برچسب: تفریح

تفریح

  • حمایت از قنات‌موزه قاسم‌آباد، پاسخ هنرمندان همدانی

    حمایت از قنات‌موزه قاسم‌آباد، پاسخ هنرمندان همدانی

    به گزارش ایسنا، ۱۳ آذر امسال پرویز پرستویی، مسعودجعفری جوزانی، احمدرضا درویش، محمدحسین حلیمی، پرویز اذکایی، امیرشهاب رضویان و مجید برزگر در نامه‌ای به پروانه سلحشوری- نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی – و امیر خجسته – نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی – درخواستِ «حذف طرح الحاقِ روستای قاسم‌آباد به شهر همدان» را داشتند تا با این اقدام احتمال پیوستن قنات‌موزه‌ی «قاسم‌آباد» در روستای قاسم‌آباد همدان به پرونده‌ی زنجیره‌ای قنات‌ها بیشتر شود.

    حتی چند روز بعد از فرستادن نامه‌ی این هنرمندان به دفتر نمایندگان مجلس شورای اسلامی، ۴۰ فعال میراث فرهنگی و گردشگری نیز در حاشیه‌ی همایش «شهر خلاق خوراک‌شناسی در رشت» با امضای این بیانیه از هنرمندان امضا کننده نامه حمایت کردند.

    هر چند پیش از فرستادن این نامه نیز دوستداران و فعالان میراث فرهنگی نیز به صورت مستمر نسبت به آینده‌ی این محوطه‌ی تاریخی در صورت الحاق روستای قاسم‌آباد به همدان هشدار داده بودند.

    از سوی دیگر در کامنت‌های خبر «پادرمیانی ۷ هنرمند برای جهانی شدن قناتِ همدانی‌ها» روی خروجی ایسنا، یکی از مخاطبان این خبرگزاری، نوشته است:‌«ما مشکلی نداریم از این که روستا بماند چون آباء و اجداد ما هم روستایی بودن و از شورا و دهیارامون هم راضی هستیم و دوست نداریم شهری باشیم».

    اکنون نیز امیر خجسته – نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی – در پاسخ به نامه‌ی هفت هنرمند همدانی و چهل فعال گردشگری نسبت به لزوم توجه به این قنات‌موزه و انجام بررسی‌های اولیه و کارشناسانه قبل از پیوستن روستاهای اطراف به شهر همدان تاکید کرده است.

    در نامه‌ی امیر خجسته – نماینده مردم همدان و فامنین – آمده است: «آقایان پرویز پرستویی، پرویز اذکایی، محمدحسین حلیمی، مسعود جعفری جوزانی،  احمدرضا درویش، امیرشهاب رضویان و مجید برزگر، نامه پرمهر شما به دستم رسید، از این که بنده را مورد لطف و عنایت قرار داده بودید، بسیار خوشحالم. خرسندم که هنرمندان، نویسندگان و مفاخر استان همدان دغدغه فراتر از مباحث تخصصی و حرفه‌ای دارند و مردم و مطالبات مردم برای آنها اولویت قرار دارد.

    هنرمندان سرمایه‌های این سرزمین هستند و زمانی که این سرمایه‌ها رضای خدا و خلق خدا را درنظر می‌گیرند اتفاقات سترگی را رقم می‌زنند. این دغدغه‌هاست که هنرمندان استان را از سایر مناطق متمایز می‌کند.

    من به عنوان خدمتگزار و نماینده مردم همدان، فامنین و مریانج از شما سپاسگزارم و از اینکه حس مردم را درک می‌کنید به خود می‌بالم.

    من نیز همیشه دغدغه میراث فرهنگی و محیط زیست کشور عزیزمان بویژه استان همدان را داشته و پیگیری کرده‌ام اما با  پشت‌گرمی شما عزیزان و مردم بزرگوار استان در این راه همراه شما هستم و تا حصول نتیجه با جدیدت پیگیری خواهم کرد.

    همان‌طور که در نامه شما آمده است، ثبت جهانی آثار بسیار مهم است و اعتبار جهانی برای استان دارد باید تلاش کنیم چند اثر از این استان به ثبت جهانی برسد به خصوص قنات کم نظیر روستای قاسم آباد که از نزدیک شاهد هستم، جوانان این روستا چه همتی برای احیای این اثر به خرج داده‌اند.

    همچنین رضایت مردم در بحث تغییرات ساختارهای جغرافیایی و اجتماعی برای ما مهم است و پیش از جلب رضایت مردم روستاهای قاسم آباد، حسن آباد و علی آباد و رضایت شهروندان همدانی نباید الحاق صورت می‌گرفت.

    مسئولان استانی باید به مطالبات مردم توجه کنند و بارها گفته‌ام آیا همه مشکلات این مردم را حل کرده‌ایم که سراغ الحاق این روستاها برویم. بنابر این باید به سمت کار کارشناسی برویم این مسایل را آسیب شناسی کنیم.

    باز هم از بذل توجه شما بزرگواران ممنون هستم و درخواست دارم به مطالبه‌گری ادامه بدهید و ما خدمتگزاران را کمک کنید.»

