برچسب: گردشگری

گردشگری و صنعت گردشگری در ایران و خارج از کشور

  • امضای تفاهمنامه درباره ویزا/ روادید گردشگری قزاقستان گروهی می‌شود

    امضای تفاهمنامه درباره ویزا/ روادید گردشگری قزاقستان گروهی می‌شود

    به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری سفیر کشور قزاقستان در ایران ظهر روز شنبه ۲ اذرماه در محل سفارتخانه این کشور برگزار شد. در این نشست  Askhat Orazbay  «اسخت اورازبای» سفیر قزاقستان در ایران درباره جشن روز ملی این کشور بیان کرد: روز ششم آذرماه همزمان با ۲۷ نوامبر روز ملی قزاقستان یعنی ۲۸ مین سالگرد استقلال این کشور را جشن می گیریم. البته طبق تقویم، روز ۱۶ دسامبر روز ملی قزاقستان است ولی ما آن را زودتر برگزار می کنیم چون برخی از سفارتخانه ها در ایام کریسمس تعطیل می شوند.

    وی همچنین درباره برنامه های توریسم کشور قزاقستان گفت: ایران و قزاقستان رابطه گردشگری کمرنگی دارند ولی دولت قزاقستان در نظر دارد در آینده این روابط را گسترش دهد. یکی از ایرلاین های قزاقستان مدتی پیش به دلیل تحریم ها پروازهای مستقیم خود را برداشت ولی اکنون یک ایرلاین ایرانی هفته ای یک بار پروازمستقیم به آلماتی دارد. این ایرلاین ایرانی در نظر گرفته تا این خط هوایی را به هفته ای دو بار ارتقا دهد.

    وی با اعلام اینکه سالیانه حدود ۴ تا ۵ هزار ایرانی به منظور تجارت و گردش به قزاقستان سفر می کنند افزود: چند وقت پیش با استاندار استان گلستان صحبت می کردم. او علاقه مند بود از گرگان نیز به شهر آکتائو در قزاقستان پرواز وجود داشته باشد. چرا که گرگان نزدیکترین شهر به کشور قزاقستان است. منتها مشکل تحریم وجود دارد. با یک شرکت هواپیمایی نیز در جزیره کیش صحبت شده که آنها به سمت کشور قزاقستان پرواز داشته باشند.

    سفیر قزاقستان گفت: رئیس جمهوری قزاقستان پیام سالیانه خود را به مردم این کشور داده و عملکرد یک ساله اش را نیز بیان کرده است. در این پیام برنامه های سیاسی، اقتصادی، کشاورزی ذکر شده است.

    وی تصریح کرد: در کشور قزاقستان که نهمین کشور وسیع دنیاست و نزدیک به دو برابر ایران وسعت دارد ۷.۵ هزار کیلومتر مرز با روسیه داریم که طولانی ترین مرز دنیا محسوب می شود.
    مرز ما با کشور چین نیز یک هزار و ۷۰۰ کیلومتر است ولی حتی یک متر هم مشکل مرزی با کشورهای دیگر نداریم.

    اسخت اورازبای بیان کرد: برنامه ما این است که در اوایل سال میلادی آینده تفاهم نامه جدیدی درباره ویزا با ایران داشته باشیم. تلاشمان این است که ماه مارچ این تفاهم نامه به امضا برسد تا برای بازرگانان و گردشگران تسهیلاتی در نظر گرفته شود.

    وی با بیان اینکه با محتوای این تفاهم نامه تقریبا موافقت شده است گفت: اکنون گردشگران و بازرگانان ایرانی تنها با  دعوتنامه می توانند ویزا بگیرند ولی در این تفاهم نامه در نظر داریم تا در حوزه صدور روادید تسهیلاتی اعمال کنیم.  یکی از این تسهیلات آن است که برای ۳ نفر متقاضی ویزای توریستی، یک ویزای گروهی صادر شود. همچنین از آنجا که تعداد مراجعه کنندگان برای گرفتن ویزای توریستی زیاد نیست زمان صدور ویزا ۵ روز کاری و یا کمتر است.

    وی افزود: کشور ما هیچ وقت به گردشگری اهمیت زیادی نمی دادو موضوعات دیگر از جمله اقتصاد برای ما مهمتر بود اما الان فهمیدیم که به راحتی می توان از صنعت گردشگری پول درآورد. اکنون ایرانی ها، اروپایی ها و هندی ها به آلماتی برای طبیعت گردی و توریسم ورزشی مراجعه می کنند. شهر آستانه نیز که به تازگی به نورسلطان تغییر نام پیدا کرده شهر مدرنی است که برای گردشگران جذاب است.

    وی گفت: ما در نظر داشتم تا با کشور ازبکستان ویزای مشترک داشته باشیم. چون در ازبکستان جاذبه های تاریخی بیشتری وجود دارد. این برنامه مشترک اکنون در حال بررسی است.

    اسخت اورازبای درباره سرمایه گذاری خارجی در قزاقستان هم با بیان اینکه آمریکا بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار در قزاقستان سرمایه گذاری کرده است گفت: در کشور قزاقستان ۲۲ منطقه ویژه اقتصادی و ۱۳ منطقه صنعتی وجود دارد که سرمایه گذار داخلی و یا خارجی می تواند در آنجا سرمایه گذاری کند. در هر جای کشور می تواند این سرمایه را به کار بیندازد اما اگر در این مناطق فعالیت کند قطعا تسهیلات ویژه ای می گیرد. ما منطقه ای را نیز برای سرمایه گذاری های گردشگری داریم. حتی نساجی هم دارای یک منطقه خاص است و در آنجا پنبه کشت می شود.

