برچسب: فرهنگ

به گزارش خبرگزاری مهر، محمدرضا بهمنی رئیس مرکز فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان نماینده وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در نشست مجازی وزرای فرهنگ کشورهای عضو یونسکو با موضوع تأثیر کووید ۱۹ بر فرهنگ و هنر جهان شرکت، و اقدامات فرهنگی و هنری ایران برای مقابله با بیماری کرونا را تشریح کرد.

بهمنی در این اجلاس گفت: با توسعه مبادلات فرهنگی هنری و پرورش ارزش‌های بشر دوستانه تهدید کرونا به فرصت تبدیل می‌شود.

وی با اشاره به اهم چالش‌های فرهنگی ناشی از همه گیری بیماری کرونا و همچنین نحوه عملکرد مردم و دولت ایران با این وضعیت، گفت: امسال مراسم نوروز که آداب و رسوم چندهزارساله دارد، برگزار نشد و روابط خانوادگی و اجتماعی تحت تأثیر قرار گرفت. بنابراین برای کم‌کردن آثار منفی این‌مسئله، ارتباطات و دیدارهای صوتی و تصویری افزایش یافت. نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران که از نظر حضور مردم یکی از نمایشگاه‌های پررونق دنیا به شمار می‌آید هم، به‌دلیل شیوع کرونا تعطیل شد. اما تأمین هزینه ارسال پستی کتاب، ارائه تخفیف‌های تا ۸۰ درصد برای کتب دیجیتال و اجرای طرح هر کتابدار یک‌کتابخانه برای راهنمایی دستیابی به کتاب از طریق مجازی، برخی از طرح‌های جبرانی در این زمینه بود که در ایران اجرا شد.

نماینده وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اجلاس مجازی وزرای فرهنگ کشورهای جهان در ادامه گفت: معمولاً در ایران در تعطیلات سال نو، سینماها، کنسرت‌ها، تئاترها و فروشگاه‌های کتاب رونق زیادی دارند که امسال تعطیل شدند. این وضعیت سبب خسارت‌های زیادی شد که دولت در تلاش است تا بخشی از آن را پرداخت کند اما تحریم اقتصادی ایران توسط دولت آمریکا که مغایر با مقررات سازمان ملل است، این گونه کمک‌ها را بسیار دشوار کرده است. به همین دلیل صدها هنرمند ایرانی برای کمپین اعتراض به تحریم اقتصادی ظالمانه آمریکا علیه مردم ایران، فراخوان داده اند.

بهمنی گفت: حضور در اماکن مذهبی از علایق اصلی مردم ایران در ماه‌های عبادی رجب، شعبان و رمضان است که با شیوع کرونا، با عقلانیت دینی از این کار نیز پرهیز شد اما مردم مؤمن ایران، عبادات فردی و معنویت در خانواده را مورد توجه قرار داده اند. با وجود این که نزدیک شدن به بیماران مبتلا به کرونا، کار بسیار خطرناکی محسوب می‌شود، اما گروه‌های زیادی از جوانان دانشجو و روحانیان دینی و نیروهای نظامی در محیط‌های بیمارستانی حضور یافتند و به کادر بهداشتی و درمانی کمک کردند. تولید و نشر محتواهای فرهنگی و هنری توسط هنرمندان، نویسندگان، خبرنگاران و مبلغان دینی در بسترهای ارتباطی فضای مجازی در روزهای شیوع کرونا، تا ۵ برابر افزایش یافت که این اقدامات به تحمل در خانه ماندن، کمک زیادی کرد.

وی در پایان گفت: بیایید با هم تلاش کنیم تا این تهدیدات همه گیری بیماری کرونا را به فرصتی دیگر تبدیل کنیم. این امر از طریق توسعه مبادلات فرهنگی و هنری و همچنین پرورش ارزش‌های اساسی بشردوستانه قابل دستیابی است.

در بخش دیگری از این‌اجلاس که بیش از ۱۳۰ وزیر و معاون وزیر فرهنگ حضور آنلاین داشتند، برخی دیگر از وزرای فرهنگ کشورهای مختلف به ارائه نظرات و اقدامات خود در زمینه تأثیرات ویروس کرونا بر بخش فرهنگ و هنر کشور خود پرداختند.

۱۳۶ کشور برای حضور و ارائه در این نشست ثبت نام کرده بودند که ۸ ساعت به طول انجامید و به طور مستقیم از یوتوب پخش شد.

فرهنگ و هنر اصفهان نیازمند تحولی بنیادین است

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی دفتر تبلیغات اسلامی استان اصفهان، محمد قطبی اظهار داشت: اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان در طول حیات خود خرامان خرامان به پیش رفته، در بعضی از عرصه‌ها شکفته و در برخی ورطه‌ها لنگیده است؛ گاه مسیر هموار را پیدا کرده و اسب زین را در آن تاخته و گاه چنان زمین‌گیر شده که حتی خرک لنگ به منزل نرسانده است.

