به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره فرهنگی و هنری «مهر مادر»، محمدعلی سپهر، محمدهادی ابری و محمد یاراحمدی هیات انتخاب بخش های نقاشی و پوستر نخستین جشنواره فرهنگی و هنری «مهر مادر» را تشکیل می دهند.
نخستین جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» به دبیری عبدالستار کاکایی روز ۲۶ بهمن ماه همزمان با ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) برگزار می شود.
به گزارش خبرنگار مهر، علیرضا عصار خواننده باسابقه موسیقی پاپ قرار بود در روزهای پایانی آذر ماه سال جاری تازهترین کنسرت خود را در تالار بزرگ وزارت کشور برگزار کند اما بنا به دلایل شخصی تصمیم به لغو آن گرفت و حالا قرار است در روزهای پایانی دی ماه میزبان مخاطبانش باشد.
طبق برنامهریزیهای به عمل آمده، این کنسرتها که عصار از آنها به عنوان «پایان دلتنگی» توصیف کرده، ساعت ۲۲ روزهای ۲۴ و ۲۵ دی ماه سال ۱۳۹۸ به همت موسسه «آوای هنر» به مدیریت محمد جلیلپور در تالار بزرگ وزارت کشور با قیمت بلیتهای ۶۰ تا ۱۸۵ هزار تومان برگزار میشود.
این خواننده که آذر ماه سال ۹۷ آلبوم «جز عشق نمیخواهم» را بعد از ۶ سال توقف در فعالیتها در دسترس مخاطبان قرار بود، طی ماههای گذشته چند تک آهنگ را نیز در فضای مجازی منتشر کرد. این در حالی است که برگزاری چند کنسرت محدود در تهران از جمله فعالیتهای عصار در ماههای اخیر محسوب میشود.
آلبوم عصار در ۱۰ قطعه به نامهای «فتوای تاک»، «نستعلیق حیرانی»، «نوجوونی»، «جز عشق نمیخواهم»، «بیداری»، «معبد ترانه»، «اصلن به من چه»، «منتظر بودم»، «ای یار غلط کردی»، «بتها» و حضور هنرمندانی چون پویا نیکپور، گروه دارکوب، امیر توسلی و خود علیرضا عصار در بخش آهنگسازی تهیه و تولید شده است. ترانههای این آلبوم هم از سرودههای روزبه بمانی، افشین مقدم، سعید امیراصلانی، حافظ ایمانی و مولانا است. در بخش تنظیم نیز پویا نیکپور، سعید زمانی، گروه دارکوب، امیر توسلی و خود عصار حضور و همکاری داشتهاند.
«کوچ عاشقانه»، «حال من بیتو»، «عشق الهی»، «ای عاشقان»، «مولای عشق»، «نهان مکن»، «محتسب» و «بازی عوض شده» عناوین آلبومهای علیرضا عصار طی سالهای فعالیتش در بازار موسیقی کشور است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بهداد بهرام بیک، سرپرست گروه سیم در این باره گفت: «کنسرت پیوسته اجرای آلبومی است به همین نام که به زودی منتشر می شود. در این آلبوم ضبط قسمتهای سازی به صورت آنسامبل (ضبط زنده گروهی) در استودیو پژواک با صدابرداری یاسر فلاح پور و همچنین ضبط قسمتهای آوازی در استودیو آوای چکاد به صدا برداری هنرمند گرامی علیرضا جواهری بوده است.»
این هنرمند افزود: «امروزه، اینگونه ضبط ها بخاطر مشکلات فراوانی که بر سر راه قرار دارد، به ندرت انجام می شود و بیشتر به صورت مولتی ترک (ضبط جداگانه لاینها…) می باشد اما، ضبط آنسامبل و گروهی مزایای فراوانی دارد؛ از جمله حس و حال بیشتر و به وجود آمدن نوانسها و داینامیکهای لحظه ای برای همه اعضای گروه درحین اجرا که بیشتر این کیفیتها در موسیقی ایرانی از مؤلفه هایی است که این موسیقی به عنوان اهداف مهم دنبال می کند. شاید در این نوع ضبط، کیفیتی به نام «آن» که امروزه از آن به وفور صحبت می شود، بیشتر هویدا گردد. البته ضبط جداگانه لاینها هم دارای محاسنی است که مراحل ضبط و همچنین میکس و ادیت را در انتها برای اتمام پروژه آسانتر می کند. چه بسا با توجه به محتوا و حجم کلی کار، هنرمند باید انتخاب درستی برای پروژه خود داشته باشد و فقط راحتی مراحل تولید به عنوان یک مؤلفه در نظر گرفته نشود.»
