برچسب: گردشگری

رودخانه کوچکی در دهکده مودلاروت وجود دارد که نقش‌های مهمی در طول تاریخ داشته است: از حائلی برای جنگ سرد گرفته تا برقراری یک مرز مدرن! جامعه کشاورزی کوچک مودلاروت که درست بین دو شهر برلین و مونیخ و در مناطق روستایی کشور آلمان قرار گرفته است، سکونتگاه ۵۰ نفر است و تنها یک رستوران دارد. اما هرساله ده‌ها هزار بازدیدکننده را به‌سوی خود می‌کشاند.

البته دلیلش مشخص است. در میان ۱۸ خانه و مزرعه این روستا یک دیوار سفید بتنی ۱۰۰ متری کشیده شده است که زمانی بخشی از مرز بین آلمان شرقی و غربی به شمار می‌رفت.

مرز داخلی آلمان که از نظر فیزیکی جدای از دیوار مشهور برلین قرار گرفته است حدود ۱۴۰۰ کیلومتر طول داشت و از سال ۱۹۴۹ که اهالی شوروی، آلمان شرقی را پایه‌گذاری کردند، آلمان شرقی و غربی را از یکدیگر جدا می‌کرد و البته تا سال ۱۹۸۹ که سنگربندی‌های مرزی به‌تدریج برداشته شدند، پابرجا بود. مودلاروت دقیقاً روی این مرزبندی قرار داشت و  در آن دوره بخشی از این دهکده آرام در شرق سوسیالیست و بخش دیگر آن در غرب کاپیتالیست قرار گرفته بود.

این شکاف بتنی اکنون بخشی از موزه مودلاروت است و مواردی مانند یک برج دیدبانی، حصار فلزی، بازسازی یک مانع بسیار تقویت‌ شده و دیگر آثار نیز کنار آن در موزه قرار گرفته‌اند. رستورانی که از آن یاد کردیم در سال ۲۰۰۲ بازگشایی شده است و نام آن «زوم گرنزگِنگِر» به معنای «عابر مرزی» است. همچنین این دهکده را هنوز به نام «برلین کوچک» می‌شناسند.

امروزه به‌جای نگهبانان مسلح، گردشگران مسلح به دوربین در سرتاسر دهکده قدم می‌زنند و با اینکه بازدیدکنندگان و اهالی به‌آسانی و بدون اعتنا به تابلوهای هشدار قدیمی می‌توانند از یک طرف دهکده به طرف دیگر آن بروند؛ اما بازهم دارند از یک مرز امروزی عبور می‌کنند: مرز بین دو ایالت فدرال بایرن و تورینگن.

تصمیم دولت‌ها مبنی بر نگه‌داشتن ۱۰۰ متر دیوار در دهکده تا مدت‌ها پس از پایان جنگ سرد ادامه یافت. البته به‌جز بقایای یک گذشته‌ی از هم‌ گسیخته و انبوه گردشگرانی که برای دیدن آن‌ها و دیوار معروف می‌آیند، زندگی روزمره در مودلاروت به حالت عادی بازگشته است.

درحالی‌که مسافران یک‌روزه پیدا کردن مکان دقیق این مرز را دشوار می‌یابند، مرز در عین کوچک بودن تفاوت‌های چشمگیری بین دو طرف دهکده پدیدار کرده است. برای نمونه کد پستی‌ها، اسناد خودرو و کد تلفن آن‌ها متفاوت است. دو شهردار مجزا دارند. برخی اعیاد و تعطیلات عمومی متفاوت هستند. ضمن این‌که کودکان هر یک از قسمت‌های دهکده به مدارس متفاوتی می‌روند.

اگر بخواهید تفاوت بین دو قسمت دهکده را بهتر متوجه شوید، یک راهش این است که به خوشامدگویی‌های مردم خوب گوش کنید. تورینگنی ها که در آلمان شرقی زندگی می‌کردند عادت دارند بگویند «گوتِن تَگ» (روزبه‌خیر) که یک خوشامدگویی استاندارد آلمانی است؛ درحالی‌که بایرنی‌ها می‌گویند «گُروس گوت» (که معنای اصلی‌اش «رحمت خدا بر تو باد» است)، عبارتی که بیشتر در آلمان جنوبی (و اتریش) می‌شنوید. همچنین لهجه دو طرف دهکده کمی متفاوت است. این اختلاف‌های گویشی و لهجه‌ای هنوز در مودلاروت باقی مانده‌اند؛ البته از آنجایی که دهکده در هم ادغام شده است، کمی با هم ترکیب و یکپارچه‌تر شده‌اند. مثلاً اکنون تمام اهالی دهکده یک درخت کریسمس و یک آبشار مشترک دارند. همچنین سی‌امین سالگرد از بین رفتن مرز و از کار افتادگی دیوار را امسال در کنار هم جشن خواهند گرفت.

در هفته‌ی پیش از ۹ نوامبر ۲۰۱۹، دهکده مودلاروت نیز به جشن‌های ملی که در سی‌امین سال فروپاشی دیوار برلین و مرز داخلی آلمان برگزار می‌شوند خواهد پیوست. در این مراسم دیوار مودلاروت چراغانی خواهد شد و کاروانی از اتومبیل‌های کلاسیک آلمان شرقی در دهکده به راه خواهند افتاد. نهم دسامبر نیز مراسم دیگری در دهکده به‌ منظور گرامیداشت نخستین روز بازگشایی رسمی دیوار برگزار خواهد شد و رود تانباخ هم در این شلوغی‌ها همچنان آرام و شفاف جریان می‌یابد.

منبع: bbc.com

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی وزارت میراث فرهنگی، محمدحسن طالبیان گفت: «امیدواریم این اثر میراث‌فرهنگی ناملموس به آثار ثبت‌شده کشور در فهرست میراث جهانی ناملموس افزوده شود.»

او افزود: «مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار در زمره قدیمی‌ترین، رایج‌ترین و محبوب‌ترین ابزار موسیقی کشور است که به‌شکل گسترده رواج دارد.»

طالبیان تصریح کرد: «دوتار یکی از مهم‌ترین سازهای زهی-زخمه‌ای فولکلوریک جوامع محلی روستایی و شهری ایران است و به‌شکل یک کاسه از جنس چوب توت و دسته‌ای بلند از جنس چوب زردآلو یا گردو ساخته می‌شود.»

معاون میراث فرهنگی کشور گفت: «جمهوری اسلامی ایران با ۱۳ اثر ثبت‌شده در فهرست میراث ناملموس جهانی در جایگاه هفتم جهان و چهارم آسیا قرار دارد. با ثبت پرونده مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار، تعداد آثار ثبت شده کشور به ۱۴ اثر در فهرست میراث جهانی می‌رسد.»

