دسته: گردشگری

به گزارش ایسنا، دارالفنون را امیرکبیر در زمان ناصرالدین‌شاه برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران تأسیس کرد؛ در روز یکشنبه ششم دی‌ماه ۱۲۳۰ برابر با پنجم ربیع‌الاول ۱۲۶۸ هجری قمری، با حضور ناصرالدین‌شاه، آقاخان نوری – صدراعظم جدید – و گروهی از دانشمندان و معلم‌های ایرانی و اروپایی با ۳۰ نفر شاگرد به‌شکل رسمی گشایش یافت.

از امید و آرزوهایی که امیرکبیر برای دارالفنون تازه تاسیس‌اش داشت و آن‌چه که این بنای تاریخی به آن رسید یا نه، که بگذریم، اما وضعیت امروز دارالفنون خود قصه‌ای طولانی است.

هر چند سال‌ها بعد از افتتاح این مدرسه، یعنی بعد از انقلاب اسلامی طرح‌ها و ایده‌ها بودند که برای دارالفنون نیمه متروکه روی کاغذ می‌آمدند و حرف‌هایی که زده می‌شدند، اما دارالفنون هنوز گیج است از آن همه حرف و طرحِ اجرا نشده…

درباره‌ی دادن کاربری مناسب، علی‌اصغر کوکاجویباری – رییس وقت پژوهشکده‌ی تعلیم و تربیت وزارت آموزش و پرورش و رییس مرکز دارالفنون – دوم اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۲ احیای دوباره‌ی این بنای تاریخی را نیازمند حمایت سازمان میراث فرهنگی کشور و سازمان‌های دیگر دانست و گفت: «دارالفنون» پس از مرمت به «موزه‌ آموزش و پرورش» تبدیل می‌شود تا در آن، وسایل و تجهیزات درسی و کمک‌درسی که سال‌های متمادی مورد استفاده بوده، به‌نمایش گذاشته شود.

در ۱۵ بهمن‌ماه ۱۳۸۳، پس از این‌که رییس وقت شورای شهر تهران – مهدی چمران – از این مدرسه‌ی تاریخی دیدن کرد، این موضوع مطرح شد که در صحبت‌های پس از این بازدید، طرحی جدید برای کاربری مدرسه‌ی دارالفنون توسط مسوولان مطرح شده است تا این بنای تاریخی به‌عنوان «مرکز پژوهشی و تحقیقاتی تعلیم و تربیت و گنجینه اسناد و املاک آموزش و پرورش» تغییر کاربری یابد. با این وجود، چمران در کنار بحث‌های مطرح‌شده، پیشنهاد کرد که موزه‌ای کوچک درباره‌ی امیرکبیر به‌عنوان بانی این مدرسه، در کنار مدرسه ایجاد شود.

حدود سه سال بعد، (۱۴ مردادماه ۱۳۸۶) نیز غلامعلی حداد عادل در نامه‌ای به رییس‌جمهور وقت – محمود احمدی‌نژاد – بازگشت دارالفنون به آموزش و پرورش را خواستار شد. او در نامه‌اش، این مدرسه را با «دبیرستان هانری چهارم» در شهر پاریس فرانسه مقایسه کرد که از قرن دوازدهم میلادی تا کنون به‌طور مستمر، نقش و هویت واحد خود را به‌عنوان یک مدرسه حفظ کرده است. او در نامه‌اش خواست تا دارالفنون از این نظر که نماد آموزش و پرورش جدید در کشور است، به دانش‌آموزان مستعد و کم‌بضاعت مناطق جنوبی تهران اختصاص داده شود، تا از آن برای توسعه‌ی عدالت آموزشی بیشترین استفاده شود.

اما در اوایل بهمن‌ماه ۱۳۸۶، قائم‌مقام وقت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری – حمید بقایی – در بازدیدی که از دارالفنون داشت، حرف‌هایی درباره‌ی این بنای تاریخی زد تا تصمیم‌ها درباره‌ی این اثر در سطح رییس سازمان گرفته شود و حتی تمرکز روی مرمت اضطراری آن‌ هم به‌صورت محدود باشد.

در آن دوران، به‌نظر می‌رسید توجه زیادی به این بنای تاریخی می‌شود، چون حدود یک‌ماه بعد، اسفندیار رحیم‌مشایی – رییس وقت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری – در مراسم بزرگداشت دویستمین سالروز تولد امیرکبیر، از رییس‌جمهور که در آن مراسم حضور داشت، خواست تا در صورت امکان، دارالفنون به «مرکزی برای حضور و فعالیت نخبگان ایرانی» تبدیل شود.

