برچسب: نویسندگی

نویسندگی کتاب فیلم نامه طنز

  • داغ «سردشت» در قلب «ملت» تازه شد/ قانون با «خورشید» ذوب می‌شود؟

    داغ «سردشت» در قلب «ملت» تازه شد/ قانون با «خورشید» ذوب می‌شود؟

    خبرگزاری مهر -گروه هنر: «مهر سیمرغ» عنوان بسته خبری-تحلیلی روزانه‌ای است که به مرور متن و حاشیه سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر می‌پردازد.

    هر روز می‌توانید با «مهر سیمرغ ۳۸» در جریان آخرین تحولات بزرگ‌ترین رویداد سینمایی کشور قرار بگیرید.

    امروز چهارشنبه ۱۶ بهمن‌ماه و هم‌زمان با پنجمین روز اکران فیلم‌های سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر، با شماره پنجم «مهر سیمرغ ۳۸» همراه شوید.

    چهره روز؛ جواد عزتی

    با ایفای نقش در ۵ فیلم پرکارترین بازیگر مرد سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر است. بازیگر جوانی که با حضور موفق در مجموعه‌های طنز تلویزیونی به شهرت رسیده بود اما با یک نقش فرعی در «طلا و مس» همایون اسعدیان وارد دنیای سینما شد؛ جواد عزتی پس از یک دهه، حالا از ستاره‌های بی‌چون و چرای سینمای ایران است. بازیگری که هم حضورش در فیلم‌های طنز و گیشه‌پسند، فروش فیلم را تضمین می‌کند و هم ردای نقش‌آفرینی در فیلم‌های جدی و گاه تلخ اجتماعی، همچنان برتن‌اش خوش می‌نشیند.

    به تعبیری می‌توان گفت، جواد عزتی فراتر از ژانر آثاری که در آن‌ها حضور داشته، توانسته جایگاه خود را به‌عنوان «یک بازیگر کاملاً جدی» در سینمای ایران تثبیت کند و این اتفاقی ویژه برای او به خصوص در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. شاید به پشتوانه همین جایگاه هم فیلمسازان بسیاری روی حضور او حساب باز کرده‌اند و به رونمایی همزمان ۵ فیلم تازه از او در جشنواره فیلم فجر منتهی شده است.

    تا به اینجا و در چهار روز ابتدایی جشنواره دو فیلم «شنای پروانه» و «دوزیست» با بازی جواد عزتی در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمده است. امروز نوبت به اکران «مغز استخوان» رسیده است و برای نیمه دوم جشنواره هم دو فیلم «آتابای» و «خورشید» در انتظار اکران دارد.

    فارغ از درخشش عزتی در «شنای پروانه»، شباهت کاراکتر او در فیلم «دوزیست» با جنس حضورش در «شنای پروانه» و حتی «جان‌دار» که سال قبل در ویترین فجر به نمایش درآمده بود، این نگرانی را به‌وجود آورده است که این بازیگر توانمند در قالبی که پس از حضورش در فیلم «لاتاری» گویی به مذاق فیلمسازان خوش نشسته است، به تکرار بیفتد و از همین زاویه هم آسیب ببیند.

    جواد عزتی هنوز از بازیگران محبوب مردم و منتقدان در سینمای ایران است و باید دید در ۳ فیلم دیگری که در ویترین جشنواره سی‌وهشتم دارد، می‌تواند از این قالب فاصله بگیرد یا باید بپذیریم که او خود نیز فعلاً به این تکرار تن داده است؟

    فیلم روز؛ درخت گردو

    فیلم تازه محمدحسین مهدویان تا اینجا تأثیرگذارترین و البته تلخ‌ترین فیلم جشنواره سی‌وهشتم فیلم فجر بوده است. فیلمی صریح با روایتی مستقیم و بدون رتوش از بمباران شیمیایی سردشت در سال ۶۶ که مهدویان با اتکا بر تجربیات سال‌های قبل خود در زمینه فضاسازی مستند در فیلم‌های داستانی، به بهترین شکل ممکن حال و هوای آن را با مخاطب خود به اشتراک گذاشته است.

    هدف مهدویان در «درخت گردو» مشخصاً «روایت یک فاجعه» بوده است. فاجعه‌ای از دل تاریخ معاصر ایران که در طول سال‌ها غبار فراموشی روی آن را گرفته بود و گویی لازم بود تا فیلمسازی با ابزار سینما اقدام به بازخوانی و غبارزدایی از تلخ‌های فراموش‌شده آن کند.

    نمایی از پشت‌صحنه «درخت گردو»

    هوشمندی مهدویان در روایت این داستان، ارائه روایتی جهانی‌شده از یک تراژدی ملی است. بمباران شیمیایی سردشت قطعاً قطعه‌ای تلخ از تاریخ معاصر ایران است که عوارض آن هنوز هم دامنگیر قربانیانش هست، اما مهدویان تلاش کرده است، با تصویری انسانی ازموقعیت قهرمانانش در این ماجرا، تصویری فرامرزی و با قابلیت نمایش در محافل جهانی ارائه کند.

    نمی‌توان از تأثیرگذاری «درخت گردو» سخن گفت و اشاره‌ای به حضور درخشان پیمان معادی در نقش «قادر مولان‌پور» نکرد. معادی با تمام توان بازیگری خود، «درد یک مرد» را به تصویر درآورده است؛ مردمی که در بهت حادثه‌ای است که خود نقشی درآن نداشته اما در چند روز تمام زندگی و دارایی‌اش را به یغما برده است. «قادر» در روایت «درخت گردو» همانگونه که در سکانس دادگاه لاهه نیز به آن اشاره می‌شود، نه یک فرد که نماینده قربانیان یک جنایت است، جنایتی که هرچند سال‌ها از آن می‌گذرد اما زخم‌هایش گویی هنوز تازه است و حالا «سینما» تبدیل به ابزاری برای یادآوری آن در حافظه جمعی جهانیان شده است.

    از این منظر می‌توان «درخت گردو» را جهانی‌ترین فیلم کارنامه محمدحسین مهدویان دانست.

    حاشیه روز؛ رقابت «سودا» ۲۳ تایی می‌شود!؟

    دیروز و در شماره چهارم بسته خبری «مهر سیمرغ» به شرایط نامتعارف پذیرش فیلم سینمایی «خورشید» به کارگردانی مجید مجیدی و اطلاع‌رسانی دبیرخانه جشنواره درباره این فیلم نوشتیم. فیلمی که از زمان قرار گرفتن در فهرست فیلم‌های راه‌یافته به بخش «سودای سیمرغ» زمزمه طولانی‌شدن مراحل فنی به تعبیر ساده‌تر «آماده نبودن» آن برای حضور در جشنواره به گوش می‌رسید اما به دلایلی در فهرست این بخش و حتی جدول اکران‌ها قرار گرفت.

    با صدور اطلاعیه دبیرخانه درباره افزوده شدن اولین فیلم رزروی به جدول اکران و تأیید «آماده نبودن» فیلم، «پسرکشی» به کارگردانی محمدهادی کریمی جایگزین «خورشید» در جدول اکران‌ها شد اما استمرار ملاحظات و تأکید مجدد دبیرخانه بر اینکه به محض آماده شدن، فیلم به چرخه اکران جشنواره بازمی‌گردد این ابهام را به‌وجود آورد که نه فقط در جدول‌های اکران، که تکلیف فیلم اضافه شده به چرخه داوری جشنواره با بازگشت فیلم «خورشید» چه خواهد شد؟

    آخرین خبر درباره فیلم تازه مجید مجیدی که طبق شنیده‌ها می‌تواند از مهمترین و بهترین فیلم‌های جشنواره امسال نیز قلمداد شود، نهایی شدن نسخه آن برای اکران و نمایش آن در سینماهای مردمی از عصر امروز (چهارشنبه) است.

