برچسب: گردشگر

صنعت گردشگر و توریسم

  • فنجان‌های خوراکی با طعم وانیل برای مسافران پرواز ایرنیوزیلند

    فنجان‌های خوراکی با طعم وانیل برای مسافران پرواز ایرنیوزیلند

    شرکت هواپیمایی نیوزیلند که به تازگی به عنوان بهترین شرکت هواپیمایی مسافربری انتخاب شده است با موسسه twiice که توسط یک خانواده اداره می‌شود وارد یک پروژه مشترک شده است. کار موسسه «توآیس» تولید فنجان‌های ساخته‌شده از مواد گیاهی است.

    ایرنیوزیلند، که پیش از این نیز لیوان‌های قابل بازیافت را جایگزین لیوان‌های پلاستیکی معمول کرده بود می‌خواهد با گامی دیگر تعداد هشت میلیون فنجان قهوه‌ای را که همه ساله در پروازهایش استفاده می‌کند هرچه بیشتر با محیط زیست سازگار کند.

    مرحله آزمایشی استفاده از این فنجان‌ها با موفقیت همراه بوده و طرح‌هایی نیز برای جایگزینی آن‌ها برای دیگر بشقاب‌ها و ظرف‌های پلاستیکی غذا در دست است.

    فنجان‌های خوراکی با طعم وانیل برای مسافران پرواز ایرنیوزیلند 

    جیمی کَشمور یکی از بنیانگذاران موسسه توآیس می‌گوید:«عالی است که ایرنیوزیلند با ما همراه شود تا به دنیا و مشتریانش نشان دهد کمی ابتکار نیوزیلندی و نوآوری واقعا می‌تواند تاثیر مثبتی بر محیط زیست بگذارد و تجربه‌ای لذیذ و در عین حال مترقی برای مسافر باشد.»

    این تازه‌ترین تحول در عملی کردن وعده شرکت‌های هواپیمایی برای گام برداشتن در راستای حفظ محیط زیست است. در اوایل ماه جاری شرکت هواپیمایی ایزی‌جت اعلام کرد نخستین شرکتی خواهد بود که پروازهایش بدون تولید کربن پرواز خواهند کرد. 

    چمدان

    ۲۱۲۱

  • دنیایی که برای آدم هایی با نیازهای ویژه ساخته شده است!

    دنیایی که برای آدم هایی با نیازهای ویژه ساخته شده است!

    غرق شدن در اندازه و مقیاس بناهای پرآوازه جهان یکی از دل‌انگیزترین بخش‌های هر مسافرتی است. فرورفتن در شگفتی مکان‌های بِنامی چون برج بلند ایفل یا تاج‌محل و کاشی‌کاری‌های تزئینی آن و … و دیدن آن‌ها به چشم خود از بزرگ‌ترین خوشی‌های سفر قلمداد می‌شود. ولی نابینایان و کم‌بینایان چگونه می‌توانند این خوشی را از آن خود کنند؟ روشن‌دلان عزیز چگونه باید چنین شور و هیجانی را در دل خود حس کنند؟ پاسخ آن است که در سرتاسر جهان مدل‌هایی با مقیاس کوچک به‌طور راهبردی آماده شده‌اند و به ناتوانان دیداری کمک می‌کنند تا اندازه و مقیاس معماری این بناها را دریابند.

    این مجسمه‌های مینیاتوری که بیشتر از برنز ساخته شده‌اند تا به‌خوبی در برابر سایش و خوردگی پایدار باشند، منبعی مهم برای نابینایان و افراد دچار به‌ دشواری‌های بینایی به شمار می‌آیند و آن‌ها را یاری می‌کنند تا اطلاعاتی پیرامون نما و ساختار یک بنا به دست آورند. این مدل‌های لمسی همچنین اطلاعاتی را به خط مخصوص نابینایان یعنی بریل درباره هر بنای جداگانه یا حتی یک مرکز شهر کامل در برمی‌گیرند تا به افراد بیشتری در این زمینه‌ها آگاهی‌ رسانی شود. یکی از سرشناس‌ترین سازندگان این مدل‌ها مجسمه‌ساز آلمانی اگبِرت برورکن است. برورکِن با روش ریخته‌گری لاست واکس، مدل‌هایی را برای بیش از ۱۲۰ مرکز شهر و بنای جداگانه از سرتاسر اروپا طی ۲۰ سال گذشته قالب‌گیری و آماده کرده است.

    معمولاً هشت تا ده ماه طول می‌کشد تا برورکن پس از عکس‌برداری گسترده و پیش بردن فرایند ریخته‌گری بتواند یک مدل را تکمیل کند. مجسمه‌های برنز طلایی به دست آمده که نزدیک به محل مرتبط با خود نصب می‌شوند، جهان تازه‌ای را به ناتوانان دیداری می‌نمایانند.

