نویسنده: خبرگزاری ایرنا

دکتر مصطفی قانعی روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار دانشگاه و آموزش ایرنا افزود: از بهمن ماه سال گذشته تحقیق در خصوص دارو برای ویروس کرونا در کشور شروع و در ۲۷ اسفند ماه نتایج تحقیق محققان ایرانی در مورد داروی ترکیبی برای بهبود ضایعه التهاب ریه مبتلایان به ویروس کووید ۱۹ منتشر شد.
وی بیان کرد: در این تحقیق اعلام شد آنچه به بستری و فوت مبتلایان به کووید ۱۹ منجر می شود، ضایعه التهاب ریه است و باید در رژیم درمانی برای درمان این ضایعه داروی کورتیکوید استرویید خوراکی در مدت زمان کوتاه استفاده شود.
قانعی گفت: البته داروهای آزیترومایسین و ناپروکسن نیز به دلیل داشتن خاصیت ضدالتهابی در تهیه این داروی ترکیبی استفاده شدند.
رئیس کمیته علمی ستاد مقابله با ویروس کرونا بیان کرد: در اسفند ماه سال گذشته در ابتدای شیوع این بیماری در پروتکل های درمانی کشورهای آمریکا و انگلیس آمده بود که به هیچ وجه به بیماران کووید ۱۹ کورتن ندهید اما الان آنها نیز به این نتیجه رسیدند که کورتن می تواند در درمان التهاب ریه این بیماران موثر باشد.
وی با اشاره به اینکه آنها در حال حاضر به فرم تزریقی درمان با کورتن که داروی دگزامتازون است، دست یافته اند، افزود: ما نتایج مثبت استفاده از نوع خوراکی کورتن را در اسفند ماه گذشته اعلام کرده بودیم و تفاوتی بین داروی تزریقی و خوراکی کورتن نیست.
قانعی در خصوص فواید نوع خوراکی این دارو نسبت به نوع تزریقی آن یادآور شد: فرم خوراکی آن ارزانتر است همچنین برای بیماران کرونایی به لحاظ اینکه در حین تزریق به دلیل نزدیکی با بیمار احتمال انتقال ویروس وجود دارد، مناسب تر است.
وی یادآور شد: ما نتایج تحقیقات انجام شده در خصوص استفاده از کورتن را ۲۷ اسفند ۹۸ اعلام کردیم اما ۱۵ روز پیش مقاله آن پذیرش و چاپ شده است. حتی یک مرحله جلوتر از این تحقیق در حال حاضر نیز در کشور انجام و نتایج آن در کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا اعلام شده است.
رئیس کمیته علمی ستاد مقابله با ویروس کرونا در خصوص این تحقیق و نتایج مربوط به استفاده از کورتن در درمان التهاب ریه یادآور شد: از روزی که فرد مبتلا به ویروس می شود تا ۱۰ روز بعد که ویروس در بدن فعالیت می کند، به این مشکل ابتدایی بیماری، آغاز ویروس و تکثیر ویروس می گوییم. از روز پنجم یا هفتم التهاب ناشی از ویروس کرونا در ریه شروع می شود و ممکن است بین هفت تا ۱۰ روز هم فاز التهابی ریه در بدن فرد مبتلا ادامه پیدا کند. اگر این فاز روبه بهبودی باشد، فرد مبتلا ترخیص می شود ولی اگر این التهاب کنترل نشود و بهبود پیدا نکند، در این صورت بیمار به آی سی یو منتقل و در برخی از مواقع منجر به فوت بیمار می شود.
وی یادآور شد: آنچه راجب به درمان ویروس کووید۱۹ می گوییم، منحصر به قسمت ابتدایی درمان است اما در پروتکل درمانی کشور ما و دیگر کشورها هنوز برای درمان التهاب ریه روشی مشخص نشده است و این نقص درمانی، مربوط به عدم استفاده از ضدالتهاب ها می شود. با این حال در کشور ما بعد از اعلام نتایج تحقیق در اسفند ماه گذشته، در برخی از مراکز از داروی ترکیبی ضدالتهاب ریه تولیدشده استفاده شد.
قانعی گفت: در این داروی ترکیبی تولیدشده آزیترومایسین به دلیل اثر ضدالتهابی و ویروسی که داشت، ناپروکسن به دلیل ضدلخته و ضدویروس بودن و کورتن خوراکی پردنیزولون نیز که با این دو دارو ترکیب شد، منجر به این شد که خاصیت ضدالتهابی دارو افزایش یابد؛ بنابراین در مطالعات نشان دادیم بیماران با استفاده از کورتن سریعا بهبود یافته و ترخیص می شوند.
قانعی افزود: مطالعه ای که در اسفند ماه انجام و نتایج آن ۱۵ روز پیش در قالب مقاله چاپ شد، کاری بود که در دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله صورت گرفت. در حال حاضر نتایج مطالعه دوم که در چهار مرکز انجام شده، در دست چاپ است و مطالعه سوم آن که با وسعت بیشتری انجام می شود، در ۱۳ مرکز در حال انجام است. بنابراین با یک منطق علمی که چطور ما به مبارزه با التهاب روبرو شده ایم، پیشنهاد این ترکیب دارویی ارائه شد.
وی گفت: در مرحله دوم و سوم انجام این تحقیق، به ترکیب داروی موجود، برخی از داروها اضافه و کم شده است؛ در مرحله دوم از داروی کلروکین استفاده نشد. در واقع اولین بار بود که به این نتیجه می رسیدیم که کلروکین معجزه ای نمی کند و اگر هم در داروی موجود حذف شود، مشکلی پیش نمی آید، این نتایج سه هفته پیش به کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا ارائه شد.
رئیس کمیته علمی ستاد مقابله با ویروس کرونا توضیح داد: در مرحله سوم این کار مطالعه به شکل تصادفی و روی ۳۰۰ بیمار در ۱۳ مرکز در حال انجام است.
قانعی خاطرنشان کرد: با توجه به ناشناخته بودن این ویروس، در اسفندماه در پروتکل های درمانی آمریکا به صراحت اعلام شده که از کورتن نباید استفاده شود اما ایران در آن زمان به اثربخشی آن دست یافته بود.
وی گفت: استفاده از کورتن در بیماری التهابی ریه قبلا توسط ایران اعلام شده بود، پیش از اینکه محققان انگلیس اعلام کنند که نوع تزریقی آن موثر است.
قانعی افزود: ما در مراکز درمانی در سطح تحقیقاتی انواع کورتن را برای درمان التهاب ریه استفاده می کنیم البته در بیمارستان های ما این روش علاوه بر تحقیقات، در فاز درمان التهاب ریه نیز استفاده شده اما هنوز این روش به عنوان پروتکل درمانی کشور ثبت نشده است.
وی ادامه داد: اکنون با تایید موثر بودن کورتن چه به صورت خوراکی و چه به صورت تزریقی، امید است استفاده از این دارو برای درمان التهاب ریه بیماران کرونایی در پروتکل درمانی کشور وارد شود.

