برچسب: رخداد های نجومی

به گزارش روزنامه دیلی میل، ستاره شناسان می گویند این اولین بار است که مشاهده می کنند یک ستاره بدون اینکه ابتدا به یک ابرنواختر تبدیل شود در یک سیاه چاله فرو رفته است. این ستاره بزرگ که ۲.۵ میلیون بار درخشان‌تر از خورشید است، در کهکشان کوتوله کینمن (Kinman Dwarf Galaxy) قرار داشت، اما اکنون دیگر قابل مشاهد نیست.

هنگامی که محققان سعی داشتند با رصد این ستاره درباره چگونگی مرگ ستاره های عظیم اطلاعاتی به دست آورند. دریافتند این ستاره ناپدید شده است . به گفته ستاره شناسان این ستاره در فاصله زمانی سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ میلادی ناپدید شده است. محققان هنوز علت ناپدید شدن این ستاره را نمی دانند.

یک تئوری این است که این ستاره دور دست توسط گرد و غبار محو شده باشد، اما تئوری دیگر نیز می تواند این باشد که این ستاره بدون اینکه به یک ابرنواختر تبدیل شده، در یک سیاه چاله فرو رفته است.

«اندرو آلن» ستاره شناسی که ریاست این گروه تحقیقاتی را بر عهده دارد، گفت: اگر این تئوری درست باشد در آن صورت این اولین کشف مستقیمی خواهد بود که «چنین ستاره هیولایی، زندگی خود را به این شیوه به پایان می رساند.

کهکشان کوتوله کینمن در صورت فلکی «آکواریوس» قرار دارد. این صورت فلکی به اندازه ای از زمین دور است که ستاره شناسان نمی توانند ستارگان را به طور دقیق ببینند. در عوض آنها نشانه هایی خاص از هر ستاره را رصد می کنند. یکی از نشانه ها این بود که این ستاره  ۲.۵ میلیون بار درخشان تر از خورشید بود.

محققان «کالج ترینیتی دوبلین» گفتند برای درک آنچه اتفاق افتاده است به مطالعات بیشتری نیاز است، اما همچنین ممکن است نیاز باشد که منتظر بمانند تا تلسکوپ فوق العاده بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا در سال ۲۰۲۵ فعالیت خود را آغاز کند.

این تلسکوپ اروپایی، یک تلسکوپ بسیار بزرگ زمینی در محدوده نور مریی و فرو سرخ است که توسط رصدخانه جنوبی اروپا در بیابان «آتاکاما» در شمال شیلی در حال ساخت است. این تلسکوپ دارای آینه انعکاسی اصلی به قطر ۳۹٫۳ متر و آینه دوم به قطر ۴٬۲ متر است که توسط اپتیک سازگار و دیگر ابزارها پشتیبانی می‌ شود. انتظار می ‌رود این تلسکوپ بسیار بزرگ قادر به برآورد مراحل نخستین پیدایش سامانه ‌های سیاره‌ای و تشخیص آب و مولکول‌ های ارگانیک در قرص ‌های پیش سیاره‌ای پیرامون ستاره‌ ها باشد.

مهم‌ترین رویدادهای نجومی دهه دوم تیر ۹۹

مسوول بخش علمی مرکز علوم و ستاره شناسی تهران روز سه‌شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: ساعت ۷:۳۰ دقیقه صبح فردا – چهارشنبه ۱۱ تیر ماه ۹۹ – سیاره عطارد از دید ناظر زمینی در میان خورشید و زمین قرار می گیرد که به آن مقارنه زیرین (سفلی) می گویند. در این زمان فاصله زمین تا خورشید  ۰.۵۶۳ AU، معادل ۱۵۰ میلیون کیلومتر است.

فاطمه خراسانی افزود : ساعت ۳۰ دقیقه بامداد پنج شنبه ۱۲ تیر، ماه در فاصله زاویه ای ۶.۳ درجه ای شمال و شمال شرق ستاره قلب العقرب (صورت فلکی عقرب) با فاصله زاویه ای ۱۵۰ و ۱۴۸ درجه از خورشید مشاهده می شود.