    در این صورت، «خورشید» تنها فرصت شرکت در رقابت با دیگر فیلم‌ها برای کسب سیمرغ بهترین فیلم از نگاه مردم را از دست می‌دهد و در دیگر بخش‌ها مورد داوری قرار می‌گیرد. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که طبیعتاً «پسرکشی» نیز به چرخه داوری افزوده شده و مجموع فیلم‌های قضاوت شده در بخش «سودای سیمرغ» به ۲۳ فیلم می‌رسد. نکته جالب این است که این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که در فراخوان جشنواره سی‌وهشتم به صراحت «حداکثر» فیلم‌های راه‌یافته به بخش «سودای سیمرغ» ۲۲ فیلم اعلام شده و با تغییر و تحولات اخیر می‌توان گفت این بند قانونی به‌طور کامل زیر پا گذاشته خواهد شد.

    دبیرخانه جشنواره هنوز تکلیف اکران دو فیلم «خورشید» و «پسرکشی» در سینماهای مردمی و پردیس «ملت» که پیش‌تر بدون سئانس آزاد، جدول اکران‌شان منتشرشده بود، روشن نکرده است.

    پیشنهاد ویژه؛ خوب، بد، جلف ۲؛ ارتش سری

    در میان حجم بالای فیلم‌های تلخ و دراماتیک، این یک فرصت تنفس برای مخاطبان جشنواره سی‌وهشتم است؛ «ارتش سری» به کارگردانی پیمان قاسم‌خانی امروز در پردیس سینمایی «ملت» روی پرده می‌رود.

    تنها فیلم کمدی راه‌یافته به ویترین اصلی سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر «خوب، بد، جلف ۲؛ ارتش سری» است. فیلمی که به استناد نامش، دنباله‌ای بر فیلم اول کارگردانش یعنی پیمان قاسم‌خانی محسوب می‌شود.

    زوج اصلی فیلم سینمایی «خوب، بد، جلف» با بازی پژمان جمشیدی و سام درخشانی، البته تنها عنصر مشترک در ترکیب بازیگران فیلم جدید محسوب می‌شوند. شخصیت‌هایی که البته ریشه در مجموعه تلویزیونی «پژمان» به کارگردانی سروش صحت دارند و قاسم‌خانی پیش‌تر در مقام فیلمنامه‌نویس آن سریال این زوج را خلق کرده بود.

    فیلم سینمایی «ارتش سری» در حالی به تنهایی قرار است سینمای کمدی و سرگرم‌کننده را در ویترین جشنواره سی‌وهشتم فیلم فجر نمایندگی کند، که فرصت ویژه‌ای هم برای دیده شدن و حتی شکار سیمرغ مهم «بهترین فیلم از نگاه مخاطبان» به‌دست آورده است. به‌خصوص که پیمان قاسم‌خانی این ‌بار به معنای واقعی یک فیلم «سینمایی» ساخته و تلاش کرده از بازتکرار عناصر مرسوم یک کمدی‌تلویزیونی در اثر سینمایی خودداری کند.

    محسن چگینی همچون قسمت اول این فیلم سینمایی، در مقام تهیه‌کننده در کنار پیمان قاسم‌خانی حضور داشته و حامد کمیلی در کنار زوج جمشیدی و درخشانی، ترکیب سه کاراکتر اصلی فیلم را تکمیل کرده است.

  • «بئاتریچه‌ها» به ایران رسیدند/ تک‌گویی‌هایی زنانه در گذر تاریخ

    «بئاتریچه‌ها» به ایران رسیدند/ تک‌گویی‌هایی زنانه در گذر تاریخ

    هدا عربشاهی، مترجم زبان ایتالیایی و روزنامه‌نگار در گفتگو با خبرنگار مهر درباره ترجمه نمایشنامه «بئاتریچه ها» گفت: «بئاتریچه‌ها شامل ۶ مونولوگ کمدی زنانه است و در پایان هر مونولوگ یک شعر طنز مرتبط با آن وجود دارد که می‌تواند بین هر تک‌گویی به‌صورت موسیقی زنده اجرا شود.

    وی درباره علت نامگذاری این کتاب توضیح داد: مونولوگ اول از زبان بئاتریچه، محبوب و همراه دانته در سفر به بهشت در «کمدی الهی» روایت می شود که استفانو بنی روایت امروزی و جدیدی از زندگی و خواسته‌های قلبی او را بیان می‌کند و با آنچه تاکنون درباره بئاتریچه می‌دانستیم تفاوت دارد. بقیه شخصیت‌های این مونولوگ‌ها هم به نوعی در ارتباط با بئاتریچه هستند و هر یک با زبانی استعاری جنبه‌ای از شخصیت زنان را در گذر تاریخ و در جوامع مختلف به تصویر می‌کشند. از این‌رو، این کتاب «بئاتریچه‌ها» نامگذاری شده است.

    وی درباره انتخاب اثری از استفانو بنی برای ترجمه بیان کرد: استفانو بنی امروزه به‌ عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان زنده معاصر ایتالیا شناخته می‌شود که هم در عرصه رمان و داستان کوتاه فعالیت دارد و هم در حوزه نمایشنامه‌نویسی و مطبوعات اما با وجود این شهرت جهانی، پیش‌ از این فقط پنج اثر از او به فارسی برگردانده شده بود که از این تعداد هم فقط ۲ اثر «کافه زیر دریا» ترجمه رضا قیصریه و «مارگریتا دُلچه ویتا» ترجمه حانیه اینانلو به چاپ‌های بعدی رسیده‌اند و شناخته‌شده هستند. «بئاتریچه‌ها» را به این دلیل انتخاب کردم چون هم می‌تواند مثل مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه خوانده شود و هم نمایشنامه است؛ یعنی هم مخاطب عام دارد و هم مخاطب تئاتری. به‌ شخصه علاقه بسیاری به تماشای تئاتر دارم و برای همین ترجمه نمایشنامه همیشه یکی از دغدغه‌های من بوده است و این کتاب در واقع در ادامه ۲ نمایشنامه کمدی از ایتالو کُنتی دومین کتاب نمایشنامه‌ای است که ترجمه کرده‌ام.

    عربشاهی ادامه داد: رویای ترجمه اثری از بنی از سال ۱۳۸۳ همراه من بود یعنی از زمانی که استادم دکتر رضا قیصریه مجموعه داستان «کافه زیر دریا» را به فارسی ترجمه و ما را با نویسنده جدیدی آشنا کرد که واژه‌سازی‌های عجیب و استفاده از رئالیسم جادویی، آثارش را بسیار خاص و منحصربه‌فرد می‌کند. همین ویژگی‌ها سبب می‌شود که ترجمه آثار بنی بسیار دشوار شود زیرا او واژگانی می‌سازد که در هیچ فرهنگ‌نامه‌ای پیدا نمی‌شوند و همین مسئله مترجمان را با چالشی جدی و البته لذتبخش مواجه می‌کند به‌طوری‌که حتی دلیل تعداد کم آثار ترجمه این نویسنده به فارسی می‌تواند همین واژه‌سازی‌های عجیب او باشد. برای همین بسیار خوشحالم که سرانجام امسال رویایم تحقق یافت و توانستم کتاب دیگری از او را به فارسی‌زبانان معرفی کنم.

    این مترجم زبان ایتالیایی درباره همکاری با نشر نیماژ توضیح داد: پیشنهاد ارائه «بئاتریچه‌ها» به نشر نیماژ از سوی علی شمس دبیر بخش نمایشنامه این انتشارات مطرح شد و البته با پیگیری‌های مداوم او خیلی زود به چاپ رسید. معتقدم معرفی «بئاتریچه‌ها» به تئاتر ایران می‌تواند به غنی‌سازی تک‌گویی‌های شخصیت‌های زن بسیار کمک کند و این امکان را در اختیار بازیگران خانم قرار دهد که به منولوگ‌های بیشتر و البته جدیدی دسترسی داشته باشند. به‌خصوص که هدف بنی هم از نوشتن این کتاب دقیقا همین است که به بازیگران زن تئاتر ایتالیا فرصت دهد با نقش‌های بهتری در تئاتر بمانند و برای مطرح‌شدن اسیر تلویزیون نشوند.

