برچسب: گردشگری

بافت تاریخی قریب ۷۰۰ هکتاری یزد که به عنوان اولین بافت خشتی و زنده دنیا در فهرست آثار جهانی نیز به ثبت رسیده، جلوه‌گر معماری زیبا و اندیشمندانه این مرز و بوم است به طوری که چشم هر گردشگری را محو جذابیت‌های خود می‌کند.
این بافت سراسر خشت و گلی که در قلب شهر کویری یزد واقع شده، این روزها و پس از سال‌های متمادی با بارش برفی مناسب، پیراهن سپید بر تن کرده و بر زیبایی‌اش دوچندان افزوده است.

بیش از گردشگران، مردم این شهر میهمان‌نواز که سال‌ها چشمشان به بافت تاریخی شهرشان در لباس عروسی نیفتاده بود، از این اتفاق شادمان شده‌اند و از دیدن گنبدها، مناره‌ها و بادگیرهای خشتی پوشیده از برف شهرشان به وجد آمده‌اند.
 

انتهای پیام

وزرای خارجه ایران و استونی دیدار کردند/ برجام محور رایزنی‌ها

به گزارش خبرنگار مهر، برفی که به‌تازگی در اصفهان باریده، روی بخش مرمت شده گنبد شیخ لطف الله ننشست. این تصویری بود که در چند روز اخیر پس از بارش برف در استان اصفهان بین تصاویر کاربران فضاهای مجازی و رسانه‌ها منتشر شده بود و تعجب کاربران را برانگیخت.

هر چند یکی از کارمندان روابط عمومی وزارت میراث فرهنگی، تصویر منتشر شده از گنبد شیخ لطف الله را فتوشاپ و غیرحرفه‌ای دانست، اما تصاویر دیگر از زوایای مختلف نشان می‌دهد که این تصویر نه‌تنها فتوشاپ نیست بلکه تصویری واقعی از اثرات یک مرمت پر از سوال و جنجال است.

مرمتی که چند وقت پیش انجام شده بود و دقیقاً همین بخش از گنبد را با رنگی متفاوت از بخش‌های دیگر به نمایان گذاشت. مرمت انجام‌شده از دید مسئولان مرتبط با میراث فرهنگی در وزارتخانه مذکور تأیید شده بود و از دید کارشناسان خارج از این وزارتخانه رد می‌شد.

تا اینکه حالا در روزهایی که برف گنبد را سفیدپوش کرده، می‌شود اثر مرمت‌ها را ملاحظه کرد. کارشناسان مرتبط با موضوع مرمت آثار تاریخی نظرات متفاوتی در این‌باره اعلام کرده‌اند.

حبیب مشکین‌فام‌فرد پژوهشگر عایق‌های رطوبتی نانو گفته است شاید از عایق‌های رطوبتی نانو یا پوشش‌های آب‌گریز استفاده شده باشد که در این صورت برای نانو مواد، تفاوتی نمی‌کند آجر جدید یا قدیمی باشد و در هر صورت تأثیر آب‌گریزی خود را خواهد گذاشت اما موضوع این است که الان در سطح مرمت‌شده، حتی روی لعاب کاشی‌ها نیز مات است، درحالی‌که مواد نانو سطح لعاب کاشی را به این صورت که مشاهده می‌شود، کدر نمی‌کند و بنابراین عایق‌های رطوبتی نانو عامل مات و کدرشدن کاشی نیست ولی با توجه به ترکیب‌های مختلف موجود در بازار، ممکن است سطح رنگ سطح آجر را هم تغییر دهد.

حسین رایتی مقدم از مرمت‌گران با سابقه هم  در گفتگو با خبرنگار مهر این موضوع را رد کرد و گفت: استفاده از نانو، با هر مزیتی که ممکن است داشته باشد، مورد تأیید نیست. چون نانو اثر موقت دارد و مرتب باید تکرار شود پس تاثیرش مناسب نیست. مهمتر آنکه باید ۵۰ سال بگذرد تا بفهمیم چه‌تأثیری داشته است. بنابراین چنین آزمایش‌هایی را نمی‌توان روی آثار جهانی انجام داد.

امکان استفاده از نمک و نفت یا الکل

محمدحسن محبعلی استاد پیشکسوت مرمت و مشاور عالی پروژه گنبد شیخ لطف الله نیز که به‌تازگی از این گنبد بازدید کرده، به خبرنگار مهر گفت: اینکه برف روی این بخش از گنبد ننشسته خیلی عجیب است. احتمالاً زیرسازی انجام شده، اشتباه است چون متوجه شدم کاشی‌ها بعد از مرمت بلند شده‌اند. در صورتی‌که کاشی‌ها سالم هستند. احتمالاً از نانو یا مواد شوینده یا الکل ۱۰ درصد یا بنزین و نفت و شاید هم نمک برای تمیز کردن کاشی‌ها استفاده شده و این مواد هستند که باعث شده‌اند برف روی کاشی نماند.