    انتهای پیام

  • کشف «ابوالهول» جدید در مصر

    کشف «ابوالهول» جدید در مصر

     به گزارش ایسنا و به نقل از اجیپت تودی، این مجسمه «ابوالهول» (ترکیبی از انسان و حیوان با پیکری از شیر، مزیّن به بال‌های عقاب و دارای سری شبیه سر مرد) که از جنش سنگ‌آهک ساخته شده است در جریان یک پروژه باستان‌شناسی به سرپرستی «سید عبدل مالک» در مصر کشف شد.

    گویا این مجسمه حدود ۳۵ سانتی‌متر طول و ۵۵ متر عرض دارد.

    در جریان این کاوش همچنین مجموعه‌ای از طلسم‌های باستانی در کنار ظروف سفالین شبیه به کوزه در انواع و اقسام اندازه‌ها کشف شد.

    محوطه باستان‌شناسی «تونه الجبل» که در استان «منیا»‌ واقع شده است از جمله محوطه‌های باستان‌شناسی مصر محسوب می‌شود که آثار باستانی بسیاری را در خود جای داده‌ است که هنوز کشف نشده‌اند.

     یادبودهای بسیاری از دوران یونان و روم باستان در کنار آثار مربوط به دوران قرون وسطای متاخر در «تونه الجبل» وجود دارد.

    چندی پیش نیز یک سردیس منحصربفرد از «رامسس دوم»‌ در روستایی واقع در «‌جیزه» کشف شد. 

    این سردیس،‌ «رامسس دوم» ‌را درحالی که کلاه‌گیسی قرمز همراه با نمادی از قدرت روح و زندگی بر سر دارد، به تصویر می‌کشد. این مجسمه حدود ۱۰۵ سانتی متر ارتفاع، ۵۵ متر عرض و ۴۵ متر ضخامت دارد.

    این اکتشاف حین انجام یک کاوش غیرقانونی در زمین‌های شخصی واقع در «‌جیزه» انجام شد.

    «مصطفی وزیری» – دبیر کل شورای عالی آثار باستانی مصر – اکتشاف سردیس رامسس دوم را در نوع خود بی‌نظیر توصیف کرد چراکه تنها سردیس مشابه موجود از جنس چوب است و به فرعونی از دودمان سیزدهم مصر باستان تعلق دارد که در حال حاضر در موزه مصر واقع در قاهره به نمایش گذاشته شده است.

    در این بین مجموعه‌ای از کتیبه‌هایی از جنس گرانیت سرخ  و سنگ‌آهک که «رامسس دوم» را در مراسم های تشریفاتی به تصویر می‌کشد، کشف شده‌اند.

    مجسمه رامسس دوم

    تمامی آثار کشف شده برای مرمت و بازسازی به موزه‌ «منف» منتقل شده‌اند، اما کاوش در این محل هنوز ادامه دارد.

    از مهم‌ترین دستاوردهای «رامسس دوم» می‌توان به ساخت معبدی به نام «ابوسمبل» برای تحت‌تاثیر قرار دادن امپراطوری‌های همسایه بخش جنوبی مصر اشاره کرد.

    معبد «ابوسمبل» یکی از شش معبد سنگی بود که در دوران حکومت «رامسس دوم» در «نوبه»‌ بنا شد و ساخت آن حدود بیست سال به طول انجامید.

    معبد «ابو سمبل» درحقیقت از دو معبد مجزا ساخته شده است. معبد کوچکتر برای «نفرتی‌تی» ملکه مصر باستان ساخته شده است که دو مجسمه از این ملکه به همراه ۴ مجسمه از فراعنه مختلف را در خود جای داده بود.

    انتهای پیام

  • اولین کارخانه قند خاورمیانه حفظ می‌شود، اگر ثبت نباشد!

    اولین کارخانه قند خاورمیانه حفظ می‌شود، اگر ثبت نباشد!

    به گزارش ایسنا، شش ماه بیشتر از انتشار خبر خروج از ثبت نخستین کارخانه قند خاورمیانه در کهریزک با حکم دیوان عدالت اداری نمی‌گذرد. هر چند در آن زمان، هیچ تصوری از تصمیمِ مالک برای آن میراث صنعتی مشخص نبود اما امروز خبرهای خوبی از ایده‌های مالک کارخانه برای این بنای تاریخی به گوش می‌رسد، خبرهایی که به معنای حفاظت از بخش دیگری از تاریخ صنعتی در کشور است که  می‌تواند به حیات خود ادامه دهد.

    با حفظ بناهای قدیمی کارخانه، حقوق مالکانه مالک نیز رعایت می‌شود

    محسن شیخ‌الاسلامی – معاون میراث فرهنگی استان تهران – در گفت‌وگو با ایسنا، خبر می‌دهد: در تفاهمی که مالک با میراث فرهنگی انجام داده، قرار است طرح احیا و گسترش کارخانه توسط کارشناسان وزارتخانه به مالک بنا داده شود تا با رویکرد حفظِ بخش‌های تاریخی و قدیمی کارخانه، بخشی از حقوق مالک در فضای باز کارخانه رعایت شود و در بخش حداقلی کارخانه، کاربری تجاری یا مسکونی، برای مالک در نظر گرفته شود، چون نمی‌توان آن وسعت زیاد کارخانه را به طور کامل فریز کرد و حقوق مالکانه بنا رعایت نشود.

