برچسب: نویسندگی

«گهواره سکوت» در هند به نمایش درمی‌آید

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، فیلم کوتاه «گهواره سکوت» به تهیه کنندگی مشترک انجمن سینمای جوانان رودبار و مصطفی مهربان در بخش مسابقه سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی JEHLUM هند هم به نمایش درخواهد آمد.

جشنواره بین‌المللی JEHLUM  هند با هدف خاص حمایت و ترویج عکاسی واستعداد فیلمبرداری تاسیس شده است تا فیلم‌هایی با طیف گسترده‌ای از تجربیات فیلمسازان را به نمایش و داوری بگذارد.

در  خلاصه داستان «گَهوارهِ سکوت» آمده است: «رسول باید گهواره‌ای را به همسر دوست شهیدش برساند. با بازگشت موقتی رسول از جنگ و جنوب به شمال ایران، لعیا قصد دارد این‌بار با او به جنگ برود. گهواره بهانه‌ای می‌شود تا رسول از خواسته همسرش، لعیا سر باز زند.»

عوامل دیگر این فیلم کوتاه ۱۳ دقیقه‌ای عبارتند از نویسنده و کارگردان: مصطفی مهربان، مدیرفیلمبرداری: مجتبی کوهکن، صدابرداران: مهرداد معظمی، تدوین‌ و صداگذاری: مجتبی کوهکن، طراح صحنه و لباس: مصطفی مهربان بازیگران: آناهیتا خسروی، اکرم رادنیا، حدیقه سمیع‌پور، کاظم نظری، مریم داداشی، دستیار کارگردان: مرتضی غلامی، دستیارتصویر: امیر کوهکن، عکاس و منشی صحنه: مرضیه حیدری، تهیه‌کننده: انجمن سینمای جوانان رودبار و مصطفی مهربان.

اختتامیه سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم JEHLUM  هند، ۱۰ می برابر با ۲۱ اردیبهشت در منطقه بانگالوره، واقع در ایالت کارناتاکا این کشور برگزار می‌شود.

فیلم پرویز شهبازی هم اکران اینترنتی می‌شود/نمایش«طلا» از چهارشنبه

به گزارش خبرگزاری مهر، پس از اکران موفق فیلم «خروج» ساخته ابراهیم حاتمی کیا در قالب سینمای آنلاین «طلا» به کارگردانی پرویز شهبازی دومین فیلمی است که این مسیر را ادامه می‌دهد.

این فیلم که درامی اجتماعی به تهیه کنندگی مشترک رامبد جوان و محمد شایسته است، نامزدی ۲ سیمرغ بلورین جشنواره سی‌وهفتم را در کارنامه دارد.

بلیط فروشی از طریق ۲ پلتفرم پخش آنلاین فیلیمو و نماوا انجام می‌گیرد و کاربران می‌توانند در یک بازه زمانی ۶ ساعته فیلم خریداری شده را تماشا کنند.

«طلا» که بازیگرانی چون نگار جواهریان، هومن سیدی، طناز طباطبایی، هدی زین‌العابدین، احترام برومند و مهرداد صدیقیان در آن ایفای نقش می‌کنند چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت از طریق اکران آنلاین در فیلیمو و نماوا به نمایش در خواهد آمد.

در خلاصه داستان این درام اجتماعی آمده است: راهی برای پول دارشدن، خسته از نگاه تحقیر آمیز دور و بری ها، احساس تباهی از کارکردن برای دیگران؛ اینها دلایلی است که سه نفر را به هم وصل کرده تا یک کار و کاسبی راه بیندازند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، مهلت ارسال آثار به نخستین دوره جشنواره سراسری فیلم  کوتاه و عکس موبایلی «خونه بهار» تا ۳۱ اردیبهشت ۹۹ تمدید شد.

این جشنواره توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان البرز و انجمن سینمای جوانان این استان با همکاری موسسه سینمایی نقطه دید برتر (pov)، با موضوع «در خانه می‌مانیم» برگزار می شود.

تمامی مراحل برگزاری جشنواره (دریافت، نمایش، داوری، اختتامیه و … ) به صورت مجازی برگزار خواهد شد.

جشنواره «خونه بهار» با هدف تشویق هموطنان به ماندن در خانه و قطع زنجیره شیوع ویروس کرونا شکل گرفته و آثاری که در فضای خارج از خانه و با ایجاد ریسک ابتلا به بیماری تولید شوند از چرخه بررسی آثار خارج می شوند.

موضوعات جشنواره عبارتند از دورهمی‌های خانوادگی، ورزش در خانه، بهداشت فردی و عمومی، سرگرمی و بازی‌های خانوادگی، آیین‌های نوروزی، پلیس؛ امنیت و خانواده، ماه مبارک رمضان و خانواده.

این جشنواره در ۲ بخش اصلی بدون محدودیت سنی و بخش ویژه کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۶ سال برگزار می شود.

