براساس اعلام میراث فرهنگی استان، اسماعیل شراهی افزود: این درختان که با پشت سر گذاشتن دورههای مختلف تاریخی و پدیدههای متفاوت یکی از آثار ارزشمند طبیعی این استان به شمار میروند، شامل درختان چنار کهنسال روستای واران در دلیجان، یک اصله درخت توت کهنسال در روستای قلعه محیالدین شهرستان تفرش، یک اصله درخت چنار کهنسال در روستای نیوشت ساوه و… هستند.
وی با بیان اینکه درخت چنار کهنسال روستای واران در دلیجان در سال جاری به عنوان اثر ملی به ثبت رسیده است، اظهار کرد: در سال جاری همچنین یک اصله درخت توت کهنسال در روستای قلعه محیالدین شهرستان تفرش و یک اصله درخت چنار کهنسال در روستای نیوشت ساوه به ثبت ملی رسیدهاند.
شراهی گفت: محیط تنه درختان واران ۷۶۰ سانتیمتر است، قطر تنه ۳۰۰ سانتیمتر و قدمت آن ۳۰۰ تا ۳۵۰ سال تعیین شده است.
مدیر پژوهش و باستان شناسی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی اظهار کرد: روستای واران منطقهای ییلاقی است که در شهر دلیجان واقع شده، این روستا با درختان سر به فلک کشیده چنار در ناحیه کوهستانی استقرار دارد.
شراهی با اشاره به درخت توت کهنسال قلعه محیالدین تفرش گفت: قلعه محیالدین یکی از روستاهای حومه تفرش است که دارای ۱۷۰ سال قدمت است که انواع درختان گردو، بادام، زرد الو و توت را در دل خود جای داده است.
۲۰ درختان کهنسال دیگر در انتظار ثبت در فهرست ملی
وی با بیان اینکه حدود ۲۰ درخت کهنسال دیگر در فهرست ثبت ملی کشور قرار دارند، افزود: حفاظت از این آثار مهمترین ویژگی است که با ثبت در فهرست ملی انجام میشود و از دخل و تصرف آنها جلوگیری به عمل میآید.
مدیر پژوهش و باستان شناسی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی خاطرنشان کرد: درخت ششناو، گردوی شهسواران طراران، چنار دینجرد، چنار وقت محله، چنار کهک، چنار قاسم شاهواروق، چنار قاسم بقعه ابوالعلی، گردوی کهنسال قیمازخانه، گردوی کهنسال لطفعلی نیز در شهرستان تفرش به ثبت ملی رسیدهاند.
شراهی میگوید: درخت توت کهنسال آستانه، چنار کهنسال محلات، شاه چنار الویر زرندیه، چنار سرگذر محلات، چنار راونج دلیجان و… از جمله درختهای کهنسال ثبت شده استان مرکزی در فهرست آثار ملی هستند.
بر اساس اعلام روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان مرکزی علیرضا ایزدی با اشاره اینکه مرمت 40 سکه تاریخی مکشوفه استان پایان یافته بیان کرد: این سکه ها مربوط به دوره الیمائی و دارای ارزشهای قابل توجهی است که به همین دلیل حفظ، نگهداری و مرمت اصولی آنها بسیار حائز اهمیت است.
ایزدی گفت: الیمائی حکومت محلی دوره اشکانی در خوزستان امروزی است و این سکه ها با خط آرامی حک شده اند. یک روی سکه تصویر پادشاه و یک روی سکه تصویر لنگر و ستاره است. الیمائی ها در دوران اشکانی اجازه داشتند سکه مختص خود را ضرب کنند.
وی با بیان اینکه هر یک از این سکه ها دارای دادهها و اطلاعات موثق تاریخی هستند، گفت: « این سکه ها روایتهای گوناگون و با ارزشی از نوع هنر سکهزنی، لوگوسازی، چهرهپردازی، تاریخنویسی و فلزکاری دورههای تاریخی مختلف نشان میدهند که غیر از ارزش تاریخی، وجهه پررنگتر دادههای باستانی را با خود همراه دارند.
مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان مرکزی با اشاره به اینکه این سکه ها در سال ۹۲ کشف شده اند و پس از مرمت تمام آنها در موزه چهارفصل به نمایش گذاشته شدند، اظهار کرد:۹۰ درصد این اشیا طی عملیاتهای حفاری و باستانشناسی کارشناسان اداره کل استان کشف و شناسایی و ۱۰ درصد باقی مانده نیز از حفاران غیر مجاز ضبط شده است.
«محسن عباسی هرفته» مدیر پایگاه میراث جهانی بافت تاریخی یزد در مورد این سازه ناهمگون با بافت تاریخی شهر که دقیقاً در مجاورت پایگاه میراث جهانی ایجاد شده است، در گفتوگو با خبرنگار ایسنا، گفت: این سازه الحاق نامناسبی در قلب بافت تاریخی یزد است که به زودی نیز جمع آوری میشود.
این مسئول تاکید کرد: باید این چنین مداخلاتی در بافت تاریخی شهر با وسواس و کارشناسی شده انجام شود.
هند کشوری در جنوب آسیا است که بعنوان هفتمین کشور بزرگ دنیا شناخته می شود. هند دومین کشور پرجمعیت دنیا است.
کشور هند بیش از ۵۰۰۰ سال قدمت دارد و در زمان های مختلف شاهان و حکومت های مختلفی بر آن فرمانروایی نموده اند. هر سلسله ای ترکیبی از سبک معماری بی همتای خویش را برجای گذاشته و امروز میتوان میراث باشکوه گذشتگان را تماشا کرد. یکی از مکانهای تاریخی و دیدنی هند شهر جیسلمیر می باشد.
شهر جیسلمیر
شهر جیسلمیر (Jaisalmer) یک شهر در ایالت راجاستان هند است که به آن” شهر طلایی هند” هم می گویند، چون شن و سنگ های شنی زرد در طراحی و معماری شهر سبب پدید آمدن سایه زردرنگ طلایی در شهر و اطراف آن شده است. جیسلمیر ۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت و حدوداً ۶۵٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
جیسلمیر در ۵۷۵ کیلومتری غرب شهر جیپور قرار گرفته است. این شهر علاوه بر سازه های قدیمی، قلعه های زیبا و معبدهای دیدنی دارد و به دلیل قرار گرفتن در صحرای Thar، یکی از محبوب ترین جاذبه های گردشگری در هند به شمار می رود.
شهر جیسلمیر به وسیله خانواده باهتی راجپوت ها ساخته شده است. هدف از ساخت این شهر ، نشان دادن شکوه و جلال و زیبایی معماری کشور هند به دیگر مردم دنیا بوده است. میتوانید منحنی های زیبا و معماری استراتژیکی را هم درون قلعه جیسلمیر ببینید.
قلعه جیسلمیر
شاید نخستین جاذبه ای که در شهر جیسلمیر مشهور است، قلعه جیسلمیر باشد. اسم دیگر این قلعه، قلعه طلایی است که در سونار کویلا (Sonar Quilla) قرار گرفته و نماد شهر جیسلمیر هند است. این قلعه توسط حاکم راجپوت به نام رائو جیسال ساخته شده و در داخل خود دنیای بسیار بزرگی را جای داده است. درصورتی که بخواهیم دقیق تر مکان این قلعه را بگوییم باید به سوی صحرای تار( Thar desert) در تپه تریکوتا( Trikuta Hill) بروید تا بتوانید نماهای طلایی آنرا ببینید. این قلعه شاهد جنگ های زیای بوده است.
درون قلعه میتوانند به دیدن کتابخانه گیان بهاندار( Gyan Bhandar library) راج محل( the Raj Mahal) بنای لاکسمینات (Laxminath temple)، بنای جین( Jain temples)، چهار دروازه قلعه و سرای بازار آن بروند. مجسمه های نقاشی و اشکال عجیب و غریب، به سبک کلاسیک دیلوار، زیبایی این قلعه را در شهر جیسلمیر هند نفس گیر نموده است.
امروزه داخل قلعه جیسلمیر که یکی از پربازدیدترین جاذبه های این منطقه است انواع رستوران ها و کافه ها وجود دارد. هرچند با توجه به جمعیت زیادی که برای بازدید به این قلعه می آیند خطرات زیادی این قلعه تاریخی را تهدید می کند به دلیل آن که مقاومت ساختاری آن نسبت به دیگر قلعه های هند پائین تر است.