    عربشاهی در پایان درباره کارهای آینده‌اش بیان کرد: «کتاب دیگری با عنوان «هنر رازآلود بازیگر» را به‌ صورت مشترک با علی شمس ترجمه کرده‌ایم که قرار است تا نمایشگاه کتاب از سوی نشر نیماژ منتشر شود. این کتاب که نوشته ائوجنیو (یوجین) باربا و نیکولا ساوارزه است، هرچند کتابی آکادمیک درباره تئاتر به‌شمار می‌رود اما به‌ حدی خواندنی است که فکر می‌کنم نه‌ فقط برای دانشجویان و اهالی تئاتر جذاب باشد که مورد پسند علاقه‌مندان و مخاطبان این هنر نمایشی هم قرار گیرد.

    هدا عربشاهی مترجم، نویسنده و روزنامه‌نگار است که علاوه‌ بر ترجمه «بئاتریچه‌ها» رمان‌های «آن‌ روز خواهد آمد»، «زمان منفی» و «شهریور داغ» و همچنین آثار ترجمه «مریخی‌ها خود ما هستیم» و «دو نمایشنامه کمدی از ایتالو کُنتی» را در کارنامه دارد.

  • انتقال فرهنگ به کودکان و نوجوانان با ساخت آثار فاخر

    انتقال فرهنگ به کودکان و نوجوانان با ساخت آثار فاخر

    فیروز فاضلی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به آغاز اکران پنج طرح «سیمرغ و پروانه ها» از صبح روز سه شنبه همزمان با سراسر کشور در استان گیلان، اظهار کرد: توجه به سینمای کودک و نوجوان با توجه به جامعه هدف گسترده و خاص آن حائز اهمیت است.

    وی در ادامه با تأکید بر لزوم برنامه‌ریزی مناسب و دقت در ساخت و اکران آثار برای این رده سنی، افزود: در این میان برگزاری جشنواره‌های فیلم کودک و نوجوان از اهمیت خاصی برخوردار بوده که متولیان و مدیران این حوزه باید بدان توجه کنند.

    مدیرکل ارشاد گیلان با اشاره به اینکه باید با ساخت آثار فاخر، خوراک فرهنگی مناسبی در قالب فیلم برای کودکان و نوجوانان ایران اسلامی فراهم کنیم، گفت: بسیاری از فیلم‌هایی که در سینماهای ایران به نمایش گذاشته می‌شود برای رده سنی کودکان و نوجوانان مناسب نیست لذا همانند سینمای جهان باید فیلمسازان به حوزه کودک و نوجوان بر اساس نیازهای خود این جامعه هدف به تولید آثار فاخر با محتوای بالای فرهنگی و هنری توجه کنند.

    وی با بیان اینکه هنر بسیار گسترده بوده و قابلیت انتقال مفاهیم و فرهنگ‌ها را دارد، گفت: می‌توانیم با تولید یک اثر فاخر در حوزه سینما برای رده سنی کودکان و نوجوانان فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی گذشتگان خود را به این نسل منتقل کنیم.

    فاضلی با اشاره به ظرفیت‌های استان گیلان در حوزه بصری و هنری و حضور و فعالیت هنرمندان برجسته این استان در سطح ملی، ادامه داد: ما سالانه میزبان بسیاری از گروه‌های فیلمسازی در سطح استان گیلان هستیم که این یک ظرفیت بوده و باید از آن برای تولید آثار در حوزه کودک و نوجوان نیز بهره گیری شود.

    وی به ساخت فیلم «کاتی و ستاره» توسط هنرمندان گیلانی و استقبال خوب کودکان و نوجوانان گیلانی از این فیلم در سال گذشته نیز اشاره و اظهار کرد: می‌توانیم با دعوت از فیلمسازان به نام و برجسته به استان گیلان زمینه ساخت آثار خوب با محتوای بومی و محلی برای کودکان و نوجوانان را فراهم کرده و فرهنگ غنی گذشته گیلانیان را به نسل جدید منتقل کنیم.

    مدیرکل ارشاد گیلان همچنین با تاکید بر تجهیز و نوسازی زیرساخت‌های حوزه سینما برای کودکان و نوجوانان و جذاب کردن سالن‌های سینمایی با توجه به نیازهای این رده سنی، گفت: یکی از دلایل عدم تمایل فیلمسازان به ساخت فیلم برای کودکان و نوجوانان عدم سودآوری این فیلم‌ها بوده که با ایجاد زیرساخت‌ها و جلب کودکان و نوجوانان به سالن‌های سینمایی می‌توان سرمایه‌گذاران و فیلمسازان را به ساخت فیلم‌های کودک و نوجوان ترغیب و تشویق کرد.

  • «غم‌نومه وطن و تن» فضایی شرقی دارد/انتقام آرایشگر از مردم پیر شهر

    «غم‌نومه وطن و تن» فضایی شرقی دارد/انتقام آرایشگر از مردم پیر شهر

    جواد خاکسار حقانی که با نمایش «غم‌نومه وطن و تن» از شهرکرد در بخش رقابتی جشنواره تئاتر فجر حضور دارد درباره این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: این نمایش ۱۶ و ۱۷ بهمن ماه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه خواهد رفت. نمایش از یک افسانه بریتانیایی اقتباس شده است که در فضایی شرقی به تصویر کشیده می‌شود.

    وی ادامه داد: «غم‌نومه وطن و تن» داستان شهری است که همه آدم‌های آن پیر شدند و هیچ بچه و جوانی در آنجا وجود ندارد و مدت‌هاست نوزادی در این شهر به دنیا نیامده است. با برگشتن آرایشگر این شهر به قصد انتقام که دل پرخونی از مردم دارد و سال‌ها از این مکان دور بوده است چالش‌هایی بین مردم و آرایشگر در می‌گیرد.

    این کارگردان تئاتر درباره فضاسازی نمایش توضیح داد: در این اثر نمایشی با فضایی رئالیستی مواجه نیستیم. برای رسیدن به فرم اجرایی شیوه‌های متعددی را امتحان کردیم که در نهایت به فضایی انتزاعی و فرمی موسیقایی در اجرا رسیدیم.

    خاکسار حقانی درباره عوامل نمایش بیان کرد: این نمایش ۶ بازیگر دارد که عواملی دیگری به جز بازیگران نیز در صحنه حضور دارند. جشنواره تئاتر فجر به دلیل محدودیت‌های مالی که دارد تنها می‌توانست هزینه اسکان تعداد مشخصی از عوامل نمایش را تقبل کند از همین رو هزینه رفت و آمد و اسکان بقیه عوامل نمایش را خود گروه به صورت شخصی متقبل شده است.

    وی در پایان صحبت‌هایش درباره این دوره از جشنواره تئاتر فجر اظهار کرد: امثال به دلیل انصراف تعدادی از گروه‌های نمایشی جشنواره با شکل و شمایل کاملاً متفاوتی برگزار می‌شود و در واقع انگار شاهد برگزاری جشنواره تئاتر مناطق در تهران هستیم و همین مساله باعث کم رونق شدن تئاتر شده است. معتقدم هر اثر هنری باید حرفی برای گفتن داشته باشد و هر هنرمندی می‌تواند انتقاد و اعتراض خود را از طریق اثرش بیان کند و گفتنی‌ها را به تصویر بکشد. جشنواره تئاتر فجر از سال‌ها قبل یک تریبون قوی برای اهالی تئاتر بوده است چون دیگر جشنواره‌ای به این وسعت و ابعاد در کشور برگزار نمی‌شود که همه هنرمندان تئاتر را دور هم جمع کند. در نهایت معتقدم هر هنرمندی باید حرفش را با اثرش بزند.