شرایط شرکت در جشنواره عبارتند از  ۱) حداڪثر مدت زمان هر فیلم  ۳ دقیقه باشد. ۲) فیلم‌ها و عکس‌ها حتما در فضای خانه و با موضوع جشنواره باشد. ۳) فیلم و عکس ارسالی بعد از رویت و تایید از طریق ستاد جشنواره در فضای مجازی منتشر خواهد شد. ۴)  فیلم‌ها ارسالی باید با موبایل، تصویربرداری شود و باید با حجم پایین و فرمت‌های قابل پخش در فضای مجازی (می‌تواند با تدوین و صداگذاری  یا بدون تدوین) باشد.

آثار ارسالی  باید، همراه با مشخصات اثر و کارگردان به شماره ۰۹۰۳۳۵۴۱۵۲۹ از طریق برنامه های موبایلی سروش، ایتا واتس اپ یا تلگرام و یا آدرس ایمیل povcinema@gmail.com ارسال شوند.

شماره تماس دبیرخانه : ۳۲۵۲۱۶۸۱-۰۲۶

صفحه جشنواره در اینستاگرام @pov.festival.ir

فوتبال و سینما فراتر از یک اتفاق ساده هستند

به گزارش خبرنگار مهر، مجموعه مستند «دریبل» به تهیه‌کنندگی عطا پناهی و کارگردانی پدرام بهرامی در ۱۰ قسمت ۳۰ دقیقه‌ای به قلم مهدی اسدزاده تولید شده است و تلاش می‌کند با نگاه جدید و از دریچه‌ای متفاوت، تحلیل دیگری از فوتبال و حواشی آن ارائه دهد. این مستند که جمعه‌ها ساعت ۱۹ از شبکه مستند پخش می‌شود، نگاهی دارد به روابط پنهان و دست‌های پشت پرده‌ای که در حوزه فوتبال نقش دارند و به ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به موضوع فوتبال می‌پردازد. به همین دلیل با عطا پناهی تهیه‌کننده این مجموعه مستند که پیش از این هم سابقه ساخت مستند با موضوع فوتبال را در کارنامه دارد، به گفتگو پرداخته‌ایم.

این مستند ساز و تهیه‌کننده سینمای مستند درباره چگونگی شکل گیری ایده و نحوه ساخت مجموعه مستند «دریبل» با محوریت فوتبال گفت: پیش از این ۲ مستند به نام‌های «رؤیای مسی» و «بازگشت‌های بزرگ» که هر ۲ موضوعی فوتبالی داشتند در کارنامه‌ام بود و خوشبختانه استقبال خوبی از این مستندها شد و شبکه‌های مختلف آنها را پخش کردند. اما حتی این مستندها هم آن چیزی نبودند که من دوست داشتم درباره فوتبال ساخته شود و به دنبال موضوعات جذاب دیگری بودم.

قدرت شگفت‌انگیز فوتبال و سینما

وی بیان کرد: بنظرم فوتبال و سینما فراتر از یک اتفاق ساده هستند و قدرت شگفت‌انگیزی دارند و حرف‌های بیشتری پشت ظاهرشان نهفته است. به عنوان یک مستندساز دوست داشتم عمیق‌تر به این ماجرا نگاه کنم به همین علت تصمیم گرفتم مجموعه مستند «دریبل» را بسازم. در این مستند از زوایای مختلف به دنیای فوتبال نگاه شده و این همان چیزی است که برایم جذابیت داشت.

پناهی ادامه داد: وقتی تصمیم به ساخت «دریبل» گرفتم با مهدی زارعی که پژوهش‌گر در حوزه ورزش است صحبت کردم و وی تحقیقات و پژوهش را در زمینه فوتبال و حواشی آن آغاز کرد. در این مستند به مضامینی مانند میهن‌پرستی، اقتصاد، سیاست، اسطوره در کنار فوتبال پرداخته شده است. وقتی مراحل تحقیق به اتمام رسید از مهدی اسدزاده که نویسنده توانایی است و به فوتبال هم علاقه دارد خواستم تا متن مستند را با توجه به نتیجه تحقیقات بنویسد و او هم به خوبی از پس این کار برآمد و نریشن‌های جذابی برای «دریبل» نوشتند در نهایت با توجه به شناختی که از پدرام پناهی داشتم مسئولیت کارگردانی و تدوین را به وی سپردم که نتیجه نهایی به نظرم خیلی مطلوب شده و عاشقان فوتبال از دیدن «دریبل» لذت خواهند برد.

تهیه‌کننده مجموعه مستند «دریبل» همچنین درباره نحوه دستیابی به تصاویر آرشیوی استفاده در این کار اظهار داشت: رسیدن به یک ساختار تصویری ناب، خلاقانه و هوشمندانه برایمان بسیار مهم بود چون اصولاً فوتبال مقوله بسیار مهمی است و به همین دلیل ابتدا تصاویر آرشیوی را با دقت و وسواس بسیار زیادی تهیه کردیم و وقتی ریتم تدوین شکل گرفت و درباره آن با پدرام بهرامی کارگردان مجموعه به توافق رسیدیم، در جهت همان ریتم شروع کردیم به تهیه تصاویر تولیدی مبتنی بر قاب بندی‌ها و مدلی که مد نظرمان بود. در واقع برای‌مان مهم بود تصاویر تولیدی با تصاویر آرشیوی و نوع تدوین‌مان کاملاً همخوانی داشته باشد.