به گزارش ایسنا، پس از ترور و شهادت سردار سپهبد قاسم سلیمانی و شهدای مقاومت، رییس جمهوری آمریکا در توییتی ایران را در صورت مقابله به مثل، این طور تهدید کرد: «ایران با جسارت زیاد درباره حمله به منافع آمریکا سخن میگوید، اگر ایران به هر آمریکایی یا منافع آمریکایی حمله کند، ۵۲ سایت ایران، با ارزش بالا و با اهمیت برای فرهنگ ایران – به نمایندگی از ۵۲ گروگان آمریکایی که سالها پیش توسط ایران گروگان گرفته شدند- هدف قرار میگیرند.»
او کمتر از ۲۴ ساعت بعد تهدید خود را در حالی در ادامهی توییتهای خود در فضای مجازی تکرار کرد، که بنا به شواهد موجود در توییتر و صفحهی شخصی رییس جمهور آمریکا در این فضا، به نظر میرسد توییتی که تهدید را تکرار کرده حذف شده است و از سوی دیگر بعد از گذشت چند روز بامداد چهارشنبه – ۱۸ دی – به وقت تهران، رویترز خبر داد «دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا با عقبنشینی از تهدیدهای چند روز پیش خود گفت که از قوانین بینالمللی مبنی بر اجتناب از هدف قرار دادن مراکز فرهنگی در حملات نظامی تبعیت خواهد کرد.»
به گزارش ایسنا، متیو استولپر – رییس موسسه شرقی دانشگاه شیکاگو – که در کنار سالها تحقیق و تدریس، بارها و بارها به ایران سفر کرده است تا به کاوش در محوطه باستانی تختجمشید – که در سال ۱۹۷۹ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد – بپردازد.
استولپر با بیان اینکه من نمیدانم این محوطهها چیست. اما مطمئناً، همه ما که در زمینه میراث فرهنگی کار میکنیم ، نسبتاً به این تهدید شوکه هستیم، ادامه داد: تاریخ فرهنگی ایران هزاران ساله است که در نتیجهی تعامل اولین تمدنهای منطقه از ۱۲۰۰۰ تا ۱۰،۰۰۰ سال قبل از میلاد شکل گرفته است، مکانی که در طی قرنها خاستگاه دانشمندان، شاعران و فیلسوفان بوده است و به دوره امپراتوری پارسی بزرگترین موجودیت سیاسی زمان خود باز میگردد که بزرگترین امپراتوری از زمان امپراتوری روم بوده است.
او تاکید کرد: حمله به اماکن فرهنگی و تاریخی بسیاری از قوانین جنگ بینالمللی را نقض میکند. از جمله معاهده بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم و قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۱۷ که “تخریب غیرقانونی میراث فرهنگی” را محکوم میکند.
استولپر با بیان اینکه تاریخ این منطقه نه تنها برای مردم ایران بلکه برای سایر جهان مهم است، گفت: این کشورِ مردمی است که همه اشعار کلاسیک را میشناسند و همه میدانند که به چه مواردی اشاره دارد. فکر میکنم تخریب محوطهای مانند پرسپولیس برای آنها و برای سایر جهان چیزی قابل مقایسه با سوزاندن کلیسای نوتردام است.
به گزارش خبرنگار مهر، عربهای خوزستان فرهنگ خود را در مضیف به نمایش میگذارند. آنها مضیفهایی که ۶ هزار سال قدمت دارند را در قالب فعالیتهای فرهنگی مؤسسه مردم نهاد مسیان احیا میکنند تا هم از گردشگران استان میزبانی کنند و هم فرهنگ میزبانی خودشان را به دیگران معرفی کنند. آن هم در مضیفهایی که تنها در ایران و جنوب عراق ساخته در کنار تالابها از نیهای خودروی هورالعظیم و شادگان و کارون و…. ساخته میشود.