چهارشنبه شب از هفته سی و دوم لیگ فوتبال باشگاه‌های آلمان چهار دیدار همزمان برگزار شد که تیم رده دومی بورسیادورتموند در ورزشگاه «سیگنال ایدونا پارک» برابر ماینتس با شکست دور از انتظار دو بر صفر مواجه شد.

«بورکارد» و «متاتا» برای میهمان گلزنی کردند تا ماینتس ۳۴ امتیازی شود. دورتموند نیز با قبول این باخت در امتیاز ۶۶ باقی ماند تا در ۲ هفته پایانی کار سختی برای حفظ جایگاه دوم داشته باشد.

لایپزیگ در بازی خانگی مقابل دوسلدروف با گلی که در دقیقه ۹۲ دریافت کرد، برتری را از دست داد و به تساوی دو بر دو قناعت کرد تا ۶۳ امتیازی شود.

در دیگر بازی، لورکوزن با حساب سه بر یک کلن را مغلوب کرد و ۶۰ امتیازی شد و همچنین، آگزبورگ مقابل هافنهایم با نتیجه سه بر یک شکست خورد.

پیش از این نیز، فرانکفورت با حساب دو بر یک شالکه را شکست داد.

شب گذشته بایرن‌مونیخ با برتری یک بر صفر مقابل وردربرمن قهرمانی خود را قطعی کرد تا برای هشتمین بار متوالی، فاتح بوندسلیگا شود.

رای‌گیری این انتخابات با توجه به همه‌گیری ویروس کرونا به شکل بی‌سابقه‌ای انجام شد به گونه‌ای که یک نفر از هر نمایندگی می‌توانست در سالن مجمع عمومی سازمان ملل متحد حاضر شود و به داوطلبان این انتخابات رای دهد.

از این رو، دیپلمات‌های کشورهای مختلف در صف طولانی قرار گرفتند تا حضور همزمان آنها موجب شلوغی در سالن مجمع نشود.

آنها آرای خود را به سه صندوق انداختند که یکی از آنها برای انتخاب رئیس هفتاد و پنجمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود، دیگری برای انتخاب اعضای غیردائم شورای امنیت برای سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ و صندوق سوم هم برای انتخاب اعضای شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد بود.

بر اساس نتیجه منتشر شده، از مجموع ۱۹۲ رای ماخوذه برای گروه الف از کشورهای آسیا و پاسفیک، هند توانست با  ۱۸۴ رای حد نصاب لازم را برای حضور در شورای امنیت به دست آورد.

اما کنیا با ۱۱۳ رای و جیبوتی با ۷۸ رای به دلیل اینکه حد نصاب لازم ۱۲۸ رای را کسب نکردند، باید بار دیگر در روز پنج‌شنبه به رقابت بپردازند.

در گروه ب که شامل کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب است، مکزیک با ۱۸۷ رای، دیگر کرسی شورای امنیت را از آن خود کرد.

برای گروه سوم یعنی اروپای غربی و دیگر کشورها، رقابت بین نروژ، ایرلند و کانادا شکل گرفته بود که در نهایت نروژ با ۱۳۰ رای و ایرلند با ۱۲۸ رای، ۲ کرسی مربوطه در شورای امنیت را به دست آوردند.

کانادا هم با ۱۰۸ رای نتوانست حد نصاب ۱۲۸ رای را به دست آورد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد ۱۵ عضو دارد که ۱۰ عضو آن را اعضای غیر دائم تشکیل می‌دهند. این اعضا به مدت ۲ سال با رای‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب می‌شوند به گونه‌ای که برای هر سال، نیمی از آنها برگزیده می‌شوند.

به این ترتیب با پایان یافتن سال ۲۰۲۰ میلادی، عضویت بلژیک،جمهوری دومنیکن، آلمان، اندونزی و آفریقای جنوبی هم به پایان می‌رسد و اعضای جدید در کنار استونی، نیجر، سنت وینسنت و گرنادین، تونس و ویتنام، ۱۰ عضو غیر دائم را برای سال ۲۰۲۱ میلادی تشکیل خواهند داد.

روسیه، چین، انلگیس، آمریکا و فرانسه هم پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد و دارای حق وتو هستند.