  • بغداد: گذرگاه شلمچه بازگشایی شد/ عراقی‌ها می‌توانند به ایران سفر کنند

    بغداد: گذرگاه شلمچه بازگشایی شد/ عراقی‌ها می‌توانند به ایران سفر کنند

    به گزارش ایسنا به نقل از الاخباریه، علاالدین القیسی، مدیر روابط گذرگاه‌های مرزی عراق امروز(شنبه) اعلام کرد که گذرگاه مرزی شلمچه بازگشایی شد و شهروندان عراقی می‌توانند به ایران سفر کنند.

    وی در بیانیه ای گفته است که بستن گذرگاه شلمچه به درخواست ایران و درپی ناآرامی‌های اخیر انجام شده بود.

    انتهای پیام

  • باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    “باغ سنگی” متعلق به درویش‌خان اسفندیارپور یک کشاورز اهل سیرجان کرمان است. آن روز سخت برای درویش‌خان که به خاطر اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۰تمام زمین‌هایش را از دست داد، انگیزه‌ای شد تا او باغ سنگی‌اش را بنا کند تا دیگر کسی نتواند از این به بعد به او و زمینش چشمداشتی داشته باشد. درویش‌خان اسفندیار شروع به حفر کردن چاله‌هایی در زمین خشک کرد. او درختان خشکیده را در این چاله‌ها به وسعت زیادی کاشت و این کار را ادامه داد. زمانی که کاشت این درختان خشکیده تمام شد، شروع به آویزان کردن سنگ‌هایی از شاخه‌های درختان کرد. در نهایت وسعت این باغ سنگی به ۱۰۰۰ متر رسید و ۱۸۰ درختی که در آن کاشته شده بودند و سنگ‌هایی که مانند میوه از آن آویزان بود، حس غریب و گاه هولناکی را به این باغ داده بود.

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    می‌گویند که درویش‌خان، از این کار بسیار خوشحال شده و حس می‌کرد که نشانه ناراحتی و اعتراضش، به باغی منجر شده که هرگز از بین نمی‌رود. خانواده‌اش می‌گویند که شاید، چون او نمی‌توانسته صحبت کند، این نوع اعتراض به ذهنش رسیده است. البته به جز سنگ، او چیز‌های دیگری مانند لاستیک‌های پنچر شده، آینه‌های شکسته، فنر و هر چیزی که به نظرش می‌رسیده را به درخت آویزان می‌کرده، اما بخش بیشتر باغ سنگی سیرجان را همان میوه‌های سنگی تشکیل داده‌اند. در سال ۱۳۵۵ هم پرویز کیمیاوی فیلمی را به نام “باغ سنگی” با شرکت درویش‌خان اسفندیارپور ساخت که برنده جایزه “خرس نقره‌ای” جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شد.

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    باغ در گذر زمان

    اهالی سیرجان می‌گویند؛ درویش‌خان از طایفه “بچاقچی” یکی از طوایف اصیل سیرجان بود که شکارچی بوده‌اند و درویش‌خان از میانشان “هنرمند” شده است. اینکه درویش‌خان هم فردی قوی بوده، مشخص است؛ چون با زور بازوی خاص خودش سنگ‌های بزرگ را مثل پر کاه بلند می‌کرده و به شاخه می‌آویخته. او دو پسر داشت که یکی از آن‌ها در ۲۵سالگی درگذشت، اما پسر دیگرش که خانواده بزرگی دارد، سعی کرد باغ پدر را به همان صورت حفظ کرده و میراث خانوادگی را برای فرزندانش زنده نگه دارد. خانه درویش‌خان حالا دیگر به سادگی خانه‌ای که در فیلم‌های پرویز کیمیاوی بود، نیست. پذیرایی وسیعی دارد با یک اتاق خواب کوچک و آشپزخانه اوپن. روی دیوار‌های سفیدکاری شده‌اش به جز گل‌های مصنوعی، عکس‌هایی از درویش‌خان و همسرش، ایستاده مقابل سیاه چادر، قاب شده است. خانه در روز‌های تعطیل شلوغ است. بازدیدکننده‌های ایرانی هر هفته گذرشان به باغ می‌افتد و خارجی‌ها هر ماه با گروه‌هایشان می‌آیند و مدام از درویش‌خان و بازمانده‌هایش می‌پرسند.

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    میوه‌های سنگی

    یکی از عجایب باغ سنگی سیرجان، این است که بیشتر سنگ‌های این باغ، دارای سوراخی هستند که شاخه‌ها از آن رد شده‌اند. وجود این همه سنگ یکسان با این ویژگی خاص، مساله‌ای است که ذهن افراد زیادی را به خود مشغول کرده است. اینکه این سنگ‌ها از کدام منطقه بوده‌اند؟ آیا در همین اطراف وجود داشته‌اند و یا سنگ‌ها را درویش‌خان از مناطق دورتری به باغ می‌آورده است؟ شایعات متفاوتی در این مورد وجود دارند. برخی معتقدند که این سنگ‌ها در یک مکان مشخص بوده‌اند که درویش‌خان آن را پیدا کرده بوده و به اینجا می‌آورده و برخی نیز می‌گویند که خود او سنگ‌ها را به این شکل در می‌آورده است. اما به هر حال کسی تا به حال پیدا نشده که بگوید او را در هنگام سوراخ کردن سنگ‌ها دیده و البته هیچ نوع وسیله‌ای هم برای سوراخ کردن سنگ در باغ یافت نشده است.

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!

