نویسنده: خبرگزاری ایسنا

سرهنگ سید محمدرضا طبایی در گفت وگو با ایسنا، درباره وضعیت ترددهای بین‌المللی در کشور از زمان شیوع کرونا گفت: همه‌گیری ویروس کرونا تاثیر زیادی روی پروازهای خارجی و سفرهای برون مرزی داشت و تمام این سفرها در ایران نیز همچون اکثر نقاط جهان کاهش چشمگیر داشت.

وی ادامه داد: در حال حاضر برابر اطلاعات ما عمده پروازها از ایران به مقصد خارج از کشور برای بازگشت اتباع هر کشور به خاک خودشان است. البته برخی از کشورها در زمان شیوع کرونا حتی حاضر به پذیرش اتباع کشور خودشان هم نبودند.

طبایی ادامه داد: پروازهای ورودی نیز عمدتا برای بازگشت ایرانیان خارج از کشور به داخل است که برای این افراد مطابق تمهیدات ستاد ملی مقابله با کرونا تدابیر به محض ورود به کشور اتخاذ می‌شود که مربوط به نهادهای مربوطه است. آمار خروج ایرانیان از کشور نیز تقریبا به کمترین حد خود در سال‌های اخیر رسیده است.

رییس پلیس مهاجرت و گذرنامه ناجا با بیان اینکه همه‌گیری کرونا منجر به بروز محدودیت در پروازها و سفرهای خارجی شده است. افزود: می‌توان گفت که در پایانه‌های مرزی نیز ترددی انجام نمی‌شود و البته توصیه مقامات بهداشتی نیز این است که باید از سفرهای غیر ضروری پرهیز شود.

انتهای پیام

رییس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ اعلام کرد که صبح امروز بار ترافیکی در۶ بزرگراه و یک خیابان پایتخت نیمه‌سنگین بوده است.

فرخ میرشاهزاده در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص فعالیت جامعه هتلداران در ایام نوروز با وجود خطر ویروس کرونا عنوان کرد: صنعت هتلداری جزء فعالیت‌های اقتصادی پویایی است که واژه تعطیلی در آن معنایی ندارد و این خصیصه جزئی از چالش‌های کاری در این صنعت به شمار می‌آید، بدیهی است که این کسب و کارِ خدماتی و چند وجهی، به واسطه ویژگی‌های پیچیده و حساسیت‌های بالای خود، به شدت تحت تأثیر عوامل پیرامونی و محیطی واقع می‌گردد، از این رو واضح است، بحران ویروس کرونا و همزمانی توسعه شیوع فراگیر آن با نوروز امسال که جهان را غافلگیر نموده، این صنعت حساس را به شدت تحت الشعاع قرار داده و دغدغه‌های فراوانی را برای فعالان این عرصه پدیدار ساخته است.

در صنعت هتلداری تعطیلی معنایی ندارد

وی افزود: همین دغدغه ناخواسته و به دور از انتظار، به انضمام آغاز فصل پیک سفر که پیش از آشکار شدن بحران کرونا، شاغلین صنعت را مشتاقانه درگیر آماده سازی مقدمات پذیرش مسافران و مشتریان بالقوه ساخت و تمامی عظم و سرمایه ایشان را معطوف خود گردانیده بود، فاجعه‌ای را پدیدار ساخت که مواجهه با آن مستلزم هم‌افزایی هوشمندانه و هم‌اندیشی داهیانه خواهد بود.

این فعال گردشگری و کارشناس کیفیت خدمات تاسیسات گردشگری اظهار کرد: جامعه هتلداران ایران که به عنوان متولی حرفه‌ای صنعت هتلداری در کشور و به نمایندگی از فعالان صنعت هتلداری و پارلمان بخش خصوصی در این حوزه، از زمان آغاز فعالیت تا کنون همواره عهده دار انسجام بخشی و همگرایی مابین اعضاء خویش و مراجع تصمیم ساز و اجرائی کشور بوده و نقش خطیر خویش را در حل و فصل مسائل و انعکاس انتظارات و خواسته های ذی‌نفعان خود به ارکان‌های کلیدی ایفاء نموده است، در خصوص بحران حاضر نیز، رسالت خویش را محقق گردانیده و به منظور حمایت از حقوق ذی‌نفعان خود تلاشهای چشم‌گیری را معمول داشته و در این ایام فعال بوده و پر تلاش نقش‌آفرینی کرده و خواهد کرد. ولیکن شدت و حدت شرایط اضطراری حاضر قابل انکار نیست و تاثیر گسترده آن بر پیکره صنعت گردشگری و هتلداری در سطح جهانی ملموس و محسوس است.

زخم‌های عمیق صنعت گردشگری التیام یابد

به گفته‌ی این فعال گردشگری این واقعیت‌ها حاکی از آن است که صرفاً انعکاس مصائب و معضلات ذینفعان صنعت از سوی جامعه تخصصی مربوطه کفایت نخواهد کرد و گوش شنوا و همت والایی لازم است تا از عواقب فاجعه بار این بحران کاسته شود و زخم‌های عمیق آن التیام یابد، امید آن دارم تا مسئولین امر و متولیان سیاست‌های حاکم، ضمن هم افزایی با بخش خصوصی و هم اندیشی با متخصصان و حمایت راهبردی از ایشان، دوران نقاهت ناشی از این فاجعه را کوتاه نموده و از میزان تلفات آتی در گستره این کسب و کار حساس بکاهند.

مدرس کارگاه های آموزشی گردشگری با اشاره به تدابیر اندیشیده شده برای کمک به مردم و علاقمندان به گردشگری گفت: بدیهی است که سفر، از عوامل کلیدی اثرگذار در توسعه همه گیری و شیوع ویروس قلمداد می‌گردد، از این رو نخستین اقدام متولیان سلامت عمومی و مجریان سیاسی کشور پیشگیری و ممانعت از سفر و نقل و انتقالات غیر ضروری بوده و این اقدام شاخص ترین پیک سفر در کشور یعنی ایام نوروز را تحت الشعاع قرار داد. به تبع با اعمال سیاست های مذکور و نهادینه سازی طرح رعایت فاصله اجتماعی و اعمال محدودیت‌های ترددی، سفرها منتفی و رزروها ملغی گردید و هتل ها نیز همسو با سیاست ها و برای صیانت از سلامت جامعه، نسبت به تعلیق فعالیت های جاری خود اقدام نمودند و تلاش خود را بر همکاری و تعامل همه جانبه اجتماعی متمرکز داشته و کوشیده اند تا در حد توان جهت مهار بحران موجود نقش آفرین باشند.

