برچسب: گردشگری

گردشگری و صنعت گردشگری در ایران و خارج از کشور

  • ایران زیباست؛ کهن‌ترین مسجد جامع ایران

    ایران زیباست؛ کهن‌ترین مسجد جامع ایران

     استان یزد به دلیل داشتن آثار تاریخی متعدد نه تنها در ایران بلکه در جهان از شهرت بالایی برخوردار است. مسجد جامع روستای فهرج، این بنای تاریخی ۱۴۰۰ ساله در استان یزد قرار دارد.  مطابق با اظهارات تاریخ نویسان قدمت این روستان به ۵۰۰۰ سال پیش باز می گردد. برخی از مورخان و باستان‌شناسان داخلی و خارجی این شهر را یکی از نخستین نقاط سکونت ایرانیان که به چهره شهرت داشته است، می‌دانند بین کارشناسان و باستان شناسان داخلی و خارجی در مورد تاریخ دقیق احداث مسجد جامع فهرج در یزد اختلاف نظرهای بسیاری وجود دارد. این مسئله به گونه ‌ای رقم خورده است که به دلیل عقیده‌ ی برخی از آن‌ها، مبنی بر قدمت این عمارت تاریخی به دوران اوایل ظهور اسلام (قرن اول هجری)، آن را قدیمی ‌ترین مسجد ساخته شده در ایران می‌ پندارند. شاید در نگاه اول تصور کنید که مسجد جامع فهرج در استان یزد به دلیل اینکه کاشی کاری ها تزئینی ندارد و هیچ گونه گنبدی در آن دیده نمی شود کمی جالب به نظر نیاید و گمان کنید که این مسجد شباهتی به مساجد تاریخی دیگر ایران نداشته باشید، اما دقیقا همین سادگی و بی آلایشی این مسجد سبب شده تا در فهرست آثار تاریخی ایران قرار بگیرد. معمار این مجسد از نقشه شبستانی با سه دهانه برای طراحی و ساخت آن بهره برده است. در این مسجد شبستانی با دو دهانه در چپ و راست و همچنین یک رواق اصلی که حیاط مرکزی را در برگرفته است. وجود قوس کم‌خیز تیزه‌دار بر بالای هر دهانه‌ی شبستان از نکاتی است که در معماری شبستانی این بنای تاریخی به کار برده شده است. در بخش شمال غربی این مسجد مناره استوانه‌ای احداث شده که چندین نیز اتاق نیز در مجاورت آن به چشم می‌خورد.

  • آرزویی که از آن حرف می‌زنیم

    آرزویی که از آن حرف می‌زنیم

    به گزارش ایسنا، سیدمهدی موسوی کوهپر در آن همایش این پرسش را مطرح کرد که «چرا باستان‌شناسان و جوانان ما در افغانستان، پاکستان و عراق در قالب هیات‌های باستان‌شناسی یا به عنوان باستان‌شناس مستقل کار پژوهشی انجام نمی‌دهند؟» او تاکید کرد «باستان‌شناسی ایران باید چنین برنامه‌هایی را در اولویت کارهایش قرار دهد و از باستان‌شناسانی که فرضیاتی برای کار در این حوزه‌ها دارند، حمایت کند.»

    برنامه‌ریزی برای حضور باستان‌شناسان ایرانی در ایران فرهنگی الزامی است

    روح‌الله شیرازی – رییس پژوهشکده باستان‌شناسی – در گفت‌وگو با ایسنا، این پرسش را این‌طور پاسخ می‌دهد: یکی از برنامه‌های ما این بود که چنین پروژه‌هایی را در کشورهای همجوار مانند ترکمنستان، عراق و افغانستان عملیاتی کنیم. البته که سابقه‌ حضور باستان‌شناسان ایرانی را در سال‌های گذشته در عمان یا کردستان عراق داشته‌ایم که به عنوان عضو هیات کاوش به محوطه‌های تاریخی این کشورها رفته‌اند.

    او اما حضور باستان‌شناسان در این محوطه‌ها را در حال حاضر به صورت سیستماتیک نمی‌داند و ادامه می‌دهد: آن‌ها در گذشته قالب تیم‌های مشترکی که نمونه‌های آن اکنون در ایران اجرایی می‌شود، فعالیت داشته‌اند.

    شیرازی با تاکید بر لزوم حضور باستان‌شناسان ایرانی در محوطه‌های شاخصِ پایتختِ ایران در دوره‌ ساسانی یعنی «تیسفون در عراقِ امروزی»، بیان می‌کند: همچنین در محوطه‌های تاریخی سرزمین‌های همجوار دیگر مانند ترکمنستان و افغانستان و همچنین بلوچستان در بخشِ پاکستان هنوز کارهای مشترک زیادی باید انجام شود، حتی تیم‌های کاوش فرانسوی در حال حاضر در آن محوطه‌ها کار می‌کنند، درحالی که ما اطلاعات چندانی از آن‌ها نداریم.

    رییس پژوهشکده باستان‌شناسی با بیان این‌که بیشتر محوطه‌های تاریخی در سرزمین‌های همجوار از نظر فرهنگی و گاه‌نگاری و موارد دیگر نزدیک به محوطه‌های تاریخی ایران هستند، اظهار می‌کند: نمی‌توان این محوطه‌ها را از یکدیگر تفکیک کرد، بنابراین حضور باستان‌شناسان ایرانی در این محوطه‌های تاریخی لازم و مهم است.

    او با تاکید بر این‌که ایران فرهنگی شامل برخی سرزمین‌های همجوار می‌شود، ادامه می‌دهد:‌ این  سرزمین‌ها حتی فراتر از ایران فرهنگی است، مانند حوزه سند که در شبه قاره هند است و می‌تواند جزء ایران فرهنگی باشد. هرچند آن منطقه از نظر فرهنگی کاملا مستقل است، اما در ارتباط با ایران نیز بوده است، چون تا ۲۰۰ سال قبل زبان رسمی دربار هند، فارسی بوده؛ بنابراین نمی‌توان این محوطه‌ها را از یکدیگر جدا کرد.

    انتهای پیام

  • راه اندازی کریدور گردشگری ارس تا ایروان/تکمیل برند گردشگری ارس

    راه اندازی کریدور گردشگری ارس تا ایروان/تکمیل برند گردشگری ارس

    یوسف داداش زاده به خبرنگار مهر گفت: ما طرح جامع گردشگری را داریم که به عنوان سند ، بخشی از آن مربوط به گردشگری است که کاملا با نگاه کاربردی تهیه شده است. ما سعی کرده ایم که در کشور هر کسی این تجربه را دارد در این منطقه آن سند را بنویسد بنابراین با افراد متخصص حوزه گردشگری این سند نوشته شد.

    وی در ادامه بیان کرد: معتقدیم که متخصص گردشگری نیستیم پس باید تیم اجرا با تیم مشاور متفاوت باشد همچنین ورود به صنعتی که بیشترین ارزش آفرینی را دارد، راحت نیست. بنابراین باید حواسمان باشد که در گردشگری دچار ساده انگاری نشویم. خروجی کار در گردشگری این است که مستقیم خدمتی که به مشتری عرضه می شود با میزان رضایت او در ارتباط است تا بتواند مشتری بعدی را جذب کند.

    وی با بیان اینکه از گردشگری ماجراجویانه فاصله داریم گفت: ما همه انواع گردشگری را نمی توانیم بالفعل کنیم. بنابراین از مشاوران خواستیم آنچه که در حوزوه حاکمیتی هست را به ما اعلام کنند بنابراین موضوع سرویس های بهداشتی، نمازخانه ها، پارک هایی مانند پارک کوهستان و درنا و … به عهده ما گذاشته شد.

    وی در ادامه بیان کرد: آموزش جامعه محلی را در نظر گرفتیم چون کمترین اهمیت در کشور به بخش آموزش داده می شود و فعالان گردشگری هم علاقه ای به دوره های آموزشی ندارند بنابراین در دوره لوسیزن که مسافر کمتر است، دوره های آموزشی رایگان را در هتلها برگزار کردیم.

    تکمیل برندینگ ارس

    وی با تاکید بر اینکه گردشگری ایرانی ترین کالای ایرانی است گفت: باید از این صنعت حمایت زیادی کرد. نباید اجازه داد که کسی درباره آن هر اظهار نظری کند. گردشگری کاملا پیچیده است نباید هر برنامه ای را در آن اجرا کرد. این زنجیره ارزش در گردشگری باید به خوبی تکمیل شود. اماکن تاریخی ما تکمیل شده اند و ما خود را تحت فشار فضاهای احساسی قرار نمی دهیم.

    داداش زاده تصریح کرد: امسال روی طرح برندینگ ارس کار کردیم که مهمترین آن گردشگری ارس است و تا یک ماه دیگر نیز کامل می شود.

    داداش زاده بیان کرد: عضو شبکه های جهانی مختلف از جمله سازمان جهانی گردشگری و شبکه شهرهای سالم شده ایم  که این اتفاقات نیز در پی برنامه ریزی های آن سند بود تا بتوانیم با محوریت جذب گردشگر خارجی از این منطقه پر پتانسیل استفاده کنیم.

    معاون فرهنگی اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس گفت:  در هفت ماهه امسال ۱۸۷ هزار ایرانی به ارمنستان سفر کرده اند و ۲۱۰ هزار ارمنی نیز به ایران آمده اند. آمدن ارمنی ها به ایران یک بحث و میزان ماندگاری آنها نیز بحث دیگری است. ما چند ماه قبل به ارمنستان رفتیم و متوجه شدیم که آنها هیچ شناختی از ایران ندارند به همین دلیل در چند روز گذشته ۲۱ نفر از افرادی که نفوذ زیادی در گردشگری ارمنستان دارند را به ایران دعوت کردیم تا با جاذبه های گردشگری این منطقه آشنا شوند. ما معتقدیم اگر بخش خصوصی گردشگری ایران با بخش خصوصی کشورهای هدف وارد مذاکره و عقد تفاهمنامه شوند، به هدفمان که جذب گردشگر خارجی است می رسیم. البته باید میزان ماندگاری آنها را در این منطقه بیشتر کنیم.