وی یادآور شد: شنبه ۱۴ مرداد ساعت ۷:۳۰ دقیقه صبح، ماه در گره نزولی قرار می گیرد.  سیارات در چرخش خود به دور خورشید(صفحه فرضی به دور خورشید) گاهی پایین تر و گاهی بالاتر قرار می‌گیرند و در دو نقطه با این صفحه مماس می‌شوند. این دو نقطه را اصطلاحاً گره مداری می‌گویند. مسوول بخش علمی مرکز علوم و ستاره شناسی تهران توضیح داد: هرگاه سیاره از قسمت بالای صفحه منظومه شمسی(شمال) به سمت پایین صفحه(جنوب) به این نقطه برسد آن را گره نزولی و هرگاه سیاره از قسمت پایین این صفحه به سمت بالای صفحه به این نقطه برسد آن را گره صعودی می‌گویند. ماه نیز نسبت به صفحه منظومه شمسی تمایل مداری دارد که حدود پنج درجه است و در هر بار چرخش به دور زمین، ۲ بار به گره صعودی و نزولی می‌رسد.

خراسانی خاطرنشان کرد: یکشنبه چهاردهم مرداد ساعت ۳ و ۳۰ دقیقه بامداد ماه در فاصله زاویه ای ۱.۸۸ درجه ای جنوب شرقی سیاره مشتری قرار می گیرد و ساعت ۹ و ۱۴ دقیقه صبح، ماه گرفتگی جزئی یا گرفت نیم سایه ای ماه را داریم که البته این پدیده در ایران قابل رویت نیست.

وی ادامه داد: روز دوشنبه ۱۶ مرداد هم ماه در فاصله ۲.۴۷ درجه ای جنوب سیاره زحل قرار می گیرد. همچنین چهارشنبه ۱۸ مرداد ساعت پنج و ۳۰ دقیقه بامداد سیاره زهره در بیشترین روشنایی خود با قدر ۴.۴۸- درجه در آسمان مشاهده می شود و در ساعت ۱۸ و ۳۰ سیاره زهره در اوج مداری خود قرار می گیرد و بالاخره جمعه بیستم مرداد ساعت ۱۶ و ۳۰ دقیقه ماه در فاصله زاویه ای ۴.۱ درجه ای جنوب شرقی سیاره نپتون مشاهده می شود.

کشف ۲ سیاره ابرزمین در فاصله ۱۱ سال نوری از زمین

 

به گزارش روز یکشنبه پایگاه اینترنتی فاکس نیوز، ابرزمین‌ها سیاراتی هستند که جرم آنها از زمین بیشتر اما از سیاره‌های غول یخی مانند اورانوس و نپتون کمتر است. این دو سیاره فراخورشیدی – سیاراتی که در خارج از منظومه شمسی قرار دارند – به ترتیب Gliese ۸۸۷b و Gliese ۸۸۷c نام دارند.

«ساندرا سافرز» ستاره شناس دانشگاه «گوتینگن» در آلمان و نویسنده مطالعه‌ای در زمینه این سیاره های فراخورشیدی که در مجله Science منتشر شده است، گفت: این سیاره‌ها بهترین زمینه را برای مطالعات بیشتر در زمینه جستجوی حیات در خارج از منظومه شمسی فراهم می‌کنند.

محققان این سیستم را با استفاده از طیف نگاری HARPS رصدخانه جنوبی اروپا تحت کنترل قرار دادند و حدود ۲۰ سال داده های آرشیوی را در زمینه سیاره های Gliese ۸۸۷ آنالیز کردند.

آنها با استفاده از فناوری به نام «اثر دوپلر» متوجه شدند که مدار این سیاره ها تنها ۹.۳ و ۲۱.۸ روز است که از مدار به شدت بیضی ۸۸ روزه عطارد، سریع تر است.

سیاره های Gliese ۸۸۷b و Gliese ۸۸۷c در نزدیکی منطقه قابل سکونت ستاره خود، محلی که به طور بالقوه ممکن است آب مایع داشته باشد، قرار دارند. گفته می شود اندازه گیری‌های Gliese ۸۸۷c نشان می دهد که دمای سطح این سیاره ۱۵۸ درجه فارنهایت یا ۷۰ درجه سانتیگراد است.

محققان دانشگاه گوتینگن تایید کرد که وجود شرایط مطلوب در سیاره‌های Gliese ۸۸۷ به این معنا است که این سیاره های تازه کشف شده می توانند جو خود را حفظ کنند یا جوهای ضخیم‌تری از زمین داشته باشند و به طور بالقوه میزبان حیات باشند.