به گزارش شین هوا، ماهواره «گائوفن-۹ ۰۳» بعدازظهر چهارشنبه با راکت «لانگ مارچ-۲ دی» به مدار زمین فرستاده شد.
این ماهواره عمدتاً با هدف دیده‌بانی زمین، برنامه‌ریزی شهری، طراحی شبکه‌های جاده‌ای، ارزیابی برداشت محصولات کشاورزی و جلوگیری از بروز بلایای طبیعی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
علاوه بر این، ماهواره گائوفن-۹ ۰۳ برای کسب اطلاعات لازم در جهت احداث پروژه «یک کمربند، یک جاده» نیز استفاده خواهد شد.
به همراه این ماهواره، دو ماهواره دیگر نیز به فضا فرستاده شد. یکی از آنها برای آزمایش فناوری نانوماهواره‌هاست و دیگری با هدف کسب اطلاعات درباره حرکت جهانی کشتی‌ها و هواپیماها و «اینترنت اشیا» به فضا فرستاده شده است.
مقامات چین سه‌شنبه از تعویق پرتاب آخرین ماهواره متعلق به سامانه ناوبری بیدو این کشور به دلیل «مشکلات فنی» خبر دادند.
مقامات سازمان ملی هوا – فضای چین، زمان جدید پرتاب این ماهواره را هنوز اعلام نکرده اند.
این ماهواره قرار بود به عنوان سی و پنجمین و آخرین ماهواره بیدو ۳ به فضا پرتاب شود. با پرتاب این ماهواره، سیستم ناوبری بیدو چین با بیش از ۱۰ میلیارد دلار هزینه تکمیل می‌شود و به مشترکان سراسر جهان در هفت زمینه از جمله موقعیت‌یابی و ناوبری خدمات‌رسانی خواهد کرد.

بولتون در کتاب تازه خود که قرار است با عنوان «اتاق حوادث: یک خاطره از کاخ سفید» نوشته است که ترامپ ژوئن ۲۰۱۹ در حاشیه اجلاس گروه ۲۰ در ژاپن دیداری تک به تک با رییس جمهوری چین داشت و این درخواست را در آن دیدار مطرح کرده بود.
ترامپ در آن دیدار به شی گفته بود که اگر چین محصولات کشاورزی بیشتری از کشاورزان آمریکایی بخرد به شانس وی در انتخابات کمک خواهد کرد.
بولتون در کتابش که قرار است هفته آینده منتشر شود، نوشت که شی نزد ترامپ از کسانی که در آمریکا از چین انتقاد می‌کنند گلایه کرده بود.
بولتون نوشت: ترامپ فوراً تصور کرده که منظور شی، دموکرات‌هاست. ترامپ نیز با تأیید این موضوع گفت که خصومت زیادی در میان دموکرات‌ها [نسبت به چین] وجود دارد.
بولتون افزود: او (ترامپ) سپس در کمال تعجب بحث را به انتخابات آینده ریاست جمهوری آمریکا کشاند و به قابلیت اقتصادی چین برای تأثیرگذاری بر مبارزات انتخاباتی آمریکا اشاره کرده و از شی خواست تا پیروزی وی را تضمین کند.
واشنگتن پست گزارش داد: توصیفاتی که بولتون ارائه کرده است شباهت قابل توجهی دارد با مسائلی که منجر به برگزاری جلسه استیضاح ترامپ در سنای آمریکا شد.
ترامپ سال گذشته در تماسی تلفنی با «ولودیمیر زلنسکی» رییس جمهوری اوکراین از وی خواسته بود تا در ازای دریافت کمک نظامی از آمریکا، تحقیقاتی در مورد عملکرد مالی «جو بایدن» و پسرش در اوکراین انجام دهد. افشای این مسأله منجر به استیضاح ترامپ شد.
واشنگتن پست نوشت که به کتاب ۵۹۲ صفحه‌ای بولتون دست یافته و مشاور امنیت ملی سابق کاخ سفید در این کتاب تمرکز زیادی بر مسائل و تصمیم‌های سیاست خارجی از اوکراین و ونزوئلا گرفته تا کره شمالی و ایران دارد.
واشنگتن پست به نقل از کتاب بولتون گزارش داد: رجب طیب اردوغان رییس جمهوری ترکیه در ماه می ۲۰۱۸ یادداشتی به ترامپ داد و در آن نوشته بود یک شرکت ترکیه‌ای که از سوی آمریکا به ظن نقض تحریم‌های ضدایرانی تحت تحقیق قرار دارد، بی‌گناه است.
بولتون همچنین در کتابش به برخی اظهارات عجیب رییس جمهوری آمریکا اشاره کرده و نوشته است که ترامپ حمله احتمالی به ونزوئلا را «باحال» توصیف کرده و گفته که این کشور «در حقیقت بخشی از ایالات متحده آمریکاست.»
علاوه بر این، ترامپ از «شینزو آبه» نخست وزیر ژاپن خواسته بود تا به وی کمک کند که به توافقی با ایران دست پیدا کند.
ترامپ همچنین به رییس جمهوری چین گفته بود که مردم آمریکا مشتاق هستند که قانون اساسی تغییر پیدا کند تا وی بیش از دو بار رییس جمهوری آمریکا شود.