وی گفت: این که برف روی گنبد نباشد شاید اتفاق خوبی است ولی باید علت را پیدا کرد. اگر این مواد و یا اقدامات دیگر مرمتی باعث جلوگیری از تنفس بنا شده باشد و یا به مرور زمان آسیب بزند، اشتباه بزرگی است و باید آن را حل کرد. چون این مصالح باید بتوانند رطوبت را پس بزنند؛ نه اینکه حفظ کنند.

این استاد مرمت درباره تغییر رنگ بخش‌های مرمت‌شده نسبت به بقیه بخش‌های گنبد نیز گفت: در طول سال‌های زیاد، آلودگی روی کاشی‌ها و آجرهای گنبد نشسته است. مرمت‌گران کاشی‌های این بخش را تمیز کرده‌اند و این آلودگی حذف شده است. برخی تصور کردند که کاشی‌ها یا جدید هستند و یا از مصالحی استفاده شده که این تغییر رنگ را به وجود آورده است. در صورتی که این طور نیست.

محبعلی گفت: من به‌عنوان مشاور عالی انتخاب شدم و به رئیس پایگاه میراث نقش جهان گفتم که باید چند گمانه در این بخش بزنید تا متوجه شوید چرا کاشی‌ها برآمده اند تا علت آن را در زیرسازی‌ها پیدا کنیم. باید داربست‌ها را به این منظور دوباره وصل کنند. اکنون دو ترک از ۱۶ ترک گنبد مرمت شده است و امیدوارم برخی بدسلیقگی‌ها در ادامه کار ایجاد نشود.

پروفسور سایمون بل، پژوهشگر حوزه شهری و استاد دانشگاه ادینبورگ انگلستان، تور یک‌روزه‌ای در تهران داشت و تهران را دید.

متن زیر گزارش مشاهدات یک روزه اوست که می‌خوانید.

فضا‌هایی را دیدم که معلوم نبود برای فرودگاه است، یا تهران!

در اتحادیه اروپا قانونی تصویب شده است به نام “کمربند سبز”. این کمربند برای شهر دو فایده بزرگ دارد؛ یکی اینکه محدوده و مرز شهر را مشخص می‌کند و اجازه بزرگ شدن بیش از حد را نمی‌دهد و دوم اینکه با ایجاد نوار سبز، کمک بزرگی به محیط زیست شهری می‌کند و الزاما باید شهر به سمت درون رشد کند، این یک قانون کلی برای قاره اروپاست. اما وقتی من از فرودگاه امام به سمت شهر تهران حرکت کردم، فضا‌هایی را دیدم که معلوم نبود برای فرودگاه است، یا تهران! و اصلا مربوط به کدام شهر است؟! و کاملا مشخص بود که محیط اصلا تحت کنترل نیست و مدیر ندارد و بزرگ‌ترین عیب این بود که اصلا معلوم نبود که شهر کجا تمام می‌شود و اصلا مرزی وجود ندارد.

هفده مدل کفپوش متفاوت در یک خیابان!

وحدت، یک اصل مهم در طراحی شهری است، ولی اصلا در شهر تهران چنین چیزی مشاهده نمی‌شود. من در یکی از خیابان‌های اصلی شهر (انقلاب – آزادی)، تعداد کفپوش‌ها را شمردم و به عدد ۱۷ رسیدم، همین جا دیگر از ادامه شمارش خسته شدم و دیگر ادامه ندادم. شما با اینکار هزینه نگهداری را بالا می‌برید و در هنگام تعویض، گاهی اوقات خسته می‌شوید و سریع پیاده رو را آسفالت می‌کنید. در مرکز شهر ادینبورگ فقط یک مدل کفپوش برای تمامی پیاده رو‌ها استفاده شده است. نکته دیگر اینکه، سنگفرش‌های پیاده رو‌ها باید در مقابل بارش برف و باران طوری عمل کند که آب، یا جذب شود و یا به سمت پوشش گیاهی هدایت شود. اما متاسفانه من این تکنولوژی را در شهر تهران ندیدم و سیستم موجود در مواقع بارانی موجب آب گرفتگی معابر و خیابان‌ها می‌شود.