وی افزود: به این همه طُرفه و عُلقه باید وضعیت فرهنگ و هنر اصفهان را افزود که در میدان هنرمندی و هنروری در تارُک ایران درخشیده و تباری پرمایه به‌هم زده است ولی در میدان اثبات خود به کشور و پایتخت نشینان دچار لانه‌ی چند دروازه شده و هر کس سر به‌زیر به راه خود رفته است.

رئیس دفتر تبلیغات اسلامی استان اصفهان با تاکید بر اینکه ادبیات، موسیقی، تئاتر، نگارگری، تجسّم، هنرهای کاربردی و مستظرفه همه و همه با ریشه‌های محکم و ستونی استوار، اصفهان را به سرزمینِ عرش و فرش، سرزمین ترنج و نارنج، سرزمین طاقچه و باغچه، سرزمین خیال و مثال تبدیل کرده است، ابراز داشت: اگرچه هنر اصفهان به نام‌آوران آن شناخته می‌شود ولی در نسل نوخاسته جوان و نوجوان آن رگه‌هایی از بلوغ و ابتکار دیده می‌شود که اگر در مدار لطف قرار گیرد جهش و شتاب آبرومندانه‌ای به هنر ایران اسلامی خواهد بخشید؛ نسلی نو که درک هنریِ سنتی را از اساتید خود آموخته و سبک هنریِ نوین را به اقتضای زمان خَلق خواهد کرد، نسلی که می‌تواند پیوند سنت و مدرن را در آثار خودش عیان کرده و سیمای نوین به سنّت کُهن ببخشد.

غفلت از دریایی از میراث ناملموس و معنوی اصفهان

قطبی با اشاره به اینکه در عرصه‌های موسیقی، نمایش و تجسم این میدان گشوده‌تر و شرایط مهیاتر است چرا که صنایع خلاق و فناوری‌های نرم و هویت‌ساز در این میدان‌ها نفوذ و رسوخ بیشتری دارد، گفت: میراث ناملموس و معنوی اصفهان دریایی است که می‌تواند در قالب و فرم فناوری‌های نوین به جهان پیشکش شود و دیپلماسیِ هنری را بر پایه سنت‌های دیرین و روش‌های نوین رقم بزند.

وی گفت: در سال‌های گذشته که توفیق حضور در این نهاد را داشتم، تعامل شهرک علمی تحقیقاتی اصفهان در تأسیس مرکز رشد فرهنگ، هنر و رسانه حاصل شد، اما هم اکنون به نظر می‌رسد وضعیت فعلی حکایت از سرعت منطقی ندارد و لذا نیازمند شتاب و تاکید بیشتری است تا این مهم به نتیجه برسد.

زیست‌بومِ شرکت‌های خلاق بهترین میدان برای هسته‌های فناور فرهنگی

مدیرکل اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان تاکید کرد: زیست‌بومِ شرکت‌های خلاق اینک بهترین میدان برای تاختنِ نسل نو و هسته‌های فناور فرهنگی است که با شتاب معقول و حمایت معمول می‌تواند آینده فرهنگ را در این دیارِ پر تبار به سامان کند، بر این اساس آنچه از مدیرکل جدید ارشاد اصفهان انتظار می‌رود حمایت مشفقانه و ایجاد زمینه‌های ظهور و بروز خلاقیت‌های نسل نوخاسته جوان و نوجوان است که بسان باروتِ باران خورده، بوی متصاعد دارد ولی زمینه انفجار ندارد، باید به او میدان داد و معرکه را به او سپرد تا دُرّ و گُهرهای خود را بیرون بریزد و آسمان اصفهان را پر ستاره کند.

وی ادامه داد: فرهنگ و هنر خلاق و دانش بنیان است که می‌تواند در آینده امتداد یافته و گذشته را برای آیندگان به ارمغان بیاورد، تنها و تنها راه استمرار و بقای این همه هنر و مهارت برای آینده، پوشاندن لباسِ فناوری و نوآوری به آن است.

ظرفیتی به وسعت یک نسل نوخاسته در عرصه هنر، فرهنگ و رسانه

قطبی تاکید کرد: الگوهای رایج هسته‌های فناور، شتاب دهنده، مرکز رشد و نوآوری، کارخانه نوآوری، صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر، فن بازار و زیست بوم شرکت‌های خلاق در کشور با حمایت بی‌بدیل معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری در حال گسترش است ولی اصفهان به نسبت جمعیت و پیشتازی خود، از همه ظرفیت‌هایش بهره نبرده و این میدان را برای نسل نوخاسته جوان و نوجوان به ویژه در عرصه‌های هنر، فرهنگ و رسانه فراهم نساخته است.

وی اضافه کرد: در سال جهش تولید، چشم به‌راه تازه شدن فرهنگ و هنر اصفهان هستیم تا با شتاب و عُمق بیشتر، اصفهان را دوباره صدرنشین تمدن ایرانی اسلامی کند.

برد پیت که در نقش آنتونی فائوچی عضو کارگروه ویژه کرونا در آمریکا و از کارشناسان ارشد بیماری‌های عفونی دولت واشنگتن در برنامه پخش زنده شنبه شب (Saturday Night Live) ظاهر می‌شد، گفت: «اطلاعات غلط بسیاری درباره ویروس (کرونا) وجود دارد. و بله آقای رئیس‌جمهور تغییراتی غیرمنطقی در دستورالعمل‌های ما داده است. بنابراین من امشب قصد دارم تا مقصود اصلی رئیس جمهوری را توضیح دهم.»