بهرام بیک خاطر نشان کرد: «رپرتوار و قطعات این مجموعه (هم کنسرت دی ماه و هم آلبوم) شامل آثاری از استاد سعید هرمزی و استاد حسن کسایی و همچنین تصنیف ها و قطعات ضربی ساخته شده توسط من هستند و کل مجموعه در آواز شوشتری و کرد بیات ساخته شده است. اعضای این گروه از جمله خواننده محترم آقای علیرضا گلبانگ، همگی سالهاست در راستای موسیقی اصیل ایرانی فعالیت می کنند.»
سرپرست «سیم» درباره این گروه موسیقایی توضیح داد: «گروه سیم با هدف پرداختن به موسیقی اصیل و فاخر ایرانی که بر مبنای ردیف-دستگاهی و البته الحان غنی موسیقی مقامیِ نقاط مختلف سرزمینمان می باشد، شکل گرفته است. در این راستا معمولا آثاری از اساتید گذشته و یا قطعاتی ساخته شده توسط خود اعضای گروه در قالب آهنگ، آلبوم ویا کنسرت، اجرا و ارائه می گردد. به منظور صدادهی و رنگهای متنوع سازی بنابر ضرورت یک آلبوم یا کنسرت، با نوازنده های مختلفی در راستای اهداف گروه در این گروه همکاری می شود، لذا در طول زمان امکان استفاده از هنرمندان و نوازندگان مختلف وجود دارد.»
کنسرت گروه موسیقی سیم به سرپرستی و آهنگسازی بهداد بهرام بیک و آواز علیرضا گلبانگ، تحت عنوان کنسرت «پیوسته» و در تاریخ پنجشنبه، ۱۲ دی ماه سال جاری، در فرهنگسرای نیاوران تهران به روی صحنه خواهد رفت.
۲۴۱۲۴۱
وی با اشاره به تعداد زیاد عکسهای پرتره زائران اربعین افزود: بیش از ۴۰ هزار فریم عکس پرتره برای شرکت در این پویش ارسال شده و انتخاب اولیه و دریافت فایل با کیفیت عکسها زمان زیادی گرفت و داوری این پویش نیز با توجه به شباهت موضوعی عکسها کار دشواری بود که به پایان رسید.
باقری در پاسخ به اینکه چرا این نمایشگاه در ایام محرم سال بعد برگزار نمیشود، اظهار کرد: با این نگاه مخالفم زیرا که زیارت اربعین معرف سبک زندگی مهدوی است و ما نباید یاد امام حسین و کربلا را به ایام محرم منحصر کرده بلکه باید با تأسیس به امام زمان (عج) در تمام سال و زندگی خود به یاد این مسیر بوده و آثار و برکات آن را وارد زندگی خویش کنیم.
جوایز این پویش در چند بخش اعلام شده بود: بهترین مجموعه پرتره مبلغ ۲۵ میلیون ریال، بیشترین پرتره ثبت شده مبلغ ۱۵ میلیون ریال و به سه نفر از عکاسان به قید قرعه در افتتاحیه نمایشگاه مبلغ ۱۰ میلیون ریال اهدا خواهد شد.
اسامی راه یافتگان به نمایشگاه پویش پرتره زائران اربعین به شرح ذیل است:
اسحاق شکری، مدیر امور اجرایی انجمن موسیقی ایران در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن تشریح تازه ترین فعالیت های انجمن موسیقی ایران در ماههای اخیر بیان کرد: فعالیتهای انجمن موسیقی ایران در سال ۹۸ را میتوان به چند بخش تقسیم کرد. یکی از مهمترین این بخشها فعالیتهای اجرایی انجمن است که از آن جمله میتوان به برگزاری یا همکاری در برگزاری جشنوارههایی مانند جشنوارۀ ملی موسیقی جوان، بخش پشتیبانی و بخش مالی جشنوارۀ موسیقی فجر، و جشنوارۀ موسیقی نواحی ایران و همینطور هماهنگی برای برگزاری برنامههایی که در دست انجام است اشاره کرد.