شما فقط در خیابان راه می‌روید؟!

متاسفم که این را می‌گویم، ولی دلم برای سالمندانتان سوخت.
نکته دیگر اینکه شما مبلمان شهری دارید، ولی مبلمان شهری که اصولی باشد و به افراد سرویس بدهد اصلا در شهر تهران وجود ندارد. من حدود سه ساعت در شهر تهران پیاده روی کردم، اما اصلا مبلمان شهری برای نشستن پیدا نکردم، افراد سالمند در این قضیه اصولا حذف می‌شوند، چون فضایی برای استفاده آن‌ها با توجه به ویژگی‌هایی که این قشر از جامعه دارد اصلا وجود ندارد.

تهران، شهر ماشین سوار‌ها

اولین چیزی که در تهران برای من جلب توجه کرد این بود که بیشترین چیزی که در خیابان دیده می‌شود، ماشین است، ناخودآگاه وقتی ماشین هست، آلودگی صوتی هم هست و در کنارش آلودگی هوا نیز وجود دارد. این‌ها علاوه بر زشت کردن تصویر شهر، تأثیرات بسیار بدی در روحیات شهروندان دارد.

درست است که همه شهر‌ها باید خیابان‌های اصلی داشته باشد و ماشین‌ها در آن تردد کنند، اما این دلیل نمی‌شود که تمام خیابان‌های ما بشود ماشین رو، باید یک سری از خیابان‌ها به عابر پیاده سرویس بدهد و این می‌تواند به صورت یک پیاده رو تمام عیار باشد و یا یک خیابانی که فقط حمل و نقل عمومی در آن انجام شود؛ و این موضوع اصلا در شهر تهران وجود ندارد. در کل شهر تهران، تنها مکانی که در آن تا حدودی به افراد پیاده توجه شده است خیابان پانزده خرداد است.

معلولین در تهران باید در پرش از روی موانع تخصص پیدا کنند

من ساکن شهر ادینبورگ هستم، در این شهر دسترسی به فضای باز برای تمامی افراد از جمله سالمندان و معلولان کاملا امکان پذیر است و جزئیات به دقت بررسی شده است. موتورسوار‌ها و رانندگان اتومبیل‌ها به هیچ وجه وارد پیاده رو نمی‌شوند و تمامی پیاده رو‌ها دارای یک رمپ مخصوص جهت عبور معلولان است، ولی من در کمال تعجب دیدم که در شهر تهران در ابتدای بسیاری از پیاده رو‌ها موانعی کار گذاشته شده تا موتورسوار‌ها و ماشین‌ها امکان ورود نداشته باشند. هر چقدر فکر کردم که معلولان چطور از این موانع عبور می‌کنند به نتیجه نرسیدم. همچنین در پیاده رو‌ها سنگفرش‌هایی تعبیه شده است برای هدایت نابینایان، ولی به هیچ وجه اصول اجرایی بین المللی در آن به کار نرفته است.

روشنایی، فقط برای تصادف نکردن ماشین‌ها

یکی از موارد زیبایی شناسی در حوزه شهری، روشنایی است. اما در شهر تهران، روشنایی فقط برای این است که ماشین‌ها با هم تصادف نکنند. همه روشنایی برای خیابان هاست و هیچ روشنایی برای پیاده رو‌ها و درختان موجود در پیاده رو‌ها و عناصر طبیعی وجود ندارد. این موضوع بسیار خطرناک است.
اماکن تاریخی تهران، فریز شده و متروک است.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، “بازیافت” برای افرادی که حدود سه هزار سال پیش در دبی زندگی می‌کردند، روشی برای تسهیل زندگی بوده است.

باستان شناسان اشیایی ساخته شده از مس، برنز و آهن را کشف کرده‌اند که مورد بازسازی و بازیافت قرار گرفته بوده‌اند تا به عنوان ابزار مورد استفاده قرار گیرند.

دکتر “کارول جوچنیویچ” و گروهی از باستان شناسان دریافتند که افرادی که سه هزار سال پیش زندگی می‌کرده‌اند، از سرامیک‌ها و بقایای کشتی‌های شکسته برای تبدیل اشیاء به ابزار استفاده می‌کرده‌اند و این یعنی بازیافت کنندگان باستانی اشیاء فلزی را به ابزارهای جدید تبدیل می‌کرده‌اند.

“جوچنیویچ” گفت: این یک واقعیت جالب است که چند هزار سال پیش، ساکنان این منطقه فرآیند بازیافت را انجام می‌داده‌اند. کشتی‌های سرامیکی شکسته دور انداخته نمی‌شده‌اند، در عوض آنها فقط کمی تغییر یافته و به عنوان ابزار استفاده می‌شده‌اند.