نمونه‌ی دیگر وعده‌هایی که مسوولان پیشین درباره‌ی دارالفنون دادند، سخنان بقایی به‌عنوان قائم‌مقام سازمان بود که اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۷ به خبرنگار ایسنا گفت: احکام هیئت راهبردی درباره‌ی دارالفنون صادر و مدیر جدید پروژه‌ی مرمت این بنا منصوب شده و اجرای کارهای مربوط به دارالفنون نیز به اداره‌ی آموزش و پرورش داده شده است.

او آن زمان، درباره‌ی نوع کاربری این بنای تاریخی پس از مرمت و سامان‌دهی، اظهار کرد: اگر قرار بود، کاربری آن براساس نظر سازمان میراث فرهنگی و گردشگری باشد، از دارالفنون به‌عنوان یک موزه یا یک مجموعه‌ی فرهنگی در تهران استفاده می‌شد؛ ولی از آنجا که بنا به آموزش و پرورش تعلق دارد، گویا از سوی این اداره، ایجاد یک مرکز مطالبات نخبگان در دستور کار است که سازمان میراث فرهنگی و گردشگری نیز زیاد با آن مخالف نیست.

و اظهار نظرها ادامه داشتند تا ۱۸ آذرماه ۱۳۸۷ که بقایی با بیان این‌که هنوز تغییر کاربری مدرسه‌ی دارالفنون مشخص نشده است، گفت: آموزش و پرورش نظرهای مختلفی را مانند تبدیل این مجموعه به بنیاد نخبگان ارائه کرده است. ما هم به موزه شدن یا کاربری فرهنگی آن فکر می‌کنیم؛ اما در مجموع، هنوز به جمع‌بندی برای تغییر کاربری آن نرسیده‌ایم. البته این پرسش نیز مطرح است که وقتی کاربری مدرسه مشخص نیست، چطور می‌خواهیم طرح مطالعاتی مجموعه را انجام کنیم؟

در آخرین روز سال ۱۳۸۷، رییس بنیاد ملی نخبگان – واعظ ‌زاده – درباره‌ی طرح تبدیل این مدرسه به خانه‌ی نخبگان نظری داد. او گفت: در یک سال گذشته، اساسنامه‌ی خانه‌ی نخبگان به تصویب هیئت امنای بنیاد ملی نخبگان رسیده و مقدمات راه‌اندازی این مرکز در دست تهیه است. امیدواریم با همکاری بیشتر وزارت آموزش و پرورش، این کار در ساختمان دارالفنون که به‌دستور رییس‌جمهور باید در اختیار بنیاد قرار گیرد، انجام شود.

در فروردین‌ماه سال بعد نیز مدیر وقت حوزه‌ی ریاست پژوهشگاه وزارت آموزش و پرورش – علاءالدین‌ کیا – اعلام کرد: مدرسه‌ی تاریخی دارالفنون به «موزه‌ی تعلیم و تربیت» تبدیل می‌شود.

در کنار این اظهار نظرها، بقایی از فروردین‌ماه ۱۳۸۸ پیگیری‌های خود را برای رسیدن به نتیجه درباره‌ی وضعیت بنای تاریخی که در آن زمان ۱۶۰ سال از عمرش می‌گذشت، آغاز کرد تا در این زمینه، بین مدیریت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و وزارت آموزش و پرورش تصمیم‌هایی گرفته شود.

حضور محمدعلی نجفی – رییس پیشین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری – در ۳۱ شهریورماه ۱۳۹۲ یکی از آخرین بازدیدهایی بود که مسوولان سازمان میراث فرهنگی از این بنای تاریخی داشتند و آن را رسانه‌ای کردند. البته احمد مسجدجامعی – رییس پیشین شورای شهر تهران – در نهم اسفند همان‌سال  در قالب برنامه‌ی تهران‌گردی به این مدرسه رفت و پیشنهاد کرد که دارالفنون به موزه‌ی «تعلیم و آموزش» تبدیل شود.

نجفی در آن بازدید، از ضرورت تشکیل یک کمیته‌ی فنی مشترک با هدف بررسی مشکلات و آغاز مرمت‌ها و در نهایت، دادن کاربری مناسب به این بنا سخن گفت.

حرف تغییر دادن مسوولان دارالفنون هم جالب توجه است، ۲۹ آبان امسال مسعود بهرامی – رئیس مدرسه تاریخی دارالفنون –  با بیان اینکه اکنون در مرحله‌ای قرار داریم که مدرسه تاریخی دارالفنون در حال تبدیل به یک مجتمع فرهنگی، تربیتی و هویتی بر بستر تاریخی است و اکنون در این مسیر هستیم گفت: پیگیر بهبود بودجه و اعتبارات هستیم.