    او با تاکید امضای تفاهم‌نامه‌ی بین میراث فرهنگی و مالک کارخانه با رویکرد حفاظت از بنا، اظهار می‌کند: از یک سو این محدوده، دارای قابلیت‌های اقتصادی نه به معنای احیا برای تولید قند، بلکه به مفهوم کاربری فرهنگی است و از سوی دیگر در بقیه‌ی عرصه‌ی موجود، باید برای مالک حقوق او را متصور بود تا آن هم به شکلی منطقی مانند کاربری مسکونی، تجاری یا مختلط و البته با رعایت ضوابط میراث فرهنگی تامین شود.

    وی با تایید کوچک‌تر کردن محدوده‌ی عرصه‌ی این بنای تاریخی در چنین شرایطی، می‌گوید: پیش از این همه‌ی محدوده‌ی عرصه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده بود، اما در حال حاضر و با خروجِ کارخانه از فهرست آثار ملی و رغبت مالک نسبت به نگهداری ساختمان‌های قدیمی کارخانه‌اش، ما بخش اعیانی را حفظ می‌کنیم و به سمتِ احیای بنا می‌رویم و در بقیه‌ی عرصه دیگر اقدامات را عملیاتی می‌کنیم.

    شیخ‌الاسلامی تاکید می‌کند: بر اساس تاکیدهای انجام شده برای تعیین کاربری کارخانه، قرار است ملاحظاتی نسبت به شخصیت و کاراکتر کارخانه طراحی شود. در طرح قبلی ۱۰ بلوکم ۱۲ طبقه برای این فضا طراحی شده بود، در حالی که باید تمهیدات حفاظتی برای همه‌ی مجموعه نیز رعایت شود.

    سرنوشتِ نخستین کارخانه قند خاورمیانه

    حدود ۱۳۵ سال پیش در ۱۸۸۴ میلادی، کارشناسان بلژیکی مطالعه وسیع پنج ساله‌ای را در زمینه‌های مختلف انجام دادند و گزارشی را زیر نظر مستشاران بلژیکی با عنوان «گزارش درباره طرح تأسیس کارخانه قند در ایران« تهیه کردند. در سال ۱۸۹۱ میلادی کمیته‌ای با عنوان «کمیته مطالعات صنعتی پاریس» موفق به کسب امتیاز قند در ایران شد و کارشناسان را بر این منظور به ایران مأمور کرد و «پلت»، «کرچل» و «ریکما گرس» برای مطالعات محلی درباره وضعیت و شرایط احداث کارخانه قند به ایران فرستاده شدند.

    در نخستین قدم «میرزا علی خان امین الدوله» به مشارکت یک کمپانی بلژیکی به نام «شرکت سهامی بلژیکی برای قند سازی» در ایران به وجود آمد از سال قبل از آن اقدامات مقدماتی آغاز و امتیاز آن از ناصرالدین شاه گرفته شد تا مکان امروزی برای ساخت کارخانه انتخاب شد چون؛ «کارخانه قند در جنوب تهران در روستای کهریزک و در شرق بهشت زهرا قرار دارد زمین‌های این منطقه آبرفتی و مساعد کشاورزی است و همین دلیل برای احداث کارخانه انتخاب شده است»

    در روز یکشنبه غزه ذی‌الحجه ۱۳۱۲ ساختمان آن را شروع کردند و در اواخر سال ۱۳۱۳ گویا ساختمان کارخانه و نصب ماشین آلات پایان یافت ظرفیت کارخانه ۸۰ تا ۱۰۰ تن چغندر در روز و ماشین‌های آن ساخت انگلستان و از کارخانه «ویلکاک» بود. شرکت امین الدوله در حدود تعهدات مربوط به تأمین آب و چغندر مصرفی کارخانه بود.

    این شرکت در زمستان آن سال شروع به چغندر کاری کرد و برای این کار با رعایای کهریزک که کارخانه در آنجا تأسیس شده بود قراردادی بست اما چون محصول آن به بازار آمد نتوانست با قند روسیه رقابت کند و به تعطیلی کارخانه منجر شد.

    از این کارخانه سه دوره بهره‌برداری به عمل آمد و در سال ۱۳۱۷ قمری به علت ورشکسته شدن کمپانی تعطیل شد در سال ۱۳۰۸ شمسی کسری ماشین آلات از کمپانی آلمانی «وولف» خریداری و نصب شد و اولین بهره برداری مجدد آن بعد از ۳۶ سال تعطیلی در سال ۱۳۱۰ شمسی صورت گرفت. دولت همه سهام آن را خریداری و اداره کارخانه را به دست گرفت این کارخانه به علت فرسودگی ماشین آلات در ۱۳۴۳ متوقف شد و بعد از انقلاب به تصرف بنیاد در آمد.

