برچسب: نویسندگی

نویسندگی کتاب فیلم نامه طنز

  • اعجاز بازیگران در «شنای پروانه»/ فیلمی که قهرمان‌محور است

    اعجاز بازیگران در «شنای پروانه»/ فیلمی که قهرمان‌محور است

    محمد کارت کارگردان جوان سینمای ایران که اولین حضور خود در جشنواره فیلم فجر را با «شنای پروانه» تجربه می‌کند، در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: برآیند تمام تجربیات من در حوزه مستندسازی و کشف و شهودی که در این طبقه از جامعه داشتم، با حسین دوماری و پدرام پورامیری و تجربیاتی که آن‌ها داشتند، فیلمنامه «شنای پروانه» را به نگارش درآوردیم. نگارش فیلمنامه مورد نظر نزدیک به ۸ ماه طول کشید و در نهایت بعد از آماده شدن فیلمنامه و چندین بازنویسی که روی آن صورت گرفت، رسول صدرعاملی به‌عنوان تهیه‌کننده، سید مازیار هاشمی به‌عنوان مجری طرح و محدصادق رنجکشان به عنوان سرمایه گذار در این پروژه من را همراهی و حمایت کردند.

    وی بیان کرد: همچنین یک تیم پارتیزان و مستعد در پشت دوربین و بازیگران پرتوان با من همراه شدند تا بتوانیم در زمان بسیار کوتاهی پیش تولید فیلم را انجام دهیم و وارد مرحله تولید و سپس همزمان پس تولید شویم تا فیلم به جشنواره برسد.

    این فیلمساز جوان تاکید کرد: پیش تولید «شنای پروانه» ۲۵ روزه و فیلمبرداری ۵۱ جلسه برای چنین فیلمنامه پرفراز و نشیب زمان کوتاهی است اما با تلاش تک تک عوامل این فیلم، «شنای پروانه» شکل گرفت، فیلمی که سرشار از انگیزه برای ارتباط با مخاطب است.

    مسئله «شنای پروانه» مسئله روز است

    کارگردان فیلم کوتاه «بچه خور» توضیح داد: امیدوارم که تلاش صورت گرفته برای ساخت «شنای پروانه» مذبوحانه نباشد و به جان و دل مخاطب بنشیند و با آن ارتباط برقرار کند.

    وی تاکید کرد: «شنای پروانه» درباره مسائلی از بافت جنوب شهری جامعه است که این معضلات و ناهنجاری‌ها در تک‌تک اقشار مختلف می‌تواند واکاوی شود. مسائلی که در فیلم مطرح می‌شود یک مساله به‌روز است و سعی کرده‌ایم فیلمی تولید کنیم که روایت مدرنی از جامعه امروز باشد.

    کارگردان مستند «آوانتاژ» توضیح داد: نگاه ما در «شنای پروانه» نگاه رهگذری به بافت جنوب شهر نبوده است و سعی کرده‌ایم که جزئیات این سبک از زندگی را روایت کنیم و با یک چیدمان بازیگری و ترکیبی از بازیگران سرشناس و بازیگران خوب تئاتر و آدم‌هایی که هیچ وقت دوربین سینما را تجربه نکرده‌اند و آن‌ها را از زندگی واقعی به مقابل دوربین آوردیم و نابازیگر هستند. کار را برایم به عنوان کارگردان سخت‌تر اما بسیار جذاب‌تر می‌کرد. چون در جهت یکدست شدن جنس بازی‌های فیلم مسیر عجیبی را طی کردیم که امیدوارم ذات باورپذیری در کاراکترها و بازیگران اتفاق افتاده باشد و مخاطب با جهان فیلم ملموس و واقعی ارتباط برقرار کند.

    ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم جذاب است

    وی بیان کرد: «شنای پروانه» یک فیلم قهرمان محور است که با داستانی پر فراز و نشیب ابتدا سعی دارد تماشاگرش را سرگرم سپس بر او تأثیر بگذارد. واقعاً به شخصاً ارتباط فیلم با اکثریت مردم برایم بسیار جذاب است و امیدوار هستم که این ارتباط شکل بگیرد.

    کارت درباره انتخاب بازیگران توضیح داد: چیدمان و ترتیب بازیگران این فیلم به گونه‌ای است که سعی شده است از بازیگران سرشناس، بازیگران خوب تئاتر و کسانی که از دل زندگی واقعی به بیرون کشیده شده‌اند انتخاب و جلوی دوربین بروند و این چالش بزرگی برای من به شمار می‌رفت که این جنس‌های مختلف بازیگری را یک دست و باور پذیر بدون اینکه کسی بیرون بزند، همه را در جهان فیلم حل کنم.

    وی ادامه داد: به نظر می‌رسد با توجه به زحمت و تلاش تک‌تک بازیگران از جواد عزتی که نقش اول فیلم را بازی می‌کند و بسیار باهوش و توانمند است تا تک‌تک بازیگران دیگر از جمله طناز طباطبایی، امیر آقایی، پانته‌آ بهرام، علی شادمان، آبان عسگری، مهدی حسین‌نیا، ایمان صفا، نادر شهسواری که نقش‌های مختلف فیلم را بازی کرده اند، تلاش کرده‌اند که یک خود متفاوتی نشان دهند.

    کارت در پایان تاکید کرد: در واقع در «شنای پروانه» بازیگرانی که می‌شناسید همه با شکلی متفاوت و غافل‌گیرکننده در فیلم حضور دارند و این امر برای من بسیار جذاب است که کاراکترهای فیلم توسط بازیگرانی که سرشناس هستند بازی شده‌اند که این اعجاز را دارند که مخاطب در لحظه متوجه نشود که این کاراکتر پانته‌آ بهرام، علی شادمان یا امیر آقایی است و این امر یکی از ویژگی‌های «شنای پروانه» است که امیدوارم این تلاش موفق شود و بر مخاطب خود تأثیر گذار باشد.

  • فضای بیرونی «تئاتر فجر» گرم‌تر از فضای داخلی/خیابانی‌ها دیده شدند

    فضای بیرونی «تئاتر فجر» گرم‌تر از فضای داخلی/خیابانی‌ها دیده شدند

    به گزارش خبرنگار مهر، روز شنبه ۱۲ بهمن و با آغاز بخش رقابتی سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ۸ اثر صحنه‌ای اجرا شدند. نمایش «بیگانه در خانه» محمد مساوات که اجرای خود از روز پنجشنبه ۱۰ بهمن در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده و روز شنبه ۱۲ بهمن اولین اجرای خود را در بخش رقابتی جشنواره سپری کرد، پرمخاطب‌ترین نمایش صحنه‌ای سومین روز جشنواره بود.

