احمد عرب مسئول رسیدگی به امور پیشکسوتان فدراسیون در این باره گفت: در ابتدای سال نو سنگ مزار جهان پهلوان تختی که در شرایط نامناسبی قرار داشت مورد نوسازی قرار گرفت و مقرر شد که پس از تعطیلات سال نو نیز نسبت به نصب شیشه محافظتی مناسب بر روی مزار ایشان اقدام شود که امروز این کار انجام شد.
وی ادامه داد: علاوه بر نصب شیشه حفاظتی عکسی از جهان پهلوان تختی به همراه سخنی از ایشان با محتوای “آینده متعلق به کسانی است که در زندگی رنج بیشتری کشیده اند” نیز بر روی مزار آن مرحوم قرار گرفت.
ببینید | عکس رهبر انقلاب در دست کشتی گیر نامدار و قهرمان المپیک آمریکایی
تصاویر زیر متعلق به مسابقات جهانی ۱۹۹۸ تهران است، کشتی گیر آمریکایی در فینال مقابل عباس جدیدی شکست خورد و هنگام ایستادن در مکان دوم سکوی قهرمانی عکس مقام معظم رهبری را در دست گرفت.
در اواخر دهه۷۰، زمانی که موضوع گفتوگوی تمدنها بیش از هر زمان دیگری بر سر زبانها بود، در حوزه ورزش نیز مانند حوزههای سیاسی و اجتماعی اتفاقات جالب توجهی رخ میداد.
ازجمله حضور تیم کشتی آمریکا که با ستارگان عنوان دارش در رقابتهای جام تختی شرکت کرد و صحنههای جالبی را رقم زد. اوج این صحنهها در فینال وزن ۹۷کیلوگرم رخ داد که عباس جدیدی به مصاف ملوین داگلاس آمریکایی رفت. این فینال دیدنی در سالن مملو از تماشاگر در وقت قانونی با تساوی ۳-۳به پایان رسید اما در وقت اضافه عباس جدیدی با یک فتیلهپیچ ملوین داگلاس را شکست داد و صاحب طلای این وزن شد.
جو این مسابقه به قدری دوستانه بود که در پایان کشتی جدیدی شخصا دست داگلاس را بالا برد و در مقابل دیدگان تماشاگران ایرانی از او تقدیر کرد. داگلاس که در آن سالها بهترین کشتیگیر آمریکا و رقیب همیشگی جدیدی بود بعدها در یک فیلم مستند درباره اتفاقات آن روزها و حاشیههای حضورش در ایران گفت: «قبل از رفتن به ایران تذکرات زیادی درباره نوع رفتارمان در این کشور به ما داده بودند. ما فکر میکردیم وقتی وارد تهران میشویم با شعار مرگ بر آمریکا از ما استقبال شود. اما وقتی به ایران رسیدیم در استقبال ایرانیها چیزی جز دوستی و مهربانی ندیدیم. سالن کشتی هم پر از تماشاگر بود و جو بسیار خوبی داشت. بعد از کشتی فینال وقتی به سمت سکوی قهرمانی میرفتیم عباس عکسی به من داد و پرسید آیا میتوانم روی سکو این عکس را در دست بگیرم. به او گفتم: مطمئنی مشکلی برای من پیش نمیآید؟ وقتی عکس را دیدم فهمیدم تصویر دومین رهبر مذهبی ایرانیهاست. پس آن را در دست گرفتم و روی سکو رفتم. این کار با تشویق شدید تماشاگران همراه شد. بهخصوص وقتی من و عباس جدیدی عکسها را بالای سر بردیم سالن یکباره منفجر شد.»