در این برنامه تلویزیونی، کلیپ‌هایی از اظهارات به یادماندنی ترامپ درباره ویروس کرونا پخش شد در حالی که برد پیت در نقش فائوچی با زبان طنز پیام آن‌ها را توضیح می‌داد.

در یکی از این کلیپ‌ها، ترامپ ادعا کرد: «فکر می‌کنم واکسن (کرونا) نسبتا زود ساخته شود.

این در حالی است که تلاش‌ها برای ساخت یک واکسن ممکن است حداقل ۱۸ ماه طول بکشد.

برد پیت در تمسخر این ادعا گفت: «نسبتا زود» عبارت جالبی است. نسبت به چی؟ تاریخ زمین؟ خب قطعا در این صورت واکسن خیلی سریع ساخته خواهد شد.

پیت همچنین در واکنش به ادعای ترامپ در این باره که ویروس کرونا مثل یک معجزه محو خواهد شد، گفت که :«معجزه‌ نباید نقشه شماره یک ما باشد.»

وقتی هم که کلیپی از ادعای ترامپ درباره آن که تزریق ضدعفونی کننده این ویروس را در یک دقیقه از پا می‌اندازد، دهان فائوچی تقلبی برنامه از تعجب باز ماند.

برد پیت در پایان این برنامه کلاه گیس خود را برداشت و از طرف خود از کادر پزشکی در خط مقدم مبارزه با کرونا تقدیر و تشکر کرد.

ترامپ پنجشنبه گذشته اظهارات عجیبی درباره روش‌های احتمالی برای درمان کرونا داشت که با انتقادهای وسیعی روبه‌رو شد. او در یک کنفرانس خبری گفت: «که شاید بتوان با محلول‌های ضدعفونی‌کننده، داخل بدن را از عفونت پاک کرد.»

او روز جمعه هم در پاسخ به سوالی در این زمینه، به ضدعفونی دست‌ها و سطوح اشاره کرد و گفت: «نور خورشید و رطوبت به سرعت این ویروس را از بین می برد. مدت‌ها است که آزمایشگاه‌ها روی این مساله کار می‌کنند. من این سوال را مطرح کردم که چگونه می‌توان درون بدن را همچون بیرون آن، ضدعفونی کرد.»

رئیس جمهوری آمریکا گفت: «این کار را باید دکترها انجام دهند. شاید بتوان چیزی شبیه به نور در داخل بدن استفاده کرد و جان انسان‌ها را نجات داد.»

جو بایدن نامزد نهایی حزب دموکرات برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا نیز در واکنش به این اظهارات ترامپ در توصیه‌ای جدی از مردم کشورش خواست تا از نوشیدن مواد ضدعفونی‌کننده اکیدا خودداری کنند.

۲۵۸۲۴۵

دیمیتری دیاتچنکو بازیگری که برای بازی در سریال‌هایی چون «پسران آنارشی» شناخته می‌شد در خانه‌اش در فلوریدا در حالی که درگذشته بود، پیدا شد.

جسد این بازیگر ۵۲ ساله پس از اینکه چند روز به هیچ‌یک از همکارانش پاسخی نداده بود و آنها به پلیس خبر دادند، پیدا شد.

یکی از همکاران او به پلیس گفت که آخرین بار ۱۹ آوریل پیامی از او دریافت کرد. وی اخیراً آسیبی در هنگام کار دیده بود و در حال بهبود بود.

همکار وی به پلیس گفت که وی ۱۳ آوریل و در حالی که مشغول یک کار برقی بود، دچار برق گرفتگی شد.

پلیس روز چهارشنبه به اقامتگاه این بازیگر رفت و وی را در حالی که زیر صندلی اتاق نشیمن افتاده بود یافت.

هنوز علت مرگ این بازیگر توسط پزشک قانونی اعلام نشده است اما مدیر برنامه‌های وی گفته است که احتمالاً از یک حمله قلبی مرتبط با برق‌گرفتگی ناشی شده است.

دیاتچنکو بازیگر سریال‌های دیگری چون «آلیاس»، «سی‌اس‌آی: میامی»، «مهره سوخته» و «استخوان‌ها» هم بود و به عنوان بازیگر مهمان در سریال‌های «ملاقات با مادر» و «ذهن‌های جنایتکار» هم بازی کرده بود.

او در بازی‌های ویدیویی متعددی نیز صداپیشگی کرده بود که «مدال افتخار»، «از روسیه با عشق»، «مرد آهنی»، «ندای وظیفه»، «آنچارتد ۳» و «قیام توم ریدر» از جمله آنها هستند.

او که متولد سن‌فرانسیسکو بود نسل اول آمریکایی از خانواده‌ای اوکراینی-یونانی بود.