به گزارش ایسنا، در پی آب‌گرفتگی در طبقه منفی‌ پنج ساختمان آرشیو سازمان اسناد و کتابخانه ملی، این‌ ادعا مطرح شد که  اسنادی درباره مشروطه و نهضت جنگل که از رشت به تهران منتقل شده وجود داشته که خمیر شده‌اند. البته همان زمان علی‌ زرافشان – معاون اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی – در توضیحی در این‌باره گفت این اسناد در طبقه منفی پنج نگهداری نمی‌شدند. از طرفی حسن اکبری – پژوهشگر و مجموعه‌دار اسناد مشروطه گیلان –  که این اسناد مشروطه در اختیار اوست می‌گوید آن‌ها را برای قیمت‌گذاری به سازمان اسناد تهران تحویل داده که بعد از کش و قوس‌هایی تحویل‌شان گرفته ‌است.

او در این‌باره به ایسنا گفت: اسناد مشروطه گیلان در اختیار من است. من مجموعه‌دار  شخصی هستم و این اسناد را به  سازمان اسناد گیلان داده بودم تا در قالب کتاب چاپ کنند. این کتاب با عنوان «اسناد دولتی گیلان در عصر مشروطه» آماده شد و حتی مراسم رونمایی‌هم گرفتند، اما بعدا اجازه چاپ ندادند.

اکبری افزود: از طرفی موزه مشروطه گیلان خواهان خرید این اسناد بود اما به دلیل کارشکنی‌هایی که وجود داشت این اتفاق نیفتاد و این اسناد در حال حاضر در آشیو شخصی من در تهران است.  آن زمان سازمان اسناد گیلان و شهرداری تهران از سازمان اسناد تهران درخواست داشتند اسنادی که در اختیار من است قیمت‌گذاری شود و دستور دادند آن‌ها به تهران منتقل شوند. حدود یک‌ ماه نیز  این اسناد در اختیار آن‌ها بود اما نه قیمت‌گذاری کردند و نه کارشناسی. بعد هم من با کش و قوس زیاد این اسناد را تحویل گرفتم. این اسناد شامل دوهزار برگ سند مشروطه و تعدادی هم سند نهضت جنگل بود.

اکبری در ادامه بیان کرد: چند وقت بعد از این‌که من اسناد را تحویل گرفتم، طبقه منفی پنج سازمان اسناد دچار آبگرفتگی شد و شنیده‌ام تعدادی اسناد اهدایی و اسناد نخست‌وزیری آسیب دیده و شبانه آن‌ها  را منتقل کرده‌اند.

او در ادامه گفت: متأسفانه از داخل سازمان اسناد کسی به صورت دقیق حرف نمی‌زند و اخبار غیرموثقی درباره اسناد شنیده می‌شود. ولی بر اساس گمانه‌زنی کسانی که در آن‌جا کار می‌کردند و با آن مکان‌ آشنایی داشتند، تعدادی از سندهای اهدایی از جمله ۱۰ برگ «سند عدلیه مشروطه» که خود من دو سال پیش اهدا کرده بودم، آسیب دیده‌اند. فقط امیدوارم از این اسناد اسکن گرفته باشند.

 او درباره این‌که آیا از این‌که این اسناد در طبقه منفی پنج ساختمان آرشیو نگه‌داری می‌شدند اطمینان دارد یا خیر  گفت: کسی از چگونگی ماجرا اطلاع موثق ندارد؛ البته اگر طبق صحبت آقای زرافشان اسناد بی‌اهمیتی بودند چرا  این اسناد شبانه خارج شده‌اند؟

 اوایل آبان‌ماه امسال از گوشه و کنار زمزمه‌هایی به گوش می‌رسید که در بارندگی‌های اوایل این‌ ماه و طغیان یکی از مسیل‌های قدیمی تهران، پمپ‌های مستقر در ساختمان آرشیو سازمان اسناد و کتابخانه ملی عمل نکرده و باعث نفوذ آب به مخزن منفی پنج این ساختمان شده و در این بین  اسنادی از بین رفته است. در تماس‌هایی با برخی مسؤولان سازمان اسناد و کتابخانه ملی، با رد این موضوع، گفته شد که با تمهیدهای اندیشیده‌شده، اتفاق خاصی رخ نداده است اما هیچ‌کدام درباره این موضوع یک توضیح رسمی رائه نکردند. اما در پی انتشار چند مطلب در فضای مجازی که حتی بعضا با ذکر جزئیات، مدعی بودند که دسته‌هایی نشان‌دار از اسناد رسمی آسیب دیده‌اند، سازمان اسناد و کتابخانه ملی درنهایت با صدور اطلاعیه‌ای عمومی اعلام کرد: «با سپاس فراوان از دغدغه‌های خبرنگاران و شهروندان گرامی نسبت به حفظ میراث و اسناد کشور، سازمان اسناد و کتابخانه ملی به اطلاع می‌رساند که خوشبختانه تغییرات جوی اخیر هیچ آسیبی به اسناد این مرز و بوم نرسانده است. از سوی دیگر ساختمان آرشیو با تکمیل ظرفیت مخازن روبه‌رو شده است، از این رو به جهت افزایش ظرفیت مخازن فعلی از طریق نصب قفسه‌های ریلی، سازمان اقدام به انتقال موقت اسناد پیش‌آرشیوی به یکی از مخازن ساختمان کتابخانه ملی کرده است تا پس از نصب قفسه‌های ریلی به جای خویش بازگرداند.»

این درحالی است که علی‌ زرافشان – معاون اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی – در گفت‌وگویی  نفوذ آب به طبقه منفی پنج مرکز اسناد و خمیر شدن برخی از آن‌ها را تایید کرد. او در عین حال گفت که این اسناد، اسناد امحایی و فاقد ارزش ملی بوده‌اند.

همچنین اشرف بروجری – رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی- در نشستی خبری در این‌باره در توضیحی گفت: سطح آب در زمان بارندگی مقداری بالا آمده بود و فوقش مچ پای شما در آب می‌رفت اما سندی در آن‌جا وجود نداشت که قابلیت نگهداری داشته باشد. سند از دستگاه‌های مختلف در کتابخانه ملی جمع‌آوری و کار غربالگری انجام می‌شود و اسناد قابل حفاظت تکلیفش مشخص می‌شود و به طبقات بالا می‌رود، اما اسناد امحایی به طبقه منفی پنج می‌رود و تا زمانی که به کارخانه‌های خمیرسازی منتقل شود آن‌جا می‌ماند.

بروجردی تاکید کرد: اسنادی که قابلیت نگهداری داشته به هیچ وجه از دست نرفته و آسیب ندیده‌اند. آسیبی که ما درنظر داریم به معنای رطوبت بالایی است که به آن‌ها منتقل می‌شود. در واقع نُرم رطوبت برای نگهداری اسناد به هم می‌خورد. ما اقدامات اولیه را انجام داده‌ایم و فن‌ها در آن‌جا روشن هستند تا رطوبت را کامل از بین ببریم.

رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی درباره این‌که چرا این موضوع زودتر اطلاع‌رسانی نشده است گفت: حادثه خاصی نبود که ما بخواهیم جواب بدهیم، بلکه بیشتر فضاسازی انجام شده است. اتفاق خاصی نیفتاده است و ما این‌قدر عقل‌مان می‌رسد که اسناد آرشیوی را در جایی که مخاطره دارد نگذاریم. چیزی که آن‌جا بود اوراق امحایی بود که باید برای خمیرسازی می‌رفت. برخی از دوستان فضاسازی ایجاد کردند. ما اوراق امحایی را خارج کرده‌ایم. هنوز هم بخشی از اسناد در ساختمان اسناد هستند که تخلیه نشده‌اند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، این تور آشناسازی چندملیتی در شرایطی برگزار شده که عقب‌نشینی آژانس‌ها و توریست‌های خارجی از سفر به ایران همچنان ادامه دارد. مهم‌ترین علت آن تهدیدهای آمریکا است که ایران را در رسانه‌ها کشوری در آستانه جنگ نشان می‌دهد. عامل دیگری که گردشگران و آژانس‌های خارجی برای آمدن به ایران مردد کرده، ناآرامی‌های اخیر است.

خولیان، نماینده یک آژانس اسپانیایی است، می‌گوید: این تظاهرات و ناآرامی‌ها در همه کشورها اتفاق می‌افتد، ما در اسپانیا آن را تجربه کرده‌ایم، فرانسه هم مدت‌ها است شاهد برپایی اعتراضات مردمی است حتی در لبنان هم اتفاق افتاده، چیز عجیبی نیست. همه ما به زندگی ادامه می‌دهیم و توریست‌ها هم می‌آیند.

ژوآو، مدیر یک آژانس‌های پرتغالی که در این تور حضور داشت نیز می‌گوید: من در ایران بودم و مشتری‌هایم از این‌که به چنین کشوری سفر کرده‌ام تعجب می‌کردند و مدام می‌پرسیدند مگر آنجا امن است و من ویدئوهایی را از خیابان و مردم می‌فرستادم که نشان دهم همه چیز امن است اما آن‌ها خیلی سخت باور می‌کردند.

سعید فکری ـ مدیر آژانس گردشگری و مجری این تور آشناسازی به ایسنا می‌گوید که ابتدا از ۳۰ نفر برای تورآشناسازی ایران دعوت شده بود اما در نهایت به  ۱۷ نفر است. طبیعی است که برخی از آن‌ها احتیاط کردند و سفرشان را به تعویق انداختند.

او درباره اثر تورهای آشناسازی در تغییر وضعیت گردشگری ایران، اظهار می‌کند: با توجه به کاهش حجم سفر گردشگران خارجی باید سعی کنیم تعداد تورهای آشناسازی را افزایش دهیم. از طرفی وقتی ما از کشورمان خوب تعریف می‌کنیم دیگران کمتر باور و یا اعتماد می‌کنند اما وقتی این تعریف‌ها را از هموطمن و یا هم‌زبانشان می‌شنوند باورپذیر است، برای همین از مدیران آژانس‌های گردشگری که در شبکه‌های اجتماعی هم حضور پررنگ دارند دعوت کردیم به ایران سفر کنند. معتقدیم تبلیغ آن‌ها اثرگذاری بهتری دارد.

فکری اضافه می‌کند: وقتی آن‌ها به ایران سفر می‌کنند چیزهایی را می‌بینند که شاید از نظر ما دور یا بی‌اهمیت باشد ولی همین نکات ریز روی تصمیم و جدیت آن‌ها بیشترین اثرگذاری را دارد. از طرفی می‌توانند احساس خود را از آنچه در ایران دیده‌اند به دیگران بهتر منتقل کنند.

این مدیر آژانس گردشگری درباره اثر برگزاری تورهای آشناسازی برای آژانس‌داران و رسانه‌ها در مقایسه با اینفلوئنسرها نیز می‌گوید: معتقدم در این شرایط هر کاری از دست‌مان برمی‌آید باید انجام دهیم. دعوت از اینفلوئنسرها خوب است ولی بستگی دارد چه کسانی جامعه هدف آن‌ها هستند و چه اثری روی مخاطب دارند، مثلا عربستان اینفلوئنسرهایی را دعوت کرد که جامعه هدف وسیع و اثرگذاری بالایی دارند ولی ما چه کسانی را دعوت می‌کنیم!؟

وی ادامه می‌دهد: زمانی اروپایی‌ها در بالیوود فیلم می‌ساختند و سفر از هند به این قاره یکباره تا ۵۰۰ درصد رشد می‌کرد، همان کاری که الان ترکیه انجام می‌دهد. طبیعتا دعوت از اینفلوئسرها و یا اقداماتی مثل فیلم‌سازی خوب است، ولی لازم است قشری که سفر را برنامه‌ریزی می‌کند و می‌فروشد هم در میان آن‌ها حضور داشته باشد، توجه به این مورد در کشور ما  بیشتر ضرورت دارد؛ چرا که در دنیا حضور آنلاینی ندارد و نمی‌تواند از بک‌پکرها درآمدزایی قابل توجهی داشته باشد. در نتیجه دعوت از اینفلوئنسرها و یا فیلم‌سازی به تنهایی فایده‌ای ندارد و در شرایط کلی کشور، سفر آژانس‌داران خارجی به ایران که می‌توانند در عین تبلیغ، تور بفروشد خیلی مهم‌تر و موثرتر است.

ارژنگ انتصاری ـ راهنمای این تور آشناسازی ـ نیز به ایسنا می‌گوید: در شرایطی که نظر سوء و اخبار منفی از ایران زیاد است وقتی آژانس‌داری به ایران می‌آید یعنی می‌خواهد با این کشور کار کند. نماینده پرو ۲۶ ساعت پرواز داشت تا به ایران برسد، این یعنی برای همکاری جدی است. خیلی‌ها به حواشی سیاسی کاری ندارند، هرچند که اقدمات تخریب‌گرایانه علیه ایران بیش از تلاش‌های ما در گردشگری است.

او ادامه می‌دهد: ایران فراتر از تصورات این گروه بود از هتل‌ها گرفته تا رستوران‌ها. آن‌ها اصلا فکر نمی‌کردند ایران، یک شهر و یا حتی یک هتل مدرن داشته باشد. همه چیز برای‌شان غیرقابل تصور بود، حتی درباره اخباری که از ناآرامی‌ها شنیده بودند سوال می‌کردند کجا چنین اتفاقی افتاده اینجا که همه چیز آرام است. این موضوع برای مشتریانشان هم عجیب بود که چطور مدیر یک آژانس در چنین شرایطی به ایران رفته و برای این کشور تور گذاشته است.