    دیگر نمایش‌های صحنه‌ای سومین روز جشنواره تئاتر فجر که در عرصه رقابت جشنواره سی و هشتم حضور دارند با استقبال قابل توجهی از سوی مخاطبان همراه نبودند.

    البته در این روز شهرام کرمی مدیرکل هنرهای نمایشی به تماشای نمایش «باق وحش» امیربهاور اکبرپور دهکردی از شهرکرد نشست که در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.

    اما وضعیت در بخش خیابانی جشنواره سی و هشتم تئاتر فجر متفاوت بود.

    بخش خیابانی جشنواره روز ۱۲ بهمن با حضور نادر برهانی مرند دبیر سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در ایوان انتظار متروی میدان ولیعصر(عج) و اجرای نمایش‌های «دست…کاری» مهدی ضیاییان‌پور و «زینب پاشا» مهدی صالح‌یار آغاز به کار کرد.

    بخش خیابانی جشنواره برخلاف بخش صحنه‌ای، اولین روز خود را با استقبال بهترین از سوی مخاطبان و شهروندان تهرانی سپری کرد.

    در محوطه مجموعه تئاتر شهر اجرای نمایش‌های «شال برون»، «زینب پاشا»، «سیرک» و «تنها یک زمین داریم» فضای بیرونی جشنواره تئاتر فجر را گرمتر از فضای داخلی و اجراهای صحنه‌ای سومین روز آن کردند.

    اجرای نمایش خیابانی «تنها یک زمین داریم» با استفاده از عروسک‌هایی نورانی که پیش از این نیز در جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی اجرا شده بود، تجربه‌ای متفاوت را برای شهروندان و مخاطبان حاضر در محوطه باز مجموعه تئاتر شهر رقم زد.

    اما یکی از نکاتی که لازم است بیشتر به آن توجه شود، بحث تبلیغات محیطی در فضای باز مجموعه تئاتر شهر است.

    هنوز این فضا با وجود افراشته شدن پرچم‌های جشنواره و نصب آن‌ها بر ستون‌های بنای مجموعه تئاتر شهر و همچنین اسپیس‌هایی که برنامه‌های جشنواره روی آن‌ها نصب شده، اما حال و هوای برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر فجر را ندارد.

    طی چند سال اخیر همیشه فضاسازی محوطه مجموعه تئاتر شهر برای برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر کم رمق و کمرنگ بوده است و در جشنواره سی و هشتم نیز این فضا همچنان کمرنگ است.

    با توجه به تمرکزی که روی تبلیغات و فضاسازی جشنواره فیلم فجر در محیط شهر تهران وجود دارد، نیاز است که این توجهات به جشنواره تئاتر فجر نیز وجود داشته باشد.

  • آغاز اجراهای تئاتر ملل با «سکوت»/ «خوابگرد» از راه رسید

    آغاز اجراهای تئاتر ملل با «سکوت»/ «خوابگرد» از راه رسید

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ستاد خبری سی ‌و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، یکشنبه ۱۳ بهمن در چهارمین روز از سی‌وهشتمین جشنواره‌ بین‌المللی تئاتر فجر، نمایش «بیگانه در خانه» از بخش مسابقه تئاتر صحنه‌ای به کارگردانی محمد مساوات ساعت ۱۹ در تالار اصلی مجموعه‌ تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

    نمایش «متساوی‌الساقین» نیز در ۲ سانس ۱۸:۳۰ و ۲۰:۳۰ در تالار چهارسوی مجموعه‌ تئاتر شهر اجرا می‌شود.

    تالار سایه این مجموعه نیز برای ساعت‌های ۱۷ و ۱۹ میزبان نمایش «خوابگرد» به کارگردانی امیر کلهری‌پور است. نمایش «ستاره شناس» نیز ساعت ۱۷:۳۰ و ۱۹:۳۰ در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به نمایش درمی‌آید.

    تالار مولوی در ۲ سانس ۱۷ و ۱۹ از نمایش «است» به کارگردانی پرنیا شمس میزبانی می‌کند. سالن ناظرزاده تماشاخانه‌ ایرانشهر برای ساعت‌های ۱۷ و ۲۰ نمایش «باق وحش» به کارگردانی امیر بهاور اکبرپور دهکردی را در برنامه اجرای خود دارد. در تالار سمندریان همین تماشاخانه نیز نمایش «ژنتیک…» به کارگردانی مهسا غفوریان در سانس های ۱۸ و ۲۰:۴۵ اجرا می‌شود.

    تماشاخانه‌ سرو نیز برای ساعت ۱۸ نمایش «زندگی با طعم خردل» به کارگردانی سعید نجفیان را در برنامه دارد.

    در بخش «به علاوه‌ ‌فجر»، نمایش «کاش چشم نمی‌دید» به کارگردانی فرزاد لباسی ساعت ۱۹ در تماشاخانه‌ ایران تماشا اجرا می‌شود. «قطع دست در اسپوکن» عنوان نمایشی است که به کارگردانی احمد بیستونی در خانه‌ نمایش مهرگان در سانس ۲۱ به صحنه می‌رود. نمایش «والس تصادفی» به کارگردانی محمدحسین صادقی‌زاده مقدم ساعت ۱۷:۳۰ در تماشاخانه‌ دیوار چهارم اجرا می‌شود. همچنین نمایش «۱۲ روز» به کارگردانی علی بیگدلی ساعت ۱۷ در تماشاخانه‌ شانو به صحنه می‌رود. نمایش محیطی «بیا جلوتر» به کارگردانی سجاد باقری نیز ساعت ۲۱ در عمارت نوفل لوشاتو اجرا می‌شود.

    در بخش نمایش‌های خیابانی نمایش «بی‌پیش بی‌اجاره» به کارگردانی میثم سرآبادانی ساعت ۱۶ در محوطه‌ تئاتر شهر اجرا می‌شود. ساعت ۱۶:۳۰ نیز نمایش «صد سال به این سال‌ها» به کارگردانی نجمه مهرابی خوزانی نیز در این محوطه اجرا می‌شود. نمایش‌های «شال برون» به کارگردانی امیر امینی و «تنها یک زمین داریم» تولید بازار بزرگ ایران به ترتیب ساعت ۱۷ و ۱۷:۳۰ در محوطه‌ مجموعه تئاتر شهر اجرا می‌شود.

