برچسب: نویسندگی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی نخستین جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر»، نخستین دوره جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» با موضوع روز مادر، مادران شهدا و ایثارگران و محوریت مهر مادر در تربیت فرزندان، ایثار و از خودگذشتگی مادران، حضرت زهرا (س) الگوی مادران، نقش شیر مادر در تغذیه نوزادان، مهر مادر از گذشته، حال و آینده، تاثیر مهر مادر در خانواده و اجتماع، مهر مادر در فرهنگ، آداب و رسوم، نقش، مادربزرگ در تحکیم و انسجام خانواده و موضوع ویژه- بیسکویت مادر- و … برگزار خواهد شد.

جشنواره در ۷ بخش «فیلم های کوتاه داستانی و مستند»، «شعر و ترانه»، «داستان کوتاه»، «خاطره»، «نقاشی»، «پوستر» و «عکس» به ۶۱ اثر برگزیده مجموع جوایزی بالغ بر ۲ میلیارد ریال اهدا خواهد کرد.

جوایز بخش های هفت گانه نخستین دوره از جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» به شرح زیر اعلام شده است:

جوایز شعر کلاسیک

شعرهای کلاسیک با موضوعات یاد شده، می توانند دراین بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه برجوایز بالا به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز شعر نو

شعرهای نو با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا، به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر به همراه ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز ترانه

ترانه‌های با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه بخش ویژه

به بهترین شعر کودک و نوجوان در تمام قالب های شعری با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز داستان کوتاه

داستان های کوتاه با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

داستان مینیمال

داستان های مینیمال با موضوع ویژه (بیسکویت مادر) می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، به ۳ داستان کوتاه مینیمال با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز بخش خاطره

خاطراتی که فقط با موضوع  بیسکویت مادر نوشته شده باشند، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱۰ خاطره برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۵ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز بخش نقاشی

نقاشی های با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین نقاشی با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز پوستر

پوستر  با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین پوستر با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز فیلم های کوتاه داستانی

فیلم های داستانی کوتاه با موضوعات یاد شده که زمان آنها حداکثر ۳۰ دقیقه باشد می توانند در جشنواره شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۲۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین فیلم با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱ فیلم برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز فیلم های مستند

فیلم های مستند با موضوعات یاد شده که زمان آنها حداکثر ۴۰ دقیقه باشد می توانند در جشنواره شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین فیلم با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه برجوایز بالا به ۱ فیلم برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز تک عکس

عکس ها با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین پرتره با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز مجموعه عکس

مجموعه عکس ها با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱ مجموعه عکس برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

تاریخ اعلام شده از سوی دبیرخانه تا اطلاع ثانوی پایان روز اداری ۳۰ آذرماه ۹۸ است و هرگونه تغییر و تمدید از طریق روابط عمومی جشنواره متعاقبا اعلام خواهد شد.

برگزار کنندگان این جشنواره در تاریخ ۲۶ بهمن ماه، مصادف با ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا (س)، ۶۱ جایزه اهدا خواهند کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، علاقمندان برای عضویت در باشگاه مستند سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» باید به وب‌سایت جشنواره به نشانی www.irandocfest.ir مراجعه کرده، از طریق لینک مربوطه وارد پرتال ثبت‌نام شده، اطلاعات کاربری خود را ثبت کرده، حق عضویت یکساله به مبلغ ۲۵۰ هزار تومان را پرداخت کرده و در زمان برگزاری جشنواره، کارت باشگاه مستند «سینماحقیقت» را دریافت کنند.

مزایای این کارت عبارتند از:

– رزرو و تهیه رایگان بلیت‌های سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت».
– عضویت در پاتوق فیلم مستند که پس از جشنواره برگزار خواهد شد.
– تخفیف ۲۰ درصدی برای خرید اقلام تبلیغاتی جشنواره.
– تخفیف ۲۰ درصدی استفاده از کافی‌شاپ طبقه ششم چارسو.
– تخفیف استفاده از کارگاه‌های آموزشی در زمان عضویت.

پیشتر ثبت‌نام صاحبان آثار، اعضای صنوف مستند، مهمانان ویژه، اهالی رسانه و هنرجویان کارگاه آغاز شده و باشگاه مستند، فرصتی برای حضور افرادی است که عضو هیچ‌یک از موارد یادشده نیستند و قصد تماشای آثار منتخب جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» را دارند. این علاقمندان با تهیه کارت باشگاه مستند می‌توانند ضمن رزرو سانس مورد نظر خود روی وب‌سایت، ساعتی قبل از شروع فیلم با مراجعه به کانتر بلیت جشنواره در پردیس سینمایی چارسو، نسبت به تحویل رایگان بلیت خود اقدام کنند.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۸ به دبیری محمد حمیدی‌مقدم در پردیس سینمایی چارسو تهران برگزار خواهد شد.

علی سعید کارگردان نمایش «پروفسورها» که در تماشاخانه شانو روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: نمایش «پروفسورها» برداشت کاملا متفاوتی از نمایشنامه «کله پوک‌ها» the fools اثر نیل سایمون است که من آن را از متن اصلی انگلیسی ترجمه و بازنویسی کرده‌ام. با توجه به اینکه نمایشنامه‌های کمدی که به زبان‌های دیگر نوشته می‌شوند در ترجمه از بار طنزشان کاسته می‌شود بنابراین تصمیم گرفتم با دخالت دادن خودم به‌عنوان نویسنده، متن را ایرانیزه کنم.