    نمایش «غم نومه وطن و تن» چهارشنبه و پنجشنبه ۱۶ و ۱۷ بهمن ماه ۲ اجرا در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر خواهد داشت.

  • اکران رسانه‌ای «فجر۳۸» به «مغز استخوان» رسید/ مأموریت «ارتش سری»

    اکران رسانه‌ای «فجر۳۸» به «مغز استخوان» رسید/ مأموریت «ارتش سری»

    به گزارش خبرنگار مهر، سینمای اصحاب رسانه در سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر امروز چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه میزبان ۳ فیلم سینمایی «مغز استخوان»، «روز بلوا» و «خوب، بد، جلف ۲: ارتش سری» خواهد بود.

    هر سه فیلم امروز از آثار حاضر در بخش «سودای سیمرغ» جشنواره محسوب می‌شوند که در میان آن تنها فیلم کمدی جشنواره هم حضور دارد.

    مغز استخوان: حمیدرضا قربانی

    «مغز استخوان» به کارگردانی حمیدرضا قربانی، اولین فیلمی است که امروز در بخش سودای سیمرغ به نمایش گذاشته می‌شود.

    در این اثر سینمایی بازیگرانی چون پریناز ایزدیار، بابک حمیدیان، بهروز شعیبی، نوید پورفرج و جواد عزتی حضور دارند.

    در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «الان مسئله شما چیه!؟ می‌خواین بگین قانونی نیست!؟ یعنی اینجا همه‌چی همیشه قانونی اتفاق می‌افته!؟ هممون درستیم!؟ هیچکی هیچ غلطی نکرده تا حالا!؟»

    حمیدرضا قربانی پیش از این با فیلم «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم» در جشنواره حضور داشت و از نکات جالب درباره ترکیب بازیگران فیلم تازه‌اش حضور نوید پورفرج است که دو سال قبل با اولین نقش‌آفرینی سینمایی خود در فیلم «مغزهای کوچک زنگ‌زده» توانست نامزدی سیمرغ بلورین جشنواره را به‌دست آورد و موردتحسین قرار بگیرد.

    روز بلوا: بهروز شعیبی

    در سانس دوم امروز «روز بلوا» به کارگردانی بهروز شعیبی در بخش سودای سیمرغ به نمایش در می‌آید.

    در این فیلم سینمایی بازیگرانی چون بابک حمیدیان، لیلا زارع، محمد علیمحمدی، مسعود دلخواه، زکیه بهبهانی، ساغر قناعت، پاشا جمالی و داریوش ارجمند حضور دارند.

    در خلاصه داستانش  آمده است: عماد استاد دانشگاهی خوشنام و یک چهره تلویزیونی مورد توجه است، او ناگهان توسط پلیس با اتهام هایی جدی مواجه می‌شود که خود و خانواده اش را در موقعیت پیچیده‌ای قرار می دهد.

    فیلم سینمایی «روز بلوا» در کنار سه فیلم «خروج»، «لباس شخصی» و «آبادان یازده ۶۰» چهار فیلم سازمان رسانه‌ای اوج در جشنواره سی‌وهشتم محسوب می‌شوند.

    خوب، بد، جلف۲: ارتش سری؛ پیمان قاسم خانی

    «خوب، بد، جلف۲: ارتش سری» به کارگردانی پیمان قاسم خانی آخرین فیلم سینمایی است که در روز پنجم، سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمده است.

    در این فیلم کمدی بازیگرانی چون پژمان جمشیدی، سام درخشانی، حامد کمیلی، ریحانه پارسا، گوهر خیراندیش، فرهاد آئیش، امیرمهدی ژوله، مارال فرجاد و شکیب شجره حضور دارند.

    پیمان قاسم‌خانی پیش از این با قسمت اول «خوب، بد، جلف» در جشنواره فجر حضور داشت و حالا قسمت دوم این فیلم را با حضور همان زوج اصلی، در حالی روانه جشنواره سی‌وهشتم کرده است که هیچ فیلم کمدی دیگری در این دوره حضور ندارد.

  • جبر اجتماع و زندگی مثل یک «دوزیست»/ فیلمی که فریب نمی‌دهد

    جبر اجتماع و زندگی مثل یک «دوزیست»/ فیلمی که فریب نمی‌دهد

    به گزارش خبرنگار مهر، نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی «دوزیست» آخرین نشستی بود که امروز سه شنبه ۱۵ بهمن ماه در چهارمین روز از برگزاری جشنواره فیلم فجر در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

    در این نشست رسانه‌ای برزو نیک نژاد کارگردان، سعید خانی تهیه کننده، پژمان جمشیدی، هادی حجازی فر، ستاره پسیانی، الهام اخوان بازیگران، علیرضا برازنده مدیرفیلمبرداری، مهدی سعدی تدوینگر، امیرحسین قدسی طراح صحنه از جمله عواملی بودند که در سالن حضور داشتند.

    حمیدرضا مدقق نیز به عنوان منتقد مهمان در نشست حضور داشت.

    مدقق در ابتدای نشست درباره فیلم گفت: چیزی که برای من جالب بود این است که «دوزیست» یک روایت با پایان غافلگیرکننده است و از آن پایان‌هایی دارد که مخاطب عام را شگفت زده می‌کند اما اتفاق خوبی که در فیلمنامه افتاده این است که تماشاگر را فریب نمی‌دهد و از ابتدا نشانه و سرنخ می‌دهد تا مخاطب احساس نکند دارد رو دست می‌خورد.

    وی افزود: فیلم، فیلم مراقبت و زیرنظر گرفتن است و همه در عین این که وانمود می‌کنند یکدیگر را دوست دارند به هم نارو می‌زنند. «دوزیست» بیش از هر چیز روایت ناصداقتی است و این مفهوم در معنای فیلم هم مستتر است. یکی دیگر از مولفه‌های دیگر فیلم آشنایی زدایی از بازیگران است. نیک‌نژاد و خانی می‌توانستند یک «لونه زنبور ۲» بسازند و فروش خوبی هم می‌کرد اما ترجیح دادند به دنبال دغدغه دیگرشان بروند.

    جمشیدی درباره نقشش بیان کرد: صادقانه‌اش این است که بیشتر پیشنهاداتی که به من در طول سال می‌شود کمدی است اما علاقه دارم نقش‌های جدی هم ایفا کنم که «دوزیست» از آن جمله بود. در این فیلم برای دومین بار افتخار همکاری دوباره با نیک‌نژاد و خانی را داشتم که از این انتخاب خرسندم.

    وی درباره حضورش در تئاتر و تاثیرش در کار سینما عنوان کرد: شاید این جمله کلیشه‌ای باشد اما تئاتر حتماً به من کمک کرده است. امسال در نمایشی به نام «فرانکنشتاین» بازی داشتم که برای من بسیار سخت بود و از من آدم دیگری ساخت. من تا امروز ۱۳ نمایش کار کرده ام اما تا به حال در نمایش کلاسیک بازی نداشتم که برای سخت بود و در عین حال به من خیلی کمک کرد.

    نیک نژاد درباره پرداختن به این ایده توضیح داد: «دوزیست» به سراغ من آمد و من دنبالش نرفتم. فکر می‌کنم خیلی از ماها این لطمات را در زندگی خورده ایم چون جبر زندگی گاهاً آدم‌ها را مجبور می‌کند که دوزیست‌وار زندگی کنند و این آدم‌های قصه «دوزیست» من را مجبور کردند که به سراغشان بروم.

