به گزارش روز دوشنبه پایگاه خبری ساینسدیلی، این مولکول عجیب سایکلوپروپنیلیدن با فرمول C۳H۲ نام دارد که یک مولکول ساده مبتنی بر کربن است که تاکنون در هیچ اتمسفری دیده نشده است.
این تحقیقات از طریق مشاهده و تجزیه و تحلیل طیف نور قمر تایتان با استفاده از آرایه میلی متری بزرگ آتاکاما واقع در کشور شیلی انجام شد و محققان با استفاده از دو دسته اطلاعات مختلف، اثر مولکول سایکلوپروپنیلیدن را در اتمسفر تایتان شناسایی کنند.
این مولکول بسیار فعال است و انتظار میرود در محیطهایی گرم مانند اتمسفر تایتان به سرعت تجزیه شود. به همین علت کشف این مولکول در اتمسفر تایتان موضوع عجیبی است.
آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما معروف به آلما، نام یک پروژه مهم نجوم رادیویی که چند سال قبل در مناطق بیابانی آتاکاما در شیلی راه اندازی شد.
تایتان، قمر سیاره زحل است و یکی از شگفتانگیزترین اجرام منظومه شمسی محسوب میشود. به غیر از زمین، این قمر تنها جایی است که در سطح آن مایعات به صورت پایدار وجود دارند و دارای دریاچه، رودخانه و دریا است البته به جای آب در آنها متان و اتان مایع وجود دارد. این وضعیت موجب شکلگیری فرایندی شبیه به چرخه آب در زمین شده است. مایعات سطح تایتان تبخیر میشوند، در سطح آن باران میبارد، دچار فرسایش میشود و طوفانهایی از غبار ارگانیک در آن شکل میگیرد. حتی فعالیتهای تکتونیکی موجب تغییر شکل سطح قمر میشوند.
به گفته محققان وجود این مولکول میتواند منجر به شکل گیری ترکیبات شیمیایی پیچیدهتر و شرایط ظهور حیات شود.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Astronomical Journal منتشر شده است.
به گزارش پایگاه اینترنتی فاکس نیوز، ناسا در بیانیه ای در این زمینه توضیح داد: ممکن است پیش از این صداهای ناشی از بروز برخی شکاف ها، ترک ها و سر و صداهای جمع آوری شده از کیهان را شنیده باشید اکنون با استفاده از داده های فضاپیمای خود، مجموعه جدیدی از صداهای ترسناک ناشی از اعماق فضا را برای مناسبت هالووین جمع آوری کرده ایم.
فهرست این صداهای هالووینی که به Soundcloud ارسال شده است، پر از ناله و سوت های ترسناک است.
این صداهای ترسناک شامل صداهای یک «زمین لرزه» احتمالی است که در سیاره سرخ مریخ توسط کاوشگر Mars InSight ناسا ثبت شد و نیز حاوی صداهای مهیبی از کیهان باستان، مرکز کهکشان راه شیری و امواج پلاسما از یونوسفر سیاره مشتری است که توسط فضاپیمای Juno ثبت شده است.
ناسا اوایل هفته جاری تصویری از خورشید شبح وار را نیز برجسته کرد. در این تصویر، خورشید شباهت زیادی به یک کدو تنبل دارد که برای جشن هالووین داخل آن را خالی کرده و درون آن شمع گذاشته اند. ناسا در یک نامه الکترونیکی به فاکس نیوز، تصویر خورشیدی را با یک «کدو تنبل غول پیکر فضایی» مقایسه کرد.
سازمان فضایی آمریکا در پستی در وب سایت خود توضیح داد در این تصویر که در روز هشتم اکتبر ۲۰۱۴ گرفته شده است، مناطق فعال بر روی خورشید ترکیب شده تا چیزی شبیه صورت یک کدو تنبل هالووینی را نمایان سازد. مناطق فعال به دلیل ساطع کردن نور و انرژی بیشتر، روشن تر به نظر می رسند- همچنین در این تصویر نشانگرهای از مجموعه ای شدید و پیچیده از میدان های مغناطیسی مشاهده می شود که در اتمسفر خورشید یعنی تاج خورشید قرار دارند.