تحقیق این محققان همچنین نشان می دهد که سیاره های فراخورشیدی همسایه ما در نهایت می‌توانند اهداف خوبی برای مطالعه نسل بعدی تلسکوپ «جیمز وب اسپیس» ناسا باشند. این تلسکوپ که جایگزین تلسکوپ هابل می شود می تواند اطلاعات بیشتری ارائه دهد از جمله اینکه آیا سیاره های فراخورشیدی Gliese ۸۸۷ اتمسفر دارند یا خیر.

محققان همچنین سیگنال دیگری کشف کردند که می تواند با سیاره احتمالی سوم که ممکن است برای زندگی مناسب تر باشد، مطابقت داشته باشد.

به گزارش روز چهارشنبه پایگاه اینترنتی انگجت، این مطالعه که در مجله Astronomical منتشر شده است، نشان می‌دهد برخلاف گذشته که تصور می‌شد حدود ۰.۰۲ سیاره مشابه زمین به ازای هر ستاره نوع G وجود دارد، اکنون بر اساس داده‌های گرفته شده از «برنامه شکار سیارات» تلسکوپ «کپلر» ناسا، برآورد شده است که ۰.۱۸ سیاره مشابه زمین به ازای هر ستاره نوع G وجود دارد.

برای وجود حیات در سیارات دیگر، آنها باید قادر به حمایت از حیات باشند؛ این سیاره‌ها که به سیاره‌های مشابه زمین معروفند، باید در محدوده‌ای که منطقه قابل سکونت نامیده می‌شود، در فاصله معینی به دور ستاره خود که ستاره‌های «نوع G» نامیده می شوند، گردش کنند.

محققان دانشگاه «بریتیش کلمبیا» در آمریکا که این مطالعه را انجام داده اند، می گویند، یافته‌های این مطالعه برای مامویت‌های فضایی که به دنبال حیات می‌گردند، پیامدهای بزرگی دارد. به عنوان مثال ناسا طراحی‌هایی برای بازدید از دنیاهای اقیانوسی مانند قمر مشتری «اروپا» دارد تا ببیند آیا حیات در زیر پوسته یخی آن وجود دارد یا نه.

آنها افزودند: تخمین میزان انواع مختلف سیارات در اطراف ستاره‌های مختلف می‌تواند به نظریه‌های شکل‌گیری سیارات و تکامل آنها و بهینه‌سازی ماموریت‌های اختصاص یافته آتی برای کشف سیارات فراخورشیدی کمک مهمی کند.

انتشار نقشه جدیدی از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی

به گزارش روز سه شنبه پایگاه اینترنتی بی.بی.سی نیوز، تلسکوپ eROSITA، آسمان را برای بیش از ۱۸۲ روز رصد کرد و دو برابر منابع اشعه ایکس شناخته نشده در ۶۰ سال گذشته را کشف کرده است. اکنون ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ eROSITA بیش از ۱۶۵ گیگابایت داده بدست آوردند و با استفاده از آنها نقشه ای از کیهان با بیش از یک میلیون جسم کیهانی ترسیم کردند.

این تصویر کامل از آسمان، ساختار مشروح و دقیقی از گازهای داغ در کهکشان راه شیری، ستاره ها با تاج های داغ، ستاره های باینری اشعه ایکس و سیاه چاله ها را به همراه بقایای تماشایی از ابرنواخترها برجسته می کند. این تصویر فعالیت‌های شدید کیهانی را ثبت کرده است.

این نقشه از بررسی‌های گذشته تمام آسمان که در ۳۰ سال گذشته توسط تلسکوپ ROSAT انجام شده است، تقریبا چهار برابر بیشتر در اعماق فضا به جستجو پرداخته و حدود ۱۰ برابر منابع بیشتری تولید کرده است.

«کیرپال ناندرا» رییس گروه فیزیک کیهانی انرژی بالا در بخش فیزیک فرازمینی در موسسه ماکس پلانک واقع در گارکینگ در آلمان در مورد داده‌های گردآوری شده توسط این تلسکوپ می گوید: این داده‌ها تقریبا معادل داده‌هایی است که در طول تاریخ ۶۰ ساله اخترشناسی اشعه ایکس به دست آمده است. این داده‌ها واقعا حیرت‌آور است و فکر می‌کنم انقلابی در اخترشاسی پرتو ایکس ایجاد خواهد کرد.