وی با اشاره به تازهترین اقدامات انجام گرفته در زمینه سامانه بانک اطلاعات موسیقی کشور (بامک) توضیح داد: یکی دیگر از کارهای مهمی که انجمن سال گذشته انجام داد راهاندازی و رونمایی از سامانۀ بانک اطلاعات موسیقی کشور به نام «بامک» بود. این طرح با توجه به تاکیدات معاون امور هنری وزارت ارشاد، مبنی بر یک آمایش سرزمینی در حوزۀ موسیقی طراحی و عملی شد تا بدانیم در تمامی حوزههای مرتبط با موسیقی و در هر بخش و منطقهای چهمقدار افراد فعال داریم تا با آگاهی از جامعه موسیقی بشود به بهترین، مفیدترین و عملیترین شکل برنامهریزی و سیاستگذاری کرد؛ چون تا زمانی که اطلاعات اولیۀ صحیح و کاملی از نحوه فعالیت هنرمندان عرصه های مختلف حوزه موسیقی نداشته باشیم هر گونه سیاستگذاری و برنامهریزی واقعبینانه نخواهد بود. این سامانه اواخر اسفند گذشته راهاندازی و فعال شد و ما هرچند در حدّ توان انجمن و با استفاده از شعب استانی سعی در شناساندن این سامانه در سراسر کشور داشتیم، اما باید پذیرفت تا حمایت محسوسی از مراکز دولتی نباشد و تا زمانی که این سامانه به سامانههای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متصل نشود تا هنرمندان از این مسیرها اطلاعاتشان ثبت شود آن استقبال قابل قبول و مد نظرِ ما اتفاق نخواهد افتاد. در همین ارتباط رایزنیها و صحبتهایی با معاونت امور هنری و زیرمجموعههای تابع آن مانند دفتر موسیقی و دفتر آموزش و توسعۀ فعالیتهای هنری، همچنین صندوق اعتباری هنر انجام شده تا بتوانیم از توان همه و اتصال سامانههای آنها به بامک هرچه بهتر و جامعتر اطلاعات جمعآوری شود.
تا زمانی که اطلاعات اولیۀ صحیح و کاملی از نحوه فعالیت هنرمندان عرصه های مختلف حوزه موسیقی نداشته باشیم هرگونه سیاستگذاری و برنامه ریزی در این حوزه واقع بینانه نخواهد بودشکری ادامه داد: ما با توجه به بحث آمایش سرزمینی موسیقی، نیاز به اطلاعات اولیه داریم، یعنی باید محیطی را که در آن هستیم کامل و جامع شناخته و از نقصهایمان مطلع باشیم تا بر اساس آن سیاستگذاری کنیم. تا امروز هیچ ارگانی این اطلاعات را به صورت جامع نداشته و ندارد. در این چارچوب فقط بحث نوازنده و خواننده نیست، بلکه برای ثبت نام و فعالیت نوازنده، آهنگساز، تنظیمکننده، صدابردار، سازساز، مؤسسات و شرکتهای تولید و تهیۀ آثار، آموزشگاههای موسیقی نیز در این سامانه طراحی صورت گرفته است. اتفاقا بر اساس این اطلاعات است که سیاستگذاری اولیۀ صحیح میتواند انجام بگیرد. مثلاً زمانی که از آمار متوجه میشوید نوازندگان و سازندگان سازهای یک منطقۀ کشور کم و کمرنگ شده میتوانید به فکر تقویت آن منطقه باشید. اما اگر این اطلاعات را به صورت معتبر نداشته باشیم و مثل امروز تمام این اطلاعات صرفاً بر اساس گفتهها و شنیدهها و حدس و گمان و تقریب است چطور میتوانیم سیاستگذاری و برنامهریزیِ درستی داشته باشیم؟ حتی ممکن است خیلی از آسیبها را زمانی متوجه شویم که دیگر خیلی دیر شده باشد. این اطلاعات موثق زمانی به دست میآید که راههایی پیدا کنیم تا حتیالامکان اطلاعات تمامی افرادی را که در این زمینه فعال هستند در این سامانه بارگذاری کنیم.