    برورکن می‌نویسد: «هنگامی‌که روشن‌دلان برای نخستین بار با انگشت شهرشان را لمس می‌کنند، تجربه‌ای کاملاً نو را در خود حس می‌کنند؛ آن‌ها پیش‌ از این نیز می‌توانستند دیوارهای شهر را لمس کنند اما تنها این مدل می‌تواند فرصتی را برای آن‌ها فراهم آورد تا ابعاد شهرشان را دریابند.»

    با زنده کردن دوباره معماری‌ها در مقیاسی کوچک، بازدیدکنندگان می‌توانند با انگشت‌هایشان در شهر قدم بزنند و به جزئیات شگفت‌آوری پی ببرند؛ جزئیاتی که در غیر این صورت آن‌ها را از دست می‌دادند. البته تکنولوژی‌های نو مانند چاپ سه‌بعدی مدل‌های کوچک‌مقیاس را بسیار ارزان‌تر کرده‌اند و بنابراین مدل‌های لمسی امروزه پیش از پیش رواج یافته‌اند. خوب است هنگامی‌که دوباره از کنار این مجسمه‌های مینیاتوری خوش‌نما گذر کردید، دمی نقش مهم آن‌ها را در بزرگ‌نمایی و آشکارسازی جزئیات برترین سازه‌های معماری جهان از اندیشه بگذرانید.

    با هم چند نمونه از این مدل ها را نماشا می کنیم:

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    مجسمه‌های کوچک‌مقیاس

    منبع: mymodernmet.com

  • زندان اسکندر، زندان معروف و مخوف یزد که تاریخ ساز شد!

    زندان اسکندر، زندان معروف و مخوف یزد که تاریخ ساز شد!

    سفر به یزد یعنی سفر به شهر بادگیرها، شهری که با معماری خشت و گل خود تبدیل به شهری جذاب و دیدنی برای گردشگران ایرانی و خارجی شده است، شهری که در دل کویر، بهشتی بی مثال است و همانند زمردی در ایران می درخشد. سفر امروز لست سکند به دیار بادگیرهاست و چیزی که باعث این سفر شد مدرسه ای است که ماجرای عجیبی در خود دارد که بسیار شنیدنی است. امروز در بخش ایرانگردی به زندان اسکندر می رویم و ماجرای آن را باهم مرور می کنیم، همراهمان باشید!

    زندان اسکندر

    در سال ۶۳۱ هجری قمری ساخت مدرسه ضیائیه آغاز و در سال ۷۰۵ هجری قمری پایان یافت. این بنای تاریخی در محله فهادان شهر یزد در مجاورت بقعه ی ۱۲ امام شهر یزد واقع شده ‌است. اما سوال اصلی این است آیا این بنا به واقع مدرسه است یا زندان؟ مدرسه ضیائیه دارای یک حیاط است که ۳ ایوان در اطراف آن قرار گرفته و در گوشه حیاط گنبد قدیمی و تاریخی با ارتفاع زیاد‌ قرار دارد.

    زندان اسکندر

    و اما مدرسه ضیائیه تنها نامی نیست که برای این بنا انتخاب شده است، زندان اسکندر نام دیگر آن است و بیشتر به همین نام مشهور است. بر اساس روایات اسکندر مقدونی در سر راه خود به یزد، زندانی احداث کرد به نام کثه و چندین سال بعد به ‌فرمان یزدگرد اول در این محل شهری بنا شد که آن را یزدان گرد نام نهادند. و اما در این مورد هیچ استنادی وجود ندارد و تنها مورخان محلی یزد، به روایت این داستان پرداخته اند.

    زندان اسکندر

    معماری مدرسه‌ ضیائیه، ویژگی منحصر به ‌فردی دارد که در عین سادگی، زیبایی هنر بکار رفته‌ی استادکاران آن دوران را به نمایش می‌گذارد. در ساخت این بنای عظیم تاریخی، از هیچ نوع تزئینات کاشی‌کاری استفاده نشده است. به نظر می‌رسد تنها از خشت خام برای ساخت عمارت مدرسه بهره برده باشند که شاید همین امر بیان‌کننده‌ی دلیل استقامت و ماندگاری آن تا قرن معاصر است.

    زندان اسکندر

    زندان اسکندر

    زندان اسکندر

    زندان اسکندر

  • سرباز هخامنشی به برج میلاد می‌رود

    سرباز هخامنشی به برج میلاد می‌رود

    به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی موزه ملی ایران، به دنبال بازگرداندن نقش برجسته سرباز هخامنشی به ایران بعد از ۸۰ سال، این نقش برجسته برای چهارمین بار از مخزن موزه ملی ایران خارج می‌شود.

      این تک اثر هخامنشی قرار است از سه‌شنبه ۲۶ آذرماه، ساعت، ۱۶ در موزه مشاهیر برج میلاد رونمایی شود و تا یک ماه در این موزه نمایش داده شود.