این بازیگر در فیلم «جی.آی.جین» ریدلی اسکات، «اسمارت را بگیر»، «گروهان قهرمانان» و «آنها در حال تماشا هستند» نیز بازی کرده بود و معمولاً در نقش شخصیت‌های روس ظاهر می‌شد و همین نقش را در فیلم‌های «ایندیانا جونز و قلمروی جمجمه بلورین» و «خاطرات چرنوبیل» هم بازی کرده بود.

صفحه اول روزنامه های یکشنبه ۷ اردیبهشت ۹۹

سخنان رئیس جمهور در جمع فعالان اقتصادی، گاف ترامپ در باره تزریق مواد ضدعفونی،افزایش مبتلایان به کرونا در برخی استانها و… از تیترهای مطبوعات امروز است.

صفحه اول روزنامه های یکشنبه ۷ اردیبهشت ۹۹

نکته‌هایی درباره خاطرات آیت الله امینی؛ چهره‌ای که همیشه فرهنگی و علمی ماند

آیت الله حاج شیخ ابراهیم امینی (م ۱۳۰۴ش) از چهره‌های مطرح فرهنگی حوزه علمیه قم هستند که افزون بر نگارش آثار فراوان در حوزه فرهنگ اسلامی، سالهاست با بر عهده داشتن مقام امامت جماعت و جمعه در قم از یکسو و نیابت رئیس مجلس خبرگان از سوی دیگر، در زمینه فرهنگ و سیاست به فعالیت پرداخته‌اند.
خوشبختانه نقش ایشان در سیاست، هیچ گاه به عنوان یک مدیر دولتی یا سیاسی نبوده، اما در جای جای تصمیم‌گیری‌های مهم درون نظام جمهوری اسلامی از جمله مجلس خبرگان و مسائل و جریانهای دیگر حضوری فعال داشته اند.

نکته مهم برای ما، بُعد فرهنگی ایشان است که در مقام یک روحانی بلند پایه همیشه با توده‌های مردم در ارتباط بوده و در جهت ترویج عقاید دینی، اصلاح و تصحیح باورهای دینی و مذهبی و استوار کردن عقاید و ترویج اخلاق و منش مردم  قدم برداشته اند.
مرور بر نوشته‌های متعدد و آثار فراوان ایشان می‌تواند کمک جدی به شناخت شخصیت فکری و فرهنگی ایشان داشته باشد، امری که در اینجا مقدور ما نیست، اما گذری بر کتاب «خاطرات» ایشان که به لحاظ شفافیت، نوع نگاه مردمی و اصلاحی، و نیز ارائه جزئیات ارزشمند در باره خودشان و محیط پیرامونی از جمله بهترین آثار خاطره نویسی است که این سال‌ها شمار فراوانی از آنها انتشار یافته می تواند ما را با حساسیت های اخلاقی و فکری ایشان آشنا سازد. البته و به رغم همه شفافیتی که در این اثر هست، چنان که خودشان مکرر به بنده فرمودند در مواردی حق مطلب ادا نشده و به دلیل ملاحظات خاصی که ایشان به داشتن آنها شناخته شده‌اند، بخش هایی ناتمام باقی مانده است. قرار بود ما برای این جشن نامه مصاحبه ای با ایشان داشته باشیم که مع الاسف به جایی نرسید.

در اینجا به عنوان مقدمه این جشن نامه، چند نکته را درباره خاطرات آیت الله امینی بیان می‌کنم، نکاتی که هم در شناخت شخصیت ایشان مهم است و هم اهمیت این اثر را در شناخت فضای فکری و سیاسی محیط پیرامونی ایشان نشان خواهد داد.
آیت الله شیخ ابراهیم امینی متولد ۱۳۰۴ شمسی از خطّه نجف آباد و تربیت شده مرحوم شیخ علی منتظری هستند؛  به همین دلیل در آغازین بحث خود شرحی در باره نجف آباد و عالمان آن دیار بدست داده،  نام بیست و یک تن از عالمان این  دیار و شرح حال مختصر آنان را بیان کرده‌اند که بسیار مغتنم است.

در اصل، ارتباط  ایشان با برخی از عالمان این شهر، سبب علاقه‌شان به طلبگی شده و باعث شده است تا اوائل سال ۱۳۲۱ خورشیدی راهی قم شوند. ایشان در طول دوران تحصیل، همواره در کنار طلاب نجف آبادی بوده و به همین دلیل این خاطرات مشحون از اطلاعاتی در باره طلاب و فضلای این شهر و نقش و جایگاه آنان در حوزه علمیه قم از دهه بیست به این سو می‌باشد.
آقای امینی تابستان سال ۱۳۲۲ به نجف آباد باز می‌گردد؛ گویا کسی به ایشان گفته بوده ‌است که اگر روی کوه های شمال نجف آباد برود و بلند ندای یا مهدی بدهد، صدای جواب را خواهد شنید. با زحمت این راه را طی کرده، به آنجا رفته و ندا درداده  است، اما چنان که خود می گوید: «با کمال تاسف نه حضرت مهدی را دیدم و نه خضر پیامبر را».( ۵۶).
با گذشت تابستان، به جای این که به قم برگردد، عازم حوزه علمیه اصفهان می شود و در مدرسه نوریه در بازار مسجد جامع اقامت می کند. جالب است که بنده که این سطور را می‌نویسم ، هم، در سال ۵۵ وقتی طلبه شدم، یک سالی در همین مدرسه نوریه اقامت داشتم.