وی درباره تغییراتی که در متن اصلی داده است، توضیح داد: برای این کار از ارجاع به نوستالژی‌های ایرانی مانند فیلمفارسی، نمایشنامه‌های مشهور مانند «هملت» و «اتللو» و جک‌های ایرانی کمک گرفتم. ابتدای امر کمی هراس داشتم از ترکیب کردن این عناصر به گروتسک نمایش نیل سایمون ولی وقتی در شب افتتاحیه صدای قهقهه اساتید معتبر دانشگاهی و اهالی رسانه و خبر و عکس را دیدم، به ریسک بزرگی که کردم، امیدوار شدم.

این کارگردان ادامه داد: طبعا متن نیل سایمون به دلیل ویژگی‌های جغرافیایی و زبان آمریکایی و اینکه نمایش در روستایی حوالی مسکو به نام کلنچیکف می‌گذرد، دارای پیچیدگی و دست‌اندازهای خاصی برای مخاطب فارسی زبان است و احتمالا دلیل اینکه در اجراهای پیشین از این نمایشنامه موفقیت زیادی حاصل نشده همین مساله بوده است. برای ارتباط بیشتر مخاطبان با اثر ما از لباس و دکور کلاسیک و مفرح استفاده کردیم و طراحان ما با اشراف و مطالعه چندین باره متن، به بهترین شکل به کمک اجرا آمدند.

این مدرس زبان روسی درباره حضور بازیگران در نمایش بیان کرد: در این نمایش معلمی با انگیزه وارد روستایی دورافتاده در روسیه شده اما با باورهای خرافی و کمدی از طرف مردم روستا روبرو می‌شود. بازی بازیگران به کمدی تر شدن نمایش بسیار کمک کرده چون همه تلاششان را کرده اند که میزان باور پذیری رفتارهای مردم روستای مذکور را تا حد بالایی افزایش دهند.

سعید در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: نمایشنامه نیل سایمون، جدا از طنز و ویژگی‌های بومی، وجهه جهانی دارد و با پیام خاصش که مبارزه و جنگ با خرافه و جهل و مراقبت از اندیشه ناب در مقابل اربابان زر و زور است، می‌تواند هرکسی در هر جامعه در حال توسعه‌ای را با زنگ هشدارش، آگاه کند.

علی شیری، مسعود شهری، ماریا اورکی، البرز نعمتیان، سعید اولیایی، مرتضی دلداده، کاوه دوستی، پانیذ تاجبخت، شیما صفایی، محمد کریمی، سراج‌الدین سعید، رها سعیدی بازیگران این اثر نمایشی هستند که به تهیه‌کنندگی فائزه جنیدی تا ۱۰ آذر ماه ساعت ۲۱ در تماشاخانه شانو روی صحنه است.

امید عبدالهی فیلمساز عرصه فیلم کوتاه و مستند در گفتگو با خبرنگار مهر درباره جدیدترین فعالیت‌های خود گفت: به تازگی فیلمبرداری فیلم کوتاه داستانی «حرف‌های شبانه» را به پایان رسانده‌ام. این فیلم ۱۵ دقیقه‌ای در حال حاضر در مرحله پس از تولید قرار دارد. «حرف‌های شبانه» داستان پدری را روایت می‌کند که با دختر جوانش دچار تنش‌هایی شده و در پی حل این تنش‌ها است. ماجرای این فیلم کوتاه در یک شب می‌گذرد.

وی افزود: پرداختن به روابط افراد در خانواده از موضوع‌های مورد علاقه من است و فیلم‌هایی که تاکنون ساخته ام عموماً در این حوزه بوده‌اند. در واقع بحث خانواده و مسائل مرتبط با آن همیشه برایم جذاب و مهم بوده است و اصولاً سعی می‌کنم به سراغ چنین مضامینی بروم، البته فیلم کوتاه «حرف‌های شبانه» از نظر فرم و ساختار هم در راستای فیلم‌های قبلی من است.

برای جشنواره‌ها فیلم نمی‌سازم

عبدالهی توضیح داد: من اصولاً برای جشنواره‌ها فیلم نمی‌سازم، یعنی هیچوقت از ابتدا فیلمم را با هدف اینکه به فلان جشنواره بفرستم نساخته‌ام. هرچند مهمترین و شاید تنها محل دیدن آثار کوتاه همین جشنواره‌ها هستند. طبیعتاً من هم بعد از تمام شدن مراحل ساخت فیلم باید آن را به جشنواره‌ها بفرستم، اما منظورم این است که از ابتدا نگاهم به جشنواره‌ها نیست.