    این اثر تاریخی، ۱۳ شهریور سال گذشته به نماینده دائم ایران در سازمان ملل تحویل داده شد و رئیس جمهور در بازگشت از سفر نیویورک به ایران بازگرداند. پس از یک نمایش ۲۰ روزه در موزه ملی ایران، این اثر تاریخی در زمان‌های مختلفی در استان‌های خراسان رضوی، سیستان و بلوچستان و هرمزگان نمایش داده شد.

    انتهای پیام

  • آغاز مجدد کاوش در نیپور با مدیریت باستان‌شناس ایرانی

    آغاز مجدد کاوش در نیپور با مدیریت باستان‌شناس ایرانی

    به گزارش ایسنا، تحقیقات باستان‌شناسی و فلسفی چندین‌ساله موسسه شرقی در نیپور پس از یک وقفه نزدیک به ۳۰ ساله از  آوریل سال ۲۰۱۹ از سر گرفته شد و  پس از بازنشستگی «مک‌گوایر گیبسون» در سال ۲۰۱۸، عباس علیزاده باستان‌شناس ایرانی به عنوان مدیر اکتشاف باستان‌شناسی نیپور منصوب شد.

    در طی این وقفه چنددهه‌ای، تمام مناطق حفاری قبلی پر شده، محلِ کارگاه باستان‌شناسان در زمان مطالعات غارت شده و تمام ابزار و مبلمان غارت شده بود، اما هم‌اکنون خانه حفاری مرمت و مبله و وسایل لازم خریداری شده است.

    ویرانه‌های شهر باستانی نیپور روی تپه‌ای با ارتفاع حدوا ۱۸ متری و مساحت یک مایلی در فاصله چندصد مایلی از جنوب شهر بغداد در کشور عراق واقع شده است. ایزدشهر نیپور «انلیل» یکی از خدایان بین‌النهرین و  پسر آنو خدای بزرگ سومریان است. 

    نیپور گرچه هیچ‌گاه شهری سیاسی نبوده اما از اهمیت مذهبی فراوانی برخوردار بوده و به نوعی به حکومت سلطنتی در بین‌النهرین مشروعیت می‌داده است. این شهر که حدود پنج‌هزار سال قبل از میلاد محل زندگی بوده، نقش مهمی در توسعه یکی از اولین تمدن‌های بشری داشته است. 

    آمریکایی‌ها بیش از ۱۰۰ سال است که کاوش در شهر نیپور را آغاز کرده‌اند و اولین‌بار در سال ۱۸۸۸، دانشگاه پنسیلوانیا اسپانسر اولین کاوش‌ها در بین‌النهرین شد. یکی از کارکنان اولین تیم باستان‌شناسی در نیپور، دکتر «رابرت اف. هارپر» است که چند سال بعد موسسه تحقیقاتی آشوریان را در دانشگاه شیکاگو تاسیس کرد. کاوش‌ها تا سال ۱۹۰۰ در نیپور ادامه یافت که به کشف بیش از ۳۰ هزار الواح باستانی با خط میخی و دیگر اشیا انجامید.

    موسسه شرقی دانشگاه شیکاگو تحقیقات خود را درباره شهر نیپور در سال ۱۹۴۸ آغاز کرد و بیشتر تمرکز کاوش‌ها بر روی جنبه مذهبی شهر قرار گرفت که شهر نیپور وجهه تاریخی خود را مدیون آن است. کاوش لایه به لایه معبد و چندین خانه منجر به کشف هزاران لوح باستانی در این منطقه شد. 

    «مک‌گوایر گیبسون» از سال ۱۹۷۲ مدیریت پروژه اکتشاف در شهر تاریخی نیپور را با رویکردی جدید آغاز کرد و تمرکز خود را بیشتر بر روی بخش مسکونی و اداری شهر قرار داد که تا سال ۱۹۰۰ هرگز کاوش نشده بودند. از جمله مهم‌ترین اکتشاف‌های این دوره پیدا کردن لوحی از پلان شهر نیپور بود که قدمت آن به سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد بازمی‌گشت. در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نیز هزاران شی‌ء تاریخی برنزی، جواهرات، استوانه‌های مهر و موم‌شده و الواح گِلی و ظروفل سفالین کشف شد. استفاده از کامپیوتر نقشه‌برداری و ذخیره اطلاعات برای اولین‌بار در عراق در این کاوش‌ها صورت می‌گرفت.

    حالا و پس از چند دهه وقفه در کاوش شهر تاریخی نیپور، تیم اکتشاف جدید این محوطه به مدیریت عباس علیزاده باستان‌شناس ایرانی، تمرکز خود را بر روی قسمت غربی محوطه با معماری دوره اشکانیان و خانه‌های کشف‌شده مربوط به اواخر دوره ساسانیان قرار داده است. 