فوتبال هم مانند سینما زبانی مشترک و جهانی است

پناهی در پاسخ به این پرسش که فکر می‌کند مخاطبین «دریبل» بیشتر علاقه‌مندان سینما باشند یا تماشاگران فوتبال تاکید کرد: فوتبال محور اصلی این مستند است و ما با استفاده از ظرفیت و جذابیت مدیوم سینما نگاهی تخصصی به آن داشتیم. برای مثال در قسمتی که به اقتصاد و فوتبال پرداختیم منظورمان اقتصاد و رابطه‌اش با فوتبال در تمامی کشورها بود. در این زمینه مثال‌هایی در فیلم مطرح می‌شوند و گاهی در این مثال‌ها به ایران هم اشاره می‌شود و تصاویری آرشیوی و تولیدی از فوتبال ایران پخش می‌شود. فوتبال هم مانند سینما زبانی مشترک و جهانی است که نیاز به ترجمه ندارد. به همین علت من فکر می‌کنم «دریبل» مخاطبی جهانی دارد و هر شخصی که یکبار فوتبال تماشا کرده باشد می‌تواند مخاطب «دریبل» باشد.

این مستندساز همچنین درباره واکنش مخاطبان نسبت به این مجموعه مستند گفت: تعداد زیادی سریال و مستند ساخته‌ام و «دریبل» جزو بهترین‌ها بوده و بازخوردهای مثبت به آن بیشتر از سایر کارهایم بوده است. در فضای توئیتر مخاطبان و کاربران درباره این مستند با هشتک دریبل به صحبت می‌پردازند و نظرات‌شان را با هم به اشتراک می‌گذراند که برای‌مان واقعاً باعث خشنودی است. همچنین در اینستاگرام پست‌هایی را درباره «دریبل» می‌بینم و همه این بازخوردهای خوب خستگی کار را از تن‌مان به در می‌کند و نشان می‌دهند مسیری که طی کردیم درست بوده است.

خاموشی «قلب تئاتر» در روزهای کرونایی/ این «خاطرات» هنوز زنده است

خبرگزاری مهر-گروه هنر- فریبرز دارایی؛ از کنارش که عبور می‌کنید ساکت است، سکوتی نه از سر رضا بلکه به اجبار زمانه. طی ۴۲ سال گذشته چنین ساکت نبوده زیرا لقب «قلب تپنده تئاتر ایران» را داشته و حالا حالاها با وجود زیاد شدن سالن‌های تئاتر خصوصی و غیر خصوصی، خواهد داشت.

این روزها این ساختمان گرد تئاتری در خود فرو رفته، نه از روی بی‌توجهی دوستدارانش که از سر ویروسی که تئاتری و غیر و تئاتری را اسیر خود کرده است.

شاید طی ۴ دهه گذشته تئاتر شهر اینقدر در لاک تنهایی خود فرو نرفته بود، حتی در ۳ مرحله بازسازی که اولی در نیمه دوم دهه ۸۰ و ۲ دیگر در دهه ۹۰ بود هم اینقدر طعم تلخ تنهایی را نچشیده بود.

یادش بخیر چه بروبیایی داشت؛ حتی آن زمان‌هایی که سالن‌هایش میزبان اجراهای کم رمق و کم رونق هم بود باز جنب و جوش گروه‌های تئاتری و رفت و آمد مخاطبان هر چند کم، در درونش جاری بود.

چه روزها و خاطراتی که تئاتر شهر از بزرگانی که نامشان ماندگار است و جوانانی که برای خود صاحب نام شده اند، با خود به همراه دارد.

سالن اصلی که این روزها دکور و صحنه خالی از اجرای «قهوه قجری» آتیلا پسیانی را در خود جای داده، برای خود جایگاهی دارد. تا قبل از ورود کرونا و چنبره زدن بر صحنه تئاتر، در این سالن نوید محمدزاده، هوتن شکیبا، اصغر پیران، نوید جهانزاده و روح الله حق گوی لسان روی صحنه بودند و مخاطب روی صندلی‌ها ولی حالا خالی از هر بازیگر و تماشاگری است. زمانی پسیانی روی همین صحنه با رضا کیانیان «پرفسور بوبوس» را با مخاطبان تجربه کردند.