انتصاری همچنین از برخورد برخی موزه‌ها با تورهای آشناسازی گله می‌کند و می‌گوید: با آن‌که هماهنگی شده و قرار بود ورودی موزه‌ها برای این گروه آشناسازی رایگان باشد اما در تهران با برخورد دیگری مواجه شدیم. طبق نامه‌ای که از وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دریافت شد موزه‌ها و اماکن تاریخی در استان‌های فارس، اصفهان و یزد با این تور همکاری کرده و هیچ هزینه‌ای با عنوان ورودی دریافت نکردند اما در تهران، کاخ گلستان طبق ضابطه عمل کرد و فقط ۱۵ درصد تخفیف روی گروه را لحاظ کرد و  موزه ملی هم با وجود آن‌که مدیر آن با ۵۰ درصد تخفیف موافقت کرده بود اما عوامل دیگر، آن را رعایت نکردند و ورودی را کامل گرفتند. در اصل تهران تنها استانی بود که برخلاف نامه وزارت، با این تور آشناسازی همکاری نکرد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، این تور آشناسازی چندملیتی در شرایطی برگزار شده که عقب‌نشینی آژانس‌ها و توریست‌های خارجی از سفر به ایران همچنان ادامه دارد. مهم‌ترین علت آن تهدیدهای آمریکا است که ایران را در رسانه‌ها کشوری در آستانه جنگ نشان می‌دهد. عامل دیگری که گردشگران و آژانس‌های خارجی برای آمدن به ایران مردد کرده، ناآرامی‌های اخیر است.

خولیان، نماینده یک آژانس اسپانیایی است، می‌گوید: این تظاهرات و ناآرامی‌ها در همه کشورها اتفاق می‌افتد، ما در اسپانیا آن را تجربه کرده‌ایم، فرانسه هم مدت‌ها است شاهد برپایی اعتراضات مردمی است حتی در لبنان هم اتفاق افتاده، چیز عجیبی نیست. همه ما به زندگی ادامه می‌دهیم و توریست‌ها هم می‌آیند.

ژوآو، مدیر یک آژانس‌های پرتغالی که در این تور حضور داشت نیز می‌گوید: من در ایران بودم و مشتری‌هایم از این‌که به چنین کشوری سفر کرده‌ام تعجب می‌کردند و مدام می‌پرسیدند مگر آنجا امن است و من ویدئوهایی را از خیابان و مردم می‌فرستادم که نشان دهم همه چیز امن است اما آن‌ها خیلی سخت باور می‌کردند.

سعید فکری ـ مدیر آژانس گردشگری و مجری این تور آشناسازی به ایسنا می‌گوید که ابتدا از ۳۰ نفر برای تورآشناسازی ایران دعوت شده بود اما در نهایت به  ۱۷ نفر است. طبیعی است که برخی از آن‌ها احتیاط کردند و سفرشان را به تعویق انداختند.

او درباره اثر تورهای آشناسازی در تغییر وضعیت گردشگری ایران، اظهار می‌کند: با توجه به کاهش حجم سفر گردشگران خارجی باید سعی کنیم تعداد تورهای آشناسازی را افزایش دهیم. از طرفی وقتی ما از کشورمان خوب تعریف می‌کنیم دیگران کمتر باور و یا اعتماد می‌کنند اما وقتی این تعریف‌ها را از هموطمن و یا هم‌زبانشان می‌شنوند باورپذیر است، برای همین از مدیران آژانس‌های گردشگری که در شبکه‌های اجتماعی هم حضور پررنگ دارند دعوت کردیم به ایران سفر کنند. معتقدیم تبلیغ آن‌ها اثرگذاری بهتری دارد.

فکری اضافه می‌کند: وقتی آن‌ها به ایران سفر می‌کنند چیزهایی را می‌بینند که شاید از نظر ما دور یا بی‌اهمیت باشد ولی همین نکات ریز روی تصمیم و جدیت آن‌ها بیشترین اثرگذاری را دارد. از طرفی می‌توانند احساس خود را از آنچه در ایران دیده‌اند به دیگران بهتر منتقل کنند.

این مدیر آژانس گردشگری درباره اثر برگزاری تورهای آشناسازی برای آژانس‌داران و رسانه‌ها در مقایسه با اینفلوئنسرها نیز می‌گوید: معتقدم در این شرایط هر کاری از دست‌مان برمی‌آید باید انجام دهیم. دعوت از اینفلوئنسرها خوب است ولی بستگی دارد چه کسانی جامعه هدف آن‌ها هستند و چه اثری روی مخاطب دارند، مثلا عربستان اینفلوئنسرهایی را دعوت کرد که جامعه هدف وسیع و اثرگذاری بالایی دارند ولی ما چه کسانی را دعوت می‌کنیم!؟

وی ادامه می‌دهد: زمانی اروپایی‌ها در بالیوود فیلم می‌ساختند و سفر از هند به این قاره یکباره تا ۵۰۰ درصد رشد می‌کرد، همان کاری که الان ترکیه انجام می‌دهد. طبیعتا دعوت از اینفلوئسرها و یا اقداماتی مثل فیلم‌سازی خوب است، ولی لازم است قشری که سفر را برنامه‌ریزی می‌کند و می‌فروشد هم در میان آن‌ها حضور داشته باشد، توجه به این مورد در کشور ما  بیشتر ضرورت دارد؛ چرا که در دنیا حضور آنلاینی ندارد و نمی‌تواند از بک‌پکرها درآمدزایی قابل توجهی داشته باشد. در نتیجه دعوت از اینفلوئنسرها و یا فیلم‌سازی به تنهایی فایده‌ای ندارد و در شرایط کلی کشور، سفر آژانس‌داران خارجی به ایران که می‌توانند در عین تبلیغ، تور بفروشد خیلی مهم‌تر و موثرتر است.

ارژنگ انتصاری ـ راهنمای این تور آشناسازی ـ نیز به ایسنا می‌گوید: در شرایطی که نظر سوء و اخبار منفی از ایران زیاد است وقتی آژانس‌داری به ایران می‌آید یعنی می‌خواهد با این کشور کار کند. نماینده پرو ۲۶ ساعت پرواز داشت تا به ایران برسد، این یعنی برای همکاری جدی است. خیلی‌ها به حواشی سیاسی کاری ندارند، هرچند که اقدمات تخریب‌گرایانه علیه ایران بیش از تلاش‌های ما در گردشگری است.

او ادامه می‌دهد: ایران فراتر از تصورات این گروه بود از هتل‌ها گرفته تا رستوران‌ها. آن‌ها اصلا فکر نمی‌کردند ایران، یک شهر و یا حتی یک هتل مدرن داشته باشد. همه چیز برای‌شان غیرقابل تصور بود، حتی درباره اخباری که از ناآرامی‌ها شنیده بودند سوال می‌کردند کجا چنین اتفاقی افتاده اینجا که همه چیز آرام است. این موضوع برای مشتریانشان هم عجیب بود که چطور مدیر یک آژانس در چنین شرایطی به ایران رفته و برای این کشور تور گذاشته است.