وقتی یک فیلمساز نمی‌خواهد درگیر سینمای گیشه محور بشود و تلاش می‌کند فیلم‌هایش را با نگاه خاص خودش بسازد، با چالش‌های مهمی از جمله پیدا کردن سرمایه، تهیه‌کننده مورد نظر و… مواجه است

این کارگردان درباره ساخت نخستین فیلم بلندش اظهار کرد: تقریباً ۲ سالی می‌شود که فرآیند نگارش ۲ فیلمنامه بلند را پشت سر گذاشتم و در این مدت پیگیر ساخت یکی از آن‌ها با نام «این روزهای نازنین» به‌عنوان اولین فیلم بلند سینمایی‌ام بوده‌ام. اما متاسفانه موانع زیادی سر راه ما وجود دارد، چون که من علاقه‌ای ندارم به هر قیمتی و با هر شرایطی فیلم بسازم.

وی ادامه داد: وقتی یک فیلمساز چنین طرز تفکری دارد، نمی‌خواهد درگیر سینمای گیشه محور بشود و تلاش می‌کند فیلم‌هایش را با نگاه خاص خودش بسازد، با چالش‌های مهمی از جمله پیدا کردن سرمایه، تهیه‌کننده مورد نظر و… مواجه است. راستش من در این مدت با چند تهیه‌کننده هم وارد مذاکره شدم و حتی در مقاطعی مراحل اولیه پیش تولید را شروع کردیم، ولی هر بار به شکلی کار به سرانجام نرسید.

توافق‌هایی که با تهیه‌کنندگان برهم می‌خورد!

عبدالهی در مورد دلایل به سرانجام نرسیدن پروژه فیلم بلندش توضیح داد: من دوست نداشتم بازیگران و ساختارهایی از بیرون کار به پروژه تحمیل شود و به همین علت توافق‌هایی که با برخی دوستان تهیه‌کننده داشتیم به هم خورد. درواقع در آخرین لحظات مذاکره شرایطی برای من می‌گذاشتند که نمی‌توانستم بپذریم برای مثال می‌گفتند اگر بازیگر مدنظر ما در فیلمت نباشد، ما سرمایه گذاری نمی‌کنیم و چون این موضوع باعث می‌شد من از شیوه فیلمسازی‌ام دور شوم. در نتیجه از ادامه تولید پروژه صرف نظر می‌کردم.

وی گفت: در حال حاضر شرایط حمایت از فیلم اول فیلمساز در سازمان سینمایی خیلی روشن و کارآمد نیست. به نظرم به عنوان یک فیلم اولی این حق را دارم که از یک فاند فرهنگی برخوردار شوم و فیلم خودم را بسازم.

عبدالهی تاکید کرد: من فیلمنامه‌ام را به بنیاد سینمایی فارابی هم ارائه داده‌ام، اما دست اندرکاران این بنیاد بعد از بررسی آن اعلام کردند ساخت چنین فیلم‌هایی در اولویت‌هایشان نیست و به این ترتیب از آنجا هم دست خالی برگشتیم. این در حالی است که بودجه‌ای که من برای ساخت فیلمم می‌خواهم، شاید یک سوم یا حتی یک چهارم بودجه یک فیلم در حال اکران در سینمای بدنه و تجاری باشد و ما برای همین مقدار سرمایه هم باید به آب و آتش بزنیم.

توزیع بودجه‌های حمایتی سینما قانونمند نیست

این کارگردان تصریح کرد: نکته جالب این است که بنیاد سینمایی فارابی گاهی به فیلم‌هایی بودجه می‌دهد که به نظرم اصلاً در حیطه وظایفش نیست، یعنی فیلم‌هایی که در چرخه اکران می‌توانند سرمایه خودشان را بازگردانند. در اصل وظیفه نهادهایی مثل فارابی اعطای بودجه به فیلم‌های هنری و فرهنگی است. این سینمای هنری است که باید از یارانه‌های دولتی استفاده کند و این روند در همه جای جهان متداول است.

اگر واقع‌بینانه به شرایط حال حاضر سینمای ایران نگاه کنیم بدیهی است که سرمایه گذاران بخش خصوصی به جای ساخت آثار فرهنگی‌تر به سراغ فیلم‌های کمدی و اصطلاحاً فیلم‌هایی که فروششان از همان ابتدا تضمین شده است، بروند

وی تاکید کرد: متاسفانه توزیع بودجه‌های حمایتی در سینمای ایران هیچ وقت شکل درست و قانون مندی نداشته است. مثلاً در حال حاضر هدف دوستان در بنیاد سینمایی فارابی این است که همه فیلم هایشان به فروش خوبی برسند و به زعم آن‌ها باید به چنین فیلم‌هایی کمک کرد. قطعاً این رویکرد باعث می‌شود که سینمای تجربه‌گرا و هنری ایران روز به روز نحیف‌تر و کم‌رنگ‌تر شود. همان سینمایی که سرچشمه جهانی شدن سینمای ایران است. از طرفی شرایط برای فیلمسازانی مثل من هم که از مسیر فیلم کوتاه وارد سینما شده‌اند و در سینما به دنبال یک نوع نگاه تجربی تر هستند، سخت می‌شود و همچنان باید در پی جذب بودجه‌های اندک باشیم.