نحوه ساخت مضیف را پیرمردهای تالاب نشین خوب بلد هستند به همین دلیل گروهی از جوانان عرب خوزستان هنر این پیرمردها را یاد گرفته اند و هر کجا که تقاضا باشد آن را برای میزبانی میسازند. برای این مضیفها دری ساخته نمیشود. در مضیف برای همه مهمانها باز است مهمان تا سه روز میتواند اینجا اقامت کند بدون اینکه از سوی میزبان مورد سوال واقع شود. بعد از سه روز میزبان میپرسد آیا چیزی نیاز دارد یا نه. در این مدت هم از سوی میزبان پذیرایی میشود با همان سبک و سیاق عربی و با قهوه عربی که طرز تهیه و حتی خوردن آن آدابی دارد که از سوی میزبان به مهمان توضیح داده میشود. مالکان این مضیفها در طول ایام اربعین هم میزبان زائران بوده اند. هر زمان دیگری هم که به استان خوزستان بروید میتوانید روی میزبانی عربهای خوزستان در این مضیفها که حالا تعدادشان رو به افزایش است حساب باز کنید. مضیفهایی که سرتاسر تنها از نی ساخته شده اند و نه مصالح ساختمانی دیگر.
باسم حمادی سرپرست گروه هنری میسان که به ساخت این مضیفها نیز مشغول هستند به خبرنگار مهر گفت: ۲۰ عدد مضیف در شهرهای ماهشهر، اهواز، خرمشهر، بستان، سوسنگرد، شوش و آبادان ساخته شده است حتی در تیر ماه امسال نیز یک مضیف در پارک ایران کوچک در جهانشهر کرج به همراه ۴ کپر دیگر ساخته شد. این مضیفها در طول زمان دچار مشکلاتی میشوند بنابراین باید تقریباً هر ۱۲ سال از نو ساخته شوند با وجود اینکه قدمت ساخت این مضیفها ۶ هزارسال است اما مضیفی که بیشتر عمر کرده باشد و در حال حاضر موجود باشد یک مضیف ده ساله است چون به مرور زمان این مضیفها به رنگ قهوهای سوخته در میآیند و پی و بدنه آنها به دلیل بارش باران و تابش آفتاب از بین میرود.
او گفت: باد و باران نمیتواند خللی در این خانههای ساخته شده از نی ایجاد کند حتی سیل هم نتوانست این مضیفها را از بین ببرد تنها قاتل این مضیفها آتش است. آتشی که چند سال پیش سه تا از مضیفها را سوزاند.
این فعال گردشگری گفت: یک مضیف با ۵ نفر هنرمند در مدت یک هفته ساخته میشود. ما به غیر از این مضیفها خانههای کپری هم داریم. در این خانه میزبان مینشیند و در مضیف مهمان. این کپرها هم نیمی از گل و نیمی دیگر از نی است. این خانههای ساخته شده از نی را هورنشینها میسازند یعنی کسانی که نزدیک به تالاب زندگی میکنند. کپر مخصوص بادیه نشین ها و چادر را صحرا نشین ها برپا میکنند شهریها هم که ساختمانهای با گل و خاک و سیمان میسازند.
«بندر مقام» از توابع بخش شیبکوه در شهرستان بندرلنگه استان هرمزگان است. دهستان آن زمانی مقر حکومت قبیله «بنی حمّاد» بود و هنوز هم بقایایی از آثار آن دوره در این منطقه دیده میشود. بندر صیادی مقام دروازه ورودی جزیره «لاوان» نیز است. وجود عارضههای زمینشناسی در ساحل «مُکسّر» نیز این منطقه را به لحاظ گردشگری مطرح کرده، با این وجود چندی پیش فیلمی از این ساحل منتشر شد که نشان میداد لودری درحال خاکبرداری ساحل است. طبق تایید مدیرکل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان برای این بخش از ساحل مجوز پرورش لارو میگو صادر شده است.
بسیاری از فعالان گردشگری و محیط زیست و رسانهها نسبت به واگذاری این بخش از ساحل از بندر مقام واکنشهای اعتراضی داشتند. روزهای دوشنبه و سهشنبه در ادامه واکنشهایی که به فضای مجازی کشید، زنجیره انسانی در این بخش از ساحل بندر مقام که درحال خاکبرداری بود، تشکیل شد و در ادامه فرماندار بندرلنگه تا زمان مشخص شدن نتیجه بررسیهای تکمیلی، دستور توقف خاکبرداری و اجرای این پروژه را صادر کرد.