    وی درباره حضور سعید پورصمیمی گفت: سعید پورصمیمی صددرصد انتخاب اولم برای ایفای این نقش بود. در این فیلم به غیر از یکی از بازیگران بقیه همه انتخاب اولم بودند. خوشبختانه ما شانس داشتیم که آقای پورصمیمی فیلمنامه ما را دوست داشتند و در کنارمان بودند.

    خانی درباره اینکه ابتدا قرار بر اکران فیلم بوده است، توضیح داد: چون من خودم پخش کننده هستم ابتدا قصد داشتم پاییز فیلم را اکران کنم اما به دلیل شلوغ بودن این فصل تصمیم گرفتیم ابتدا فیلم را به جشنواره بدهیم بعد آن را اکران‌ کنیم.

    نیک نژاد در بخش دیگری از این نشست عنوان کرد که از نظرش شخصیت عطا با بازی جواد عزتی یک قهرمان است و تا پایان هم قهرمان می‌ماند.

    در ادامه حجازی فر درباره نقشش یادآور شد: این از شانس من است که نقش‌های متفاوت به من پیشنهاد می‌شود. این تجربه برایم دوست داشتنی و سخت بود چون کلی بازیگر درجه یک و خلاق در کنارم بودند. چون در بازیگری رویایی ندارم و در حال تجربه کردن هستم ریسک پذیری بالایی دارم و دمشان گرم که برای این کار به من پول هم می‌دهند.

    ستاره پسیانی نیز با اشاره به اعتمادی که تهیه کننده و کارگردان برای پیشنهاد نقش اصلی زن به او کرده بودند، گفت: بازیگری، بازیگری است و به نظرم تئاتر و سینما فرقی با هم ندارند و البته که تئاتر به من کمک کرده است.

    نیک نژاد درباره انتخاب الهام اخوان توضیح داد: همیشه تلاش کردم از بازیگران در فیلم‌هایم بازی‌های متفاوت بگیرم. برای انتخاب نقش مریم حتماً چهره جدید می‌خواستم. وی فارغ التحصیل و بازیگر تئاتر است و ۲ سال برای ایفای این نقش با وی کار کردم. از انتخابم بسیار راضی هستم و از نظر من بازی‌ها بسیار یکدست است و بازی خانم اخوان هم بسیار متفاوت از الناز حبیبی است چون با او هم خودم کار کردم.

    اخوان نیز درباره حضورش در این فیلم یادآور شد: بازیگران بسیار با من همراه بودند و خیلی به من کمک کردند مخصوصاً ستاره پسیانی و جواد عزتی که از آنها سپاسگزارم. امیدوارم از پس نقش برآمده باشم.

    علیرضا برازنده درباره فیلمبرداری فیلم بیان کرد: این کار جزو آثار متفاوتی بود که امسال کار کردم. چون فیلم فضای پرکنتراستی داشت و ما هم لنزهای تله بیشتری استفاده کردیم که کار را برای ما سخت‌تر می‌کرد.

    مهدی سعدی درباره تدوین فیلم توضیح داد: تدوین این فیلم برای من لذت بخش بود و در کل سعی کردم زحمت بچه‌ها هدر نرود و به یک سرانجام خوب برسیم.

    امیرحسین قدسی طراح صحنه فیلم نیز توضیحات کوتاهی درباره صحنه پردازی فیلم داد.

    نیک نژاد درباره استفاده بیش از اندازه از کلوز آپ بیان کرد: نوع روایت فیلم اینطور ایجاب می‌کرد. ما هرچه به سکانس‌های پایانی می‌رسیم از لانگ شات استفاده می‌کنیم و انگار همه چیز کم کم عریان می‌شود.

    خانی در پایان درباره تولید فیلم اجتماعی توضیح داد: من بعد از فیلم «ارادتمند نازنین، بهاره، تینا» پشت دستم را داغ کردم که فیلم اجتماعی بسازم چون ۵ سال است که سرمایه ما خوابیده است اما بعد از «لونه زنبور» با برزو نیک نژاد به این نتیجه رسیدیم به جای فیلم کمدی به سراغ یک فیلم اجتماعی برویم که همه عوامل از جمله کارگردان و بازیگران خیلی با من همراه بودند و راه آمدند.

  • حاشیه های چهارمین روز از سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

    حاشیه های چهارمین روز از سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

    شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • روایت مهران مدیری از تجربه فاجعه «سردشت»/ ظرفیت جهانی «درخت گردو»

    روایت مهران مدیری از تجربه فاجعه «سردشت»/ ظرفیت جهانی «درخت گردو»

    به گزارش خبرنگار مهر نشست خبری فیلم سینمایی «درخت گردو» به کارگردانی محمدحسین مهدویان با حضور کارگردان و عوامل فیلم عصر امروز سه‌شنبه ۱۵ بهمن ماه پس از رونمایی فیلم در سالن رسانه‌های سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

    در ابتدای این نشست، محمدحسین مهدویان درباره «درخت گردو» گفت: این فیلم نسبت به فیلم‌های قبلی من دشوارتر بود، چرا که در ابتدا به زبان و فرهنگ محل حادثه آشنا نبودم و باید آن را یاد می‌گرفتم. از سوی دیگر کارکردن با ۳ کودک سخت بود و باید تمام تلاش خود را می‌کردیم که کودکان از لحاظ روحی و فیزیکی صدمه نبیند. چالش بعدی گریم بازیگران به خصوص کودکان بود و مساله دیگر که کار را دشوار کرده بود، استفاده از حیوانات بود. در سکانس‌های مربوط به بمباران برای نشان دادن واکنش حیوانات به مواد شیمیایی از دامپزشکان مشورت گرفتیم و تلاش کردیم با استفاده از داروهای مجاز و حتی اجساد حیوانات این صحنه‌ها را ضبط کنیم.

    پیمان معادی بهترین انتخاب بود

    وی درباره انتخاب بازیگران گفت: به هر حال در هر فیلمی یکی از مهمترین چالش‌ها برای کارگردان انتخاب بازیگر است. مهمترین نکته هم این است که نقش را به خوبی بازی کند. در مورد پیمان معادی باید بگویم او جزو اولین گزینه‌ها بود، ما داشتیم فیلمی می‌ساختیم که خیلی متکی به بازیگری بود که قرار بود نقش قادر را بازی کند. این نقش نیاز به تجربه و توانایی اجرایی داشت. ضمن اینکه سن هم مهم بود بنابراین انتخاب زیاد نداشتیم.

    مهدویان ادامه داد: از سوی دیگر فیلم موضوع انسانی و قابلیت عرصه در خارج از ایران را هم داشت. بنابراین خوب بود از بازیگری استفاده کنیم که در خارج از مرز هم شناخته شده باشد. معادی بهترین انتخاب در این شرایط بود. خودش هم از همان اول که فیلمنامه را خواند، آن را دوست داشت اما مسأله مهم زبان کاراکتر بود که خودش درباره آن تردیدهایی داشت، ولی احساس کردیم با استفاده از تمرین می‌توانیم به نتیجه دلخواه برسیم. در چندین نوبت نوع صحبت کردن او مورد تایید قرار گرفت. ضمن اینکه صدابردار ما هم کرد بود و مدام این موضوع کنترل می‌شد.

    مهران مدیری: فاجعه سردشت را از نزدیک درک کرده‌ام

    در ادامه نشست مهران مدیری درباره دلایلش برای حضور در «درخت گردو» ضمن آرزوی صبر برای بازماندگان سقوط هواپیما اوکراینی و اشاره به جای خالی پیمان معادی و اینکه سعی دارد تا اختتامیه خود را به جشنواره برساند، گفت: من نه تنها در جبهه برای رزمندگان نمایش اجرا می‌کرده‌ام بلکه جنگیده‌ام. یکی از دلایل بازی در این فیلم این بود که من خودم در دل این فاجعه بودم. در زمان بمباران شیمیایی ما در منطقه بودیم که به سردشت اعزام شدیم و بخش بزرگی از این ماجراها را از نزدیک دیده‌ام.