عبدالهی در پایان اظهار کرد: اتفاقاً فیلم بلند «این روزهای نازنین» یک فیلم اجتماعی با قصه‌ای پرکشش در رابطه با یک خانواده است که ممیزی‌های خاصی ندارد و فقط باید با شرایط و مختصاتی که مد نظر من است، ساخته شود اما من از دوستان بخش خصوصی توقعی ندارم. اگر واقع‌بینانه به شرایط حال حاضر سینمای ایران نگاه کنیم بدیهی است که سرمایه گذاران بخش خصوصی به جای ساخت چنین آثاری به سراغ فیلم‌های کمدی و اصطلاحاً فیلم‌هایی که فروششان از همان ابتدا تضمین شده است، بروند. به همین دلیل معتقدم مهمترین فرصت ما بهرمند شدن از حمایت‌های فرهنگی متولیان فرهنگ و هنر است که امیدوارم سازکار اجرایی آن به یک ساختار عادلانه و متعادل برسد.

آخرین فیلم به نمایش درآمده از امید عبدالهی مستند بلند «سفر سهراب» است که به زندگی و آثار سینماگر فقید ایرانی سهراب شهیدثالث می‌پردازد.

این مستند سال گذشته در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شد و مورد استقبال مخاطبان و تحسین منتقدان قرار گرفت.  

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، با پایان کار اعضای هیات انتخاب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» و از جمع ۴۱۳ فیلم متقاضی، ۲۷ فیلم به بخش مسابقه مستندهای کوتاه راه یافتند.

اسامی فیلم‌های منتخب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» به ترتیب حروف الفبا به این شرح است:

۱) آبشار (علی شهابی‌نژاد)
۲) آشو (جعفر نجفی)
۳) آنها (رضا عبیات)
۴) آهسته و آرام (دلاور دوستانیان)
۵) ارغوان (محمد صحرایی)
۶) اسفوماتو (امیرعلی میردریکوند)
۷) ایرانوود (رضا دانش‌پژوه)
۸) برفراز صخره‌های مرتفع (علی احمدی زرین‌کلایی)
۹) پدربزرگ (آرش رخشا)
۱۰) پلاک ۱۳ (ریحانه ظهیری)
۱۱) پنهان (شیرین برق‌نورد)
۱۲) تا شش مدت دیگر (الهام مرتضوی)
۱۳) تنها چند متر (حجت طاهری)
۱۴) خانه سنگی (محمدرضا یزدان‌پرست)
۱۵) خط بغض (مختار عبداللهی)
۱۶) دموکراسی (تورج کلانتری)
۱۷) دیوارهای نخی (عباس عمرانی‌بیدی)
۱۸) عروسکان (علی دلکاری)
۱۹) فرزندان خونیار (آرمان قلی‌پور دشتکی)
۲۰) قاب‌های گمشده (حسن نقاشی)
۲۱) قیچی (الناز دیبافر)
۲۲) کارواش (محسن سخاء)
۲۳) کرار (محسن عقیلی)
۲۴) ناگفته‌های شهر شلوغ (بابک گودرزی‌نژاد طهران)
۲۵) هم‌نفس (محمدحسن دامن‌زن)
۲۶) همه‌چیز درباره آرزو (کتایون جهانگیری)
۲۷) ۱۳ هزار قدم (اشکان احمدی)

اعضای هیات انتخاب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه جشنواره «سینماحقیقت» متشکل از خانم معصومه نورمحمدی و آقایان عزت‌الله پروازه و علیرضا دهقان بودند.

تهیه‌کنندگان و مستندسازان ۲۷ اثر مستند برگزیده‌ بخش «مسابقه ملی» مستندهای کوتاه جشنواره «سینماحقیقت» می‌بایست تا روز چهارشنبه ۶ آذرماه ۹۸، نسخه اصلی فیلم خود را به دبیرخانه جشنواره به نشانی تهران، خیابان سهروردی شمالی، میدان شهید قندی، شماره ۱۵، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، طبقه اول ارائه کنند در غیر این صورت فیلم از بخش مسابقه حذف خواهد شد.

فیلم‌های برگزیده باید به صورت فایل دیتا با یکی از فرمت‌های MP۴ (H.۲۶۴) – AVI- MXF- MPEG۲- MOV بر روی هارد دیسک یا Flash Memory و لوح فشرده به طور استاندارد و قابل اجرا روی سیستم عامل ویندوز (windows) به دبیرخانه جشنواره ارائه شوند. ضمن اینکه ارائه پوستر و تیزر فیلم‌های برگزیده برای تبلیغ در روزهای منتهی به برپایی جشنواره «سینماحقیقت» هم الزامی است.

فیلم‌های منتخب می‌بایست الزاماً دارای زیرنویس انگلیسی باشند.

اسامی فیلم‌های بخش مسابقه ملی مستندهای نیمه‌بلند، بلند، «مسابقه بین‌الملل»، «جایزه شهید آوینی» و «مستندهای کارآفرینی» جشنواره «سینماحقیقت» نیز متعاقباً اعلام خواهند شد.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۸ به دبیری محمد حمیدی‌مقدم در پردیس سینمایی چارسو شهر تهران برگزار خواهد شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای، نمایش «دست‌های آلوده» به دراماتورژی و کارگردانی مسعود موسوی با حضور ناصر آقایی، شیوا خسرومهر و حامد نصرآبادیان اجرای خود را در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرد.

در مراسم افتتاحیه این نمایش که در سالن انتظار تالار قشقایی تئاتر شهر برگزار شد، ناصر آقایی گفت: در این سال‌ها بارها شاهد کارهای مسعود موسوی بوده و دیده‌ام که معمولا آثارش از ویژگی‌های خاصی برخوردار است؛ ویژگی‌هایی که برآمده از نقطه نظرات شخصی‌اش است.