مدیر امور اجرایی انجمن موسیقی درباره اقدامات این مجموعه در راستای تکمیل پروژه «بامک» گفت: در بخش اجرایی انجمن موسیقی ایران، ما در شعب ارتباطاتی گرفتیم تا از طریق سامانه بامک به هنرمندان و فعالین این حوزه خدماتی ارائه کنیم. البته یکی دیگر از الزاماتی که می توان در این حوزه به آن اشاره کرد، زمانی است که مراجعه کنندگان اداری و هنری انجمن غیر از موارد ضروری از طریق این سامانه با انجمن موسیقی در ارتباط باشند. ما در این چارچوب نیاز به حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داریم تا افراد ملزم شوند در این سامانه ثبتنام کنند. مثلاً یکی از الزامات این باشد که اگر هنرمندی میخواهد مجوز کنسرت یا آلبوم بگیرد می بایست از این درگاه عبور کند تا اطلاعاتش ثبت شود. البته ما در برگزاری جشنوارهها پیشبینی کردیم، تا ثبتنام فراخوان جشنوارۀ سیوپنجم موسیقی فجر از طریق این سامانه انجام شود و تمامی متقاضیان میبایست از طریق این سامانه برای شرکت در جشنواره اطلاعات خود را ثبت کنند. در عین حال ثبتنام جشنوارۀ موسیقی فارس که هر ساله برگزار میشود و اعتبار خوبی هم دارد، قرار است از طریق این سامانه انجام شود. اگر استانها و مراکز دیگر هم برای برگزاری رویدادهای خود از این طریق اقدام کنند استقبال خواهیم کرد.
شکری همچنین درباره مزایای این سامانه گفت: این سامانه برای طرف مقابل هم مزایای مستقیمی دارد و مثلاً میتواند در خیلی جاها از پیچیدگیهای اداری بکاهد. زمانی که اطلاعاتتان بهعنوان بانک در جایی ثبت و به مراکزی متصل میشود که هنرمندان با آن سر و کار دارند، مثلاً برای هر بار کنسرت دادن، انتشار آلبوم، مجوز آموزشگاه و درجۀ هنری میبایست فرم پر کند. وقتی اطلاعات جایی ذخیره و به مراکز مختلف متصل شود لازم به پر کردن مجدد فرمها برای بار چندم نیست. تنها با زدن کد ملی، اطلاعات به صورت خودکار در آن قسمت پر میشود و لازم به پرکردن دوبارۀ فرمها نیست. این تنها یکی از مهمترین مزایای و اهمیت سامانۀ بانک اطلاعات موسیقی کشور است که مسئولین باید به آن توجه کنند و انجمن را در ادامۀ این راه یاری دهند.
ابلاغ شیوهنامۀ ایجاد نمایندگی شعب استانی به انجمنهای موسیقی
وی در بخش دیگری از صحبت های به ابلاغ شیوه نامه جدید ایجاد نمایندگی شعب استانی به انجمن های موسیقی اشاره کرد و گفت: یکی از سیاستهای اصلی که در زمان مدیریت آقای ثابتنیا اتفاق افتاد توجه بیشتر به شعب استانی و تشکل آنها بود. سال گذشته در اولین قدم در آییننامۀ «تشکیل و ادارۀ شعب استانی» تغییرات و اصلاحاتی صورت گرفت و بر اساس آن افراد جدیدی برای مدیریت شعب انتخاب شدند، فعالیتها پررنگتر و پیگیریها بیشتر شد. اواخر سال ۱۳۹۷ نیز اولین نشست سراسری شعب استانی انجمن موسیقی برگزار شد و در اردیبهشت ماه امسال نیز دومین نشست را در ساختمان دفتر موسیقی برگزار کردیم و در کنار جمعآوری نظرات و شنیدن مشکلات آنها پس از بررسی مواردی برای شعب مشخص شد تا فعالیتها در چارچوبهای مشخص و طبقهبندیشده انجام شود. پرداختن به بانک اطلاعات موسیقی کشور (بامک)، برگزاری جشنوارهها، ارسال گزارشات فصلی آنها به انجمن موسیقی ایران، بحث شفافیت مالی، اصلاح ساختارهای درونی انجمنها، وحدت در بحث طراحی سایتها و سربرگها و… از جمله مسائل مطرحشده در نشست مدیران شعب بود.
