برچسب: نویسندگی

حسین مسافرآستانه کارگردان تئاتر و دبیر شورای سیاستگذاری تماشاخانه «ایرانشهر» درباره اتفاقات عجیبی که برای وی طی ۱۲ ساعت گذشته و به قصد کلاهبرداری رخ داده، به خبرنگار مهر گفت: شب گذشته یعنی دوشنبه ۱۱ فروردین از طریق آقای افشین‌نژاد از مدیران تماشاخانه ایرانشهر متوجه شدم که فردی از طریق شماره همراه من که گویا هک شده است، پیامکی را برای ایشان ارسال کرده و به نقل از من گفته که کارت بانکی‌ام توسط عابربانک ضبط شده و خیلی فوری مبلغ ۳ میلیون تومان به شماره کارتی که در پیامک ارسال شده، واریز کند.

وی ادامه داد: خوشبختانه آقای افشین‌نژاد قبل از اینکه اقدام به واریز مبلغ درخواستی کند، به من پیامک داد که با ایشان تماس بگیرم و بعد از تماس متوجه شدم فرد یا افرادی به نام من و با استفاده از شماره‌های دوستان و آشنایان موجود در تلفن همراهم، قصد کلاهبرداری دارند.

مسافرآستانه تأکید کرد: بلافاصله و از طریق فضاهای مجازی متنی را نوشته و از طریق دوستان پخش کردیم تا هر چه زودتر جلوی این کلاهبرداری را بگیریم زیرا احتمال دارد برخی از دوستان و آشنایان بدون برقراری تماس با من و به دلیل رودربایستی مبلغ خواسته شده را واریز کنند.

این هنرمند تئاتر اظهار امیدواری کرد که دوستان یا آشنایانش طعمه این کلاهبرداری قرار نگرفته باشند.

این مدیر تئاتری درباره پیگیری قانونی برای برخورد با این کلاهبرداری، افزود: به دلیل اینکه امروز و فردا مصادف با ۱۲ و ۱۳ فروردین و تعطیل رسمی است، از روز ۱۴ فروردین از طریق پلیس فتا و مخابرات اقدامات قانونی را انجام می دهم.

مسافرآستانه در پایان سخنان خود تصریح کرد: چگونه برخی افراد می‌توانند در چنین شرایطی که فاصله‌ای میان مرگ و زندگی نیست و انسان‌ها درگیر مشکلی اساسی و مهم هستند، چنین کارهای غیرانسانی را انجام دهند و از مردم کلاهبرداری کنند. گویا هیچ اتفاقی در زندگی باعث عبرت برخی افراد نمی‌شود.

 

راهکارهایی برای دیدن شدن «فیلم‌های کوتاه»/ کسی دلسوزی نمی‌کند

کاوه سجادی حسینی نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اولویت‌های سینمای ایران در سال جدید با اشاره به اینکه سینمای کوتاه نیازمند اکران مناسب است گفت: نیاز است که فیلم‌های کوتاه انتخاب و در یک بسته نمایش به‌درستی قرار بگیرند تا با تبلیغات مناسب در سینماها اکران شوند چرا که در چنین شرایطی این آثار به خوبی از سوی مخاطب دیده می‌شوند.

وی بیان کرد: یکی از راهکارهایی که می‌شود فیلم کوتاه را بهتر دید و جای مناسبی برای آن در بین مخاطبان سینما پیدا کرد، حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شراکت با VOD‌ها است، چرا که شبکه‌های مجازی برای نمایش فیلم‌های کوتاه مناسب است و باعث و بیشتر دیده شدن فیلم کوتاه می‌شود.

این کارگردان سینما تاکید کرد: البته این روش برای دیده شدن فیلم‌های کوتاه به حمایت مادی نیاز دارد، در واقع باید یک دلسوزی و یک پشتیبانی برای فیلم‌های کوتاه وجود داشته باشد چرا که فیلمساز کوتاه به تنهایی نمی‌تواند اثر خود را برای اکران ارائه کند.