این هنرمند تئاتر و سینما یادآور شد: جریان حاکم بر تئاتر در این روزها از منظر کمی قابل ملاحظه و بررسی است اما از نگاه دیگر، متاسفانه نازل بودن بسیاری از تئاترها مخاطب را دل‌چرکین می‌کند. با وجود این همه کار ضعیف روی صحنه، دیدن تئاتری حرفه‌ای و دغدغه‌مند باعث خوشحالی است؛ از جمله کارهایی که مسعود موسوی اجرا می‌کند که همه در ردیف کارهای خوب و سری الف قرار می‌گیرند. با تماشای این آثار درجه یک، می‌توان کارهای ضعیف را نادیده گرفت و با دیده اغماض به آنها نگریست.

علیرضا سعیدی که اجرای این مراسم را به عهده داشت، در سخنانی با اشاره به اینکه مسعود موسوی تاکنون بازیگران بسیاری را به فضای تئاتر حرفه‌ای و سینما معرفی کرده است، گفت: امیدوارم روزی پویش و کمپینی برای احترام به پیشکسوتانی که در تئاتر جنگیدند، ایجاد شود. مسعود موسوی از جمله کسانی است که اخلاق و ادب و احترام به گروه را سرلوحه کارهایش قرار داده و شایسته احترام است. «دست‌های آلوده» هم ستاره‌های بی‌نظیری دارد و تئاتری جدی و به دور از لودگی است.

حامد نصرآبادیان هم در ادامه این مراسم با بیان اینکه مسعود موسوی بوی تئاتر و بوی معلمی می‌دهد و خوشحالم شاهد تجربه‌ای دیگری از او هستم ضمن آرزوی موفقیت برای موسوی و گروهش گفت: امیدوارم حال امروز تئاتر ما خوب شود و دوباره بوی بوی تئاتر بگیرد نه شو.

شیوا خسرومهر هم که در ۲ نمایش از مسعود موسوی ایفای نقش کرده بود در این مراسم گفت: من سعادت داشتم ۲ بار با مسعود موسوی کار کنم و امروز هم خوشحالم که او دوباره کاری را روی صحنه می‌برد و هم ناراحتم که اسم من اینجا به‌عنوان بازیگر در کنار گروهش نیست.

خسرومهر با تاکید بر اینکه مسعود موسوی در تئاترهایش امضای خود را دارد و کارهایش شبیه هنرمندان دیگر نیست، گفت: با شرایط اختلال در اینترنت سعی می‌کنیم مثل قدیم، درباره اجرای تئاترها سینه به سینه بهم اطلاع دهیم تا سالن پر شود و مخاطبان بیایند و کارهای خوب تئاتر را ببینند.

مسعود موسوی هم در خاتمه این مراسم گفت: حدود ۱۲ سال پیش مصاحبه‌ای داشتم و گفتم امیدوارم تئاتر به سرنوشت سینما دچار نشود؛ اما متاسفانه امروز این فضا بر تئاتر هم غلبه کرده و سرمایه محوری در آن حاکم و تفکر درون تئاتر نابود شده است.

موسوی با بیان اینکه احترام به پیشکسوت در تئاتر در حال نابودی است، گفت: امیدوارم شایسته تعاریفی که از من می‌کنید باشم؛ چراکه خدا می‌داند کار تئاتر در این روزها چقدر سخت شده است.

حمیدرضا نعیمی، مسعود موسوی، ریحانه سلامت، شهاب مهربان، محسن بابایی، فرزانه رضایی، آریاز ذوالفقاری و مهدی باقرزاده بازیگران این نمایش هستند.

سایر عوامل عبارتند از:

آهنگساز: محمد فرشته‌نژاد، طراح صحنه: علی ساسانی‌نژاد، طراح لباس: ثمین تحویلداری، مشاور کارگردان: علی شاه‌صفی، پویا موسوی، مشاور روابط عمومی و تبلیغات: بهزاد مرتضوی، مشاور رسانه‌ای: سبا حیدرخانی، مدیر تولید: بهنود محمدی‌پور، گروه کارگردانی: لیدا حکانی، نازنین ابارشی، گلریز ابراهیم، طراح پوستر و بروشور: محمدرضا غلامی، طراح گریم: علی گودینی، تیزر: مرجان مروستی علی شاه‌صفی، اجرای لباس: مهسا شریفی، عکاس: رامین نیک‌بین، گروه صحنه: سینا سلمان روغنی، دانیال محسنی، زهرا الماس‌پور، ثمینه نعیمی.

نمایش «دست‌های آلوده» به کارگردانی و دراماتورژی مسعود موسوی اجرای خود را از ۳۰ آبان ساعت ۲۰ در سالن قشقایی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده است.

عکس‌های کنار خبر از مهدی قلی‌پور است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «هنر و تجربه»، پردیس هویزه مشهد شنبه دوم آذر ساعت ۱۷ میزبان نمایش مستند «بهارستان خانه ملت»  به کارگردانی بابک بهداد است. پس از نمایش نیز نشست نقد و بررسی این مستند با همراهی بابک بهداد برگزار می‌شود.