باستان شناسان دریافتند که این ابزارها با استفاده از سرامیک به دست آمده از یک نوع خاک رس ساخته شده است.

محققان در این اکتشاف علاوه بر ابزارهای بازسازی شده، ۲۶۰۰ اشیاء فلزی شامل سلاح، تزئینات، جواهرات و مجسمه را پیدا کردند. اغلب آنها سه هزار سال پیش ساخته شده‌اند، اما برخی از آنها حتی می‌توانند چهار هزار سال قدمت داشته باشند.

این اشیا که در مرکز متالورژی شیخ محمد بن راشد آل مکتوم حاکم دبی نگه داری می‌شوند، در سال ۲۰۰۲ کشف شده‌اند.

داستان کشف آنها از این قرار است که حاکم دبی هنگام پرواز بر فراز این منطقه با هلیکوپتر، می‌بیند که برخی از تپه‌ها به طرز عجیبی مزین به سنگ‌های سیاه هستند و وقتی این سایت را بازرسی کردند، دریافتند که این سنگ‌های سیاه حاصل از ذوب فلز هستند و محققان متوجه شدند که فلزات در مقیاس بزرگ در این منطقه ذوب شده‌اند.

این سایت باستان شناسان را از سراسر جهان از جمله استرالیا، لهستان، اسپانیا و آلمان به خود جلب کرده است و تحقیق و اکتشاف در آن همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، مقامات کشور «پرو» روز سه‌شنبه اعلام کردند گردشگرهایی از کشورهای شیلی، برزیل، فرانسه به طور پنهانی وارد ویرانه‌های «ماچو پیچو» شدند، باعث سقوط تخته سنگی از معبد خورشید این مجموعه تاریخی شدند و به آن آسیب رساندند.

 قرار است یکی از گردشگران آرژانتینی که به عنوان یکی از عاملان اصلی این تخریب شناخته شده است همچنان در «پرو» بماند تا در برابر جرائم آسیب رساندن به میراث فرهنگی «پرو» پاسخ‌گو باشد.

این بنای سنگی رازآلود چند صد ساله، مدت‌هاست که حیرت گردشگران را برانگیخته است، اما اخیرا با بحران آسیب‌های جدی توسط گردشگران مواجه شده است.

چندی‌پیش  نیز طرح ساخت و ساز چندین میلیارد دلاری یک فرودگاه که به منظور کوتاه کردن زمان مسافرت گردشگران عازم به این منطقه ارائه شده است،انتقادات بسیاری را به دنبال داشت.  منتقدین این پروژه معتقدند برنامه ساخت فرودگاه در این منطقه بسیار کوته‌بینانه است و در بلندمدت آینده این مکان تاریخی را به خطر می‌اندازد.

مجله تخصصی «انشنت اوریجینز» نیز  در قالب گزارشی به خطرات جدی که آینده «ماچو پیچو» را در پی  بحران انباشته شدن زباله تهدید می‌کند، پرداخته بود.

«ماچو پیچو» که از آن به عنوان شهر گمشده «اینکا» ها نام برده می‌شود، حدود سال ۱۴۵۰ میلادی در ارتفاعات امپراتوری اینکاها ساخته شد. این دژ در ۵۰ مایلی «کوسکو» پایتخت «اینکاها» قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای «اینکاها» پیدا و ویران نشده است.

در طول قرن‌ها، جنگل‌های اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان مانده و تنها عده معدودی از وجود آن اطلاع داشته‌اند.

در بیست‌وچهارم ژوئیه ۱۹۱۱ میلادی، «ماچو پیچو» به وسیله «هیرام بینگام»، تاریخ‌شناس آمریکایی در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او به‌وسیله راهنمایی محلی‌هایی که گه‌گاه به سایت مراجعه می‌کردند به آن‌جا هدایت شد.

«‌ماچو پیچو»‌ به عنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید و به عنوان یک شاهکار خالص معماری و نشانه‌ای منحصربه‌فرد از تمدن «اینکاها» اکنون به عنوان یکی از عجایب هفت‌گانه جدید شناخته می‌شود.