سعید حسین مردی روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: خورشید امروز یکشنبه ساعت ۲:۱۳ دقیقه بامداد به نقطه انقلاب تابستانی (بالاترین ارتفاع در دایره البروج) رسید. در این زمان بلندترین روز سال را داریم و از آن به بعد رفته رفته روزها کوتاهتر می شوند.

وی افزود: در روز انقلاب تابستانی خورشید بیش از هر زمان دیگر (۲۳٫۵ درجه) نسبت به نقطه قطب شمال اوج [ارتفاع] پیدا می‌کند و بر روی مدار رأس‌السرطان در نیمکره شمالی نیز عمود می‌تابد. وقتی خورشید به این نقطه انقلاب تابستانی می‌رسد هنگام ظهر بیشترین ارتفاع نسبت به افق جنوب را ناظر دارد و در شمالی‌ترین سمت نسبت به نقطه افق شرق طلوع کرده و در شمالی‌ترین سمت نسبت به نقطه افق غرب غروب می‌کند و این نشان دهنده آغاز فصل تابستان در نیمکره شمالی است. در این روز ساکنانی که در منطقه راس سرطان زندگی می‌کنند، ظهرهنگام خورشید را دقیقاً بالای سر خود می‌بینند.

حسین مردی ادامه داد: امروز همچنین شاهد خورشید گرفتگی حلقوی در ایران هستیم. بیشینه این گرفت حدود ساعت ۱۰:۲۰ دقیقه صبح به وقت ایران اتفاق می افتد که می توان حلقۀ گرفت را در مکانی در شمال هند دید، اما این خورشید گرفتگی در ایران نیز قابل رصد است و هر چه به جنوب شرقی کشور نزدیک شویم، گرفت بیشتری قابل رصد خواهد بود. یکی از بیشترین گرفت‌ها در ایران در شهر چابهار قابل رصد است.

به گفته این کارشناس ارشد فیزیک نظری، اولین تماس این خورشید گرفتگی در زمان حدود ۰۹:۰۵ صبح به وقت ایران روی داد؛ بیشترین گرفت در زمان حدود ۱۰:۲۰ صبح به وقت ایران و آخرین تماس در زمان حدود ۱۱:۳۷ صبح به وقت ایران خواهد بود. مدت زمان بیشترین گرفت حدود ۳۸ ثانیه است.

حسین مردی خاطرنشان کرد: سپس خورشید ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه بعد از ظهر وارد صورت فلکی دوپیکر می شود و در طول جغرافیایی ۴۴ر۹۰ درجه بر روی دایره البروج قرار می گیرد.  ماه نیز ساعت ۱۵:۳۰ دقیقه بعد از ظهر اول تیر، در زاویه ۰.۷۰ درجه ای جنوب شرقی خوشه M۳۵ قرار می گیرد.

کارشناس علمی مرکز علوم و ستاره شناسی تهران همچنین اظهار داشت: روز دوشنبه دوم تیر ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه، ماه در زاویه ۳.۹ درجه ای شمال سیاره تیر قرار می گیرد. در این زمان جدایی زوایه ای ماه از خورشید  درجه خواهد بود.

حسین مردی گفت: روز سه شنبه سوم تیر ساعت ۲:۳۰ دقیقه بامداد ماه با ستاره «کاستور» هم نشین می شود و در زاویه ۸.۱ درجه ای در جنوب این ستاره قرار می گیرد. سیاره نپتون نیز ساعت ۳:۳۰ دقیقه بامداد این روز به طور ایستا در طول جغرافیایی، حرکت رجعی خود را شروع می کند.

وی ادامه داد: روز سه شنبه سوم تیر همچنین شاهد بارش شهابی گاوران (عوا) خواهیم بود.این بارش روز سوم تیر یعنی دو روز از ماه نو گذشته به اوج خود می رسد و تعداد شهاب هایی که می توان در این بارش در عرض یک ساعت (ZHR) مشاهده کرد به حدود ۵ عدد می رسد.