    اواخر دهه ۷۰ وقتی کمیته فنی وقت سازمان میراث‌ فرهنگی پیگیری‌ها و مطالعات خود را برای ثبت ملی این اثر انجام می‌دهد، در ۲۱ اسفند ۷۹ اعلام می‌کند که «همه مجموعه کارخانه قند قابل نگهداری مرمت و معرفی است» در آن زمان میراث فرهنگی استان تهران پیشنهاد خود را برای آزادسازی کمتر از نیمی از ملک در سمت شمال مجموعه اعلام کرده بود در نهایت برای نجات بخشی همه اثر صنعتی فرهنگی و تاریخی کارخانه قند آن از طریق وزیر ارشاد به وزارت صنایع معرفی و درخواست شد این مجموعه را به عنوان یکی از اولین مستحدثات فنی تولیدی جدید کشور معرفی کنند و زیر نظر اداره میراث فرهنگی استان تهران مرمت ساماندهی و به صورت موزه صنعت تولید و معرفی شود به همین دلیل در آن زمان درخواست ثبت ملی این اثر اعلام شد، در نهایت این بنا به شماره ۴۶۳۵ در یازدهم دی ماه ۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی ثبت شد و ابلاغیه ثبت آن در ۱۳ اسفند ۱۳۸۰ توسط رئیس وقت سازمانِ وقت میراث‌فرهنگی به علی‌اکبر رحمانی – استاندار وقت تهران – فرستاده شد.

    اما با خریدِ این کارخانه توسط یک شرکت ساختمانی، مالک بنا اوایل سال ۹۵ با طرح شکایت به دیوان عدالت اداری، درخواست خروج از ثبت این بنا را مطرح کرد، تا در آن زمان بود که دعوی حقوقی میراث‌فرهنگی استان تهران و مالک به دادگاه کشیده شد و سرانجام بعد از گذشت سه سال حکم خروج از ثبت این بنا توسط دیوان عدالت اداری اعلام شد.

    انتهای پیام

  • «اصفهان» ۲۰۱۹

    «اصفهان» ۲۰۱۹

    «اصفهان» به عنوان شهری تاریخی دارای کالبدی زنده است که به سوی مقصدی درحال توسعه و دگرگونی است. مفهوم زنده بودن شهر می‌تواند در ابعاد مختلف ظاهری و باطنی  بیان شود. بستری که مردمان در آن درحال زندگی و رشد هستند، دربرگیرنده جنبه‌های مختلف زندگی یک فرد و همزمان با آن‌ها دچار دگرگونی و تغییر می‌شود. تمامی این تغییرات به تفکر انسان های ساکن در آن باز می شود. «اصفهان» سومین شهر بزرگ و پرجمعیت در کشور است که از لحاظ گردشگری به عنوان یک ” شهر موزه ” بزرگ و مظهر فرهنگ و تمدن ایران شناخته می‌شود. این شهر نیز دومین شهر به لحاظ صنعتی در کشور است. جاذبه‌های فیزیکی و محیطی مانند پارک‌های ساحلی زاینده رود، آب و هوای معتدل، موقعیت مناسب جغرافیایی و ارتباطی و پیشرفت‌های اقتصادی و فرهنگی از دیگر ویژگی های شهر است. در سال ۱۳۹۸ و ۲۰۱۹ میلادی مانند سایر شهرهای تاریخی جهان باچالش‌های توسعه دست و پنجه نرم می‌کند. مسائلی چون توسعه شهری، محیط زیست، تقابل فرهنگ سنتی و مدرن، تغییرات کلان اجتماعی و اقتصادی و غیره ازجمله این موارد هستند. ماحصل تمامی کنش‌های توسعه در اصفهان منتج به شرایط حال حاضر این شهر شده است. خشکسالی، آلودگی هوا، پروژه‌های نیمه تمام شهری، حمل و نقل عمومی همگانی اصفهان کنونی را به نمایش می‌گذارد. مجموعه حاضر سعی دارد تا اصفهان امروز را به تصویر بکشد.

  • ماجرای تخریب سقف یکی از سراهای بازار اراک چه بود؟

    ماجرای تخریب سقف یکی از سراهای بازار اراک چه بود؟

    مسئول اجرایی هیات امنای بازار اراک در این‌باره به ایسنا گفت: سال گذشته و در زمان حضور مدیرکل سابق میراث فرهنگی استان مرکزی مرمت بام راسته بازار و بخشی از سراها آغاز شد، اما به دلیل اینکه کار توسط پیمانکار و عوامل اجرایی از حداقل استانداردهای لازم برخورد نبود، بام و سراهای مرمت شده مجددا به مشکل برخوردند.

    علیرضا عسگری با اشاره به بازندگی شدید بهار امسال که در برخی از نقاط شرایط بحرانی را برای بازار ایجاد کرد، افزود: شهردار اراک که در بهار امسال اولین روزهای کاری خود را پشت سر می‌گذاشت قول مساعدت و اختصاص منابع مالی از بودجه شهرداری به مرمت بام بازار داد و مدیرکل جدید میراث فرهنگی نیز که سابقه اجرایی موفق و تحصیلات مرتبط در این حوزه دارد، رایزنی برای تسهیل کار مرمت بازار اراک را آغاز کرد.

    وی گفت: بر این اساس یک پیمانکار برای انجام کار مرمت بازار انتخاب شد و نقاط حادثه‌خیز با توجه به کار کارشناسی انجام شده در سراها و کاروانسراهای بازار شناسایی شد، بر اساس این رصد، یکی از پرخطرترین سراها به لحاظ وضعیت بام، پی و ستون‌ها سرای نبی‌زاده بود که سال گذشته برای رعایت نکات ایمنی و جلوگیری از بروز حوادث داربست گذاری شد.