    در محوطه‌ خانه‌ هنرمندان ایران هم نمایش «زینب پاشا» به کارگردانی مهدی صالحیار ساعت ۱۷ اجرا می‌شود.

    ساعت ۱۰:۳۰ و ۱۱ نیز به ترتیب نمایش‌های «صد سال به این سال‌ها» به کارگردانی نجمه مهرابی خوزانی و «شال برون» به کارگردانی امیر امینی در ایوان انتظار متروی میدان ولیعصر اجرا می‌شوند.

    نمایش چیدمان اجرا «اکسیر» با طراحی علی کاظمی در ساعت‌های ۱۶، ۱۶:۳۰، ۱۷، ۱۷:۳۰، ۱۸ در موسسه فرهنگستان صبا اجرا خواهد شد. نمایش «سکوت» به کارگردانی پاول ژو کوتاک از لهستان، ساعت ۱۸ در پارکینگ تالار وحدت اجرا خواهد داشت.

    سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری نادر برهانی مرند تا ۲۱ بهمن در حال برگزاری است.

  • استقبال مردم از نمایش های همایش ملی تئاتر «سردار آسمانی»

    استقبال مردم از نمایش های همایش ملی تئاتر «سردار آسمانی»

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، طی ۲ روز نخست برگزاری همایش ملی تئاتر «سردار آسمانی» ۱۵ اجرا در تهران و سایر استان های کشور در معرض دید عموم مردم قرار گرفت که گزارش های دریافتی حاکی از رضایت و استقبال عموم مردم و اقشار مختلف جامعه دارد.

    تبریز ؛ «شور عشق» برداشتی مستند و آزاد از زندگی شهدای مدافع حرم

    کارگردان نمایش شور عشق استقبال مردم از این نمایش را بسیار دلگرم کننده توصیف کرد.

    محمد صالحیار نویسنده و کارگردان نمایش «شور عشق» در خصوص این نمایش اظهار کرد: این نمایش ب اساس مستندات واقعی زندگی یکی از شهدای مدافع حرم بود که داستانی بسیار دراماتیک و جذاب داشت. نمایش، در واقع همزمانی زندگی این شهید را در مقطع ازدواج حضور وی در سوریه و دفاع از حرم آل الله (علیهم السلام) را در بر می گیرد که با مواردی که خودم به داستان اضافه کردم شکل دراماتیک به خود گرفت و مورد استقبال مردم قرار گرفت.

    وی گفت: با توجه به درخواست های مکرر، ما یک اجرای ویژه نیز در راهپیمایی ۲۲ بهمن شهریورماه خواهیم داشت.

    صالحیار در خصوص اقدام انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس برای برگزاری این همایش گفت: اینکه انجمن تئاترانقلاب موضوعات به روزی را برای فعالیت هنرمندان ارائه می دهد اتفاق بسیار مثبتی است .برخلاف دیگر نهادها و سازمان های مسئول که فقط به دفاع مقدس می پردازند. انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس با وسعت نگاه خویش هنرمندان را در انتخاب موضوع آزاد می گذارد و این وسعت دید و نظر متولیان امر فضا را برای خلق اثر مهیاتر می کند.

    کرمانشاه؛ «با کاروان چوبی» تلفیق آئین های محلی و حماسه شهید سلیمانی

    کارگردان نمایش «کاروان چوبی» نیز از تلفیق آئین های محلی کرمانشاه و تکریم سردار آسمانی شهید سلیمانی در این آئین کهن و دیرینه خبر داد.

    مرتضی اسدی مرام کارگردان نمایش «کاروان چوبی» اظهار رد: در نمایش کاروان چوبی سعی کردیم با تلفیق آئین کهن باستانی و دیرینه «چمر» که همراه با ساز و دهل و خواندن اشعار آئینی است و معرفی شهدای مدافع حرم کرمانشاه و نیز   سید الشهدای جبهه مقاومت، فضائی نو و بدیع را به وجود آوریم. خوشبختانه عکس العمل و بازخورد این کار نیز از سوی تماشاگرانی که کار را دیدند بسیار مناسب و دلگرم کننده بود که مایه امیدواری هنرمندان تئاتر است.

    وی در خصوص طرح ریزی این همایش ملی از سوی انجمن تئاتر گفت: این حرکت انجمن تئاتر یک خیزش مردمی ارادتمندان به ساحت مقدس شهید سلیمانی بود و بسیار به موقع و به جا بود. برخی خیال می کردند که همزمانی این همایش با جشنواره های تئاتر و فیلم فجر ممکن است باعث شود که آثار دیده نشود اما انجمن با این کار ثابت کرد که دنبال کار تبلیغاتی و هیاهوی پروپاگاندا نبوده و برگزاری این همایش صرفاً به عشق حاج قاسم و ارادت هنرمندان به ایشان طرح ریزی شده است. برگزارکنندگان این همایش و شرکت کنندگان در آن در واقع تجدید بیعتی هنری با حاج قاسم سلیمانی داشتند که به نظرم در گسترده سرزمین پهناورایران کار بزرگ و کم نظیری است.

    لاهیجان؛ شکل گیری ایده اولیه نمایش در مراسم تشیع پیکر سردار آسمانی

    کارگردان نمایش «سردار آسمانی» نیز از شکل ایده اولیه این نمایش در مراسم تشیع شهید سلیمانی خبر داد.

    آبسالان نویسنده و کارگردان نمایش «سردار آسمانی» در خصوص اجرای این نمایش در شهر لاهیجان گفت: نمایش سردار آسمانی بصورت پرفورمنس و با یک شکل و شیوه اجرائی خاص اجرا می شود و از نظر مفهومی اثری بسیار جذاب و پر محتواست.

    وی اضافه کرد: استقبال در مساجد و پارکهائی که اجرای خود را در آن مکان ها داشتیم بسیار باشکوه بود و جمعیت زیادی این اجراها را دیدند که مایه قوت قلب من و گروه نمایشی بود.