    مسیر دسترسی

    با این تعریف‌ها اگر تشویق شدید باغ سنگی درویش‌خان را از نزدیک ببینید باید به سمت استان کرمان و شهر سیرجان حرکت کنید. از شهر سیرجان باید به سمت بافت بروید و در جاده سیرجان به سمت بافت بعد از آن که چیزی حدود ۳۰ کیلومتر را گذراندید و از بلورد، حیدرآباد و میاندوآب عبور کردید، می‌توانید تابلوی باغ سنگی سیرجان را مشاهده کنید. تابلویی سر جاده نشانی “اثر ملی باغ سنگی” را می‌دهد؛ با دیدن این تابلو بایه به جاده‌ای فرعی بپیچید که خاکی است. بعد از ۴ کیلومتر رانندگی، می‌توانید باغ عجیب سنگی درویش‌خان را ببینید. باغی به شکل یک ۶ ضلعی نامنظم، با ۲۰۰ درخت، یک اثر سوررئال وسط بیابان. در دوسوی جاده‌ای که به باغ سنگی می‌رسد، زمین‌ها لم‌یزرع‌اند و باغ‌های پسته دِیمی. ” با اینکه درویش‌خان چند سالی است دیگر نیست، اما باغ سنگی” سیرجان هنوز سرجایش است؛ آوای گنگ درویش‌خان خاموش شده و رازی که او با بیابان، سنگ‌های مشبک و درختان مرده داشت، سربه‌مهر مانده است.

    باغی هولناک با میوه‌های سنگی در سیرجان!
  • سفر به فضا چقدر آب می‌خورد؟

    سفر به فضا چقدر آب می‌خورد؟

     به گزارش ایسنا و به نقل از آسیا تایمز،  در «بالتیمور» واقع در ایالت «مریلند» ۶۰۰ فضانورد از ۶۰ کشور مختلف جهان برای نخستین سفرشان به فضا آموزش می‌بینند، اما این افراد فضانوردان حرفه‌ای نیستند بلکه بخشی از نخستین گروه گردشگرانی هستند که برای تجربه جدیدترین نوع سفر گردشگری یعنی سفر به فضا به کمپانی «ویرجین گلکتیک» (Virgin Galactic) پول پرداخت می‌کنند.

    «ویرجین گلکتیک» که به یک میلیارد بریتانیایی و مدیر سابق فیسبوک تعلق دارد، کمپانی پیشتاز در عرصه گردشگری فضایی شناخته می‌شود. این کمپانی می‌خواهد سفر به فضا را در آینده نزدیک به یک تجارت پرسود تبدیل کند. در حال حاضر هر مسافر قیمت سرسام‌آور ۲۵۰ هزار دلار آمریکا را برای یک سفر ۹۰ دقیقه‌ای به این کمپانی پرداخت می‌کند. این سفر به گردشگران فضایی این امکان را می‌دهد تا «جاذبه صفر» را تجربه کنند و کره زمین را از فضا ببینند. مسافران این کمپانی نباید حتما تمام استانداردهای فیزیکی و سلامت فضانواردان ناسا را داشته باشند، با این حال آزمایشات پزشکی روی مسافران این کمپانی انجام خواهد شد تا از بی‌خطر بودن این سفر برای آن‌ها اطمینان حاصل شود.

    تقریبا ۶۰ سال قبل بود که «یوری گاگارین» فضانورد روسیه‌ای به نخستین فردی تبدیل شد که به فضا سفر کرده است. امروزه یک رقابت دیگر برای سفر به فضا شکل‌گرفته است، اما این‌بار این رقابت بین کمپانی‌های خصوصی که می‌خواهند به عرصه «گردشگری فضایی» قدم بگذارند، به وجود آمده است.

    کمپانی ‌ «بلو اوریجینز» که توسط «جف بیزوس» مدیرعامل «آمازون» تاسیس شده است نیز نخستین سفر فضایی خود برای گردشگران را از سال آینده آغاز خواهد کرد. سفر کردن با این کمپانی هم برای هر مسافر صدها شاید هم هزاران دلار آب می‌خورد.

    یکی از کارشناسان گردشگری معتقد است: این قدم‌های کوچک برای فعالیت در عرصه گردشگری فضایی می‌تواند روی دیگر حوزه‌های این صنعت تاثیر بگذارد و در حال حاضر نیز بسیاری از کشورها در تلاش هستند تا خود را به قطب سفرهای فضایی تبدیل کنند.

    «ماریانا سیگالا» که یک کارشناس در حوزه گردشگری است، بیان کرد: «فرستادن افراد به فضا نیازمند زیرسازی‌های بسیار تخصصی، رژیم غذایی ویژه، آموزش و لباس‌های فضایی مناسب است. کارشناسان و متخصصان بسیار متفاوتی در عرصه گردشگری فضایی وجود دارند و به طبع ارتقای گردشگری فضایی می‌تواند فرصت‌های شغلی و اقتصادی بسیاری را ایجاد کند. این تورهای گردشگری فضایی در نهایت می‌توانند بدنه تحقیقی را شکل بدهند که نتایج آن می تواند به زندگی بشر در دیگر کره‌ها منجر شود.»

    به عقیده «سیگلا»، در حال حاضر رویای سفر به فضا، تنها برای افرادی با سرمایه‌های کلان امکان پذیر است، اما هرچه که تعداد این دست سفرها افزایش پیدا کند و دنیای تکنولوژی شاهد پیشرفت‌های بیشتری باشد، تعداد سفرهای فضایی نیز بسیار بیشتر خواهد شد.

    انتهای پیام

  • پاییز در گلمکان

    پاییز در گلمکان

    منطقه گلمکان واقع در ۷۰ کیلومتری شمال مشهد مقدس واقع شده است. این منطقه در دامنه شمالی رشته کوه بینالود قرار دارد که از شمال به دشت مشهد و محور مشهد- چناران، از جنوب به شهرستان نیشابور، از غرب به کوه تخته رستم و از شرق به مناطق زشک و شاندیز می رسد. پاییز با تغییرات محسوس خود جلوه‌ خاصی به طبیعت می بخشد. میوه‌های جامانده روی درختان، ریزش برگ‌ها، صدای پرندگان و حیوانات، رودخانه‌‎های جاری، خلوت کوچه باغ‌ها و… همه دست به دست هم می دهند تا یک فصل بسیار زیبا و شاعرانه را ترسیم کنند.