وی افزود: امسال ما بیشتر توجه خود را به شکلگیری نمایندگیهای شهرستانها معطوف کردهایم. با توجه به اینکه هر استان شهرستانهای مختلفی را در زیرمجموعۀ خود دارد و برخی از آنها بعضاً فعالیتشان از مرکز استان هم در مواقعی بیشتر میشود این نیاز احساس شد که برخی شهرستانها هم نمایندگی داشته باشند تا فعالیتشان منظمتر شود. در همین راستا شیوهنامۀ ایجاد نمایندگی شعب استانی انجمن را ابلاغ کردهایم تا در صورت درخواست برای تأسیس نمایندگی از سوی ادارۀ فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان یا احساس نیاز توسط شعب استانی موضوع در هیات مدیره آن استان مطرح و تصمیمگیری شود.
نشست ادبی دوشنبههای شعر نگارستان، این هفته(دوم دیماه) با یادبود تورج شعبانخانی از ساعت ۱۶ تا ۱۹ با حضور محمدعلی بهمنی و خانواده شعبانخانی در بوستان گفتگو به نشانی گیشا، خیابان نصر، خیابان پیروزی برگزار میشود. اجرای موسیقی توسط حسین زمان و بابکقادری از دیگر برنامههای این نشست است.
تورج شعبانخانی متولد ۱۵ بهمن ۱۳۲۹ در تهران بود که روز ۱۸ آذرماه در سن ۶۹ سالگی درگذشت. ترانه «بهار بهار» او یکی از آثار ماندگار این هنرمند به حساب میآید. شعبانخانی فعالیت حرفهای موسیقی خود را با موسیقی متن و آهنگسازی فیلم «آدمک» و معرفی فریدون فروغی شروع کرد. شعبانخانی با بسیاری از هنرمندان موسیقی ایرانی نیز همکاری داشته است.
این هنرمند بعد از انقلاب به همراه تعداد معدودی از خوانندگان و هنرمندان در ایران ماند و در این سالها ضمن آهنگسازی برای خوانندگان قدیمی، با هنرمندانی نظیر رضا آریایی، ناصر عبداللهی و محمدرضا عیوضی همکاری داشته است.
۲۴۱۲۴۱
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ارسلان کامکار، آهنگساز و نوازنده بربط و ویلن، در چندین مصاحبه خود گفته است بسیاری از موسیقیهای پاپ ارزشی ندارند. او ضمن اشاره به این موضوع در گفتوگو با خبرآنلاین، به بیان این موضوع پرداخت که هیچ وقت مخالف موسیقی پاپ نبوده است؛ اما همیشه مخالف موسیقی بد است و باور دارد که در همه سبکها موسیقی ضعیف هم پیدا میشود.
کامکار با بیان نام چند خواننده و تحسین موسیقی و صدای آنها، علاقه خود به موسیقی پاپ را نشان داد و درباره عدم مخالفتش با موسیقی پاپ گفت: «من هیچ وقت نگفتم موسیقی پاپ بد است یا مخالف آن هستم من صدای محسن چاوشی و رضا صادقی را تحسین میکنم و به آنها گوش میکنم و معتقدم بسیار صدای زیبایی دارند. همینطور ترانههایی که در موسیقیشان استفاده میکنند مخصوصا محسن چاوشی که از اشعار مولانا استفاده میکند، برای من بسیار زیبا و دلچسب است. اما یکسری دیگر از افراد هستند که محتویاتی بی معنی را داخل ترانه خود میریزند و فکر میکنند موسیقی زیبایی هم خواندهاند. همانطور که گفتم در همه جا خوب و بد پیدا میشود و با تمام این شرایط من هیچ وقت مخالف موسیقی پاپ نبودهام.»
او ادامه داد: «یک زمانی فکر میکردند من با موسیقی پاپ مخالفم، در حالی که هیچگاه اینگونه نبوده است و من هیچگاه چنین ادعایی نداشتهام. ممکن است در موسیقی سنتی، کار بد هم پیدا شود، اثر عالی هم پیدا شود و همینطور در دیگر سبکها. برای همین من سبکی را بد نمیدانم، اما در هر سبکی، آثاری را بد میدانم که از نظر موسیقی و کلام ضعیف و بد باشند.»
متن کامل گفتگو با ارسلان کامکار را بخوانید
۵۷۲۴۵
به گزارش خبرنگار مهر، تازهترین ارکستر ملی ایران در آستانه فرا رسیدن سالروز تولد حضرت عیسی مسیح (ع) و سال نو میلادی، روز بیست و هشتم آذر با اجرای پروژه «شب موسیقی ارمنی» به رهبری مهمان رازمیک اوحانیان در تالار وحدت تهران برگزار شد.