    وی در ادامه افزود: دوستی من با مصطفی احمدی، محمدحسین مهدویان و پیمان معادی و همچنین فیلمنامه خوب این اثر باعث شد خاطرات آن روزها برای من زنده شود و دوست داشتم گوشه کوچکی از این فیلم باشم.

    این بازیگر سینما درباره دیگر دلیل علاقه‌اش به حضور در فیلم «درخت گردو» گفت: من عاشق مردم کرد هستم. در دوران جنگ در کردستان بودم و سال‌ها با این مردم زندگی کرده‌ام و دوستان کرد بسیاری دارم. آنها بسیار شریف، اهل کتاب، با سواد و با وجود تمام محرومیت‌ها انسان‌های دوست داشتنی و آدم حسابی هستند. آن‌ها شگفت‌انگیزند و یکی از دلایل مهم این بود که من عاشق آنها هستم و  دوست داشتم ادای دینی به این عزیزانی که پذیرای ما در جنگ بودند، داشته باشم.

    انتخاب مهران مدیری ربطی به «اول مارکت» نداشت

    در ادامه مصطفی احمدی تهیه‌کننده فیلم و مدیر مجموعه «اول مارکت» درباره ارتباط انتخاب مهران مدیری برای ایفای نقش در این فیلم با همکاری‌های این بازیگر با مجموعه «اول مارکت» تأکید کرد:  روز اول انتخاب بازیگر گزینه‌های زیادی داشتیم و در نهایت پیمان معادی و مهران مدیری انتخاب شدند و انتخاب مدیری ربطی به رابطه من و این هنرمند نداشت.

    وی درباره شائبه به‌وجود آمده برای اعلام مبلغ کمک عوامل این فیلم به سیل‌زدگان در مراسم قرعه‌کشی فیلم‌های جشنواره هم گفت: درباره حمایت ۸۸ میلیون تومانی برای سیل زده‌های سیستان و بلوچستان تنها به نیت امام رضا(ع) این عدد را اعلام کردیم و هیچ نیت دیگری نداشتیم.

    مینا ساداتی دیگر بازیگر «درخت گردو» هم در این نشست گفت: از نظر من  محمدحسین مهدویان کارگردان شجاعی است و علاقه‌مند به همکاری با وی بودم. این فیلم نسبت به دیگر کارهای وی متفاوت بود و با خواندن فیلمنامه تصمیم به بازی در این فیلم را گرفتم. مساله دیگر این است که سال‌ها است به مشکلات کردها توجه نشده است و نباید فراموش کرد که کردها همان شرایط سخت سی سال پیش را دارند. کار با  مهدویان سخت است تعدد لوکیشن و گریم سنگین کار را دشوارتر هم کرده بود. برای من کارکردن با این گروه و بازیگران مقابلم بسیار مهم بود. 

    مینو شریفی بازیگر نقش مریم در این اثر هم گفت: پروژه «درخت گردو» اولین فیلم سینمایی من بود. هر چند قبلا فیلم کوتاه بازی کرده بودم اما خوشحالم که آغاز کارم با «درخت گردو» بود از سوی دیگر تک‌تک عوامل این فیلم کاربلد بودند. فضای کاری آقای مهدویان آسان نیست. یعنی همیشه باید متمرکز و همراه با گروه باشیم. من این شانس را آوردم با این گروه درجه یک همراه شوم و آنها به من کمک کردند تا بهترین خودم باشم.‌

    وی عنوان کرد: من اصالتاً کرد هستم اما معمولا به مشکلات کردها پرداخته نمی‌شود، یا در صورت ساخته شدن اثری در این باره، آن اثر دیده نمی‌شود. 

    شریفی افزود: چالش من این بود که کاراکتر مریم را که یک فرد دهه شصتی بود، باورپذیر کنم. ضمن اینکه هرچند کرد هستم اما لهجه صحبت کردن من به این شکل نیست و برای رسیدن به این لهجه خیلی تمرین کردیم. اولین برخوردم با این لهجه برای زمانی بود که ۱۹ سالم بود. ضمن اینکه لهجه‌های کردزبان‌ها روستا به روستا با هم فرق دارد و سعی کردم درست صحبت کنم و یک زن روستایی باشم. 

    کنایه مهران مدیری به دشواری کار در «درخت گردو»!

    در ادامه مدیری با شوخی درباره سختی‌های کار بیان کرد: ما صبح زود باید بیدار می‌شدیم و این برای من فاجعه بود. هرچند من یازده بیدار می‌شدم! ولی باز هم برایم سخت بود. مدام هم باید به بانه می‌رفتیم. به این صورت که هواپیمایی ما را تا سنندج می‌برد و بقیه را باید از یک مسیر سخت با ماشین به بانه می‌رفتیم.

    خزاعی‌فر آهنگساز این فیلم نیز بیان کرد: برای ساخت موسیقی این فیلم تحقیقی روی موسیقی کردستان داشتم و در نهایت تصمیم گرفتم از سازهای موردنظر استفاده کنم، سازهای انتخابی توسط نوازندگان بومی اجرا شد، در موسیقی از نوازندگان بومی استفاده شده است.

    هادی بهروز فیلمبردار این پروژه نیز درباره فیلمبرداری این فیلم توضیح داد: اتفاقات زیادی برای تصمیم گیری نوع فیلمبرداری رخ داد تا در نهایت برای هر دهه فیلمبرداری همان زمان استفاده شود به این معنا که برای دهه ۶۰ از دوربین۱۶ میلیمتری، دهه۸۰ استفاده از دوربین ۳۵ میلیمتری و دهه ۹۰ دیجیتال فیلمبرداری شده است.

    پیمان معادی: عاشقانه این نقش را بازی کردم

    پیمان معادی بازیگر نقش اصلی «درخت گردو» که در نشست غایب بود هم در گفتگویی تلفنی عنوان کرد: سیمرغ برای من اهمیت ندارد. این فیلم، فیلم مهمی است و وقتی فیلمنامه را خواندم گفتم حتی خواندنش سخت است، چه برسد به ساختش. ما با هم جلسات متعدد داشتیم، سبک کاری مهدویان را می‌شناختم و می‌دانستم که سینما را به خوبی بلد است، گروه درجه یک او واقعاً ستودنی بود.

    وی افزود: در طول کار هم متوجه شدم این گروه خیلی وقت است که با هم کار می‌کنند و یک تعامل فوق‌العاده‌ای به وجود آورده بودند که باعث سرعت کار و تفهیم مطالب می‌شد. خوشحالم که این کار را کردم این فیلم مهم و بعد فیلم خوبی است. فیلم اول باید مهم و بعد خوب باشد عاشقانه این فیلم را بازی کردم و خوشحالم که می‌شنوم مردم دوست دارند. تصمیم برای ساخت این فیلم توسط اول تهیه‌کننده بعد کارگردان به عنوان مالکان مادی و معنوی بزرگترین تصمیم برای بازتاب این فاجعه است اینکه ما کمک به دیدن شدن آن کنیم اتفاق دیگری است‌.

    معادی عنوان کرد: از حسین مهدویان به خاطر انتخاب شجاعانه‌اش و انتخاب من تشکر می‌کنم اگر می‌خواستم خودم این فیلم را بسازم شاید خودم را انتخاب نمی‌کردم. از معلم زبانم آقای مهربان و آقای احمدی تشکر می‌کنم. آقای مهربان من را با عادات و سنت‌های کرد آشنا کردند. هرچقدر از این قوم بگوییم کم است من هم عاشق کردها هستم و افتخار می‌کنم بابت نقشی که ایفا کردم از مردم کردستان تشکر می‌کنم که اجازه دادند بخش کوچکی از داستان بزرگ آنها را تعریف کنم، لباس آنها را بپوشم و… امیدوارم ادای دینی به بخشی از تاریخ سرزمینم کرده باشم و سر تعظیم فرود می‌آورم  رنجی که مردم من کشیده‌اند امیدوارم روزگاری بهتری از این روزگار داشته باشیم.