اما روز چهارشنبه ۱۸ دیماه در فیلم تازهای، همان لودر درحال تخریب ساختمانی است که در جریان این پروژه در این بخش از ساحل بندر مقام ساخته شده بود.
در همین خصوص فرماندار شهرستان بندرلنگه در گفت و گو با ایسنا، افزود: روز گذشته(۱۸ دی ماه) طی بازدیدی با حضور مسئولان استانی از از جمله دادستان کل استان هرمزگان، فرماندار بندرلنگه، مدیران محیط زیست، منابع طبیعی و شورای محل و امام جماعت بندرلنگه نیز این موضوع مورد بررسی دقیق قرار گرفت.
علی نیکویی با بیان اینکه پس از بررسی صورت گرفته قسمتی از این پروژه نیز خارج از موافقت نامه صادره بود که سریعأ دستور تخریب آن صادر شد، اظهار کرد: سایر اقدامات صورت گرفته در راستای چارچوب قانونی بوده و با حفظ تمامی حریم هیا قنونی انجام شده است.
وی با بیان اینکه اولولیت نخست مان رعایت الزامات زیست محیطی و در کنار حمایت از تولیدکنندگان داخلی است، اضافه کرد: به طور حتم هرجا شاهد باشیم قانون رعایت نشده به طور قاطع برخورد خواهیم کرد.
فرماندار شهرستان بندرلنگه در پایان گفت: به طور حتم این پروژه و سایر پروژه ها نیز به طور مرتب رصد شده و هرجا تخطی از قانون مشاهده شود نیز تذکرات لازم داده می شود.
مدیر کل منابع طبیعی هرمزگان در گفت و گو با ایسنا، افزود: ابتدا باید بگویم این زمین های اعلام شده به هیچ وجه برای پرورش میگو نبوده زیرا زمین ۳ هکتاری برای ان کار توجیه اقتصادی ندارد و پرورش میگو به زمینی بالاتر از ده ها هکتاری نیاز دارد.
امید ذاکری با اشاره به اینکه در این پروژه باید حریم قانونی رعایت شود، تصریح کرد: این کار طبق قانون صورت گرفته و مورد بررسی ناظرین هم قرار می گیرد.
وی ادامه داد: این پروژه مجوز ۱۹ گانهای از ارگانهای ذیربط نیز دریافت کرده و منابع طبیعی هرمزگان یکی از این ارگان ها است.
ذاکری با ذکر این نکته که امور اراضی استعلامات مربوطه را انجام میدهد، عنوان کرد: یکی از استعلامات مربوط به واگذاری زمین برای منابع طبیعی ارسال میشود تا مشخص شود که زمین قابلیت واگذاری دارد با خیر.
وی مطرح کرد: بر اساس روند واگذاری زمین به شرکت تکثیر میگو از فرمانداری و بخشداری این منطقه نیز استعلامات لازم به عمل آمده است.
مدیرکل منابع طبیعی استان هرمزگان با ذکر این نکته که محل فعالیت شرکت تکثیر میگو در بندر مقام با محل اعلام شده در فضای مجازی متفاوت است، تشریح کرد: اراضی واگذار شده به شرکت در محل زندگی و تخمگذاری لاکپشتها نیست چراکه در این صورت مجوزی از سوی محیط زیست استان هرمزگان صادر نمیشد.
کنشگر اجتماعی و محیط زیست و دوستدار میراث فرهنگی و گردشگری، که هنگام تخریب در صحنه شاهد بوده است، به ایسنا گفت: روز چهارشنبه ۱۸ دیماه هیاتی متشکل از دادستان کل استان هرمزگان، فرماندار بندر لنگه، مدیران محیط زیست، منابع طبیعی و شورای محل و امام جماعت بندرلنگه در محل اجرای این پروژه حضور داشتند و پس از بررسیهای میدانی و ارزیابی ایرادها، ساختمانی که در تعرض با حریم ۶۰ متر دریا و خارج از اراضی واگذار شده به این پروژه بود، تخریب شد. البته نتیجه نهایی بررسیها و نظارت این هیات هنوز اعلام نشده است.