آقای امینی در اینجا خاطراتی از مدرسه نوریه و مدرسه کاسه‌گران که هر دو نزدیک به هم در بازار و سمت مسجد جامع اصفهان است، ارائه داده‌اند. آنگاه شرحی از اساتید خود در اصفهان بیان نموده‌اند که یکی از آنها مرحوم سید محمد جواد غروی نائینی بوده و ایشان او را «مردی فاضل، ادیب و دقیق» معرفی کرده‌اند. آقای غروی نظرات ویژه ای داشته است که آقای امینی به برخی از آن اشاره دارند.
همچنین آقای امینی از یکی از استادانش با نام مرحوم معلم حبیب آبادی، که مردی خودساخته بوده یاد کرده و گفته است که درس او شلوغ و پر جمعیت بود. مرحوم معلم به کتاب مهم‌شان مکارم الاثار شناخته می شود، اثری که استاد مرحوم ما جناب آیت الله سید محمد علی روضاتی  نیمی از آن را در هشت مجلد منتشر کرد و باقی آن بر زمین مانده است. مرحوم معلم سال‌هادر اتاق‌های بالای خانه آقای روضاتی زندگی می کرد، مردی متدین و فاضل بود و مرحوم روضاتی بارها از تهجد شبانه دایمی ایشان یاد کرد.

 آقای امینی همچنین از آقاسید محمد باقر ابطحی که نزد شیخ محمد تقی نجفی و سید محمد باقر درچه‌ای تحصیل کرده بوده ، خاطراتی نقل کرده اند که با ارزش است.
یکی از مجتهدان بزرگ این زمانِ اصفهان، مرحوم حاج شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی بوده که آقای امینی با تفصیل بیشتری از او سخن گفته است. اطلاعات ریز ایشان از آن مرحوم بسیار عالی و درجه یک است. (خاطرات: ۶۵ـ ۶۹)

در این قسمت کتاب، باز نام عالمان بلند پایه این شهر را یک به یک آورده و از هر کدام سخنی گفته است. شیخ محمد رضا جرقویه‌ای، علی اصغر محقق برزونی، صدرالدین کوپایی، و میرزا علی آقا شیرازی که نهج البلاغه تدریس می کرد؛ به علاوه یک لیست بلند از اسامی طلّابی که در اصفهان بوده‌اند و ایشان نامشان را در خاطر داشته‌اند (۷۲ ـ ۷۳). در واقع، یکی از بهترین امتیازات «خاطرات» آقای امینی، موادی است که ایشان در باره علما گفته و بویژه و علاوه بر جنبه شرح‌حال نگاری، از نظر اخلاقی بسیار اهمیت دارد.
در ادامه در باره وضع مالی طلاب و وضع معنوی آنها هم نکاتی را آورده اند که از آن جمله سخن از درس اخلاق مرحوم نجف آبادی و درس نهج البلاغه میرزا علی آقای شیرازی است. نگاهی هم به وضع درسی طلاب دارند که چه می‌خوانده‌اند و این که خودشان چگونه «اکثر ابواب مغنی و کتاب مجمع البحرین را مباحثه» کرده‌اند. در ادامه، یک بررسی در باره نقاط آسیب‌پذیر زندگی طلبگی دارند که آن هم جالب و نو است. یکی از آنها نرسیدن به وضع جسمی مطلوب در میان طلاب از سوی خودشان است که همیشه برای آنان خساراتی به همراه داشته است. تغذیه نامناسب، نداشتن خواب مرتب، ورزش نکردن و عواملی از این دست، از آن جمله است.

آقای امینی پس از شش سال تحصیل در اصفهان، این بار با آمادگی بیشتری عازم حوزه علمیه قم می شود. در این وقت، شهر قم و حوزه آن، با آمدن آیت الله بروجردی رونق زیادی یافته و شهرتی بدست آورده است. امتحانات شفاهی ورودی را می دهد و به همین مناسبت شرحی از چگونگی امتحان گرفتن از طلاب را بیان می کند. سپس فهرستی از اساتید دروس سطح و خارج حوزه قم را که مدرس وی بوده اند به دست می دهد. همچنین از هم مباحثه‌ای های خود یاد کرده که آیت الله جوادی، شیخ عباس ایزدی، محمد مفتّح و شماری دیگر بوده‌اند. نیز از اساتید درس خارج خود نوشته که نخستین آنها امام خمینی بوده و درباره شخصیت و درس ایشان به تفصیل سخن گفته است: «چندی بعد درس امام به صورت بهترین و پرجمعیت‌ترین درس‌ها درآمد. علاوه بر علم و فضل و کمالات ذاتی امام، قطعاً آقای منتظری و مطهری بزرگ‌ترین نقش را داشتند» (۸۷). ایشان وصفی از امتیازات درس امام گفته‌اند که به ۱۶ مورد می‌رسد. (۸۹ ـ ۹۰)