در این اجرا که در آستانه سال نو میلادی میزبان مخاطبان بود آثاری از کمیتاس، خاچاطوریان، آودیسیان و لوریس چکناواریان نواخته شد. این در حالی است که ساموئل گالستیان سولیست آواز فولکلور، واهان بادالیان سولیست آواز کلاسیک، سارو بغوسیان نوازنده دودوک این کنسرت را تشکیل میدادند. بو سرکیسیان اسقف اعظم ارامنه، آرتاشس تومانیان سفیر تامالاختیار ارمنستان در ایران و مهدی افضلی مدیر بنیاد رودکی از مهمانان ویژه این کنسرت بودند.
«سوئیت آرارات / برگرفته از داستان حضرت نوح» به آهنگسازی لوریس چکناواریان، قطعاتی از «باله گایانه / والس» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان، «حرکات کلاسیک» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان، «تنها آوای موسیقی باقی ماند» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی آلکسه حکیمیان، «دیدار» با تک خوانی واهان بادالیان و آهنگسازی لوریس چکناواریان، «رویای شیرین» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی گوسان آشوت، «ملودی فولکلوریک آرزو» با آهنگسازی خاچاطور آودیسیان، «ملودی فولکلوریک نخ ریسی»، نوازندگی قانون مژگان محمد حسینی و آهنگسازی خاچاطور آودیسیان، «قطعاتی از باله گایانه / لزگینکا» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان و «والس» به آهنگسازی لوریس چکناواریان آثاری بودند که در بخش اول کنسرت پیش روی مخاطبان قرار گرفت.
طی اجرای قطعات رازمیک اوحانیان توضیحات تخصصی درباره هر کدام از قطعات را به تماشاگران ارائه میداد.
در بخش دوم کنسرت نیز که اولین نوبت آن در بعداز ظهر روز پنجشنبه بیست و هشتم آذر ماه نیز میزبان تماشاگران بود، «ملودی های فولکلور ارمنی برای سازهای زهی / آسمان ابری» به آهنگسازی کمیتاس، «آوازهای روستایی» با تک خوانی واهان بادالیان و آهنگسازی کمیتاس، «ملودی های فولکلور ارمنی برای سازهای زهی / اجمیاذین» به آهنگسازی کمیتاس، «قهر و دوری» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی گوسان شاهن، «دوئت / درنا» به آهنگسازی استپان جرباشیان، «نوکتورن»، نوازندگی پیانو آلوین آوانسیان و آهنگسازی آرنو باباجانیان، «سوئیت های عاشقانه» به آهنگسازی لوریس چکناواریان و «ایران» به آهنگسازی لوریس چکناواریان برای مخاطبان اجرا شد.
مازیار ظهیرالدینی (کنسرت مایستر)، آرمین قضاتی، رائین نورانی، علیرضا خلج اسماعیلی، بهراد سوخکیان، آذین نصرتی، رمیصا نفیسی، هلیا محمدولی، سبا علیمحمدی، بردیا طراحی نوازندگان ویولن یک، سانوا عندلیبی، آرش جامع، مونا لواسانی، بهنام آقاجانیان، نگین سمایی، محمدرضا نامجو، بهروز گلکار، فاطمه اسدی، نوشین معتمدی نوازندگان ویولن دو، هومن اتابکی، همایون هاشمزاده، پیمان ابولحسنی، اشکان نظر، آریان زمانی، جاوید پناهی نوازندگان آلتو، محمد حسین غریبی، ارسلان علیزاده، علی آقاجانی، پروشات زند آیین، سینا آذرآباد، مسعود فیروزی نژاد، غزاله شیرازی، مونا ایمانی نوازندگان ویولنسل، سروش کاکاوند، انوشا مصطفایی، محمد هادی اسماعیلی، محمد علیزاده نوازندگان کنترباس، شقایق صادقیان، روشنک نوشی نوازندگان فلوت، حسام صدفینژاد، فربد هوشنگی نوازندگان ابوا، سایوری شفیعی، محمد ملک لی نوازندگان کلارینت، فرشاد محمدی، امیر ملکی زاده نوازندگان فاگوت، فرشاد شیخی، سیامک میردادیان، فاطمه یوسفینژاد، آرش رضویان نوازندگان هورن، علیرضا میرآقا، شایان هاتف نوازندگان ترومپت، سپهر عباسی، مهدی اردمه نوازندگان ترومبون، بابک میردادیان نوازنده توبا، محمدرضا پناهی نژاد نوازنده تیمپانی، عرفان فرشی زاده، ماهان ببری، زهرا صبری نوازندگان سازهای ضربی، آلوین آوانسیان نوازنده پیانو، شمیم مینو نوازنده هارپ، علیرضا راد نوازنده گیتار، آرش احمدی نوازنده گیتار، مسیح تحویلداری، صبا طبخی، مهسا لواسانی، مسعود آذین نوازندگان تار، مژگان محمد حسینی نوازنده قانون، علی عابدین نوازنده سنتور گروه نوازندگان تازهترین کنسرت ارکستر ملی ایران را تشکیل میدادند.
