نیز علی‌رغم اینکه این مسیر، راه سعادت، بهشت و یاری ولایت بوده ‌است، یاران خود را در انتخاب آن آزاد گذاشت.

    شریعت‌تبار خاطرنشان کرد: لازمه حرکت، انقلاب و نظام هر جامعه‌ای برای عزت، استحکام و پیشرفت، داشتن یاران و همراهانی است که با آگاهی، اراده و آزادی در این مسیر حضور داشته و گام بردارند زیرا این افراد هستند که در هر شرایطی سختی‌ها را تحمل کرده و از صحنه خارج نمی‌شوند؛ در غیر این‌ صورت با افزایش سختی‌ها افراد عقب‌نشینی می‌کنند. به این ترتیب به نظر می‌رسد حضور آگاهانه افراد در پیشرفت امور مختلف بسیار تأثیرگذار است.

    وی در خصوص نحوه ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و چگونگی استقرار خیمه‌ها تصریح کرد: امام حسین(ع) و یاران ایشان در روز دوم ماه محرم به سرزمین کربلا رسیدند. به همین دلیل برپا کردن خیمه و چادر برای استقرار در این سرزمین دشت‌گونه و بیابانی لازم بود؛ همانطور که در مسیر نیز برای استقرار در محلی نیاز به برپایی چادر و خیمه است زیرا در این سرزمین منزل و خانه‌ای وجود نداشت و لازمه استقرار کاروان در منطقه دشت و بیابان، ایجاد خیمه است.

    مدیر گروه فقه و اصول بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی افزود: مساله قطعی که در نحوه چینش و استقرار خیمه‌ها وجود دارد، این است که خیمه‌های اهل بیت(ع)، خانواده امام حسین(ع) و نوامیس حاضر در صحرای کربلا در میان و وسط سایر خیمه‌ها قرار داشته‌ است. دلیل این قرارگیری این است که آن‌ها در امنیت باشند. اصحاب و یاران حریم خاصی را رعایت کنند و بتوانند در این حرایم از اهل بیت و نوامیس حاضر پاسداری کنند. البته ممکن است در نحوه قرارگیری و ساکنین خیمه‌ها طی این روزها تا روز عاشورا که جنگ اتفاق افتاد، تغییرات و جابه‌جایی‌هایی شکل گرفته ‌باشد.

    شریعت‌تبار تصریح کرد: به عنوان مثال روایت شده شب عاشورا امام حسین(ع) به خیمه حضرت ابوالفضل(ع) رفت و مشاهده کرد ایشان روی زمین و خاک‌ها نشسته‌ و نقشه می‌کشد. سیدالشهدا(ع) از قمر بنی‌هاشم پرسید «در خصوص چه مساله‌ای نقشه می‌کشید»؛ حضرت ابوالفضل(ع) پاسخ داد «نقشه جنگ فردا را می‌کشم». امام پرسید «در مورد کدام قسمت جنگ فردا نقشه می‌کشید»؛ ایشان پاسخ داد «در خصوص چگونگی وضعیت و نحوه قرارگیری خیمه‌های خود نسبت به دشمن حین جنگ نقشه می‌کشم به‌ طوری که دشمن نتواند به خیمه‌ها حمله کند».

    وی اضافه کرد: هم‌چنین در شب و روز عاشورا نیز در قسمت‌هایی از پشت خیمه‌ها که ممکن بود دشمن حمله و یا کمین کند، خندق حفر شد تا مانعی سر راه دشمن ایجاد شود. این دقت، توجه و احتیاطات در حقیقت برای حفظ اهل حرم و اهل بیت(ع) صورت می‌گرفت. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) با تعداد کم یاران خود تمام تاکتیک‌های جنگی و دفاعی در خصوص استقرار میمنه، میسره، پرچم‌دار، قلب سپاه و نحوه استقرار خیمه‌ها را رعایت کرده‌اند. این شیوه در سیره نظامی و دفاعی پیامبر اکرم(ص)، امام علی(ع) و امام حسین(ع) رعایت می‌شده و طوری نبود که چون این بزرگواران به شهادت خود یقین داشته‌اند، چینش و قرارگیری خیمه برای آن‌ها مهم نباشد بلکه نحوه استقرار خیمه‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن و آسیب رساندن را همواره در نظر می‌گرفتند.

    انتهای پیام