فاروق خلیلی اضافه کرد: این پروژه با دستور فرماندار بندرلنگه همچنان درحالت تعلیق است و فعلا دستوری برای توقف کامل آن صادر نشده است.
داود میرشکار ـ مدیرکل دفتر حفاظت زیست بومهای دریایی و ساحلی سازمان محیط زیست – پیشتر گفته بود: این پروژه مجوز ۱۹ گانهای از ارگانهای ذیربط حتی وزارت میراث فرهنگی و محیط زیست را دریافت کرده است و فعالیت این سایت خارج از محدوده ممنوعه ۶۰ متری خط ساحلی است.
همچنین رضا برومند ـ مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان ـ در گفتوگو با ایسنا، این سازمان را ذیمدخل در این جریان نمیداند و تاکید میکند: این بخش از ساحل، پهنه گردشگری و میراث فرهنگی نبوده است.
وی ادامه میدهد: این پروژه در اراضی ملی درحال اجرا بوده و به همین دلیل کارگروه استانی مجاز است متناسب با نیاز استان مجوزهای لازم را صادر کند.
برومند درباره اراضی ملی این توضیح را میدهد که کاربری این اراضی معمولا مشخص نیست بنابراین وقتی کاربری برای آن تعریف میشود باید از دستگاههای مختلف استعلام بگیرند که این پروژه همه استعلامها را داشته و موضوع آن هم مشخص بوده است. از اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان هم استعلام مربوطه گرفته شده اما ساحل در پهنه میراث فرهنگی و گردشگری نبود. با این حال فرماندار تا مشخص شدن نتیجه بررسیها پروژه را متوقف کرده است.
پیشتر مدیرکل حفاظت محیطزیست استان هرمزگان در گفتوگو با ایسنا، افزود: روز گذشته پس از انتشار تصاویری در فضای مجازی بلافاصله کارشناسان خود را به منطقه موردنظر اعزام کردیم.
حبیب مسیحی با بیان اینکه ابتدا باید گفت آنجا کارگاه تکثیر لارو میگو است نه مزارع پرورش میگو و تفاوتهای بسیاری بین این دو مورد است، اظهار کرد: کارشناسان اعلام کردند فاصلههایی که بین صخرهها و محل متهکاری صورت گرفته بیش از ۳۰۰ متر است.
وی با اشاره به اینکه بحث وجود لاکپشت در آن منطقه موردبررسی گرفت و حتی از بومیان منطقه نیز سؤال شد که بههیچوجه در آن ناحیه فعالیت بهرهبردار هیچ لاکپشتی تخمگذاری نکرده و وجود نداشت، بیان کرد: باید گفته شود در تصاویر ارائهشده نیز کمی شیطنت نیز انجامشده و تصاویر شیدور و قشم به دلیل زیبایی منحصربهفردش نیز هم وجود دارد.
مدیرکل حفاظت محیطزیست استان هرمزگان با بیان اینکه حال اگر ازلحاظ گردشگری این منطقه نیز اهمیت دارد بنده متولی این امر نیستم و باید اداره کل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری نیز وارد شود، اضافه کرد: باید این نهاد نیز پهنههای گردشگری را مشخص و ابلاغ کند و در استعلامات نیز مجوز بلامانع صادر نکرده و بگوید مناطق گردشگری بهرهبرداری گردشگری شود.
وی ادامه داد: کارگاه امور زیربنایی استان هرمزگان نیز مجوز تغییر کاربری یک نقطه را صادر میکند و تمامی دستگاههای متولی نیز اظهارنظر میکنند.
مسیحی در پایان با تأکید بر اینکه باید در تمامی پروژهها ضوابط زیستمحیطی رعایت شود، افزود: اگر ازلحاظ گردشگری آن منطقه اهمیت دارد باید فرمانداری شهرستان بندرلنگه وارد کارشده و با وساطت کاربری این نقطه را به بهرهبردار گردشگری دهد و نقطهای دیگر را به بهرهبردار فعلی دهند.