ناسا افزود: در این تصویر دو مجموعه طول موج نور ۱۷۱ و ۱۹۳ آنگستروم که معمولاً به رنگ های طلایی و زرد رنگ آمیزی شده اند، با هم ترکیب می شوند تا ظاهری خاص مانند هالووین ایجاد شود.
اندازه گیری آنگستروم برای طول موج نور استفاده می شود. ناسا در این پست توضیح داد: این تصویر در واقع ترکیبی از دو طول موج نور ۱۷۱ و ۱۹۳ آنگستروم است که توسط رصدخانه Solar Dynamics ثبت شده است.
هالووین ( Halloween) که مخفف «هالووز ایووینگ» (Hallows’ Evening) به معنای عصر قدیسان است، جشنی است که در روز ۳۱ اکتبر و در شامگاه مراسم عید مقدسان که یکی از آیین های مسیحیت غربی است، برگزار می شود.
فعالیت های مرسوم روز هالووین شامل قاشق زنی، شرکت در مهمانی های هالووین با لباسهای ویژه این روز، تهیه کدوی هالووین، روشن کردن آتش، سیب بازی، بازی های فال بینی، شوخی دستی، بازدید از خانه های وحشت، تعریف کردن قصه های وحشت آور و تماشای فیلم های ترسناک است.
به گزارش روزنامه دیلی میل، ناسا دهه ۲۰۳۰ را زمان هدف برای ارسال اولین خدمه انسانی خود به سیاره سرخ مریخ قرار داده است؛ اکنون یک نوآوری جدید می تواند این سفر بیش از ۴۰ میلیون مایلی را که در حال حاضر هفت ماه طول می کشد، تنها در سه ماه انجام دهد.
این شرکت فناوری که در سیاتل در آمریکا مستقر است، اکنون سرگرم تولید موتوری است که با انرژی هسته ای کار می کند و ادعا می کند که این موتور از پیش رانش هسته ای قبلی (NTP)، ایمن تر و قابل اعتماد تر است.
به گفته محققان این شرکت که «فناوری های فوق ایمن هسته ای» نام دارد، این سیستم از سوخت ویژه ای استفاده می کند که با اورانیوم HALEU طراحی شده است؛ این سوخت ناهموارتر از سوخت های هسته ای معمولی است و می تواند در دمای بالا کار کند.
اگرچه این طراحی برای ناسا ایجاد شده است، اما این شرکت خاطرنشان می کند که سایر نهادهای تجاری نیز می توانند از این موتور برای ارسال گردشگران به سیارات دیگر در عرض نیم ساعت استفاده کنند.
این شرکت به تازگی تصویر مفهومی و جزئیات این موتور هسته ای را به ناسا تحویل داده و معتقد است که طراحی وی می تواند بازار را تصاحب کند.
شرکت ها و گروه های تحقیقاتی زیادی با ارائه طراحی های جدید و نوآورانه به ناسا مراجعه کرده اند، اما موفق نبودند زیرا بسیاری از این طراحی ها واقع گرایانه نیستند.
دکتر «مایکل ایدز» مهندس اصلی این شرکت، گفت: ما می خواهیم برای گشودن مرزهای جدید در فضا تلاش کنیم و این کار را به سرعت و با اطمینان انجام می دهیم.
وی افزود: موتور ما، استفاده از فن آوری اثبات شده را به حداکثر می رساند، حالت های خراب مفاهیم قبلی NTP را از بین می برد و تکانه ویژه آن بیش از دو برابر سیستم های شیمیایی است.
به گزارش روز سهشنبه پایگاه خبری ساینس، مولکولهای آب در سطح یکی از بزرگ ترین دهانههای ماه موسوم به Clavius Crater شناسایی شده است که در نیمکره جنوبی قرار داشته و میتوان آن را از سطح زمین مشاهده کرد.
در مشاهدات قبلی ماه ترکیباتی از هیدروژن شناسایی شده اما تاکنون امکان تشخیص آب از ترکیب شیمیایی هیدروکسیل وجود نداشته است.
اطلاعات به دست آمده از دهانه Clavius Crater نشان میدهد که آب با غلظت ۱۰۰ تا ۴۱۲ بخش در میلیون (معادل ۳۵۵ میلیلیتر) در هر متر مکعب از خاک ماه وجود دارد. برای مقایسه، آب موجود در صحرای بزرگ آفریقا ۱۰۰ برابر بیش از میزان آبی است که توسط SOFIA در سطح ماه شناسایی شده است.