در ۲۰ سال اخیر عکسهای این سکوی تاریخی بارها بازنشر شده و خیلیها به اشتباه آن را سکوی قهرمانی عباس جدیدی در رقابتهای جهانی تهران (۱۹۹۸) خواندهاند. اما در آن رقابتها نفرات دوم و سوم از لهستان و روسیه بودند و کشتیگیر آمریکایی راهی به سکوی قهرمانی پیدا نکرد. این سکوی تاریخی متعلق به جام تختی است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جردن باروز چهره شاخص کشتی آزاد جهان از آمریکا و دارنده ۵ مدال طلای جهان و المپیک طرفداران زیادی در ایران دارد و در سفر به کشورمان برای حضور در جام جهانی کرمانشاه نیز با استقبال بی نظیر مردم ایران مواجه شد و بارها در مصاحبههای خود از مهماندوستی ایرانیان به نیکی یاد کرد.
در روزها و ماههای سختی که مردم ایران نیز همانند آمریکاییها و بسیاری دیگر از مردم جهان با ویروس کرونا دست به گریبانند و صدمات جبران ناپذیری را متحمل شده اند، جردن باروز چهره شاخص کشتی جهان در پیامی ویدئویی خطاب به مردم ایران گفت: برایتان دعای خیر میکنم، ما نیز در آمریکا درگیر ویروس کرونا هستیم، اما امیدواریم و با عشق دعا میکنیم. میدانم شما هم در ایران امیدوارید و دعا میکنید. مطمئنم پزشکان و پرستاران در ایران سخت تلاش میکنند تا از این بحران عبور کنید تا به زندگی عادی بازگردید. امیدوارم در خانه بمانید تا امنیت داشته باشید، از هم مراقبت کنید و محبت را به هم نشان بدهید. این ویروس بسیار سخت است، اما اگر با هم متحد باشیم، پیروز خواهیم شد. دلم برای شما تنگ شده و دوستتان دارم، امیدوارم هر چه زودتر شما را ببینم.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ سهراب مرادی قهرمان المپیک و جهان و یک توصیه کلیدی و مهم به مردم ایران.او که این روزها در قرنطینه تمرینات خودش را انجام می دهد ضمن تبریک مجدد سال جدید می گوید:«سلام عرض میکنم خدمت همه مردم عزیز ایران.امیدوارم که حال همه خوب باشد.همه می دانیم که این روزها کل جهان درگیر ویروس خطرناکی به نام کرونا هستند.در ایران هم این اتفاق افتاده و مهمترین کاری که ما باید بکنیم تا خودمان و خانواده مان در سلامت کامل باشیم این است که نکات بهداشتی را رعایت کنیم.»
مرادی که خودش تمریناتش را در قرنطینه انجام می دهد یک توصیه به مردم دارد.او می گوید:«از مردم می خواهم تا جایی که امکان دارد در خانه بمانند..می دانم شرایط سخت است و خیلی از کسب و کارها نیازمند خروج از خانه ها هستند اما تا جایی که امکان دارد بیایید رعایت کنیم و زنجیره این ویروس را با ماندن در خانه قطع کنیم.مردم عزیز ایران دوست تان دارم.»
بی واسطه با دختر وزنه برداری که پرستار کروناییها شد!