روزی در این سالن  رکن‌الدین خسروی «باغ آلبالو» را با آرمان امید و رویا تیموریان و مژده شمسایی به صحنه برده بود و حمید سمندریان نیز «ازدواج آقای می‌سی سی پی» خود را با همای روستا و احمد آقالو، «دایره گچی قفقازی» را با سعید پورصمیمی و آزیتا حاجیان و آخرین اجرایش که «ملاقات بانوی سالخورده» بود. سالن اصلی به یاد دارد که سمندریان بعد از بازسازی تئاتر شهر در نیمه دوم دهه ۸۰ و با وجود اینکه هنوز سالن آمادگی میزبانی نداشت گفت که باید چراغ تئاتر را روشن نگه داشت و آخرین ملاقات خود با تئاتر و تئاتر شهر را به صحنه برد.

سالن اصلی که حالا صندلی‌های خالیش نظاره‌گر صحنه آن هستند روزگاری میزبان «مجلس شبیه در ذکر مصائب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین» بهرام بیضایی بود که ذکر مصائب استاد از زبان علی عمرانی بر صحنه نیمه کاره ماند ولی نام بیضایی در تئاتر ایران مستدام.

مگر صدای جامه‌دار علی رفیعی در خاطرات و کابوس‌هایی که از قتل میرزاتقی خان فراهانی بر صحنه این سالن شنیده شد از خاطر پاک می‌شود یا اجرای درخشان «شیون و استغاثه پای دیوار بزرگ شهر» و «در مصر برف نمی‌بارد».

یاد کارگردانی رضا ژیان بر دیوارهای سالن اصلی حک شده وقتی «دوستان با محبت» را با بازی حمید جبلی و اکبر عبدی به صحنه برد.

خسرو شکیبایی در سالن اصلی «شاهزاد و گدا» را با هادی مرزبان تجربه کرد و جمشید مشایخی آخرین تجربه بازیگریش بر صحنه تئاتر با «شب روی سنگفرش خیس» مرزبان در سالن اصلی تئاتر شهر رقم خوردمنیژه محامدی در این سالن «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» با بازی آتیلا پسیانی، محسن زهتاب، دانیال حکیمی، حسین محب اهری و سیروس گرجستانی و «سووشون» را بازی افسانه بایگان به صحنه برد.

پرویز پرستویی سال ۶۷ با «مریم و مرداویج» بهزاد فراهانی در این سالن ۵۷۹ نفری روی صحنه رفت و بعدها با «عشق آباد» داود میرباقری باز هم این تجربه را تکرار کرد.

مهدی فتحی در «دندون طلای» داود میرباقری به همراه داریوش ارجمند بر صحنه سالن اصلی خوش درخشید؛ نمایشی که تهیه کننده آن عبدالله اسکندری بود.

خاطره اجرای نمایش‌های «پیروزی در شیکاگو» و همچنین «ریچارد سوم» داود رشیدی با حضور سعید پورصمیمی، جمشید لایق و فاطمه معتمدآریا در یادها مانده است و آخرین اجرای رشیدی یعنی «منهای دو» در سالن اصلی که نقش آفرینان اصلی‌اش حسن معجونی و سیامک صفری بودند؛ پیرمردهایی که قصد دارند آخرین لحظات عمر خود را به گونه‌ای دیگر رقم بزنند.

خسرو شکیبایی در سالن اصلی «شاهزاد و گدا» را با هادی مرزبان تجربه کرد و جمشید مشایخی آخرین تجربه بازیگریش بر صحنه تئاتر با «شب روی سنگفرش خیس» مرزبان در سالن اصلی تئاتر شهر رقم خورد. اکبر رادی بسیاری از نمایشنامه‌های خود را با کارگردانی مرزبان در این سالن تئاتری، روی صحنه دید.

ایرج راد با «دکتر کنوک» کارگردانی در سالن اصلی را تجربه کرد و رضا صابری با «خانات» خود را به تئاتر ایران معرفی کرد. اسماعیل خلج در همین سالن «از نو شکفتن و مرگ» را به تصویر کشید.

قطب‌الدین صادقی «سی مرغ سیمرغ»، «هملت» و دیگر نمایش‌های برگرفته از آیین‌های کهن ایرانی را در سالن اصلی به صحنه برد و مهران مدیری بازیگری تئاتر را با صادقی در این سالن تجربه کرد.

«مجلس ضربت زدن»، «اسب‌ها»، «خورشید کاروان» و «پنجره فولاد» از جمله تجربیات نمایش‌های با موضوع دینی و مذهبی سالن اصلی تئاتر شهر بودند که هر کدام مخاطبان علاقه مند به این آثار را روی ۵۷۹ صندلی سالن نشاندند؛ آثاری ثبت‌شده از قلم بهرام بیضایی، محمد رحمانیان و مهدی متوسلییاد اجرای نمایش‌های «گوریل پشمالو» و «دشمن مردم» اکبر زنجانپور بخیر که برای مخاطبان تئاتر تماشای این آثار در بزرگترین سالن تئاتر شهر چقدر لذتبخش بود. بهروز غریب پور نیز «کلبه عمو تم» را در همین سالن بنا کرد.