و یک ماه بعد، در ۲۸ آذر – حجت‌الاسلام علی ذوعلم – رئیس سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی – با بیان اینکه به دنبال آن هستیم که دارالفنون به عنوان بنیادی ملی حتی در سطح فراملی به عنوان مرکز رشد و ارتقای علم و فناوری در جهان اسلام مطرح شود گفت: بخش‌های مختلفی برای این بنیاد پیش‌بینی شده است که از جمله آنها می‌توان به کتابخانه دارالفنون و گنجینه اسناد تعلیم و تربیت در ۱۸۰ سال گذشته اشاره کرد. در واقع دارالفنون به یک موزه تبدیل می‌شود که قطعا برای دانش آموزان، توریست‌ها و دیگر علاقه مندان جاذبه خواهد داشت.

آماده حمایت‌های فنی برای تسریع مرمت و بازسازی مدرسه دارالفنون هستیم

و اکنون یعنی حدود ۱۰ روز بعد،  پرهام جانفشان – مدیر کل میراث فرهنگی استان تهران – به بازدید از این بنای تاریخی رفت.

او در کنار این قول و قرارهای یک جانبه‌ای که از سوی هر کدام از مسوولان گرفته می‌شود، گفت: این مدرسه تاریخی نماد و برند  آغاز نظام آموزشی مدرن در کشور است و همه‌ی دستگاه های فرهنگی و شهرداری باید در کنار هم کمک کنند تا مرمت دارالفنون هر چه زودتر به سرانجام برسد.

این مدیر با بیان این‌که میراث فرهنگی برای تسریع روند پروژه مرمت مدرسه دارالفنون آماده هرگونه حمایت فنی و مشاوره‌ای به وزارت آموزش و پرورش است، افزود: تاریخ  و هویت نظام آموزشی در شهر تهران با مدرسه دارالفنون و نام امیرکبیر گره خورده است که می تواند برای گردشگران داخلی و خارجی بازدید از این مدرسه بسیار جذاب باشد.

جانفشان با تقدیر از تصمیم مدیران آموزش و پرورش در بازدید عمومی و رایگان از این مدرسه اظهار کرد: دفاتر خدمات مسافرتی در تعریف تورهای تهرانگردی می‌توانند بازدید از مدرسه دارالفنون را در برنامه ریزی ها مد نظر داشته باشند. امروز کمترین کار ما در زنده نگه داشتن اقدامات امیر کبیر تلاش برای احیای مناسب مدرسه دارالفنون است.

و باز هم دارالفنون ماند و حرف‌ها و طرح‌هایی که تا کنون فقط به زبان رانده شده‌اند، بدون اراده‌ای قوی برای اجرایی شدن‌اش.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، آوی باخنهایمر در نشست تخصصی دریانوردی در امپراتوری هخامنشی که به همت پژوهشکده باستان شناسی و دیگر ارگان‌های مرتبط دولتی برگزار شد، با تاکید بر اهمیت مطالعه روابط ایرانیان و منابع آبی در دوره هخامنشی بیان کرد: با وجود اسناد تاریخی و باستان شناسی درباره تعامل ایرانیان با منابع آبی ، کمتر به نوع و ماهیت آن پرداخته شده است.

وی ادامه داد: در واقع هخامنشیان نه تنها به مدیریت و بهره‌برداری از منابع رو زمینی جهان اطراف خود مشغول بودند بلکه با فرستادن ناوگان‌های اطلاعاتی به کاوش در دریاهای اطراف خویش، رودخانه‌ها و اقیانوس‌ها نیز می‌پرداختند.

او با تاکید بر اینکه نخستین نیروی دریایی ثابت جهان در دوران داریوش یکم هخامنشی تاسیس شده، گفت: هخامنشیان در دوران خود در یک کشاکش ژئوپولتیک گرفتار بوده‌اند که نقطه اتکا و ثقل آن دریانوردی در مدیترانه بوده است.

وی افزود: در این دوران سه نیروی دریایی عظیم شامل یونانیان، فینیقی‌ها و مصریان عملا حکمرانی دریای مدیترانه را برعهده داشتند و چون برای هخامنشیان که روی زمین ارتش منظم و موفقی را تشکیل داده بودند، سیطره بر دریاها پر اهمیت محسوب شده، به همین دلیل پس از بازگشت خشایارشا از نبرد با یونانیان، سیاست آن‌ها در کنترل این سه نیروی دریایی همواره یکی از مهمترین جنبه‌های روابط خارجی این شاهنشاهی باستانی بوده است.

محقق زبان شناسی خاور نزدیک موسسه مطالعات تاریخ و جامعه ایران باستان – استرالیا با اشاره به اینکه در دوران هخامنشیان بخش مهمی از منابع انسانی و مادی در ساحل دریاهای آزاد قرار داشت، گفت: منابع تاریخی به ما نشان می‌دهد که هخامنشیان تا چه حد بر مدیریت منابع آبی تاکید داشته و چگونه به کاوش در ساحل شرقی آفریقا و سواحل رودخانه سند پرداخته‌اند.