بولتون: ترامپ دروغ می‌گوید
گزارش واشنگتن پست درباره کتاب بولتون در حالی است که شبکه «ای.بی.سی» اعلام کرد مصاحبه‌ای با مشاور امنیت ملی سابق آمریکا انجام داد و وی ترامپ را به دروغگویی متهم کرده است.
این شبکه چهارشنبه شب بخش‌های کوتاهی از این مصاحبه را پخش و اعلام کرد که نسخه کامل آن یکشنبه پخش خواهد شد.
«مارتا راداتس» خبرنگار ای.بی.سی که این مصاحبه را انجام داده، از بولتون می‌پرسد” آیا رییس جمهوری دروغ می‌گوید؟
بولتون نیز جواب می‌دهد: بله، دروغ می‌گوید و این اولین بارش نیست.
بولتون افزود؛ از سپتامبر ۲۰۱۹ که استعفا داد، تاکنون با ترامپ صحبت نکرده است و شک دارد که در آینده با وی گفت‌وگویی داشته باشد.
کاخ سفید از مدت‌ها پیش تلاش خود را آغاز کرده است تا مانع از انتشار کتاب بولتون شود.
وزارت دادگستری آمریکا با ارائه شکایتی به دادگاه سعی دارد از انتشار کتاب بولتون جلوگیری کند.
بر اساس این دعوی، کتاب بولتون به این دلیل نباید منتشر شود که حاوی «اطلاعات محرمانه» است.
ترامپ پیش‌تر گفته بود که بولتون ممکن است با انتشار این کتاب با «مشکلات قضایی» مواجه شود.
ترامپ روز دوشنبه به خبرنگاران گفت: من هر محاوره‌ای را که به عنوان رییس جمهوری داشته‌ام، کاملاً محرمانه می‌دانم. این یعنی اگر او کتابی نوشت و کتاب منتشر شد، قانون را نقض کرده و فکر می‌کنم با مشکلات قضایی روبه‌رو خواهد شد.
در همین حال، «انجمن آزادی های مدنی آمریکا» که یک سازمان غیرانتفاعی است، اعلام کرد که «هر تلاشی از سوی دولت ترامپ برای جلوگیری از انتشار کتاب جان بولتون محکوم به شکست است».
کاخ سفید در ماه ژانویه (دی ماه) تأکید کرده بود که این کتاب حاوی جزییات «فوق محرمانه» است که باید حذف شود، هرچند بولتون این موضوع را رد کرده است.
بولتون آوریل ۲۰۱۸ به تیم امنیت ملی کاخ سفید پیوست و در ماه سپتامبر سال بعد آن را ترک کرد و گفت که خودش چنین خواسته است.
با این حال، ترامپ گفت که بولتون را به دلیل اختلافات «شدید» برکنار کرده است.

شرایط همه‌گیری کرونا و اعمال مقررات خاص قرنطینه و فاصله اجتماعی، رای‌گیری این دوره از مجمع عمومی را به شکل خاصی درآورد به گونه‌ای که بر خلاف سال‌های گذشته که همه نمایندگی‌ها در سالن حضور داشتند و رای‌گیری انجام می‌شد؛ امروز در فاصله زمانی حدود ۴ ساعته، نمایندگان کشورهای مختلف برای رای دادن به سالن این مجمع آمدند.

همه نمایندگی‌ها با ماسک، صورتشان را پوشانده بودند و در صفی طولانی به انتظار ایستاده بودند تا نوبت آنها برای حضور در سالن مجمع فرا رسد.

به این ترتیب، برای مجمع عمومی این دوره که از سپتامبر کار خود را آغاز خواهد کرد، ولکان بوزکر نامزد کشورهای غرب با ۱۷۸ رای از مجموع ۱۹۲ رای ماخوذه، ریاست آن را برعهده خواهد داشت.

سه رای نامعتبر بود و ۱۱ عضو هم رای ممتنع داده بودند در حالیکه برای این انتخابات تنها به ۹۰ رای نیاز بود.

ولکان بوزکر مسئولیت وزارت امور اتحادیه اروپا در کابینه ترکیه را برعهده داشته است و مذاکره‌کننده ارشد این کشور محسوب می‌شود.

همچنین در انتخابات پیش از این، اسپانیا، نپال، مجارستان، بوتسوانا، اروگوئه و شیلی ریاست کمیته یکم تا ششم مجمع عمومی سازمان ملل متحد را به خود اختصاص داده بودند.

بامداد پنجشنبه دیدار فینال کوپا ایتالیا بین تیم‌های یوونتوس و ناپولی در ورزشگاه خالی از تماشاگر «المپیکو» شهر رم برگزار شد که این دیدار گلی در برنداشت، اما شاگردان «گنارو گتوسو» در ضربات پنالتی به برتری چهار بر دو دست یافته و قهرمان شدند.

بازی با حملات یوونتوس آغاز شد، اما در دقیقه ۱۲ «ماریو روی» در محوطه جریمه یوونتوس سرنگون شد و داور با تصمیمی بحث برانگیز اعتقادی به پنالتی نداشت.

در دقیقه ۲۳ ضربه آزاد تماشایی «اینسینیه» به تیرک دروازه یوونتوس برخورد کرد.

در دقیقه ۴۰ ناپولی در آستانه گلزنی قرار گرفت که «بوفون» دروازه‌بان باتجربه یوونتوس با ۲ واکنش خوب مانع  از باز شدن دروازه تیمش شد.

در نیمه دوم، ناپولی تسلط بیشتری بر روند بازی داشت و چند فرصت نسبی گلزنی هم ایجاد کرد که راه به جایی نبرد.

در ثانیه‌های پایانی بازی، بوفون و تیرک دروازه مانع  از باز شدن دروازه یوونتوس شدند تا خوش اقبالی بانوی پیر تورین همچنان ادامه داشته باشد.

در نهایت این بازی در پایان ۹۰ دقیقه گلی در برنداشت تا کار به ضربات پنالتی کشیده شود. با تصمیم فدراسیون فوتبال ایتالیا، این دیدار وقت‌های اضافه نداشت.

در ضربات پنالتی، ناپولی به برتری چهار بر دو دست یافت و برای ششمین بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شد. این تیم آخرین بار در سال ۲۰۱۴ فاتح کوپا ایتالیا شده بود.