  • ایران زیباست؛ پاییز در گلمکان

    ایران زیباست؛ پاییز در گلمکان

    منطقه گلمکان واقع در ۷۰ کیلومتری شمال مشهد مقدس واقع شده است. این منطقه در دامنه شمالی رشته کوه بینالود قرار دارد که از شمال به دشت مشهد و محور مشهد- چناران، از جنوب به شهرستان نیشابور، از غرب به کوه تخته رستم و از شرق به مناطق زشک و شاندیز می رسد. پاییز با تغییرات محسوس خود جلوه‌ خاصی به طبیعت می بخشد. میوه‌های جامانده روی درختان، ریزش برگ‌ها، صدای پرندگان و حیوانات، رودخانه‌‎های جاری، خلوت کوچه باغ‌ها و… همه دست به دست هم می دهند تا یک فصل بسیار زیبا و شاعرانه را ترسیم کنند.

  • اردوی کودکان در موزه‌ها را کلاس آموزشی کنید

    اردوی کودکان در موزه‌ها را کلاس آموزشی کنید

    به گزارش ایسنا، دومین جلسه مقدماتی دور اول کلاس‌های «شیوه‌های آموزش نگارش و نوشتن خلاق به کودکان و نوجوانان» با حضور بیش از ۳۰ معلم و مربی دانش‌آموزان در کاخ گلستان برگزار شد که تاکید بر نوع آموزش به کودکان و فراگیری خط و زبان فارسی به عنوان یکی از مهمترین مواریث فرهنگی کشور را مدنظر قرار داد.

    سید احمد محیط طباطبایی – رییس ایکوم ایران – درباره‌ی برگزاری این کارگاه آموزشی به معلمان و مربیانِ کودک و نوجوان به ایسنا می‌گوید: هدف اصلی کارگاه، تقویتِ «زبان فارسی» در خواندن و نوشتن است، پدیده‌ای که در طول سال‌های گذشته، دچار ضعف در سطوح مختلف شده است که باید به نوعی آن را تقویت کرد.

    او با بیان این‌که کارگاهِ «انشای خلاق» توسط علی‌اکبر زین‌العابدین به عنوان متخصصِ این حوزه و برای مربیان و معلمان در رده‌های «انشا» و «کودک» برگزار می‌شود، رویکرد اصلی این اقدام را این طور توضیح می‌دهد: «انشای خلاق با توجه به همه جوانب مختلف نوشتن که مهمترین شیوه انتقال مفهوم یک فرد به دیگری است، باید مدنظر قرار گیرد. این کار می‌تواند به تقویت افراد جامعه در سطح آموزشی منجر شود. در واقع در این حوزه و در حد خود، می‌توانیم نقطه ضعف‌هایی که مسایل مختلف مانند کامپیوتر و افراد در نوشتن به وجود آورده‌اند را تقویت کرد، چیزی که به شدت در سال‌های گذشته و با حذف بسیاری از پدیده‌هایِ موردِ رواجِ امروزی، جای خود را به موارد دیگری داد.

    وی با بیان این‌که اگر فراموش نکنیم هدف از تعریفِ موزه، پاسخگویی به رفع مشکلات و نیازهای جامعه جدایِ از مکانِ موزه است که وظیفه‌ی حفظ و شناخت بخشی از میراث فرهنگی، طبیعی، تاریخی و هنری یک جامعه را بر عهده دارد، تاکید می‌کند: موزه‌ها در زمینه‌های مختلفی که به نوعی به هویت فرهنگی هر جامعه مربوط می‌شود، فعالیت‌های مختلفی را انجام می‌دهند و فضای خود را برای فعالیت آماده می‌کنند.

    او با تاکید بر این‌که زبان و ادب فارسی یکی از مهمترین میراث‌های فرهنگی کل جامعه ایرانی در داخل و خارج از کشور است، ادامه می‌دهد: تقویت این امر در سطوح مختلف می‌تواند یکی از دستاوردهای مهم موزه در فعالیت‌های جانبی آن شمرده شود.

    رییس ایکوم ایران با اشاره به حضور مربیان و معلمانِ شرکت کننده در این کارگاه از چند استان مختلف کشور، رویکرد و نگاه اصلی آن‌ها را قشر نوجوان می‌داند.

    وی با اشاره به تفاهم‌نامه‌ای که «کانون توسعه فرهنگی کودکان» با ایکوم ایران برای برگزاری این کارگاه‌ها امضا کرده است، ادامه می‌دهد: این کانون فرهنگی تلاش می‌کند تا کتابخانه‌ها و آموزش زبان فارسی را در این سطوح تقویت کند تا همیاری و ایجاد فضا و تعامل مشترک در آن اتفاق بیفتد.

    کاخ گلستان را به موزه دوستدار کودک تبدیل می‌کنیم

    سامان خلیلیان – معاون فرهنگی کاخ موزه گلستان – نیز در گفت‌وگو با ایسنا در این زمینه می‌گوید: بخشی از برگزاری کارگاه در کاخ جهانی گلستان به عنوان لوکیشن کارگاه بود، اما دلیل انتخابِ این لوکیشن، فقط دادنِ یک فضای کارگاهی نیست، بلکه ارتباط آن با مجموعه ایکوم و کاخ گلستان است تا «کلید واژه‌ی داستان کودک و نوجوان» شکل بگیرد.