وی به مطالعات صورت گرفته در مورد سکه‌شناسی در حوزه دریانوردی اشاره کرد و افزود: نقوش منقوش روی سکه‌ها به ما نشان می‌دهد که ناوگان هخامنشی از چه اجزایی تشکیل و چگونه سازماندهی شده است.

باخنهایمر سرعت کشتی‌های دوران هخامنشی را بین ۴ تا ۱۴ کیلومتر تخمین زده و گفت: یکی از ابداعاتی که در ساخت کشتی در دوران هخامنشی اتفاق افتاده ساخت کشتی‌های سه ردیف پارویی بوده که در جنگ‌ها از سرعت و قابلیت دفاعی ویژه ای برخوردار بودند.

انتهای پیام

روزگار سیاهی بود، مجلس توسط محمد علی میرزا به توپ بسته شده بود و اعتراض تعدادی از مشروطه خواهان به سرکردگی ثقه‌الاسلام، شاه را دست به دامان روس‌ها کرده و اینگونه بود که تبریز در ۲۳ آذر ماه ۱۲۹۰ توسط قوای روس محاصره شد.

روس‎ها از همان بدو ورود، شروع به بدرفتاری با مردم تبریز کردند و با افزایش فشار قوای روس، ۴۰ تن از مجاهدان به سمت دولت عثمانی رفتند، اما «ثقه‌الاسلام» با وجود فشارها، قرار را بر فرار ترجیح داد و معتقد بود مجتهد باید سنبل شجاعت باشد، حتی اگر ماندن به قیمت جانش تمام شود، می‎ماند، میرزا تسلیم نشد، او حاضر نبود پای نامه‎ای را که در آن نوشته شده بود «مشروطه‌چی‌ها آغازگر جنگ هستند» را امضا کند، مُهرش را هم شکست تا بعد از مرگش، کسی نتواند از آن سو استفاده کند و تا پای دار، پایداری کرد.

دهم دی ماه ۱۲۹۰ هجری شمسی مصادف با ظهر عاشورا ۱۳۳۰ هجری قمری، هشت نفر از عالمان و مبارزان مشروطه که مخالف حضور قوای روس در تبریز بودند، به دار آویخته شدند. 

یک پژوهشگر مسائل تاریخی با اشاره به حوادث دی ماه  1290 تبریز و به دار آویخته شدن چند تن از عالمان و بزرگان تبریز به دست قوای اجنبی روس در میدان مشق تبریز (دانشسرای کنونی) به ایسنا می‌گوید: دولت روس برای ترساندن تبریزی‌ها و جلوگیری از قیام از هشتم دی ماه شروع به اعدام بزرگان و مجاهدان تبریز از جمله ثقه‌الاسلام، صادق‌الملک، پسران علی موسیو، ضیاءالعلما و دایی او کرد. مستندات نشان می‌دهد که روس‌ها بعد از اعدام‌های روز عاشورا هم به کارشان ادامه داده و شروع به شناسایی بزرگان و عوامل تاثیرگذار در جریان انقلاب مشروطه یا انجمن تبریز کردند.

 کریم میمنت نژاد در این خصوص بیان می‌کند: به اعتقاد من از مدت‌ها قبل برای شناسایی و بررسی میزان نفوذ این افراد کار کرده بودند و این برنامه برای از کار انداختن موتور محرکه انقلاب تبریز، بعد از انتخاب «میلر» به عنوان کنسول روسیه اجرا شد.

وی می‌گوید: اعدامی‌های ظهر عاشورای ۱۳۳۰ هجری قمری، یک روز قبل یعنی در روز تاسوعا دستگیر شده و در بازداشت موقت در باغشمال تبریز به سر می‌بردند، بی‌نتیجه بودن تلاش قوای روس برای گرفتن تاییدیه از دستگیرشدگان به اعدام ظهر عاشورا انجامید.

این تبریز پژوه بیان می‌کند: برخلاف برخی نقل‌ها از این واقعه مبنی بر اعدام مجاهدان مشروطه در مقابل چشمان عزاداران، اعدامی‌ها با حضور ۶۰۰ نفر از نیروهای نظامی روسیه در میدان مشق تبریز که در آن برهه دروازه و دیوار داشت، به دار آویخته شدند و مردم بعد از وقوع حادثه در محل تجمع کردند و شاهد خود واقعه اعدام نبودند. تصویر معروف موجود از این واقعه، پس از وقوع حادثه ثبت شده است.