    نمونه چراغ روغنی دوره اشکانیان در محوطه نیپور

    انتهای پیام

  • تپه میمنت‌آباد زیر ذره‌بین باستان‌شناسان

    تپه میمنت‌آباد زیر ذره‌بین باستان‌شناسان

    به گزارش ایسنا، به مناسبت هفته پژوهش، نشست علمی «آخرین دستاوردهای کاوش باستان‌شناسی تپه میمنت‌آباد در شهرستان بهارستان»، در روز سه‌شنبه ۲۶ آذرماه در موزه آبگینه و سفالینه ایران، سالن اجتماعات زنده‌یاد عباس کیارستمی برگزار می‌شود.

    در این نشست علمی قرار است «روح الله یوسفی زشک» به عنوان سرپرست گروه نتایج کاوش را ارائه دهد، همچنین «فن مدیریت نیمه دوم هزاره چهارم قبل از میلاد» توسط حسن افشاری بیان شود و «معرفی و تحلیل اشیای قیری به‌دست‌آمده از میمنت‌آباد» توسط سحر یزدانی مطرح شود.

    این نشست علمی که حضور در آن برای علاقه‌مندان آزاد است، سه‌شنبه ۲۶ آذر از ساعت ۱۴ تا ۱۶ برگزار می‌شود.

    بهارستان شهرستانی در استان تهران است که در ۲۶ اسفند ۱۳۸۹ با ترکیب بخش‌های گلستان و بخش بوستان از شهرستان رباط‌کریم جدا و به شهرستان بهارستان تبدیل شد.

    انتهای پیام

  • باستان‌شناسی که «کلنگ طلایی» دارد

    باستان‌شناسی که «کلنگ طلایی» دارد

    به گزارش ایسنا، روح‌الله شیرازی در آیین گرامیداشت «مهدی رهبر» باستان‌شناس پیشکسوت در موزه ملی ایران، اظهار کرد: نام برخی از افراد در حوزه باستان‌شناسی آن‌قدر آشناست که آن‌ها را به ستون‌های اصلی باستان‌شناسی تبدیل کرده‌اند، پیشکسوتانی که حضورشان برای آن‌ها که در میانه‌ راهند، غنیمت است تا بر مدار تجربیات‌شان حرکت کنند.

    او با اشاره به تسط مهدی رهبر به زبان یونانی گفت: این زبان برای تاریخ هخامنشی بسیار اهمیت دارد. از سوی دیگر با توجه به روابط و تأثیر فرهنگی ایران و یونان یکی از دلایل موفقیت این باستان‌شناس به عنوان یک متخصص دوران تاریخی، دسترسی به منابع دست اول است که به هر پژوهشگر این توان را می‌دهد تا برتر باشد.

    شیرازی با بیان این‌که فعالیت‌های مهدی رهبر از سال ۱۳۵۴ شروع شد و تا به امروز ادامه دارد، افزود: رهبر در پهنه جغرافیایی ایران اعم از خراسان، سیستان، کرمانشاه، همدان، سمنان، شوش و خوزستان فعالیت‌های باستان‌شناسی انجام داده که شاهکار آن محوطه «بندیان درگز» در خراسان رضوی است.

    او مهدی رهبر را شخصیت جامع‌الاطرافی دانست که همیشه در همه‌ زمینه‌ها به عنوان منبعی قابل اعتماد برای دانشجویان است و گفت: با دقت نظر او و به‌کارگیری روش‌های علمی که در برخی محوطه‌های تاریخی مانند شوش به کار گرفتند، معرفی و شناسایی بخش‌های مختلف باقی‌مانده تاریخی را به درستی انجام می‌دهند.

    میرعابدین کابلی – پیشکسوت باستان‌شناس و دوست مهدی رهبر – نیز در صحبت‌هایی که بیشتر با خاطره‌گویی از وی همراه بود، با اشاره به دوستی قدیمی‌اش با رهبر از زمان دانشگاه گفت: رهبر در محوطه‌های زیادی کاوش انجام داده که همگی از محوطه های شاخص هستند.

    او با اشاره به فعالیت‌های مهدی رهبر در حوزه مرمت، مرمت قلعه شوش را از کارهای خاص و ماندگار وی معرفی کرد، همچنین نخستین گردهمایی باستان‌شناسان بعد از انقلاب در موزه ملی ایران را که با استقبال گسترده باستان‌شناسان همراه شد.

    کلنگ مهدی رهبر، طلایی است

     مسعود گلزاری – باستان‌شناس پیشکسوت و دوست و همدوره مهدی رهبر – نیز در صحبت‌هایی کلنگِ باستان‌شناسی مهدی رهبر را کلنگی طلایی دانست که نتایج کار او در هر محوطه به کشف آثار و سازه‌های خاص و مهمی منجر می‌شود و گفت: او اگر کلنگ خود را در همین مکان «سالن اجتماعات موزه ملی هم به زمین بزند» آثار مهمی به دست می‌آورد، که محمدحسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی – به شوخی گفت؛ «به مخزن موزه ملی می‌رسد».