انتصاری همچنین از برخورد برخی موزه‌ها با تورهای آشناسازی گله می‌کند و می‌گوید: با آن‌که هماهنگی شده و قرار بود ورودی موزه‌ها برای این گروه آشناسازی رایگان باشد اما در تهران با برخورد دیگری مواجه شدیم. طبق نامه‌ای که از وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دریافت شد موزه‌ها و اماکن تاریخی در استان‌های فارس، اصفهان و یزد با این تور همکاری کرده و هیچ هزینه‌ای با عنوان ورودی دریافت نکردند اما در تهران، کاخ گلستان طبق ضابطه عمل کرد و فقط ۱۵ درصد تخفیف روی گروه را لحاظ کرد و  موزه ملی هم با وجود آن‌که مدیر آن با ۵۰ درصد تخفیف موافقت کرده بود اما عوامل دیگر، آن را رعایت نکردند و ورودی را کامل گرفتند. در اصل تهران تنها استانی بود که برخلاف نامه وزارت، با این تور آشناسازی همکاری نکرد.

انتهای پیام

به گزارش خبرنگار مهر، آذر ماه سال ۹۶ وقتی که لایحه بودجه سال ۹۷ توسط دولت تقدیم مجلس شورای اسلامی شد، عوارض خروج از کشور که تا آن زمان برای سفرهای خروجی هوایی  ۷۵ هزار تومان بود، به ۲۲۰ هزار تومان افزایش پیدا کرد.

این رقم طبق لایحه پیشنهادی باید برای سفر اول غیر زیارتی به خارج از کشور، ۲۲۰ هزار تومان، برای سفر دوم ۳۳۰ هزار تومان و برای سفر سوم و بیشتر ۴۴۰ هزار تومان در نظر گرفته می شد.

همان ایام علی‌اصغر مونسان در یک نشست خبری گفت:‌ آنچه رییس‌جمهور تاکید داشتند، به موضوع رونق گردشگری و ارتقا این صنعت و افزایش تورهای ورودی مربوط است. به همین خاطر در زمان تدوین لایحه بودجه، دولت برای عوارض خروج از کشور تصمیمی گرفت که بر این اساس بخشی از اعتبار به این سازمان تعلق می‌گیرد و سازمان برنامه و بودجه این اعتبار را در بودجه سازمان برای سال ۹۷ در نظر گرفته است.

او در پاسخ به اینکه آیا سازمان میراث فرهنگی برای افزایش عوارض نظر مشورتی داشته است گفت:‌ «حتما در تدوین بودجه دستگاه‌ها نظر دارند و همه بخش‌ها موظف به همکاری هستند و برای ما مهم، افزایش منطقی است و اگر قرار است درآمدی به دست آید، باید صرف حمایت‌ از تورهای ورودی شود.» البته او بعدها گلایه کرد که باید نظر این سازمان هم گرفته می شد!

مونسان گفت: این موضوع باید در بودجه سال ۹۷ پس از تصویب مجلس نهایی شود، اما در گذشته ۱۰ هزار تومان از عوارض خروج از کشورِ هر شخص به سازمان می‌رسید که اکنون به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته و در کل ۱۶۰ میلیارد تومان اعتبارات عوارض به  این سازمان تعلق خواهد گرفت. در واقع مونسان متصور شده بود که سهم گردشگری از عوارض ۱۶۰ میلیارد تومان خواهد شد.

اما با افزایش عوارض خروج از کشور افراد مختلف نسبت به این موضوع واکنش نشان می دادند برخی با طعنه و برخی با انتقاد . برخی از افراد نیز کاریکاتورهایی کشیده و این اقدام را «پول شیرینی سفر» خواندند برخی دیگر نیز تکه‌هایی از یک سریال را برداشت کرده و عوارض خروج از کشور را «پول زور» دانستند.

اما درست یکی دو روز بعد ، در زمانی که فضاهای مجازی و فعالان گردشگری از افزایش سه برابری عوارض انتقاد کردند رئیس سازمان میراث فرهنگی در توئیتی نوشت: با این رویکرد که سفر ارزان باید در سبد زندگی همه ایرانیان فراهم شود، معتقدم اجرای هر تصمیمی باید متناسب با وضعیت اقتصادی مردم باشد؛ ای کاش تصمیم‌گیران افزایش عوارض خروج از کشور، نظرات کارشناسی سازمان میراث فرهنگی، فعالان و متولیان گردشگری را جویا می‌شدند. برای تعدیل موضوع، هنوز هم دیر نشده و نهایت تلاش خود را برای اصلاح ارقام به کار خواهیم بست.    

افرادی که به خارج می روند به فکر گردشگری ایران هم باشند   

وقتی همه داشتند از این موضوع انتقاد می کردند، نوبخت سخنگوی دولت و رئیس سازمان برنامه و بودجه در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری سیما، در این باره گفت: افرادی که به کشورهای خارجی می روند یک مقدار هم به گردشگری کشور خودشان کمک کنند، ما از آنها سپاسگزاریم و این را یک مشارکت عمومی در توسعه زیرساخت های گردشگری کشور تلقی می کنیم، به همین خاطر هم در بودجه سال ۹۷ برای گردشگری منابع ویژه ای درنظر گرفته‌ایم. زمینه توسعه برای گردشگری در داخل کشور فراهم شده است، با این حال همه گلایه دارند چرا به موزه‌ها و آثار باستانی رسیدگی نمی‌شود، سازمان میراث فرهنگی نیز انتظار دارد برای جذب گردشگر فرصتی را ایجاد کنیم، اما همه باید در این مورد مشارکت داشته باشیم، همانطور که به کشورهای دیگر می‌رویم، به کشور خودمان هم بپردازیم و زیرساخت‌های گردشگری را فراهم کنیم.

درست در زمانی که نوبخت از دارندگی و برازندگی ناشی از سفرهای خارجی صحبت می کرد، رئیس انجمن دفاتر مسافرتی می گفت که چرا فکر می کنند همه فقط به خارج از کشور برای سفر و تفریح می روند؟ چر متصور نمی شوند ۹ میلیون نفری که از ایران خارج شده اند برای تعاملات تجاری رفته اند و یا حداقل ۲و نیم میلیون نفر آنها در زمان اربعین سفر کرده اند.

ابراهیم پورفرج رئیس جامعه تورگردانان ایران هم با بیان اینکه مردم را برای سفرهای خارجی شان تنبیه نکنیم گفته بود: زمانی که عوارض خروج از کشور ۷۵ هزار تومان بود، ما گفتیم که ۳۰ درصد از آن به بخش خصوصی تعلق بگیرد و یا صرف تبلیغات و ایجاد زیر ساخت شود که البته هیچ گاه تعلق نگرفت. با این وجود  آن زمان این رقم یک منطقی داشت اما اکنون علت این روند افزایش را متوجه نمی‌شویم.