او می‌گوید: چند ساعت پس از اتمام واقعه، درها به روی مردم باز شده و پیکر به دار آویخته شدگان پس از شکسته شدن مقاومت روس‌ها پایین کشیده و پیکر تعداد زیادی از آن‌ها در جوار مقبره  امام زاده سید حمزه (ع) دفن شد.

او با بیان اینکه با توجه به اهمیت موضوع، قوای روس از انتقام تبریزی‌ها مطمئن بودند، می‌افزاید: اعدام مجاهدان و بزرگان بعد از ظهر عاشورا هم ادامه پیدا کرد و نزدیک به ۵۳ نفر از بزرگان تبریز در فاصله دو ماه پس از واقعه عاشورای ۱۳۳۰ به دار آویخته شدند، این‌ها کسانی بودند که پس از انتصاب «صمد خان شجاع‌الدوله» به عنوان حاکم تبریز، برخلاف کسانی که به دولت عثمانی پناهنده شدند، فرار نکردند، معتقد هستم کسانی که غریبانه و به طور فجیعی جانشان را از دست دادند، باید عزیز شمرده شوند و این در حالی است که شاید ما حتی نامشان را هم نمی‎دانیم.

وی می‌گوید: ثقه‌الاسلام گفته بود که «اگر من هم فرار کنم، میر فتاح دوم خواهم بود»، از این رو او هم ماندن را ترجیح داد،- «میر فتاح» یک روحانی در زمان عباس میرزا بود که دروازه‌های تبریز را در جنگ میان ایران و روس به روی نظامیان روس باز کرد –  ثقه‌الاسلام ماند و مردم را با اجانب روس تنها نگذاشت.

بر اساس این گزارش، محل دقیق به دارآویخته شدن میرزا علی تبریزی ملقب به ثقه‌الاسلام و همراهانش، سربازخانه تبریز (سالن اجتماعات ساختمان دانشسرا) است، بی‌توجهی به تاریخ در این میدان هم به چشم می‌خورد؛ چرا که هیچ خبری از نماد این واقعه یا عالمانی که در عاشورای ۱۳۳۰ قمری در نزدیکی میدان دانشسرا به دار آویخته شدند، نیست.

گفته می‎شود، دانشگاه هنر موظف به ارائه طرحی به این منظور شامل یادمان‌ها، نقش برجسته‌ها و تندیس این واقعه شده است و با توجه به قرار گیری محل دقیق این واقعه در ایستگاه مترو کنونی، ارگان‌‎های متولی منتظر اتمام عملیات ایستگاه مترو و نصب یادمان هستند.

جا دارد که ارگان‎های متولی، محل شهادت شهدای این واقعه را که طبق مستندات تاریخی، میدان‌های تبریز بوده است، شناسایی کرده و یاد و نام آن‌ها را با تندیس یا نمادی زنده نگه دارند.

مسجدی تحت عنوان «مسجد ثقه‌الاسلام» در جوار مسجد صاحب‌الامر تبریز واقع شده است که این مسجد در جوار مسجد سلطنتی شاه طهماسب صفوی واقع در میدان صاحب‌الامر تبریز واقع بوده و توسط «میرزا شفیع» پدر بزرگ ثقه‌الاسلام تاسیس شده است، این مسجد در ابتدا به مسجد «شیخیان» معروف بوده و پدر بزرگ، پدر و خود ثقه‌الاسلام در آن نماز می‌خوانده‌اند.

هر چند نام ثقه‌الاسلام در سر درب این مسجد به چشم می‌خورد، اما نام آن در فهرست آثار تغییر پیدا کرده است.

مزار این مجاهد هم که از معدود مزارهای باقی مانده از آن دوره است، در وضعیت مناسبی قرار نداشته و با اجرای طرح توسعه مقبره‌الشعرا حصارکشی شده است، اما هنوز خبری از مرمت آن نبوده و راه برای ثبت تصاویر بسته بود.

خانه این عالم دینی در خیابان چایکنار تبریز، مابین مقبره‌الشعرا و میدان صاحب‌الامر قرار دارد و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

انتهای پیام

به گزارش خبرگزاری مهر، رضا برومند بیان داشت: این آثار شامل ساخت قایق شاشک، هنر ساخت اشتروک و سوند بافی است که لوح ثبت آثار پس از امضا مقام وزارت به استان ابلاغ خواهد شد.

او افزود: هرمزگان علاوه بر بناهای تاریخی ثبت شده، همواره از طریق توانمندی‌های هنرمندان صنایع دستی در کشور شهرت داشته است.

براساس اعلام روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری وصنایع دستی استان مرکزی، علیرضا ایزدی اظهار کرد:  کاروانسرای دودهک با کاربری اقامتی، تفریحی، سفره خانه سنتی، تجهیز و در بهمن ماه امسال برای استفاده از گردشگران آماده بهره برداری شده است.