افیک متوسیان، پریا رباط سرپوشی، الهه موسوی، شهرزاد اصلانی، آذین فولادوند، سپیده عین افشار، سمیه خواسته، فریبا آسوده، هستی خمان (سوپرانو)، تینا حیدری، سالومه سید کشمیری، فهیمه قنبری، سمیرا اصولی، نهال فلاحتی، کیانوش بابادی، یگانه محمدلو، وحید میرزمانی (آلتو)، میلاد بیکدل لو، حسین عطری، علیرضا ترکمان، شاهین اکبرپور، امیر یوسفیها، فرزین مهاجر تهرانی (تنور)، کاوه رمضانزاده، الیاس بهشتیان، بهرام الله وردی، سید پیام حسینی، علیرضا عبادی، افشین گنجی، اوژن زارع (باس) نیز اعضای گروه کُر را تشکیل میدادند.
حسن سهرابی معاون تولید هنر و آموزش، معصومه سعیدی مدیر داخلی ارکستر، نرگس میردادیان مسئول نت و آرشیو، فاطمه خسروی متصدی کتابخانه ارکستر، واحد خدا پرست و محسن ایلکا پشتیبانی و چیدمان ارکستر هم ترکیب گروه اجرایی کنسرت شب گذشته ارکستر ملی را تشکیل میدادند.
به گزارش خبرنگار مهر، گروه «تنبورنوازان واله» به سرپرستی حیدرکاکی و خوانندگی فواد یاره روز جمعه سیزدهم دی ماه تازه ترین کنسرت خود را در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار میکند.
در این کنسرت که طی دو بخش پیش روی مخاطبان قرار میگیرد قطعات «پریزاد»، «آوازشا خوشینی»، «فریاد»، «مقام غریبی»، «نازدار»، «وه هار»، «ای لاوه»، «وصل یار» اجرا میشود. دراین بخش قطعاتی در فضای مقام «شاخوشینی» و اشتراکات آن با چهارگاه اجرا میشود. این بخش بر اساس موسیقی کهن تنبور و با بهرهگیری از روند ملودیک وریتمیک این موسیقی طراحی شده است.
بخش دوم نیز قطعاتی از موسیقی تنبور بر اساس مقامهای قه تار و سحری و قطعاتی فولک از موسیقی منطقه مکریان توسط گروه موسیقی سوارو وبا همراهی تنبور به شرح زیر اجرا خواهد شد. این در حالی است «شلیره شاخانی»، «گردون»، «آواز سحری»، «قطار»، «بارمه که»، «بیکران»، «واران»، «نه که ی ناز»، «خانه میری» عنوان آثاری هستند که در این بخش توسط گروه به مخاطبان ارائه میشود.
حیدر کاکی متولد سال ۱۳۵۱ منطقه گوران کرمانشاه، نوازنده تنبور، تار وسه تار، دانش آموختهٔ مقطع کارشناسی موسیقی و کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره تهران است. وی نوازندگی تنبور را از کودکی شروع کرده و محضر اساتید قدیمی تنبور چون درویش علی میر درویشی و سید قاسم افضلی را درک کرده و طی سالیان متمادی از محضر استاد علی اکبر مرادی بهره برده است. این هنرمند در زمینه فراگیری موسیقی دستگاهی از محضر استاد علی اکبر شکارچی، استاد عطا جنگوک و داریوش پیرنیاکان و در زمینه پژوهش موسیقی نیز از محضر محسن حجاریان و ساسان فاطمی و در زمینه موسیقی کلاسیک غربی نیز از محضر استادان مصطفی کمال پورتراب، تقی ضرابی، محسن الهامیان، وارطان ساهاکیان و کیاوش صاحب نسق بهرهمند شده است.