    داداش زاده گفت: ما با دو کشور ارمنستان و آذربایجان هم مرز هستیم ولی آنها بیشتر برای رفع نیازهای روزانه به ایران تردد می کنند ما به این تعداد ، بازدید روزانه می گوییم ولی می خواهیم که آنها را به گردشگرانی که در ارس یک یا دو شب اقامت می کنند تبدیل کنیم. چون آثار تاریخی ما این پتانسیل را دارد که گردشگر وقتی وارد ایران می شود، یکی دو روزی را اقامت کند.

    بسته مشترک  ایران با نخجوان و ارمنستان

    وی افزود: بسته های مشترک گردشگری با نخجوان و ارمنستان تهیه کنیم. ارمنستان یکی از مقاصد گردشگری کشورهای حوزه خلیج فارس شده است اما ایرادش این است که گردشگری در آنجا حلال نیست. به همین منظور کریدور گردشگری ارس تا ایروان را با محوریت گردشگری حلال راه می اندازیم تا سهم مان را از گردشگری ارس بگیریم.

    وی از تهیه بسته مشترک گردشگری بین نخجوان و ماکو و ارس خبر داد و گفت: بسته گردشگری ماکو و ارس آماده شده است. شاید تا سالها قبل این پتانسیل در گردشگری ارس کمتر بود و آثار تاریخی مان مرمت نشده بود اما اکنون با وجود این که این کارها انجام شده ولی بزرگترین  مشکل گردشگری ما عدم معرفی جاذبه هایمان در مجامع بین المللی است. به همین دلیل خواستیم تا در شبکه جهانی گردشگری عضو شویم. اگر این معرفی انجام شود قابلیت جذب گردشگر خارجی را داریم.

    داداش زاده گفت: کلیسای سنت استپانوس یکی از پر بازدیدترین جاذبه های گردشگری ارس است در کنارش جنگل های ارسباران با کمک محیط زیست و وزارت میراث فرهنگی در حال جهانی شدن است همچنین عضو شبکه جوامع ایمن شدیم و… اینها نشان می دهد که پتانسیل بین المللی شدن را داریم. جنگل های ارسباران اگرچه در محدوده منطقه آزاد نیست ولی نگاه ما به مسیر گردشگری است و هر اتفاقی که در این مسیر بیفتد به عهده ماست. در کنار دوستان هستیم به خصوص در حوزه حفاظت از آن. به هر حال جزو مقاصد گردشگری ماست. کردشت و دوزال و یا روستای اشتبین هم در حوزه ما نیست ولی برای گردشگری ما جزو مناطق مهم هستند و ما هم به آنها اهمیت می دهیم.

    قول دیگر برای راه اندازی قطار مشهد نخجوان

    وی افزود: در آخرین جلسه با سفیر آذربایجان قرار شد تا قطار مشهد _ نخجوان را راه اندازی کنیم. ایستگاه جلفا از قدیم زیرساخت ریلی خوبی برای این منظور دارد. تا یک ماه آینده تفاهمنامه ای منعقد می شود و کار پیش خواهد رفت. سرکنسول ایران در نخجوان هم پیگیر این قضیه هست.

    داداش زاده همچنین درباره علت تغییر مدیر ژئوپارک ارس در زمانی که مدت زیادی تا جهانی شدن آن باقی نمانده توضیح داد: قطعا تغییرات باعث نخواهد شد تا در روند کار خللی وارد شود. ما فرد محور نیستیم و کارمان یک کار تیمی است و محوریت کارمان روی شخص و فرد خاصی نیست. این تغییر نیز یک روند کاملا عادی است و افرادی که جابه جا شدند تنها نقششان عوض شده ولی از پتانسیل آنها استفاده خواهیم کرد.

  • از راه‌اندازی قطار مشهد ـ نخجوان تا ماندگار کردن ارمنی‌ها

    از راه‌اندازی قطار مشهد ـ نخجوان تا ماندگار کردن ارمنی‌ها

    طبق آماری که این منطقه اعلام کرده در هفت ماه گذشته ۲۱۰ هزار ارمنی به ایران سفر کرده‌اند که انگیزه آن‌ها بیشتر خرید روزمره بوده است. ارس به دنبال این است که این بازدیدکنندگان و به عبارتی پیله‌وران مرزی را به گردشگر تبدیل کند و از سویی با اتصال دوباره خط آهن نخجوان ـ مشهد، گردشگران آذربایجانی را به ایران بکشاند.

    یوسف داداش‌زاده ـ معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس ـ در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به این‌که در هفت ماه گذشته ۱۸۷ هزار ایرانی به ارمنستان سفر کرده‌اند و در مقابل ۲۱۰ هزار ارمنی به ایران وارد شده‌اند، افزود: آمدن ارمنی‌ها یک بحث است و میزان ماندگاری آن‌ها بحثی دیگر. هفت ماه پیش وقتی به همراه هیاتی از منطقه آزاد ارس برای رایزنی و مذاکره به ارمنستان سفر کردیم متوجه شدیم مردم این کشور از ارس و مرزهای همجوار با ایران شناختی ندارند، برای همین تور رسانه‌ای برگزار و دو تفاهم‌نامه در راستای معرفی و تعاملات گردشگری امضا شد. معتقدیم اگر بخش خصوصی هم وارد شود و با بخش خصوصی کشور هدف مذاکره کند، به نحوی که به عقد تفاهم‌نامه شود منجر ‌شود، در جذب بیشتر گردشگر خارجی و ماندگاری آن‌ها موثر خواهد بود.

    «گردشگری حلال» در کوریدور ارس ـ ایروان

    او با بیان این‌که ارس در حال طراحی بسته‌های مشترک گردشگری با منطقه نخجوان و ارمنستان است، افزود: ارمنستان به یکی از مقاصد گردشگری کشورهای حوزه خلیج فارس تبدیل شده اما مساله‌ای وجود دارد و این کشور «گردشگری حلال» ندارد. درحال مذاکره هستیم تا کوریدور گردشگری ارس تا ایروان را با محوریت «گردشگری حلال» راه‌اندازی کنیم تا سهم‌مان را از گردشگری ارمنستان به‌دست آوریم و صرفا نقش کوریدور را ایفا نکنیم.

    وی ادامه داد: ارس با نخجوان نیز هم‌مرز است و اتباع جمهوری آذربایجان به ارس سفر می‌کنند اما طبیعتا بیشتر آن‌ها برای تامین نیازهای رومزه وارد این منطقه می‌شوند که ما به آن‌ها بازدیدکننده روزانه می‌گوییم اما قصد داریم آن‌ها را به گردشگر تبدیل کنیم که اکنون با مرمت آثار تاریخی و ثبت ژئوپارک ارس در آینده، این ظرفیت را داریم.

    داداش‌زاده درباره ایده این منطقه برای افزایش ماندگاری گردشگران خارجی در ارس، گفت: در گذشته به این ظرفیت کمتر توجه می‌شد، چون ‌مرمت آثار تاریخی منطقه به پایان نرسیده بود اما حالا مرمت این آثار تکمیل شده است. درحال حاضر بزرگترین مشکل گردشگری ایران و ارس معرفی نشدن به جوامع بین‌المللی است، برای همین منطقه آزاد ارس عضو سازمان جهانی گردشگری شد و درحال پیوستن به سایر شبکه‌های جهانی همچون شهرهای سالم و ژئوپارک‌ها است. حالا هم که موضوع ارزش پول ایران در گردشگری مطرح است جا دارد این تهدید را به فرصتی در گردشگری تبدیل کنیم.

    معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس افزود: با تحلیل رفتاری که روی گردشگران خارجی انجام دادیم به این نتیجه رسیدیم آن‌ها علاقه‌مندند به مقاصدی سفر کنند که بیشترین آثار ثبت جهانی را دارد. برای همین لازم است آثار بیشتری را ثبت کنیم و به عضویت شبکه‌های جهانی درآییم. کلیسای «سنت استپانوس» اثری تاریخی است که در یونسکو ثبت شده و چند سالی هم هست که به پربازدیدکننده‌ترین اثر تاریخی در منطقه شمال غرب ایران با اختلاف زیاد از بازار تبریز و کندوان،   تبدیل شده است. در کنار آن پرونده جنگل‌های ارسباران و ژئوپارک ارس برای ثبت جهانی آماده می‌شود.

    قطار نخجوان ـ مشهد دوباره راه می‌افتد

    داداش‌زاده سپس درباره اتصال دوباره خط آهن نخجوان ـ جلفا ـ مشهد که از سال ۱۳۹۵ در چند نوبت راه‌اندازی و حرکت آن به دلایل فنی متوقف شده است، توضیح داد: شرکت «ارس ریل» برای خرید ۲۰ واگن وی‌آی‌پی از خارج کشور اقدام کرد که پروژه آن با توجه به مشکلات ارزی موقتا متوقف شد. درحال حاضر به صورت موردی قطاری از تهران و مشهد به جلفا چارتر می‌شود. در آخرین جلسه با سفیر جمهوری آذربایجان نیز این تمایل ابراز شد تا از ظرفیت ناوگان ریلی نخجوان هم استفاده و قطار نخجوان ـ مشهد با مشارکت «ارس ریل» راه‌اندازی شود که مذاکرات ادامه دارد.

    او اضافه کرد: مشکلی در ریل‌های نخجوان و جلفا برای اتصال وجود ندارد. ایستگاه جلفا از قدیم خوب بوده و قدمتی بیش از یکصد سال دارد. حالا این‌که برخی مطرح می‌کنند بوژی ریل مانع برقراری این قطار است اصلا اهمیتی ندارد. از طرفی فاصله زمینی بین نخجوان و جلفا ۳۰ کیلومتر است، گردشگری که تمایل داشته باشد به ایران، ارس و یا مشهد برود، این مسافت را می‌تواند زمینی طی کند و از آن‌جا با قطار مسیر را ادامه دهد. ما معتقدیم راه‌اندازی این خط آهن و برقراری دوباره قطار آن صرفه اقتصادی دارد، فقط باید ظرفیت‌های گردشگری کشورمان را در کشورهای همجوار خوب معرفی کنیم.

    معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس درباره بازه زمانی که برای برقراری این قطار پیش‌بینی شده است، گفت: یک ماه قبل با سفیر جمهوری آذربایجان مذاکره کردیم که خیلی هم پیگیر موضوع است. فکر می‌کنم تا یک ماه آینده تفاهم‌نامه نهایی بین دو شرکت ایرانی و آذری بسته و نهایتا تا پایان سال این قطار برقرار می‌شود.

    داداش‌زاده درباره استراتژی منطقه آزاد ارس در گردشگری نخست با یادآوری این‌که ارس جزء نسل دوم مناطق آزاد کشور است که در سال ۱۳۸۲ به تصویب مجلس رسید و از اواخر سال ۸۳ کار خود را شروع کرد و چند دوره محدوده آن تغییر کرد، افزود: همزمان با تغییر محدوده منطقه، سند راهبردی آن تهیه و ۱۰ استراتژی تعیین شد که طرح جامع ارس نیز بر این اساس تصویب شد. در سال ۱۳۹۱ که این سند بازنگری شد در گام نخست تجارت و سپس گردشگری در اولویت قرار گرفت.

    وی ادامه داد: ارس طرح جامع گردشگری دارد که از افراد باتجربه برای تهیه آن بهره گرفته شده است. این‌طور نبود در شهر دیگری برای ارس تصمیم بگیرند.

    معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس اظهار کرد: چند اعتقاد در حوزه گردشگری داریم؛ نخست این‌که خودمان متخصص حوزه گردشگری نیستیم. از طرفی معتقدیم مدیریت گردشگری باید به عهده بخش خصوصی و مردم باشد. مطابق این دیدگاه و استراتژی منطقه دو مسیر گردشگری در غرب و شرق تعریف شد که زیرساخت مسیر غرب آماده شده و اکنون روی مسیر شرق متمرکز شده‌ایم و آموزش جوامع محلی را آغاز کرده‌ایم و در کنار آن به رویدادسازی پرداخته‌ایم و امسال هم روی برندینگ ارس با محوریت گردشگری کار می‌کنیم که تا یک ماه آینده آماده می‌شود و تبلیغات را بر آن اساس انجام می‌دهیم.

    او تاکید کرد: ما اصلا تحت تاثیر فشارهای احساسی نیستیم و مطابق نقشه‌ای که تهیه شده است، حرکت می‌کنیم.

    دادش‌زاده همچنین درباره اثر احتمالی تغییرات مدیریت گردشگری این منطقه در جریان ثبت بین‌المللی پرونده‌هایی از جمله ژئوپارک با توجه به محدودیت زمانی که برای بررسی در یونسکو دارد، بیان کرد: فردمحور نیستیم، کارمان را تیمی انجام می‌دهیم، تاکید پرونده‌ها هم روی شخص نیست. تغییر مدیران هم کاملا طبیعی است و در روند ثبت پرونده خللی وارد نمی‌کند. افراد در تیم فقط نقش‌شان تغییر می‌کند، حذف نمی‌شوند.

    بلایی که سر خودرو و مسکن آمد سر گردشگری هم می‌آید

    او در ادامه با تاکید بر این‌که در گردشگری نباید دچار ساده‌اندیشی شویم، اظهار کرد: متاسفانه گردشگری در کشورمان درحال حرکت به این سمت است. تصور می‌کنند گردشگری بخش ساده‌ای است، همه کارشناس این حوزه شده‌اند و درباره آن نقشه راه می‌دهند. تصورم این است اگر این رویه را ادامه دهیم همان بلایی که سر مسکن و خودروسازی آمد سر گردشگری هم می‌آید.

    معاون فرهنگی، اجتماعی و گردشگری سازمان منطقه آزاد ارس با توجه به ارزش افزوده و اشتغال‌زایی بالای این صنعت، تاکید کرد: حساسیت در گردشگری بیشتر است، چون خروجی کار به مشتری عرضه می‌شود و میزان رضایت آن در جذب گردشگران بعدی اثر دارد. گردشگری مثل خودرو نیست که امروز عرضه شود و بعد که دچار نقص شد فراخوان دهیم آن را بازگردانند. اگر خدمت اشتباه و نادرست دهیم، مشتری ناراضی می‌شود و دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهد که جبران آن هم بی‌فایده است.

    داداش‌زاده گفت: گردشگری ایرانی‌ترین کالا است که باید برای آن خیلی وقت گذاشت و حمایت کرد و اجازه نداد افراد غیرمتخصص به عنوان صاحب‌نظر درباره آن اظهارنظر کنند. باید این پازل را با حساسیت و وسواس ویژه تکمیل کرد تا زنجیره ارزش شکل بگیرد و در نهایت ارزش‌آفرینی داشته باشد.

    انتهای پیام

  • گنجینه بزرگ موزه «طاق سبز» به سرقت رفت

    گنجینه بزرگ موزه «طاق سبز» به سرقت رفت

    به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، سارقان روز گذشته با هدف قرار دادن ‌موزه «طاق سبز» واقع در «درسدن» شهری در شرق آلمان، سه مجموعه گرانبها از جواهرات متعلق به قرن هجدهم را به سرقت بردند. رسانه‌های آلمان از این سرقت به عنوان بزرگترین سرقت در نوع خودش از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون یاد کرده‌اند.

    این سرقت بزرگ، صبح روز دوشنبه با ایجاد آتش‌سوزی و مختل کردن سیستم امنیتی موزه و تاریک کردن فضای اطراف صورت گرفت.

    با اینکه برق موزه قطع شده بود، یکی از دوربین‌های مدار بسته تصویر دو مرد را که به موزه «طالق سبز» وارد شدند، ثبت کرده است.

     به گفته رئیس پلیس شهر «درسدن»، سارقان یک پنجره را شکستند و با بریدن فنس به یکی از اتاق‌های محل نگهداری جواهرات این موزه وارد شدند.

    افسران پلیس با فاصله چند دقیقه پس از وقوع این سرقت در موزه حاضر شدند، اما مظنونین محل را ترک کرده بودند.

     رسانه‌های آلمانی ارزش جواهرات به سرقت رفته را تا هزاران میلیون یورو برآورد کرده‌اند اما «ماریون اکرمن» مدیر مجموعه‌های هنری شهر «درسدن» معتقد است که تعیین ارزش آثار به سرقت رفته غیر ممکن است. 

    «اکرمن» بیان کرد:«نمی‌توانیم برای این مجموعه به سرقت رفته ارزش تعیین کنیم چراکه فروختن این آثار غیرممکن است.»

    به گفته «اکرمن»، آثار ربوده شده شامل سه مجموعه تاریخی از الماس‌های تراشیده‌شده متعلق به قرن هجدهم است.

    موزه «طاق سبز» که توسط «آگوستوس دوم»  شاه «ساکسن» در سال ۱۷۲۳ تاسیس شده است به عنوان یکی از ۱۲ موزه‌ای محسوب می‌شود که گنجینه بزرگ آثار هنری «درسدن» را در خود جای داده است. از آن جایی که برخی از اتاق‌های این موزه با رنگ سبز تزئین شده‌اند، موزه «طاق سبز» نام گرفته است.

    «طاق سبز» که یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های جهان شناخته می‌شود محل نگهداری یاقوت کبود ۵۴۷٫۷۱ قیراطی است که توسط «تزار پیتر یکم روسیه» هدیه شده است.

    انتهای پیام 

  • آغاز ساخت نخستین موزه مهاجرت در کلن

    آغاز ساخت نخستین موزه مهاجرت در کلن

    به گزارش خبرنگار مهر، مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان، هفته گذشته اعلام کرد که کمیته بودجه پارلمان آلمان برای ایجاد موزه مهاجرت، ۲۲ میلیون یورو تعیین کرده است.علاوه بر این، مسئولان دولت نوردراین-وستفالن نیز وعده داده‌اند که در ساخت موزه کمک خواند کرد.

    رولف مونتسه‌نیش، رئیس فراکسیون حزب سوسیال دموکرات در پارلمان آلمان و از حامیان اصلی ایجاد این موزه، گفت:« هدف ما از ایجاد این موزه، فراهم‌کردن مکانی برای یادآوری تاریخ مهاجرت است.»

    مونتسه‌نیش تاکید کرد:«کلن نزدیک به دو هزار سال، مقصد مهاجران از کشورهای مختلف بوده است، شهری چندفرهنگی به‌شمار می‌رود و به همین دلیل برای ایجاد این موزه محل کاملا مناسبی است.» به گفته این سیاستمدار در کلن شهروندانی از ۱۸۰ ملیت زندگی می‌کنند و پیروان ۱۵۰ دین و مذهب ساکن این شهر هستند.

    آنطور که شبکه رادیویی غرب آلمان اعلام کرده، برای ایجاد موزه کلن، یک محوطه صنعتی متروکه در داخل شهر کلن در نظر گرفته شده است. مرکز اسناد و موزه مهاجرت در آلمان در چند دهه گذشته هزاران وسیله مربوط به مهاجران را جمع‌آوری کرده است که در موزه کلن به نمایش گذشته می‌شود.

    از این وسایل می‌توان به دفاتر خاطرات، گذرنامه‌ها و کارت شناسایی‌های مهاجران و پناهندگان، چمدان‌ها و کتاب‌های آشپزی اشاره کرد. در میان وسایلی که در موزه در معرض دید عمومی قرار می‌گیرند، کلاه یک پرستار کره‌ای وجود دارد که در دهه ۱۹۶۰ به عنوان “کارگر مهمان” به آلمان مهاجرت کرده است. اما جالب‌ترین وسیله‌ای که در میان اشیا این موزه به نمایش گذاشته خواهد شد؛ دفترچه‌ای راهنما است که در سال ۱۹۶۶ به کارگران ترک مهاجر به آلمان اهدا شده است. در این دفترچه نوشته شده است:«آلمانی‌ها تنها به خارجی‌هایی که کوشا باشند، احترام می‌گذارند.»