ایزدی گفت: واگذاری مجموعه تاریخی دودهک به بهره بردار بخش خصوصی جهت مرمت و احیا به مدیریت هتل سبز کارون دلیجان سپرده شده است. در حال حاضر تعمیرات اساسی بام بنا شامل سبک سازی، استحکام بنا و کاهگل کردن به پایان رسیده و مرمت نمای بیرونی و محوطه سازی این بنای مهم تاریخی نیز به اتمام رسیده است.

وی در ادامه افزود: مرمت و احیای این اثر باستانی با سرمایه گذاری مستقیم و نیز دریافت تسهیلات تحت نظارت اداره کل میراٍث فرهنگی استان مرکزی با موفقیت به پایان رسیده است و به زودی جهت بازدید و استفاده گردشگران افتتاح خواهد شد.

وی گفت: کاروانسرای دودهک در مجاورت ساحل شرقی رودخانه قم‌رود و در مسیر جاده قم به دلیجان قرار دارد. قدمت این بنا مربوط به دوره صفویه است و به شماره ثبت ۱۹۸۳ در ۱۶ فروردین سال ۷۷ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

گفتنی است در هر یک از دیوارهای شمالی و شرقی و غربی این بنا سه برج دیده‌بانی تعبیه شده که نشان می‌دهد کاروانسرا کاربردی به مانند یک قلعه نظامی داشته ‌است. چهار گوشه کاروانسرا مشابه یکدیگر نیستند و گوشه‌های شمال شرقی و جنوب غربی برای نگهداری بار و دو گوشه دیگر به عنوان اصطبل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند. پی‌های این بنا از سنگ رودخانه و ساروج و بقیه بنا از آجر ساخته شده‌ است.

انتهای پیام

عطا حسن‌پور – پژوهشگر لرستان و باستان‌شناس – در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به رونمایی از نماد باستانی “ویردار” – نامی کهن با مفهوم نگهبان یا حامی و برخواسته از اساطیر کهن لرستان – در نشست مجمع عمومی شبکه تشکل‌های محیط زیست و منابع طبیعی لرستان، می‌گوید: با توجه به این‌که محیط زیست کشور، نماد چندان تاریخی ندارد، می‌توان این نماد پرمفهوم با پشتوانه تاریخی چهار هزار ساله را به عنوان لوگو یا آرم سازمان محیط زیست کشور درنظر گرفت.

او با بیان این‌که «ویردار» نامی کهن با مفهوم نگهبان یا حامی و برخواسته از اساطیر کهن لرستان است که از نقش یک مهر باستانی اقتباس شده؛ توضیح می‌دهد: نقش این مهر باستانی مردی را نشان می دهد که ۲ بز کوهی را دلسوزانه در آغوش گرفته و آنها را از گزند شیر و پلنگ در امان نگه داشته است. مضمون این نقش پیش از تاریخی حمایت از حیوانات است که از پیشینه‌ی بلند این فرهنگ از قدیمی‌ترین ازمنه‌های تاریخ تا کنون در نزد ایرانیان خبر می‌دهد.

وی با اشاره به این‌که لقب‌هایی از جمله “حامی حیوانات”، “محیط بان پیر” یا “نگهبان طبیعت” برای این مهر باستانی و این نقش کهن پیشنهاد شده است، ادامه می‌دهد: با توجه به محل کشف این اثر در کوهستان‌های لرستان و همچنین دیرینگی نقش بز کوهی در نقوش و یافته‌های باستان‌شناختی و فراوانی بز کوهی روی کوه‌های زاگرس، به همراهِ فعالان محیط زیست تلاش کردیم تا نام «ویردار» که نامی به قدمت تاریخ لرستان و اسطوره‌هایش است، را روی این اثر تاریخی بگذاریم.

او با توصیف وضعیت این اثر تاریخی بیان می‌کند: این مُهر استوانه‌ای شکل از جنس سنگ آهک، به طول حدود چهار سانتی‌متر و ۲۸ میلیمتر و قطر دوسانتی‌متر و ۸۴ میلیمتر است که مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد می‌شود.

این باستان‌شناس با تاکید بر این‌که این اثر باستانی از کاوش‌های باستان شناختی محوطه «سنگ‌تراشان» در خرم آباد در سال ۱۳۸۸ کشف شده و امروز در گنجینه قلعه فلک الافلاک خرم آباد نگهداری می‌شود، توضیح می‌دهد: محوطه سنگ‌تراشان خرم‌آباد از سال ۸۴ تا ۹۰ در شش فصل کاوش باستان شناسی توسط مهرداد ملکزاده و وی (حسن عطاپور) کاوش شده که حاصل آن کشف معبدی با بیش از دو هزار قطعه شی مفرغی، آهنی، سفالی و سنگی بوده است، همچنین برخی اشیای مفرغین این محوطه مانند اشیای مینیاتوری آن در نوع خود بی‌نظیر هستند.