در همین سالن بود که پری صابری مخاطبان را با تجربه ملاقات شمس و مولانا در «شمس پرنده» مواجه کرد.

شهاب حسینی خیلی قبل تر از اینکه به فکر «اعتراف» در سالن اصلی تئاتر شهر بیفتد، با «کرگدن» فرهاد آییش صحنه سالن اصلی را تجربه کرد و علی نصیریان آخرین بار با نمایش «هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک» آییش روی این صحنه رفت و در پشت صحنه آن تصویر تلاقی نگاه‌های عزت الله انتظامی و علی نصیریان در اتاق گریم سالن اصلی، توسط هادی نوید عکاس ماندگار شد.

در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ سالن اصلی تئاتر شهر از نسل‌های مختلفی میزبانی کرد که خود از جمله چهره‌های شناخته شده تئاتر ایران هستند؛ حمید امجد، محمد رحمانیان، مجید جعفری، محمود عزیزی، امیر دژاکام، علی پویان، جلال تهرانی، نادر برهانی مرند، حسین کیانی و کوروش نریمانی و حمیدرضا نعیمی. بعدها در دهه ۹۰ نیز جوان‌هایی همچون علی نرگس‌نژاد، همایون غنی‌زاده، نیما دهقان، شهاب حسینی، خیرالله تقیانی پور و ایمان افشاریان نیز وارد سالن اصلی شدند و تجربه کار در این ویترین مجموعه تئاتر شهر را در کارنامه فعالیت‌های خود به ثبت رساندند.

«مجلس ضربت زدن»، «اسب‌ها»، «خورشید کاروان» و «پنجره فولاد» از جمله تجربیات نمایش‌های با موضوع دینی و مذهبی سالن اصلی تئاتر شهر بودند که هر کدام مخاطبان علاقه مند به این آثار را روی ۵۷۹ صندلی سالن نشاندند؛ آثاری ثبت‌شده از قلم بهرام بیضایی، محمد رحمانیان و مهدی متوسلی.

یادش بخیر در همین سالن بود که نمایش «ها هملت» مارکوس زونر سوئیسی به صحنه رفت و کارگردان به همراه همسرش نمایشنامه «هملت» شکسپیر را روی ۲ چهارپایه اجرا کردند و مخاطبان طی ۲ ساعت چشم از صحنه نمایش برنداشتند. روبرتو چولی «خانه برناردا آلبا» را به سالن اصلی آورد و گروه «فرایبورگ» آلمان با نمایش «پارسیفال» تماشاگر را با خود در این سالن همراه کرد.

لابی سالن خالی است و گیشه فروش بلیت مدت‌هاست که خاک می‌خورد؛ کرونا چه سخت خود را به این بنای با هویت تئاتری تحمیل کرده است. تنها جمشید رفیعی، محمد گودرزی، عارف پیری زاده و سروان عبدالهی از اعضای بخش حراست و حفاظت مجموعه تئاتر شهر چهره‌های حاضر در لابی هستند که با وجود تعطیلی، تئاتر شهر را رها نکرده‌اند.

کافه تریای سالن اصلی نیز همپای سالن سال‌های سال شاهد آمد و شد هنرمندان چه آن‌ها که در نمایش‌ها حضور داشتند و چه آن‌ها که قرار بود نظاره‌گر تلاش دوستان خود باشند بود و مخاطبانی که تماشاگر بودند. زمانی علی صلاحی «عصری با نمایش» را در کافه تریای اصلی راه انداخت که طی آن هنرمندان و گروه‌های مختلف آثار نمایشی را در قالب نمایشنامه خوانی اجرا می‌کردند؛ «عصری با نمایش» حال و هوایی داشت و استقبال از آن قابل توجه.

علی روزدار با قفسه کتاب‌های خود چهره شناخته شده کافه تریای سالن اصلی است که سال‌ها هنرمندان و مخاطبان خریدار کتاب‌های مختلفش هستند، مردی که در زمان خلوتی کار، همیشه در حال مطالعه کتاب است.

اما حالا کافه تریای تئاتر شهر خالی است و چراغ هایش خاموش و خبری از قفسه‌های کتاب و علی روزدار نیست.

برای رسیدن به دیگر سالن‌های مجموعه تئاتر شهر و تماشای آثار باید از لابی سالن اصلی خارج و از ضلع شرقی بنا وارد لابی سالن‌های چهارسو و سایه و از ضلغ غربی وارد لابی سالن قشقایی شوید. از در ورودی مجاور حراست مجموعه نیز راه به سمت کارگاه نمایش یا پلاتواجرای فعلی دارد.

البته زمانی تئاتر شهر ۳ سالن دیگر هم داشت که هر کدام خاطراتی دارند که با حذف شان از مجموعه سالن‌های تئاتر شهر همچنان در اذهان هنرمندان و مخاطبان تئاتر باقی است؛ سالن شماره ۲، سالن خورشید و تالار نو.