وی توضیح داد: در نظر گرفتن اکران‌های بیشتر و ترکیب اکران فیلم‌های کوتاه و فیلم بلند نیز در این زمینه می‌تواند تأثیرگذار باشد، به این معنا که قبل از نمایش هر فیلم سینمایی در سالن‌های سینما، یک فیلم کوتاه برای مخاطب نمایش داده شود.

نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران تاکید کرد: مواردی که بیان کردم راهکارهایی است که می‌تواند فیلم کوتاه را در حوزه اکران موفق نشان دهد.

وی توضیح داد: فیلم کوتاه نیازمند این است که ساختار آن را قدرتمند کنیم چرا که فیلم کوتاه تنها در اکران معنا پیدا نمی‌کند. در این زمینه برای نقد فیلم‌ها کوتاه باید شرایط فراهم شود تا کسانی که در حوزه‌ها اجتماعی، فلسفه، روانشناسی و دیگر موارد در جامعه فعالیت می‌کنند، فیلم‌های کوتاه را دیده و در مورد آن نظر دهند.

سجادی حسینی در پایان گفت: متأسفانه کسی برای فیلم کوتاه دلسوزی نمی‌کند و نمونه بارز آن سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بود که آثار کوتاه در بدترین ساعت ممکن نمایش داده می‌شد و بعد از آن نیز هیچ جلسه نقد و بررسی برای آن برگزار نمی‌شد.

راهکارهایی برای دیده شدن «فیلم‌های کوتاه»

کاوه سجادی حسینی نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اولویت‌های سینمای ایران در سال جدید با اشاره به اینکه سینمای کوتاه نیازمند اکران مناسب است گفت: نیاز است که فیلم‌های کوتاه انتخاب و در یک بسته نمایش به‌درستی قرار بگیرند تا با تبلیغات مناسب در سینماها اکران شوند چرا که در چنین شرایطی این آثار به خوبی از سوی مخاطب دیده می‌شوند.

وی بیان کرد: یکی از راهکارهایی که می‌شود فیلم کوتاه را بهتر دید و جای مناسبی برای آن در بین مخاطبان سینما پیدا کرد، حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شراکت با VOD‌ها است، چرا که شبکه‌های مجازی برای نمایش فیلم‌های کوتاه مناسب است و باعث و بیشتر دیده شدن فیلم کوتاه می‌شود.

این کارگردان سینما تاکید کرد: البته این روش برای دیده شدن فیلم‌های کوتاه به حمایت مادی نیاز دارد، در واقع باید یک دلسوزی و یک پشتیبانی برای فیلم‌های کوتاه وجود داشته باشد چرا که فیلمساز کوتاه به تنهایی نمی‌تواند اثر خود را برای اکران ارائه کند.

وی توضیح داد: در نظر گرفتن اکران‌های بیشتر و ترکیب اکران فیلم‌های کوتاه و فیلم بلند نیز در این زمینه می‌تواند تأثیرگذار باشد، به این معنا که قبل از نمایش هر فیلم سینمایی در سالن‌های سینما، یک فیلم کوتاه برای مخاطب نمایش داده شود.

نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران تاکید کرد: مواردی که بیان کردم راهکارهایی است که می‌تواند فیلم کوتاه را در حوزه اکران موفق نشان دهد.

وی توضیح داد: فیلم کوتاه نیازمند این است که ساختار آن را قدرتمند کنیم چرا که فیلم کوتاه تنها در اکران معنا پیدا نمی‌کند. در این زمینه برای نقد فیلم‌ها کوتاه باید شرایط فراهم شود تا کسانی که در حوزه‌ها اجتماعی، فلسفه، روانشناسی و دیگر موارد در جامعه فعالیت می‌کنند، فیلم‌های کوتاه را دیده و در مورد آن نظر دهند.

سجادی حسینی در پایان گفت: متأسفانه کسی برای فیلم کوتاه دلسوزی نمی‌کند و نمونه بارز آن سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بود که آثار کوتاه در بدترین ساعت ممکن نمایش داده می‌شد و بعد از آن نیز هیچ جلسه نقد و بررسی برای آن برگزار نمی‌شد.

