مندر رستورانی بهاندازه آشیانه و در عین حال نیمه متروک با تم بتمن، نامهای روی میز من گذاشته میشود در حالی که منتظر سروی ۱۵ پوندی هستم. ماهی آزاد مرکباتی با مقداری خاویار به اندازه ناخن. در آن نوشته شده است: «مهمان عزیز پارک رو، من می ترسم که بدترین اتفاق بیفتد.» این یک درام کوچک در یک تجربه غذاخوری ظاهراً به سبک گاتهام بود، اما پیام آن اشتباه نبود: بدترین اتفاق واقعاً رخ داده بود.
این اتفاق افتاد. ناهار شنبه در Park Row، درست در نزدیکی Piccadilly، و علیرغم حق رای بتمن برادران وارنر بود. من و چارلز که یکی از شناختهشدهترین برندهای تمدن مدرن بودیم، یکی از چهار میز دیگری بودیم که ترجیح دادیم آنجا غذا بخوریم. چرا اینطور بود، تعجب کردم. بسیار خوب، من به تعقیب آن پایان می دهم: من به خوبی می دانم و با چنان جزئیات واضحی که در خلال غذای ۲۶ پوندی غذای اصلی شامپاین و ریزوتو ترافل سیاه – که بوی سیلاژ و پلی اتیلن می داد – با سردبیرم تماس گرفتم و ۳۰۰۰ یا ۴۰۰۰ درخواست کردم. کلمات بیشتری برای مستند کردن ناراحتی من از این مزخرفات گیج کننده و بیهوده. به نظر می رسد برادران وارنر رستوران بتمن را بدون هیچ اشاره یا مشاهده واقعی بتمن تحریم کرده است، و در عوض منویی گرانتر از سرسرا در Claridge’s و اجراهای بینظیر کف دوور à la grenobloise را به قیمت ۴۴ پوند ارائه میکند. حتی یک مدیر صندوق تامینی که در وضعیت پیشرفته ای از طراوت قرار دارد، به عنوان یک هدر دادن کلان و بدبینانه پول تلقی می شود.
Park Row نه رستورانی با مضمون شاد برای کودکان و نوجوانان است، و نه رستورانی برای گردشگرانی که دلارهایی برای سوزاندن دارند. در عوض، این یک تجربه بتمن است که به طرز نامعقولی به نمایش گذاشته شده است که هرگز و هرگز به بتمن اشاره ای نمی شود. اوه، مطمئناً، حضور گاتهام در کوکتلهایی به نامهای Beyond the Gates و Three Bridges و دسرهایی با نامهایی مانند Riddle Me This (من آن معما را فوراً حل میکنم: این یک سیب کاراملی شده با سابله فندقی است) نهفته است. با این حال، قبل از آمدن به اینجا، یک کافه هارد راک با سوخت استروئیدی را در نظر گرفته بودم که با یک پارک تفریحی شیک، برادران وارنر همراه شده بود، در حالی که آنچه پیدا کردم بیشتر قابل مقایسه با آن غارهای باورنکردنی بود که در هر کریسمس در بریتانیا باز می شوند. الفها در پشت دستگاه برفریز کف در کنار الاغی با ورم ملتحمه که بچهها را به گریه میاندازد، مارلبوروس میکشند.