وی تاکید کرد: یقیناً مواجهه با مشکل ابطال رزروها و بازگردانی وجوه مخاطبان یکی از معضلات فاحش منتج از این فاجعه بوده که هتل ها را تحت فشار قرار داده و پویش “سفر را به تعویق بیندازید” را به راه انداخت، که مصداقی از هم‌افزایی اجتماعی در راستای مقابله با بحران ناشی از شیوع ویروس کرونا است. در هر حال هتل ها برخلاف میل باطنی، جهت پیشگیری از ورود گردشگران و به تبع قوانین حاکم، خدمات جاری خود را تعطیل نموده و تنها برخی از آنها با اتخاذ تدابیر جبرانی، نسبت به حفاظت از کسب و کار خود در حوزه های گوناگون اقدام نموده اند. با این وجود بحران آتی ناشی از ضربات اقتصادی منتج از شیوع کرونا و معضل عظیم بیکاری در گستره صنعت گردشگری و هتلداری برای شاغلین این عرصه، خود معضلی مخاطره آمیز خواهد بود که مهار آن نیاز به دوراندیشی و تعامل عمومی دارد.

خدمات گردشگری انبار ناپذیر و غیرقابل جبران است

میرشاهزاده خاطرنشان کرد: جالب آنجا است که در رسانه ها اعلام می گردد که زیان اقتصادی به وجود آمده در عرصه گردشگری در فصل آتی جبران خواهد شد، ولیکن علی الظاهر راویان این اخبار از ماهیت انبار ناپذیری خدمات ناآگاه هستند و حجم زیان وارده و محدودیت های گردشگرپذیری را به درستی درک نمی نمایند. در هر حال باید اذعان داشت که پیشگیری از ورود گردشگر به یک مقصد سهل الوصول بوده و نیاز به اتخاذ تدابیر پیچیده ای ندارد، بلکه این ترغیب و جذب گردشگران و توسعه روند گردشگر پذیری است که تدبیر و دوراندیشی می‌طلبد.

این فعال حوزه گردشگری درباره رعایت موارد بهداشتی در هتل ها اظهار کرد: هتل یک فضای اجتماعی است که به واسطه فروش خدمات، به استمرار کسب و کار خویش پرداخته و در قبال مخاطبین درون و برون سازمانی خود تعهداتی دارد، به حمدالله متولیان ارائه خدمت در گستره صنعت هتلداری کشور از بینش و مهارت های تجربی ارزنده‌ای بهره‌مند بوده و مشتری مداری سنتی را همواره سرلوحه کسب و کار خویش نموده اند. آنها مفهوم افکار عمومی را درک نموده و راهبردهای مدیریت آنرا می‌دانند، آنها بخش عمده‌ای از همت خویش را مصروف اعتماد سازی و حفظ ظاهر می‌نمایند و همواره می‌کوشند تا خود را حامی حقوق میهمان قلمداد نمایند. این ویژگی‌های مدبرانه مبتنی بر بازارداری در برهه حاضر، اغلب آنها را به نقش آفرینی هوشمندانه (Show up) مجاب کرده و ضمن التزام ایشان به رعایت مقدمات خدمت رسانی سالم، آنها را به ترغیب سایرین در این عرصه سوق داده است تا بدین واسطه پایداری کسب و کار خویش را تضمین نموده و به مخاطبین خویش این اطمینان را القاء نمایند که صحت و سلامت ایشان جزئی از دغدغه‌های آنان است و می‌کوشند تا محیطی ایمن برای سفرهای آتی ایشان مهیا گردانند.

بازگشت به وضعیت پایدار پیشین زمان‌بر است

کارشناس کیفیت خدمات گردشگری عنوان کرد: بدیهی است که بازگشت به وضعیت پایدار پیشین پس از تعدیل وضعیت موجود زمان‌بر خواهد بود و بازگردانی مخاطبان به سادگی میسر نخواهد شد، ولیکن آن دسته از مراکز خدماتی که از توانایی مدیریت افکار عمومی و اعتماد سازی در گستره بازار برخوردار هستند، در این عرصه توفیق بیشتری خواهند داشت. این مبحث خود مقوله‌ای بس پراهیمت و تخصصی است که بیان آن در این مقال نخواهد گنجید. اما شواهد عینی در ارتباط با رعایت موارد بهداشتی توسط هتل‌ها، حاکی از آن است که در پروسه ایفای نقش اثرگذار، هتل ها عملکرد مثبتی داشته اند و با اعمال مانورهای بهداشتی و رعایت پوشش متناسب و نصب هشدارهای بهداشتی، توانسته اند که حساسیت خویش نسبت به بحران موجود را به خوبی به نمایش بگذارند، لکن ضروری است تا این حساسیت ها به یک الزام عملیاتی مبدل گردند و متولیان هتلداری کشور خود را ملزم به اعمال و کنترل مستمر آن سازند.

وی تصریح کرد: وضعیت عمومی زیرساخت های گردشگری کشور متاسفانه هم در حوزه عوامل آلاینده اولیه و هم در جریان آلایندگی ثانویه جای تأمل دارد و رقابت در کسب درآمد بر رعایت مسئولیت های اجتماعی در بازار حاضر اولویت دارند، اما می توان انتظار داشت که این واقعه، نحولات شایان توجهی را در آینده این صنعت پدیدار سازد.

فرخ میرشاهزاده یادآور شد: مراکز اقامتی و هتل ها بنا بر ممنوعیت سفرهای نوروزی و داخلی در ایران، مجاب به اعمال منویات معینی شده اند که به منزله اقدامی پیشگیرانه در راستای ممانعت از انتقال ویروس قلمداد می‌گردد و به تبع آن اعمال اصول مقدماتی بهداشتی در اغلب موارد رعایت گردیده است. عمدتاً هتل ها از فرصت تعطیلی موقت پیش آماده برای رفع تهدیدات بهداشتی خویش بهره برده اند و این موضوع در سراسر کشور مشهود است. استان بوشهر نیز با اتخاذ سیاست عدم ارائه خدمات به گردشگران و تعطیلی هتل ها و اقامتگاه های دولتی و ممانعت از ورود مسافر به سطح استان، با وجود اینکه آخرین استانی بوده که با بحران موجود مواجه شده، از این فرایند مستثنی نبوده و به عنوان جزئی از جامعه هتلداری کشور، تابع مقررات و الزامات مربوطه بوده و توصیه ها را رعایت کرده است.

تبدیل هتل به بیمارستان به نفع هیچکس نخواهد بود 

این فعال حوزه گردشگری در خصوص تبدیل هتل به بیمارستان موقت و اینکه در نوروز گذشته و رخداد سیل در کشور چندین هتل به شکل خودجوش و داوطلبانه و رایگان خدماتی به سیل زدگان ارائه دادند، آیا جامعه هتلداران در نوروز ۹۹ این مسئولیت اجتماعی را لمس کرده است، توضیح داد: تفاوت کلیدی هتل با بیمارستان در ماهیت خدمت و نوع مخاطب است وگرنه هر دو یک فعل را انجام می‌دهند، یکی پاسخگوی نیاز مسافر و دیگری پاسخگوی نیاز بیمار است. کما اینکه می‌توان اذعان داشت که بیمارستان در واقع هتلی است که خدمات درمانی نیز ارائه می‌نماید، به همین دلیل است که در سرتاسر جهان خدمات بیمارستانی از دو بخش هتلینگ و کلینیکال شکل گرفته است. اما آیا تبدیل یک هتل به بیمارستان به صلاح جریان کسب و کار می‌باشد یا خیر، مقوله پیچیده ای است که نیاز به بحث و تبادل نظرهای تخصصی دارد. در یک نگاه با توجه به ماهیت حساس صنعت گردشگری و ارتباط تنگاتنگ این حساسیت به موضوع صحت و سلامت، بدیهی است که این تبدیل به نفع هیچکس نخواهد بود و حتی عواقب سوئی در پی خواهد داشت، چه بسا ممکن است طول عمر و استمرار انتشار را حتی پس از حل بحران به دنبال داشته باشد. 