رصدخانه SOFIA در واقع یک هواپیمای بویینگ ۷۴۷ است که تغییر یافته و به یک تلسکوپ ۲۷۰ سانتیمتری مجهز شده است و در ارتفاع۱۳ هزار و ۷۱۶ متری زمین پرواز میکند تا بتواند در سطح بالاتر از ۹۹ درصد از بخار آب موجود در اتمسفر زمین، دید واضحی از دنیای مادون قرمز به دست آورد.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Nature Astronomy منتشر شده است.
مسعود عتیقی روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: وضعیت مقابله تنها برای سیارات بیرونی که از مدار زمین نسبت به خورشید دورتر هستند، رخ می دهد و با قرار گرفتن زمین میان یک سیاره بیرونی و خورشید وضعیت مقابله ایجاد می شود؛ سیاره سرخ هر ۲۶ ماه یک بار در وضعیت مقابله نسبت به زمین قرار می گیرد.
وی ادامه داد: سیاره سرخ بهرام در وضعیت مقابله، سه شنبه ۲۲ مهر هنگام غروب خورشید از افق شرق طلوع می کند و نیمه شب این تاریخ به بیشترین ارتفاع در آسمان می رسد و سپس هنگام طلوع خورشید در بامداد فردا ساعت ۲ و ۳۰ دقیقه، سیاره سرخ در افق غرب غروب می کند و در طول تاریکی قابل مشاهده و بررسی است.
مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران با بیان این که در وضعیت مقابله امسال سیاره سرخ منظره بسیار جالبی را برای مشاهده کنندگان فراهم می کند و از درون تلسکوپ نیز بسیار شگفت انگیز دیده می شود، یادآور شد: این سیاره شبانگاه ۲۳ مهر تا بامداد چهارشنبه ۲۳ مهر، به روشن ترین حالت رسیده که تا شهریور سال ۱۴۱۴ چنین شرایطی تکرار نمی شود.
عتیقی تصریح کرد: شرایط مداری سیاره بهرام و زمین در همه مقابله ها یکسان نیست و امسال شرایط به مراتب بهتری داریم زیرا فاصله سیاره سرخ با زمین حدود ۶۲ میلیون کیلومتر است؛ در شهریور سال ۱۳۸۲ که مقابله مطلوب رخ داد نیز شرایط بسیار خوب رصدی برای این سیاره فراهم شد.
وی در توضیح وضعیت مقابله مطلوب گفت: مقابله مطلوب وضعیتی است که سیاره بهرام هر ۱۵ تا ۱۷ سال یک بار در این شرایط به مقابله می رسد که ضمن رخداد مقابله، سیاره بهرام در کم ترین فاصله با زمین قرار می گیرد. پس از مقابله مطلوب سال ۱۳۸۲، مقابله مطلوب بعدی روز جمعه پنجم مرداد در سال ۱۳۹۷ رخ داد.
وی یادآور شد: از آنجایی که مدار سیارات دایره کامل نیست و بیضی نزدیک به دایره است، نحوه قرارگیری اجرام از جمله سیاره بهرام نسبت به زمین به گونه ای است که هر چند مدت کمترین فاصله را با یکدیگر ایجاد می کند و از سوی دیگر با توجه به گردش یکساله زمین به دور خورشید که این زمان برای سیاره سرخ حدود ۲ سال زمینی طول می کشد.
مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران ادامه داد: مقابله یا رویارویی سیاره بهرام با زمین هر ۲۶ ماه یک بار تکرار می شود و این در شرایطی است که در برخی رویارویی ها سیاره سرخ در فاصله دوری نسبت به زمین قرار دارد برای مثال در شبانگاه شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۰، هر چند سیاره سرخ بهرام در وضعیت مقابله بود اما بیش از ۱۰۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله داشت، درحالیکه در مقابله مطلوب ۵ مرداد ۹۷ سیاره مریخ حدود ۴۵ میلیون کیلومتر نسبت به سال ۱۳۹۰ به زمین نزدیکتر بود ضمن آنکه در مقابله مطلوب مرداد ۹۷ سیاره سرخ پایین تر از ماه کامل قرار داشت و در آن شب طولانی ترین ماه گرفتگی کامل قرن ۲۱ رخ داد.