در ضربات پنالتی برای ناپولی؛ اینسینیه، پولیتانو، ماکسیموویچ و میلیک گلزنی کردند.

برای یوونتوس نیز؛ بونوچی و آرون رمزی گلزنی کرده و دیبالا و همچنین دانیلو، پنالتی‌ها خود را از دست دادند.

هرچند یوونتوس در این دیدار شکست خورد اما با ۱۳ قهرمانی، پرافتخارترین تیم کوپا ایتالیا است.

بامداد پنجشنبه در آخرین دیدار باقی مانده از هفته بیست و هشتم لیگ برتر انگلیس، منچسترسیتی در ورزشگاه خالی از تماشاگر اتحاد از آرسنال پذیرایی کرد و با ارhئه نمایشی هجومی به پیروزی سه بر صفر دست یافت.

«مایکل آرتتا» سرمربی آرسنال پیش از این چند سال دستیار «پپ گواردویلا» در سیتی بود و در این دیدار حرفی برای گفتن مقابل استاد خود نداشت.

سیتی با کسب این پیروزی به امتیاز ۶۰ رسید تا رتبه دوم خود را مستحکم کند. هم اکنون لیورپول با ۸۲ امتیاز صدرنشین است و فاصله‌ای با قهرمانی ندارد.

آرسنال هم ۴۰ امتیازی باقی ماند تا همچنان در آرزوی روزهای خوب باشد.

در همان نیمه نخست، «ژاکا» و «ماری» بازیکنان آرسنال مصدوم شدند تا «دنی سبایوس» و «داوید لوییس» به جای آنها وارد زمین شوند.

در آخرین ثانیه‌های نیمه نخست اشتباه عجیب «داوید لوییس» مدافع باتجربه برزیلی تیم آرسنال سبب شد تا «رحیم استرلینگ» برای سیتی گلزنی کند.

در دقیقه ۵۰ «لوویس» با خطای مسلم مانع از گلزنی «ریاض محرز» شد تا مرتکب پنالتی شده و از زمین اخراج شود. با این اوصاف مدافع برزیلی، عملکرد ضعیف خود را تکمیل کرد.

در دقیقه ۹۰ هم «فودن» بازیکن جوان سیتی گل سوم تیمش را ثبت کرد تا تیم تحت هدایت «پپ گواردویلا» به یک پیروزی ارزشمند دست یابد.

پیش از این نیز، استون‌ویلا و شفیلدیونایتد به تساوی بدون گل رسیدند.

لیگ برتر باشگاه‌های انگلیس پس از چند ماه تعطیلی به دلیل شیوع ویروس کرونا از چهارشنبه شب از سر گرفته شد.

به گزارش ایرنا مسعود مرسلپور شامگاه چهارشنبه در جلسه کمیته امنیت و سلامت غذایی شهرستان اسلامشهر افزود: برای حفظ سلامتی شهروندان هیچ کوتاهی و قصوری پذیرفتنی نیست در صورت منتقل نشدن واحدهای مذکور به بازارچه تقوی پرونده این واحدها در کمیسیون نظارت طرح و تصمیم لازم اتخاذ می شود.

وی بر ضرورت تشدید نظارت بر واحدهای کشتارگاهی شهرستان تاکید کرد.

فرماندار اسلامشهر گفت: تیمی متشکل از نمایندگان دامپزشکی، محیط زیست، شبکه بهداشت و درمان و اتاق اصناف موظف هستند وضعیت بهداشتی سردخانه ای که در یک پارکینگ در محدوده سرنوری به توزیع عمده گوشت مرغ می پردازد را مورد بررسی قرار دهند.

مرسلپور ادامه داد: در صورت مشاهده هرگونه مشکل بهداشتی این سردخانه پلمب می شود.

وی با بیان اینکه ایجاد هرگونه بازار روز عرضه مواد غذایی در شهرستان ممنوع است، تصریح کرد: واحدهای عرضه لبنیات سنتی به ویژه بستنی فروشان، رستوران ها و جگرکی ها نیز باید به طور ویژه مورد نظارت قرار گیرند.

فرماندار اسلامشهر گفت: با توجه به آغاز فصل تابستان و شیوع برخی بیماری ها، شبکه بهداشت و درمان با همکاری امور آب و فاضلاب شهرستان اسلامشهر باید با حساسیت مضاعفی وضعیت آب شرب مصرفی در مناطق مختلف شهرستان را کنترل کند.

مرسلپور افزود: از زمان شیوع ویروس کرونا مردم با حساسیت و دقت بیشتری نسبت به تهیه مواد غذایی اقدام می کنند

وی خاطر نشان کرد: با وجود فعالیت تیم های نظارتی از مردم درخواست داریم از واحدهایی که نکات بهداشت را رعایت نمی کنند به هیچ عنوان خرید نکنند.

شهرستان اسلامشهر با ۸۰۰ هزار نفر جمعیت در جنوب غرب پایتخت واقع شده است.

پیش از جنگ ۱۹۴۸ در فلسطین بین اردن، مصر، عراق، سوریه، لبنان و عربستان سعودی از یک سو و گروه های مسلح صهیونیست از سوی دیگر، منطقه کرانه باختری رود اردن تحت قیمومیت انگلستان بر فلسطین بود. در سال ۱۹۴۹ و پس از امضای توافقات آتش بس در ادامه مذاکرات رودس یونان که به جنگ، پایان داد، مرزها بین کرانه باختری و سرزمین های اشغالی ترسیم شد؛ جایی که رژیم صهیونیستی در آن تشکیل شده بود. این مرزها که بخشی از محدوده موسوم به خط سبز است، بخش شرقی شهر قدس از جمله بافت قدیم (تاریخی) آن به جز « کوه اسکوپوس» (به عربی؛ جبل المشارف) در شمال شرقی قدس را نیز به کرانه باختری الحاق کرد.