    آبسالان حرکت انجمن تئاتر انقلاب را درباره این موضوع و بزرگداشت هنری سردار سلیمانی از طریق تئاتر نیز گفت: این حرکت انجمن و برگزاری این همایش بسیار حرکت درستی بود. ممکن بود خیلی از گروه ها به خاطر ها به خاطر علاقه شخصی که به سردار آسمانی داشتند اثری را خلق کنند اما اینکه به صورت یک برنامه ساماندهی شیوه و مدون و برنامه ریزی دقیق این پروسه اجرائی شود قطعاً نتایج و ثمرات بهتری را برای اهالی تئاتر به همراه خواهد داشت. شکل گیری ایده اصلی این نمایش در زمان تشیع سردار سلیمانی در کرمان به ذهن من خطور کرد و هنگام بازگشت از کرمان طرح این نمایش را کردم که خوشبختانه با استقبال قابل توجه همشهریانم در لاهیجان و رشت همراه بود.

  • «بیگانه در خانه» و دوربین موذی/ وقتی سینما و تئاتر تلفیق می‌شود

    «بیگانه در خانه» و دوربین موذی/ وقتی سینما و تئاتر تلفیق می‌شود

    به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «بیگانه در خانه» آخرین تجربه محمد مساوات کارگردان جوان و خوش فکر تئاتر کشورمان است که از روز پنجشنبه ۱۰ بهمن ماه ادامه اجراهای خود را بعد از تئاتر مستقل تهران و انصراف از ادامه اجراهایش در آن تماشاخانه در سالن اصلی تئاترشهر از سر گرفته است.

    البته اجرای روزهای ۱۰ و ۱۱ بهمن ماه این نمایش در قالب اجرای عمومی است و از روز شنبه ۱۲ بهمن ماه و با آغاز اجراهای بخش صحنه‌ای جشنواره سی و هشتم تئاتر فجر نمایش «بیگانه در خانه» به مدت ۷ شب در بخش رقابتی جشنواره روی صحنه خواهد بود.

    «بیگانه در خانه» را از نظر فضاسازی، طراحی صحنه و دکور و تأکید بر مفهوم بیگانگی می‌توان در ادامه نمایش قبلی مساوات یعنی «این یک پیپ نیست» دانست و حتی خود کارگردان نیز در چند صحنه مختلف مخاطب را به نمایش قبلی اش ارجاع می‌دهد و در صحنه‌های پایانی نمایش نیز همچون اثر قبلی ۴ دقیقه و ۳۳ ثانیه سکوت مطلق جریان دارد. البته با وجودی که تکنیک و فرم به کار گرفته شده در «بیگانه در خانه» برای مخاطبان جذاب است و نمایش را می‌توان یکی از آثار قبل توجه سال ۸۸ به حساب آورد اما در مقایسه این ۲ اثر با یکدیگر به نظر می‌رسد محمد مساوات در این نمایش نسبت به کار قبلی اش تا اندازه‌ای برگشت به عقب داشته است چون از لحاظ حجم خلاقیت و انتقال درست مفاهیم مد نظر و رو دست زدن به مخاطب در نمایش «این یک پیپ نیست» با اثر کامل‌تری روبرو بودیم اما در «بیگانه در خانه» بعد از فروکش کردن هیجان مخاطبان از دیدن تکنیک جذابی که برای ارائه نمایش انتخاب شده است خیلی زود دست کارگردان برای مخاطب رو می‌شود و می‌تواند اتفاقات بعدی را زودتر از کاراکترها پیش بینی کند.

    اجرای نمایش کلاژی از تئاتر و سینماست و مساوات در بخش تصویری ادای دینی به فیلم‌های ژانر دلهره و ترسناک همانند سری فیلم‌های «فعالیت ماورالطبیعه» و البته آثار آلفرد هیچکاک داشته است و حتی در صحنه‌ای از نمایش کاراکتر زن داستان درحال دیدن فیلم «روانی» هیچکاک است مساوات در آخرین اثرش دست به خلاقیتی نوآورانه زده و دوربین را به عنوان یک عنصر نامرئی در مواجهه با اهالی خانه و مرئی برای مخاطبان وارد صحنه کرده است. تلفیق تئاتر و سینما در این نمایش و سنگین‌تر بودن کفه سینما نسبت به تئاتر در کار، مخاطب را با فضایی وهم آلود مواجه می‌کند؛ دوربینی که به عنوان یک بیگانه در خانه می‌چرخد و وارد حریم خصوصی این زوج مهاجر ایرانی می‌شود و مخاطبان نیز از طریق یک پرده سینمایی با دیدی بهتر آنچه را که روی صحنه رخ می‌دهد و در مواردی به دلیل طراحی صحنه نمایش و استتار بازیگران درون خانه‌ای که با همه جزئیاتش طراحی شده و تماشاگران تنها از بیرون پنجره‌ها و بالکن می‌توانند آن‌ها را ببینند، درک می‌کنند.

    در واقع کارگردان برای مخاطبان نمایش حق انتخابی قایل نیست تا از میان آنچه روی پرده به نمایش گذاشته می‌شود یا آنچه در پایین پرده و روی صحنه نمایش رخ می‌دهد، یکی را انتخاب کنند چون ناخودآگاه به دلیل وسعت پرده و جذابیت دوربین روی دست موذی که به همه جای خانه سرک می‌کشد و کاراکترها را دنبال می‌کند و حتی در مواقعی ترجیح می‌دهد شخصیتی را از ویزور دوربینش حذف و تنها چهره آن دیگری را به تصویر بکشد، مخاطب به سمت دیدن تصاویر سینمایی کشیده می‌شود.

    کارگردان در این نمایش به مفاهیمی چون هویت، بیگانگی، دروغ، فضای مجازی، ناتوانی در برقراری و بیان احساسات و… پرداخته است. اجرای نمایش کلاژی از تئاتر و سینماست و مساوات در بخش تصویری ادای دینی به فیلم‌های ژانر دلهره و ترسناک همانند سری فیلم‌های «فعالیت ماورالطبیعه» و البته آثار آلفرد هیچکاک داشته است و حتی در صحنه‌ای از نمایش کاراکتر زن داستان درحال دیدن فیلم «روانی» هیچکاک است. نوع فضاسازی و انتقال مفاهیم از خود بیگانگی و ماسکی که افراد برای دیگری به چهره می‌زنند و همچنین تلاش برای نفوذ در روح و روان دیگری به سینمای اینگمار برگمان نزدیک است و مساوات برای اثبات علاقه و یا تاثیر پذیری اش از این کارگردان شناخته شده در صحنه‌ای از نمایش زوج جوان داستان را در حال دیدن فیلم «پرسونا» برگمان نشان می‌دهد که البته در ادامه می‌بینیم آن‌ها علاقه چندانی به ادامه دیدن فیلم ندارند.