به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی موسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران، محسن جوادی – معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی – در این دیدار گفت: روابط ایران و هند عمدتاً با فرهنگ و کتاب شروع شده است و خوشحالیم که در دوره جدید شکلگیری این روابط بتوانیم شکوه و عظمت گذشته روابط دو کشور را احیاء کنیم.
او افزود: در کنار روابط اقتصادی که آمار خوشحال کنندهای از آن وجود دارد؛ تلاش میکنیم به روابط فرهنگی بین دو کشور نیز عمق و وسعت بدهیم. روابط بین ایران و هند مبتنی بر محبت و دوستی است و این از گذشته وجود داشته است. زمانی شاعران و نویسندگان بسیاری بین ایران و هندوستان رفت و آمد داشتند که خود حکایت از این موضوع دارد.
جوای سپس بیان کرد: اکثر مردم دو کشور تاریخ خود را خوب میشناسد ولی متاسفانه جوانان اطلاعات کافی از آن ندارند. باید تلاش کنیم تا جوانان دو کشور از این تاریخ و گذشته خود اطلاعات لازم را کسب کنند.
معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه سخنان خود گفت: مبادله دانشجو، استاد و نویسندگان دو کشور میتواند کمک مهمی در توسعه گسترش روابط فرهنگی بین دو کشور باشد و این آمادگی در ما وجود دارد تا نوشتههای نسل نو و جدید هند را در ایران منتشر کنیم و هم چنین این آمادگی در ما وجود دارد که آثار برجسته ایرانی را برای ترجمه به زبان سانسکریت معرفی کنیم.
جوادی در پایان سخنان خود گفت: یکی از راههای گسترش روابط بین دو کشور توریسم فرهنگی است. باید مکان و سایتهای فرهنگی دو کشور را شناسایی کنیم تا گردشگری فرهنگی بین ایران و هند رواج یابد. امیدواریم بتوانیم از طریق همکاری در حوزههای هنر، سینما، تئاتر که ظرفیتهای خوبی در هر دو کشور وجود دارد کمک قابل توجهی به اقتصاد فرهنگ کنیم.
سینها پاتل – وزیر فرهنگ و توریسم هند – نیز در این نشست گفت: امسال هفتادمین سالگرد روابط ایران و هند است. امیدوارم روابط فرهنگی بین دو کشور به خاطر وجود شباهتهای زبانی عمیقتر شود. کشور هند همواره به ایران به عنوان یک شریک خوب و یک همسایه دوست نگاه میکند که این باعث میشود روابط ما گستردهتر و عمیقتر شود.
او در پایان سخنان خود گفت: فرصتهای زیادی بین ایران و هند در خصوص توریسم و گردشگری وجود دارد که باید به آن توجه شود.
در پایان این نشست علی چگینی -سفیر ایران در هند- نیز طی سخنانی گفت: مردم ایران زمانی که از هند صحبت میکنند تاریخ، تمدن، روابط و دوستیهای بین دو کشور در ذهن آنها تداعی میشود و به آن نگاه میکنند. ما در هند غریب نیستیم و خوشبختانه اکنون شکل خاصی برای ارتباط و برقراری صنعت توریسم بین دو کشور وجود دارد. امیدوارم تلاشهایی که صورت میگیرد باعث افزایش رونق صنعت توریسم و گردشگری در دو کشور شود.
صبح چهارشنبه ۱۸ دی محمدرضا بهرامی – رییس کمیسیون گردشگری و صنایع دستی اتاق کرمان – پیشنهاد تبدیل شدن خانه پدری سپهبد شهید سردار قاسم سلیمانی به موزه و ثبت ملی آن توسط این کمیسیون را مطرح کرد و گفت: در این موزه، همه اقدامات سپهبد سلیمانی و نتایج، آثار و مستندات آنها بخصوص در عملیاتهای دفاع مقدس و حضور در سوریه، لبنان و عراق را میتوان جمعآوری کرد.