ورودی پارک رو بهطور مرموزی تقریباً بدون علامت است. شما از طریق یک کتابخانه هوشمندانه جعلی اما عجیب و غریب بریتانیایی وارد میشوید، سپس از یک پلکان مارپیچ تاریک و غیرجالب پایین میآیید، قبل از اینکه در رستورانی به نام Pennyworth’s. در تارنمای وب سایت آمده است: «رستوران و بار Pennyworth یک شاهکار آرت دکو بلامنازع است و به پیشخدمت وفادار خانواده وین ادای احترام می کند. در این مرحله، هر ظاهری از تهور و شگفتی مدتها بود که از بین رفته بود. “>
یک مدیر با لباس مخملی مبهم با تم گاتهام که به نظر می رسید ساعتی قبل از کف اتاق خوابش برداشته شده بود و پشتش به ما تلفن می زد، در حالی که مجسمه بزرگ و جعلی یخی یک پنگوئن یخ خشک را بیرون می زد. همه کارکنان در سطح Dignitas ناراضی بودند. جهنم، حتی باند در سیاهچال لندن بیشتر به نظر می رسد، و آنها باید جوش های چوبی بپوشند و مردم را برای تماشای اعدام های بازسازی شده وسوسه کنند. هنگامی که در نهایت نشستیم، کارکنان طبقه نامه اسرارآمیز فوق الذکر را در مورد رستوران جدید اسوالد کوبلپات تحویل دادند.
و … خوب، همین: «تجربه» بتمن عملاً به پایان رسیده است. حتی قبل از شروع آن، و شما اساساً در حال خوردن بدترین نوع غذای کشتی کروز در یک اتاق غارنشین هستید، جایی که سایر غذاخوریها توجه شما را جلب میکنند تا فریاد بیصدا را در بشقابهای ۳۶ پوندی آهوهای ولرم و غیرخوشمزه به اشتراک بگذارند. در حالی که ما غذا می خوردیم، کارکنان خود را مشغول جابجایی پر سر و صدا ترمینال اپوز کردند، تا اینکه در نهایت پرسیدم که آیا الان واقعاً بهترین زمان برای یک غذای DIY است؟ بی درنگ به من اطلاع دادند: “ما به فضای جدیدی برای تالار نیاز داریم.” “>
دسر برداشتی از کیک پرتقالی شکلاتی بود که به رنگهای اوج و نقطهای در سایههای مشکی طراحی شده بود و خرابههای شهر گاتهام نام داشت. از قبل ساخته شده بود، خشک و بدون عشق، اما عکس بسیار خوبی را ایجاد کرد. اگر بخواهم در مورد ناهارمان یک چیز دلپذیر برای گفتن پیدا کنم، قسمت ۸ پوندی ماک و پنیر ترافل قطعا گرم و خوراکی بود، که بیش از آن چیزی است که برای کلم بروکلی ۶ پوندی بخارپز شده ۶ پوندی سرد و لطیف گفته شود. به آشپزخانه دست نخورده.
من طرفدار سرسخت بتمن نیستم، اما هنوز نمی توانم بفهمم که اگر کم و بیش از پارک رو ناراحت باشم یا نه یکی بودند با این حال، دوران کودکیام را با یک ابرقهرمان دیگر به نام Scooby- گذراندم. دوو، که در قسمتهای متعددی در یک پارک موضوعی فرسوده حاضر میشود و آماده رویارویی با هیولاها و ماجراجویی است، اما هر بار به این نتیجه میرسد که گروه به تازگی با یک کارمند خشمگین در لباس احمقانه آشنا شده است. ایکس، اسکوبی: همان چیزی.
Park Row 77 Brewer Street, London W1, 020-3745 3431. سه شنبه تا شنبه ظهر تا ۱ صبح باز است (آخرین سفارشات ۱۰:۳۰ صبح) ، یکشنبه ظهر-۱۶:۳۰. حدود ۶۵ پوند سرانه برای سه دوره، به اضافه نوشیدنی و خدمات.
>”/>>> p class= “dcr-mssdj5″> داخل قالب بریزید، روی آن را صاف کنید، سپس بپزید تا زمانی که در مرکز سفت شود و وقتی با انگشت محتاط فشار دهید کیک به عقب برگردد – این کار احتمالاً بین یک ساعت و نیم و یک ساعت طول می کشد. سه چهارم، اما مرتباً آن را تا انتها بررسی کنید تا مطمئن شوید که پارکین بیش از حد پخته نشود.