عتیقی همچنین گفت: سیاره بهرام در شبانگاه سه شنبه ۲۲ مهر ۹۹ و بامداد چهارشنبه ۲۳ مهر، از سیاره برجیس که پس از خورشید، ماه و سیاره ناهید چهارمین جرم پرنور آسماناست، درخشانترخواهد بود. پس از بهتر است علاقمندان فرصت پیش رو را از دست ندهند.
وی خاطرنشان کرد: در مقابله هایی که به مقابله مطلوب مشهور هستند سیاره سرخ کمتر از ۶۰ میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد و پس از مقابله پنجم مرداد ۹۷، مقابله مطلوب بعدی شنبه ۲۴ شهریور ۱۴۱۴ رخ می دهد.
وی افزود: فاصله زمانی میان مقابله و نزدیک ترین سیاره سرخ با زمین میان ۱۰ دقیقه تا حداکثر هشت و نیم روز با یکدیگر متفاوت است. امسال یک هفته قبل در شبانگاه سه شنبه ۱۵ مهر ۹۹، سیاره بهرام کم ترین فاصله را با زمین داشت؛ در بامداد سه شنبه ۲۲ مهر سیاره سرخ بهرام با توجه به نزدیکی به زمین به رنگ نارنجی متمایل به زرد دیده می شود و در صورت فلکی ماهی (حوت) قرار دارد.
مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران تصریح کرد: امسال با توجه به این نکاتی که اشاره شد و ماموریت خاص بشر به سمت سیاره سرخ بهرام به نام سال مریخ نیز نامیده شده است.
به گزارش پایگاه اینترنتی سی نت، مریخ نورد استقامت ناسا ماه ژوئیه برای انجام یک سفر چند ماهه به مقصد مریخ پرتاب شد. این کار شبیه فرستادن بچه خود به دانشگاه است، با این تفاوت که دیگر هرگز او را نخواهید دید. اما دانشمندان ناسا بر روی زمین همچنان میتوانند از حضور کاوشگر خوش بینی که دوقلوی استقامت است، لذت ببرند.
خوش بینی از نظر اندازه، سیستم راندن و مغزهای رایانه ای تقریبا شبیه استقامت است. آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا(JPL) اعلام کرده است که یک مدل مهندسی کامل از این مریخ نورد اولین آزمایش رانندگی خود را در تاریخ اول سپتامبر (۱۱ شهریور) گذرانده است. این آزمایش در یک انبار انجام شده است، اما خوش بینی برای یک چالش بزرگ تر آماده می شود که همانا حرکت در محیطی به نام «حیاط مریخ» است که یک محیط مریخی شبیه سازی شده واقع در مرکز JPL در کالیفرنیا است.
محققان ناسا برای جلوگیری از بروز مشکلات غیر منتظره پس از فرود مریخ نورد استقامت بر سطح مریخ در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۱، به مریخ نورد خوشبینی نیاز دارد تا ارزیابی کند که سخت افزارها و نرم افزارهای استقامت چگونه دستورات را انجام می دهند.خوش بینی در حیاط مریخ به کاوشگر «مگی» که یک مدل مهندسی از مریخ نورد «کنجکاوی» ناسا و در واقع دوقلوی آن است، خواهد پیو ست.
مریخ نورد استقامت در صدد یافتن نشانه هایی از حیات باستانی در سیاره سرخ خواهد بود. این کاوشگر همچنین یک بالگرد آزمایشی را همراه خود دارد که قرار است اولین پرواز یک هوانورد در جو غیر از زمین را رقم بزند. مریخ نورد استقامت نمایانگر جدیدترین و بزرگترین فناوری های اکتشافات سیاره ای است و اکنون دوقلوی آن به ناسا کمک خواهد کرد تا از پس چالش هایی که در سیاره مریخ بر سر راه آن قرار دارد، برآید.
به گزارش پایگاه اینترنتی روزنامه گاردین، تصور می شود این شهاب سنگ مریخی زمانی ایجاد شد که یک سیارک یا دنباله دار در حدود ۶۰۰ یا ۷۰۰ هزار سال پیش به این سیاره برخورد و تکه سنگ هایی از آن را در فضا پخش کرد.