    او با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی و حرفه‌ای رهبر گفت: افتخار می‌کنم که از نخستین روزهای ورود به دانشگاه دوستی ما اتفاق افتاد و این دوستی هر روز مستحکم‌تر می‌شود تا امروز که هنوز علاقه خاصی به رهبر دارم و هر زمان که از من نظری بخواهد استقبال می‌کنم با این‌که می دانم او خود در حوزه باستان‌شناسی ایران صاحب‌نظر است.

    گلزاری با اشاره به این‌که «خسرو پوربخشنده» باستان‌شناس شاگردی را در حق رهبر تمام کرده، بیان کرد: رهبر همیشه با دانشجویانش ارتباط خوبی دارد و تمامی منابع مورد نیاز را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد.

    او همچنین در بخش دیگری از صحبت‌هایش از رییس پژوهشکده باستان‌شناسی درخواست کرد تا راه‌بلدهایی را که قرار است راه‌بلد باستان‌شناسان غیربومی و حتی خارجی باشند، از بین افراد بومی انتخاب کنند و تقاضا کرد: لطفا مراسم‌های تقدیر خود را به بعد از مرگ باستان‌شناسان موکول نکنید.

    او اضافه کرد: معتقدم باید از باستان‌شناسانی که در راه نجات محوطه‌های تاریخی مهم کشور نیز تلاش می‌کنند، تقدیر کرد مانند «عطا حسن‌پور» که تلاش زیادی کرد تا یک شهر بزرگ اشکانی مانند بیستون در خرم‌آباد را از زیرآب رفتن، نجات دهد و اقدامات زیادی انجام داد، اما موفق نشد و آن شهر  بعد از پایان کار ساخت سد، زیر آب رفت.

    گلزاری همچنین در بخشی از صحبت‌هایش به دکتر نگهبان و آن‌چه را ظلم‌ به او در زمان حیاتش خواند، اشاره کرد و گفت: اگر امروز باستان‌شناسی، علم باستان‌شناسی در کشور است، باید آن را از چشم عزت‌الله نگهبان دید، او به حق «پدر باستان‌شناسی نوین» ایران است.

    او با اشاره به این‌که یک باستان‌شناس باید  همه‌چیزدان باشد، از عکاسی گرفته تا زبان انگلیسی و تاریخ و ریاضی، گفت: روزگاری ما را پشت سالن‌های جلسات باستان‌شناسی در کشورهای دیگر نگه می‌داشتند، اما با تلاش‌هایی که عزت‌الله نگهبان کرد، چند باستان‌شناس ایرانی در کنگره باستان‌شناسی آکسفورد سخنگو بودند.

    در ادامه سجاد علی‌بیگی – باستان‌شناس و شاگرد مهدی رهبر – که در سال‌های گذشته در چند پروژه‌ی باستان‌شناسی همراه مهدی رهبر بوده است، گفت: در این راه بسیار از استاد رهبر آموخته‌ام. پشتکار او در کار میدانی بسیار مثال‌زدنی است. او در شرایط بحرانی بسیار خوب مدیریت می‌کند، عشق و علاقه فراوان به باستان‌شناسی دارد و در اغلب همایش‌های باستان‌شناسی حضور دارد.

    علی‌بیگی پاکدستی، خوش‌اخلاقی، نظم و انضباط در کار میدانی را از ویژگی‌های مهدی رهبر بیان کرد و گفت‌: مهدی رهبر تشنه آموختن است و تجربیاتش را در اختیار همه دانشجویان قرار می‌دهد. او حتی در انتشار گزارش‌ها و فعالیت‌های میدانی‌اش در سطح بین المللی بسیار کوشا بوده و هست.
     

    برای مهدی رهبر سایت‌های تاریخی مهم‌اند نه افراد

    محمدحسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی ،وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی – نیز در ادامه این مراسم با خواندن متن تقدیرنامه علی‌اصغر مونسان – وزیر میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی – به فعالیت‌های مهدی رهبر اشاره کرد و گفت: به استاد رهبر علاقه ویژه‌ای دارم و از زمانی که افتخار کار در چغازنبیل را داشتم از نزدیک با فعالیت‌های گسترده‌ او و میرعابدین کابلی در زمان جنگ در این محوطه آشنا شدم.

    او نیز با اشاره به کلنگ طلایی استاد رهبر که هرجا می‌زند آثار ارزشمندی یافت می‌شود، گفت: در همه‌ محوطه‌ها در حوزه باستان‌شناسی و مرمت، فعالیت‌های قابل توجهی توسط وی انجام شده است.