انتهای پیام 

منوچهر فخری در جلسه تببین نحوه همکاری و مشارکت شهرداری های استان در برگزاری سیزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور اظهار کرد: شرکت و حضور در جشنواره بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور، هزینه نیست، بلکه فرصتی برای سرمایه گذاری در حوزه گردشگری است

به گزارش ایسنا- معاون عمرانی استاندار سمنان خاطرنشان کرد: یکی از شروط اولیه توسعه گردشگری، شناساندن و معرفی پتانسیل‌ها و ظرفیت های موجود در استان است و از همین رو، شرکت و حضور در نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی ، فرصتی برای سرمایه‌گذاری در این حوزه است و از همین منظر نباید از دید هزینه به آن نگریست.

وی با بیان اینکه این ‌نمایشگاه در بهمن ماه سال جاری در تهران برگزار می شود، گفت:شهرداری‌های استان از این فرصت ارزشمند و مطلوب می توانند برای ارائه ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های گردشگری شهرهای استان استفاده کنند.

معاون عمرانی استاندار سمنان با تاکید براین که شهرداری‌ها شرکت در این جشنواره را از باب هزینه تلقی نکنند، خاطر نشان کرد: شرکت در این جشنواره و حضور در آن در قالب چارچوب اصولی و منطقی و در سایه همکاری ویژه میراث فرهنگی، فرصتی برای سرمایه‌گذاری، توسعه و رونق اقتصاد شهری و بستر ساز زمینه‌ای برای ایجاد درآمد پایدار شهری برای شهرداری‌ها است.

فخری اضافه کرد: مبنا و بستر حضور در این جشنواره‌ها و نمایشگاه‌ها، باید توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آماده و فرآهم شود و در مقطع بعدی شهرداران در صورت تمایل می توانند در این خصوص مشارکت مطلوب داشته باشند.

معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار سمنان توصیه کرد: شهرداری‌ها در تعامل و همکاری با میراث فرهنگی و گردشگری استان به ایجاد زیرساخت ها و امکانات اولیه، برای حضور پررنگ در این جشنواره کمک کنند.

همچنین مهدی جمال مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان نیز در این جلسه با بیان اینکه سیزدهمین‌ نمایشگاه بین المللی گردشگری، سرمایه گذاری و صنایع دستی کشور از ۲۳ لغایت ۲۶ بهمن ماه سال جاری در تهران برگزار می‌شود گفت: بخش خصوصی می تواند در رونق و تقویت حضور استان در این ‌نمایشگاه نقش به سزایی را ایفا کند.

وی با بیان اینکه غرفه ای ویژه برای حضور شهرداری های استان در این جشنواره در نظر گرفته خواهد شد ادامه داد: عرضه محصولات و صنایع دستی شهرهای استان در این غرفه می تواند در رونق اقتصاد شهری بسیار تاثیر گذار باشد.

جمال با بیان اینکه در نمایشگاه سال گذشته بازدید و استقبال مطلوبی از غرفه استان سمنان صورت گرفت افزود: این نمایشگاه بین‌المللی فرصت و ظرفیتی است تا در آن پتانسیل های گردشگری شهرهای استان را ارائه دهیم.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان  تصریح کرد: یکی از راه های تبدیل استان سمنان از معبر به مقصد گردشگری، حضور پر رنگ و ویژه در نمایشگاه های منطقه ای و کشوری است .

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، در این نشست که هر هفته با عنوان «چهارشنبه تهران» در باغ کتاب تهران برگزار می‌شود، «عودلاجان» از ساعت چهار بعدازظهر تا هشت و نیم توسط سه کارشناس و دو تیم مستند بررسی می‌شود.

 سید احمد محیط طباطبایی درباره‌ی «کلان محله عودلاجان را روشن کنیم» صحبت می‌کند. «اجاق سرد عودلاجان را روشن کنیم» توسط پویا احمدی بررسی می‌شود و  «خیابان ناصرخسرو مرز میان حاکمان و مردم» توسط مهدی باقری بررسی می‌شود.

همچنین دو فیلم مستند «حمام نواب» و «در جستجوی خورشید» نیز از این محله‌ی تاریخی در این نشست به نمایش در می‌آید.

انتهای پیام

به همین دلیل امروز کارشناسان میراث فرهنگی از ساعاتی پیش روی سقف مسجد شیخ‌لطف‌الله رفته و در حال بررسی چرایی این اتفاق در گنبد هستند. از سوی دیگر بحث هایی درباره مواد مصرف شده در طرح مرمت و چرایی این اتفاق به وجود آمده است.

همچنین با مراجعه خبرنگار ایسنا به کسبه اطراف مسجد شیخ‌لطف‌الله در میدان نقش جهان اصفهان، آن‌ها نیز از اتفاق روز گذشته (سه شنبه ۲۴ دی) در تعجب بودند.

انتهای پیام