پیشنهاد عوارض ۸۵ هزار تومانی آقای رئیس

علی اصغر مونسان رئیس  سازمان میراث فرهنگی وقت که متوجه شد فعالان گردشگری چه واکنشی به این موضوع داشته اند ، در نامه ای به معاون اول رئیس جمهور پیشنهاد کرد: « نرخ پایه عوارض خروج از کشور از ۷۵ هزار تومان به ۸۵ هزار تومان تعیین شود.» پیشنهادی که اصلا هیچ وقت بحثی هم درباره آن نشد انگار که اصلا چنین نامه ای نوشته نشده است!

 او یک بار دیگر هم  در اظهار نظری گفته بود: آن طور که ما شنیدیم این رشد تصاعدی حذف خواهد شد و فقط یک عدد برای عوارض خروج فیکس شده است.

در نهایت بدون اینکه نظر رئیس سازمان میراث فرهنگی در این باره اعمال شود، این عوارض تصویب و از اول فروردین سال ۹۷ اجرایی شد در بودجه سال ۹۸ نیز این رقم همان اعلام شد. علی اصغر مونسان ـ رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری این بار امیدوار بود سهم ۴۰ هزار تومانی از عوارض خروج از کشور به گردشگری تعلق گیرد. اما وی مهر ماه سال ۹۷ درباره سهم گردشگری از عوارض خروج گفت:  سهم گردشگری به ازای هر نفر «مبلغ ناچیز» ۱۷ هزار تومان است، یعنی از هر سه مبلغ عوارض خروج از کشور  ۲۲۰ هزار تومان، ۳۳۰ هزار تومان و ۴۴۰ هزار تومان، ۱۷ هزار تومان سهم گردشگری است.

حالا که سازمان میراث فرهنگی به وزارتخانه تبدیل شده است، در لایحه بودجه پیشنهادی ۹۹ دولت که روز گذشته به مجلس تقدیم شده بود، در جدول مربوط به عوارض خروج از کشور تعرفه ۲۲۰ هزار تومانی برای سفر اول به ۲۶۴ هزار تومان افزایش پیدا کرده است. سفرهای دوم نیز با ۵۰ درصد و سفرهای سفر با ۱۰۰ درصد افزایش همراه خواهد بود.

امسال هم برای ترویج صنایع دستی و توسعه گردشگری مبلغی در نظر گرفته شد که البته به نظر می رسد یک اشتباه در نوشتار آن رخ داده است چون به حروف نوشته شده مبلغ چهارصد هزار ولی داخل پرانتر  ۸۰۰۰۰۰ ریال نوشته شده که از این عوارض برای توسعه زیرساختها و تأسیسات گردشگری و حمایت از بخش میراث فرهنگی و صنایع دستی اختصاص می یابد.

هر چند باز هم معلوم نیست که این سهم از عوارض برای گردشگری چقدر خواهد بود ولی تجربه سالهای گذشته و اعتراف وزیر میراث فرهنگی نشان می دهد که نباید چشم امید به برگشت این هزینه به صنعت گردشگری داشت. از طرفی حتی اگر وزیر هم به افزایش تعرفه عوارض بازهم واکنشی نشان دهد در دولت پذیرفته نخواهد شد مانند سالهای گذشته!

براساس اعلام میراث فرهنگی استان مرکزی، محسن کریمی با اعلام این خبر افزود: این همایش که در بندر ماهشهر استان خوزستان برگزار شد، ۶ اثر میراث صنعتی استان مورد بررسی کارشناسی قرار گرفت.

او گفت: از این ۶ اثر یک اثر در زمره صنایع مادر،  4 اثر در زمینه صنعت ریلی و یک اثر مربوط به کوره های آجرپزی است.

معاون میراث فرهنگی استان مرکزی در ادامه افزود: از مجموع این آثار ۲ اثر شامل شرکت ماشین سازی اراک و ایستگاه راه آهن اراک در فهرست میراث ملی صنعتی به ثبت رسیدند.

کریمی در ادامه گفت: در بررسی کارشناسی آثار ارائه شده، ۴ اثر منابع آب، ایستگاه راه آهن اراک و شازند، پل راه آهن انانگرد آشتیان و کوره آجر پزی سوسن آباد اراک واجد ارزش تاریخی و فرهنگی شناخته شدند.

وی در ادامه گفت: شرکت ماشین سازی اراک که ۱۴۳ هکتار وسعت دارد و از ساختمان ها و کارگاه های متعدد تشکیل شده، در زمره صنایع مادر ایران محسوب می شود و در دهه ۱۳۴۰ ساخته شده است.

او گفت: ایستگاه راه آهن همزمان با بهره برداری بخشی از خط آهن سراسری در سال ۱۳۱۷ به بهره برداری رسیده و مجموعه ای از ساختمان ایستگاه، مجتمع های مسکونی و انبار و سایر تاسیسات مربوط به صنعت ریلی است، ساختمان ایستگاه از یک ایوان ورودی و سالن انتظار تشکیل شده است .

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، بر اساس این پیشنهاد «معرفی آثار ارزشمند معاصر، بافت‌ها و بناهای تاریخی و مکان رویدادهای شهر تهران یکی از راهکارها برای دستیابی به اجرایی کردن این طرح عنوان شده است، طرحی که براساس آن می‌توان با استفاده از بستر اینترنت و ظرفیت تلفن‌های همراه هوشمند معرفی دقیق و کاملی از این فضاهای شهری – بافت و بناهای تاریخی و گردشگری و مکان رویدادهای شهر – (به چند زبان) ارائه کرد.»

از سوی دیگر در اجرای بند ۲۲ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها مصوب یازدهم تیر ۱۳۴۴ و اصلاحات بعدی و بند سوم ماده چهل و ششم برنامه پنج ساله توسعه شهر تهران، ابلاغی دوم بهمن ۱۳۹۷ و به منظور معرفی هویت تاریخی فرهنگی شهر تهران به شهروندان و گردشگران، شهرداری تهران مکلف است در ۶ ماه از تاریخ ابلاغ این مصوبه نسبت به تهیه رمزینه پاسخ سریع برای کلیه آثار و میراث ملموس و ناملموس شهر تهران اقدام کرده و به شکل لوحی در مکان‌های مورد نظر نصب کند.

این مصوبه شامل کلیه بناها و مکان‌های ثبت شده در فهرست آثار ملی وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی میراث ملموس و ناملموس و همچنین مکان‌رویدادهای شهر تهران می‌شود.

استفاده از این طرح پیش از آن‌که در جلسات دولتی برای بافت‌ها و بناهای تاریخی مطرح باشد، در تعداد انگشت‌شماری از نمایشگاه‌های بین‌المللی موزه‌ای در موزه ملی ایران مانند نمایشگاه لوور اجرایی شد، اما این که طرح الزام انجام این کار به صورت رسمی در دستور کار قرار بگیرد، به نظر می‌رسد شهرداری پیشروتر از میراث فرهنگی در این زمینه وارد عمل شده است.