    در صحنه حمام، کل گروه دچار بحران روحی شد

    مهدویان در ادامه گفت: پیمان به جز فشار جسمی که تحمل کرد به خاطر بازی کردن صحنه‌های دشوار به لحاظ روحی چند روز در بیمارستان بستری شد. ما نگران شدیم مثلاً در صحنه حمام کل گروه دچار بحران روحی شدند و کار را چند روز تعطیل کردیم.

    وی در پاسخ به سوال خبرنگاری که مدعی شد خانواده مولان پور از فیلم شکایت کرده است هم گفت: اینطور نیست. اطلاعات شما غلط است.

    مدیری هم در این باره گفت: درباره این نکته اگر هم حق با شما باشد باید بیرون از جلسه درباره آن صحبت شود.

    خسرو نقیبی منتقد و سخنگوی شورای مرکزی کانون فیلمنامه نویسان در این باره اظهار کرد: چنین شکایتی ثبت نشده ضمن اینکه اندازه سهمی که از فیلمنامه استفاده شده می‌تواند خریداری شود.

    مصطفی احمدی در این باره عنوان کرد: هم رضایت خانواده مولان‌پور در دست من است هم رضایت مریم اهرپور به‌عنوان پژوهشگر. ضمن اینکه آنچه خانم اهرپور نوشته نمایشنامه بود نه فیلمنامه.

    ابراهیم امینی نویسنده این اثر هم عنوان کرد: ما تجربه کارهای قبلی را داشتیم و بر مبنای ماجرای واقعی فیلمنامه نوشتیم که همان تجربه‌ها به ما کمک کرد. ما باید با تحقیق و پژوهش متوجه می‌شدیم چه چیزی چگونه رخ داده است آنگاه بعد از تشخیص مواد خام، کار ما به عنوان نویسنده شروع می‌شود. ساختن کاراکترها هم از مراحل مهم بود. در این گونه موارد ما یافته‌هایی درباره انگیزه آدم‌ها کم داریم از همین رو سعی می‌کنیم آنها را تخیل کنیم تا جایی که واقعیت خدشه دار نشود.

    حسین حسنی دیگر نویسنده این اثر درباره استفاده از نریشن گفت: ما ماه‌ها درباره این موضوع گفتگو کردیم ولی از آنجایی که داستان گسترده بود فکر کردیم راوی می‌تواند واسطه باشد و در عین حال از حجم تلخی آن بکاهد. انقدر این داستان تلخ بود که احساس می‌کردیم از طریق روایت می‌توانیم لحظات غم انگیز را تعدیل کنیم تا مخاطب به درک درستی از داستان برسد.

    مهدویان بیان کرد: همانطور که در فیلم مطرح می‌شود امیدواریم همه دخترها ژینا باشند و این یک امید است و ممکن بود سکانس آخر با «درخت گردو» احساس ناامیدی را به‌وجود آورد.

    فیلم منتقدانه و در عین حال وطن‌پرستانه می‌سازم

    این کارگردان تأکید کرد: در مورد فیلم بعدی‌ام تصمیمی نگرفته‌ام اما موضوعات فیلم‌های من ملی هستند ما فیلمسازان اگر فیلمی ملی بسازیم به دفاع از حاکمیت و حکمرانان متهم می‌شویم و اگر منتقدانه بسازیم می‌گویند که یک فیلمساز ضدملی شده‌ایم! سینما فراتر از این حرف‌هاست من سعی کردم فیلمی بسازم که در عین حال که وطن‌پرستانه است نقد حکم‌رانی هم باشد. ضمن اینکه ما می‌توانیم فیلم‌هایی بسازم که ضدمیهن نباشند اما نقد هم داشته باشند.

    وی افزود: یکی از موضوعاتی که می‌شد درباره‌اش چنین فیلمی ساخت حتماً کردستان بود چون اقلیت‌های ما بابت وطن خود تاوان داده‌اند اما همیشه کنار گذاشته شده‌اند. آنها بسیار در جنگ آسیب دیدند این آسیب به خاطر وطن بود آن‌ها به عنوان صفوف مقدم این فجایع، آسیب دیدند اما به خاطر محرومیت دردهای آن‌ها دیده نشد که این یک درد جدی است. اگر این موضوع در جای دیگری رخ می‌داد مدام درباره آن حرف می‌زدیم اما این اتفاق فراموش شد.

    مهدویان اظهار کرد: ما در هر فیلمی تلاش می‌کنیم حرف تازه‌ای بزنیم من نباید بگویم موقق بودم یا نه شما قضاوت کنید ما همیشه نظرات شما را خوانده‌ایم و سعی کردیم اگر تذکر دلسوزانه باشد جدی می‌گیریم.

    تهیه‌کننده «درخت گردو» در پایان نشست تأکید کرد ورود فیلم به چرخه اکران‌های بین‌المللی یکی از اهداف جدی این گروه است.

  • «آن شب» مخاطب ایرانی و آمریکایی را با هم می‌خواهد/تجربه ژانر وحشت

    «آن شب» مخاطب ایرانی و آمریکایی را با هم می‌خواهد/تجربه ژانر وحشت

    به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «آن شب» به کارگردانی کوروش آهاری که در بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، امروز ۱۵ بهمن ماه در پردیس ملت برگزار شد.

    در ابتدای این نشست کوروش آهاری کارگردان «آن شب» گفت: این اولین تجربه من است و باعث افتخار من است که در میان مردمم باشم و امیدوارم فیلم را دوست داشته باشید.

    آهاری درباره ساخت فیلم در آمریکا عنوان کرد: من بسیار کم درباره فیلمسازی در ایران می‌دانم ولی این کار در آمریکا سختی‌های خودش را دارد با این وجود در آنجا نیازی به مجوز ساخت و نمایش نیست ولی قوانینی دارد که شما را محدود می‌کند. برای مثال نوزاد فیلم فقط دو ساعت می‌توانست در اختیار ما باشد. حتی پسر شهاب حسینی فقط ۴ ساعت می‌توانست در صحنه باشد. فیلمبرداری در شب، زمان کوتاه فیلمبرداری و… کار را سخت‌تر می‌کرد. یا ما در آن هتل طی ساعتی خاص می‌توانستیم فیلمبرداری کنیم.

    شهاب شهرزاد منتقد این جلسه بیان کرد: فکر می‌کنم با «آن شب» با تجربه جدید در سینما آشنا شدیم. من پیوسته مسأله گمشدگی ژانر را در سینما پیگیری می‌کردم. این فیلم ویژگی‌های ژانر وحشت را دارد و بر خلاف اینکه در ایران فیلمبرداری نشده هویت ایرانی دارد. در فیلم هیچ صحنه‌ای نمی‌بینید که از جاذبه‌های آنجا سو استفاده شده باشد.

    وی افزود: این موضوع در فیلم‌های کمدی بسیار وجود دارد اما این فیلم دغدغه دیگری داشته و اولین فیلمی است که می‌شود ژانر را در آن پیگیری کرد. به نظرم برای معرفی شخصیت‌ها در ابتدای فیلم یک دورهمی داریم که در آن تطبیق درستی با روایتی که بعداً اتفاق می‌افتد، وجود ندارد. مسأله سقط جنین و خیانت در این فیلم وجود دارد که به شدت این روزها در جامعه ما اوج گرفته است. اینکه سینماگری در آمریکا با دو مفهوم مهم که جامعه ایرانی دست به گریبان است، سر و کار داشته بسیار مهم است. به نظرم قدم رو به جلویی در این حوزه برداشته شده است.