وی توضیح داد: نقش آفرینی هتل ها در بلایای طبیعی مخرب نظیر سیل، زلزله و… همچون سیل سال ۹۸ در شیراز، امری غیر قابل اجتناب و منتج از تقبل مسئولیت های اجتماعی و حس نوع دوستی و خیراندیشی عمومی بوده، حال آنکه تبدیل زیرساخت گردشگری به کانون بحران بیولوژیکی به منزله اقدامی هیجانی و به دور از اندیشه پایا خواهد بود. هر چند در برخی از موارد که شدت بحران این امر را اجتناب ناپذیر ساخته، بعضاً شاهد این اقدام هستیم. لیکن باید آشکارا بیان داشت که فعالان صنعت هتلداری کشور هوشمندانه تر از آنچه انتظار می‌رود با بحران ها روبرو می‌گردند و رسالت های خویش را عهده دار می‌شوند. کما اینکه برخی از هتل ها به محل استراحت و بازتوانی کادر درمان مبدل شده و یا خدمات ویژه دوران نقاهت ارائه می نمایند و یا عمدتاً به خدمات کترینگ (catering) مراکز درمانی و بیمارستان ها کمک‌رسانی نموده و از آنها پشتیبانی می‌کنند.

پویش سفر خود را به تعویق بیندازید به منزله همدلی ملی

میرشاهزاده ادامه داد: بحران های اینچنینی اهمیت وجود آمارهای دقیق و راهبردی را، که متأسفانه ما در این حوزه دچار نقصان می‌باشیم عیان می کند و ضرورت توجه بیشتر به شفافیت های آمار جهت تدوین طرح های توسعه ای آتی کشور را محرض می گرداند. بنا بر آمار موجود به ازاء هر هزار نفر ایرانی، تقریاً یک تخت بیمارستانی در سطح کشور موجود است و بر این اساس بالغ بر ۱۵۰ هزار تخت بیمارستانی توان خدمت رسانی به مخاطبان را دارند، حال آنکه در حوزه خدمات هتلی صرفاً با آمار محدود نزدیک به ۶ هزار تخت در سطح کشور روبرو هستیم که این خود نشان از ضعف زیرساخت‌های گردشگری کشور داشته و اگر قرار بر آن باشد که با تبدیل هتل ها به بیمارستان این ظرفیت محدود را نیز تحت الشعاع قرار دهیم و ورود مجدد این دسته از هتل ها به چرخه بازار را در دوران پساکرونا با شبهه مواجه گردانیم، دیگر مفهوم توسعه و رونق صنعت گردشگری را نمی‌توان متصور بود.

این فعال گردشگری اظهار کرد: امید است گذار از این بحران، دستاوردهای ارزنده ای را برای توسعه صنعت گردشگری کشور و تعالی زیرساخت‌های گردشگر پذیر در پی داشته باشد و توان متولیان خدمات را در عموم حوزه ها ارتقاء بخشد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، روزنامه اعتماد نوشت: «اسفند ماه سال گذشته، وقتی که بحران کرونا در حال جهانی شدن بود و زمزمه تعطیلی لیگ‌های فوتبال و لیگ قهرمانان اروپا و حتی تعویق جام ملت‌های اروپا به گوش می‌رسید، بسیاری از فوتبالدوستان جهان عزا گرفته بودند که اگر چنین شود، چه شود! ولی واقعیت این است که همه لیگ‌های معتبر فوتبال اروپا تعطیل شدند و یورو ۲۰۲۰ هم یک سال به تعویق افتاد و آب از آب تکان نخورد. در واقع به نظر می‌‍رسد ما آدم‌ها بنده عادات‌مان هستیم. به چیزی عادت می‌کنیم و در این گمان درمی‌غلتیم که اگر آن چیز نباشد، واویلا خواهد شد. اگر چه از قدیم هم گفته‌اند ترک عادت موجب مرض است، ولی جهان اکنون بر مداری می‌گردد که بود و نبود فوتبال اهمیت چندانی برای بسیاری از مردم دنیا ندارد. در چنین شرایطی، باشگاه‌های بزرگ دنیای فوتبال هم از اکثر منابع درآمدی خودشان محروم شده‌اند. بلیت‌فروشی و حق پخش تلویزیونی و تبلیغات و آگهی را لولو برده است! اگر تا مدت مدیدی اوضاع چنین باشد، طبیعی است که کفگیر ته دیگ می‌خورد و دیگر پرداخت دستمزدهای نجومی به ستارگان فوتبال توجیهی نخواهد داشت.

مطابق برآورد ترنسفر مارکت، ارزش کیلیان امباپه در سال جاری ۱۸۰ میلیون دلار است. رحیم استرلینگ و نیمار هم ۱۲۸ میلیون دلار می‌ارزند. سادیو مانه و محمد صلاح ۱۲۰ میلیون دلار، لیونل مسی نیز ۱۱۲ میلیون دلار. حقوق ماهیانه و دستمزد سالانه و کلا هزینه‌های برخورداری از چنین بازیکنانی قاعدتا ارقام چشمگیری است. اما این ارقام چشمگیر چرا پرداخت می‌شوند؟ لابد چون مردم به فوتبال علاقه دارند. ولی آیا در غیاب چنین ارقامی، علاقه مردم به فوتبال فروکش می‌کند؟ بدیهی است که نه. اینتر در سال ۱۹۵۹ می‌خواست پله را یک میلیون دلار بخرد. در آن دوران، ستاره‌های بزرگی مثل دی‌استفانو و پوشکاش و ریموند کوپا و ژوست فونتن و دی‌دی و واوا و زیتو و گارینشا و بابی چارلتون و بابی مور و بسی بازیکن باکیفیت دیگر در جهان فوتبال خوش می‌درخشیدند و مردم از تماشای بازی‌های‌شان لذت می‌بردند اما قیمت هیچ یک از این ستاره‌ها به گرد پای قیمت بازیکنی نه چندان تراز اول، مثل سادیو مانه، نمی‌رسید. یوهان کرایف در تاریخ فوتبال صد پله بالاتر از رحیم استرلینگ است ولی پولی که باشگاه‌های فعلی باید بابت برخورداری از رحیم استرلینگ بپردازند، قابل مقایسه نیست با پولی که بارسلونا موقع خرید کرایف به آژاکس پرداخت. در واقع باید گفت که سرمایه‌داری خر خوبی سوار شده است! یعنی سرمایه‌داری بر گرده فوتبال نشسته و در حال پیشروی است. سرمایه‌دار در پی آن است که سرمایه‌اش سود بدهد وگرنه محال است در دنیای فوتبال سرمایه‌گذاری کند.