اتحاد دو کرانه باختری (فلسطینی) و خاوری (اردنی) رود اردن بعد از کنفرانس اریحا در سال ۱۹۵۱ میسر شد. این وحدت تا سال ۱۹۸۸ پابرجا بود و اهالی کرانه غربی، تابعیت اردنی داشتند تا اینکه ملک حسین پادشاه وقت اردن تصمیم گرفت ارتباط قانونی و اداری و مالی دو سوی رود را به درخواست سازمان آزادی بخش فلسطین قطع کند؛ به استثنای اوقاف و عتبات مسیحی و اسلامی قدس که همچنان زیر نظر و تولیت پادشاهی اردن تا به امروز مانده است؛ البته اگر الحاق کرانه باختری و قدس به مناطق اشغالی صهیونیست ها، اجرایی شود، دیگر خبری از تولیت اردنی ها بر قدس نیز نخواهد بود.

در پنجم ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل اراضی کرانه باختری را در جنگ شش روزه اشغال کرد. با این حال، اسرائیل اقدام به ساخت شهرک های یهودی نشین متعدد در کرانه باختری کرد. همچنین قدس شرقی و حاشیه های آن را در اقدامی یکجانبه بدون رسمیت یا اعتراف بین المللی الحاق کرد. اکنون رژیم صهیونیستی بر اساس ادعای برگرفته از آموزه های توراتی، حتی نام این مناطق را «یهودا و شومرون» یا «یهودا و سامره» می خواند و در اسناد رسمی آن، چیزی به نام کرانه باختری رود اردن، ذکر نمی شود.

در سال ۱۹۹۳ اسرائیل و سازمان آزادی بخش فلسطین، توافقنامه اسلو را امضا کردند که تشکیل حکومتی خودگردان را در کرانه باختری و غزه تصریح می کرد؛ البته بدون سلاح (غیر نظامی)، به صورت انتقالی، موقت و در سه بخش (عمدتا تحت نظارت اسرائیل در ۸۲ درصد این اراضی که شرح آن در ادامه می آید) تا اینکه مذاکرات بر سر سایر قضایای معلق مثل قدس و پناهندگان از سر گرفته شود. به این ترتیب، تشکیلات خودگردان فلسطینی در سال ۱۹۹۴ از دل این توافق نیم بند، زاده شد و مذاکرات همچنان، بدون نتیجه و با اصرار رژیم صهیونیستی بر ادامه شهرک سازی ها و بلع تدریجی مابقی سرزمین ها در کرانه باختری ادامه یافت.

در سال ۲۰۰۲ یک معضل دیگر به توده متراکم اختلافات افزوده شد؛ دیوار حائلی که به بهانه حمایت از امنیت اسرائیل به دستور آریل شارون نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی، بین سرزمین های اشغالی و کرانه باختری ساخته شد و بسیاری از زمین ها را نیز اینگونه غصب کرد و با جداسازی برخی شهرها و روستاهای تحت نظارت تشکیلات خودگردان، فلسطینی ها را در محاصره ای واقعی قرار داد.

آنچه از کرانه باختری باقی مانده است

بر اساس توافق اسلو، کرانه باختری به سه بخش تقسیم شد که شامل مناطق A و B   و C  (به عربی أ، ب و ج) می شود.

مناطق A شامل مراکز جمعیتی اصلی است که ۱۸ درصد سرزمین های کرانه را با حدود ۵ هزار و ۸۰۲ کیلومتر مربع در بر می گیرد و تحت سیطره امنیتی و اداری فلسطینی ها (مسئولان تشکیلات خودگردان) است.

مناطق B شامل روستاها و شهرک های اطراف شهرها است که ۲۱ درصد مساحت کرانه باختری را دارد و تحت نظارت مشترک فلسطینی ها و اسرائیلی ها اداره می شود اما نظارت مدنی و اداری آن بر عهده تشکیلات خودگردان و از حیث امنیتی، تحت سیطره صهیونیست ها است. طبیعتا این مناطق بر اساس مزاج مسئولان اسرائیلی، عملا هیچ اختیار یا تصمیم گیری موثری به فلسطینی ها نمی دهد.

مناطق C که کاملا به هم متصل و در سرتاسر کرانه باختری گسترده شده است ۶۱ درصد مساحت کرانه را به خود اختصاص می دهد و کاملا تحت سیطره اداری و امنیتی رژیم صهیونیستی است.

در تصویر بالا، مناطق سه گانه و دست اندازی های متنوع صهیونیستی به سرزمین های فلسطینیان با رنگ های متمایز، مشخص شده است. رنگ زرد پررنگ مناطق سیطره فلسطینی ها (A  ) رنگ زرد کمرنگ یا کرمی منطقه نظارت مشترک (B ) و رنگ خاکستری و طوسی، مناطق تحت سیطره کامل اسرائیلی ها (C  ) را نشان می دهد. بخش هایی که با رنگ زرشکی مشاهده می شود، شهرک های غیرقانونی صهیونیستی تاسیس شده از ۱۹۶۷ تاکنون است. همچنین مناطق هاشور خورده با رنگ های مختلف، زمین هایی است که به بهانه های مختلف از جمله به نام منابع طبیعی به دست صهیونیست ها مصادره شده است.