آقای امینی سپس خاطراتی از روابط خود با امام خمینی بیان کرده‌اند. از جمله اشاره می‌کنند که بار اول که به قم آمدند، سه ماه به درس اخلاق امام رفته‌اند، اما زمانی که پس از شش سال مجددا به قم آمدند، درس اخلاق امام تعطیل شده بوده است. اما کتابی از امام، در زمینه اخلاق، را از خود ایشان گرفته و مطالعه کرده اند. آقای امینی این کتاب را که به صورت دست نوشته بوده، پس از مدتّی به امام بازگرداندند که گویا مدتّی بعد ناپدید شد و در نهایت سر از همدان و کتابخانه مرحوم آخوند در آورد و به نام «چهل حدیث» انتشار یافت. ایشان البته زمانی به قم آمده که امام درس حکمت و عرفان را کاملاً کنار گذاشته و مشغول فقه شده بودند. ایشان سیزده خاطره از روابط خود با امام نقل کرده که معمولا حاوی نکات تازه‌ای است. زان پس، بحثی در باره اخلاق و رفتار امام خمینی دارند که آن نیز حاوی نکات ارزشمندی است: «خنده‌های او از حد تبسم تجاوز نمی‌کرد. با افراد زود مأنوس نمی‌شد. با این که بداخلاق نبود، از اقتدار نفسانی و هیبت ویژه‌ای برخوردار بود […] به شاگردان احترام می‌گذاشت و از ریاکاری جداً اجتناب می‌ورزید» (۹۷).

آقای امینی پس از امام، از علامه طباطبایی به عنوان استاد برجسته خود یاد کرده و ابتدا فهرست کتاب‌هایی را که از ایشان درس گرفته، مانند منظومه، اسفار، شفا و جز اینها، بیان کرده است. در ادامه از ویژگی‌های درسی علامه سخن گفته و بحثی هم در باره مخالفت موجود در حوزه با گسترش درس فلسفه دارند که به شرح جزئیات در این باره پرداخته‌اند. ایشان همچنین از درس تفسیر مرحوم طباطبائی، خارج اصول، عرفان و بخصوص جلسات پربرکت هفتگی علامه سخن گفته و نام حاضرین را که شامل اسامی شمار زیادی از طلاب و فضلاست، بدست داده‌اند. در ادامه مطالبی در باره آثار تألیفی علامه از جمله المیزان، و نیز بحثی در باره اخلاق ایشان دارند. برخی از داستان‌های لطیف هم در آن میانه هست که نمونه آن حکایت آمدن علامه امینی به در خانه آقای طباطبایی است. مستخدم ترک زبان او را نشناخته و وقتی نام امینی را نزد علامه گفته، ایشان تصور کرده مقصود همین آقای امینی خودمان است! لذا با تأخیر در را باز کرده و وقتی متوجه شده که علامه امینی است، خجل شده است (۱۱۳). آقای طباطبائی «از همسرش راضی بود و بعد از مرگ او گریه و بی قراری می کرد» (۱۱۴). «علامه اهل ذکر و دعا و مناجات و قرآن بود» (۱۱۶). خاطراتی نیز در باره سال‌های پایانی عمر علامه دارد (۱۱۸ ـ ۱۲۱).

سومین استاد برجسته ایشان آیت الله بروجردی است که به همین ترتیب درباره درس وی و ویژگی های نه‌گانه آن سخن گفته‌اند (۱۲۵). بحثی در باره تالیف کتاب «جامع احادیث الشیعه» دارند که بسیار طولانی است (۱۳۲). پس از آن در باره رابطه آیت الله بروجردی با فدائیان اسلام مطالب مفصلی آمده که چنان که می دانیم در این باره، بسیاری از شاگردان و معاصران مرحوم بروجردی مطالبی گفته‌اند که گاه مختلف و متفاوت و معارض هم است و آقای امینی هم خاطرات خود را در این باره به تفصیل آورده‌اند (۱۳۲ ـ ۱۳۷). بخشی از آن مطالب هم در باره خود فدائیان است. سخن در باره آیت الله بروجردی و کودتای ۲۸ مرداد، و همین طور غائله علی اکبر برقعی در قم از دیگر خاطرات ایشان از آن سال‌های قم است (تا ص ۱۴۱). مبارزات آیت الله بروجردی با بهائیت که با حمایت از آقای فلسفی و اقدامات دیگر همراه بود، در ادامه آمده‌است.
ایشان در اینجا، بحثی در باره وضعیت درسی و عمومی حوزه به دست داده و از تلاش‌هایی که در جهت اصلاح حوزه صورت گرفته، سخن گفته‌اند. مطالبی در باره جلساتی که  به عنوان گروه بحث و تحقیق داشتند و منجر به تألیف آثاری شد، همراه با نام افرادی که در آن دخیل بودند در اینجا آمده است. نیز نگاهی به بنای مسجد اعظم و پس از آن، و ذکر گوشه‌ای از اخلاقیّات مرحوم بروجردی که ضمن دوازده نکته بیان شده است(۱۵۰-۱۵۴). آنگاه از ارتحال آیت الله بروجردی و انعکاس آن سخن گفته‌اند. طبعاً به مناسبت بحث اصلاحات در حوزه، از شهید مطهری و اندیشه بلند ایشان سخن به میان آمده است. مسأله تخصصی شدن فقه در حوزه، مسأله بودجه روحانیت و دشواری های مربوط به آن، بحث سهم امام و مسأله عوالم زدگی، در ادامه آمده که حاوی دیدگاه های شهید مطهری و خود ایشان است. (تا ص ۱۷۴).