    او با اشاره به برنامه‌ریزی‌هایی که به تازگی در کاخ گلستان انجام شده تا بخش کودکی این مجموعه جهانی را بار دیگر احیا کند، ادامه می‌دهد: این بخش از مجموعه هر چند در طول سال‌های گذشته فعال بود، اما به نظر می‌رسد برای مدتی سازماندهی درستی برای ادامه‌دار بودن فعالیت آن انجام نشد و طرح موفق نبود قدری منفعل شده بود و برنامه‌های کاخ، ویژه‌ی روز کودک و بیشتر به ۱۶ مهر و روز جهانی کودک و یک ویژه برنامه برای آن روزها محدود می‌شد، همچنین در طول سال نیز شاید بعضا معدود برنامه‌هایی برای آن برگزار می‌شد، اما اکنون قصد داریم کاخ گلستان را به موزه دوستدار کودک تبدیل کنیم، بنابراین هدف‌مان برنامه‌ریزی برای کارگروه ویژه کودک و نوجوان و بخش کودکی کاخ گلستان است.

    وی با اشاره به ایجاد فضایی در کاخ گلستان در طول سال‌های گذشته به نام «گُلَک» که لوگویی نیز برای آن طراحی شده بود، اما بعد از مدتی کار آن متوقف شد، اظهار می‌کند: در برنامه‌ریزی فرهنگیِ جدیدِ انجام شده، قرار است تا بخش کودکی کاخ گلستان، در آینده‌ای نزدیک در مکانی مشخص، جانمایی شود تا بتوان بار دیگر موزه کودکی را در این فضای جهانی احیا کرد.

    خلیلیان با تاکید بر این‌که مربیان و معلمانِ شرکت کننده در این کارگاه قرار است با پایان دوره‌ی آموزش‌ها در مناطق کاری خود؛ گفتمانِ میراث دوستی، فرهنگ و آشنایی کودکان با فضاهای موزه‌ای را در دستور کار خود قرار دهند تا رویدادهای بعدی نیز در این دوره آموزشی لحاظ شود، می‌افزاید: آن‌ها با برداشتن این قدم‌ها به سفیران آموزشی کودکی در موزه‌ها تبدیل می‌شوند.

    او با تاکید بر ایجاد سرفصل‌های مشخص درسی برای برگزاری این کارگاه‌ها؛ این اقدام را یک فصل مشترک همکاری کاخ گلستان با ایکوم ایران تعریف می‌کند و می‌گوید:‌ مربیان مهدکودک و مدرسه که دوره‌های آموزشی خود را در همین مسیر فرا می‌گیرند، با تناسب گروه و رده سنی مشخص شده می‌توانند به مجموعه بیایند، همچنین براساس همان  گروه بندی سنی، برنامه‌های ویژه‌ای برای آن‌ها اجرایی می شود. این اقدامات کارهای مشترکی است که با کامل‌تر شدن پکیج و مداومت و برنامه‌ریزی می‌تواند به نقطه‌ای برسد که حتی هر هفته یک روز به عنوان روز کودک مشخص شود.

    این کارشناس فرهنگی ایکوم ایران؛ همچنین با اشاره به تهیه‌ی تقویم هفتگی برای کاخ گلستان، حتی برای حضور کودکان در موزه‌ها اظهار می‌کند: بیشترین اطلاع رسانی و برنامه‌ریزی‌ها را باید برای کودکان انجام دهیم تا بتوانیم آشنایی کودکان را با فضای موزه همراه داشته باشیم.

    او همچنین با اشاره به این نکته که در برخی موارد مربیان و مسوولان مدارس که دانش‌آموزان و کودکان را به فضاهای موزه‌ای می‌آورند واقف به این نیستند که کودک را وارد چه فضایی کرده‌اند، می‌افزاید: گاهی این احساس را دارند که این حرکت مانند آوردن بچه‌ها به یک اردو یا پارک بوده، یعنی تمیزِ بین این که آداب موزه و ارتباط کودک و مربیان با موزه باید چطور باشند، را نمی‌دانند. اتفاقی که معمولا به دلیل آشنایی نداشتن و نبود اطلاعات از این محوطه‌ها رخ می‌دهد.

    وی با تاکید بر لزوم برنامه‌ریزی و تهیه‌ی پلن‌هایی برای حضور کودکان در موزه، ادامه می‌دهد: قطعا می‌توانیم با آگاهی این معلمان را در مجموعه با نگاه کودکی آشنا کنیم تا این مفاهیم برای آن‌ها نیز جانمایی شود و ذهنیتی درست را برای آن‌ها به وجود آورد. اجرایی کردن این برنامه‌ نیز بخشی از همان راهبرد است که ما هنوز در ابتدای راهِ آن هستیم.

    خلیلیان همچنین به احتمالِ ایجادِ موزه کودکی در یکی از فضای موزه‌ای کاخ گلستان اشاره می‌کند و می‌گوید: در یک دوره بروشورهای مخصوص کودکی طراحی و چاپ شدند، اما درست عملیاتی نشدن طرح باعث توقفِ فعالیت‌ها در دوره‌ای شدند. ولی خوشبختانه اکنون با بهتر شدن نوع نگاه‌ها تلاش می‌کنیم این اتفاق را بار دیگر در کاخ گلستان عملیاتی کنیم تا برای هر رده سنی وسطحِ خاص، برنامه‌های مشخص خود را داشته باشیم.

    به گفته‌ی او بررسی و امکان‌سنجی موقعیت‌های مختلف برای رسیدن به یک توافق اولیه است.

     خط و زبان فارسی، مهمترین میراث فرهنگی کشور

    علی اکبر زین‌العابدین – مسوول و مدرس کارگاه انشای خلاق – در کاخ گلستان نیز در گفت‌وگو با ایسنا، درباره‌ی شرح درسِ کارگاهِ «انشای خلاق» در کاخ گلستان؛ اظهار می‌گوید: این دوره‌ها بر اساس شرح درس خاصی برنامه‌ریزی شده‌اند تا در چهار دوره، دو دوره مقدماتی و دو دوره‌ی پیشرفته برای معلمان، مربیان و تسهیل‌گران برگزار شوند و آن‌ها در مدارس و خارج از مدرسه‌ها بتوانند با کودکان،  کار آموزش، نگارش، انشا، داستان نویسی و نوشتن خلاق را انجام دهند.