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ این دختر پرستار، اولین بانوی تاریخ وزنه برداری ایران است که روی تخته جهانی وزنه زد. بله! خودش است. پوپک بسامی. دختری که از سوم اسفند ماه، هر روز شش ساعت این لباس را پوشید تا در سایت درمانی مجموعه ورزشی آزادی به ورزشکاران و افرادی که مشکوک به کرونا هستند کمک کند. حتی در روزهای عید.پوپک بسامی اینجا هم اولین بود. اولین بانوی پرستار وزنه برداری ایران. برای فداکاری، برای ایثار و برای از خودگذشتگی نیاز به هیاهو نیست. نیاز به بوق و کرنا هم نیست. فقط باید با خودت کناری بیایی و انجامش بدهی. “Just do it”
این همان کاریست که پرستاران و کادر درمانی بیمارستان ها در ایران و دیگر نقاط جهان این روزا با سختکوشی، عشق و اراده در حال انجامش هستند. دور از خانه، دور از خانواده و عزیزان، همنشین با ویروس منحوس و کشنده کرونا. برای نجات ما. به سراغ پوپک بسامی رفتیم و با او که در این روزها به جامعه پزشکی ایران خدمت می کند گفتوگو کردیم که در ادامه می خوانید:
شنیدیم که در خظ مقدم مبارزه با کرونا هستید؟در این باره توضیح می دید؟
من کارشناس پرستاری دارم و هفت ساله که در این شغل کار میکنم و قبل وزنه برداری در بیمارستان ها کار می کردم و از زمانی که وزنه بردار شدم در خدمت فدراسیون پزشکی ورزشی هستم و به ورزشکاران خدمات می دهیم. از سوم اسفند که رسما اعلام شد کرونا وارد ایران شده، ما هم مثل بقیه مراکز درمانی درگیر این موضوع بودیم و به خصوص ما که ورزشکاران را پوشش می دادیم و مسئولیت سالم بودن ورزشکاران برعهده ما بود. طرح غربالگری و ضدعفونی کردن فدراسیون ها برعهده ما بود. در این غربال گری ها کیس های مشکوکی با علامت تب داشتیم که خدا را شکر ورزشکاری نبود که با کرونا درگیر باشد اما در بین همکاران بودند کسانی که مبتلا شدند.
وزنه برداری کجا،پرستاری کجا؟
من از کودکی ورزش می کردم و علاقه مند بودم که رشته تربیت بدنی را انتخاب کنم اما مادرم این اجازه را به من نداد و وارد رشته تجربی شدم و در کنارش به وزنه برداری پرداخت و این دو مقوله کاملا جداست و هر کدام داستان خودش را دارد.
در کدوم بیمارستان هستید؟
من در ستاد پزشک ورزشی آزادی مشغول هستم و در بیمارستان تک شیفت کار میکنم.
اوضاع چطوره؟در بیمارستان ها؟
در بیمارستان ها می بینم و همینطور که می شنوم و اوضاع خیلی خوبی گفته نمی شود و مردم باید رعایت کنند.
خیلی از مردم رعایت نمی کنن،توصیه تون چیه برای مردم؟
این توصیه من یک توصیه تکراری است که در این مدت در تمام رسانه ها و فضای مجازی گفته شده است. توصیه من به همه این است که در خانه بمانند و بیرون نروند. من به دلیل شغلم چون کادر درمانی هستم مجبورم از خانه بیرون بیایم و در همین مسیرها می بینم که مردم رعایت نمی کنند و تنها با ماندن در خانه این زنجیره قطع می شود و امیدوارم این اتفاق به زودی رخ دهد.
پرستاری سخته یا وزنه برداری؟
هیچکدوم آن ها سخت نیستند. پرستاری و وزنه برداری هرکدام سختی و شیرینی های خودش را دارد. در پرستاری درگیری بیمار و جون بیمار هستی و این سختی آن محسوب می شود و وقتی بیمارت خوب می شود حس خوبی به من می دهد و در وزنه برداری هم خب به هرحال بالا و پایین دارد و یک روز رکوردهای خوبی می زنی و روز دیگر به حد نصابی که میخواهی نمی رسی و سخت می شود.
در این مدت اتفاقی افتاده که خوشحال یا ناراحت شوید سر این بیماری؟
بله. یک مریض داشتیم که ملی پوش به نام کشور بودند که حدودا ۸۰ درصد علائم کرونا را داشتند و من کارهایش را پیگیری می کردم و مطمئن بودیم که کرونا دارد و این موضوع خیلی ناراحت کننده بود. وقتی از این ورزشکار آزمایش گرفتیم و تا زمانی که منتظر بودیم جواب آزمایش بیاید، نمی دانید چه بر من گذشت و خدا را شکر جواب منفی بود و خیلی خوشحال شدم. همچنین یکی از همکاران مجموعه که آقای مسنی هم بود جواب آزمایش ایشان مثبت شد و خیلی برای من سخت و ناراحت کننده بود.