به گفته‌ی وی؛ مولاژ بازسازی شده این اثر تاریخی توسط امیرحسین کولیوند – هنرمند لرستانی – ساخته شده است.

او هدف از ساختِ مولاژ این استوانه را این طور تشریح می‌کند که «می توان به نسل امروز فهماند  که نیاکان ما هم در حفاظت از حیوانات چه نقشی داشته‌اند، آن‌ها حتی به شکار حیوانات فکر هم نمی‌کردند. بر اساس اوستا امشاسپند نگهبان چهارپایان بوده است. حتی نقش روی مُهر همان امشاسپند بهمن است که حافظ حیوانات در برابر دیگر حیوانات درنده بوده است.»

حسن‌پور با اشاره به پیشینیه‌ی این نقش‌ها که از دوره‌ی باستان در ایران بوده‌اند، بیان می‌کند: با انتخاب نام «ویردار» که حتی می‌توان به آن محیط بان امروزی نیز گفت، بار معنایی اسطوره‌ای این اثر در کشور مشخص می‌شود. آن هم برای شیء تاریخی با حدود چهار هزار سال قدمت که نشان می‌دهد پیشنیان ما نیز حامی حیوانات بوده‌اند.

انتهای پیام

علی اصغر مونسان، امروز سه‌شنبه ۱۰ دی، در نشست هم‌اندیشی با فعالان گردشگری خراسان جنوبی اظهار کرد: صنعت گردشگری در کشور نوپا است، بنابراین با سختی‌های زیادی باید به جلو برویم.

وی با بیان اینکه با تلاش شما فعالان گردشگری این مهم در خراسان جنوبی رونق خوبی پیدا کرده است، بیان کرد: با وجود همه تنش‌های مختلف بیرونی، درونی، تحریم‌ها و حذف پروازها، آمارهای گردشگری داخلی و خارجی به صورت فزاینده‌ای در حال رشد است.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به رشد حجم سرمایه‌گذاری در این بخش اشاره کرد و گفت: این حجم از سرمایه‌گذاری نشان از آینده خوب در این حوزه است.

مونسان با بیان اینکه در حال حاضر بیش از ۲۴۵۰  پروژه در بخش گردشگری در حال اجرا است، افزود: از این تعداد ۵۰۰ پروژه مربوط به هتل و اقامتگاه است.

وی اظهار امیدواری کرد: با اقدامات و تلاش‌های انجام شده در آینده نه چندان دور گردشگری در رتبه اول یا دوم اقتصاد کشور قرار گیرد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ادامه داد: علاوه بر این نقش فعالیت‌های گردشگری در بخش اشتغال بی‌نظیر بوده و این شغل‌ها پایدار است.

مونسان یادآور شد: هرچند در بخش گردشگری قوانین و حمایت‌های قانونی کمتری نسبت به سایر بخش‌ها داریم، اما آمارها نشان از توسعه این صنعت است.

وی با اشاره به اینکه در دولت مصوبات خوبی در حمایت از صنعت گردشگری داشته‌ایم، بیان کرد: این مصوبات نقش زیادی در توسعه بخش گردشگری داشته است.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با تأکید بر اینکه یکی از مشکلات خراسان جنوبی این است که باید در امر تبلیغات بیشتر و بیشتر کار کنیم، افزود: در حال حاضر ظرفیت خوبی در این استان وجود دارد، اما شناخته نشده است.

مونسان بیان کرد: در این راستا به مدیرکل روابط عمومی دستورات داده شده تا روی تولید محتوا کار و تلاش خود را بیشتر کند.

راه‌اندازی پویش معرفی گردشگری خراسان جنوبی

وی در ارتباط با راه‌اندازی پویشی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری خراسان جنوبی نیز گفت: در این زمینه نیز مدیرکل بازاریابی وزارت به عنوان مدیر ویژه استان معرفی می‌شود تا با راه‌اندازی این پویش با کمک فعالان گردشگری شاهد رونق گردشگر در این استان باشیم.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی بر لزوم تولید رویدادهای گردشگری بیشتری در خراسان جنوبی تأکید کرد و افزود: یکی از راه‌های جذب گردشگری، برگزاری این رویدادها است.

مونسان با اشاره به ظرفیت‌های استان در بخش کویرنوردی، اظهار کرد: گردشگری در این استان نوپاتر است، بنابراین باید برخی محدودیت‌ها را رعایت کنیم.