    رومینا مومنی‌، محمد علی‌محمدی، علی حافظ پور و دینو زمام حدده بازیگران این اثر نمایشی هستند که در واقع دینو زمام حدده که نقش پیرزن آلمانی همسایه این زوج جوان را ایفا می‌کند و یکی از نیروهای بیگانه حاضر در اثر به حساب می‌آید و از طرف دیگر به عنوان راوی نمایش نیز شناخته می‌شود، همان نوید محمدزاده است که کارگردان با آگاهی ترجیح داده حضورش در این نمایش ناشناس بماند و نام دینو زمام حدده را با به هم ریختن حروف اسم و فامیل محمدزاده خلق کرده است البته درست است که چهره این پیرزن خمیده و مزاحم آلمانی با ماسکی تیره پوشانده شده اما مخاطبان آشنای تئاتر از تن صدای محمدزاده می‌توانند حضور او را در نمایش تشخیص دهند.

    این نمایش برای اجرای در یک سالن بلک باکس طراحی شده تا مخاطبان از نزدیک و نفس به نفس با فضای نمایش و دلهره حضور یک بیگانه در خانه و تکنیکی که مساوات برای انتقال این مفهوم انتخاب کرده روبرو شوند از همین رو ادامه اجراهای نمایش در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر و در یک صحنه قاب عکسی باعث فاصله تماشاگران با اجرا شده است.

  • ۱۴ فیلم جشنواره فجر ۳۸ در گیلان اکران می شود

    ۱۴ فیلم جشنواره فجر ۳۸ در گیلان اکران می شود

    سید امیر مصباح در حاشیه رونمایی از پوستر سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به برنامه ریزی های صورت گرفته در ماه‌های گذشته، اظهار کرد: با تلاش همکاران در معاونت هنری و سینمایی ارشاد گیلان امسال نیز میزبان اکران همزمانی فیلم‌های فجر ۳۸ در این استان خواهیم بود.

    وی با بیان اینکه در سال‌های اخیر شاهد استقبال خوب هنرمندان و هنردوستان گیلان از اکران همزمانی فیلم‌های جشنواره فجر بودیم، افزود: با توجه به این استقبال امسال تلاش شده تا این جشنواره باشکوه‌تر از سال‌های قبل در استان گیلان برگزار شود.

    معاون هنری و سینمایی ارشاد گیلان با اشاره به اکران ۱۴ فیلم جشنواره فجر ۳۸ در این استان، گفت: «آبادان یازده ۶۰» به کارگردانی مهرداد خوشبخت، «ابر بارانش گرفته» از مجید برزگر، «بی صدا حلزون» از بهرنگ دزفولی زاده، «تعارض» از محمدرضا لطفی، «پدران» از سالم صلواتی، «پوست کاری» از بهمن ارگ و بهرام ارگ، «خروج» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا، «خوب بد جلف ۲: ارتش سری» از پیمان قاسم خانی، «خون شد» از مسعود کیمیایی، «درخت گردو» به کارگردانی محمد حسین مهدویان، «سینما شهر قصه» از کیوان علی محمدی و علی اکبر حیدری، «شنای پروانه» از محمد کارت، «عامه پسند» کاری از سهیل بیرقی،» مردن در آب مطهر» به کارگردانی نوید محمودی از جمله این فیلم‌ها هستند.

    وی با بیان اینکه این فیلم‌ها از ۱۵ الی ۲۱ بهمن ماه امسال در سینما میرزا کوچک رشت اکران خواهند شد، تصریح کرد: فیلم‌ها در سه سانس ۱۶، ۱۸ و ۲۰ شب به نمایش گذاشته می‌شوند.

    مصباح با اشاره به اینکه علاقه مندان می‌توانند با مراجعه به سایت هفت ساز اقدام به خرید بلیت این فیلم‌ها کنند، بیان کرد: امسال نیز همانند سال گذشته شاهد اکران پنج فیلم سینمای کودک و نوجوان در استان گیلان خواهیم بود.

    وی با بیان اینکه «منطقه پرواز ممنوع» ساخته امیر داساگر، «تورنا ۲» سیدجواد هاشمی، «قطار آن شب» حمیدرضا قطبی، «بیست و سه نفر» مهدی جعفری و «کاتی و ستاره از آثار عبدالرضا مجلسی (فیلمساز برجسته گیلانی) فیلم‌های سینمای کودک هستند که از تاریخ ۱۵ تا ۲۱ بهمن در رشت اکران می‌شوند، ادامه داد: این اکران‌ها به صورت رایگان بوده و با حضور دانش‌آموزان مدارس مناطق محروم و شهرستان‌های گیلان اکران می‌شوند.

  • هیچوقت درباره زنان فیلم نساخته‌ام/ اوج فیلمسازی در سادگی است

    هیچوقت درباره زنان فیلم نساخته‌ام/ اوج فیلمسازی در سادگی است

    به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «عامه پسند» به کارگردانی سهیل بیرقی شامگاه ۱۲ بهمن ماه در سالن رسانه‌های پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

    در ابتدای این نشست آنتونیا شرکا منتقد سینما گفت: من خیلی منتظر فیلم سوم سهیل بیرقی بودم. در این فیلم با زن میانسالی رو به رو هستیم که در زندگی خود شکست خورده است. با یک زندگی معمولی رو به رو هستیم. این زن می‌توانست در خانه همسر خود باقی بماند، شهر و وضعیت زندگی خود را عوض نکند ولی برای اینکه شأن خود را حفظ کند سختی‌هایی را به جان می‌خرد.

    وی ادامه داد: در فیلم به غیر از شخصیت اصلی مرد که از جایی شراکت خود را با زن قصه آغاز می‌کند، مردهای دیگر هم داریم ولی چهره آنها دیده نمی‌شود. ما چهره هیچکدام از مردها را نمی‌بینیم و واکنش‌های زن اصلی قصه را با ترکیبی از حس‌های مختلف است.