کاکی همکاریهای متعددی با استادش علیاکبر مرادی در زمینه اجرای کنسرت و انتشار آلبومهای موسیقی تنبور و کتاب شیوه آموزش تنبور «صد درس» داشته است.
نگارش مقالات پژوهشی در ماهنامهٔ هنرموسیقی و فصلنامه «ماهور»، آلبوم «طرز تنبور از آوای باربد، آلبوم موسیقی «نوایی دیگر» (تنبور و پیانو) از حوزه هنری، آلبوم «سحرگاهان» با صدای بیژن کامکار از سروه تنبور، «آلبوم «نوای تنبور» از نشر ماهور و کتاب «زمینه شناخت تنبور» از انتشارات نوید شیراز از جمله آثار منتشر شده حیدر کاکی در ایران است.
ناصر نه تنها یک خواننده و آهنگساز، بلکه یک انسان واقعی بود که معنای زندگی و انسانیت را به درستی درک کرده بود.
بسیاری معتقدند که من، در پیشرفت ناصر نقش داشتهام اما واقعیت این است که ناصر، به قدری هنرمند بود که نیازی نداشت از من کمک بگیرد. در بندرعباس، استاد بزرگی چون ابراهیم منصفی حضور داشت که ترانههای بومی و حتی ترانههای فارسی او به قدری شهرت داشتند که تمام ایران خواهان شنیدن آن موسیقیها بودند. استاد ابراهیم منصفی، یکی از برجستهترین آهنگسازان نه تنها ایران، بلکه جهان بود. ناصر هم در کنار همچین فردی، هنر خودش را ادامه میداد و منصفی هم بیشتر از هر چیزی ناصر و هنرش را دوست داشت. ناصر خیلی از من کمک نمیگرفت، دلیلش هم مشخص است، زمانی که یک نفر کنار همچین فردی رشد میکند، دیگر به کمک کسی احتیاج ندارد.
ناصر در شهر خودش بسیار شهرت داشت. بعد از آشنایی از او خواهش کردم که به تهران بیاید. قبل از اینکه به خود ناصر موضوع تهران آمدنش را بگویم، با چند نفر صحبت کردم و آنها بسیار از این موضوع استقبال کردند چرا که از نظرشان، ناصر عبداللهی، یک هنرمند برجسته، توانمند و بزرگ بود. به ناصرهم موضوع را گفتم و پذیرفت، به تهران آمد و هنر خودش را به رخ همه کشید. چندین قطعه خواند و آن موسیقیها تبدیل به یک آلبوم شدند.
شگفتیهایی که در بافت موسیقی منطقه خودش بود و در تفاوتی که در ساخت آنها ایجاد می کرد، او را تبدیل به یک موسیقیدان برجسته کرد. اولین بار ترانه «بهار بهار» را تورج شعبانخانی خواند، بعدها ناصر به من گفت من هم میخواهم این ترانه را بخوانم شما اجازه میدهید؟ به او گفتم تورج یکبار این ترانه را خوانده است، برای چه میخواهی دوباره آن را بخوانی؟ در پاسخ گفت «من یک حس خوبی نسبت به این ترانه دارم، انگار در روح و جان من رخنه کرده است، شما اجازه دهید من بخوانم تضمین میکنم که پشیمان نمیشوید!»
من ناصرا را میشناختم و میدانستم به قدری مهارت دارد که هیچ گاه پشیمان نخواهم شد، پذیرفتم، او ترانه را مجدد خواند و من هیچگاه بابت این اعتماد پشیمان نشدم. اما چند روزی است که دائم در حال افسوس خوردنم که چرا هم تورج شعبانخانی و هم ناصر عبداللهی که روی ترانه من خواندند، حالا در قید حیات نیستند.
هر دو عزیز در ماه آذر در گذشتند و «بهار بهار» من تبدیل به یک پاییز خزانزده شد که دیگر هیچگاه بهاری نخواهد داشت. خداوند هر دو آنها و تمام کسانی را که به موسیقی و فرهنگ این کشور خدمت کردند، بیامرزد.
*یادداشت شفاهی به مناسبت ۲۹ آذر، سالروز درگذشت ناصر عبداللهی
۵۷۲۴۵