وی بیان کرد: معتقد هستیم تورهای گردشگری باید همه قوانین را رعایت کنند و عدم رعایت قوانین و موازین اسلامی پذیرفته نیست.

مونسان با تأکید بر اینکه به هیچ عنوان هیچ کس حق ندارد از موازین اسلامی و قانون عبور کند، بیان کرد: این بزرگترین آسیب برای صنعت گردشگری است.

وی ادامه داد: باید مدیران هتل‌ها و اقامتگاه‌ها، قوانین و مقرارت را در این بخش رعایت کنند ضمن اینکه برخی علما در سفر به شهرستان‌هایی که داشتم نکاتی را مطرح کردند که باید تلاش کنیم تورها با رعایت قوانین و ضوابط کشور باشد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با بیان اینکه وزارت نیز به مزیت کویر در استان کمک خواهد کرد، تصریح کرد: به دنبال اخذ مجوز خودروی ویژه گردشگری با تخفیفات گمرکی هستیم.

مونسان با بیان اینکه برای خرید خودروهای آفرود نیز اگر در قالب شرکت حمل و نقل گردشگری باشد، آماده پرداخت تسهیلات هستیم، اظهار کرد: درخواست اختصاص زمین در ۵۰۰ نقطه برای مناطقی که هتل در آن ساخته نشده به رئیس جمهور داده شد.

وی  بیان کرد: در این راستا تاکنون ۳۸۰ نقطه در کشور شناسایی شده و در اولین جلسه هماهنگی سران قوا مطرح خواهد شد که به تصویب برسد.

وی اظهار کرد: انجمن‌های حرفه‌ای نیز به استان‌ها ابلاغ شده است و مدیران موظف هستند هرچه که می‌توانند به انجمن‌های حرفه‌ای محول کنند.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در ارتباط با بیمه راهنمایان تور نیز گفت: در لایحه بودجه سال آینده امید داریم بیمه برای راهنمایان را حل کنیم.

مونسان با بیان اینکه در خصوص چارترها نیز بالا و پایین شدن قیمت‌ها برای چارترکننده‌ها کنار گذاشته شد، افزود: این برنامه برای این مناطق کمتر توسعه یافته می‌تواند دنبال شود به شرط اینکه سبب جهش قیمت‌ها نشود و تلاش می‌کنیم دستور از وزیر راه بگیریم شود تا این چارتر برای استان گرفته شود.

وی در مورد برخی دغدغه‌ها در حوزه گردشگری نیز گفت: باید خیال مردم راحت شود که گردشگری آسیبی نخواهد بود، اما اینکه مراکز رسمی کسب و کار تعطیل شود موضوعیت ندارد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در مورد معرفی جاذبه‌های استان در صدا و سیما، بیان کرد: در این زمینه توافقی با رئیس رادیو و تلویزیون انجام شده است؛ بدون محدودیت آمادگی داریم برای خراسان جنوبی تسهیلات در نظر بگیریم و اکنون ۶۰۰ میلیارد ریال در اختیار داریم تا در اختیار فعالان گردشگری قرار گیرد.

وی با تأکید بر اینکه احداث مهمانسراهای ادارات خلاف قانون است، بیان کرد: بخش دولتی حق ندارد با فعالان گردشگری رقابت کند بلکه باید به شما کمک کند .

مونسان گفت: قول می‌دهیم با همراهی شما صنعت گردشگری را در خراسان جنوبی که پر از جاذبه است، رشد پیدا کند.

وی یادآور شد: خراسان جنوبی یکی از استان‌هایی است که گردشگری خارجی بیشتر از گردشگری داخلی دارد و باید کمک کنیم هم گردشگری خارجی و هم گردشگری داخلی در آن رشد پیدا کند.

محمدرضا امیر حسنخانی، نماینده مردم طبس، بشرویه، فردوس و سرایان در مجلس شورای اسلامی نیز اظهار کرد: خیلی خرسندیم که در این سفر منطقه غرب استان نیز دیده شد، اما باید سفر دیگری در خدمت شما باشیم تا از جاذبه‌های دیگر استان بازدید داشته باشید.

وی خواستار راه‌اندازی پویش برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شد، ادامه داد: همه وزارتخانه‌ها باید به شما کمک کنند و اعتباری تخصیص یابد تا خراسان جنوبی را از نظر گردشگری به منطقه نمونه گردشگری تبدیل کنیم.

بیمه، مالیات، تأمین خودرو آفرود، تسهیلات ارزان قیمت، واگذاری امور به تشکل‌های حرفه‌ای، معرفی جاذبه‌های گردشگری استان در رادیو و تلوزیون و راه‌اندازی پویش برای معرفی این جاذبه‌ها از جمله موضوعات مطرح شده از فعالان گردشگری در این نشست بود.

انتهای پیام