همین نکته به ظاهر کوچک ولی اساسی، یعنی سود دادن سرمایه، موجب می‌شود دنیای فوتبال بر مدار خاصی بگردد. در این مدار خاص، مشتری‌یابی نقش ویژه‌ای پیدا می‌کند. نام دیگر مشتری‌یابی، توسعه فوتبال است. وقتی فیفا از توسعه فوتبال حرف می‌زند، منظورش این است باید مردمان بی‌علاقه به فوتبال را به این ورزش علاقه‌مند کنیم. اما واقعا چرا باید این طور شود؟ مردم هندوستان علاقه‌ای به فوتبال ندارند؛ مردم چین هم. چرا باید فیفا بکوشد بلکه در دو دهه آینده، آن همه هندی و چینی مشتاق و مشتری فوتبال شوند؟ طبیعتا چون فیفا دنبال پول بیشتر است. حامیان مالی فیفا هم. پس با هدف رسیدن به پول بیشتر و در واقع رسیدن به سود، سرمایه‌گذاری‌های کلانی صورت می‌دهند تا نیاز در جمع انبوهی از مردم کره زمین ایجاد شود که تعدادشان نزدیک به ۳ میلیارد نفر است. اما اگر منطق سرمایه را کنار بگذاریم، جا دارد بپرسیم چرا باید ۳ میلیارد نفر را نیازمند چیزی کنیم که تا دیروز فارغ از آن بودند؟ کار مردم چین و هند بدون فوتبال لنگ نبوده است. آنها بدون فوتبال هم می‌توانند خوش باشند. پس چرا باید خوشی آنها را گره بزنیم به فوتبال؟ چون نهایتا قرار است آدم‌هایی را که اکثر آنها نه دانایی و نه اخلاق در خوری دارند، به عنوان بازیکن فوتبال با قیمت‌های گزاف بخریم و بفروشیم؟ آیا وقتی که فوتبالیست‌ها این قدر نمی‌ارزیدند، فوتبالدوستان دنیا از فوتبال لذت نمی‌بردند؟

در برزیل دهه ۱۹۲۰ مردم عاشق فوتبال بودند. در زمین‌های خاکی جمع می‌شدند و از بازی یا تماشای بازی فوتبال لذت می‌بردند. سال‌هاست که مردم سوئد و اسکاتلند از فوتبال لذت می‌برند ولی لیگ فوتبال این دو کشور، به دستمزدهای نجومی و بی‌منطق آلوده نشده است. در شهرهای کوچک سوئد و ایسلند و نروژ، مردم فوتبالدوست هر یکشنبه در ورزشگاه حضور پیدا می‌کنند و از تماشای بازی تیم محبوب‌شان لذت می‌برند و آخر هفته دلنشینی را تجربه می‌کنند آمیخته به هیجان و شادی و یا اندوهی که سرشتی فانتزی دارد و جانگذار و ویرانگر نیست. حداکثر افسوسی است بابت گل نشدن ضربه فلان بازیکن. بنابراین سیستمی که در پی ارتقای قیمت بازیکنان بزرگ فوتبال به ارقامی بالای ۱۰۰ میلیون و ۲۰۰ میلیون دلار است، دغدغه‌اش نه لذت بردن مردم از فوتبال که کسب سود بیشتر از این بازی زیباست. اما این سود بیشتر لزوما به بازی‌های زیباتر ختم نمی‌شود. هیچ دلیلی ندارد که بگوییم بازی‌های بارسلونا و رئال مادرید و اتلتیکو مادرید و بایرن مونیخ در فاصله ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰، زیباتر از بازی‌های آژاکس و بایرن مونیخ در فاصله ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ است. مردم شرق اروپا در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ از تماشای بازی تیم‌هایی مثل دینامو کی‌یف و استوا بخارست لذت می‌بردند. با پول کمتر هم می‌توان لذت فوتبال را تجربه کرد. چه لذت بازی و چه لذت تماشا.

در دهه ۱۳۶۰، مردم ایران آشکارا بیش از امروز دوستدار فوتبال بودند و از تماشای بازی‌های استقلال و پرسپولیس در جام باشگاه‌های تهران و نیز بازی تیم‌هایی مثل ملوان و شاهین اهواز در جام حذفی لذت می‌بردند. در حالی که رفاه ستاره‌های بزرگ فوتبال ایران در آن دوران، به هیچ ‌وجه حتی قابل مقایسه با بازیکنان درجه دوم فوتبال ایران در این ایام نبود. سطح زندگی عبدالعلی چنگیز و ناصر محمدخانی و شاهرخ بیانی در آن زمان، چندان بالاتر از سطح زندگی مردم عادی نبود. ولی الان سطح رفاه شهروندان عادی هزار درجه پایین‌تر از رفاه فرهاد مجیدی و مهدی رحمتی و علیرضا بیرانوند و جلال حسینی و امیر قلعه‌نویی است.

آن روزها حتی خواندن گزارش بازی‌های مهم فوتبال در مجلات ورزشی نیز لذتبخش بود. خوشایندی مطالعه گزارش یک بازی مهم فوتبال در مجلات دنیای ورزش و کیهان ورزشی، گاه حتی از تماشای ال‌کلاسیکو در روزگار کنونی هم بیشتر بود. اما وقتی که در پی آن باشیم که تسمه از گرده فوتبال بکشیم و زمین سرمایه‌داری لجام‌گسیخته را با آن به ‌تمامی شخم بزنیم، کارمان به اسراف در لذت‌جویی کشیده می‌شود و نهایتا به اینجا می‌رسیم که تماشای ال‌کلاسیکو هم چنگی به دل‌مان نمی‌زند.

یکی از فواید شیوع کرونا، اتفاقا همین جمع شدن بساط فوتبال فوق حرفه‌ای و سوپرسرمایه‌دارانه در کشورهای پیشرفته دنیاست. در واقع کرونا توی سر مال می‌زند ولی این کار نه به معنای دور شدن از انصاف، بلکه به معنای منصفانه‌تر شدن شرایط است. یعنی کاهش قیمت‌ کالاهایی که قیمت‌شان بدون دلیل موجه متورم شده بود و بیش از حد بالا رفته بود. کاهش ارزش بازیکنان در بازار نقل و انتقالات، می‌تواند یکی از پیامدهای مثبت ظهور کرونا در دنیای فوتبال باشد. این امر برای مالکان و مدیران باشگاه‌های بزرگ مصیبت‌بار است ولی نهایتا به سود روح فوتبال در دنیای امروز است؛ به ویژه اگر این وضع دوام آورد و پس از رخت بر بستن کرونا از دنیای فوتبال، یک‌شبه همه ‌چیز به وضع سابق بازنگردد. دست‌ کم کرونا می‌تواند تلنگری باشد برای بسیاری از اهالی فوتبال؛ تلنگری برای اندیشیدن به این دو سوال اساسی: توسعه سرمایه‌دارانه فوتبال در دنیا مهم‌تر است یا لذت فوتبال؟ آیا ستاره‌های فوتبال واقعا این قدر می‌ارزند؟»

به گزارش ایسنا بامداد روز ۲۴ فروردین ماه  شاهد وقوع آتش سوزی در یکی پاساژ های به نسبت وسیع تهران، پاساژ ستارخان واقع در محله ستارخان بودیم. مرکزی که بر اساس اعلام سازمان آتش نشانی، پیش از این نیز از سوی این سازمان پیش مورد بازدید قرار گرفته بود و اخطار لازم به آن اعلام شده بود. طی این حریق که خوشبختانه خسارت جانی نداشت اما حدود ۱۲ باب مغازه طعمه حریق شدند و خسارت مالی زیادی بر جای ماند .