    طالبیان گفت: نگاه من نسبت به باستان‌شناسی و حفاظت و مرمت با وجود ایشان وسیع‌تر شد، چون استاد رهبر علاوه بر باستان‌شناسی به حوزه معاونت میراث فرهنگی کمک‌های زیادی کرده و همواره کارشناس دقیق و منصفی بوده و با عدالت رفتار کرده است.

    او با بیان این‌که رهبر در زمان همه‌ مدیریت‌ها در جلسات حضور دارد و به کارش ادامه می‌دهد، گفت: برای وی آثار و سایت‌های تاریخی مهم‌اند نه افراد. 
     

    باستان‌شناسان؛ سربازانی که همیشه آماده ماموریت‌اند

    مهدی رهبر هم در سخنانی، باستان‌شناسان را به سربازانی تشبیه کرد که فقط با یک کوله‌پشتی و بی‌هیچ چشمداشتی در بدترین شرایط آب و هوایی با تحمل دوری از خانواده به فعالیت می‌پردازند و گفت: اگر کار مفیدی توانستم انجام دهم در راستای اعتلای فرهنگ ایران بوده است.

    او در ادامه با اشاره به سختی کار باستان‌شناسان، افزود: بازدید مسئولان این حوزه از محوطه‌های باستان‌شناسی و دیدار نزدیک با باستان‌شناسانی که در این سایت‌ها مشغول کار هستند، می‌تواند خستگی این افراد را از تن به در کند.

    رهبر با بیان خاطره‌ای از سیدمحمد بهشتی-  رییس سابق پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری – در زمانی که برای بازدید از محوطه بندیان، پیش او رفته بود، گفت: در این بازدید آقای بهشتی از من سوال کرد چرا باستان‌شناسان به رشته‌های دیگر توجهی ندارند و من در پاسخ گفتم باستان‌شناسان بی هیچ چشمداشتی در بدترین شرایط به محوطه‌های باستانی می‌روند که این از کمتر کسی برمی‌آید.

    او باستان‌شناسان را به سربازانی تشبیه کرد که تنها با یک کوله‌پشتی آماده مأموریت هستند و هر زمان که دستوری برای انجام پروژه‌های باستانی در هر شرایطی پیش بیاید استقبال می‌کنند و افزود: این در حالی است که بقیه افراد کارشناس در رشته‌های مختلف این‌چنین نیستند و تا شرایط اسکان، خورد و خوراک و رفت و آمد مهیا نباشد راضی به همکاری نمی‌شوند.

    رهبر در ادامه با بیان این‌که زحمت و تلاش باستان‌شناسان مغفول مانده است، گفت: به وجود باستان‌شناسان جوان ایرانی که هم‌اکنون با باستان‌شناسان دنیا رقابت می کنند افتخار می‌کنم.

    در این آیین همچنین از کتاب «آفرین‌نامه» که مجموعه مقاله‌های باستان‌شناسی در نکوداشت مهدی رهبر بود، رونمایی شد و طالبیان، لوح تقدیرِ علی‌اصغر مونسان وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی را به او اهدا کرد.

    انتهای پیام

  • «یلدا» در کاخ سعدآباد جشن گرفته می‌شود

    «یلدا» در کاخ سعدآباد جشن گرفته می‌شود

    به گزارش ایسنا، این جشن به پاس گرامی‌داشت «یلدا» که یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی در آستانه فرارسیدن فصل زمستان است، از چهارشنبه ۲۷ تا شنبه ۳۰ آذرماه در مجموعه تاریخی سعدآباد برگزار می‌شود.

    اجرای موسیقی سنتی و فولکلور، مراسم‌های آیینی اقوام، برگزاری مسابقات فرهنگی، هم‌نوازی دف، آیین شب یلدا و مراسم انارگردانی از جمله برنامه‌هایی است که در  این روزها برپا می‌شود. ساعت اجرای این برنامه‌ها از ۱۴ تا ۱۷ اعلام شده است.

    همزمان با این جشن، نمایشگاهی نیز برای عرضه سوغات و صنایع دستی در محوطه سعدآباد برپا می‌شود که ساعت فعالیت آن‌ از ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر است.

    حضور عموم برای شرکت در جشن یلدا «آزاد» و «رایگان» است؛ هرچند برای بازدید از کاخ‌ها و موزه‌های داخل مجموعه سعدآباد باید بلیت تهیه کرد.

    «جشن مردمی یلدای ایرانی» به همت کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی با همکاری مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد برگزار می‌شود.