چطور فلسطینی ها به این نحوه توزیع راضی شدند؟

قرار بر این بود در ابتدا تشکیلات فلسطینی بر بخش های کمی از منابع طبیعی و زمین های کشاورزی به صورت موقت سیطره داشته باشد و بر اساس توافق اسلو ۲ در روندی تدریجی و سه مرحله ای (هر مرحله حداقل ۶ و حداکثر ۱۸ ماه) فلسطینی ها به حاکمیت دیگر بخش ها دست یابند و کلیه اختیارات و مسئولیت ها از جمله مسئولیت امنیت داخلی مناطق نیز به تشکیلات سپرده شود (به استثنای قضایایی مانند قدس، شهرک های صهیونیست نشین، مرزها، آب ها و پناهندگان که قرار بود در مذاکرات نهایی تعیین تکلیف شوند) اما اسرائیل به الزامات خود عمل نکرد.

مشوق های نتانیاهو برای الحاق کرانه باختری و دره رود اردن

الحاق دره اردن نیز در دستور کار رژیم صهیونیستی است. از همان ابتدای اشغال کرانه باختری در سال ۱۹۶۷ نیز برخی سیاستمداران اسرائیلی ایده الحاق دره رود اردن را مطرح کرده بودند و شاخص ترین طرح در این زمینه نیز طرح «آلون» در ۱۹۶۷ بود.

در سال ۲۰۱۹ بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی، موضوع الحاق دره رود اردن و کرانه باختری را دوباره احیا کرد و قرار است اول ماه آینده میلادی (جولای) طرح الحاق را عملیاتی کند.

واقعیت این است که نتانیاهو انگیزه های متعددی را برای اجرای این طرح در سر دارد؛ از انفعال بی سابقه سران عرب و رقابت آنها بر سر تسریع سازش با رژیم صهیونیستی گرفته تا حمایت بی قید و شرط و کامل دولت دونالد ترامپ در آمریکا که مشوق اصلی نتانیاهو در اقدام های توسعه طلبانه بود؛ ترامپ برای اولین بار خدماتی به کابینه راست گرای افراطی نتانیاهو داد که تاکنون هیچ رئیس جمهوری در آمریکا نداده است؛ به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی و انتقال سفارت آمریکا به این شهر، به رسمیت شناختن اشغال جولان سوریه و نهایتا زدن چوب حراج بر حقوق ملت فلسطین با طرح «معامله قرن» که جراد کوشنر، داماد ترامپ آن را طراحی و با استفاده از انفعال سران عرب به اجرا نزدیک کرد. همه اینها مشوق هایی است که نتانیاهو را به سمت الحاق کرانه باختری سوق داد.

الحاق رسمی بخش هایی از کرانه باختری و دره رود اردن به سایر سرزمین های اشغال شده در حالی صورت می گیرد که بسیاری از شخصیت های صهیونیستی رقیب نتانیاهو، این اقدام را حیله ای سیاسی برای فرار نتانیاهو از پرونده های متعدد فساد و نیز تلاشی برای کسب اعتبار داخلی او می دانند هر چند در بعد خارجی، واکنش های شدید و مخالفت هایی را به ویژه از سوی اتحادیه اروپا برانگیخت.

موشه یعلون عضو کنست (پارلمان) رژیم صهیونیستی از ائتلاف «سفید-آبی» و رقیب لیکود که البته اکنون با نتانیاهو در دولت ائتلافی سهیم شده است پیش تر گفت: نتانیاهو در سال ۲۰۱۴ با تخلیه شهرک های (یهودی نشین) دره اردن موافقت کرده بود.

یعلون به خوبی می داند که اگر مشوق های پیش گفته نبود، نتانیاهو امکان مطرح کردن موضوع الحاق کرانه باختری را نمی یافت. یعلون در سال ۲۰۱۴ عضو حزب لیکود تحت ریاست نتانیاهو و وزیر دفاع در کابینه وی بود.

برای نتانیاهو، همراهی کامل دولت فعلی آمریکا و شخص ترامپ یک فرصت مغتنم است زیرا مشخص نیست دونالد ترامپ در انتخابات چند ماه دیگر آمریکا در سایه معضلات پیش روی دولت وی مانند اعتراضات ضد نژاد پرستی و بی اعتباری های ناشی از سوء مدیریت در بحران کرونا، باز هم بتواند اعتماد رای دهندگان آمریکایی را جلب کند.

 نتانیاهو مدعی شد که برای اولین بار، برای اسرائیل فرصتی دست داده است که صحنه و میدان واقعی را به سود خود تغییر دهد زیرا «اسرائیل همواره محکوم به تخلیه (شهرک ها و مناطق) و تسلیم و تعلیق و خروج از سرزمین ها بوده است». نتانیاهو اذعان کرد: «حالا رئیس جمهوری به نام ترامپ در آمریکا روی کار آمده که می گوید این اسرائیل نیست که باید چیزی را تسلیم کند و فلسطینی ها باید تسلیم کنند».

بعد از الحاق، چه چیزی از توافقات باقی می ماند؟

اگر الحاق کرانه باختری، دره اردن، شهرک های صهیونیستی داخل مرزهای ۱۹۶۷ و قدس، مطابق میل اسرائیلی ها پیش برود، واقعیت هایی روی زمین فلسطین و خاورمیانه به وجود خواهد آمد که اعراب و پرچمداران قضیه فلسطین قادر به انکار این واقعیت ها نخواهند بود.