به گزارش خبرنگار مهر، با توجه به تعطیلی تماشاخانه‌ها و مراکز هنری به دلیل جلوگیری از شیوع بیماری کرونا در ایام تعطیلات نوروز و ضرورت در منزل ماندن مردم، علاقه‌مندان تئاتر و هنرهای نمایشی برای پر کردن اوقات فراغت‌شان دیدن فیلم-تئاترهای مختلف را در دستور کار قرار می‌دهند که در همین راستا دیدن فیلم-تئاتر «مانیفست چو» به کارگردانی محمد رحمانیان گزینه مناسبی خواهد بود.

رحمانیان نمایش «مانیفست چو» را در سال ۷۸ با حضور بازیگرانی چون افشین هاشمی در نقش چو، ترانه علیدوستی، مهتاب نصیرپور، اشکان خطیبی، سیما تیرانداز، هومن برق نورد، زهره امینی در تالار چهارسوی مجموعه تئاترشهر به صحنه برد که پروسه اجرای نمایش در آن مقطع حاشیه‌هایی در پی داشت. زنده‌یاد احمد آقالو نیز در این نمایش به‌صورت تصویری حضور دارد.

این نمایش به ماجرای کشتار دانشجویان دانشگاه ویرجینیا تک آمریکا به دست یک دانشجوی اهل کره جنوبی می‌پردازد. در این واقعه تراژیک که در سال ۲۰۰۷ میلادی رخ داد، ۳۲ دانشجو و استاد کشته شدند و در نهایت قاتل خودکشی کرد.

«مانیفست چو» برگرفته از اسم «سونگ هوی چو» دانشجوی کره‌ای و عامل کشتار دانشگاه است و کارگردان برای همذات‌پنداری مخاطبان با رویدادهای نمایش و شخصیت چو که دانشجوی زبان انگلیسی بوده و در عین حال ایجاد فاصله‌گذاری و تمهیدی برای اینکه تماشاگران با واسطه با اتفاقات روبرو شوند این اثر را به جز یک مونولوگ، کاملا به زبان انگلیسی اجرا کرده است.

کمتر از ۲۴ ساعت پس از کشتار بی‌رحمانه ‌دانشجویان و اساتید دانشگاه ویرجینیا تک، تصویر بی‌قرار و خشمگین جوانی کره‌ای از شبکه خبری NBC پخش شد که با دوربینی خانگی گرفته شده بود. او در حالی که اسلحه‌ای را گاه به سمت دوربین؛ مخاطب فرضی و یا سر خودش نشانه می‌رفت چنین جملاتی را به زبان می‌آورد: «شما صدها میلیارد شانس و راه برای پرهیز از واقعه امروز داشتید. اما تصمیم گرفتید که خون مرا به جوش آورید. شما مرا در تنگنا قرار دادید و تنها یک انتخاب برای من باقی گذاشتید. اکنون خونتان به گردن خودتان است.‌..»

اینها بخشی از مانیفست ۱۸۰۰ کلمه‌ای و چند رسانه‌ای چو بود که در قالب بسته‌ای حاوی یک نامه ۲۳ صفحه‌ای، ۲۸ کلیپ ویدیویی و ۴۳ عکس، مابین فرصت دو ساعته ‌کشتار ۲ تن از دانشجویان در خوابگاه محل اقامت چو و شلیک به سمت ۳۰ تن دیگر در محل دانشگاه برای شبکه ‌خبری NBC ارسال شده بود و رحمانیان براساس همین مانیفست، اثرش را خلق کرده است.

بازی‌های تاثیرگذار بازیگران نمایش و نگاه خلاقانه کارگردان به یکی از اتفاقات واقعی که در کنار کشتار کلمباین جزو دردناک‌ترین و هولناک‌ترین جنایات قرن ۲۱ بوده است از نقاط قوت «مانیفست چو» به حساب می‌آید.