به گزارش ایسنا، بنا بر اعلام روابط عمومی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، محمد حسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی کشور – به دنبال مطرح شدن این پیشنهاد تاکید کرد: در جلسهی شورای ملی ثبت آثار تاریخی در ۱۵ دی که در دفتر ثبت آثار برگزار شد، با نظر اعضای شورا با توجه به ارزش فرهنگی بنا، خانه پدری سپهبد شهید قاسم سلیمانی در استان کرمان واجد ارزش فرهنگی تاریخی اعلام و بر این اساس مقرر شد تا با هماهنگی مالکان، استانداری کرمان و سپاه پاسداران در اولویت حفاظت، مرمت با کاربری موزه و فرهنگی قرار گیرد.
گویا این خانه در روستای قنات ملک شهرستان رابر قرار دارد.
به گزارش ایسنا، فیلمی که به این خبرگزاری رسیده نشان میدهد لودری که تا روز سهشنبه (۱۷ دیماه) درحال خاکبرداری و اجرای پروژه پرورش لاور میگو در ساحل بندر مقام بود، اکنون درحال تخریب ساختمان احداث شده در حریم ۶۰ متر دریا است.
«بندر مقام» از توابع بخش شیبکوه در شهرستان بندرلنگه استان هرمزگان است. دهستان آن زمانی مقر حکومت قبیله «بنی حمّاد» بود و هنوز هم بقایایی از آثار آن دوره در این منطقه دیده میشود. بندر صیادی مقام دروازه ورودی جزیره «لاوان» نیز است. وجود عارضههای زمینشناسی در ساحل «مُکسّر» نیز این منطقه را به لحاظ گردشگری مطرح کرده، با این وجود چندی پیش فیلمی از این ساحل منتشر شد که نشان میداد لودری درحال خاکبرداری ساحل است. طبق تایید مدیرکل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان برای این بخش از ساحل مجوز پرورش لارو میگو صادر شده است.
رضا برومند ـ مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان هرمزگان گفته بود: این بخش از ساحل «اراضی ملی» است.
بسیاری از فعالان گردشگری و محیط زیست و رسانهها نسبت به واگذاری این بخش از ساحل از بندر مقام واکنشهای اعتراضی داشتند. روزهای دوشنبه و سهشنبه (۱۷) در ادامه واکنشهایی که به فضای مجازی کشید، زنجیره انسانی در این بخش از ساحل بندر مقام که درحال خاکبرداری بود، تشکیل شد و در ادامه فرماندار بندر لنگه تا زمان مشخص شدن نتیجه بررسیهای تکمیلی، دستور توقف خاکبرداری و اجرای این پروژه را صادر کرد.
اما روز چهارشنبه ۱۸ دیماه در فیلم تازهای، همان لودر درحال تخریب ساختمانی است که در جریان این پروژه در این بخش از ساحل بندر مقام ساخته شده بود.
فاروق خلیلی، کنشگر اجتماعی و محیط زیست و دوستدار میراث فرهنگی و گردشگری، که هنگام تخریب در صحنه شاهد بوده است، به ایسنا گفت: روز چهارشنبه ۱۸ دیماه هیاتی متشکل از دادستان کل استان هرمزگان، فرماندار بندر لنگه، مدیران محیط زیست، منابع طبیعی و شورای محل و امام جماعت بندر لنگه در محل اجرای این پروژه حضور داشتند و پس از بررسیهای میدانی و ارزیابی ایرادها، ساختمانی که در تعرض با حریم ۶۰ متر دریا و خارج از اراضی واگذار شدهبه این پروژه بود، تخریب شد. البته نتیجه نهایی بررسیها و نظارت این هیات هنوز اعلام نشده است.
به گفته او، این پروژه با دستور فرماندار بندر لنگه همچنان درحالت تعلیق است و فعلا دستوری برای توقف کامل آن صادر نشده است.
داود میرشکار ـ مدیرکل دفتر حفاظت زیست بومهای دریایی و ساحلی سازمان محیط زیست – پیشتر گفته بود: این پروژه مجوز ۱۹ گانهای از ارگانهای ذیربط حتی وزارت میراث فرهنگی و محیط زیست را دریافت کرده است و فعالیت این سایت خارج از محدوده ممنوعه ۶۰ متری خط ساحلی است.
ایسنا پیگیر جزئیات این اقدام تازه است تا از صحت توقف کامل پروژه پرورش لاور میگو که در حریم ساحلی بندر مقام درحال احداث بود، مطلع شود.