یکی از این تکه سنگ ها وارد منظومه شمسی شد و در نهایت بر روی زمین سقوط کرد. آن شهاب سنگ – که اکنون به عنوان SAU ۰۰۸ شناخته می شود – در سال ۱۹۹۹ در عمان کشف شد و از آن زمان تاکنون تحت مراقبت در «موزه تاریخ طبیعی» بوده است.
اکنون این تکه سنگ مریخی هفته جاری در یکی از عجیب ترین سفرهای بین سیاره ای که تاکنون انجام شده است به فضا می رود. این سفر بخشی از ماموریتی است که بلندپروازانه ترین برنامه فضایی ناسا از زمان عملیات آپولو تا کنون قلمداد می شود.
این شهاب سنگ که به اندازه یک سکه ۱۰ پنسی است روز پنج شنبه ۳۰ ژوئیه (۹ مرداد) با یک کاوشگر روبات آمریکایی پرتاب می شود و در یک سفر هفت ماهه به خانه خود یعنی مریخ باز می گردد.
نخستین مرحله از پروژه بازگشت نمونه مریخ در روز پنج شنبه انجام می شود. عملیات بازگرداندن شهاب سنگ مذکور به مریخ، بخشی از برنامه بلند مدت اکتشاف رباتیک ناسا در مریخ است. هدف اصلی این طرح جست و جو برای نشانه های حیات باستانی در مریخ و جمع آوری و ارسال نمونه سنگ ها به زمین است.
محققان برای انجام موفقیت آمیز این ماموریت، دو شهاب سنگ را همراه کاوشگر «استقامت» (Perseverance) به فضا می فرستند که یکی از آنها SAU۰۰۸ است. پیش بینی می شود این کاوشگر در فوریه ۲۰۲۱ میلادی در مریخ فرود آید.
این کاوشگر پس از فرود بر روی این سیاره سرخ با استفاده از لیزری قدرتمند، دوربین و طیف سنج ساختار سنگ های سیاره و ترکیبات آنها را شناسایی می کند.
در این میان از شهاب سنگ SAU۰۰۸ برای کالیبره کردن طیف سنج موجود در کاوشگر استفاده می شود تا به این ترتیب دقت و صحت دستگاه قبل از بررسی نمونه ها تضمین شود.
محققان اطمینان دارند این سنگ کوچک که به مریخ می رود، متعلق به همین سیاره است. پروفسور کارولین اسمیت از موزه تاریخ طبیعی لندن می گوید: ترکیبات حباب های کوچک گازی که درون شهاب سنگ وجود دارند، با اتمسفر مریخ یکسان است بنابراین ما مطمئن هستیم این سنگ به مریخ تعلق دارد.
به گفته اسمیت این سنگ کوچک به دقت انتخاب شده زیرا ترکیبات شیمیایی مواد آن مشابه سنگ های مریخ است و علاوه بر آن سخت است. برخی از سنگ های مریخ بسیار شکننده هستند. اما این سنگ ترکیبات محکمی دارد.
به گزارش پایگاه اینترنتی abc، قرار است در این ماه میلادی سه فضاپیمای جدید از سازمان فضایی آمریکا (ناسا)، چین و امارات متحده عربی برای سفر به مریخ به فضا پرتاب شوند.
دلیل انتخاب ماه ژوئیه برای انجام ماموریت ها به مریخ این است که در فاصله زمانی میان اواسط ماه ژوئیه و اواسط ماه اوت، زمین و مریخ در وضعیت مناسبی نسبت یکدیگر قرار می گیرند که باعث می شود کمترین مسافت برای سفر میان این دو سیاره ایجاد شود.
اگر این ماموریت ها طبق برنامه پیش روند، اولین فضاپیمایی که هفته جاری به سمت مریخ پرتاب می شود، اوایل سال آینده میلادی به این سیاره سرخ خواهد رسید.
این فضاپیماها به تعدادی دیگر از مدارگردها، کاوشگرها و لندرهایی (سطح نشینانی) که از قبل این سیاره سرخ را بررسی می کنند، خواهند پیوست.