فیلم-تئاترها این روزها در اکثر شهر کتاب‌ها، فروشگاه‌های فروش فیلم‌های شبکه نمایش خانگی و بعضی کتاب‌فروشی‌های معتبر قابل خرید هستند همچنین علاقه‌مندان می‌توانند با خرید اینترنتی و تماشا در وی او دی‌های مختلف این محصولات را با هزینه مناسب‌تری تماشا کنند.

لذت تماشای یک فیلم قلع‌وقمع شده

به گزارش خبرنگار مهر، «سینمای شیشه‌ای» عنوان بسته‌ای روزانه است که در نظر داریم در قالب آن ضمن مرور مهمترین فیلم‌های تولید و اکران شده در سال ۹۸، در هر شماره به معرفی هر یک از آن‌ها برای تماشا در خانه‌ها در ایام نوروز ۹۹ بپردازیم.

در شماره نهم با بازخوانی فیلم «شاهکش» همراه شوید؛ برف، سرما، کوهستان، حادثه و تلاش آدم‌ها برای بقا شاید شما را به یاد فیلم‌های تحسین‌شده‌ای چون «اورست»، «لمس کردن خلا»، «نورث فیس» و… بیندازد اما در ایران تاکنون چه فیلمی با این مختصات دیده‌اید؟

«شاهکش» از همان فیلم‌هایی است که دقیقاً همین ویژگی‌ها را دارد به علاوه اینکه تمام حوادث آن تنها در یک «لوکیشن» هتل روایت می‌شود که هر فیلمی اگر فیلمنامه سرپایی داشته باشد همین تک لوکیشن جذابیتش را دو چندان می‌کند. «شاهکش» اما تا رسیدن به فیلم‌های خوب کوهستانی راه بسیاری دارد. نه اینکه یک بار دیدنش ارزش نداشته باشد نه. بلکه آنچه آن را از حیز انتفاع ساقط می‌کند گره‌های کوری است که تا پایان داستان باز نمی‌شود. از همان‌هایی است که هنگام تماشا در سالن سینما مدام از بغل دستی‌تان بپرسید «اینجای فیلم چی شد؟» یا حتی اگر دوباره فیلم را ببینید باز هم آن گره‌ها برایتان باز نشود مگر اینکه کارگردان همان لحظه بیاید، کنارتان بایستد و بگوید در این سکانس منظورم این بود.

کارگردان «شاهکش» وحید امیرخانی است. او را با کمدی «در مدت معلوم» به یاد دارید. کارگردان جوانی که با اولین فیلمش مساله ازدواج موقت را به چالش کشاند که احتمالا با دیدنش خنده‌تان هم گرفته، در «شاهکش» اما خبری از خنده نیست، خبر از انتقام است، از خشونت، از زد و خورد در برخی سکانس‌ها به سبک فیلم‌های هالیوودی و البته پر از معما و معما و معما. امیرخانی در «شاهکش» تغییر مسیر داده است، هیچ نخی ۲ فیلمش را به هم بند نمی‌زند. اتفاقاً به این فکر می‌کنید که او در «شاهکش» محافظه‌کارتر شده و نتوانسته است آنچه را که در ذهن دارد روی پرده سینما بیاورد.

نکته‌هایی که شاید جالب باشد بدانید

احتمالاً اگر فیلم را ببینید از میزان برف و سرمای حاکم بر فیلم، شما هم ناخودآگاه سردتان شود اما محال است حتی یک درصد هم فکر کنید که پروداکشن بزرگ این فیلم دکور است، حتما پیش خودتان تصور می‌کنید که لوکیشن این فیلم در هتل معروف توچال بوده اما یک درصد هم به مغزتان خطور نمی‌کند که «شاهکش» در جاده کرج و در دمای ۴۰ درجه فیلمبرداری شده، یعنی دمای منفی ۲۰ درجه این فیلم، در آن محیط و آن میزان از گرما به تصویر کشیده است!