سید جلال ملکی -سخنگوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران- در گفت و گو با ایسنا در پاسخ به اینکه علت وقوع حریق در پاساژ ستارخان چه بوده است گفت: با توجه به گستردگی حریق و سوختن ۱۲ باب مغازه به صورت کامل بررسی های لازم در خصوص علت حادثه شاید نیاز به زمان داشته باشد و هنوز علت مکتوب و دقیقی در این خصوص ارائه نشده است.

وی در باره اینکه پاساژهای تهران چقدر ایمن هستند و چرا در برخی از این مراکز ایمنی لازم رعایت نمی شود گفت: بازرسی هایی که سازمان آتش نشانی تهران انجام می دهد رایگان است و اگر قرار باشد کارشناسی از بخش های خصوصی این بازدید ها را انجام دهد برای اقدامات مشابه مبلغ قابل توجهی دریافت می کند. شاید به علت همین رایگان بودن بازدید ها آن را جدی نمی گیرند.

وی ادامه داد: کارشناسان سازمان بارها برای بازدید به برخی از مراکز تجاری مراجعه می کنند اما از آن جایی که سازمان قدرت اجرایی بالایی در این زمینه ندارد، بسیاری از اخطارات جدی گرفته نمی شود. با این وجود از زمانی که همکاری دستگاه قضایی در این زمینه افزایش یافته شرایط بهتر شده است، پیش از اینکه حمایت دستگاه قضایی نیز وجود نداشت وضعیت اصلا مناسب نبود.

ملکی با تاکید بر اینکه همچنان با روز های آرمانی در خصوص ایمنی مراکز تجاری تهران فاصله بسیاری داریم گفت: قوانین در این زمینه دچار برخی از نقص ها هستند که باید برطرف شود برخی از کاغذ بازی ها و ارسال نامه ها کاهش پیدا کند چرا که کمی دست و پا گیر است و سرعت رسیدگی را کاهش می دهد. البته بخشی از نقص ها برطرف شده اما بیش از این باید انجام شود و به مرحله ای برسیم که اگر یک مرکز تجاری تا فرصت معینی ایمن سازی های لازم را انجام نداد آتش نشانی به صورت مستقیم در این خصوص اقدام کند. اگر این شرایط محقق شود افرادی که ایمنی را رعایت نمی کنند متوجه می شوند دستور آتش نشانی در حوزه ایمنی از لحاظ قانونی پرقدرت است.

سخنگوی سازمان آتش نشانی تهران افزود: برخی چون می دانند که آتش نشانی این قدرت را ندارد برای اخطار ها اهمیت قائل نمی شوند، علاوه بر این شهروندان باید بدانند که انجام ایمنی های لازم برای تامین ایمنی جان و مال خودشان است. فردی که در یک مرکز تجاری فعالیت می کند باید در نظر داشته باشند که حادثه خبر نمی کند و اگر ایمن سازی انجام نداده باشند خسارت ها برایشان جبران ناپذیر خواهد بود.

وی با اشاره به وقوع حریق در پاساژ ستارخان گفت: به عنوان مثال در حریق پاساژ ستارخان اگر ایمن سازی های لازم انجام شده بود شاید خسارت ها به صورت چشمگیری کاهش پیدا می کرد. ضمن اینکه در صورت انجام ایمن سازی خود کسبه خیال آسوده تری خواهند داشت.

ملکی با تاکید بر اینکه اگر حادثه ای در یک مرکز تجاری زمانی رخ دهد که افراد بسیاری در آن محل حضور دارند خسارت ها واقعا جبران ناپذیر خواهد شد گفت: اگر حادثه ای خسارت جانی بر جای بگذارد با میلیارد ها تومان نیز جبران نخواهد شد، این حادثه هایی که اتفاق می افتد و خسارت جانی ندارد تلنگری است برای اینکه بدانیم باید به فکر باشیم. همه ما حادثه دلخراش و جبران ناپذیر پلاسکو را تا ابد به خاطر خواهیم داشت، باید از وقوع پلاسکوهای دیگر جلوگیری کنیم.

سخنگوی سازمان آتش نشانی تهران تصریح کرد: بسیاری از مراکز تجاری که سازمان آتش نشانی بازدید کرده اما تاییدیه ایمنی ندارند اقدامات لازم را انجام نمی دهند، اینکه ما هر بار بازدید کنیم و آن ها تغییری ایجاد نکنند راهی را پیش نمی برد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، در جلسه‌ای که به تازگی با حضور مسئولان فدراسیون پزشکی ورزشی به همراه دو تن از نمایندگان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دیگر اعضای ستاد مقابله با گسترش کرونا در ورزش برگزار شده، مقرر گردیده است که وضعیت سلامت قهرمانان رشته‌های مختلف ورزشی در سراسر کشور پایش شود که در این راستا سنجش وضعیت ابتلا به کرونا نیز در دستور کار قرار دارد.

در خصوص پایش وضعیت قهرمانان رشته‌های مختلف ورزشی در سراسر مقرر شده است که تیم‌های عملیاتی ستاد مرکزی و هیات‌های استانی، گزارش جامعی از آخرین شرایط قهرمانان ورزش کشور تهیه و تدوین کرده و به ستاد مقابله با گسترش کرونا در ورزش ارائه کنند.

فدراسیون پزشکی با اعلام این خبر به ایسنا، اعلام کرد که پایش مربوطه با محوریت اصلی سنجش وضعیت ابتلا به کرونا مدنظر قرار خواهد گرفت، هرچند که بخش های دیگری نیز دارد و سلامت قهرمانان رشته‌های مختلف ورزشی در سراسر کشور را مورد ارزیابی قرار خواهد داد و زمان اجرای آن طی هفته جاری اعلام می‌شود.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، جهان در سال ۲۰۲۱ شاهد بزرگترین رویداد ورزشی است. المپیک توکیو که قرار بود مرداد سال ۹۹ برگزار شود به دلیل شیوع ویروس کرونا یک سال به تعویق افتاد و ۱ تا ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ برگزار می‌شود. ورزش ایران تاکنون ۵۲ سهمیه برای این بازی‌ها کسب کرده که سهم زنان ۶ و مردان ۴۶ سهمیه است. با این حال تلاش برای کسب سهمیه همچنان ادامه دارد و با برگزاری مسابقات انتخابی احتمال افزایش در این تعداد وجود دارد.