    این منتقد ادامه داد: تأکیدی که فیلم برای پیشبرد خود با نمادها می‌کند سواد بصری مخاطب را تحریک می‌کند، از نگاه فرم و نشانه‌شناسی به مخاطب جدی تر نزدیک می‌شود. ورود به درونیات شخصیت‌ها مسأله‌ای است که البته مغفول مانده است. تاکید بر مصرف مواد مخدر و دود در زمان استیصال تا این حد لازم نبود چون نقشی در این محاکمه کابوس وار نداشت.

    درمنش درباره تعدد تهیه کنندگان در این فیلم گفت: اگر در آینده این فرصت و امکان وجود داشته باشد که در کشور خودمان با تیم گسترده‌تر و چند سرمایه‌گذار کار کنیم کار به پختگی بیشتری می‌رسد. زمانی که تعدادی از دوستان در آمریکا می‌خواستند این فیلم را بسازند مجموع دریافت‌هایی درباره ایران داشتند و می‌خواستند مخاطب ایرانی و آمریکایی را باهم داشته باشند البته آنها مقداری از مناسبات جامعه ما را نمی‌دانند برای مثال کوروش خودش سیزده سال است در آنجا زندگی می‌کند اما علاقه‌مند به برقراری این پیوند بود بنابراین کسانی که دوست داشتند فیلم را ساپورت کنند دور هم جمع شدند و در نهایت ما چند تهیه کننده در ایران و آمریکا این فیلم را ساختیم.

    وی افزود: در این فیلم تعاملی که من با کورش داشتم بسیار ارزشمند بود هیچوقت نبود که من چیزی از او بخواهم و فکر کند به او تحمیل کرده ام و برعکس.

    وی گفت: همیشه هر فیلمی می‌تواند در لوکیشن دیگری خل و کامل‌تر شود. استراتژیای در این فیلم وجود داشته که بچه‌های خوب ایرانی که در آمریکا هستند و استعداد محسوب می‌شوند به علاوه بازیگران بتواند در نقاط مختلف جهان فیلم بسازند اما در محور اصلی قرار بگیرند متأسفانه برخی از بازیگران خوب ایرانی در نقش‌های درجه چندم آثار خارجی بازی می‌کنند.

    آهاری عنوان کرد: در صحبت‌های اولیه داستان در ایران روایت می‌شد اما بعد تصمیم گرفتیم در همان آمریکا روایت شود در سینمای آمریکا به هنرمندان ایرانی خیلی بها داده نمی‌شود برای مثال فیلم پیمان معادی از همین دسته است اما ما می‌خواستیم داستان یک زوج ایرانی را در آمریکا را روایت کنیم می‌خواستیم بگوییم ایرانی‌های آنجا هم مشکلات خاص خود را دارند. ما فیلم را به چند جشنواره دیگر هم فرستاده ایم. برای مثال در یکی از جشنواره‌ها این فیلم را در بخش فیلم‌های داخلی خود گذاشتند چون حس نزدیکی به آن می‌کردند و این واقعاً خوب است.

    وی افزود: جوانان ایرانی آنجا دلشان برای ایران می‌تپد و ما دوست داریم ایرانی‌ها در فیلم‌ها نقش محوری داشته باشند و موفقیت‌ها و غم‌های آنها را به تصویر بکشیم. در اول داستان اشاره‌ای که به مواد مخدر و الکل می‌کنیم برای این نیست که بگوییم این کابوس‌ها بر اثر آن بوده است هر کدام از ما وقتی مشکلی پیش می‌آید می‌خواهیم با چیزی آن را توجیه کنیم و مواد مخدر و الکل برای همین بود.

    درمنش درباره حضور پیدا نکردن شهاب حسینی اظهار کرد: همه شما در فضای مجازی دیدید که او نسبت به فجر چه عقیده‌ای دارد ما تلاش کردیم ایشان بیاید ولی به دلیل مشغولیت فیلمبرداری نتوانستند. البته قرار است نوزدهم در اکران مردمی حضور داشته باشد.

    آهاری درباره استفاده از الگوهای هالیوودی و الگوبرداری از فیلم «شاینیگ» بیان کرد: من شاینینگ را دیده ام و آن را دوست دارم قطعاً الهاماتی گرفته شده است ولی لزوماً برنامه ریزی نشده که بر اساس آن حرکت کنیم و بگوییم دقیقاً شبیه «شاینینگ» باشد. ژانر این فیلم در آمریکا به عنوان فیلم وحشت شناخته نمی‌شود بلکه یک فیلم سایکودرام است هرچند برای ترس از ابزارهای هالیوودی استفاده شده ولی این ترس از درون آدم‌ها می‌آید.

    آهاری گفت: من چند روزی که به اینجا آمده ام بررسی می‌کنم تا ببینم بیننده ایرانی چه برخوردی با فیلم دارد ولی ما «آن شب» را با نگاه بیننده جهانی ساختیم برای مثال آمریکایی‌ها این فیلم را دوست داشتند و امیدوارم این اتفاق در ایران هم رخ دهد.

    میلاد جرموز نویسنده این اثر بیان کرد: من فیلم‌های مختلف در این زمینه را دیده ام ولیکن من از زمانی که فیلمنامه را نوشتم هیچ پیش زمینه‌ای نداشتم اما این طبیعی است که موضوعاتی در ذهنمان رسوخ کند و تأثیر بگذارد.

    جرموز مطرح کرد: ما در این اثر اصلاً به جهان‌های موازی نپرداخته‌ایم.

    درمنش درباره موسیقی «آن شب» گفت: موسیقی خوب آنی است که خودش را نشان ندهد و در فیلم حل شده باشد. برای موسیقی این فیلم با چند آهنگساز خوب صحبت کردیم و کارهای خوبی هم ارائه دادند اما تمام فیلمسازانی که می‌خواهند فیلم اولشان را بسازند باید هرآنچه می‌خواهند تحریر شود. وقتی کسی نتواند خود را با کارگردان سینک کنند اتفاق خوبی نمی‌افتد و…

    آهاری عنوان کرد: آهنگساز ما از همان جوان‌های نسل جدید است که در آمریکا زندگی می‌کند ولی به ایران عشق دارد.

    درمنش توضیح داد: در دنیا اگر قرار باشد شبیه هالیوود بسازیم نه می‌توانیم و نه ضرورتی دارد چون آنها امکانات زیادی دارند اما ما در مضمون و محتوا می‌توانیم گوی سبقت را برباییم. در آمریکا موضوعاتی این چنینی که مختص جهان شرق است و می‌تواند در زندگی شرقی‌ها جاری باشد، جذاب است. عزیزانی که وارد تهیه کنندگی این اثر شدند ابتدا نگاه صنعتی داشتند و نگاه ایدئولوژیک نداشتند. حاصل این فیلم یک الگو است که به نظرم جواب می‌دهد.

    این کارگردان در پاسخ به این سوال که پلان به پلان این فیلم کپی است، بیان کرد: نظر شما محترم است ولی این سلیقه‌ای است شما می‌توانید سطح یا عمق فیلم را ببینید. شما می‌گوئید من دزدی کرده ام ولی سعی می‌کنم در فیلم بعدی دزدی نکنم.

    جانشین طراح صحنه این فیلم در پایان گفت: صحنه ما در سه لوکیشن بود که زحمت زیادی برای پیدا کردن لوکیشن‌ها کشیده شد. تمام چهره‌هایی که در هتل دیدیم نشان دهنده درونیات آدم‌هاست که گاهی پنهان کاری می‌کنند بنابراین به تمام نشانه‌ها فکر شده بود.