مستند «بهارستان خانه ملت» به تاریخ جغرافیای سیاسی منطقه بهارستان می پردازد که شامل باغ بهارستان، باغ نگارستان، باغ نظمیه، عمارت مسعودیه، مسجد، ساختمان سپهسالار، ساختمان ملیجک و بخش اصلی وقایع میدان بهارستان می شود.

خبرگزاری مهر– گروه هنر: «زنانی با گوشواره‌های باروتی» به‌عنوان یکی از مستندهای تحسین‌شده در جشنواره‌های داخلی و خارجی، این روزها در گروه «هنروتجربه» در حال اکران است. مستندی با نگاهی متفاوت به جریان داعش و حوادث تلخی که این گروه در کشور عراق رقم زده‌اند دارد و برای نخستین بار پای صحبت خانواده اعضای این گروه تروریستی نشسته است.

نکته جالب این مستند اما در کنار نگاهی متفاوتی که به موضوع گروه‌های تکفیری دارد، انتخاب یک راوی متفاوت است؛ «روزنامه‌نگاری به نام نور در مسیری دشوار با همراه شدن با نیروهای ضد داعش عراقی، با زنان قربانی یا همسران داعشی‌ها، مصاحبه کرده و مصائب آن‌ها را جویا می‌شود. در این مستند، زنان، نالان و پشیمان نیستند و داعش را موجودی خوب دانسته و از رفتن آن‌ها راضی نبوده‌اند.»

«زنانی با گوشواره‌های باروتی» که پیش‌تر در جشنواره سینماحقیقت و جشنواره فیلم فجر هم اکران و تحسین‌شده است را رضا فرهمند کارگردانی کرده و تهیه‌کنندگی آن را مرتضی شعبانی برعهده داشته است.

مرتضی شعبانی از چهره‌های باسابقه سینمای مستند ایران است که فعالیت هنری‌اش را در گروه مستند روایت فتح با همراهی سیدمرتضی آوینی آغاز کرد و این روزها هم عهده‌دار مدیریت مرکز «سینمای حقیقت» است که با تمرکز ویژه بر مستندسازی با موضوع مقاومت، فعالیت مستندسازان در این حوزه را سامان‌دهی می‌کند.

به بهانه اکران «زنانی با گوشواره‌های باروتی» گفتگویی با مرتضی شعبانی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید؛

* با توجه به اینکه مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» این روزها در سینماها روی پرده است، به نظر خودتان مهمترین ویژگی این مستند برای همراه شدن مخاطب عام‌ و در عین حال علاقمند به سینما با آن چیست؟

جنگ همیشه با خشونت همراه است و زنان معمولاً از جنس جنگ نیستند. نسبت یک زن با محیط جنگ و مشخصاً حضور یک خبرنگار زن در میدان جنگ به‌عنوان یک گزارشگر، می‌تواند موضوع جذابی برای مخاطبان باشد. مخاطب با دیدن این فیلم می‌فهمد اینگونه نیست که فقط مردان در عرصه جنگ نقش آفرین باشند. زنانی هم هستند که با علاقه‌مندی و شجاعت پا در این میدان می‌گذارند. مشخصاً درباره این خانم خبرنگار، معتقدم مهمتر از نفس حضورش در این فضا، کاری است که انجام می‌دهد؛ کاری که می‌توان فراتر از یک فیلم به آن پرداخت.

* اتفاقاً یکی از امتیازات این مستند همین است که زنان را صرفاً «قربانی جنگ» تصویر نمی‌کند و خودشان راوی اتفاقات هستند؛ چگونه به انتخاب این راوی رسیدید؟

طبیعتاً درباره این انتخاب، بهتر است که جزییات را رضا فرهمند به‌عنوان کارگردان، توضیح دهد اما از ابتدا وقتی برای تولید این مستند وارد منطقه شدند، یک خبرنگار مرد را برای راوی مدنظر داشتند، که او هم ویژگی‌های منحصر به فردی داشت. وقتی کار آغاز شد،‌ در دل جریانات فیلم با خانم نور الحلی مواجه شدند که انتخاب ویژه‌تری محسوب می‌شد.

بالاخره معمولاً در آثار جنگی، زن حضور جدی ندارد و این در حالی است که همواره ۵۰ درصد مخاطبان سینما و تلویزیون، زنان هستند. از این منظر وقتی یک زن وارد یک روایت می‌شود، طبیعتاً برای این ۵۰ درصد می‌تواند جذابیت بیشتری داشته باشد. مضاف‌بر اینکه روایت مستند را از مردانگی صرف هم خارج می‌کرد. این به نظرم یک انتخاب درست از طرف آقای فرهمند بود که به نتیجه خوبی هم منتهی شد…

* یعنی به‌طور اتفاقی و در مسیر تولید با این شخصیت مواجه شدید؟

بله. به‌طور کاملاً اتفاقی در حال تولید مستند در منطقه بودیم که با این خانم خبرنگار مواجه شدیم. بعد ایده جابه‌جایی راوی مطرح شد. آقای فرهمند تلفنی این ایده را با بنده عنوان کردند و طبیعتاً من هم استقبال کردم.

* خود خانم «نور» چطور به این همراهی رضایت دادند؟ طبیعتاً‌ به‌عنوان یک خبرنگار زن آن هم در منطقه جنگی، ملاحظات و مراقبت‌هایی داشته که مبادا بیش از اندازه دیده و شناسایی شود.