    عسگری تصریح کرد: برای کمک به تسهیل و تسریع در روند مرمت این سرا اعضای هیات امنای بازار با کسبه مذاکره کردند تا سراها را به صورت دوره ای تعطیل کنند و با وجود همه مشکلات اقتصادی و تنگناهای مالی، ۱۵ واحد تجاری موجود در دالان این سرا که عمدتا مغازه‌های پوشاک هستند با جمع‌آوری تاسیسات، درب‌های شیشه‌ای، کولر گازی و دوربین مدار بسته و … مغازه‌ها را تعطیل و کارگاه‌ها رادر اختیار میراث فرهنگی قرار دادند تا کار مرمت آغاز شود.

    وی با بیان اینکه از زمان تخریب تاکنون کمتر از یک ماه است که پیمانکار کار خود را آغاز کرده است، البته وقفه‌ای کوتاه به دلیل بروز برخی از مشکلات اداری مانع ادامه کار شد که به سرعت حل شد و در حال حاضر پیمانکار مشغول کار است، آواربرداری انجام شده و تصاویر منتشر شده در فضای مجازی در واقع تصاویر روزهای اولیه این سراست.

    مسئول اجرایی هیات امنای بازار اراک با اشاره به اینکه به دلیل ماهیت تجاری و اقتصادی بازار امکان تخلیه نخاله‌های ساختمانی در طول روز وجود نداشت به همین دلیل کار در شب انجام شد، افزود: به محض اینکه مشکلات فنی ستون‌های سرا رفع شود کار داربست گذاری و تخته‌گذاری انجام می‌شود و با این اقدام مجددا فعالیت اقتصادی سرا از سر گرفته می‌شود و پیمانکار ادامه کار مرمت را دنبال می کند.

    وی عمده مشکل بازار را در دو بخش بام و سراها و کاروانسراها بیان کرد و افزود: در سراها کار مرمت بسیار بیشتر است چراکه اقدامات قبلی مقطعی بوده است و لازم است که کار مرمت فعلی دقیق انجام شود تا ضمن انجام کاری ماندگار، از اتلاف بودجه و دوباره‌کاری پرهیز شود، مسلما این کار زمانبر خواهد بود، اما باید اقدامی ماندگار انجام شود.

    انتهای پیام

  • «شوچله» و «چارشودرکنی»؛ نگاهی به آیین‌های شب یلدا در لرستان

    «شوچله» و «چارشودرکنی»؛ نگاهی به آیین‌های شب یلدا در لرستان

    آیین شوچله

    آیین شب یلدا در لرستان به “شُوچله” معروف است و ریشه این آیین به هزاره سوم و چهارم پیش ‌از میلاد برمی‌گردد؛ مردم این خطه در گویش لری خود به این شب ” اول قاره ” می‌گویند که به همراه آداب و رسوم ویژه‌ای اجرا می‌شود و از گذشته‌های دور نسل به نسل انتقال یافته است .

    “چارشودُرکنی”

    در شب یلدا نوجوانان و جوانان لرستانی با تاریک شدن هوا به پشت‌بام منازل همسایه رفته و شالی را به حیاط منزل آویزان می‌کنند و با سر دادن شعار «امشو اول قاره، خیر د هونت بواره، نون و پنیره و شیره، کیخا حونت نمیره» از صاحب‌خانه می‌خواهند تا تنقلات شب یلدا را در شال آن‌ها بریزد!

    صاحب‌خانه‌ نیز چند گردو، بادام، میوه یا مقداری نخودچی و کشمش و از این دست تنقلات را در چادرهای آویزان شده، قرار می‌دهد.

    این در حالی است که در این شب تازه‌عروس‌ها و دخترهای خانواده بی‌نصیب نبوده و بزرگان خانواده و فامیل هدیه‌هایی را به مناسبت این شب به آنها می‌دهند.

    رسم “کاسم سا”

    به جز رسم قاشق‌زنی، مردم لرستان در طول سال رسم «کاسم سا» را داشتند؛ اما در این شب به خصوص (یلدا) سفره، کاسه و دیگ آن‌ها یکی می‌شد و همه سر یک سفره می‌نشستند. فقیر و ندار، کم‌دست و دارنده هر کدام به اندازه خودشان چیزی را فراهم می‌کردند و سعی داشتند تا شب یلدا را در نهایت خوشی و شادی در کنار یکدیگر سپری کنند.

    فال “چهل سرود”

    در قدیم بزرگ‌ترها در شب یلدا حتماً آیین “چهل سرود” را در آخر شب برگزار می‌کردند، که این کار نوعی فال گرفتن بود. چهل سرود به نیت‌های مختلف از جمله بیشتر به نیت پسران و دختران جوان گرفته می‌شد.

    زمانی که چهل سرود می‌گرفتند، اگر فال که همان بیت آخر است، معنی خوبی داشت، همه شروع می‌کردند به خواندن ابیات شاد و شادی می‌کردند.

    شوهنومه خونی (شاهنامه خوانی) و متل‌گویی (قصه تعریف کردن) از دیگر رسوم مردم لرستان در این شب است که اغلب توسط بزرگان فامیل برای جمع حاضر صورت می‌گرفت و در این بخش بزرگ فامیل با لحنی جذاب و محلی، قصه‌های کهن را برای جمع تعریف می‌کرد و این کار مورد استقبال اعضای خانواده به خصوص کودکان قرار می‌گرفت.