همچنین هر کدام از این فضاپیماها وظیفه دارند به سوالاتی که هیچ فضاپیمای دیگری پیش از این جواب نداده است، پاسخ دهند.
«آلیس گورمن»، باستان شناس فضایی در دانشگاه «فلیندرز» در آمریکا، گفت: ورود چین و امارات متحده عربی به اکتشاف مریخی، زمینه ای است که تاکنون تحت تسلط آمریکا و روسیه بوده است و برای ماموریت های آتی به این سیاره سرخ سودمند خواهد بود. این کشورها علاوه بر بررسی علم جدید، همچنین سرگرم آزمایش انواع مختلفی از فناوری ها هستند.
ژوئیه، ماه مریخ
مریخ نورد «پشتکار» ناسا
ناسا در ماموریت «مارس ۲۰۲۰» خود قصد دارد کاوشگر جدیدی را به نام «پشتکار» (Perseverance) در این سیاره سرخ قرار دهد.
در صورتی که این کاوشگر با موفقیت بر مریخ فرود آید، این دهمین تلاش موفق آمریکا برای قرار دادن یک ربات بر سطح این سیاره سرخ از سال ۱۹۷۵ خواهد بود؛ همچنین پشتکار به کاوشگرهای دیگری به نام «کنجکاوی» و «اینسایت» (InSight) که اکنون در مریخ هستند، ملحق می شود.
«آبیگایل آلوود» زمین شناس استرالیایی در آزمایشگاه «پیش رانش جت» ناسا که مسئول PIXL – یکی از هفت ابزار مستقر در کاوشگر پشتکار- است، گفت: پشتکار، اولین کاوشگری است که ماموریت آن کشف شواهدی از حیات باستانی در مریخ است. ماموریت های قبلی همه به دنبال کشف شواهدی از آب و قابلیت سکونت در مریخ بوده اند.
انجام این ماموریت در حال حاضر به حدود ۳۰ ژوئیه به تاخیر افتاده است.
«تیان ون-۱» (Tianwen-۱)
چین در ماموریت جدید خود به مریخ اولین مجموعه از یک مدارگرد، لندر (فرودگر) و کاوشگر را به این سیاره سرخ ارسال خواهد کرد.
این ماموریت که «تیان ون-۱» نام دارد دومین تلاش چین برای ارسال یک فضاپیما به مریخ است. قرار است این ماموریت در تاریخ ۲۳ ژوئیه انجام شود.
مدار گرد «Yinghuo-۱»، در اولین ماموریت چین به مریخ، در سال ۲۰۱۲ سوار بر فضاپیمایی که سازمان فضایی روسیه آن را ساخته شده بود، سقوط کرد و از بین رفت اما اکنون چین در دومین ماموریت خود به این سیاره سرخ از فناوری های خود که در برنامه فضاییش با موفقیت استفاده شده اند، استفاده می کند.
چین در این ماموریت از چتر نجات های تولیدشده برای برنامه خدمه دار پرواز فضایی Shenzhou و سیستم های پیش رانش و هدایت خودکار و طراحی های استفاده شده در فرودگرهای «چانگ-۳» و «چانگ-۴» بر کره ماه، استفاده می کند.
مقامات چینی در مورد این ماموریت محتاطانه و محرمانه عمل کرده اند و هنوز به طور رسمی و عمومی مکان فرود نهایی آن را روی مریخ اعلام نکرده اند اما ابزارهای علمی «تیان ون-۱» حاکی از یک عملیات اکتشاف گسترده در محیط مریخ است.
مدارگرد تیان ون-۱ دارای شش ابزار است که شامل دوربین با وضوح بالا، مغناطیس سنج و طیف سنج مواد معدنی است که به اعضای تیم ماموریت این امکان را می دهد که ترکیب سنگ های سطح مریخ را شناسایی کنند.
مریخ نورد تیان ون-۱ نیز دارای شش ابزار از جمله ایستگاه هواشناسی، یک ردیاب میدان مغناطیسی و یک رادار قابل نفوذ به زیر سطح مریخ است که می تواند یخ-آب های زیرسطحی را تا عمق حدود ۱۰۰ متر شناسایی کند.