    این گزارش توسط رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آلمان تهیه شده و در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده شده است.

  • وقتی برندۀ مناقصه، می‌بازد

    وقتی برندۀ مناقصه، می‌بازد

    اعلام مواردی از نارضایتی برخی پیمانکاران مرمت آثار تاریخی نسبت به این موضوع که علی‌رغم اعلام نام آن‌ها به‌عنوان فرد برندۀ مناقصه در سامانۀ مناقصات کشور، این اعلام از طرف اداره کل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد و این اداره کل، در خصوص مرمت بنای به مناقصه گذاشته‌شده، با فرد برندۀ مناقصه قراردادی امضا نمی‌کند، ایسنا را بر آن داشت تا در این گزارش، ضمن ارائۀ دیدگاه دو پیمانکار مرمت آثار تاریخی و برندۀ دو مناقصۀ مرمت، دیدگاه سرپرست دفتر مرمت اداره کل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان را نیز دراین‌باره جویا شود.

    چرا مناقصۀ صوری برگزار می‌کنید؟

    غلامرضا عنایتی ده سرخی که دارای گواهی صلاحیت پیمانکاری پایه یک مرمت آثار باستانی از سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور است، به ایسنا می‌گوید: در تاریخ ۲۳ خردادماه ۱۳۹۸ اعلان عمومی نیاز با عنوان «مرمت تزئینات کاشی‌کاری گریو و یک ترک از گنبد مسجد شیخ لطف‌الله» در پایگاه اطلاع‌رسانی مناقصات کشور ثبت شد بود که من هم درخواست خود را مبنی بر شرکت در این مناقصه در پایگاه اطلاع‌رسانی مناقصات کشور ثبت کردم و این درخواست در تاریخ ۲۵ خردادماه تائید شد و من به‌عنوان برندۀ این مناقصه انتخاب شدم. حتی یک روز بعد یعنی در تاریخ ۲۶ خردادماه، کارمزد این مناقصه یعنی مبلغ یک‌میلیون و ۳۲۴ هزار و ۵۰۰ تومان را از طریق سامانه تدارکات الکترونیکی دولت پرداخت کردم. در ادامه وقتی به دفتر مرمت اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان مراجعه کردم، خانم خطابخش سرپرست دفتر با رفتار توهین‌آمیزی به من گفتند که نباید در این مناقصه شرکت می‌کردم چون این کار مال فرد دیگری است و چون ایشان پارسال در مسجد شیخ لطف‌الله کار کردند، باید بازهم ایشان آن را ادامه بدهند و با وجودی که در مناقصه برنده‌شده بودم کار را به من ندادند.

    او ادامه می‌دهد: من ابتدا این موضوع از طریق شکایت در اداره کل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان دنبال کردم و متن شکایت را هم به رئیس این اداره و معاونین و هم به حراست ارجاع دادم و همه گفتند حق با شماست. تا اینکه یک‌ ماه گذشت و اصلاً نه برای توهینشان و نه برای قرارداد معذرت نخواستند. من گفتم وقتی شما از قبل تعیین کرده‌اید که چه کسی قرار است در این مسجد کار کند پس چرا مناقصه می‌گذارید و چرا مناقصۀ صوری برگزار می‌کنید؟ و بعد در بازرسی کل استان شکایت کردم و همچنان پیگیر هستم.

    به من می‌گویند شما دروغ می‌گویید!

    عنایتی، که دارای پروانه ساخت و تولید محصولات صنایع‌دستی در رشته تراش کاشی سنتی زیررشته کاشی معرق است، خاطرنشان می‌کند: «در مناقصۀ اول که من برنده شدم، اصلاً شرایطی قرار نداده بودند اما برای بار دوم مناقصه برگزار کردند و شرایط را سخت‌تر کردند و گفتند باید حتماً بر روی گنبد صفوی کار کرده باشد و حتماً باید مدرک مهندسی عمران داشته باشد! درواقع شرایط من‌درآوردی بود چون مهندس ناظر میراث مدرک عمران دارد و نیازی نیست که پیمانکار هم این مدرک را داشته باشد. با این حال باز هم من برنده شدم اما من را تائید نکردند و نتیجۀ مناقصه را باطل اعلام کردند و گفتند مدارکت کامل نیست. بعد هم اعلام کردند که فرد برنده باید پایه سه نظام‌مهندسی داشته باشد، درحالی‌که فردی که اکنون روی گنبد مسجد شیخ لطف‌الله کار کرده؛ یعنی آقای رضایت که به قول خانم خطابخش، مدیر پایگاه میراث جهانی نقش جهان، تخصص گنبد دارد، اصلاً مدرک عمران ندارد بلکه بعد از باطل شدن نام من، با پسر آقای رضایت که مدرک مهندسی دارد قرارداد بستند تا به‌واسطۀ پسرشان از پدر او استفاده کنند که اصل مهارتش در طاق‌زنی است.

    او تصریح می‌کند: درواقع موضوع مدرک مهندسی عمران هم بهانۀ دفتر مرمت اداره کل میراث فرهنگی اصفهان بود چون در موضوع مناقصه نوشته‌شده «کاشی‌کاری گنبد مسجد شیخ لطف‌الله». مگر می‌خواهند فونداسیون بریزند که پایه سه مهندسی عمران می‌خواهند؟ بعدازآن به من گفتند ما نمی‌خواهیم دیگر روی  گنبد کار کنیم یعنی منظورشان این بود که موضوع مرمت کاشی‌های این مسجد منتفی شده اما بدون سروصدا ترک تشریفات کردند و درواقع سازمان را دور زدند و اعلام کردند که دیگر برای این موضوع مناقصه برگزار نمی‌کنند. آن‌ها از ترک تشریفات استفاده کردند و فردی را که خودشان می‌خواستند انتخاب کردند. حتی من قراردادی هم دارم که مربوط به سال ۸۴ است که تأییدی است بر اینکه بر روی مرمت ساق گنبد مسجد شیخ لطف‌الله کار کرده‌ام اما وقتی این مدرک را به خانم خطابخش نشان دادم او گفت که شما دروغ می‌گویید درحالی‌که من بیش از بیست سال است که به‌صورت تخصصی سابقه مرمت کاشی‌کاری دارم.

    قرار نبود شما برنده شوی!

    مهدی تولمی، پیمانکار دیگر سازمان میراث فرهنگی است که پیش‌ازاین، مرمت پیشانی کاخ چهلستون را به انجام رسانیده است. او به ایسنا می‌گوید: بنده چهل متر پیشانی کاخ چهلستون واقع در جبهۀ شرقیِ آن را در سه قرارداد فاز یک، دو و سه انجام دادم؛ یعنی بعد از اجرای فاز اول و با توجه به اینکه هم کمیسیون و هم ناظر از کارم راضی بودند فاز دو و سه را هم انجام دادم اما مرمت جبهه شمالی و جنوبی چهلستون را به فرد دیگری دادند درحالی‌که کار مرمت و موضوع موزون‌سازی مثل نقاشی یک خانه است که وقتی دو نفر کار کنند درنهایت نتیجه دودست می‌شود. نه کار من شبیه کسی دیگری خواهد بود و نه کسی می‌تواند مثل من کار کند و این ذات موزون‌سازی است.

    تولمی تصریح می‌کند: این واگذاری به این صورت بود که برای انجام آن مناقصه برگزار شد. البته آن زمان دو مناقصه برگزار شد؛ یکی در خصوص چهلستون و دیگری هم مربوط به عالی‌قاپو بود که ابتدا در مناقصه‌ای که برای عالی‌قاپو برگزار شد بدون اینکه کسی باخبر شود، سایت را تنها یک نصفه‌روز باز گذاشتند و تنها یک نفر در مناقصه شرکت کرد  که برنده هم شد! برای مرمت جبهه شمالی و جنوبی چهلستون نیز به من گفتند که در مناقصه شرکت کنم و البته من به چند نفر دیگر اطلاع دادم و درنهایت مناقصه با حضور چند نفر برگزار شد و من برندۀ مناقصه شدم.

    او ادامه می‌دهد: سامانه اعلام کرد که من برنده هستم و تائیدیه را برای اداره کل میراث فرهنگی اصفهان فرستاد و اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان هم به من اطلاع داد که در این خصوص مشکلی وجود ندارد و برای سامانه تهران تائیدیه زدند که من برنده هستم و ازنظر میراث اصفهان تائید شده‌ام. ضمن اینکه من حق سامانه یعنی کارمزد دولت واریز کردم اما علی‌رغم تائید من، حتی توسط مسئولین اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان، مسئول وقت دفتر مرمت این اداره کل حاضر نشد با من قرارداد ببندد و گفت قرار نبود شما برنده شوی! درحالی‌که حتی رئیس اداره و معاون ایشان هم من را تائید کرده بودند.

    نظر سازمان بازرسی، تخلف اداری است

    این پیمانکار مرمت خاطرنشان می‌کند: بعد از دو ماه رئیس دفتر مرمت میراث فرهنگی استان اصفهان تغییر کرد و مسئول جدید عنوان کرد که این مشکل را حل می‌کند و به من گفتند که اگر می‌خواهم کار چهلستون را انجام دهم باید با اسناد خزانه کار کنم و این در حالی است که چهلستون جزو بناهایی است که معمولاً اعتبار دارد و اقدامات مرمتیِ آن بر اساس اسناد خزانه صورت نمی‌گیرد. من هم قبول نکردم که با اسناد خزانه کار کنم. درنهایت این مناقصه را کنسل کردند و یک‌بار دیگر به مناقصه گذاشتند و به من گفتند دوباره شرکت کن.

    او می‌افزاید: به آن‌ها گفتم که من در مناقصۀ اول برنده شدم و این حق من است. اگر دوباره شرکت کنم نشان‌دهندۀ این است که حق با شماست. به‌هرحال در مناقصۀ دوم تعدادی شرکت کردند و بازهم کار را به فرد برندۀ مناقصه ندادند و برای بار سوم به مناقصه گذاشتند و درنهایت فرد موردنظرشان برنده شد و کار را به ایشان دادند؛ درحالی‌که من به لحاظ تجربه و گرید مرمتی بالاتر از این فرد بودم.