ابتدا به ساکن و در روزهای اول مواجهه، در واقع خانم خبرنگار مشغول کار خود بود و تیم ما هم صرفاً به‌عنوان مستندساز در حال ضبط وقایع بود. از جایی به بعد بود که کار جدی‌تر شد و تصمیم بر این گرفته شد که به‌عنوان راوی با گروه ما همراه شود. مذاکراتی انجام شد تا او راضی به این همراهی شود. به نظرم این همراهی به نفع هر دو طرف هم بود. هم این خبرنگار بعد از حضور در این مستند، امکان بیشتری برای جریان‌سازی رسانه‌ای در منطقه پیدا کرد و هم مستند ما توانست یک راوی قدرتمند پیدا کند.

اصلی‌ترین وجه تمایز مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» این است که وارد جریان انسانی جنگ می‌شود. ما کمتر در مستندهای مرتبط با جریان مقاومت سراغ این وجه رفته‌ایم و بیشتر راوی متن نبرد و جنگ بوده‌ایم* شما سابقه طولانی در ساخت مستندهای مرتبط با جریان مقاومت در منطقه دارید، خودتان فکر می‌کنید مهمترین وجه ممیزه و حرف متفاوت «زنانی با گوشواره‌های باروتی» به نسبت دیگر مستندهای شاخص این حوزه چیست؟

اصلی‌ترین وجه تمایز این مستند این است که وارد جریان انسانی جنگ می‌شود. ما کمتر در مستندهای مرتبط با جریان مقاومت سراغ این وجه رفته‌ایم و بیشتر راوی متن نبرد و جنگ بوده‌ایم. این فیلم در کنار اینکه روایت مستند از جنگ و مقاومت و شهادت را دارد،‌ به وجه انسانی ماجرا به‌ویژه از منظر حضور زنان قربانی در این جریان هم پرداخته است؛ هم زنانی که عضو خانواده داعشی‌ها هستند و قربانی این تفکر شده‌اند و هم زنانی که به‌واسطه اقدامات داعش، قربانی شده‌اند. در هر صورت این زنان هستند که قربانی اصلی تفکر داعش شده‌اند…

* اگر اشتباه نکنم، این اولین حضور زنان خانواده داعشی‌ها در یک مستند بوده…

بله. این یکی از نکات برجسته «زنانی با گوشواره‌های باروتی» است. پیش از این، مستندسازان به این شکل سراغ جریان داعش نرفته بودند. پیش‌تر مثلا در مستند «A۱۵۷» شاهد زنانی بوده‌ایم که قربانی اقدامات داعش شده‌اند، اما تا کنون سراغ خانواده داعشی‌ها نرفته بودیم تا ببینیم این‌ها چگونه فکر می‌کنند و اساساً چه نگاهی به این جریانات دارند…

* این میزان نزدیک شدن به خانواده داعشی‌ها حساسیت‌برانگیز نبود؟ خود این افراد برای قرار گرفتن در مقابل دوربین یک گروه مستندساز ایرانی مقاومتی نداشتند؟

بله همه‌شان گارد داشتند. منتها این افراد در شرایط خاصی قرار داشتند. مثلا شخص خانم «نور» در حال کمک به آن‌ها بود تا نجات پیدا کنند. حتی در بخشی از فیلم یکی از همین زنان دست «نور» را می‌گیرد و از او می‌خواهد در کنارشان بماند.

این خانم خبرنگار اطمینان قلبی به آن‌ها داده بود و به‌واسطه همین اعتماد، با گروه همراه شدند. می‌دانستند قرار نیست بابت این همراهی اذیت و آزاری ببینند. به تعبیری رفتار انسانی «نور» و حتی ارتش عراق نسبت به این خانواده‌ها، باعث شکل‌گیری این اعتماد شده بود تا به راحتی در مقابل دوربین حرف بزنند. این اعتماد آنقدر پررنگ شد که حتی برخی از این افراد که هنوز با افکار داعش احساس همراهی داشتند هم حرف‌هایشان را با ما مطرح کردند.

* یعنی اینگونه نبود که صرفاً سراغ بریده‌ها از جریان داعش بروید…

اصلاً این‌ها بریده نیستند. بعضی حتی به‌شدت دل‌بسته همسران‌شان هستند و از آن‌ها دفاع می‌کنند. البته هستند تعدادی که از این تفکر بریده‌اند اما گروه دیگری هم در فیلم می‌بینیم که به‌نوعی می‌توان گفت، خودشان هنوز «داعشی» هستند.

این درست است که «داعش» امروز از نظر سرزمینی محدود شده و دیگر جایی را در اختیار خود ندارد، چیزی به نام حکومت که پیش‌تر مدعی آن بودند هم دیگر در اختیار ندارند اما نمی‌توان افکار داعشی را نادیده گرفت* جریان داعش از نظر سیاسی و نظامی رو به فروپاشی و مرگ همیشگی است، فکر می‌کنید مستندهایی از جنس «زنانی با گوشواره‌های باروتی» از این منظر تاریخ انقضا دارند؟

واقعیت این است که اینگونه نیست. کمااینکه در همین مستند هم شاهد هستیم که «داعش» صرفاً یک گروه نیست، یک تفکر و عقیده است که تبعات آن سال‌ها در جوامع مختلف انسانی باقی می‌ماند و آرام‌آرام با کار فرهنگی باید آن را از بین برد. این درست است که «داعش» امروز از نظر سرزمینی محدود شده و دیگر جایی را در اختیار خود ندارد، چیزی به نام حکومت که پیش‌تر مدعی آن بودند هم دیگر در اختیار ندارند اما نمی‌توان افکار داعشی را نادیده گرفت.