در سالن شماره ۲ بود که رضا عطاران و مهناز غمخوار با «بچه‌های تابستان» حسن حامد روی صحنه رفتند و وحید رهبانی «در انتظار گودو» را تجربه کرد با بازی محمدرضا جوزی، رضا مولایی و مهدی بجستانی. در همین سالن بود که حامد محمدطاهری «آنتیگونه» را اجرا کرد و حسن معجونی «در مضار توتون» را به صحنه برد. یاد اجرای «بحرالغرایب» آتیلا پسیانی و «لوله» نیما دهقان در این سالن هم بخیر. حالا سالن شماره ۲ تبدیل به سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر شده ولی راهروهای طبق سوم مجموعه خاطره صف مخاطبان برای ورود به این سالن را در خاطر خود حفظ کرده‌اند.

سالن خورشید نیز پشت سالن قشقایی بود و حالا لابی و کافه تریای این سالن شده. این فضا که بدون استفاده بود و سپس تبدیل به سالنی تئاتری شد خود یادآور یکی از اتفاقات تئاتری ایران بعد از پیروزی انقلاب بود؛ احیای این فضا و تولید و اجرای نمایش «سیاها» به کارگردانی حامد محمدطاهری و پس از  آن نیز اجراهای مختلفی در این سالن به صحنه رفتند از جمله «کلفت ها» محمد عاقبتی و …

در میان سالن خورشید و تالار نو، کارگاه نمایش از دیرباز قرار دارد که خودش دارای خاطرات متعددی است از اجراهای تئاتری گرفته تا رپرتوآر اجراهای کارگاه نمایش در زمان مدیریت محمودرضا رحیمی که هنرمندانی چون رضا گوران، آروند دشت‌آرای، رضا کشاورز و هادی کمالی‌مقدم در آن رپرتوآر آثارشان را به صحنه بردندتالار نو مجموعه نیز یکی دیگر از فضاهای بلااستفاده بود که توسط وحید رهبانی و گروهش با نمایش «کرگدن» احیا شد و اجراهای متعددی از جمله «پای دیوار بزرگ شهر» حسن معجونی، «آنتیگونه در نیویورک» محمودرضا رحیمی، «نجواهای شبانه» عباس غفاری و «هالما و رینا» کتایون حسین زاده و… . حالا تالار نو جای خود را به پلاتوی تمرین ۲ تئاتر شهر داده است.

اما در میان سالن خورشید و تالار نو، کارگاه نمایش از دیرباز قرار دارد که خودش دارای خاطرات متعددی است از اجراهای تئاتری گرفته تا رپرتوآر اجراهای کارگاه نمایش در زمان مدیریت محمودرضا رحیمی که هنرمندانی چون رضا گوران، آروند دشت‌آرای، رضا کشاورز و هادی کمالی‌مقدم در آن رپرتوآر آثارشان را به صحنه بردند. یاد اجرای «ولپن» مهدی کوشکی، «رومئو و ژولیت» هادی حجازی فر، «زمین و چرخ» زهرا صبری، «هدیه مرموز» یاسر خاسب در این سالن بخیر.

سالن چهارسو و سایه و قشقایی هم که هر کدام شاهد اجراهای درخشان متعددی بوده اند، اجراهایی که هر کدام در خاطره جمعی هنرمندان و مخاطبان تئاتر ایران به ثبت رسیده اند؛ «پچپچه‌های پشت خط نبرد» علیرضا نادری، «مکبت» فرهاد مهندس پور، «ایکارو» بهروز غریب پور، «کارنامه بندار بیدخش» بهرام بیضایی، «بازی استریندبرگ» حمید سمندریان، «کلفت‌ها» علی رفیعی، «نوای اسرارآمیز» سهراب سلیمی، «دیوان تئاترال» محمود استادمحمد، «پوف و بدنسازی» هوشنگ حسامی، «هرا» نصرالله قادری، «معرکه در معرکه» سیاوش طهمورث، «سعادت لرزان مردمان تیره روز» محسن علیخانی، «شب‌های آوینیون» کوروش نریمانی، «آغامحمدخان کالیگولا» سیروس شاملو، «رژیستورها نمی‌میرند» حسین کیانی، «مرگ فروشنده» نادر برهانی مرند، «نیلوفر آبی» حمید امجد، «پل» محمد رحمانیان، «یک دقیقه سکوت» محمد یعقوبی، «خواب در فنجان خالی» کیومرث مرادی، «خانه در گذشته ماست» حامد محمدطاهری، «دن کیشوت» علی‌اصغر دشتی، «غلتشن ها» حمید پورآذری، «خرس و خواستگاری» حسن معجونی، «یرما» رضا گوران، «سحوری» قطب‌الدین صادقی، «ددالوس و ایکاروس» همایون غنی‌زاده، «شب‌نشینی در جهنم» مهرداد رایانی مخصوص، «واقعیت اینه که خورشید دور ما می‌گرده» سیامک احصایی، «تجربه‌های اخیر» امیررضا کوهستانی، «حسن و دیو راه باریک پشت کوه» افشین هاشمی، «زمین مقدس» ایوب آقاخانی، «آبگوشت زهرماری» آرش آبسالان و… .