نجمه خدمتی، آرمینا صادقیان، فاطمه کرم‌زاده و هانیه رستیمان(تیراندازی)، حمیده عباسعلی و سارا بهمنیار(کاراته) زنان ورزشکاری هستند که تاکنون سهمیه قطعی المپیک ۲۰۲۰ را کسب کرده‌اند و ورزشکاران دیگری نیز فرصت دارند تا مسافر توکیو شوند.

زنان ایران برای المپیک ریو ۹ سهمیه کسب کرده بودند که چهار سهمیه آن در تیراندازی و پنج سهمیه دیگر در رشته‌های تکواندو، قایقرانی، دوومیدانی، تیروکمان و تنیس روی میز به دست آمد. تیراندازان تاکنون برای بازی‌های ۲۰۲۰ چهار سهمیه دور قبل را تکرار کرده‌اند و احتمال افزایش تعداد آن از طریق رنکینگ نیز وجود دارد؛ گلنوش سبقت‌اللهی با توجه به جایگاه خود در رتبه‌بندی جهانی، یکی از شانس‌های این رشته است. نکته قابل توجه در این دوره شانس کم الهه احمدی است. او که سابقه حضور در دو المپیک قبل را دارد، موفق نشد در مسابقات انتخابی، سهمیه بازی‌های ۲۰۲۰ را کسب کند و باید منتظر اعلام رنکینگ جهانی باشد.

نکته قابل توجه دیگر این است که کاراته برای اولین بار در المپیک حضور دارد و دو زن ورزشکار ایران هم موفق شده‌اند در این رشته کسب سهمیه کنند اما در تکواندو هنوز سهمیه‌ای به دست نیامده است. در حالی که این رشته در ریو یک سهمیه داشت و اولین مدال تاریخ زنان ایران در المپیک (برنز کیمیا علیزاده) را هم به دست آورد. همچنین رشته‌های قایقرانی، دوومیدانی، تیروکمان و تنیس روی میز که در ریو هر کدام یک نماینده داشتند، با شروع مسابقات انتخابی شانس خود را برای کسب سهمیه ۲۰۲۰ امتحان می‌کنند.

دختران در بخش‌های آب‌های آرام و رویینگ به دنبال المپیکی شدن هستند. قرار بود مسابقات انتخابی این رشته فروردین و اردیبهشت ۹۹ برگزار شود اما به دلیل شیوع کرونا به تعویق افتاد. در تنیس روی میز نیز مسابقات به صورت منطقه‌ای برگزار می‌شود و قرار است که ندا شهسواری و شیما صفایی به عنوان نمایندگان ایران به مسابقه انتخابی آسیایی میانه اعزام شوند. شهسواری سهمیه دور قبل این منطقه را از آن خود کرد و این امیدواری وجود دارد که یکی از پینگ‌پنگ‌بازان ایران المپیکی شود.

اوضاع در دوومیدانی متفاوت است و دختران این رشته با ورودی‌های المپیک فاصله زیادی دارند، با این حال فرزانه فصیحی که در چند ماه اخیر در ماده دوی ۶۰ متر عملکرد قابل قبولی داشته و برای اولین بار بین زنان دونده ایران سهمیه مسابقات جهانی داخل سالن را کسب کرده، یکی از شانس‌های کسب سهمیه است. هرچند فصیحی برای المپیکی شدن باید در ماده ۱۰۰ متر رقابت کند و رکورد رسمی او با ورودی المپیک فاصله دارد اما می‌توان امیدوار بود که در این ماده هم روند رو به رشدی داشته باشد.

ثریا آقایی در بدمنیتون نیز به دنبال کسب سهمیه است. در این رشته بر اساس رنکینگ به ورزشکاران سهمیه تعلق می‌گیرد و آقایی با شرکت در مسابقات مختلف به دنبال ارتقا جایگاه خود در رتبه‌بندی جهانی است اما با شیوع کرونا مسابقات این رشته تا پایان ماه جولای (۱۰ مرداد ۹۹) به تعویق افتاد و این ورزشکار باید منتظر باشد تا شرایط مناسب برای برگزاری مسابقات فراهم شود. علاوه بر این شمشیر بازی، بسکتبال و وزنه برداری هم به دنبال کسب سهمیه هستند. البته وزنه‌برداری زنان می‌خواهد از طریق وایلدکارت یک سهمیه در المپیک داشته باشد اما گفته می‌شود که شانس کمی دارد چرا که کمیته بین‌المللی المپیک قصد دارد وایلدکارت‌ها را به کشورهایی اختصاص دهد که در کل سهمیه‌های کمتری در المپیک دارند. زنان بسکتبالیست هم برای المپیکی شدن دو تورنمنت انتخابی پیش رو دارند اما با توجه به تیم‌های حاضر در این مسابقات کارشان بسیار سخت است.

حال باید دید که آیا تعداد سهمیه‌های المپیک را می‌توان به عنوان معیاری برای پیشرفت در نظر گرفت و اینکه وعده‌های حمایت از زنان ایران در عمل نیز اجرا شده و در سهمیه‌های المپیک نمود پیدا می‌کند یا نه؟

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، وزارت کشور ایتالیا اعلام کرد: نیروهای پلیس در مدت دو روز حدود ۲۳ هزار نفر را که قوانین مربوط به محدودیت‌های کرونایی را نقض کرده بودند، جریمه کرده‌اند.

طبق اعلام این وزراتخانه در روزهای جمعه و شنبه ۲۲ هزار و ۹۵۶ نفر و ۳۹۷ واحد تجاری به دلیل نقض قوانین جریمه شده اند.

به گزارش شبکه خبری سی ان ان، همچنین گزارش‌ها حاکیست که در مدت زمان تعطیلات عید پاک نیروهای پلیس ایتالیا تدابیر اتخاذ شده برای کنترل ترددها در جاده‌ها و محدودیت‌های اعمال شده را تشدید می‌کنند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در سال جاری به بخش خصوصی جدی تر از هر زمان دیگری دنبال می شود و این مسئله با جلسه وزاری امور اقتصادی و دارایی، وزیر ورزش و جوانان، وزیر دادگستری و رییس سازمان خصوصی سازی در نخستین ماه سال ۹۹ کلید خورده است و با توجه به دستور صریح رییس جمهوری به وزیر اقتصاد مبنی بر اینکه هرچه سریع تر سازوکار عرضه سهام بنگاه هایی که در اختیار دولت، نهادهای عمومی و نیروهای مسلح هستند، در بورس فراهم شود، به نظر می رسد که این دو باشگاه پر طرفدار بیش از هر زمان دیگری باید خود را در سال جاری به بخش خصوصی نزدیک ببینید.

آغاز واگذاری با عرضه ۵+۵ درصدی سهام

نکته بسیار مهم در مورد روند واگذاری این دو باشگاه این است که فروش سهام آن ها در بورس انجام نمی شود و ابتدا تنها پنج درصد برای کشف قیمت و پنج درصد هم برای سهام شناور عرضه خواهد شد تا در این راستا حباب ایجاد نشود.