این افکار کماکان وجود دارد. مستندی مانند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» اتفاقاً همین هشدار را می‌دهد که ما باید حواسمان به ریشه‌های این تفکرات باشد. باید مراقب بچه‌های معصومی باشیم که ناخواسته گرفتار پس‌مانده‌های این تفکر شده‌اند.

* به‌عنوان سوال پایانی درباره ظرفیت ایجاد شده در گروه «هنروتجربه» برای امکان تماشای آثار مستند بر پرده سینما چه نظری دارید؟

بالاخره این ظرفیتی است که در سال‌های اخیر ایجاد شده و واقعاً «هنروتجربه» در این زمینه فعالیت‌ خوبی داشته است. این گروه نشان داده است که مردم علاقمندند فیلم‌های خوبی که در گونه مسند هم ساخته می‌شود را در سینماها تماشا کنند. مانند مستند خوب «صفر تا سکو» که فروش خوبی هم در گیشه داشت و حتی از برخی فیلم‌های سینمایی رقیب هم بیشتر فروخت و توانست اکران عمومی هم داشته باشد. و یا همین مستند «در جستجوی فریده» که برای نمایندگی ایران در اسکار هم انتخاب شد و در اکران توانست کارنامه موفقی داشته باشد.

این‌ها نشان می‌دهد ظرفیت مستندسازی در کشور ما بسیار پیشرفت کرده و توانمندی‌های بالایی به دست آورده‌ایم. حیف این که حاصل این فعالیت‌ها را مخاطب بر پرده سینما نبیند. درست است که برخی از این آثار شاید بعدها در تلویزیون هم نمایش داده شوند اما لذت فیلم دیدن بر پرده سینما چیز دیگری است که طبیعتاً مخاطب سینمای مستند هم نمی‌خواهد آن را از دست بدهد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «هنر و تجربه»، سی‌ودومین جشنوره فیلم مستند آمستردام (ایدفا) که به عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای سینمای مستند جهان شناخته می‌شود، برای اولین بارا فیلمی از ایران را در افتتاحیه‌ به نمایش گذاشت. مستند «سایه‌های بی‌خورشید» ساخته مهرداد اسکویی در مراسم افتتاحیه ایدفا در شهر آمستردام به نمایش درآمد.

مستند «سایه‌های بی خورشید» که در بخش فیلم‌های بلند این جشنواره به رقابت می‌پردازد، داستان پنج زن در کانون اصلاح و تربیت را روایت می‌کند که به جرم همدستی در قتل پدر، همسر و یا عضو مذکر خانواده دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند. این مستند مونولوگ‌های نفس‌گیری دارد که هر یک از این زنان شرایط ارتکاب به قتل و در برخی مواقع انگیزه اعمال خود را توضیح می‌دهند.

سی‌ و دومین دوره از جشنواره بین‌المللی مستند آمستردام «ایدفا» از ۲۹ آبان تا ۱۰ آذر در کشور هلند برگزار می‌شود.

سیما تیرانداز بازیگر و کارگردان تئاتر که نمایش «راپسودی» نوشته تایماز رضوانی را از روز جمعه ۱ آذر در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه برده است، درباره این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: حدود ۳ سال است که به صورت مداوم با هدف پرورش بازیگر با بچه‌های گروهم کار می‌کنم و نمایش «راپسودی» به‌عنوان یک کارگاه جدی بازیگری برای ۲۲ بازیگری است که با اجرای آن به صحنه رفته‌اند.

وی تأکید کرد: اینکه به‌صورت همزمان ۲۲ بازیگر روی صحنه حضور داشته باشند کار بسیار سختی است ولی هدف اصلی من از اجرای «راپسودی» این بوده که این بچه‌ها بازیگری را در دل این کار یاد بگیرند. اکثر بچه‌هایی که در این نمایش حضور دارند، برای اولین بار است که روی صحنه می‌روند.

تیرانداز با بیان اینکه ۶ ماه زمان صرف تمرین این اثر نمایشی شده است، درباره موضوع نمایش «راپسودی»، توضیح داد: این اثر معنا و مفهوم اجتماعی دارد و بر اساس نمایشنامه «در انتظار گودو» اثر ساموئل بکت نوشته شده است. در این نمایش از طریق یک اتفاق به آسیب شناسی جامعه و معضلات اجتماعی می‌پردازیم.

این کارگردان تئاتر در پایان سخنان خود اعلام کرد که نمایش «راپسودی» به مدت یک ماه روی صحنه خواهد بود.

 محمدمهدی براتی تهیه‌کننده، سروش مکری مجری طرح و پژمان عبدی مشاور و دستیار کارگردان نمایش «راپسودی» هستند.

این اثر نمایشی ساعت ۲۰:۳۰ اجرا می‌شود.