پیش از اکران فیلم، تیزر تبلیغاتی «شاهکش» در فضای مجازی منتشر شد، تیزری خلاقانه که اگر از حق نگذریم می‌توانیم بگوییم کار تیم تبلیغات تنه به تنه کار کارگردان زده و حتی در یک جاهایی از او پیشی گرفته است. تیزری که احتمالاً عده‌ای بعد از دیدن آن برای تماشای «شاهکش» لحظه شماری کرده‌اند فیلم اما آنچه نبود که تیزر نشان می‌داد.

فیلم سکانس‌هایی دارد که می‌توان به آن‌ها عنوان سکانس برتر دارد مثلا صحنه زد و خورد در سرویس بهداشتی. این سکانس می‌تواند آنقدر شما را میخکوب کند که در ادامه انتظاراتان بیشتر شود ولی نه تنها آن سکانس‌های فوق العاده تکرار نمی‌شود که بلکه فیلم رفته رفته افول می‌کند، آنقدر اتفاقات پی در پی و بدون دادن اطلاعات رخ می‌دهد که با یک عالمه سوال مواجه می‌شوید اصلا در یک جاهایی به خودتان می‌گویید این بخش از فیلم یک سری سکانس‌ها کم دارد و باید این قسمت‌ها را بیشتر توضیح می‌داد.

مشکل اما اتفاقا همین قسمت‌هاست. همین بخش‌هاست که باعث می‌شود به این فکر کنید که فیلم آنقدر قلع و قمع شده که در نهایت پاسخگوی شما نیست. امیرخانی اما همه این مشکلات را متوجه فرآیند نظارتی نیروی انتظامی می‌داند و عنوان می‌کند «بیش از ۲۰ اصلاحیه به فیلم وارد کرده‌اند.» پربیراه نیست که اگر بگوییم این میزان از اصلاحیه می‌تواند از هر فیلمی تعدادی تصاویر به هم چسبیده گنگ بسازد که انتظار زیادی از آن نرود با این همه فیلم امیرخانی باز خوب توانسته از عهده خودش بربیاید.

کارنامه فیلم در زمان اکران عمومی

«شاهکش» در اکران عمومی چیزی حدود یک میلیارد تومان فروخت. دلیل نفروختنش را هم می‌شود همان ابهاماتی عنوان کرد که در فیلم باقی می‌ماند با این وجود فیلم شما را تا انتها با خود همراه می‌کند به امید اینکه به سوال‌هایتان پاسخ داده شود اما این اتفاق هرگز نمی‌افتد. گیج و مبهوت می‌شوید که حرف این آدم‌ها چیست، اگر می‌خواهد نقد اجتماعی و فرهنگی داشته باشد پس چرا لنگ می‌زند و نمی‌تواند موضوعش را بیان کند، چرا نمی‌تواند پیامش را ارایه بدهد و در نهایت این از هم گسیختگی روایت و شلختگی و پراکندگی بیش از حد سرکوبتان می‌کند.

«شاهکش» طراحی صحنه، موسیقی و کارگردانی خوبی دارد اما همه اینها روی هم رفته نمی‌توانند فیلم را به یک انسجام و تعادل برسانند و نمی‌توانند در خدمت فیلم باشند.

فیلم آنقدر در ارایه اطلاعات ناموفق عمل می‌کند که متوجه نمی‌شوید انگیزه ضد قهرمانش چیست، او به یک‌باره همه را گروگان می‌گیرد، پلیس فیلم هم آنقدر مصنوعی و رفتارش آنقدر غیرمنطقی درآمده که تنها حضوری کاریکاتوری در فیلم دارد. با این حساب می‌شود گفت همه شخصیت‌های فیلم سرگردان هستند، تکلیف هیچکدام با خودشان و دیگران مشخص نیست فقط قرار است یک انتقام سخت گرفته و یک سری دیالوگ‌ها بی‌آنکه ارتباط چندانی با ههم داشته باشند بیان شوند.