    شرکا افزود: درواقع کارگردان، ما را در جایگاه مردهایی می‌گذارد که در مقابل این زن قرار دارند و باید از خودمان بپرسیم چه سهمی در حمایت از یک زن تنها داریم؟ این جایگاه ما را وادار به این پاسخ می‌کند که سهم ما در مواجه با سیل زنانی که در این وضعیت هستند، چیست؟ یکی از ویژگی‌های آقای بیرقی خلق روابط غیرمتعارف است برای مثال زن‌هایی که نمایانگر قدرت هستند، زن‌هایی که حرف بدنه را می‌زنند و در مواجه با زن‌هایی هستند که در موضع ضعف قرار دارند. این به طریقی به مؤلفه‌های مشترکی تبدیل شده که مثل نخ تسبیحی سه فیلم او را به هم نزدیک می‌کند.

    وی افزود: به نظر می‌رسد حتی روایت فیلم به صورت زنانه است یعنی به جای اینکه روایت خطی باشد بیرقی این ریسک را به جان خرید که این ساختار را تغییر بدهد و نگاه زنانه در ورای خود داشته باشد.

    باران کوثری بازیگر این اثر هم گفت: همکاری با سهیل بیرقی خیلی لذت بخش است. هر بازیگری باید خوشحال باشد در ۲ فیلم پشت هم با او همکاری کند، شیوه بازی گرفتن او به شکلی است که چاره‌ای به جز ارائه بازی متفاوت نداری، ما تمرین‌های طولانی داشتیم. همکاری با هوتن با اینکه یک سکانس با هم داشتیم بسیار خوب بود. من مادربزرگم را در خلال این فیلم از دست دادم و اگر هوتن و خانم معتمدآریا نبود نمی‌توانستم ادامه بدهم.

    هوتن شکیبا هم اظهار کرد: در این فیلم انقدر همه چیز سر جای خود بود که هیچ نگرانی نداشتم. پارتنرهای بسیار خوب و البته عوامل پشت دوربین خوبی داشتیم.

    بیرقی عنوان کرد: از باران کوثری و هوتن شکیبا ممنونم. نمی‌خواهم نان به هم قرض بدهیم اما جزو خوشبختی‌های یک کارگردان است که فراتر از یک بازیگر، یک یار در کنار خود داشته باشد. البته همه ۴۷ نفری که در این فیلم کنار من بودند، یاران من بودند.

    خواستم به مرزهای ناشناخته بروم

    بیرقی درباره روایت غیرخطی این فیلم عنوان کرد: خواستم به مرزهای ناشناخته بروم معمولاً روایت خطی درگیرکننده است ولی اول از همه کاراکتر در ذهن من نقش می‌بندد فکر می‌کردم برای زن قصه، به خاطر روزگار سپری شده خود و تصمیمی که می‌گیرد، باید یک مرثیه بی نظم برای آن بسراییم وقتی جا به جا این مسیر را می‌بینیم مثل رفت و برگشت‌های یک زن بود که دوران مختلف خود را به یاد می‌آورد.

    بیرقی توضیح داد: من هیچوقت تصمیم نمی‌گیریم برای زنان فیلم بسازم یا متعلق به مکتب و «ایسم» خاصی باشم هیچوقت نه برای زنان نه علیه زنان فیلم نساخته‌ام. هیچوقت نمی‌خواهم قشری را تمجید کنم یا آن را تخریب کنم. من از زمانه خودم وام و از آن ایده می‌گیریم. اگر این فیلم برای تماشاگری این حس را ایجاد کرده که یک قشر تخریب شده، او می‌داند و دنیای خودش اما من فقط خواستم راوی سالم باشم.

    وی درباره سرنوشت فهیمه شخصیت زن قصه گفت: سرنوشت فهیمه و همه ما ربط به نگاه عامه پسند دارد ما نمی‌خواستیم نقدی بر عامه پسند بودن یا نبودن خودمان کنیم. فیلم سعی می‌کند یک پرسش مطرح کند که اگر کسی حتی در ۵۷ سالگی تصمیم به راهکاری خلاف جریان عرف بگیرد آیا باید او را حذف کرد؟ دقیقاً به خاطر همین است که مردم در این فیلم دیده نمی‌شود چون مردم خود ما هستیم.

    حسین جعفریان مدیر فیلمبرداری درباره ایستایی دوربین گفت: دوربین ما باید می‌توانست به کلیت فیلم کمک کند نباید انتظار داشته باشیم پشتک وارو بزند طبق خواست و مشورت با کارگردان به این شکل فیلمبرداری رسیدیم.

    وی در ادامه به کنایه عنوان کرد: در کارهای بعدی به شکل اکشن کار می‌کنیم تا شما راضی شوید!

    اوج فیلمسازی ساده بودن است

    بیرقی بیان کرد: اوج فیلمسازی برای من ساده بودن آن است. سخت‌ترین کار هم سادگی است. نمایش‌های عجیب و غریب هیچ کاری ندارد جعفریان با جهان بینی فراتر از فیلمبرداری به داستان نگاه می‌کرد. اینکه فلش بک‌ها رنگ دیگری شود جزو اولین چیزهایی است که برای انتقال منظور استفاده می‌شود اما ما سخت‌ترین راه را انتخاب کردیم.

    کوثری درباره لهجه اصفهانی خود گفت: چنر نفر از دوستان به من کمک کردند البته سهیل وسواس زیادی روی لهجه شهررضایی داشت به طوری که بارها تا مرز دعوا رفتیم که لهجه را نگه داریم یا بگذاریم بماند.

    بیرقی هم گفت: زادگاه من شهررضا است و بیشتر طایفه من در آنجا هستند آنجا نسل‌های مختلف گویش‌های مختلف دارند. ما به لحاظ سن شخصیت، گویش مخصوص به خودشان را انتخاب کردیم. ضمن اینکه تلاش کردیم گویش میانه را انتخاب کنیم.

    بیرقی بیان کرد: نگارش فیلمنامه قریب به ۲ سال طول کشید ویژگی این نوع روایت به خاطر روایت بی نظم است. دوپینگی در کار نبود تا قصه اصلی را در پشت آن پنهان کنیم.

    این کارگردان توضیح داد: در جامعه ما همیشه مادران با موقعیت مادر بودن و همسر بودن در نظر گرفته می‌شوند هیچوقت به دلیل زن بودن یا انسان بودن در نظر گرفته نمی‌شوند ما هیچکداممان به آنها حق نمی‌دهیم که در سن بالا تصمیم به استقلال بگیرند.