پیش شرط اولیه؛ تغییر اساسنامه سرخابی ها

دیگر مسئله مهم در مورد شکل گیری ساز و کار خصوصی سازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس و بروز رسانی اساسنامه آن ها است و در مرحله اول باید اساسنامه دو شرکت طبق فرمت‌های سازمان بورس بروز رسانی شود؛ اتفاقی که به همکاری مدیران دو باشگاه و وزارت ورزش نیازمند است، بنابراین در ابتدای امر اساسنامه‌ها تغییر خواهد کرد و پس از آن صورت‌های مالی مدنظر قرار می گیرد و در ادامه با برگزاری مجمع‌های فوق‌العاده سایر فعالیت ها پیش می‌رود. ‌

پرسپولیس یک گام جلوتر استقلال

طبق اعلام، تاکنون تقریبا قیمت‌گذاری باشگاه پرسپولیس مشخص شده و حتی این باشگاه برنامه سه ساله‌اش را نیز به سازمان خصوصی سازی ارائه کرده کرده است؛ هرچند که مدیران این باشگاه به دنبال ارائه برنامه پنج ساله بوده‌اند ولی این اجازه از سوی سازمان خصوصی سازی به آن ها داده نشده است چراکه باید با برنامه سه ساله باشگاه به بورس وارد شود.

در این راستا باید خاطرنشان کرد که هر شرکتی که می‌خواهد به بورس وارد شود باید برنامه سه ساله کسب و کار ارائه کند و هر زمانی که نتواند این برنامه مدنظر قرار دهد در بورس به مشکل بر خواهد خورد چراکه متقاضیان بر اساس برنامه شرکت‌ها به بورس وارد می‌شوند.

استقلالی ها اما در ارائه برنامه خود به سازمان خصوصی سازی از پرسپولیسی ها عقب‌تر هستند و در حالی که سرخپوشان پایتخت برنامه سه ساله خود را ارائه کرده‌اند اما آبی پوشان در باشگاه خود کماکان در حال تنظیم برنامه ها هستند و باید تاکید کرد تا زمانی که این فعالیت ها صورت نگیرد، روند واگذاری انجام نخواهد شد.

گفتنی است به تازگی وزاری امور اقتصادی و دارایی، وزیر ورزش و جوانان، وزیر دادگستری و رییس سازمان خصوصی سازی دور یک میز جمع شدند تا در رابطه با واگذاری این دو باشگاه به بخش خصوصی همفکری کرده و آخرین وضعیت موجود را به منظور تحقق این مهم در سال جاری و حتی در صورت امکان نیمه نخست آن، بررسی کنند و در نهایت نیز به عنوان نخستین گام، برنامه اجرایی پیشنهادی برای واگذاری قطعی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در سال ۱۳۹۹ به تصویب رسید.

در این جلسه رییس سازمان خصوصی‌سازی و وزیر ورزش و جوانان گزارشی از اقدامات انجام شده در سال ۱۳۹۸ در این رابطه از جمله حسابرسی سالیان گذشته و برگزاری مجامع این دو باشگاه، شناسایی اموال و دارایی‌های مختلف آن ها، واگذاری قطعی دو ورزشگاه درفشی‌فر مرغوبکار به دو باشگاه و همچنین شفاف شدن بدهی مالیاتی آن ها و حل کردن بسیاری از دعاوی حقوقی در سال ۱۳۹۸ ارائه کردند و وزیر امور اقتصادی و دارایی نیز بر واگذاری هرچه سریع تر دو باشگاه طی مراحل قانونی در نیمه نخست سال جاری تاکید و به همه بخش‌های ذی ربط دستورات لازم برای انجام اقدامات اجرایی و قانونی را صادر کرد و در ادامه نیز برنامه اجرایی مراحل مختلف واگذاری این دو باشگاه که توسط سازمان خصوصی‌سازی تهیه شده بود به جلسه پیشنهاد شد و مورد تصویب هیات عالی واگذاری شرکت‌های دولتی قرار گرفت.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، احمد سعادتمند با حضور در برنامه «فوتبال برتر»، درباره انتخابش به عنوان مدیرعامل آبی پوشان پایتخت اظهار کرد: دلیل اولم برای آمدن به استقلال انگیزه و علاقه به باشگاه و شناختم از مشکلات باشگاه بوده است. ما چند جلسه با دکتر سلطانی فر و کادر مدیریت باشگاه داشتیم و تصمیم های لازم را گرفتیم. باشگاه استقلال به هیچکس بدهکار نیست. بیش از ۳۰ میلیون نفر پشت این باشگاه است و استقلال این قابلیت را دارد که در آسیا آقایی کند. شاید در برهه پرمشکلی باشیم اما برند استقلال و این تعداد هوادار می تواند سطح باشگاه را بالاتر ببرد. ما با برنامه هایی که دادیم، کار را در دست گرفتیم و با قدرت جلو می بریم.

او ادامه داد: ما باید با تلاش خود وحدت را بین پیشکسوتان، مدیران و هواداران ایجاد کنیم. هر کسی سر جای خودش باشد، کار ادامه دار خواهد بود. همه در فضایی صمیمی و دوستانه و جدی می خواهیم مشکلات را برطرف کنیم. من ضمانتی نگرفتم اما به عنوان نماینده باشگاه قرار است که کار را جلو ببریم.

سعادتمند درباره نحوه انتخاب مدیرعامل باشگاه استقلال گفت: ما یک مجمع داریم که شامل سه تن از اعضای دولت است اما یک جایی صلاح است که سرپرست روی کار بیاید تا مدیرعامل انتخاب شود بعد از آن ابلاغی مدیرعاملی صادر می شود. ما به اتفاق آقایان نظری و منزوی، سه دستور جلسه داشتیم که مهم ترین آن انتخاب مدیرعامل بود.

مدیرعامل استقلال درباره استعفای کامران منزوی گفت: خیلی ها استعفا می دهند اما اگر موافقت نشود آن فرد باید به کارش ادامه دهد.

او درباره وضعیت حضور اسماعلیل خلیل زاده گفت: آقای خلیل زاده در یک سال گذشته کارهای بسیاری انجام دادند و عضو هیات مدیره هستند.  مسائل جزئی‌تری که درباره ایشان وجود دارد باید از خودشان بپرسید اما همه مصمم برای ادامه کار هستند. ما کفش آهنی پوشیدیم که کار کنیم و مشکلات به حداقل برسانیم.

مدیرعامل استقلال افزود: باشگاه استقلال باید سالی ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیارد پول باید دربیاورد. باشگاه باید به جایی برسد که برای یک ایجاد خیریه برنامه ریزی کند. از یک زمانی نباید بگوییم باشگاه استقلال بدهکار است باید به جایی برسیم که بتوانیم به هوادار کمک کنیم. از روز سوم بیش از ۸ نشست داشتیم و به سراغ مشکلات رفتیم تا بتوانیم آنها را برطرف کنیم.

او درباره انتظارات هواداران از مدیریت جدید گفت: انتظارات بالاست. حرف بنده این است اگر می خواهیم به قهرمانی برسیم، باید دارای یک تیم کامل باشیم. با یک تیم و بازیکنان خوب اما مدیریت ضعیف نمی‌شود به موفقیت رسید.