    تولمی با اشاره به ثبت شکایت خود در سازمان بازرسی استان می‌گوید: در خصوص این موضوع در سازمان بازرسی استان شکایت کردم و آن‌ها تائید کردند که یک تخلف اداری صورت گرفته است اما عنوان کردند که ما تنها می‌توانیم تخلف اداری را ثبت کنیم و نمی‌توانیم حق‌وحقوق شما را بگیریم و باید این موضوع از طریق در دادگاه دنبال شود که من هم به دلیل مشغله‌هایی که داشتم پیگیر نشدم اما پرونده در بازرسی استان همچنان باز است. بعدها شنیدم که گفته‌اند هرچه به من زنگ‌زده‌اند من نرفته‌ام قرارداد ببندم! درحالی‌که اصلاً چنین چیزی نیست.

    این پیمانکار مرمت تصریح می‌کند: متأسفانه همیشه این خودی و غیرخودی کردن‌ها در سازمان میراث فرهنگی استان بوده و من هم بعدازاین جریان، سفره‌ام را از آن‌ها جدا کرده‌ام و برای خودم کار می‌کنم. به‌هرحال روزی موضوع مرمت چهلستون سرباز می‌کند و دورنگ شدن و دودست بودن موزون‌سازی‌های رنگی مشخص می‌شود و آن زمان است که مدیریت نادرست باید پاسخگو باشد.

    پروژه‌های میراث فرهنگی نباید در سامانه مناقصات قرار بگیرد

    فریبا خطابخش، مسئول دفتر مرمت اداره کل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان در خصوص دو مورد تخلف اداری صورت گرفته در این اداره، در گفت‌وگو با ایسنا اظهار می‌کند: یک دوره‌ای پروژه‌های مرمتی استان به این صورت بود که ما پروژه‌ها را به افرادی که می‌دانستیم تخصص آن‌ها در چه زمینه‌ای است واگذار می‌کردیم؛ چون پروژه‌های ما خاص است و ما می‌دانستیم پیمانکاران در تزئینات نقاشی، کاشی، گچ‌بری و هر مورد دیگری تخصص خودشان را دارند و تخصصی کار می‌کنند اما اشتباهی که در بناموزه ها صورت گرفته این است که در گواهی صلاحیت پیمانکاری آن‌ها نوشته می‌شود گرید مرمت آثار باستانی و این موضوع را مشخص نمی‌کنند که تخصص آن‌ها در چه زمینه است درحالی‌که ما خودمان می‌دانیم فلان شخص روی چه زمینه‌ای تخصص دارد ولی به دلیل این ایراد، اخیراً باب شده بود که مثلاً کسی که تخصصش کاشی است، در مناقصۀ مربوط به مرمت بنا شرکت می‌کرد، یا فردی که تخصص تزئینات نقاشی دارد در مناقصۀ کاشی شرکت می‌کند، صرفاً به این دلیل که پروژه‌ای خاص است و پول نقد است!

    او ادامه می‌دهد: حتی گاهی پیمانکارانی شرکت می‌کردند که بومی اصفهان نبودند! مثلاً از زاهدان می‌خواستند روی گنبد مسجد امام کار کنند و این‌قدر هم مبلغ مناقصه را پایین می‌زدند که برنده‌شده و پروژه را بگیرند. این موضوع در خصوص پروژه‌های خاص مشکلاتی را برای سازمان میراث فرهنگی ایجاد کرده است و ما چندین بار هم اعلام کردیم که پروژه‌های میراث فرهنگی نباید در سامانه مناقصات قرار بگیرد و به‌این‌ترتیب معضلات زیادی برای سازمان میراث فرهنگی ایجاد شد.

    گنبد مسجد شیخ لطف‌الله را فدای یک نفر نمی‌کنم

    خطابخش می‌افزاید: چطور می‌توانم اجازه دهم کسی بیاید روی گنبد مسجد شیخ لطف‌الله کار کند که او را نمی‌شناسم و نمی‌دانم تخصصش چیست؟ از طرفی فردی که روی کاشی‌های بدنه‌های صاف کار می‌کند با کسی که روی گنبد کار می‌کند متفاوت است. به همین دلایل ما در سامانه شرایطی را گذاشتیم، چون بعضی وقت‌ها احتیاج است که فرد موردنظر بر روی کاشی‌های گنبد کار کرده باشد نه فقط بدنه‌های صاف و باید سابقه‌ای در این خصوص داشته باشد تا بیاید روی گنبد مسجد شیخ لطف‌الله یا بناهای شاخص دیگری مثل چهارباغ و یا مسجد امام و… کار کند.  وقتی فردی تا حالا روی گنبد شیخ لطف‌الله کار نکرده باشد من اجازه نمی‌دهم آنجا کار کند.

    او تأکید می‌کند: من نمی‌توانم گنبد شیخ لطف‌الله را فدای یک نفر کنم که تا حالا روی گنبد کار نکرده است! نمی‌توانم گنبد مسجد امام را فدای یک نفر کنم که رقم مناقصه را پایین زده و یا مثلاً از زاهدان شرکت کرده و من اصلاً نمی‌دانم چه کسی است! وقتی من می‌گویم رزومه ارائه کنید منظورم این است که فرد بیاید قراردادی به من نشان دهد که مثلاً ده سال است روی گنبد فلان بنا قرارداد می‌بندد و کار می‌کند، درحالی‌که برخی منظور ما از رزومه را متوجه نمی‌شوند و یک برگه را پر می‌کنند و صدتا کار می‌نویسند! من هم می‌توانم چنین رزومه‌ای بنویسم اما رزومه باید مستند باشد.

    مدیر پایگاه میراث جهانی نقش‌جهان تصریح می‌کند: در مرمت گنبد مسجد شیخ لطف‌الله، فقط مرمت کاشی موردنظر ما نیست بلکه ما باید باری را از روی گنبد پیاده کنیم که مجبوریم آن بار را یک‌بار پایین و دوباره روی گنبد حساب کنیم بدون هیچ کم و زیادی. پس به یک نفر نیاز داریم که تخصص عمران داشته باشد و این بارها را در سازه حساب کند؛ به همین دلیل یک استادکار که فقط مرمت کاشی انجام داده، نمی‌تواند چنین کاری را انجام بدهد.

    حتی اگر فردی در مناقصه برنده باشد می‌توانم او را رد کنم

    خطابخش ادامه می‌دهد: من روی پروژه‌های خاصم، استادکارهای خاصی را مدنظر دارم و هیچ‌وقت نمی‌آیم مسجد شیخ لطف‌الله، مسجد امام و عالی‌قاپو را به کسی بدهم که تخصص نداشته باشد. برای ما قانون مشخص کرده که وقتی فرد شرایط را ندارد حتی اگر در مناقصه برنده‌شده باشد، می‌توانیم او رد کنیم. چون ما در سامانه اعلام می‌کنیم که درصورتی‌که این شرایط را نداشته باشید سازمان می‌تواند شما را تائید نکند.

    مدیر پایگاه میراث جهانی نقش‌جهان با اشاره به اظهارات غلامرضا عنایتی می‌گوید: آقای عنایتی هیچ مدرک مستند یعنی هیچ قراردادی به ما ارائه نکرده که نشان دهد بر روی گنبد کار کرده باشد. ایشان فقط بر روی سطوح صاف کار کرده‌اند نه گنبد. مناقصه را هم از عمد پایین زده‌اند تا برنده شوند درحالی‌که ایشان خودش باید برآورد کند که وقتی از رقم من پایین‌تر می‌زند می‌خواهد از کار من بزند و من نمی‌خواهم از کار زده شود. کار باید با بهترین کیفیت انجام شود آن هم روی شیخ لطف‌الله که همه بر روی آن حساس هستند و کاشی‌های صفوی دارد و تزئینات خیلی خاصی در زمینه کاشی‌های آن وجود دارد. درواقع آجر لعاب‌دار است و برای من و سازمان حساسیت دارد.

    او خاطرنشان می‌کند: ما در مرمت گنبد مسجد شیخ لطف‌الله، دانه‌دانه کاشی‌های صفوی را پایین می‌آوردیم، پاک‌سازی می‌کردیم و دوباره در قالب گنبد می‌چیدیم و دوباره بالا می‌بردیم. کار فوق‌العاده سختی بود و باری که از گنبد خالی می‌شد دوباره باید همان بار محاسبه و روی گنبد چیده می‌شد. آقای عنایتی فقط کاشی‌کار است و به لحاظ عمرانی و سازه‌ای صفر است؛ یعنی اگر آن بار را خالی می‌کرد نمی‌توانست حساب کند چه باری باید روی گنبد چیده شود.

    خطابخش تأکید می‌کند: ما در این موارد باید از استادکارهایمان استفاده کنیم و به همین دلیل آقای رضایت بر روی این پروژه کار کرد که حدود ۸۰ سال سن دارد. کسی که در این سن روی گنبد کار می‌کند عاشق است، گچی که درست می‌کند، عین سیمان می‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند آن گچ را درست کند. من هم آن گچ را می‌خواهم که وقتی باران آمد گچ نپوسد.

    دلم برای گنبد شیخ لطف‌الله می‌سوزد

    سرپرست دفتر فنی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اصفهان ادامه می‌دهد: باید به من و اداره کل میراث فرهنگی استان حق بدهید که نمی‌توانیم بگذاریم هرکسی روی مسجد شیخ لطف‌الله کار کند. آقای عنایتی در این خصوص همه‌جا اعتراض کرده و رأی نیاورده است. من به آقای عنایتی گفتم اگر می‌خواهی کار کنی بر روی قراردادهای مرتبط با بدنه‌ها شرکت کن و نه گنبد.  ایشان چند تا پروژه هم روی کاشی‌های بدنۀ مسجد امام کار کرده ولی قراردادی که روی گنبد کار کرده باشد نداشته است. باید به ما قرارداد مستندی مبنی بر کارکردن روی گنبد نشان دهد؛ ضمن اینکه اگر قرارداد مرمت گنبد او در هر جای دیگر ایران باشد من قبول نمی‌کنم. می‌دانم ایشان کار گنبد نکرده است. گنبد خاص است و مهم‌ترین موضوعش در مرمت، قالب است یعنی باید قالب ترک گنبد را با آن حجم و با آن ارتفاع دربیاوری و بعد درست بالا برود. من دلم برای گنبد شیخ لطف‌الله می‌سوزد که مربوط دوره صفویه است.