این کارشناس ارشد فیزیک نظری گفت: همچنین در روز سه شنبه سوم تیر ماه ساعت ۶:۳۰ دقیقه صبح به ملاقات ستاره پلوکس می رود و در زوایه ۴.۵ درجه ای در جنوب این ستاره قرار می گیرد. ساعت ۸:۳۰ دقیقه صبح این روز سیاره تیر به نقطه اوج خود( بیشترین فاصله با خورشید) می رسد. ساعت ۱۷:۳۰ دقیقه این روز نیز سیاره نپتون به طور ایستا در بُعد ثابت حرکت رجعی را آغاز می‌کند. حرکت رجعی،حرکتی است که به علت سرعت زاویه‌ای زیادتر حرکت زمین نسبت به یک سیاره خارجی مانند مشتری و مریخ رخ می‌دهد. برای مریخ این حرکت در انتها به شکل یک گره و برای مشتری در انتها به شکل حرف S می‌شود.

حسین مردی گفت: روز چهارشنبه ساعت ۷:۳۰ دقیقه صبح، ماه همنشین ستاره خوشه کندو می شود و در زوایه ۲:۰۳ درجه ای شمال و شمال شرقی این ستاره قرار می گیرد.  همچنین در ساعت ۲۲:۳۰ دقیقه همین روز، سیاره ناهید به طور ایستا در بُعد ثابت، حرکت مستقیم را از سرمی گیرد.

وی افزود: سپس در روز پنجشنبه پنجم تیر سیاره ناهید به طور ایستا در طول جغرافیایی، حرکت مستقم خود را از سر می گیرد. ماه نیز ساعت ۲۲:۳۰ دقیقه با زاویه ۴.۲ درجه ای در شمال و شمال شرقی ستاره قلب الاسد قرار می گیرد.

به گفته این کارشناس ارشد فیزیک نظری، ماه در روز دوشنبه نهم ماه تیر ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه به ملاقات ستاره سماک اعزل رفته و در زوایه ۶.۸ درجه ای شمال و شمال شرق این ستاره قرار می گیرد.

حسین مردی گفت روز سه شنبه دهم تیر ساعت ۶:۳۷ دقیقه، ماه در حضیض زمینی قرار می گیرد و فاصله آن با زمین ۵۷.۸۵ برابر شعاع زمین می شود. ماه روی یک مدار بیضوی که زمین در یکی از کانون های آن قرار دارد می گردد. وقتی فاصله ماه تا زمین کم است می گوییم ماه درحضیض زمینی است و فاصله ماه تا زمین ۳۶۰ هزار کیلومتر است. ولی وقتی فاصله ماه تا زمین بیشتر است می گوییم ماه در اوج زمین است و فاصله آن تا زمین  ۴۰۰ هزار کیلومتر است.

آخرین خورشید گرفتگی قابل رویت در قرن حاضر در ساعت ۹:۰۵ دقیقه روز یکشنبه اول تیر ماه ۱۳۹۹ روی داد.این خورشید گرفتگی یک خورشید گرفتگی حلقوی بود به این معنا که در زمان بیشترین گرفت، کل خورشید به طور کامل تیره نشد و حلقه ای روشن دور آن قابل مشاهده است.

در این گزارش تصاویر و فیلمی از خورشید گرفتگی که صبح امروز در مرکز علوم و ستاره شناسی تهران گرفته شده است، برای علاقمندان نجوم منتشر می شود.

خورشیدگرفتگی (یا کسوف) هنگامی رخ می‌دهد که ماه از میان زمین و خورشید عبور کند که تصویر خورشید را کاملاً یا جزئی برای بیننده روی زمین مبهم می‌کند و سایه ماه بر سطح زمین می‌افتد. خورشیدگرفتگی حلقوی هنگامی رخ می‌دهد که قطر ظاهری ماه از خورشید کوچکتر باشد. بدین ترتیب نور بیشتری از خورشید را مسدود می‌کند و باعث می‌شود خورشید مانند یک حلقه به نظر برسد. خورشیدگرفتگی حلقوی از منطقه‌ای دیگر از زمین که هزاران کیلومتر دورتر است، شبیه به خورشیدگرفتگی جزیی به نظر می‌آید.

خورشیدگرفتگی را چگونه ببینیم؟

این خورشید گرفتگی به گفته ستاره شناسان آخرین گرفت در قرن ۱۴ هجری شمسی است. این پدیده نجومی در سراسر ایران قابل مشاهده است.