    خوراکی‌های مخصوص لرستان

    گندم، کنجد و شاهدانه که به اصطلاح عامیانه به آن “گندم شادونه” می گویند؛ همچنین نخود، کشمش، پسته، بادام، گردو و انواع شیرینی‌های محلی هم از جمله تنقلاتی است که مردم این دیار در شب یلدا از آنها استفاده می کنند. در لرستان مردم در شب چله “گندم شیره” می‌خورند که گندمی است که در شیره می‌خیسانند و زردچوبه و نمک را با آن مخلوط می‌کنند؛ سپس آن را روی ساج برشته می‌کنند و همراه خلال بادام، گردو، کشمش، سیاه دانه و کنجد مخلوط کرده و می‌خورند.

    میزبان در این شب نیز با میوه‌هایی مثل انار و آجیل مخصوص از مهمانانش پذیرایی می‌کند. در گذشته کدوی حلوایی را هم در آتش باقی مانده تنور می‌پختند و در شب یلدا در کنار سایر تنقلات استفاده می‌کردند. غذای مخصوص مردم لرستان در این شب بوقلمون، گوسفند، سبزی پلو ماهی و قورمه‌سبزی است.

  • بودجه در فشار است اما وزارتخانه میراث از بودجه پژوهشگاه حمایت می‌کند

    بودجه در فشار است اما وزارتخانه میراث از بودجه پژوهشگاه حمایت می‌کند

    به گزارش ایسنا، علی اصغر مونسان در حاشیه‌ی آیین آغاز هفته پژوهش در موزه ملی ایران در پاسخ به پرسش ایسنا، درباره‌ی حمایت از بودجه‌ی پژوهشگاه که نسبت به سال گذشته با کاهش ۲۰ درصدی مواجه بوده است، می‌گوید: به واسطه‌ی تحریم‌ها، درآمدهای دولت کاهش پیدا کرده است و بودجه در فشار است، اما خوشبختانه توجه ویژه‌ای به این وزارتخانه شده است.

    او با اشاره به این‌که میراث فرهنگی در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹  در بحث افزایش بودجه در رتبه‌های اول و دوم بین دیگر دستگاه‌ها بوده است، ادامه می‌دهد:‌ امسال نیز به نسبت وضعیت خوبی داریم، این بحث که مطلق بودجه بسیار پایین است، وجود دارد، اما وزارتخانه میراث فرهنگی، با رشد مناسبی در بودجه همراه است، با این وجود با توجه به شرایط بودجه‌ای که سختی‌هایی دارد، اما حمایت خود را از حوزه پژوهشگاه در این زمینه خواهیم داشت.

    در مصوبه‌ی پیشنهادی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، اعتبار اختصاص یافته برای پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ۴۹ میلیارد تومان اعلام شده است، در حالی که بودجه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان جوان‌ترین وزارتخانه دولت برای سال ۹۹ بیش از ۱۲هزار و و ۷۹۷ میلیارد و ۳۵۹ میلیون ریال تعیین شد. مبلغ این بودجه حدود ۱۳ درصد بیشتر از دوره‌ای است که این وزارتخانه در قالب معاونت ریاست جمهوری و سازمان مستقل فعالیت می‌کرد.

    به نظر می‌رسد شروط مجلس و شورای نگهبان برای تصویب لایحه تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که تحمیل نشدن بار مالی اضافه به دولت بود، گریبان پژوهشگاه میراث فرهنگی را گرفته است.

    به حدی که بهروز عمرانی – رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – گفت: بودجه‌ی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با کاهش ۲۰ درصدی نسبت به سال گذشته مواجه شده، برای افزایش این بودجه متوسل به دعای توسل و ندبه می‌شویم. در سال ۹۸، بودجه‌ی پژوهشگاه ۴۵ میلیارد تومان درنظر گرفته شده بود که در نهایت ۷۰ درصد آن تخصیص یافت، در این شرایط می‌توان گفت سال ۹۸ بدون پول گذشت، اما وضعیت سال ۹۹ بدتر از سال ۹۸ است.

    انتهای پیام

  • بودجه در فشار است اما …

    بودجه در فشار است اما …

    به گزارش ایسنا، علی اصغر مونسان در حاشیه‌ی آیین آغاز هفته پژوهش در موزه ملی ایران در پاسخ به پرسش ایسنا، درباره‌ی حمایت از بودجه‌ی پژوهشگاه که نسبت به سال گذشته با کاهش ۲۰ درصدی مواجه بوده است، می‌گوید: به واسطه‌ی تحریم‌ها، درآمدهای دولت کاهش پیدا کرده است و بودجه در فشار است، اما خوشبختانه توجه ویژه‌ای به این وزارتخانه شده است.

    او با اشاره به این‌که میراث فرهنگی در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹  در بحث افزایش بودجه در رتبه‌های اول و دوم بین دیگر دستگاه‌ها بوده است، ادامه می‌دهد:‌ امسال نیز به نسبت وضعیت خوبی داریم، این بحث که مطلق بودجه بسیار پایین است، وجود دارد، اما وزارتخانه میراث فرهنگی، با رشد مناسبی در بودجه همراه است، با این وجود با توجه به شرایط بودجه‌ای که سختی‌هایی دارد، اما حمایت خود را از حوزه پژوهشگاه در این زمینه خواهیم داشت.