    خطابخش با اشاره به اینکه پروژه‌های میراث فرهنگی نباید در سامانه مناقصه قرار بگیرد می‌گوید: ما نظرمان این بود که میراث فرهنگی اصلاً نباید در این سامانه قرار بگیرد، چون واقعاً آسیب می‌بیند. بعضی بناها مثل عالی‌قاپو، هشت‌بهشت، مسجد جامع، مسجد شیخ لطف‌الله یا چهلستون پروژه‌های خاصی هستند که افراد محدودی باید بر روی آن‌ها کار کنند و ما باید به‌صورت استعلامی یا ترک تشریفات قرارداد ببندیم؛ یعنی بگوییم که ما می‌خواهیم این بنا را فقط بدهیم به فلان شخص کار کند چون تخصصش این است. برای مثال در یک دوره‌ای استاد منشئی در ایوان عالی‌قاپو کار می‌کرد و واقعاً کسی به‌جز ایشان نمی‌تواند ستون‌های عالی‌قاپو را پایین بیاورد. ما همه دلواپس بودیم که اگر فرد دیگری کار کند ممکن است ستون‌های عالی‌قاپو از وسط بشکند ولی استاد منشئی خبرۀ این کار شده بود. آوردن آن ستون با آن ارتفاع در ایوان عالی‌قاپو و آهن گذاری در آن کار هیچ‌کس جز ایشان نبود و ما مجبور بودیم ترک تشریفات کنیم و بگوییم خودشان کار را انجام دهند و نمی‌توانستیم کار را دست فرد دیگری دهیم.

    او می‌افزاید: مزیت دیگر این استادکاران قدیم و بازنشسته سازمان میراث فرهنگی این است که علاوه بر نظارت اداره کل میراث، خودشان هم ناظر هستند و به نظارت ما کمک می‌کنند. من نمی‌توانم این ستون را دست کسی بدهم که تا حالا به عمرش ستون پایین نیاورده است چون من یک عالی‌قاپو و یک شیخ لطف‌الله دارم و باید با فکر وارد شوم و بدانم چه استادکاری وارد کار آن می‌شود.

    مدیر پایگاه میراث جهانی نقش‌جهان تصریح می‌کند: گاهی ممکن است فردی در مناقصه برنده‌شده باشد اما مورد تائید ما نباشد به این دلیل که شاید آن فرد سابقۀ بدی در میراث فرهنگی داشته باشد؛ یعنی پروژه‌ای را کار کرده که بنا تخریب‌شده و در این صورت، میراث فرهنگی دیگر از این پیمانکار استفاده نمی‌کند و حتی اگر صد پروژه هم در مناقصه برنده شود، چون رزومه خوبی ندارد ما اجازه نمی‌دهیم که پروژۀ دیگری را شروع و بازهم خراب کند.

    خطابخش با تأکید بر اینکه پروژه‌های میراث فرهنگی قابل‌برگشت نیست و به همین دلیل این افراد از فهرست پیمانکارهای میراث فرهنگی خارج‌شده‌اند می‌گوید: به‌هرحال ما در شرایط پیمانی، شروطی را می‌گذاریم که پیمانکاران باید واجد آن باشند و اگر ما پیمانکاری را تائید نمی‌کنیم، حتماً آن شرایط را نداشته، درغیراین صورت ما نمی‌توانیم به این راحتی آن‌ها را رد کنیم. شرایط ما هم برای هر بنا متفاوت است و اصلاً زد و بندی وجود ندارد.

    نمی‌توانم بنایی را فدای لج و لجبازی کنم

    او در ادامه خاطرنشان می‌کند: زمانی که آقای رضایت بر روی گنبد مسجد شیخ لطف‌الله در حال کار بود، آقای نریمانی ذی‌حساب سازمان، پروژه را از بالای مسجد و نزدیک دیدند و پایین آمدند به من گفتند که آقای رضایت عاشق است که این کار را انجام می‌دهد وگرنه اگر عاشق نبود با این سن روی گنبد نمی‌رفت و اگر من به او یک میلیارد هم بدهم کم است.

    خطابخش می‌گوید: من نمی‌توانم بنایی را فدای لج و لجبازی پیمانکاری کنم. اینکه می‌گویند زد و بند، همه‌اش حرف است و من مطمئنم هرکسی که مُطلع باشد، نمی‌گذارد بناهای شاخص ما فدای یک سری رفتارهای ناشایست شود. نمی‌گذارم فردی روی گنبد کار کند که به خاطر سود کردن، قیمت مناقصه را خیلی پایین بزند و برنده شود و تخصصی هم در خصوص گنبد نداشته باشد. من این کار را نمی‌کنم یا اشتباه می‌کنم که در این صورت این مسئولیت را از روی دوش من بردارند و یا درست می‌گویم و می‌گویند برو کار کن. من جایی نشسته‌ام که باید از میراث فرهنگی حمایت کنم و بناهای شاخصمان را با چنگ و دندان حفظ کنم و سفت‌وسخت هم ایستاده‌ام. هرکسی هم هر حرفی که می‌خواهد بزند، چون من خودم را می‌شناسم.

    سرپرست دفتر فنی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اصفهان، با تأکید بر اینکه مناقصۀ عالی‌قاپو نه با حضور یک نفر بلکه با حضور چند نفر برگزار شد، در مورد مناقصۀ کاخ چهلستون نیز اظهار می‌کند: موضوع مناقصۀ مرمت چهلستون زمانی برگزار شد که من مسئول دفتر مرمت اداره کل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان نبودم و آقای تولمی برندۀ این مناقصه بودند ولی چون اعتبار آن نیامده بود قرارداد آن نیز بسته نشد؛ یعنی تا زمانی که من در اردیبهشت‌ماه به‌عنوان مسئول دفتر مرمت استان منصوب شدم، اعتبار چهلستون به‌صورت نقد نیامده بود بلکه حالت اسناد داشت و من از آقای تولمی خواستم که به‌صورت اسناد قرارداد ببندد تا یک‌ماه بعد که پول نقد برای چهلستون بیاید اما ایشان حاضر به بستن قرارداد نشد. ما هم حدود سه ماه موضوع را راکد نگه داشتیم و بعد دوباره مرمت چهلستون در مناقصه گذاشته شد و از آقای تولمی خواستیم شرکت کند که قبول نکرد.

    او ادامه می‌دهد: البته در مناقصۀ دوم فردی که قبول شد شرایط موردنظر را نداشت و از نظر اداره میراث فرهنگی استان تائید نشد و مجدداً مناقصۀ دیگری برگزار شد که آقای ملک مدنی برنده شدند و تمام شرایط موردنظر ما را داشتند که با ایشان هم قرارداد بسته شد. آقای تولمی خودشان برای بستن قرارداد نیامدند و عدم شرکت ایشان هم به دلیل اسناد بود.

    خطابخش توضیح می‌دهد: به‌جای پول نقد، برای قرارداد بستن، اسناد مدت‌داری می‌آید که باید آن‌ها را در بورس تبدیل کنند و چون اوایل کار با اسناد بود و کسی شناخت چندانی نداشت، آن قبول نکردند؛ درحالی‌که الان همه دارند با اسناد کار می‌کنند. ما هم با دودست شدن کارهای مرمتی ازجمله چهلستون موافق نیستیم و ترجیح می‌دهیم یک تیم آن را انجام دهد تا دودست نشود اما قسمتی که آقای تولمی کار کرد، ربطی به زیر سقف نداشت.

    برگزاری یک مناقصه بر مبنای رقابت است و شرکت‌کنندگان باید در شرایط یکسان رقابت کنند و در این میان، توجه به منافع صنفی پیمانکاران و احقاق حقوق آن‌ها و رسیدگی به بسترهای فساد آمیز در جریان برگزاری مناقصات و درمجموع آسیب‌شناسی حقوقی مناقصات، اهمیت بسیاری دارد اما از سویی دیگر امروزه به‌جای مناسب‌ترین قیمت، کمترین قیمت مبنای تعیین برنده قرارگرفته است که با نص قانون در تناقض است و این موضوع، نه‌تنها در خصوص مناقصات با موضوع مرمت آثار تاریخی بلکه در هر زمینه‌ای باید موردتوجه قرار گیرد؛ بنابراین لازم است در اسناد مناقصه و از ابتدا روش ارزیابی به‌صورت مشروح و با ذکر نحوۀ تأثیرگذاری اعلام شود تا نه حقی پایمال شود و نه تخلفات ناشی از اعمال تفسیر سلیقه‌ای در خصوص نحوۀ تعیین برندۀ یک مناقصه را از سوی سازمان مناقصه‌گذار به همراه داشته باشد.

    انتهای پیام

  • آغاز اعزام هوایی به عراق

    آغاز اعزام هوایی به عراق

    به گزارش ایسنا به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی حج، حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدعبدالفتاح نواب ـ نماینده ولی‌فقیه در امور حج و زیارت و سرپرست حجاج ایرانی ـ امروز (چهارم آذرماه) در جلسه شورای برنامه‌ریزی بعثه مقام معظم رهبری به بزرگداشت هفته بسیج اشاره کرد و یادآور شد: انقلاب اسلامی مرهون تلاش‌ها و فداکاری‌های بسیجیان و ایثارگرانی است که در این راه برای دفاع از انقلاب و نظام به میدان آمدند و نظام جمهوری اسلامی ایران را به پیروزی رساندند.