    او با بیان این‌که روندِ در حال انجام ، کارگاهی در چهار دوره‌ی کامل است، اظهار می‌کند: هر دوره یک روزه و با فاصله‌های یک ماهه و به صورت مرتب تکرار می‌شود، شرکت‌کنندگان از همه‌ی شهرهای مختلف در آن حضور دارند.

    وی با اشاره به توانمند عمل نکردن آموزش و پرورش و معلمان در این زمینه ادامه می‌دهد: اگر امکان سراسری شدن این نوع شبکه‌ها و آموزش‌ها فراهم شود، می‌توان گفت که نوشتن بچه‌ها مهمترین ابزاری است که میراث فرهنگی را از نسل‌های قبل به بعد منتقل و نوشتن را به آن‌ها می‌تواند معرفی کند.

    این نویسنده کودک و نوجوان و مدرس کارگاه‌های نوشتن خلاق؛ با اشاره به همکاری ایکوم ایران و کانون توسعه‌ی فرهنگی کودکان و کاخ گلستان؛ اظهار می‌کند: نخستین جلسه‌ی این دور از کارگاه‌ها؛ در سرای پروین «دفتر ایکوم ایران» برگزار شد و دومین جلسه نیز در کاخ گلستان، اما هنوز مکان دو دوره‌ی بعدی به طور دقیق مشخص نشده است، ولی در هر صورت قرار است که در فضاهای موزه‌ها برگزار شوند.

    او اما علت حضور و برگزاری این کارگاه‌ها در فضاهای موزه‌ای و تاریخی را تاکید روی این نکته دانست که «خط و زبان فارسی به عنوان مهمترین میراث فرهنگی کشور» حائز اهمیت است و می‌گوید: اگر کودکان ما بدون دیدن و شنیدن چنین اطلاعاتی رشد کنند و بالنده شوند، بچه‌ها دیگر چیزی به نسل‌های بعدی منتقل نمی‌کنند.

    او برگزاری چنین کارگاه‌هایی توسط کانون توسعه فرهنگی کودکان به عنوان مجری طرح در روستاهای محروم کشور و توسط گروه‌های مردم‌نهاد را یکی از اقداماتی می‌داند که می‌تواند به رشد بهتر این فرآیند کمک کند و ادامه می‌دهد: در این راستا راه‌اندازی کتابخانه و تربیت و آموزشِ مربیانِ این روستاها نیز می‌تواند به رعایت عدالت آموزشی کمک کند.

    وی به حضور ۳۴ نفر از مربیان و معلمان مدارس و کلاس‌های آزاد در سراسر کشور از استان‌های تهران، اصفهان، خوزستان، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، اردبیل، قم، البرز و فارس اشاره می‌کند و می‌گوید: به شرکت‌کنندگان در این  کارگاه؛ گواهی از سوی فرهنگستان زبان وادب فارسی داده می‌شود.

    زین‌العابدینی با اشاره به ارائه‌ی طرحِ خود به فرهنگستان زبان وادب فارسی و تربیت مدیران گروه آموزشی اظهار می‌کند: تمایل داشتیم تا این طرح را خارج از فرهنگستان انجام دهیم که خوشبختانه حمایت‌های مورد نیاز انجام شد، چون قرار نبود حرکت فردی انجام شود، در نهایت می‌توان این حرکت را گسترده کرد تا نهادها از آن پشتیبانی کنند.

    انتهای پیام

  • ایجاد گروه آموزش باستان شناسی در شورای برنامه ریزی وزارت علوم

    ایجاد گروه آموزش باستان شناسی در شورای برنامه ریزی وزارت علوم

    به گزارش خبرنگار مهر، در این نشست که جهت هم‌اندیشی مدیران گروه‌های باستان‌شناسی برای بررسی راه‌کارهای مسائل و مشکلات گروه‌های باستان‌شناسی برگزار شد در خصوص موارد مختلفی از جمله تشکیل دبیرخانه دایمی گروه‌های باستان‌شناسی دانشگاه‌های دولتی، پیشنهاد ایجاد گروه مستقل آموزشی باستان‌شناسی در شورای برنامه‌ریزی وزارت علوم، به روز رسانی سرفصل دروس در تمامی مقاطع باستان‌شناسی، پیشنهاد طرح سوالات کنکور دکتری به صورت تخصصی و گرایشی و … بحث و تبادل نظر شد.

      همچنین نمایندگان گروه‌های باستان‌شناسی خواهان ایجاد واحد درسی «آشنایی با باستان‌شناسی و میراث فرهنگی» در مقطع متوسطه اول دانش‌آموزان با همکاری وزارت آموزش و پرورش و نیز همکاری وزارت میراث فرهنگی و گردشگری برای ساماندهی به واحدهای عملی مقطع کارشناسی باستان‌شناسی شدند.

    مقرر شد دبیرخانه دایمی گروه‌های باستان‌شناسی در دانشگاه مازندران تأسیس شود و هماهنگی‌های بعدی و پیگیری مصوبات جلسه از طریق این دبیرخانه انجام گیرد. نشست بعدی گروه‌ها برای بررسی و اجرایی کردن مصوبات در اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ در دانشگاه تربیت مدرس و به میزبانی انجمن علمی باستان‌شناسی ایران تشکیل خواهد شد.

  • زیورآلات به نام یزد ثبت می‌شود؟

    زیورآلات به نام یزد ثبت می‌شود؟

    مصطفی فاطمی در گفت‌وگو با ایسنا درباره وضعیت هنرهای منسوخ‌شده استان یزد و برنامه‌هایی که برای احیای این هنرهای فراموش‌شده در نظر گرفته شده است، با بیان اینکه «تعداد هنرهای منسوخ‌شده یزد بسیار است» اظهار کرد: در استان یزد انواع دست‌بافت‌های سنتی از دوران صفویه وجود داشته است که البته بسیاری از این صنایع هنری تا هم‌اکنون منسوخ شده‌اند.