    در مصوبه‌ی پیشنهادی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، اعتبار اختصاص یافته برای پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ۴۹ میلیارد تومان اعلام شده است، در حالی که بودجه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان جوان‌ترین وزارتخانه دولت برای سال ۹۹ بیش از ۱۲هزار و و ۷۹۷ میلیارد و ۳۵۹ میلیون ریال تعیین شد. مبلغ این بودجه حدود ۱۳ درصد بیشتر از دوره‌ای است که این وزارتخانه در قالب معاونت ریاست جمهوری و سازمان مستقل فعالیت می‌کرد.

    به نظر می‌رسد شروط مجلس و شورای نگهبان برای تصویب لایحه تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که تحمیل نشدن بار مالی اضافه به دولت بود، گریبان پژوهشگاه میراث فرهنگی را گرفته است.

    به حدی که بهروز عمرانی – رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – گفت: بودجه‌ی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با کاهش ۲۰ درصدی نسبت به سال گذشته مواجه شده، برای افزایش این بودجه متوسل به دعای توسل و ندبه می‌شویم. در سال ۹۸، بودجه‌ی پژوهشگاه ۴۵ میلیارد تومان درنظر گرفته شده بود که در نهایت ۷۰ درصد آن تخصیص یافت، در این شرایط می‌توان گفت سال ۹۸ بدون پول گذشت، اما وضعیت سال ۹۹ بدتر از سال ۹۸ است.

    انتهای پیام

  • درخواست‌های مونسان از پژوهشگاه میراث فرهنگی

    درخواست‌های مونسان از پژوهشگاه میراث فرهنگی

    به گزارش ایسنا، علی اصغر مونسان که روز شنبه ۲۳ آذر در آیین آغاز هفته پژوهش در موزه ملی ایران سخن می‌گفت، اظهار کرد:‌ پژوهش ارزش‌آفرین است و چندین برابر هزینه‌ای را که برای آن انجام می‌شود، برمی‌گرداند، حتی هر کشوری که به پژوهش اهمیت داده، پیشرفت‌های خوبی داشته است، بنابراین پژوهش مسیر را مشخص و ما را برای گام برداشتن به هدف نهایی راهنمایی می‌کند، بنابراین از اتلاف وقت و انرژی نیز جلوگیری می‌کند.

    او با خوب ارزیابی کردن اقدامات پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری در حوزه پژوهش، از پژوهشگاه میراث فرهنگی خواست تا اقدامات خود در این حوزه را کیفی‌تر کند به حدی که در سطح بین‌المللی به آن توجه شود.

    وی با بیان این‌که به این بخش از وزارتخانه اعلام کرده‌ام که پژوهش‌ها باید کاربردی باشد و در کنار حوزه میراث‌فرهنگی به حوزه گردشگری نیز توجه شود، اظهار کرد: پژوهش‌ها باید هدفمند باشد و یک زنجیره واحدی را طی کنند تا به نتایج خوبی برنسد و شاهد نتایج ارزشمند پژوهش‌ها باشیم. بنابراین یکی از کارهایی که باید انجام دهیم هدف‌گذاری برای پژوهش‌ها با هدف دست‌یابی به نتایج ارزشمند است.

    او همچنین مشارکت در برنامه‌ریزی و تقویت هم‌افزایی با سایر بخش‌ها را موضوع دیگری دانست که پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری در اجرای آن می‌تواند به وزارتخانه کمک کند و افزود: باید بتوانیم ارتباطات بین‌المللی خود را افزایش دهیم، این بسیار خوب است که بتوانیم با سازمان‌های بین‌المللی نیز پژوهش‌های مشترک انجام دهیم، از سوی دیگر بررسی کنیم که پژوهش‌های ما تا چه حدی مورد توجه پژوهشگران در سطح بین‌المللی قرار می‌گیرد.

    وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی همچنین با اشاره به فعالیت استارت‌آپ‌ها، بیان کرد: پژوهشگاه میراث فرهنگی باید نقطه اتصال ما با استارت‌آپ‌ها باشد، به همین دلیل معتقدم که پژوهشگاه باید با شتاب‌دهنده‌ها ارتباط برقرار کند تا شاهد نتایج بسیار بهتری باشیم.

    مونسان در بخش دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به تعداد زیادِ انتشاراتی که توسط پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری انجام می‌شود، اظهار کرد: به نظر می‌رسد در خصوص کیفیت این انتشارات باید بازنگری‌هایی انجام شود و موضوع کیفی‌سازی این انتشارات را در دستور کار قرار دهیم، چون در برخی موارد عناوین تکراری منتشر می‌شوند. با این وجود امید دارم در سال ۹۹ شاهد پژوهش‌های کاربردی باشیم و نتایجی که از پژوهش‌ها به دست می‌آید نتیجه بخش باشند.