نام فیلم «شاهکش» است و اشاره به یک اسلحه دارد اما در ارایه همین توضیحِ ساده درباره اهمیت این اسلحه در داستان هم عاجز می‌ماند یعنی حتی ممکن است در انتها متوجه نشوید چرا نام فیلم را «شاهکش» گذاشته اند و احتمالا با سرچ و پرسش از این ور و آن ور بفهمید که شاهکش نام یک اسحله کوچک است.

آیا شما هم این فیلم را دوست خواهید داشت؟

برعکس فیلم‌های دیگر که مشکل اصلی‌شان به روند کم رمقشان برمی‌گردد «شاهکش» اما اصلا ریتم کندی ندارد و همین سرعت زیادی است که به آن ضربه‌ زده! سرعتی که البته بدون ارایه هیچ اطلاعاتی است. همین می‌شود که مخاطب می‌پندارد با یک فیلم بی‌سروته مواجه است.

«شاهکش» را می‌توان چنین توصیف کرد: سوال پشت سوال، ابهام پشت ابهام و در نهایت دچار شدن به مبهوتی.

به نظر می‌رسد فارغ از حفره‌های فیلمنامه، پشت دوربین این فیلم آنقدر اتفاقات فراسینمایی رخ داده که کارگردان از کنترلش عاجز مانده و همین موضوع این بلا را بر سر فیلمی آورده که اگر ویژگی‌هایش مانند قتل، برف، سرما و راز را روی کاغذ فهرست کنید به خودی خودی می‌توانست جذاب باشد اما هیچکدام از این المان‌ها در نهایت مخاطب را راضی نکرده است.

با تمام این‌ها همان‌طور که در آغاز هم به آن اشاره کردیم، همچنان «شاهکش» فیلمی است که از یک بار دیدنش پشیمان نمی‌شوید؛ فیلمی که حداقل می‌توان آن را پیشنهادی متفاوت برای سینمای ایران قلمداد کرد.

 

 به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، حسین عالم بخش مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران از اولین بسته حمایتی از هنرهای نمایشی توسط این سازمان خبر داد و گفت: با توجه به  شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مراکز نمایشی کشور بی‌تردید آسیب‌های جدی به اقتصاد تئاتر وارد شده که مبتنی بر این موضوع نخستین بسته حمایتی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در حمایت از هنرمندان تئاتر را ارائه می‌کنیم.

وی در ارتباط با تشریح این بسته حمایتی توضیح داد: از گروه‌های تئاتری که نمایش آنها آماده اجرا بوده و یا با یک تمرین مختصر آماده اجرا می‌شود، دعوت می‌کنیم که با حضور در پردیس تئاتر تهران که حرفه‌ای‌ترین و مجهزترین بلک باکس‌های تئاتری کشور را دارد، نمایش خود را جهت ضبط ویدئویی با سه دوربین اجرا کنند ضمن اینکه با توجه به تفاهم‌نامه‌ای که با سامانه نمایش نت منعقد شده است پس از ضبط، اثر گروه‌های نمایشی در سایت مذکور بارگذاری شده و جهت فروش اینترنتی عرضه خواهند شد.

مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تصریح کرد: این امکان متعلق به گروه‌هایی است که نمایش آنها در هر کدام از سالن‌های شهر تهران آماده اجرا بوده و به دلیل شیوع بیماری کرونا متوقف شده است و به نمایش‌های آماده‌شده برای اجرا در سالن‌های سازمان فرهنگی هنری محدود نخواهد شد.

وی افزود: گروه‌ها هیچ هزینه‌ای برای اجاره سالن به سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران پرداخت نخواهند کرد و بلک باکس‌ها به طور رایگان در اختیار آنها قرار می‌گیرد. همچنین پردیس تئاتر تهران از محل فروش بلیط در فضای مجازی درصدی نخواهد گرفت و بخش عمده عواید حاصل از فروش به گروه می‌رسد و مقداری از آن نیز به سایت نمایش نت تعلق خواهد گرفت.