مدیرعامل استقلال درباره عملکرد خود در این چند روز گفت: بنده از ۱۶ فروردین شروع به کار کرده و در این ۹ روز نشست‌های زیادی برگزار کرده‌ایم. مشکلات کم نیست و ما به سوی تک تک آنها خواهیم رفت. چند پرونده در فیفا وجود دارد. برخی قابل حل هستند و برای آنها زمان تعیین شده است. ما در حال حل آنها هستیم. برخی حساسیت زمانی ندارند و ما هم برای حل آنها عجله ای نداریم اما برای رفع آنها برنامه ریزی کرده ایم.

سعادتمد در پاسخ به این سوال که مقدار طلب‌های باشگاه استقلال چقدر است گفت: بنده فعلا علاقه ای به بیان اعداد و ارقام ندارم اما همین را بدانید که اگر مطالبات خود را بگیریم با برنامه موفق به درآمدزایی خواهیم شد. برخی از عزیزان هستند که ما نسبت به آنها وظایف خود را انجام داده ایم اما هنوز آنها به وظایف خود عمل نکرده اند. سکوت ما نشانه این نیست که به این مسائل آگاهی نداریم بلکه صبر می‌کنیم تا خودشان با تعامل بیایند و مطالبات خود را پرداخت کنند. اگر از صبر ما سوءاستفاده کنند، از مسیر قضایی اقدام خواهیم کرد.

او درباره مطالبات بازیکنان و کادر فنی استقلا گفت: تا آخر فروردین سعی خود را می‌کنیم پرداختی داشته باشیم اما اگر شرایط حال حاضر کشور را در نظر بگیریم باید کمی به ما فرصت بدهید. ما به قراردادهای بازیکنان و کادر فنی خود کاملا متعهد هستیم.

او درباره برنامه باشگاه استقلال برای درآمدزایی اقتصادی گفت: پولداری خیلی خوب است و امیدوارم مردم در سال جدید پولدار باشند اما ما در باشگاه نیاز به آدم پولساز داریم. ما در جلساتی که داشتیم به این فکر کردیم که چرا نباید برای موزه باشگاه درآمد داشته باشیم؟ من می‌خواهم بگویم که مدیران باید تفکر درآمدزایی و پول درآوردن برای باشگاه داشته باشند و فکر می‌کنم این تفکر در باشگاه جاری است.

سعادتمند خاطرنشان کرد: فکر می‌کنم دو نفر دیگر می‌توانند به کادر مدیریت باشگاه اضافه شوند؛ افرادی که به باشگاه می‌آیند باید دلسوز باشند و تفکر اقتصادی داشته باشند. ما در این مدت با ۱۵ گروه اقتصادی صحبت کردیم. ما داریم بررسی می‌کنیم چه کسانی درآمد دارند، اهلیت دارند و می‌توانند به استقلال کمک کنند. اگر ما بتوانیم این صداقت بین هواداران ایجاد کنیم، شک نکنید اتفاقات بهتری برای استقلال می افتد. در حال حاضر بنده، حجت نظری، اسماعیل خلیل زاده و کامران منزوی، ۴ اعضای هیات مدیره هستیم که همه آنها ورزشی و اقتصادی هستند و افراد دیگری هم می‌توانند به این جمع اضافه شوند.

مدیرعامل استقلال درباره وضعیت شیخ دیاباته و قرارداد بازیکنان گفت: ما دیاباته را حتما حفظ می‌کنیم. بعد از انجام پرداختی‌های لازم به سراغ تمدید قرارداد بازیکنان می‌رویم و با آنها وارد مذاکره می‌شویم.

او درباره شکایت وینفرید شفر گفت: ما با ایشان صحبت کردیم و قرار شد بعد از این مسائل کرونا در امارات بحثی داشته باشیم تا برای تخفیف مذاکرات لازم انجام شود.

سعادتمند در پاسخ به این سوال که استراماچونی از باشگاه شکایت کرده است، اظهار کرد: من شکایتی از ایشان ندیدم و تلاش می‌کنیم با ایشان هم به توافق برسیم. ما دوستانی در ایتالیا داریم تا بتوانیم مسائل موجود را رفع کنیم. پروژه مرغوبکار در دست کار است و دارد کارهایش انجام می‌شود. کمیته حسابرسی قرار است در باشگاه پایه‌گذاری شود. من این قول را به هواداران می‌دهم که ساختمان ما هم به ۴۵ طبقه برسد. من یک وکیل برای کمپ ناصر حجازی و پروژه مرغوبکار در نظر گرفتم تا این مشکلات برطرف شود.

مدیرعامل استقلال افزود: ما طرحی را برای دوستان مد نظر داشتیم یک کمپرسور برای کمپ ناصر حجازی در نظر گرفته شود. زمین تمرین تیم ما برای مجموعه صنایع دفاع در نظر گرفته شده است و  مجموعه انقلاب هم در دستور کار است. البته برای مرغوب‌سازی چمن این زمین باید تمهیداتی مد نظر گرفته شود.  فرهاد مجیدی در این رابطه به من زنگ زد که فضا باید آماده باشد.

سعادتمند درباره برگزاری مسابقات لیگ قهرمانان آسیا در کشور ثالث اظهار کرد:  ما برای برگزاری مسابقات در کشور ثالث تمامی امکانات موجود را فراهم می‌کنیم. اگر قرار است این مسابقات تجمیعی برگزار شود. تیم ما باید ۲۰ روز در آنجا باشد و این به ضرر ماست چون ما برنامه خود را برای کشور ثالث طرح کردیم.

او درباره ادامه مسابقات لیگ برتر یا عدم برگزاری آن گفت: شما دیدید در لیگ بلژیک قهرمان اعلام شد که اتحادیه اروپا اعلام کرد که حق ندارد چنین کاری را انجام دهد. بهتر است که حرف‌های کارشناسی بزنیم. قهرمان باید در زمین فوتبال مشخص شود. ما با یک بازی کمتر و با یک برد می‌توانیم مدعی قهرمانی باشیم اما تابع شرایط کشوری و جهانی هستیم. باید یک نشستی فراگیر در این رابطه برگزار شود تا دغدغه‌ها به طور کامل مورد ارزیابی قرار بگیرد.

مدیرعامل استقلال درباره تمرینات این تیم تاکید کرد: با توجه به صحبت هایی که من با فرهاد مجیدی داشتم، تمرینات استقلال در حال حاضر به صورت مجازی در حال انجام است و بازیکنان با GPS مورد ارزیابی قرار می‌گیرند.

او درباره مبلغ پرداختی موسوی، عضو پیشین کادر مدیریتی باشگاه استقلال گفت: آن زمان باشگاه نیاز مالی داشت و آقای موسوی به استقلال کمک مال کرد، همین.

سعادتمند در پاسخ به این سوال که برای خصوصی سازی استقلال چه خواهید کرد، گفت: ما عزم خود را جزم کرده ایم تا این اتفاق رخ دهد. اگر به تیم‌های موفق جهان نگاه کنید، هر کدام یک باکس سهامداران دارند. استقلال و پرسپولیس باید به دست مردم سپرده شوند تا به موفقیت برسند.

انتهای پیام