    اگر اعتبارات پژوهشگاه  ۲برابر افزایش یابند …

    بهروز عمرانی – رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – نیز در صحبت‌هایی اظهار کرد:‌ سعی کردیم پژوهش‌های این پژوهشگاه را همان‌طور که وزیرِ وزارتخانه درخواست کرده، کاربردی کنیم، به عنوان مثال اگر دشت لوت در سال ۲۰۱۶ ثبت جهانی شد دستورالعمل بهره برداری پایدار از آن را مورد بررسی قرار  دادیم این موضوع در مورد ثبت جنگل‌های هیرکانی نیز اتفاق افتاد.
    وی با اشاره به مطالعه‌ی  ۲۸۷ مورد به عنوان مقصد گردشگری اظهار کرد: ۱۱۰۰ مورد اطلاعات در مورد آیین‌های مردم‌نگاری که می‌تواند در اطلس رویدادها قرار گیرد از استان خراسان جنوبی استخراج و در سامانه «ساترا» به روزرسانی شده است.
    او اما سال آینده‌ی کاری پژوهشگاه را سالی سخت‌تر دانست و افزود:‌ اگر اعتبارات سال ۹۹ ما به اندازه اعتبارات سال ۹۸ باشد در سال آینده دو برابر عملکردی که در استان خراسان جنوبی داشته‌ایم را در کل کشور ارائه می‌دهیم.

    انسان و دریا هم به موزه ملی ایران می‌رسند

    جبرئیل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – نیز در این مراسم با اشاره به اهمیت پژوهش گفت: موزه ملی ایران به‌عنوان موزه مادر با موزه‌های مختلف کشور همکاری‌هایی در حوزه پژوهش دارد.
    او افزود: موزه ملی ایران ۱۰ دپارتمان پژوهشی دارد و در حال حاضر برنامه‌ریزی‌های خوبی برای همکاری‌های موزه ملی ایران و  موزه‌های مختلف در استان‌های گوناگون کشور وجود دارد.
    وی با اشاره به افتتاح نمایشگاه «انسان و دریا» در موزه ملی یک‌شنبه ۲۴ آذر، از نمایش ۱۶۰ شی تاریخی از دوره‌های پیش از تاریخ، تاریخی تا دوره‌های متاخرتر اسلامی خبر داد و گفت: این نمایشگاه با موضوع مروری بر هزاران سال ارتباط انسان و دریا با  مشارکت موزه ملی ایران و سازمان بنادر و دریانوردی گشایش می‌یابد، همچنین برای نخستین بار نمایشگاهی با موضوع فرهنگ دریایی و ارتباط انسان و دریا با تکیه بر یافته‌های باستان‌شناسی تدارک برگزار می‌شود که سازمان بنادر و دریانوردی به عنوان متولی امر مهم حمل و نقل دریا گامی ارزشمند و تعاملی دوسویه را برای نمایش رابطه هزاران سال انسان و دریا برداشته است .

    به گزارش ایسنا، با پایان صحبت‌های مونسان، یکی از حاضران در این آیین که خود را بازنشسته‌ی پژوهشگاه میراث فرهنگی معرفی کرد، خطاب به او گفت: دو سال است که استاد پژوهشکده هنرهای سنتی هستم، به یکی از محوطه‌های باستانی تعرض شده اما زمانی که آن را اعلام می‌کنیم کسی پاسخ‌مان را نمی‌دهد، که با سکوت مونسان، مجری برنامه وعده رسیدگی به این را پس از پایان برنامه داد.
    در ادامه با حضور امیر حسین خانی – نماینده حوزه انتخابیه فردوس و طبس در خراسان شمالی – از چند نفر از فعالان پژوهش، موسیقی و مرمت تجلیل شد و در نهایت نمایشگاه صنایع دستی و میراث ناملموس از استان خراسان جنوبی توسط مونسان افتتاح شد. این نمایشگاه تا پایان روز یکشنبه ۲۴ آذرماه جاری در محل موزه ملی ایران برپا خواهد بود.
    انتهای پیام

  • ایران زیباست؛ طبیعت پاییزی «رودبار» تا «سیاهکل»

    ایران زیباست؛ طبیعت پاییزی «رودبار» تا «سیاهکل»

    شهرستان‌های «رودبار» و «سیاهکل» در استان گیلان، دارای طبیعتی بینظیر هستند. این مناطق داردای گونه‌های گیاهی شامل افرا، ممرز، پلت، شیردار، راش، توسکا، لیلکی، صنوبر، انار، تمشک، شب خسب، ون، شمشاد، گردو و ملج است و در مواردی مورد توجه مراکز دانشگاهی برای تفرج قرار گرفته است و از گونه‌های مهم جانوری شامل مرال، شوکا، پلنگ، خرس قهوه ای، شغال، گراز، گربه جنگلی، سمور و رودک می توان نام برد. از آبشارهای مهم این مناطق می توان آبشار لونک در مسیر لاهیجان به دیلمان و پس از شهر سیاهکل نام برد و آبشار بسیار زیبایی دیگری در منطقه جنگلی که در کنار جاده کوهستانی لاهیجان به دیلمان قرار دارد. آبشار لونک‌ در منطقه جنگلی کنار جاده کوهستانی سیاهکل به دیلمان پس از شهر سیاهکل قرار دارد و فاصله آن تا شهر سیاهکل حدود ۲۵ کیلومتر است .