اولین تماس این خورشید گرفتگی حدود ۹ و پنج دقیقه صبح امروز به وقت ایران روی داده است؛ بیشترین گرفت در زمان حدود ۱۰:۲۰ صبح به وقت کشور و آخرین تماس در زمان حدود ۱۱:۳۷ صبح به وقت ایران خواهد بود. مدت زمان بیشترین گرفت حدود ۳۸ ثانیه است.

استفاده از تلسکوپ‌های خورشیدی، استفاده از عینک‌های ویژه و تماشای زنده خورشید گرفتگی از روش‌های مناسب برای مشاهده این پدیده نجومی هستند.

استفاده تلسکوپ‌های خورشیدی
این روش تقریبا بی‌نظیرترین، بهترین و البته گران‌ترین روش ممکن برای مشاهده یک خورشید گرفتگی است. این تلسکوپ‌ها قادر به نمایش دقیق سطح خورشید، شراره‌های خورشیدی و بسیاری عوارض دیگر هستند.
استفاده از فیلترهای خورشیدی مناسب برای ابزارهای نجومی:
اگر تلسکوپ یا دوچشمی عادی دارید و قصد دارید رصد خورشید گرفتگی را با آن‌ها انجام دهید، دو گزینه در پیش روی شماست. فیلترهای مایلار و فیلترهای شیشه‌ای.

فیلترهای شیشه‌ای بهتر از فیلترهای مایلار هستند، اما طبیعی است که به کیفیت تلسکوپ‌های خورشیدی که در بالاتر به آن‌ها اشاره کردیم نمی‌رسند. البته برای استفاده از فیلترهای شیشه‌ای، باید فاصله کانونی تلسکوپ‌تان با فیلترها همخوان باشند.

لطفا پیش از استفاده مطمئن شوید که هیچ بخشی از برگه‌های فیلترهای مایلار سوراخ، خراشیده یا پاره نیستند. حتی یک سوراخ ریز یا خراشیدگی روی برگه‌ها نیز می‌تواند دردسر ساز باشد و آن فیلتر مایلار را غیر قابل استفاده کند.

استفاده از عینک‌های مخصوص خورشید گرفتگی
عینک‌های مخصوص خورشید گرفتگی، بیش از ۹۹.۹۹ درصد نور خورشید را می‌گیرند و تنها بخش کوچکی از نور آن را عبور می‌دهند. این موضوع اگرچه بخش زیادی از جزییات خورشید را از بین می‌برد، اما باز هم شما اصل ماجرا را از دست نخواهید داد و از دیدن خورشید گرفتگی لذت خواهید برد.

تازه، خوبی عینک‌های خورشیدی این است که می‌توانید آن‌ها را به چشم بزنید، گوشه‌ای لم بدهید و به تماشای خورشید بپردازید!

لطفا پیش از استفاده مطمئن شوید که هیچ بخشی از برگه‌های استفاده شده در عینک‌ها سوراخ، خراشیده یا پاره نیستند. حتی یک سوراخ ریز یا خراشیدگی روی برگه‌ها نیز می‌تواند دردسر ساز باشد و آن عینک را غیر قابل استفاده کند.

تماشای آنلاین خورشیدگرفتگی‌
در هنگام هر خورشید گرفتگی، رسانه‌های بین‌المللی و منطقه‌ای بسیاری (در مناطق تحت پوشش هر خورشید گرفتگی)، این رویداد را تحت پوشش زنده اینترنتی قرار می‌دهند.

مرکز علوم و ستاره شناسی تهران هم اکنون در صفحه اینستاگرام خود به آدرس https://instagram.com/sactehran.ir?igshid=۱ati۰۸x۶q۹۳xk  و شبکه چهار سیما اقدام به پخش زنده پدیده خورشید گرفتگی امروز اول تیر ماه ۱۳۹۹ کرده اند.

در این گرفت، در تهران حدود ۴۸ درصد سطح خورشید توسط ماه پوشانده می‌شود و این میزان در جنوب شرقی‌ترین نقاط که بیشترین درصد گرفت را در کشور دارد، به ۹۸ درصد می‌رسد و این میزان در آب‌های سرزمینی کشور در دریای عمان به عدد ۹۹ درصد نزدیک می‌شود. این در حالی است که در غربی‌ترین نقاط شمال غرب ایران پوشش خورشید حدود ۳۰ درصد است.