    انتهای پیام

  • ایران زیباست؛ روستای «فارسیان»

    ایران زیباست؛ روستای «فارسیان»

    روستای «فارسیان» یا «قانچی» از توابع شهرستان آزادشهر در استان گلستان، یکی از جاذبه‌های گردشگری و توریستی این استانمحسوب می‌شود. این روستا که به ماسوله استان گلستان معروف است در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی آزادشهر و در مسیر جاده خوش ییلاق به سمت شاهرود واقع شده است. این روستا که از هر طرف در دل کوه محصور شده و به صورت پلکانی ساخته شده و رنگ گرم خشت های دیوار و آبی پنجره ها چشم هر گردشگری را نوازش می‌دهد. شغل اصلی مردم روستا کشاورزی و دامپروری است. نمای عمومی ساختمان‌های قدیمی روستا اکثراً کاه‌گل و در مواردی شامل سفیدکاری و رنگ آمیزی با استفاده از گل سفید است، امّا رنگ خاک و کاهگل رنگ غالب روستا است. بافت روستا و معابر سرپوشیده و زیبای آن نیز چشم‌گیر و در کوچه‌های روستا به دلیل قرارگیری خانه‌ها بر روی معبر و یا قرارگیری سایبان، قسمت‌هایی به صورت سر پوشیده به چشم می‌خورد که با نام ساباط معروف است؛ داخل بعضی از ساباط‌ها فضایی برای نشستن تعبیه شده که با نام دخترنشین در روستا شناخته می‌شود. برخی از ساکنان کنونی روستای فارسیان (قانچی)، اصالت قشقایی دارند و به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند. برخی دیگر قزلباش هستند و به زبان ترکی تکلم می‌کنند. روستای فارسیان در سال ۱۳۹۶ در فهرست آثار میراث غیر منقول کشور به ثبت رسیده است.

    عکس: محمد قجر

  • یک دامداری در ارس به اکوموزه تبدیل شد

    یک دامداری در ارس به اکوموزه تبدیل شد

    به گزارش خبرنگار مهر، یک روستایی دیگر در کشورمان کاری کرد که روستاییان مهاجرت کرده دوباره به محل زندگی شان برگردند. این بار در فاصله ۱۸ کیلومتری غرب جلفا در استان آذربایجان شرقی و توسط فردی به نام اسکندر ابدالی یکی از  اهالی روستای گلفرج که علاقه زیادی به محیط زیست و کوهنوردی داشته و دارد. او سال ۹۱ یک دامداری را که در اختیار آموزش و پرورش بود و قبل از دامداری  ، مدرسه بوده را اجاره کرد. همه اول می گفتند که او هدف بیهوده ای دارد. حتی آموزش و پرورش به او گفت که اجاره زیادی نمی خواهد برود و ببیند چه کار می تواند با این دامداری کند. اصلا به او پیشنهاد کردند که همان کاربری دامداری را ادامه دهد. ولی او در نظر داشت تا اینجا را به موزه تبدیل کند.

    در و دیوارها و زمین های دامداری را تمیز کرد و هر آنچه که در طول سالها جمع آوری کرده بود را در ویترین چید. اسکندر ۷۰ یا ۸۰ فسیل  داشت که مدتها پیش از طبیعت وقتی به کوهنوردی میرفت جمع کرده بود او از مردم روستا اشیای قدیمی که با آن کار می کردند را هم گرفت و در یکی از سالن های مدرسه و روی در و دیوار اسناد قدیمی روستا را چسباند. گلیم های ۱۵۰ ساله روستا را به دیوار چسباند. اتاق زیبایی شد. خودش اولین بازدید کننده بود. وقتی از این آثار که حالا جایگاه داشتند، دیدن کرد؛ خوشش آمد. انگیزه اش برای ادامه کار بیشتر شد.

    ولی مردمی که هنوز در روستا مانده بودند باز هم او را نهی می کردند و می گفتند که بیهوده زحمت می کشد این روستا نه برقی دارد و نه گازی نه آب شربی و نه جاده آسفالتی. چطور کسی حاضر می شود اینجا بیاید اینها را ببیند.

      سال ۹۴ عرب داغی رئیس وقت منطقه آزاد ارس به دیدنش در روستا رفت. او هم از اینکه در این روستا یک نفر سعی کرده موزه ای ایجاد کند، راضی بود ولی پیشنهاد کرد که این آثار را به جلفا انتقال دهد چون آنجا حتما بازدیدکننده بیشتری خواهد داشت. ابدالی گفت که می دانم این اتفاق می افتد ولی می خواهم این موزه در روستای محل زندگی خودم باشد. عرب داغی هم از او حمایت کرد و گفت که ۲۰ میلیون تومان به او برای تکمیل موزه اش تخصیص داده شود. وقتی ابدالی گفت که جاده آسفالت کار او را سریع پیش می برد این کار هم برای روستا انجام شد. از آن موقع بود که دیگر کارها برای تبدیل این دامداری به اکوموزه سرعت گرفت. فسیل ها توسط چند کارشناس زمین شناسی مورد بررسی قرار گرفتند و شناسنامه دار شدند. تعدادی از حیوانات تاکسیدرمی شده نیز در این موزه قرار گرفتند. وسایل مردم شناسی و هر انچه که مربوط به مردم روستا می شد، جمع آوری و در بخش های مختلف مدرسه ای که به دامداری تبدیل شده بود جای گرفت تا بیشتر رنگ و بوی موزه به خود بگیرد.