    سرپرست حجاج ایرانی به اتفاقات اخیر در کشور اشاره کرد و افزود: این جریانات با راهبری داهیانه رهبر معظم انقلاب اسلامی با موفقیت به پایان رسید و تمام نقشه‌های دشمنان ناکام ماند، درحالی‌که دشمنان برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی ایران توطئه بزرگی را تدارک دیده بودند، اما خوشبختانه همچون موارد گذشته دشمنان این‌بار نیز در این توطئه خود شکست خوردند.

    همچنین علی‌رضا رشیدیان ـ رییس سازمان حج و زیارت ـ گفت: بسیجیان واقعی همیشه از نظام و انقلاب اسلامی دفاع می‌کنند و در این خط استوار هستند، زیرا بسیجی یک تفکر ماندگار است که انسان آن را باید در انجام‌ وظیفه به منصه ظهور برساند.

    او افزود: اگر تفکر بسیجی در جامعه اجرایی شود، بسیاری از مشکلات حل می‌شود و شاهد پیشرفت و آبادانی  در کشور خواهیم بود.

    در ادامه جلسه، رییس سازمان حج و زیارت به بررسی مباحث و کلیات حج ۹۹ اشاره کرد و گفت: برنامه‌ریزی‌های لازم را در این زمینه انجام داده‌ایم و با تشکیل کارگروه‌های اجرایی موضوعات مختلف حج با جدیت دنبال می‌شود.

    اکبر رضایی ـ معاون امور حج و زیارت سازمان حج و زیارت ـ نیز با اشاره به موضوع اعزام‌های عتبات، یادآور شد: اعزام‌های هوایی زائران ایرانی به عتبات عالیات در حال انجام است و متقاضیان می‌توانند برای سفر به عتبات از طریق سامانه اعزام سازمان حج اقدام کنند.

    در این جلسه موضوع مسکن، حمل‌ونقل، تغذیه و سایر مسائل حج ۹۹ با حضور اعضای شورای هماهنگی برنامه‌ریزی بعثه مقام معظم رهبری و سازمان حج و زیارت بررسی و تصمیمات لازم در این زمینه اتخاذ شد.

    ***

    سیدعباس موسوی – سخنگوی وزارت خارجه – در نشست خبری امروز (چهارم آذرماه) خود در  پاسخ به این‌که چندی پیش وزارت خارجه با توجه به تحولات رخ‌داده در عراق به شهروندان ایرانی توصیه کرد که به این کشور سفر نکنند و سفرهای زیارتی به این کشور نیز قطع شده بود. آیا در جریان هستید که این سفرها بار دیگر آغاز شده است یا نه؟ گفت: من در جریان از سرگیری مجدد سفرهای زیارتی به این کشور نیستم ولی با توجه به شرایط موجود در عراق توصیه‌های مسافرتی ما در مورد این کشور کماکان سر جای خود است و طبیعی است که افراد موقعی می‌توانند در آسایش به یک کشور سفر کنند که در آن‌جا حداقل امنیت تضمین شده باشد.

    او ادامه داد: آژانس‌های گردشگری برای پیگیری این موضوع می‌توانند این موضوع را با وزارت خارجه و نمایندگی‌های ما در عراق مطرح کنند و گزارشی از آخرین وضعیت آن‌جا دریافت کنند و بعد از آن برای انجام سفر به این کشور برنامه‌ریزی کنند.

    انتهای پیام

  • چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟ +تصاویر

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟ +تصاویر

    یافتن جوامع چینی در اکثر کشور‌های جهان بر خلاف جوامع ژاپنی بسیار آسان است. حدود ۵۰ میلیون نفر از مردم چینی در خارج از چین زندگی می‌کنند، در حالی که فقط ۳.۶ میلیون نفر با ریشه ژاپنی در خارج از ژاپن زندگی می‌کنند. مهاجران ژاپنی مانند مهاجران همه مناطق دنیا در جستجوی زندگی بهتر برای خود و خانواده، خانه هایشان را ترک کرده اند.

    بیشتر مهاجرت‌های ژاپن بین سال‌های ۱۸۶۸ و ۱۹۱۲ صورت گرفت و بیشتر مهاجران ژاپنی در جنگ جهانی دوم با مشکلات زیادی روبرو بودند. در بسیاری از موارد، اموال آن‌ها مصادره شد و آن‌ها در طول جنگ در ایالات متحده، کانادا و پرو در اردوگاه باقی ماندند. با وجود این شرایط، جوامع ژاپنی زندگی و پیشرفت کردند و بر اساس حسن نیت یک رابطه محترمانه در کشور‌هایی که طی سال‌ها به آنجا رسیده بودند (بنا به عنوان مثال، ایجاد جشنواره‌های دوستی و فرهنگ ژاپنی) ایجاد کردند.

    در اینجا شش کشور با بیشترین جمعیت ژاپنی در خارج از ژاپن را می‌خوانید:

    ۱. برزیل

    برزیل و ژاپن دارای سابقه طولانی در مبادلات فرهنگی و اقتصادی هستند. امروزه برزیل بیشترین جمعیت ژاپن را در خارج از ژاپن (حدود ۱.۵ میلیون نفر) دارد و در مقابل تعداد زیادی برزیلی در ژاپن زندگی می‌کنند به طوریکه برزیلی‌ها بزرگترین گروه قومی غیرآسیایی را در ژاپن تشکیل می‌دهند (بیش از سیصدهزار نفر).

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    مهاجرت ژاپنی‌ها به برزیل از سال ۱۹۰۸ آغاز شد در ابتدا مهاجران ژاپنی در مشاغل کشاورزی کم درآمد کار می‌کردند و با هر نسل ژاپنی‌ها شرایط زندگی خود را بهبود می‌بخشیدند.

    در سال‌های اخیر، فرهنگ ژاپنی در برزیل رواج یافته است. هر ساله جشنواره‌های ژاپنی زیادی در سراسر برزیل برگزار می‌شود، مانند جشنواره «بون» در شهر برزیلی سائوپائولو، و حتی فرهنگ برزیل در ژاپن نیز رواج دارد. کارناوال «اساکوسا سامبا» یکی از بزرگترین جشنواره‌های تابستانی در توکیو است.

    ۲. ایالات متحده آمریکا

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    حدود یک سوم از هاوایی‌ها خود را با ریشه و اصالت ژاپنی معرفی می‌کنند و فرهنگ ژاپنی تأثیر عمده‌ای در هاوایی دارد، جایی که غذا‌های ژاپنی، لباس و جشنواره‌های ژاپنی در زندگی روزمره آنان دیده می‌شود.

    فرهنگ هاوایی و ژاپنی به طرز تأمّل برانگیزی با هم تلفیق شده اند. Spam Musubi نام یک غذای هاوایی است که با «اسپم» یک مادّه محلی معروف مانند توپ برنج ژاپنی «اونیگیری» تهیه شده است. همچنین جوامع بزرگ ژاپنی بزرگی در کالیفرنیا، واشنگتن و اوریگن وجود دارد و جامعه ژاپنی-آمریکایی حدود ۱.۲ میلیون نفر جمعیت دارد.

    ۳. فیلیپین

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    فیلیپین اولین کشوری بود که مهاجرت ژاپنی را تجربه کرد (از قرن دوازدهم میلادی) و بسیاری از کاتولیک‌های ژاپنی هم در قرن هفدهم برای جلوگیری از آزار و اذیت‌های مذهبی به فیلیپین گریختند. جامعه ژاپن در فیلیپین حدود ۱۲۰ هزار نفر است.

    ۴. انگلستان

    در سال ۱۸۶۷ دانشجویان ژاپنی به کمبریج و آکسفورد رفتند و ژاپنی‌ها از آن زمان به بعد برای تحصیل و کار به انگلیس مهاجرت کردند. جامعه صد هزار نفری ژاپنی در لندن جشنواره‌های دوستانه و فرهنگی برگزار می‌کنند مانند جشنواره‌ای لندنی_ژاپنی که تحت عنوان «ماتسوری» برگزار می‌شود.

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    ۵. پرو

    پرو اولین کشوری در آمریکای جنوبی بود که با ژاپن روابط برقرار کرد و اولین کشوری بود که مهاجرت ژاپنی‌ها به آن را در سال ۱۸۹۹ پذیرفت.

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    در جنگ جهانی دوم پرویی‌های ژاپنی، به اردوگاه‌های کار اجباری در ایالات متحده آمریکا اعزام شدند، املاک آن‌ها مصادره شد و فقط تعداد معدودی به پرو بازگشتند و امروز تعداد آن‌ها حدود نود هزار نفر است.

    صرف نظر از این مشکلات، جامعه ژاپنی توانسته در پرو زندگی کند و بهترین نمونه از تعامل پرویی‌های ژاپنی آقای «آلبرتو فوجیموری» فرزند یک خانواده ژاپنی است که به پرو مهاجرت کرده و در آنجا از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ به عنوان رئیس جمهور جنجالی این کشور خدمت کرده است.

    ۶. کانادا

    چرا ژاپنی‌ها به این کشور‌ها مهاجرت می‌کنند؟

    اجتماع مهاجران ژاپنی در کانادا در سواحل غربی (به ویژه ونکوور) متمرکز شده بود و امروز تعداد آن‌ها حدود ۸۱ هزار نفر است. تعداد زیادی از پسران و دختران نسل دوم و سوم کانادایی هایِ ژاپنی، تصمیم به ارتباط و ازدواج با غیر ژاپنی‌ها گرفته اند و در نهایت ایده ازدواج مختلط (از پیشینه‌های مختلف قومی و مذهبی) پذیرفته شد.