عالم بخش ادامه داد: سازمان فرهنگی هنری در زمینه اطلاع‌رسانی نیز به گروه‌های نمایشی کمک می‌کند و از امکاناتی که در فضای مجازی دارد، برای تبلیغ این نمایش‌ها بهره می‌گیرد. امیدواریم این بسته حمایتی باعث شود فعالیت تئاتر در این روزها به کلی تعطیل نشود و با این روش ساعات فراغت مناسبی را برای هموطنان عزیزمان در منزل رقم بزنیم.

مدیر هنرهای نمایشی سازمان فرهنگی هنری در پایان گفت: همه تدابیر بهداشتی از جمله ضدعفونی کردن محیط و تجهیزات به صورت رایگان توسط پردیس تئاتر تهران انجام می‌شود. این مرکز به این دلیل انتخاب شده که دارای بلک باکس‌های حرفه‌ای و مجهز است و به دلیل قرار نگرفتن در مرکز شهر، ترددها در آن بیشتر قابل کنترل است و درصد آلودگی آن در مقایسه با مرکز شهر بسیار پایین‌تر است.

گروه‌های نمایش برای بهره بردن از امکان اجرای نمایش در پردیس تئاتر تهران می‌توانند از ساعت ۱۰ تا ۱۸ هر روز با شماره ۹۱۲۵۷۹۳۴۸۴ تماس بگیرند.

پویانمایی «صفر» به خانه‌ها می‌آید

 

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، انیمیشن ۹ دقیقه‌ای «صفر» که با تکنیک ماژیک و مداد رنگی ساخته شده است، روز سه‌شنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ از ساعت ۹ صبح روی پرتال اینترنتی کانون قرار می‌گیرد.

انیمیشن «صفر» که تولید سال ۱۳۸۹ امور سینمایی کانون است، داستان پسری در مدرسه است که در درس‌هایش نمره صفر می‌گیرد. او سعی دارد نمره‌های صفر خود را پنهان کند اما دچار کابوس می‌شود. پسر در پی راهی برای رهایی از این کابوس است.

عباس دبیردانش آهنگ‌سازی، امیرحسین علیمراد کامپوزیت، محمد ناصری تدوین و چنگیز صیاد صدابرداری این اثر کوتاه را بر عهده داشته‌اند.

پویانمایی موفق «صفر»، تاکنون «پاندای طلایی» جایزه ویژه داوران بیستمین جشنواره دوسالانه فیلم‌های تلویزیونی ‌سی‌چوان‌ چین را دریافت کرده و در پنجاه‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم «پراد» فرانسه به عنوان یکی از چهار فیلم برتر در بخش مسابقه مردمی انتخاب شده است.

این انیمیشن همچنین در پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه «لنولا» ایتالیا، چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان هند «CMS»، ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه «پنتداتیلو» ایتالیا، دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان و نوجوانان «نوامیرادا» آرژانتین، اولین جشنواره فیلم کودکان «آند» آمریکا و هفتمین جشنواره بین‌المللی پویانمایی تهران به نمایش در آمده است.

«صفر» در چهاردهمین بازار بین‌المللی فیلم «کلرمون فراند» فرانسه و پنجمین بازار بین‌المللی فیلم آسیایی بوسان کره‌جنوبی نیز حضور داشته است.

انیمیشن‌های کوتاه «قالی»، «اتحاد»، «نشانی»، «ماه مهربان»، «سایه‌ای که نور شد» و «باد دوچرخه سوار» نیز از دیگر آثار نازنین سبحان‌سربندی است که به تهیه کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تولید شده است.

این انیمیشن به مدت ۲۴ ساعت روی خروجی این پرتال اینترنتی به نشانی omid.kpf.ir به‌صورت رایگان قابل دسترسی است.

این آثار تا ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین برای کودکان، نوجوانان و خانواده‌ها نمایش داده خواهد شد.

در این روزها که شاهد شیوع بیماری کرونا در کشور هستیم، آثار مربیان و تولیدات کانون در قالب طرح «پیک امید مجازی» از مسیر صفحه پیک امید در پرتال کانون به نشانیomid.kpf.ir  قابل دسترسی است.