روش‌های نامناسب تماشای خورشید گرفتگی

در طول سالیان گذشته و خورشید گرفتگی‌هایی که رخ داده‌اند، روش‌های نامناسبی در ایران و جهان برای خورشید گرفتگی پیشنهاد شده‌اند. ضمن اینکه به شما پیشنهاد می‌کنیم در برخورد با یک موضوع علمی تنها به افراد، رسانه‌ها و منابع قابل اعتماد علمی اعتماد کنید، برخی از این روش‌های پیشنهادی نامناسب را برای شما شرح می دهیم:

 عینک‌های آفتابی

باور کنید که حتی بهترین مارک‌های عینک‌های آفتابی نیز نمی‌توانند کار خاصی در مقابل خورشید انجام دهند؛ حال هر چقدر هم قیمت داشته باشند!
سی‌دی

از سی‌دی‌ها فقط می‌شود برای ذخیره اطلاعات استفاده کرد و نهایتا به درد کارهای هنری مثل ساعت دیواری درست کردن می‌خورند! اما تماشای خورشید گرفتگی با آن‌ها اصلا ایده خوبی نیست.
برگه‌های شکلات
این یکی دیگر خیلی عجیب است و بیشتر شبیه یک شوخی است! برگه‌های شکلات فقط ظاهرشان شبیه برگه‌های مایلار است، اما به هیچ وجه کارایی آن‌ها را ندارند.

دوچشمی، تک‌چشمی، تلسکوپ یا هرگونه ابزار غیر مسلح
اگر با یک تلسکوپ یا هر ابزار نجومی به صورت مستقیم و بدون واسطه به خورشید نگاه کردید، احتمالا آخرین باری خواهد بود که با آن چشمتان دنیای اطراف را می‌بینید یا دست کم خوب می‌بینید! این کار یکی از مهلک‌ترین اشتباهات در هنگام استفاده از یک ابزار نجومی است.
 نگاتیو عکاسی
نگاتیوهای عکاسی هم به هیچ عنوان مناسب نیستند.

رصد یک ستاره کمیاب در فاصله ۱۶ هزار سال نوری از زمین

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، این ستاره نوترونی که برآورد می‌شود فقط ۲۴۰ سال سن داشته باشد، ابتدا اوایل ماه مارس توسط رصدخانه Neil Gehrels Swift ناسا کشف شد. این ستاره حضور خود را با فوران گسترده اشعه ایکس نمایان کرد.

ستاره شناسان در آمریکا و اروپا اندکی پس از ردیابی این اشعه‌های X، ، تلسکوپ NuSTAR ناسا و رصدخانه XMM-Newton آژانس فضایی اروپا را به سمت این جسم ستاره ای نشانه رفتند. جزییات این رصدها در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

ستاره نوترونی هسته فروپاشی‌شده یک ستاره بزرگ است که پیش از فروپاشی جرم آن، در مجموع بین ۱۰ تا ۲۹ جرم خورشیدی بوده ‌است. ستاره‌های نوترونی کوچکترین و متراکم‌ترین ستارگانی هستند که تاکنون شناخته شده‌اند. هنگامی که ستاره پر جرمی به شکل ابرنواختر منفجر می‌شود، گاهی هسته آن می‌تواند سالم برجا بماند.

ستاره نوترونی تازه کشف شده بسیار بسیار جوان و قوی است. این ستاره که Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ نامیده می شود، دارای میدان مغناطیسی هزار برابر قدرتمندتر از میدان مغناطیسی معمولی ستاره های نوترونی است.

همچنین Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ بخشی از یک گروه منحصر به فرد از ستاره های نوترونی است که مگنتار خوانده می شوند. مگنتار (Magnetar) یا ستاره مغناطیسی، نوعی ستاره نوترونی است که میدان مغناطیسی بسیار نیرومندی دارد.

محققان با مطالعه خصیصه های فیزیکی این جرم ستاره ای توانستند سن این ستاره نوترونی را برآورد کنند. این تحقیق نشان می دهد که Swift J۱۸۱۸.۰-۱۶۰۷ جوانترین مگنتاری است که تاکنون کشف شده است.