  • اما و اگرهای ثبت ملی “توچال”

    اما و اگرهای ثبت ملی “توچال”

    به گزارش ایسنا، احمد مسجد جامعی – عضو شورای شهر تهران – ۱۲ مهر امسال و در هفته تهرانگری بعد از حضور در محوطه‌ی فرهنگی طبیعی توچال پیشنهاد ثبتِ «توچال» را در فهرست میراث طبیعی تهران مطرح کرد، او علت این پیشنهاد را فراموشی که؛ گریبان میراث طبیعی تهران را گرفته عنوان کرد؛ «توچال در معرض آسیب قرار دارد. ساخت‌وسازهای انجام شده دراین منطقه دید آن را کور کرده و متاسفانه تابلوهای شهری نیز در مبادی ورودی این کوه به شدت افزایش داشته است به گونه‌ای که در وهله اول به جای این که کوه را ببینم، تابلوهای تبلیغاتی چشم‌مان را می‌گیرد.

    با ثبت میراث طبیعی توچال چارچوبی برای این کوه در نظر گرفته و از تصرفات و تغییرات در آن کاسته می‌شود. کوهنوردان نیز نگران آسیب‌های نگاه‌های اقتصادی صرف مسوولان به توچال هستند اما با تهیه سند میراث طبیعی توچال می‌توانیم آن را حفظ کنیم.توچال چهار هزار متر ارتفاع دارد. در دنیا نادر است که شهری در کنارش کوه‌های با ارتفاع ۴۰۰۰ متر باشد و به همین دلیل معتقدیم که باید این کوه ثبت شود.»

    با این پیشنهاد؛ اعضای شورای شهر تهران در جلسه‌ی یک‌شنبه سوم آذر به یک فوریت طرح ثبت توچال به عنوان میراث طبیعی پایتخت رأی مثبت دادند.
    اقدامِ شورای شهر تهران برای رأی گیری به عنوان موافقان ثبت ملی توچال در فهرست میراث طبیعی، را می‌توان اقدامی دانست که تا کنون برای ثبت ملی تاریخی یا طبیعی هیچ کدام از آثار و محوطه‌های تاریخی و طبیعی انجام نشده بود.

     

    «منظر فرهنگی و طبیعی توچال» را اگر ارزشمند باشد، ثبت می‌کنیم
     

    علی قمی اویلی – رییس گروه میراث طبیعی اداره کل ثبت آثار تاریخی و طبیعی – در گفت‌وگو با ایسنا، نخست نسبت به این نکته تاکید می‌کند که «هر دستگاه می‌تواند پیشنهاد دهنده ثبت یک محوطه یا یک اثر باشد و حتی می‌توانند پیشنهاد بدهد که یک اثر در فهرست میراث ملی ثبت شود، با توجه به این‌که محوطه‌ی طبیعی توچال نیز جزو شهر محسوب می‌شود، به نظر می‌رسد این رأی‌گیری برای اعلام موافقت شهرداری و شورای شهر تهران برای ثبت ملی این محوطه بوده است.»

    وی با اشاره به جلسه‌ای که با حضور نماینده شهرداری‌های استان تهران در ساختمان شورای شهر برگزار شده و وی نیز به نمایندگی از دفتر ثبت آثار تاریخی در آن حضور داشته، اظهار می‌کند: شنیدم که نخستین پیشنهاد برای ثبت ملی «توچال» در فهرست میراث طبیعی در روز «میراث طبیعی در هفته تهران» توسط‌ آقای مسجد جامعی پیشنهاد شد.

    او همچنین به برگزاری جلسه‌ی دیگری در دفتر آرش حسینی میلانی – سخنگوی کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران – از اعضای شورای شهر اشاره می‌کند و می‌گوید: در این جلسه بحث ثبتِ ملی «منظر فرهنگی و طبیعی توچال» در فهرست میراث طبیعی مطرح شد که پیشنهاد دادم می‌توان این محوطه را عنوان یک اثر فرهنگی طبیعی ثبت کرد، نیاز به واردشدن به مستثنیات (چیزی به جز المان‌های طبیعی) در این محوطه نیست، چون قرار به ثبت بنا یا ساخت‌وسازهای اطراف آن نیست، این را می‌توان راهکار اجرایی کار مدنظر قرار داد.

    وی توچال را محوطه‌ای می‌داند که به عنوان هویت فرهنگی تهران مطرح است و ادامه می‌دهد:‌ علاوه بر این‌که ویژگی‌های شاخص و المان‌های طبیعی و عناصر رویشی خاصی در این محوطه وجود دارند، از نظر زیست محیطی نیز این محوطه اهمیت زیادی دارد، بنابراین ثبت آن برای حفاظت از مجموعه توچال در صورتی که ارزشمند باشد، بعد از انجام بررسی‌های مورد نیاز و در صورت تایید ارزش آن، انجام می‌دهیم.

    او کوه‌هایی مانند دماوند، سبلان، الوند، تفتان را از نمونه کوه‌های شاخصی در کشور می‌داند که لندمارک‌های (نشانه‌های سرزمینی) خاصی دارند و از نظر بحث زمین‌شناختی و ژئومورفولوژی و از نظر تنوع زیستیِ زیست بوم‌های طبیعی کشور، اهمیت دارند که می‌توان آن‌ها را در طبقه‌بندی‌های فهرست میراث طبیعی و فرهنگی ثبت کرد.

    قمی همچنین با اشاره به کوهنوردی مقطعی برخی از شخصیت‌های کشوری در این محوطه‌ی تاریخی و طبیعی ادامه می‌دهد: بحث ما هویت فرهنگی – شهری محوطه‌ی مورد نظر برای ثبت ملی است نه هویت دستگاهی.
     

    اگر توچال جزو مناطق چهارگانه محیط زیست باشد…

    و اما یک نکته‌ی دیگر را در ثبت منظر فرهنگی طبیعی توچال دارای اهمیت می‌داند؛ «اگر توچال جزو یکی از مناطق چهارگانه محیط زیست قرار گرفته باشد، یعنی در منطقه حفاظت شده محیط زیست است .  میراث فرهنگی بر اساس قانون نمی‌تواند آن را ثبت ملی کند که این بررسی بعد از تهیه پرونده و ارائه به میراث فرهنگی استان تهران باید بررسی و نتیجه‌ی ان اعلام شود.»

    با جدی شدن ثبت یک اثر یا محوطه، باید از ضوابط بعد از ثبت نیز مطلع باشند
     

    وی با بیان این‌که بسیاری از آثار تاریخی یا طبیعی که در اختیار دیگر دستگاه‌های کشور هستند، مانند یک درخت کهنسال در محوطه‌ی یک امامزاده یا در محدوده میدان شهر یا باغ شهری یا دستگاه دولتی قرار دارد، ادامه می‌دهد: قطعا برای ثبت ملی آن‌ها در فهرست میراث طبیعی یا حتی حفاظت از آن نیاز به ثبت ملی آن داریم، چون بحث حفاظت از ژنوم‌ها و ژن پلاس‌های میراث طبیعی کشور مطرح می‌شود و فهرست کردن آن‌ها به عنوان میراث طبیعی ایران باید انجام شود.

    او با بیان این‌که میراث فرهنگی پیشنهاد آخر را می‌دهد و کاری به این‌که طرحِ ثبت ملی چطور دست این وزارتخانه می‌رسد، ندارد؛ اظهار می‌کند: به عنوان مثال در شرایطی که درخت گردوی کهنسال مورد نظر برای ثبت در فهرست میراث طبیعی ملی، در روستایی باشد که مشاع است و معمولا همه استفاده عام از ان می‌کنند به دهیار که نماینده مردم روستاست، اعلام می‌کنیم تا با استعلام، همه را در جریان ثبت ملی بگذارد و همه بدانند که با ثبت ملی این درخت کهنسال؛ نمی‌توان آن را به دنبال یک برنامه توسعه‌ای در منطقه قطع کنند.

    رییس گروه میراث طبیعی دفتر اداره کل ثبت آثار تاریخی و طبیعی، تاکید می‌کند: زمانی‌که یک دستگاه پیشنهاد ثبت می‌دهد باید بسیاری از تبعات بعدی را نیز بداند که اگر آن اثر ثبت شود با یکسری ضوابط حفاظتی مواجه می‌شوند و هر نوع طرحی را نمی‌توانند در عرصه‌ی حفاظتی مطرح کنند، بلکه برای انجام هر کاری باید تعیین و تدقیق عرصه و ملاحظات آن را باید انجام دهند.

    قمی با بیان این‌که هنوز هیچ پرونده‌ای برای محوطه‌ی فرهنگی – طبیعی توچال آماده نشده است، اظهار می‌کند: هر دستگاه، شخص یا NGO که پرونده ثبت ملی محوطه را اماده کند، با ارسال آن به اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، آن پرونده در شورای فنی مطرح و در کمیته‌ها بررسی شده و سپس به دفتر ثبت آثار تاریخی وطبیعی در معاونت میراث فرهنگی وزارتخانه فرستاده می‌شود و در نهایت در صورت تایید در شورای ثبت ملی میراث طبیعی کشور به عنوان آثار ملی ایران ثبت ملی می‌شود و در نهایت حکم ثبتی و ابلاغ آن توسط  وزیر ابلاغ می‌شود.

    او همچنین با تاکید بر این‌که همه‌ی آثار براساس یک فرمت و استانداردهای خاصِ تصویب شده در وزارتخانه ثبت ملی می‌شوند، تنوع زیستی، هویت فرهنگی،‌ گونه‌های آندمیک خاص و تعامل انسان با طبیعت را از نمونه فرمت‌ها و معیارهایی می‌داند که براساس آن‌ها مطالعه‌ی طرح برای ثبت ملی انجام می‌شود و می‌گوید: معیارهای زیادی برای هر ثبت ملی وجود دارد، اما در هر پرونده بر اساس ویژگی‌های اعلام شده، کار انجام می‌شود.

    مدیر گروه میراث طبیعی؛ مطالعات رویش‌های گیاهی، تاریخچه، ابعاد فرهنگی، زمین شناسی و اقلیمی را از بررسی‌ها و مطالعاتی می‌داند که تا قبل از تهیه‌ی پرونده باید روی آن‌ها مطالعه انجام شود و ادامه می‌دهد: تاکنون حدود ۷۰۰ اثر طبیعی ثبت شده و دو اثر طبیعی جنگل‌های هیرکانی و بیابان لوت در فهرست میراث طبیعی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.
     

    انتهای پیام