    این روستا از نظر تقسیمات کشوری در بخش استان آذربایجان شرقی قرار دارد و از نظر زیست محیطی به استان اذربایجان غربی مربوط می شود. معمولا روستایی ها با نیروهای محیط بانی مشکل دارند ولی این روستایی از این موضوع استفاده کرد چون می دانست که اگر جزو منطقه حفاظت شده مراکان باشد می تواند از امتیازات آن استفاده کند چون مراکان یکی از اولین و بزرگترین مناطق حفاظت شده محیط زیست با ۱۱۰ هزار هکتار است که از سال ۴۶ به عنوان منطقه حفاظت شده شناخته شده است. یکی از این فواید آن بود که می تواند در آینده ای نزدیک نمایشگاه تاکسیدرمی از حیوانات این منطقه را برگزار کند.

    منطقه گلفرج را بیشتر، زمین شناسان می دانند چجور جایی است و ۲۰۰ میلیون سال قبل چه اتفاقاتی از سر آن گذشته و چه دوره های تاریخی را به خود دیده و از روی چه چیزهایی می توان فهمید که تا ۲۰ میلیون سال قبل اینجا هنوز دریا بوده است.

    غیر از آن این منطقه از نظر باستانی هم دارای ارزش است و آثار به جا مانده اش از سکونت ۴ هزار سال قبل انسان در این محدوده خبر می دهد. اسکندر ابدالی سعی کرده بخشی از تاریخ این منطقه را به مردم روستا و بازدیدکنندگان از موزه اش معرفی کند.

    او قوچ های سنگی را هم در حیاط و در سالن موزه اش گذاشته مردم روستا می دانند که این قوچ ها چه مفهومی دارد. این قوچ های سنگی مانند شیرهای سنگی منطقه زاگرس نشین ایران نقش سنگ قبر بزرگان ایل و سمبل قدرت را داشته اند. آنها که مهارتی در شمشیرزنی و یا تیراندازی و … داشتند و از بزرگان هم بودند یک قوچ سنگی با نقش مهارتشان روی بدن قوچ و سن شان که با چرخش شاخ قوچ مشخص شده برای او می ساختند و سر قبرش می گذاشتند. یک زمانی برخی از افراد ناآگاه تصور کردند که درون این قوچ ها ممکن است طلا باشد به همین دلیل تعداد زیادی از این قوچ ها را شکستند و چیزی جز خاک و سنگ پیدا نکردند. ولی ابدالی چندتایی که سالم و یا شکسته بود را پیدا کرد و به اینجا آورد.

    حالا ابدالی در کنار اکوموزه یک اقامتگاه بوم گردی هم به تازگی راه انداخته تا وقتی بازدیدکنندگان از موزه اش دیدن می کنند و برای آنها چای آتشی در حیاط می گذارد و از آنها در آلاچیق هایی که در حیاط درست کرده پذیرایی می کند، بتوانند در این اقامتگاه نیز استراحتی کنند. او سه اتاق را با شبی ۲۰۰ هزار تومان با خدماتی مانند صبحانه در اختیار گردشگران قرار می دهد. بعضی اوقات که اینجا جشنواره ای و یا نمایشگاهی برپا می شود، موزه گلفرج هم شلوغ می شود و زنان روستا می آیند اینجا تا غذای محلی درست کنند.

    حالا مردم روستا برگشته اند و آب و برق و گاز و جاده هم شرایط زندگی آنها را در روستا بهتر کرده است. آنها می بینند که گردشگران از اواخر اسفند تا پاییز به روستایشان رفت و آمد می کنند.  تعداد این بازدیدکنندگان در نوروز به ده هزار نفر هم می رسد. آخر هفته ها که حتما تعداد بازدیدکنندگان بیشتر می شود. هر چقدر نمایشگاه و جشنواره اینجا برگزار می کنند، تعداد افرادی که با این روستا آشنا می شوند هم بیشتر می شود. حالا دیگر این موزه نام اکوموزه گلفرج را گرفته است و یکی از همیاران ژئوپارک ارس به حساب می آید ژئوپارکی که به اینجا می تواند هویت جهانی شدن هم بدهد. چون ژئوسایت پرموتریاس با خاک های سرخ رنگش و ۲۵۰ سال سن در نزدیکی اینجا قرار دارد.

    حالا روستای گلفرج نه تنها یک اکوموزه دارد و تورهای طبیعتگردی برای آن اجرا می شود بلکه به عنوان الگوی توسعه روستا و مهاجرت معکوس هم معرفی شده است. ضمن اینکه مردم روستا هم حالا حافظ محیط زیست هستند و با آمدن گردشگران از طریق فروش محصولات و تولیدات خود درآمدزایی می کنند.