علاقه‌مندان می‌توانند با استفاده از هشتگ‌های «#در_دل_دارم_امید، #کانون_امید، #پیک_امید و #برای_حال_خوب» به این آثار و فیلم‌ها در شبکه‌های اجتماعی دسترسی پیدا کنند.

مجتبی جدی دبیر بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران درباره تغییر زمان برگزاری این دوره از جشنواره با توجه به تعطیلی‌های پیش آمده برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا، به خبرنگار مهر گفت: قطعا امکان برگزاری بیست‌وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران در اردیبهشت‌ماه میسر نیست و زمان برگزاری جشنواره باید تغییر کند. من فراخوان جشنواره و زمان‌بندی برگزاری مراحل مختلف و همچنین جشنواره بیست و سوم را به شورای سیاستگذاری جشنواره ارائه داده‌ام تا شورا تصمیم گیری نهایی را انجام دهد.

وی توضیح داد: پیشنهاد من در خصوص زمان‌بندی مراحل مختلف و نهایی جشنواره بیست و سوم تئاتر دانشگاهی اینگونه است که در صورت بازگشایی دانشگاه‌ها از اردیبهشت ماه سال جاری و ادامه ترم تحصیلی تا مردادماه، بازبینی مرحله اول در تیرماه، بازبینی مرحله دوم در نیمه دوم مهرماه، جشنواره منطقه‌ای در آبان و بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی نیز در هفته اول آذرماه برگزار شود.

جدی ادامه داد: به دلیل اینکه شهریور و مهرماه سال جاری مصادف با ماه‌های محرم و صفر هستند امکان برگزاری جشنواره در آن ماه‌ها وجود ندارد. همچنین ما برای دعوت از گروه‌ها و استادان بین‌المللی نیازمند زمان و عبور از دوره شیوع کرونا هستیم زیرا در شرایط فعلی که در ایران و دیگر کشورهای جهان وجود دارد، امکان برنامه‌ریزی، دعوت برای سفر و حضور گروه‌ها و استادان بین‌المللی وجود ندارد.

دبیر بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران در پایان سخنان خود تأکید کرد: برگزاری جشنواره بیست و سوم در آذرماه و همچنین فراخوان جشنواره منوط به تأیید شورای سیاستگذاری جشنواره است.

به گزارش خبرنگار مهر، امسال تعطیلات نوروز به دلیل شیوع ویروس کرونا با تعطیلات سال‌های دیگر فرق دارد چراکه برای جلوگیری از انتقال ویروس و قطع چرخه انتقال بیماری دیگر خبری از دید و بازدید و دورهمی‌های معمول نوروزی و همچنین رفتن به پیک نیک و مسافرت و گشت و گذار نیست پس این روزها در قرنطینه اجباری خانگی مردم اوقات فراغت خود را در منزل می‌گذرانند و باید برای اینکه حوصله‌شان سر نروند و هوس بیرون رفتن از خانه نکنند هر طور شده خودشان را سرگرم کنند.

از همین رو خبرگزاری مهر در گفتگو با هنرمندان تئاتر از آن‌ها خواسته است در ویدئوهایی کوتاه برای این روزها پیشنهادات فرهنگی مطرح کنند؛ پیشنهاداتی اعم از دیدن فیلم، فیلم-تئاتر، خواندن کتاب‌ها و نمایشنامه‌های مختلف و کارها و برنامه‌هایی که باعث می‌شود مردم از در خانه ماندن لذت ببرند.

در همین راستا کوروش سلیمانی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و کارگردان تئاتر در این روزهای قرنطینه با تاکید بر لزوم در خانه ماندن مردم به هموطنان پیشنهاد داده به سراغ کتاب‌هایی بروند که تا امروز به دلیل حجم زیادشان آن‌ها را نخوانده‌اند و در ادامه خواندن آثار نویسندگان ایرانی چون احمد محمود، محمود دولت‌آبادی و علی اشرف درویشیان و همچنین نویسندگان کشورهای همسایه چون عراق و ترکیه مثل بختیار علی و اورهان پاموک را پیشنهاد داده است.