    او ادامه داد: یکی از صنایعی که کاملاً از بین رفته است، هنر زربافی است. این هنر که ریشه آن به دوره صفویه باز می‌گردد، از تارهای مختلف ابریشم، طلا و نقره بافته می‌شود. در سال‌های اخیر تلاش شد تا این هنر احیا شود، اما به دلیل اینکه قیمت این پارچه به شدت گران است، بازار زیادی پیدا نکرد و در نتیجه تمایلی هم به تولید آن نیز وجود نداشت. البته توانستیم دستگاه این هنر را احیا کنیم و مقدار کمی از آن پارچه را ببافیم تا اینکه صرفا هویت این هنر زنده نگه داشته شود.

     فاطمی خاطرنشان کرد: از دیگر صنایع دستی که رو به افول است، ترمه دست‌بافتِ ابریشم است که شهر یزد سال‌ها خاستگاه این هنر بوده است. برای احیای این هنر نیز تلاش‌های بسیاری صورت گرفت؛ البته هم اکنون ترمه دست‌بافت به صورت عمده برای بازار تولید نمی‌شود و صرفا برخی از کارگاه‌ها به صورت محدودی در این حوزه تولید دارند. در این میان یکی از موضوعاتی علاوه بر کاهش تعداد هنرمندان، در کاهش تولیداین صنایع هنری تاثیرگذار است، افزایش کارگاه‌های صنعتی است که ترمه‌های ارزان‌تری را وارد بازار می‌کنند و طبیعتا ترمه‌های دست‌بافت با اقبال چندانی مواجه نمی‌شوند.

    او هنر مخمل را از دیگر هنرهای فراموش‌شده استان یزد برشمرد و گفت:‌ این هنر نیز از جمله‌ هنرهای فراموش‌شده‌ای است که از سال‌های پیش از انقلاب منسوخ شده بود و دیگر در یزد بافته نمی‌شود. به طور کلی در دوره‌ای از تاریخ (صفویه) بافت‌های این استان بسیار مشهور بودند و بزرگترین شخصیت‌های شرقی و غربی از بافت‌های این استان برای لباس‌هایشان سفارش می‌دادند. جالب است بدانید که بخش عمده‌ای از درآمد جنگ چالدران نیز توسط بافنده‌های یزدی تامین شده بود. 

    فاطمی افزود: یکی از هنرهای دیگری که رو به افول قرار دارد، زرگری یزدی همانند بافت زنجیر چینابی است که تولید آن بسیار سخت است. در دوره‌های مختلف این صنایع با طلا ساخته می‌شدند که به مرور مس و نقره جایگزین شدند. اما از آنجایی که تولید آنها بسیار سخت بود، به مرور زمان رو به افول قرار گرفت؛ البته در سال‌های اخیر بار دیگر تلاش شد تا این هنر مورد توجه قرار گرفته شود و کارگاه‌های آموزشی آن نیز احیا شد. چراکه در تلاشیم تا بتوانیم یزد را به عنوان شهر زیورآلات مطرح کنیم و آن را به ثبت برسانیم.

    مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد همچنین اظهار کرد: البته بسیاری از بافت‌های یزدی همانند دارایی بافی و ترمه‌ دارایی همچنان زنده و اتفاقا جزو صنایع پُرکار استان محسوب می‌شوند. برخی از بافت‌ها نیز همانند سفره‌ خمیر و چنته‌بافی در سال‌های اخیر احیا شده‌اند و هم‌اکنون نیز تولید می‌شوند. زرتشتی دوزی نیز با وجود اینکه تعداد هنرمندان آن بسیار کم است، اما هنوز تولید می‌شود. 

    فاطمی بیان کرد: صنایع دستی استان یزد علاوه بر انواع بافت‌ها در حوزه‌های دیگری نیز فعال است؛ از فرش اردکان گرفته تا زیلوی میبد و نمدمالی ابروکوه از جمله هنرهایی است که اتفاقا در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های خوبی نیز همراه بوده‌اند. ثبت میبد به عنوان شهر جهانی زیلو در سال گذشته باعث رونق بسیاری در این هنر شد. سفال‌های میبد نیز همچنان با همان سبک و سیاق و نقوش سنتیتتولید می‌شود و در کنار آن نیز کارهای جدید و متنوع‌تری نیز در حال تولید است. 

    انتهای پیام

  • مجوز می‌گوید “کاوش در آکروپل”، رییس می‌گوید “خواناسازی”

    مجوز می‌گوید “کاوش در آکروپل”، رییس می‌گوید “خواناسازی”

    به گزارش ایسنا، حرف‌ها از صدور مجوز برای کاوش و نظارت بر محوطه‌ی آکروپل شوش، توسط دو باستان‌شناس و یک مرمت‌گر تزئینات آثار تاریخی شروع شد، هر چند یک فارغ‌التحصیل فوق لیسانس باستان‌شناس که مجوزِ سرپرست هیات کاوش به نام او صادر شد، یک دانشجوی فوق لیسانس باستان‌شناسی در مرحله‌ی پایان‌نامه و کارشناس ارشد مرمت آثار تاریخی که مجوز نظارت بر این پروژه را گرفته بودند، اکنون به اواخر کار خواناسازی صفه و کاوش در گورستان هزاره پنجم شوش رسیده‌اند، اما همچنان رییس پژوهشکده باستان‌شناسی معتقد است مجوزِ صادر شده فقط برای خواناسازی صفه‌ است و نه کار بیشتری.