استاد بعدی ایشان آیت الله گلپایگانی است که باز در باره ویژگی های درسی و اخلاقی ایشان سخن گفته است. «به علاوه مواضع سیاسی او را از دیگران بهتر می‌پسندیدم… ایشان عالمی وارسته و متعبد … متواضع و خوش برخورد بود» (۱۷۷). ایشان مواضع سیاسی آیت الله گلپایگانی را در دورانی که تقریباً مبارزه با شاه در حوزه علمیه محدود به ایشان شده بود، مورد توجه خاص قرار داده و به درستی تأکید دارد که آقای گلپایگانی در پیروزی انقلاب سهم بزرگی بر عهده داشت(۱۷۹). یکی از موارد مهم سرباز گرفتن طلبه‌ها بود که مواضع آقای گلپایگانی در این باره مورد توجه قرار گرفته است.
آقای امینی گزارشی ازسفر خود همراه با حضرات هاشمی، سعیدی، ربّانی املشی به نجف آباد در سال ۱۳۴۴ دارد که همگی مهمان آیت آلله منتظری بوده و به کوهرنگ رفته‌اند. حکایت این سفر هم از نکات جالبی است که آقای امینی به آن توجه کرده و توان گفت که این قبیل گزارش‌ها، خاطرات ایشان را از دیگران متمایز می‌کند (۱۸۲).
از این پس، خاطرات ایشان وارد مسائل مربوط به شروع فعالیت های انقلابی در حوزه از سال ۴۱ به بعد شده و در هر قسمت، با یاد از رویدادهای مهم، خاطرات خود را درباره آنها بیان کرده است (تا ص ۱۹۶). از صفحه ۱۹۷ به بعد، یک مرور کلی روی رویدادهای سال‌های ۴۳ تا ۵۷ شده است. بحث «ولایت» و دفاع از آن که سوژه شماری از مخالفان حرکت های انقلابی، و عمدتاً علیه آقایان منتظری و بهشتی بود،  مورد توجه ایشان قرار گرفته و نکات جالبی را بیان کرده‌اند (۲۰۱ به بعد)؛ به همین مناسبت، شرحی از جریان‌های فکری در جامعه اعم از ماتریالیسم، روشنفکران مذهبی و غیر مذهبی، بیان کرده و یادی هم از شریعتی دارند. عنوانی به انجمن حجتیه اختصاص داده شده است (۲۰۷ ـ ۲۰۸). جریان جامعه مدرسین که آقای امینی از اعضای اولیّه آن بوده و نامشان پای اطلاعیه‌های سیاسی از زمان آغاز حرکت‌های انقلابی به بعد آمده، موضوع بعدی خاطرات ایشان است (۲۰۹). کشف اساسنامه این گروه در خانه آقای آذری قمی، دستگیری ایشان و ماجراهای بعدی در ادامه خاطرات آمده است. ایشان به تدریج به مسائل سال ۵۶ رسیده و مروری بر رویدادهای دو سال انقلاب که از ارتحال حاج آقا مصطفی آغاز شد، دارند. در اینجا به پیروزی انقلاب رسیده و شرحی از کارهای خود در جامعه مدرسین ارائه کرده‌اند که مفصل است(۲۲۵ ـ ۲۲۹). بحث حوزه و نظام، و تدوین قانون اساسی به دنبال آن آمده و داستان ملاقات ایشان با امام در پاریس نیز به تفضیل نقل شده است(۲۲۴ ـ ۲۴۷). این قسمت‌ها البته کمی فاقد نظم است، زیرا مسائل دوران امام به سرعت رد شده و ایشان سراغ مسأله نصب و عزل آیت الله منتظری آمده‌اند (ص ۲۵۳ تا ۲۶۷). چنان که شمار صفحات نشان می‌دهد، آنچه در اینجا گفته‌اند بسیار ریز و جالب توجهی است، مطلبی که خود ایشان شفاهاً فرمودند این بود که نکات دیگری هم در اینجا هست که باید بیان می کردم ولی امکانش در خاطرات فراهم نبود.
بحث بازنگری قانون اساسی، مأموریت‌های آقای امینی از طرف امام برای مناطق مختلف هم در ادامه آمده که همراه با نامه‌ها و احکامی است که در این باره صادر شده است (تا ۲۷۹). اداره مدارس آیت الله منتظری پس از ماجراهای مربوط به عزل ایشان، شرح مسائل مربوط به نامه ۶/۱/۶۸ و نیز حضور ایشان در خبرگان و شورای بازنگری قانون اساسی  از بحث‌هایی است که در ادامه آمده است. ارتحال امام، انتخاب آیت الله خامنه‌ای به رهبری و مسائل مربوط به آن نیز در این قسمت نسبتاً مفصل بیان شده است. بخشی از آن مربوط به دیدگاه‌هایی است که در خبرگان در باره انتخاب آقای گلپایگانی و آیت الله خامنه‌ای وجود داشته است (ص ۲۹۴). آقای امینی عضو شورای بازنگری قانون اساسی بوده و در این باره، هم توضیحات تفصیلی داده‌اند (ص ۳۰۲).
زین پس آقای امینی از دیگر مناصب خود نیز یاد کرده و تا امام جمعه شدن قم آمده اند. همین طور این که به امامت جماعت مسجد اعظم طی سال‌های متمادی اشتغال داشته و دارند. در این دوره، ایشان همواره از منتقدان دولت بوده و به جانبداری از حقوق مردم پرداخته‌اند. همچنین از برنامه‌های درسی و تألیفی خود یاد کرده‌اند که تنوع آن جالب، امّا عمدتاً در حوزه دین و اخلاق بوده است. فهرستی از تألیفات ایشان در ص ۳۳۴ ـ ۳۳۵ آمده است. در انتها بخشی از سفرنامه‌های ایشان به نقاط مختلف دنیا درج شده که در نوع خود دلپذیر و خواندنی است؛ از جمله سفر حج ایشان در سال ۴۹ و سفرهای دیگر تمتّع و عمره (ص ۳۴۲ ـ۳۴۷).اطلاعاتی در باره همسر و فرزندان نیز در صفحه ۳۵۱ آمده است «یک پسر و چهار دختر». پسر ایشان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در رشته زمین شناسی است. دختران هم غالباً تحصیل کرده‌اند. فهرستی از تقدیرنامه‌هایی که برای ایشان صادر شده (بیش از پانزده عدد) در آخرین دو صفحه کتاب آمده است (ص ۳۵۲ ـ ۳۵۳).
بدین ترتیب خاطرات ایشان که در اینجا مرور سریعی بر آن شد، یکی از سودمندترین خاطراتی است که در حوزه قلم و طی این سال‌ها منتشر شده است.