هنرمندان و مخاطبانی که در ساختمان گرد تئاتر ایران حضور داشتند و رفت و آمد می‌کردند گفته‌ها و ناگفته‌های زیادی را درباره تجربیات خود به همراه دارند از اجراهای تئاتری گرفته تا روزهای پرشور برگزاری جشنواره‌های تئاتر فجر در دهه ۷۰. خاطره حضور در اتاق روابط عمومی با مدیریت محمد بهرامی، خاطره هم‌کلام شدن با عمو حاتم داودی، خاطره خرید چای و بیسکوئیت از عمو اسکندر در راهروی زیرزمین تئاتر شهر، کارگاه دکور با بچه‌های فنی‌اش، کارگاه خیاطی و سالن تمرین روی پشت بام تئاتر شهر به همراه کتابخانه‌ای که تنها بازمانده از آن ایام بر بام قلب تپنده تئاتر ایران است و…

این روزها هم هنرمندان و مخاطبان تئاتر و هم مجموعه تئاتر شهر دلتنگ یکدیگرند تا روز بار دیگر در قلب تپنده تئاتر ایران گردهم جمع شوند و این بار قدر بودن با یکدیگر را بیش از پیش بدانند. به امید روزی که کرونایی در میان نباشد و تئاتر شهر با حضور فعالان و علاقه مندان تئاتر به حیات پرخاطره و تأثیرگذار خود ادامه دهد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی بنیاد فرهنگی روایت فتح، با پیشنهاد سید محمد یاشار نادری رئیس بنیاد فرهنگی روایت فتح، مسعود نجابتی با حکم رئیس سازمان بسیج مستضعفین به‌عنوان دبیر ششمین جشنواره جهانی هنر مقاومت منصوب شد.

مسعود نجابتی که از مدیران سابق انجمن هنرهای تجسمی انقلاب و دفاع مقدس و از چهره‌های شاخص حوزه هنرهای تجسمی است که علاوه بر مدیریت بر کانون هنر شیعی، مدیر تربیت طیف گسترده‌ای از هنرجویان در داخل و خارج از کشور را بر عهده داشته است.

ششمین جشنواره جهانی هنر مقاومت در ۸ رشته نقاشی، کاریکاتور، مجسمه‌سازی، پوستر، عکس، تایپوگرافی، تصویرسازی، پرچم و کتیبه در سال جاری انشا الله برگزار خواهد شد.

همچنین پیش‌تر نیز با حکم سردار سلیمانی رئیس سازمان بسیج مستضعفین حمید نیلی به‌عنوان دبیر هفدهمین دوره جشنواره تئاتر مقاومت منصوب‌شده بود.

«کووید ۱۹ ثانیه» به زودی آماده نمایش می‌شود

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، تولید فیلم کوتاه ۵ دقیقه‌ای اپیزودیک «کووید ۱۹ ثانیه» در راستای فرهنگسازی و حس مسئولیت‌پذیری جامعه سینمای انیمیشن در قبال بحران کرونا در ایران، ساخته شده است.

این فیلم که همزمان با شیوع ویروس کووید ۱۹ و با حمایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در خط تولید قرار گرفت، به زودی آماده نمایش شده و از برخی شبکه‌های تلویزیونی و فضای مجازی پخش خواهد شد.

این اثر اپیزودیک در قالب انیمیشن‌های کوتاه ۱۹ ثانیه‌ای به بیان اموری می‌پردازد که باید در زمان قرنطینه جدی گرفته شوند.

«کووید ۱۹ ثانیه» با تکنیک دیجیتال کات‌آوت ساخته می‌شود و علاوه بر کاراکتر اصلی شیر که خود را در خانه قرنطینه کرده است، یک گورخر که شکار شیر است و یک گاومیش آفریقایی، کاراکترهای فرعی این فیلم انیمیشن اپیزودیک را تشکیل می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پروژه، فیلم سینمایی «سیمین» به تهیه کنندگی و کارگردانی مرتضی آتش زمزم در هفدهمین جشنواره بین المللی فیلم سالنتو در کشور ایتالیا شرکت خواهد داشت. این رویداد سینمایی یکم تا ششم سپتامبر برابر با ۱۱ تا ۱۶ شهریورماه برگزار خواهد شد.

«سیمین» فیلمی درباره علت خشک شدن زاینده رود و تاثیرات آن بر زندگی مردم به ویژه کشاورزان است. قصه در فضایی استعاری روایت می شود و کاراکتر مادر در آن نمادی از آب و رودخانه است. قصه این فیلم برداشتی از مستند «رودی که کشته شد» است که بدون پرده به مشکلات اصلی زاینده رود و روند خشک شدن آن می پرداخت و سال ۹۳ در شانزدهمین جشن مستند سینمای ایران به عنوان بهترین فیلم برگزیده شد.