هر چند محمدرضا کارگر – مدیر اداره کل موزه‌ها و اموال منقول تاریخی – در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: هنوز کاری برای اجرایی کردن استفاده از این کد در بناهای تاریخی و موزه‌های زیر نظر وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی انجام نشده اما برنامه‌ریزی این پروژه در دستور کار است.

وی با این وجود استفاده از “رمزینه پاسخ سریع” را در دو بحث “معرفی” و “حفاظت” قابل عملیاتی شدن می‌داند و ادامه می‌دهد: این پروژه در بحث معرفی، این امکان را فراهم می‌کند تا مخاطبان و علاقمندان بتوانند با برنامه‌ای که روی تلفن همراه خود نصب می‌کنند، بدون حضور راهنما در بناهای تاریخی همه اطلاعات مربوط به اثر را از طریق گوشی دریافت کنند و حتی با ذخیره‌ی عکس‌هایی که به عنوان داده به آن‌ها داده می‌شود، آن تصاویر را همیشه همراه خود داشته باشند. بنابراین با اجرایی شدن این پروژه، آگاهی‌های مراجعه کنندگان به یک اثر بالا می‌رود، حتی زمانی که امکان ورود به یک اثر نباشد، هم می‌توان از این نرم‌افزار استفاده کرد.

او با بیان این‌که از “رمزینه پاسخ سریع” «کد QR» نیز می‌توان برای حفاظت از اشیا استفاده کرد، اظهار می‌کند: در چند موزه و بنای تاریخی اندک این پروژه در مرحله‌ی اجرایی شدن است، اما برای تکمیل این پروژه در همه‌ی بناها و موزه‌های تاریخی زیر نظر وزارتخانه، باید دید شرایط کنونی چطور پیش می‌رود.

هادی احمدی – مدیر کل دفتر بناها و محوطه‌های تاریخی – نیز در گفت‌وگو با ایسنا به اجرایی شدن طرحِ «راه‌اندازی سامانه اطلاعات بافت و بناهای تاریخی تهران» که مدتی پیش توسط ابوالفتح شادمهری – مدیر بناها و بافت‌های تاریخی شهرداری تهران – مطرح شده بود، اشاره می‌کند.

او توضیح می‌دهد: در طرح تهیه شده توسط این دفتر مدیریت سامانه‌ی راه‌اندازی شده همه‌ی مکان رویدادها و آثار تاریخی دوره‌های مختلف که توسط میراث فرهنگی ارزشمند اعلام شده‌اند مشخص کرده است، در این طرح حتی به نوعی گردشگران نیز می‌توانند از ان استفاده کنند و در حال حاضر، نهایی کردن آن در دستور کار است تا میراث فرهنگی نیز بعد از بررسی‌های نهایی ان را تایید کند.

وی با اشاره به آنلاین شدن این سامانه تا جایی که اطلاعات موجود ثبت شده‌اند، می‌گوید: همه‌ی اطلاعاتِ بناهای تاریخی واجد ارزش و ثبت ملی شده‌ای که در دوره‌های مختلف توسط شهرداری یا به شهرداری ابلاغ شده بود، روی نقشه‌ی تهران جایگزین شده‌اند و آن‌ها قابل دسترس هستند.

اما نامه‌ی محسن هاشمی رفسنجانی – رییس شورای شهر تهران – که نخست باید در شورای شهر تهران بررسی و بعد از تصویب اکثریت آرا، مراحل اجرایی شدن خود را بگذراند، آمده است: « طرح مزبور در دوره پنجم به صورت عادی ارائه و به شماره ۲۵۳۵۱ مورخ ۱۲ آذر ۱۳۸۹ در دبیرخانه شورای اسلامی شهر تهران ثبت و در ۱۸۰ امین  جلسه شورای اسلامی شهر تهران منعقده در تاریخ ۱۲ آذر ۱۳۸۹ اعلام وصول شده است. ضمن ارجاع طرح مزبور به آن کمیسیون مشترک سپاسگزار است وفق مقررات موضوعه و بندهای چهارم، پنجم، ششم ماده چهاردهم آیین نامه اجرایی تشکیلات، انتخابات داخلی و امور شوراهای اسلامی شهرها مصوب ۱۱ فروردین ۱۳۷۸ هیات وزیران و ماده یازدهم  و سیزدهم دستورالعمل نحوه اداره جلسات، رای‌گیری و بررسی پیشنهادهای واصل شده به شورا مصوب ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲ شورای عالی استان‌ها، گزارش نهایی/مشترک آن کمیسیون‌ها دال بر تایید یا رد عین طرح یا انجام اصلاحات در متن آن را تا تاریخ ۱۶ دی  امسال، به دفتر هیات رییسه و مصوبات شورای اسلامی شهر تهران ارسال کنید تا متعاقبا در دستور کار صحن علنی شورا قرار گیرد.»

“رپس” (رمزینه پاسخ سریع) یا QR-Code یک رمزینه (بارکُد) دو بعدی با ساختار ماتریسی (صفر و یک) است که ظرفیت پذیرش حجم زیادی از اطلاعات متنی را دارد و به منظور رمز گشایی آسان محتویات آن با سرعت زیاد طراحی شده است. این رمزینه ها ساختار مربعی شکلی دارند، که اطلاعات در آن به صورت نقطه‌های مربعی کوچک مشکی که به آن‌ها واحد یا Module گفته می‌شود. بر اساس الگوی استاندارد (ISO/IEC ۱۸۰۰۴:۲۰۰۶) ایجاد و می‌تواند حاوی نشانی وب، پیامک، اطلاعات تماس با فرمت کارت ویزیت، شماره تلفن، قیمت و مشخصات یک کالا به صورت همزمان، یا هر نوع نوشته و داده‌ دیگری باشد.

QR-code درسال ۱۹۹۴ بوسیله یک تیم از مهندسان شرکت Denso Wave که از شرکت های اصلی کمپانی Denso و از شرکت‌های فرعی کمپانی Toyota ژاپن است ابداع شد و به منظور ردیابی قطعات در صنایع تولید خودرو مورد استفاده قرار گرفت. QR-cod این اجازه را می داد تا خواندن و تفسیر اطلاعات ۲۰ برابر سریعتر از نمونه‌های قبلی انجام شده و در کنار افزایش چشمگیر اطلاعات قابل ذخیره، نتیجه آن، فرصت جدید و نامحدودی بود برای اتصال دنیای مجازی و فیزیکی به یکدیگر است.

انتهای پیام

مسجد کریستال کجاست:
مالزی کشوری است که بیشتر مردم آن از دین مبین اسلام پیروی می کنند. پس زیاد هم دیدن مسجدهای گوناگون در این کشور عجیب نیست. مسجد کریستالی مالزی اینک یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری مالزی است که با نمای ویژه اش، گردشگران مسیحی و یهودی و حتی بودا و هندو را هم به طرف خود می کشاند. مسجد کریستال در ترنگانو مالزی در جزیره ای به نام” وان من” قرار دارد.