باید بیفزایم، بنده از میانه دهه شصت در دفتر جامعه مدرسین، ایشان را ملاقات می کردم. آن زمان یعنی از سال ۱۳۶۴ به این طرف با مجله نور علم همکاری داشتم و چون دفتر مجله در کنار دفتر جامعه مدرسین بود؛ بنابرین همواره برای استفاده از ایشان و مرحوم آقای آذری و جناب آقای مسعودی به آن دفتر سر می‌زدم. علاوه بر آن در کتابفروشی دوست عزیز آقای محمد تقی انصاریان هم که آیت الله امینی قبل از ظهرها می آمدند، خدمتشان می‌رسیدم. در آنجا از هر دری سخن به میان می‌آمد. طی همان سال‌ها، در بخش فرهنگی جامعه مدرسین در خدمت ایشان تلاش کردم تا در زمینه فرق و مذاهب، فعالیت مستقلی داشته باشیم که به جایی نرسید، جز آن که بنده همان‌جا به تاریخ تشیّع علاقه‌مند شده و راه را ادامه دادم. به هر روی،  طبعا احساس بنده نسبت به آیت‌الله امینی طی سه دهه گذشته، می‌توانست مبتنی بر نوعی  شناخت از شخصیت ایشان باشد. اعتبار و اهمیت آقای امینی به عنوان یک روحانی فرهنگی و مردمی، سبب شد تا بنده و دوستانم به احترام ایشان این جشن نامه را فراهم سازیم و به ایشان تقدیم کنیم.

ویژگی مهم مقالات این جشن نامه، تنظیم آن بر محور شناخت حوزه، عالمان و شخصیّت آقای امینی است. در این زمینه، از همه دوستانی که به احترام آیت الله امینی به بنده لطف کرده و مقاله دادند، از عمق جان سپاسگزارم و دست آنان را می‌بوسم.
باید با افتخار بیفزایم که این چهارمین جشن نامه ای است که این بنده خدا زحمت تدارک آن را دیده و انجام اینها بدون توفیقات الهی متصور نبود. در اینجا باید از حمایت های سرور عزیزم جناب آقای حجت الاسلام و المسلمین شهرستانی ـ زید عزه العالی ـ که در تمام این کارها حامی بوده‌اند سپاسگزاری کنم.

سال ۱۳۹۴ وقتی جشن نامه آیت الله امینی منتشر شد، شبی در خدمت جناب حجت الاسلام و المسلمین شهرستانی و شماری از دوستان به منزل ایشان رفتیم و آن را تقدیم کردم. ایشان راضی به برگزاری مراسم نبود. آیت الله امینی، بیش از همه به بعد اخلاقی و انسانی اسلام توجه داشت و سعی می کرد منادی این وجه دین، برای مخاطبانش در میان عموم مردم باشد، روشی که به نظر می رسد، به کار انبیاء نزدیک تر است. خداوند او را رحمت کند و از سر تقصیرات همه ما بگذرد.

کلاس‌های مدرسه تلویزیون در روز یک‌شنبه ۷ اردیبهشت

رادیو نمایش، مسابقه نمایشنامه‌نویسی برگزار می‌کند

فیلم «سور بز» در جشنواره ایتالیایی به نمایش درمی‌آید