در فضایی که جهان مشغول دغدغه های کرونایی است و دولت ها، چشم های نگران خود را به داخل مرزهایشان برای عبور از این بحران جهانگیر دوخته اند، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی با رقیب خود بنی گانتز دور یک میز نشستند و برای تشکیل دولت وحدت به توافق رسیدند و یک توافق مهم دیگر را نیز به سرانجام رساندند. به نتانیاهو اجازه داده شد قبل از تحویل پست یک سال و نیمه نخست وزیری به بنی گانتز در اکتبر آینده و بعد از موافقت کنست اسرائیلی، قدس را به طور کامل و بخشی از سرزمین های فلسطینیان (حدود ۳۰ درصد کرانه باختری) را علاوه بر شهرک های یهودی نشین و دره رود اردن، الحاق کند. پرونده الحاق آنقدر برای همه سیاستمداران اسرائیلی مهم بود که حتی قضات دیوان عالی نیز چشمشان را بر فسادهای نتانیاهو بستند تا بتواند کابینه اش را تشکیل دهد و در پایان، اسرائیل بزرگتری را تحویل رقیب خود بنی گانتز دهد. در واقع یک بار دیگر، این فلسطین بود که وجه المصالحه جنگ قدرت داخلی این رژیم شد.

حالا که از همه طیف های سیاسی اسرائیل، نعره های الحاق به گوش می رسد و این رژیم برای بلعیدن سرزمین های فلسطینی، یکپارچه، دهان شده است؛ حالا که همه طیف های اسرائیلی بر طبل آپارتید نژادی برای متمایز کردن نژاد صهیونیستی از سایر ساکنان فلسطین و نادیده گرفتن حقوق فلسطینیان حتی حق شهروندی می کوبند، معنای معاهدات و توافقات عربی با اسرائیل چیست؟ آیا وقت بازنگری عمیق در نحوه تعامل با رژیم صهیونیستی فرا نرسیده است؟ اگر الحاق کرانه باختری به معنای مرگ توافق اسلو باشد که هست، مبنای عمل درباره کرانه باختری و احقاق حقوق فلسطینیان در غیاب اسلو چیست؟

در یک دست، شاخه زیتون و دیگر هیچ

وقتی در سال ۱۹۹۱ ، سوریه، لبنان، اردن و فلسطینی ها تصمیم گرفتند به مادرید بروند، هدفشان فقط بازگرداندن جولان اشغال شده و اراضی اشغال شده اردنی ها و مزارع شبعا نبود، بلکه هدف اصلی، پایان دادن به اشغالگری اسرائیل در فلسطین، بازگرداندن قدس شرقی و برقراری دولت مستقل فلسطینی در خاک فلسطین بود اما با چه روشی؟ نخواستند از مهم ترین عنصر قدرت در مواجهه با اشغالگری، یعنی سلاح استفاده کنند. دیگر حتی «یک دست سلاح و دست دیگر شاخه زیتون» یاسر عرفات نیز در کار نبود.

معروف است که یاسر عرفات در سال ۱۹۷۴، در سازمان ملل متحد گفت:

«من این‌جا در حضور همه شما می‌گویم که ما میل نداریم که حتی یک قطره از خون اعراب یا یهود (فرق نمی‌کند) بر زمین ریخته شود… امروز من آمده‌ام با یک شاخه زیتون در یک دست و تفنگ رزمنده راه آزادی در دست دیگر، کاری نکنید که شاخه زیتون از دست من رها شود.»

در میان بهت و حیرت جامعه جهانی، این شاخه زیتون نبود که از دست یاسر عرفات افتاد؛ بلعکس، همه دیدند که چگونه سلاح فلسطینی ها بر زمین افتاد و جبهه ای که افتخار و عنوانش «آزادیبخش فلسطین» بود، به شاخه زیتونی در دست و محکومیت های گاه و بیگاه بین المللی در قبال اقدامات اسرائیل، دلخوش شد.

نشان دادن شاخه‌ی زیتون در مجمع عمومی سازمان ملل، نتیجه‌ای جز قرارداد خسارت‌بار اسلو نداشت و سرانجام هم به سرنوشت عبرت‌انگیز یاسر عرفات منتهی شد.

توافق اسلو سال هاست که مرده است؛ باور نمی کردند

حالا نفس های توافق اسلو هم به شماره افتاده است، هر چند به جرات می توان گفت این توافق از همان زمانی مرده بود که اولین کلنگ احداث نخستین شهرک یهودی نشین در کرانه باختری بر زمین خورد. واقعیت این است که توافق اسلو تا همین جای کار و پیش از الحاق کرانه باختری نیز مرده بود. اگر تنها نتیجه توافق اسلو باید انتقال اداره کرانه باختری به تشکیلات خودگردان باشد، می توان به صراحت گفت تا الان آنچه فلسطینیان به آن تکیه می کردند نه درختی پربار و ثمر ده، بلکه چوبی خشک و توخالی بوده است.

به نظر می رسد تشکیلات خودگردان فلسطینی اکنون به این درک رسیده است که تکیه به دیوار سست مذاکرات و توافقات با رژیم صهیونیستی نهایتا می تواند به دفن همه سازوکارها و دلخوشی ها و تشکیلات و بساط کسانی شود که سال هاست در سایه این دیوار کهنه به امید بنایی نو نشسته اند. توافق اسلو از همان ابتدا به نوزادی ناقص الخلقه شبیه بود که انتظار نمی رفت به بلوغ برسد.

امروز که هیچ کس حاضر نمی شود زیر تابوت توافق اسلو را هم بگیرد و سرابی هم از فرآیند سیاسی برای حل و فصل قضیه فلسطین باقی نمانده است و همه تشکیلات سیاسی اسرائیل بر اشغال کرانه باختری اصرار دارد، معنای توافق و مذاکره چیست؟ چه کسی می تواند ضمانت دهد که معاهده ای بین اردن و اسرائیل باقی مانده است؟ اسرائیل از این واضح تر نمی توانست دولت فلسطینی را گردن بزند یا علیه منافع ملی اردن، آشکارتر و خطرناکتر از این اقدامی بکند و هویت ملی اردنی و فلسطینی را یکجا لگدکوب کند.

از: جواد ارشادی