    بیرقی در پاسخ به این پرسش که این نکته زنان علیه زنان در آثار او از کجا می‌آید، عنوان کرد: زن علیه زن از نگاه دقیق به زنان می‌آید.

    کریستف رضاعی آهنگساز این اثر هم گفت: کار با سهیل بیرقی بسیار جذاب است البته من سعی کردم موسیقی بیشتری بگذارم اما ایشان نمی‌گذاشتند چون دقیق می‌دانست که چه می‌خواهد. اصولاً فیلم رئالیستی موسیقی زیادی نمی‌خواهد و در این فیلم هم همین اتفاق افتاد.

    هوتن شکیبا دیگر بازیگر «عامه پسند» درباره نقشش اظهار کرد: من بعد از گرفتن سیمرغ در سال گذشته، پیشنهاد کم نداشتم، خیلی هم وسواس گرفته بودم ولی دغدغه این فیلم را دوست داشتم؛ دغدغه‌ای که خیلی به آن فکر نمی‌کنیم انگار مادران ما همیشه باید در همان قالب همیشگی بمانند، ضمن اینکه من وجبی نقشی را نمی‌پذیرم، نقش سختی برایم بود، خیلی لب مرز بود ضمن اینکه من نقش را به شدت دوست دارم و سعی کردم با این نقش رفاقت داشته باشم.

    بیرقی درباره وجود زن معترض بیان کرد: وجود زن معترض خیلی در جامعه ما احساس می‌شود و احساس می‌کنم زن‌ها دچار طغیان دسته جمعی هستند.

    وی درباره سرمایه‌گذار این فیلم بیان کرد: سرمایه گذاری این فیلم به صورت شخصی به عهده طلعت دیندار و من بوده است.

    بیرقی درباره قرار گرفتن زنان در «عامه پسند» در مقابل هم اظهار کرد: این نگاه من نیست ما سعی کردیم فیلم انسانی بسازیم همانطور که برخی می‌توانند در کنار هم باشند برخی هم می‌توانند علیه هم باشند.

    وی درباره اینکه چرا این سن را برای زن قصه انتخاب کرده است، بیان کرد: انتخاب سن برای کاراکتر منطق خاصی نمی‌خواهد این فیلم به مراتب سخت‌تر بود چون این سن، جنبه‌های فیزیکال زن‌ها و بازیگران را نداشت فیلم درباره یک کاراکتر معمولی بود که می‌خواست معمول نباشد.

    جایزه‌ها می‌آیند و می‌روند

    شکیبا هم بیان کرد: من دوست دارم هنگام ایفای نقش سرم بالا باشد امشب به ماسال می‌روم و فیلمبرداری خانم پناهنده را داریم جایزه‌ها می‌آید و می‌رود من هم همیشه جایزه را رها کردم تلاش کردم از کارهایی که می‌کنم بتوانم دفاع کنم.

    بیرقی درباره روابط افراد در لایه‌های پنهان این فیلم اظهار کرد: ما سعی می‌کنیم بازتاب دهنده مواردی باشیم که در زندگی می‌بینم. ضمن اینکه فیلم نمی‌گوید زن شکست می‌خورد اتفاقاً مسأله این فیلم این است که در همه دوره‌های زندگی می‌توانی با خودت به صلح برسی.

    کارگردان عرق سرد درباره تهیه‌کنندگی این اثر گفت: در این فیلم تهیه کننده خودم بودم البته مجید کریمی هم به ما خیلی کمک خوبی کرد واقعاً تهیه‌کنندگی مستقل اتفاق نمی‌افتاد مگر با حضور ایشان.

    بیرقی در پاسخ به این انتقاد که در این فیلم نشانه‌های یک شخصیت همجنسگرا وجود دارد، گفت: می‌شود رادیکال تر از این هم فکر کرد. می‌شود ساده مثل من هم فکر کرد!

  • «قصیده گاو سفید» علیه قصاص نیست/ تابو برای شکستن است

    «قصیده گاو سفید» علیه قصاص نیست/ تابو برای شکستن است

    به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «قصیده گاو سفید» به کارگردانی بهتاش صناعی‌ها عصر روز ۱۲ بهمن بعد از اکران این فیلم در سالن رسانه‌های پردیس ملت برگزار شد.

    در ابتدای این نشست غلامرضا موسوی تهیه‌کننده این اثر گفت: از بچه‌های تولید تشکر می‌کنم که زحمت زیادی کشیدند. آنها من را در این فیلم خجالت زده کردند. این فیلم یکی از آرامترین تولیدات من در این چهل سال فعالیتم در سینما بود.

    در ادامه رضا درستکار منتقد سینما بیان کرد: ما در جامعه خاصی زندگی می‌کنیم و همه ما به خاطر این اتفاقاتی که پشت سر هم رخ می‌دهد، عصبی هستیم. هیچکس از یک امر اثباتی حرف نمی‌زند، در رسانه‌ها مخاطبان را عادت داده‌ایم که آدم‌ها و فیلم‌ها را له کنند، یاد ندادیم آثار و افراد را تحلیل کنند حتی بزرگان و ریش سفیدان ما در برنامه‌های تلویزیونی مثل بولدوزر از روی حقیقت رد می‌شوند. فیلم کاملا در دمای این شرایط و حرارت امروز ساخته شده است. فیلم روایتگر است که قتل و اعدامی ناخواسته رخ داده، مثل اشتباهی که برای هواپیمای ما رخ داد. من این فیلم را برای دومین بار دیدم و هر ۲ بار حس کردم چقدر آدم‌های مثبت در آن وجود دارد, حتی به آن قاضی که حکم اشتباه داده و زن قصه نگاه انسانی شده است. این فیلم به سهم خود تلاش می‌کند دمای امروز جامعه ما را نشان دهد، در عین حال به تماشاگر باج نمی‌دهد و مثل فیلم‌های امروز رفتار نمی‌کند.

    صناعی‌ها درباره اینکه گاو نشان دهنده چه چیزی در این فیلم است، گفت: این یک انتخاب سمبلیک است. معمولا شکل خوبی ندارد که فیلمساز و هنرمندی که از سمبلی استفاده می‌کند، بگوید منظورش چه بوده است با این وجود باید بگویم یکی از نشانه‌های گاو می‌تواند قربانی ما باشد.