«سیمین» به عنوان فیلم افتتاحیه سی و یکمین جشنواره بین المللی کودک و نوجوان اصفهان اکران شده بود. این فیلم پیشتر در دهمین جشنواره بین المللی فیلم جاگران دهلی در هند نیز شرکت داشت و سال گذشته در فستیوال مردم و محیط زیست ایرکوتسک روسیه نیز جایزه ویژه هیأت داوران را تصاحب کرده بود. مسئولیت پخش جهانی فیلم را سولماز اعتماد بر عهده دارد.

بازیگران فیلم عبارتند از محمدرضا هدایتی، لاله اسکندری، محمد فیلی، جمشید صدری، پری کربلایی، سپیده مظاهری، مریم نقیب الذاکرین و بازیگران کودک و نوجوان امیرعباس رضایی و مریم عرب جعفری.

این فیلم با مشارکت بنیاد سینمایی فارابی تولید شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن عکاسان خانه تئاتر، پری ناز آل آقا رئیس هیأت مدیره انجمن عکاسان خانه تئاتر و دبیر پویش «گالری مجازی» اعلام کرد با توجه به استقبال از این حرکت فرهنگی و هنری، هیأت مدیره انجمن عکاسان خانه تئاتر تصمیم گرفت تا گام دوم پویش را برای تمام علاقه مندان به عکاسی تئاتر از سراسر کشور برپا کند.

آل آقا ادامه داد: پویش «گالری مجازی» با هدف حمایت از عکاسان عضو خانه تئاتر در شرایط فوق العاده پیش آمده ناشی از انتشار ویروس کرونا راه اندازی و با استقبال جامعه عکاسان تئاتر مواجه شد. همین امر باعث شد تا ما در ستاد برگزاری، فراخوان ۲ «گالری مجازی» را منتشر کنیم. در این گام کلیه علاقه مندان به عکاسی تئاتر در سرتاسر کشور می‌توانند آثار خود را به آدرس ایمیل ذکر شده در فراخوان ۲ ارسال کنند تا در این پویش همراه ما باشند.

ستاد برگزاری پویش «گالری مجازی» فراخوان گام دوم خود را به شرح ذیل منتشر کرد:

گام دوم پویش «گالری مجازی» در نیمه دوم اردیبهشت ماه سال جاری برگزار خواهد شد. باتوجه به درخواست تعداد کثیری از علاقه مندان به عکاسی تئاتر، فراخوان شماره ۲ «گالری مجازی» به شرح ذیل اعلام می‌شود:

شرایط نمایشگاه

شرکت برای تمامی عکاسان (تئاتر) آزاد است.

عکاسان می‌توانند آثار خود را بدون محدودیت زمان عکاسی از نمایش‌ها، به آدرس ایمیل (Theaterphotographer۹@gmail.com) ارسال کنند.

هر عکاس مجاز است حداکثر ۵ قطعه عکس ارسال کند.

استفاده خلاق و فوتومونتاژ برای عکس‌ها بلامانع است.

عکس‌های ارسالی به صورت Landscape (افقی) ارسال شود.

عکس‌ها با ابعاد سایز بزرگ حداکثر ۲۰ cm، فرمت JPG و رزولوشن ۱۰۰Dpi ارسال شود.

ارسال مشخصات عکس از جمله نام نمایش، کارگردان و سال اجرا برای هر عکس الزامی است. (هرعکس Rename با مشخصات ذکر شده، ارسال شود.)

ارسال رزومه به صورت فایل word و همچنین عکس پرتره عکاس الزامی است.

توجه: ستاد برگزاری مسئولیتی در قبال صحت اطلاعات هنرمند و مالکیت عکس‌ها نداشته و ارسال آنها از سوی متقاضیان به منزله تأیید تمام و کمال به منظور درج در توضیحات آلبوم عکس‌ها خواهد بود. بدیهی است ارسال آثار و رزومه توسط عکاس به منزله پذیرش کامل شرایط شرکت در نمایشگاه است.

ارسال شماره تلفن همراه عکاس ضروری است.

استفاده از واتر مارک و قاب برای عکس‌ها مجاز نیست.

هیأت انتخاب مجاز است تا در صورت عدم کیفیت مطلوب عکس، ابتدا به عکاس اعلام کند تا درصورت امکان جایگزینی صورت گیرد و در غیر این صورت آن را به نمایش نگذارد.

«گالری مجازی» در صفحه اینستاگرام انجمن عکاسان خانه تئاتر به نشانی itpforum بر پا خواهد شد.

گاهشمار نمایشگاه

ارسال آثار: از روز ۱۰ لغایت ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹

افتتاح گالری: ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ ساعت ۲۰ در صفحه رسمی اینستاگرام انجمن عکاسان خانه تئاتر.

به تمامی عکاسانی که آثارشان به گالری راه پیدا کند، لوح گواهی شرکت در نمایشگاه از سوی خانه تئاتر اعطا خواهد شد.