آدرس مسجد کریستال: کشور مالزی، ایالت ترنگانو، کوالا ترنگانو، وان مینسکی، پارک میراث اسلامی

تاریخچه مسجد کریستال:
“میزان زین العابدین” پادشاه فعلی کشور مالزی که در سال ۲۰۰۶ میلادی پادشاه ایالت ترنگانو بوده است، فرمان ساخت این مسجد شیشه ای را صادر نمود و خیلی زود مراحل آن شروع شد.

طراحی و احداث مسجد کریستال از سال ۲۰۰۶ شروع و تا سال ۲۰۰۸ به طول انجامیده است و سرانجام این مسجد طی مراسمی در هشتم نوامبر ۲۰۰۸ بازگشایی شد و به روی همگان خودنمایی کرد. حدود ده سال از عمر این مسجد می گذرد.

معماری مسجد کریستال:
مسجد کریستال از کریستال خالص ساخته شده است و دومین مسجد بزرگ جنوب شرقی آسیا بعد از مسجد جامع استقلال جاکارتا می باشد. مسجد کریستالی چهار مناره و نه گنبد دارد.

موقع شب، نورپردازی فوق العاده و حرفه ایی بر نمای خارجی مسجد انجام می شود که مناره ها و گنبد ها به رنگ های صورتی، سبز، زرد و آبی تغییر رنگ می‌دهند و همین زیبایی ظاهری آنرا چند برابر می کند.

در ضمن انعکاس آب رودخانه ترنگانو ( Terengganu) بر روی نمای خارجی این مسجد منظره ای تکرار نشدنی و وجد آور می آفریند و همچنین در زمان روز تصویر مسجد بر روی آب نمایان است که زیبایی آنرا دوبرابر می کند.

این مسجد زیبا و مقدس شبکه ی اینترنتی وای فای و امکانات کامل کامپیوتری دارد تا مسلمانان و نمازگزاران بتوانند به آسانی از قرآن های الکترونیکی استفاده کنند. مسجد کریستالی انرژی موردنیاز مصرفی در بنا را به وسیله سلول های خورشیدی که بر روی آن نصب است، دریافت می کند، همین مسأله سبب شده که تا حدود زیادی در مصرف انرژی صرفه جویی کند.

پس از تماشای ظاهر دلفریب مسجد، به آن وارد و غرق آرامش سفید و طلایی آن می شویم. سالنی بزرگ و یک طبقه که زیر گنبد اصلی مسجد قرار دارد و تمامی دیوارها، سقف و ستون های آن به رنگ سفید هستند و به نقوش اسلیمی و آیه های طلایی رنگ قرآن مزین شده اند. از فضای ایجاد شده به وسیله گنبد اصلی مسجد در درون مسجد، لوستری چشم نواز آویزان شده که بر زیبایی و ابهت سالن می افزاید.

محراب زیبای مسجد، طاق های جناغی و تزئینات سالن آن قدر زیبا هستند که انسان را وادار به نشستن و تماشای خودشان می کنند.

قوانین “مسجد کریستال”:
بازدید از این مسجد برای همه آزاد است. ولی هرکسی که می خواهد وارد مسجد شود باید بدرستی لباس بپوشد و بانوان باید حجاب خودشان را رعایت کنند طوری که تمام بدن پوشیده شده و تار مویی بیرون نباشد.

درصورتی که لباس مناسب بهمراه نداشتید باید ثبت نام کنید و لباس‌های گشادی تحویل بگیرید. حتماً پیش از وارد شدن به سالن اصلی کفش های خود را در بیاورید.
منبع: بیتوته

آرامگاه همایون که مانند لعلی گرانبها در بین باغ های سرسبز و خرم در دهلی نو می درخشد یکی از جاذبه های گردشگری هند به شمار می آید که بازدید از آنرا به شما پیشنهاد می دهیم.

آرامگاه همایون یا « همایون تمب» مقبره همایون است که به نصیر الدین همایون معروف بود، وی دومین پادشاه امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان هند بود. این آرامگاه در منطقه نظام الدین و در مرکز شهر دهلی قرار دارد. این بنا مربوط به قرن شانزدهم میلادی است و از جاذبه های گردشگری پایتخت هند به حساب می آید. آرامگاه همایون نخستین باغ ایرانی ساخته شده در شبه قاره هند است. آرامگاه همایون در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

همایون پادشاه گورکانی هند
همایون دومین پادشاه گورکانی هند بعد از پانزده سال که در دربار ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول به کشورش برگشت و بطور غیرمنتظره بعد از چندماه از دنیا رفت. گفته می شود با شنیدن صدای اذان به سرعت از پله های کتابخانه اش پائین آمد که سقوط کرد و جان سپرد. وی به هنر و علوم عشق می ورزید و در کتابخانه اش کتاب شمار زیادی از هنرمندان نقاش، خوش نویس، تذهیب کار و صحاف ایرانی و هندی را گرد آورده بود که به کار تولید و تکثیر آثار علمی و نسخه های باارزش هنری اشتغال داشتند. وی در بازگشت به هند، جمعی از هنرمندان ایرانی را با خود بهمراه برد. بنا بر این شگفت آور نیست که این آرامگاه و بناهایی که بعدها در هندوستان ساخته شد مانند تاج محل از الگوهای ایرانی و میراث معماری هند و ایران بهره گرفته باشد.

همسر او حمیده بانو بیگم که در ایران با معماری ایرانی آشنا شده بود با الهام از مقبره های ایرانی و فضای چهار باغ یا باغ جنت آرامگاه همایون را در سال ۱۵۶۲ یک سال بعد از مرگ همایون شروع و بعد از هشت سال ( نه سال پس از مرگ همایون) به پایان رساند.

بنای آرامگاه همایون
آرامگاه همایون، نخستین آرامگاه با فضای آزاد و باغ گونه در تمام هند است که در منطقه نظام الدین در دهلی قرار گرفته است. همچنین نخستین بنا در هند است که در نمای آن از سنگهای ماسه ای قرمز رنگ استفاده شده است. در محوطه این آرامگاه تاریخی، علاوه بر ساختمان آرامگاه همایون ساختمان های دیگری نیز از جمله آرامگاه عیسی خان نیازی یک نجیب زاده افغانی که در دربار شیرشاه سوری بوده و علیه مغول ها جنگیده بود، وجود دارد. آرامگاه همسر همایون، حمیده بانو بیگم، دارا شیکو و چند تن از دیگر نوادگان همایون هم در این محوطه قرار دارد.

 

محوطه باغ مانند این آرامگاه از باغ های ایرانی به ویژه« چهار باغ» الهام گرفته است بطوریکه دارای ۴ خیابان اصلی و دو نهر آب اصلی است که به مقبره منتهی می شوند. معماری به کار رفته در احداث این اثر در نوع خود بی بدیل و در تاریخ هند نخستین بوده و به همین علت الهام بخش بسیاری از بناهای دیگر شده است.

منبع:بیتوته