برنامهتان برای وزنه برداری در سال ۹۹ چیست؟
من در سال جدید مطلقا تمرین نکردم. هم به خاطر کارم و هم اینکه هیچ سالنی برای تمرین باز نیست و وزنه برداری هم ورزشی نیست که بتوان در خانه انجام داد. امیدوارم هرچه زودتر این بیماری تمام شود و برنامه های خوبی دارم و در اسرع وقت تمریناتم را شروع می کنم و امیدوارم اتفاق های خوبی برای وزنه برداری زنان رخ بدهد.
سخن پایانی
خیلی خوشحالم به عنوان پرستار شغلم را با ورزش درگیر کردم و در حال حاضر شغلم خدمت رسانی به ورزشکاران است و این در روحیه من تاثیر می گذارد و همین موضوع تمرینات، شغل و ورزشم را به یکدیگر وصل کرده است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پسر محمدعلی فردین یعنی سیاوش فردین در مصاحبهای که با ایران ورزشی داشته درباره پدرش، خانواده فردین و البته مسائل مهم دیگری هم صحبت کرده. یکی از آن مسائل داستان خودکشی جهان پهلوان تختی است. سیاوش فردین به واسطه رابطه نزدیک پدر و خانوادهاش با مرحوم تختی در این رابطه گفته: پدرم و مادرم تقریبا در جریان تصمیم تختی بودند. پدرم بارها به تختی گفت که بین مردم خیلی محبوب هستی و اینکار روی مردم خیلی تاثیر میگذارد. مردم دچار مشکل میشوند و این کار تو تاثیر بدی روی آنها میگذارد. به همین شکل هم دو، سه باری تختی را از تصمیمش منصرف کرده بود.
او همچنین گفته: تختی و پدر و مادر من دوست صمیمی بودند و تختی بیشتر با مادرم هم صحبت میکرد و بیشتر هم در مورد زندگی خانوادگی تختی و مشکلاتی که در منزلش داشت صحبت میکردند. مادرم سنگ صبور تختی شده بود و او بارها درباره مشکلات زندگیاش با مادرم صحبت کرده بود. بارها درباره مشکلاتش صحبت کرده بود و ارتباط صمیمی بین مادرم و تختی و همچنین خانواده او به وجود آمده بود. وقتی هم که تختی خودکشی کرد، مادرم به شدت ناراحت شد و دچار افسردگی شد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ مجید خدایی از قهرمانان سابق کشتی ایران با انتشار ویدیویی از نحوه برخورد پلیس هند با مردمی که قرنطینه را جدی نمی گیرند، از در خانه ماندن مردم برای جلوگیری از ابتلا به ویروس کرونا حمایت کرد.
به گزارش ایسنا، سرانجام کمیته بین المللی المپیک با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا در جهان و درخواست بسیاری از کشورها اعلام کرد رقابتهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو با تاخیر یک ساله تابستان سال ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد. با توجه به لغو بسیاری از رقابتهای بین المللی در رشتههای مختلف ورزشی از جمله مسابقات کسب سهمیه در قارههای مختلف، این تصمیم IOC با استقبال فدراسیونهای جهانی مواجه شد.
همانطور که سرمربیان تیمهای ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران نیز این اتفاق را به سود کشتی ایران دانستند، تعویق المپیک توکیو به سود دو چهره شاخص تیم ملی کشتی آزاد ایران بود.
حسن یزدانی و علیرضا کریمی آذر ماه سال گذشته و در جریان برگزاری رقابتهای کشتی آزاد جام باشگاههای جهان در بجنورد دچار آسیب دیدگی شدید شدند؛ اتفاقی که باعث دوری چند ماهه این دو کشتی گیر از میادین شد و چگونگی حضور یزدانی و کریمی در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را با اما و اگرهای زیادی روبرو کرد.
