قاسم رضایی در گفتگو با ایسنا، درباره وضعیت تیم ملی کشتی فرنگی ایران در راه آمادهسازی برای حضور در المپیک ۲۰۲۰، اظهار کرد: امیدوارم تیم ملی در توکیو به بهترین نتایج برسد تا با این پیروزیها مردم ایران در این شرایط برای لحظاتی هم که شده کمی شاد شوند. مردم ۴ سال انتظار کشیدهاند تا اینبار اتفاقات خوبی در توکیو برای ورزش ایران رقم بخورد و همین امر مسئولیت دستاندرکاران ورزش را سخت میکند. قطعا کشتی فرنگی کار سختی در توکیو خواهد داشت اما امیدوارم بچهها شایستگیهای خود را به بهترین شکل نشان دهند و قدر حضور در المپیک را بدانند.
دارنده مدال های طلا و برنز المپیک و یک نقره و ۲ برنز جهان، افزود: موفقیت کشتی در المپیک به حمایتهای ویژه وزارت ورزش، کمیته المپیک و فدراسیون کشتی بستگی دارد. وزارت ورزش و کمتیه المپیک باید با تمام توان از شانسهای مدال ایران که شاید به اندازه یک دست هم نباشند در فاصله ۶ ماه مانده به المپیک حمایت کند. مسئولان باید در این ماههای باقیمانده کمی از فوتبال فاصله بگیرند و به کشتی، تکواندو و وزنهبرداری توجه کنند. به لحاظ مالی این رشتهها باید مورد حمایت جدی قرار گیرند تا ورزشکاران ما با انگیزه زیاد خود را آماده حضور در این رویداد بزرگ کنند.
وی با تاکید بر اینکه مسئولان ورزش باید حرف دل قهرمانانشان را بشنوند و در جریان دغدغههای آنها باشند، گفت: وقتی از ورزشکارمان توقع کسب مدال المپیک داریم باید دغدغههایش را نیز برطرف کنیم و نگذاریم به چیزی جز آمادهسازی خود فکر کند. در چنین شرایطی که مردم تحت فشار مشکلات اقتصادی هستند، ورزش میتواند با موفقیت خود در المپیک کمی شادی به آنها هدیه کند، پس این کار ارزشش را دارد که توجه ویژهای به قهرمانانمان کنیم.
رضایی در ادامه گفتگو با ایسنا، همچنین خواستار توجه جدی به مربیان المپیکی شد و تصریح کرد: مربیان ما هم نباید دغدغهای داشته باشند تا بتوانند با همه وجودشان به دنبال موفقیت باشند. هزینههای زیادی در این کشور میشود که شاید هیچ عایدی هم برای مردم نداشته و ندارد، پس کمی از این بودجه و پولها را صرف ورزش کنند تا با موفقیت ورزش کمی نشاط به جامعه بازگردد. ورزشکاران ما نه بخاطر پول و نه شهرت سختیها را تحمل میکنند، بلکه هدفشان فقط شادی دل مردمشان است.
قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن، خاطرنشان کرد: خود من زمانی که به طلای المپیک رسیدم، بیشترین لذتم به این خاطر بود که توانستم مردم را خوشحال کنم و آنها از این موفقیت احساس غرور کردند. ورزشکاران تنها قشری هستند که میتوانند باعث اهتزاز پرچم یک کشور در میادین بینالمللی شوند و با موفقیت خود به بهترین شکل بگویند که ما میتوانیم.
وی در ادامه در پاسخ به این سوال که آیا برنامهای برای حضور در کشتی دارد یا خیر، گفت: الان هم دور از کشتی نیستم و در آمل برای نوجوانان و جوانان مربیگری میکنم. دبیر و سوریان به من لطف داشتند و در ارتباط هستیم. در زمان خادم و هم در زمان ریاست علیرضا دبیر پیشنهادهایی داشتم اما بدلیل مشغلههایی که داشتم نتوانستم قبول کنم. ۱۰-۱۵ سال در یک اتاق ۳ در ۴ متر در اردوهای تیم ملی زندگی کردم و همین موضوع باعث شد از خیلی مسائل شخصی عقب بیفتم.
فرنگیکار سابق تیم ملی ادامه داد: امیدوارم فرصت مناسبی ایجاد شود تا بتوانم به کشتی کمک کنم. قطعا هر زمانی که بتوانم مفید باشم به تیم ملی کمک خواهم کرد. مربیگری در تیم ملی چیزی جز عشق و علاقه نمیخواهد. محمد بنا با این همه سبقه و افتخار فقط ماهی ۴ یا ۵ میلیون تومان حقوق میگیرد. مربیانی داشتیم که مثلا برای مربیگری به کشوری مثل هند رفتهاند و در یک ماه به اندازه ۲ سال مربیگری بنا پول گرفته اند.
رضایی در پایان در پاسخ به این سوال که آیا به مربیگری در تیم ملی علاقه دارد یا خیر، گفت: اگر امکانات و حقوق در حدی باشد که مشکلاتم را رفع کند و به کارم ارزش قائل باشند چرا دوست نداشته باشم در تیم ملی مربیگری کنم؟ الان این شرایط مهیا نیست. مسئولان ورزش حداقل یک درصد پولی را که به خارجیها میدهند و نتیجهای هم نمیگیرند را خرج مربیان وطنی کنند.
انتهای پیام