    وی درباره اینکه حکم قصاص در این فیلم زیر سوال رفته است، اظهار کرد: حرف زدن درباره هر قانونی بد نیست. ما قصه‌ای نوشتیم که شرایطی را فراهم کنیم تا درباره‌ آن صحبت کنیم. این موضوع به معنای زیر سوال بردن آن قانون نیست.

    صناعی‌ها بیان کرد: ما پرونده‌های زیادی در این سال‌ها با این موضوع داشته‌ایم مجموعه‌ای از اتفاقات که در طی سالیان رخ داده، الهام‌بخش ما در نوشتن بوده است. من و مریم مقدم وقتی سراغ قصه‌ای می‌رویم به این دلیل است که افرادی با این موضوعات را دیده‌ایم. این فیلم بر اساس تجربیاتی است که ما در مواجه با افراد داشته ایم.

    مهرداد کورش‌نیا نویسنده این اثر نیز گفت: متن اولیه این فیلمنامه دی ماه نود و یک نوشته شده و مربوط به چند سال گذشته نبوده است.

    مریم مقدم بازیگر و یکی از نویسندگان این فیلم هم درباره تحول شخصیت مینا با بازی خودش عنوان کرد: معمولا کاراکترها یک روند شخصیتی دارند و بازیگر معمولا آنها را در بازی خود لحاظ می‌کند. مینا زنی است که سختی‌های زیادی می‌کشد ولی پرقدرت است و امید به زندگی را از دست نمی‌دهد. به هر حال هر بازیگری یک روندی در بازی دارد.

    صناعی‌ها درباره اظهار نظر یکی از خبرنگاران درباره اینکه زن قصه ویژگی‌های یک زن ایرانی را نداشت، توضیح داد: موافق این اظهارنظر نیستم، کاراکتر مینا اتفاقا خیلی ایرانی است کسی وارد زندگی او شده و به او کمک کرده، بنابراین او دلباخته آن مرد شده است. ضمن اینکه ما از فیلم «بیست و یک گرم» تاثیر نگرفته‌ایم و ارتباطی به فیلم ما نداشته است.

    صناعی‌ها درباره اینکه چرا شهاب حسینی نقش قاضی را بازی نکرد، اظهار کرد: به دلایل مختلفی نشد این اتفاق بیفتد. شاید هم قسمت نبود، البته علیرضا ثانی‌فر بازیگر نقش قاضی درست‌ترین انتخاب ما بود. شرایط پیچیده هم نباید برای اکران وجود داشته باشد. این قصه در هر دوره‌ای می‌تواند اتفاق افتاده باشد، مختص به زمان خاصی نیست به هر حال در هر کشوری که این قانون وجود دارد، ممکن است یک روز این اتفاق در آنجا رخ بدهد.

    کوروش‌نیا بیان کرد: ما این فیلمنامه را پیش از «احتمال باران اسیدی» نوشتیم.

    صناعی‌ها اظهار کرد: ما فیلمی ساخته‌ایم که دغدغه‌های انسانی در آن حرف اول را می‌زند درواقع نخواستیم یک قانون را زیر سوال ببریم البته هر قانونی می‌تواند باگی داشته باشد و ما خواستیم این خلا را نشان دهیم، من در جایگاهی نیستم که بگویم یک قانون خوب یا بد است ولی می‌شود به باگ آنها پرداخت.

    وی درباره اینکه اخراج مینا که از طبقه کارگر است، ما را به یاد اتفاقات کارگران هفت تپه می‌اندازد، گفت: ما به طبقه اجتماعی کارگر اهمیت می‌دهیم و مشکلات آنها که در چند سال اخیر زیاد بوده، مورد توجه ما بوده است.

    درستکار هم عنوان کرد: فیلم به اندازه خود کامل است. کارگردان توانسته تعادل خوبی را ایجاد کند. اینکه بتوانی اندازه دمای جامعه را در فیلم رعایت کنی کار خوبی کرده ای. در سینمایی که مدام به سمت عقب می‌رود این فیلم خوب است. فیلم‌هایی هستند که همین موضوع را با التهاب روایت می‌کنند. انگار که حتما باید همینطوری روایت شود تا باورش کنیم.

    مقدم درباره اینکه در بخشی از فیلم زن قصه بدون روسری دیده می‌شود، عنوان کرد: تابو معمولا برای شکستن است.

    صناعی‌ها درباره اینکه چرا از موسیفی در فیلم استفاده نشده، گفت: قصد نداشتم از موسیقی استفاده کنیم از همین رو در این فیلم اصوات و افکت‌ها سعی می‌کنند برای فیلم موسیقی ایجاد کنند چون فکر می‌کردم موسیقی ممکن است تاثیر منفی روی «قصیده گاو سفید» بگذارد و الکی آن را ملودرام کند.

    پوریا رحیمی سام بازیگر این فیلم هم گفت: خوشحالم که زیر چتر این اختلاف سلیقه، می‌توانیم با هم حرف بزنیم. بازی کردن در فیلم بهتاش یک شانس است و او به من محبت داشت. علاقه‌مندم در فیلم‌های بعدی آقای صناعی‌ها هم باشم.

    ثانی‌فر درباره شباهت نقشش به فیلم «تشریح» گفت: در حد توان خودم سعی کرده بودم کمی متفاوت بازی کنم اگر شباهتی دارد باید عذرخواهی کنم چون به عنوان بازیگر باید در هر فیلم بازی جدیدی را ارایه بدهم.‌ 

    وی در بخش دیگر از صحبت هایش اظهار کرد:شاید این اولین تجربه‌ای بود که در انتخاب لوکیشن‌ها با کارگردان همراه می‌شدم، گروه کارگردانی به من می‌گفتند اینجا خانه توست و باید همراه ما باشی و من از این موضوع لذت بردم. از مجموع بازیگرها هم تشکر می‌کنم که با ما همراه بودند.

    صناعی‌ها درباره مشاوره‌های حقوقی فیلم بیان کرد: این فیلم نزدیک بیست مشاور حقوقی داشت اما دوست نداشتند نامشان در تیتراژ باشد بنابراین فیلم ایراد حقوقی ندارد. ما فیلم‌های زیادی مثل این قصه داریم اصلا اشکالی ندارد شبیه باشد ولی این فیلم اقتباس نیست.

    موسوی درباره اظهار نظر خبرنگاری درباره اینکه این فیلم خلاف قانون اساسی است، گفت: شما در حکم صادر کردن بدتر از قضات هستید!