    هر چند نخستین مجوز را ۱۶ مهر رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در نامه‌ای خطاب به مدیر کل میراث فرهنگی استان خوزستان، صادر کرد و در آن اعلام شد تا «برنامه گمانه‌زنی به منظور خواناسازی و پیگیردی صفّه خشتی آکروپل را به منظور تدقیق خطوط معماری در راستای انجام فعالیت‌های حفاظتی و مرمتی» انجام شود، اما یک هفته بعد از صدور این مجوز، دومین نامه با همین مضمون نیز خطاب به موسوی نوشته شد. رییس پژوهشگاه میراث فرهنگی -عمرانی- در مجوزی که با نام «اصلاحیه» صادر شده بود، خطاب به موسوی نوشته بود: «اصلاحیه مجوز برنامه خواناسازی سکوی بلند و کاوش روشمند در گورستان هزاره پنجم آکروپل شوش» با همان سرپرست پروژه و همان ناظران.

    بیشترین اظهار نظرها و نقدها به دنبال صدور این مجوزها به انتخاب کارشناسانِ اعلام شده برای این پروژه بود، وگرنه بُعد جوان‌گرایی که اقدامی شایسته در کشور محسوب می‌شود. البته از سوی دیگر یکی از نقدهایی که به حضور باستان‌شناسان پیشکسوت در سایت‌های کاوش مطرح می‌شود، ارائه ندادن گزارش کار به پژوهشکده باستان‌شناسی توسط برخی از آن‌ها بعد از گذشتِ سال‌ها، آن‌هم از زمانی است که در سایت‌های تاریخی زیر نظر مدیریت خود کاوش کرده‌اند.

    اما کمتر از نیم قرن از آخرین کاوش‌ها در «صُفّه خشتی آکروپل» ‌و «گورستان هزاره پنجم آکروپل» شوش می‌گذرد، مدت زمانی که در ظیِ آن، مجموعه باستانی شوش آسیب زیادی دید.

    با این وجود هنوز باستان‌شناسان معتقدند؛ شوش آن اندازه مهم است که برای هر اقدام جدی در آن باید متخصصان را گرد هم آورد و نشستی تخصصی برگزار کرد، هر چند برگزاری چنین نشست‌ها و همایش‌هایی برای بررسی نقاط قوت و ضعفِ موجود در این محوطه، به منظور رسیدن به نتیجه‌ای مشخص، به‌ندرت عملیاتی شده است تا بتوان بر مبنای آن‌ها پژوهش‌ها و طرح‌های حفاظتی در شوش را برنامه‌ریزی کرد.

    در این مجوز با اشاره به مادّه ۱۱ قانون حفظ آثار ملّی و در اجرای بند ۳ مادّه قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی، مصوب سال ۱۳۶۷ با انجام برنامه گمانه‌زنی به منظور خواناسازی و پیگیردی صفه خشتی آکروپل به منظور تدقیق خطوط معماری در راستای انجام فعالیت‌های حفاظتی و مرمتی شهرستان شوش به سرپرستی … و با نظارت … و … از یک آبان ماه تا ۱۴ آذر موافقت کرد.

    حالا می‌توان گفت حدود ۲۰ روز از آغاز کاوش در این محوطه گذشته و آن روزهای میانی خود را از حضورِ این تیم باستان‌شناس سپری می‌کند، اما بعد از انتشار نخستین خبرها از صدور مجوزهای عمرانی؛ حالا اعلام می‌شود که یک کارشناس باستان‌شناسی نیز به عنوان ناظر فنی به پروژه اضافه شده است.

    تعریفِ مجوز «خواناسازی و کاوش روشمند در گورستان هزاره پنجم آکروپل شوش» از زبان شیرازی

    روح‌الله شیرازی – رییس پژوهشکده باستان‌شناسی – اما در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا همچنان پروژه‌ی در حال انجام را خواناسازی مصطبه می‌داند و نه کاوش.

    او تاکید می‌کند: کار در حال انجام، کاوش نیست، خوانا سازی در مصطبه‌ای است که قبلا فرانسوی‌ها در این بخش حفاری و کار کرده‌اند و قصد داشتند تا آن را حفاظت و مرمت کنند، چون وضعیت حفاظتی بدی داشت و آن را آب و باران زده بود.

    وی با اشاره به این‌که این پروژه به پیشنهاد پایگاه شوش مطرح شد و در حال حاضر زیر نظر ناظر عالی علمی «عباس مقدم» در حال انجام است، می‌گوید: جایی که اکنون تیم در حال کار است، قبلا کاوش شده است، یک احتمال نیز وجود دارد که از تدفین‌هایی موجود در گذشته هنوز ردی باشد. با این وجود،گمانه‌ی بسیار کوچکی در حال کار است.

    او با وجود یادآوری خبرنگار ایسنا که در «مجوز اصلاحیه‌ی رییس پژوهشگاه کاوش در «گورستان هزاره پنجم آکروپل شوش» عنوان شده است، تاکید می‌کند: کار در حال انجام، کاوش در شوش یا کاوشِ آکروپلِ شوش نیست، بلکه فقط خوانا سازی مصطبه و روشن کردن وضعیتِ آن‌جا است.

    رییس پژوهشکده باستان‌شناسی ادامه می‌دهد: زمانی که قرار بر کاوش بزرگ و گسترده در شوش باشد، قطعا باید از باستان‌شناسان با تجربه و پیشکسوت که از نظر علمی توانا هستند، استفاده کنیم. اما کار کنونیِ پایگاه، در حد خوانا سازی با هدف حفاظت است که قبل از آن می‌خواهند یک شناخت از محوطه داشته باشند.

    شیرازی با بیان این‌که اگر قرار بر انجام برنامه‌ای جامع باشد باید معیارهای ان نیز مدنظر قرار گیرد، اظهار می‌کند: در حال حاضر کارِ کاوشی بزرگ در برنامه نداریم و حتی پروژه‌ی در حال انجام، یک برنامه‌ی ادامه‌دار نیست، بلکه یک برنامه مقطعی است.

    انتهای پیام