هرچند یزدانی و کریمی پس انجام اقدامات پزشکی لازم به مرور تمرینات خود را از سر گرفتند اما فرصت محدود چند ماهه تا المپیک تابستانی ۲۰۲۰ باعث نگرانیهای زیادی را درباره رسیدن این دو کشتی گیر به شرایط ایده آل و مصاف با بهترینهای جهان به وجود آورده بود اما با تعویق یک ساله رقابتهای المپیک، حالا این دو کشتیگیر فرصت کافی برای بازگشت به میادین و رسیدن به روزهای اوج را خواهند داشت.
در این میان شاید بتوان حضور یزدانی را در المپیک تا حد زیادی قطعی دانست اما علیرضا کریمی برای پوشیدن دوبنده تیم ملی در وزن ۹۷ کیلوگرم رقبای بسیار جدی همچون محمدحسین محمدیان و مجتبی گلیج را پیش رو دارد.
حسن یزدانی دارنده مدالهای طلای جهان و المپیک نیز در المپیک توکیو رقیب سرسختی همچون دیوید تیلور دارنده مدال طلای جهان از آمریکا را پیش رو دارد، یزدانی دو مرتبه در جام جهانی کرمانشاه و رقابتهای جهانی ۲۰۱۸ مغلوب این کشتیگیر آمریکایی شده و حالا با انگیزهای دو چندان سعی در جبران این دو شکست دارد.
این است تمام وزنه برداری ما در المپیک مونیخ. این جلد نوستالژیک و معروف مجله کیهان ورزشی مربوط است به چهل و هفت سال پیش در مرداد هزارو سیصدو پنجاه و یک. خبر درگذشت دانیل گورگیز (گورگیس نژاد)، ناخودآگاه ما را برد به سمت این عکس. چهره های سرشناشی در آن هستند، از محمد نصیری گرفته تا نصرالله دهنوی، پرویز جلایر، هوشنگ کارگرنژاد، ابراهیم پوردژم، محمدرضا ناصحی و داود ملکی. اما آنکه از همه خوش استایل تر و بلندقدتر است دانیل گورگیز است، نیاز به آدرس دادن هم نیست، نفر اول سمت چپ. بی شباهت به ایتالیایی ها نیست. گوگیز آشوری بود، مثل هنریک تمرز و مثل چارلی بارین چهاربخش در وزنه برداری.
گوگیز اتفاقا زمانی که هنریک تمرز سرمربی تیم ملی بود دوبنده تیم ملی را پوشید. نخستین تجربه بین المللی اش هم میدان بزرگ المپیک بود. مکزیکوسیتی، هزارو نهصدو شصت و هشت. نصیری طلایی شد، جلایر نقره گرفت، دهنوی ششم شد اما گورگیز که در دسته هفتادو پنج وزنه می زد در همان حرکت پرس اوت کرد. مچ پایش ضرب خورده بود و سه بار وزنه صدوچهل را انداخت. با این حال او، دو سال بعد زیر نظر محمد ذهتاب، به آنچه استحقاقش را داشت دست یافت و در بازیهای آسیایی بانکوک مدال نقره را با این رکوردها به گردن آویخت: ۱۹۷۰ asian games – 75 category* Press 135 kg* Snatch 127.5 kg* C&Jerk 167.5 kg* Total 430 kg*
یک بار دیگر به عکس نگاه می کنم. محمد عامی تهرانی (مربی تیم با پیراهن سفید) را همین ده روز پیش از دست دادیم و حالا دانیل گورگیز در هشتاد سالگی از میان ما می رود. هر دو در یک دسته وزنی. اولی مربی و دومی شاگرد. روح هر دو عزیز شاد و یادشان گرامی.
پی نوشت: پیکر مرحوم دانیل گوگیز به دلیل جلوگیری از شیوع کرونا، بدون هیچ تشریفاتی در آرامستان آشوریان در اسلامشهر به خاک سپرده می شود.