اگر ماموریت تیان ون-۱ موفق باشد، چین پس از اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده ، سومین کشوری خواهد بود که یک فضاپیما در مریخ می نشاند و این فرود حماسی میتواند راه را برای کارهای بزرگتر در آینده نزدیک هموار کند؛ از جمله اینکه مقامات فضایی چین از تمایل خود برای اجرای یک ماموریت بازگرداندن نمونه های مریخی صحبت کردهاند که احتمالا در اوایل سال ۲۰۳۰ پرتاب شود.
«امید»: اولین کاوشگر امارات متحده عربی به مریخ
امارات متحده عربی نیز در ماه ژوئیه قصد دارد، اولین کشور عربی باشد که یک فضاپیما به مریخ ارسال می کند.
درصورتیکه این ماموریت موفق شود، مدارگرد «امید» (هوپ) به ۶ مدارگرد دیگر آمریکا، اروپا و هند که در حال حاضر از مدار زمین سرگرم بررسی مریخ هستند، ملحق خواهد شد.
این ماموریت قرار است در تاریخ ۱۴ ژوئیه انجام شود. مدارگرد امید (هوپ) اوایل سال ۲۰۲۱ به مریخ خواهد رسید، سپس از سه ابزار علمی خود برای مطالعه اتمسفر، آب و هوا و اقلیم سیاره سرخ از بالا استفاده می کند.
اعضای تیم ماموریت میگویند، مشاهدات این کاوشگر می تواند به محققان در درک انتقال طولانی مدت مریخ را از یک دنیای نسبتا گرم و مرطوب به یک سیاره سرد و بیابانی که امروز می شناسیم، کمک کند. این انتقال با از بین رفتن جو ضخیم مریخ توسط بادهای خورشیدی اتفاق افتاده است.
مدارگرد «امید» (هوپ) توسط مرکز فضایی «محمد بن راشد» در امارات و با همکاری دانشگاه «کلرادو بولدر»، دانشگاه ایالتی «آریزونا» و دانشگاه «کالیفرنیا برکلی» ساخته شده است.
«هوپ» اولین ماموریت علمی میان سیاره ای است که توسط یک کشور اسلامی عرب انجام میشود.
به گزارش پایگاه اینترنتی ناسا، دستور اول درباره کنترل آلودگی های بیولوژیکی آینده توسط خاک زمین در تمامی ماموریت های مرتبط با ناسا با هدف فرود آمدن بر سطح ماه، دور زدن در مدار ماه، و به طور کلی هر نوع تماس با کره ماه است.
دستور دوم مربوط به سفر تاریخی انسان به سیاره مریخ است. ناسا در این دستور جدید، سیاست های قبلی خود را که می توانست سفر انسان را به مریخ به طور کلی ممنوع کند، اصلاح کرد.
هدف از این دستورالعمل به حداقل رساندن انتقال آلودگی های بیولوژیکی مضر از زمین به مریخ و از مریخ به زمین، با استفاده از اطلاعات به دست آمده از آژانس فضایی بینالمللی و ماموریت های رباتیک به مریخ، است.
در سیاست های اضافه شده آمده است: هیچ ماده بیولوژیکی در ماه یا اطراف ماه باقی نمی ماند و انسان نباید بخشی از مریخ را آلوده کند یا با میکروب های سیاره سرخ به زمین بازگردد.
ناسا قرار است ماموریت های سرنشین داری را به ماه در سال ۲۰۲۴ و به مریخ در دهه ۲۰۳۰ انجام دهد.
به گزارش روزنامه دیلی میل، این کاوشگر که «امید» (هوپ) نام دارد در ۶ سال گذشته به عنوان روشی برای انگیزه بخشی علوم و فناوری در امارات متحده عربی طراحی شده است.
قرار بود این کاوشگر ساعت ۲۱:۵۱ دقیقه به وقت انگلیس از مرکز فضایی Tanegashima در ژاپن پرتاب شود، اما به دلیل نامساعد بودن شرایط آب و هوایی در سایت پرتاب، اکنون این پرتاب به روز پنجشنبه ۱۶ ژوئیه و ساعت ۲۱:۴۳ دقیقه به وقت انگلیس موکول شده است.
مدارگرد امید (هوپ) اوایل سال ۲۰۲۱ به مریخ خواهد رسید، سپس از سه ابزار علمی خود برای مطالعه جو، آب و هوا و اقلیم سیاره سرخ از بالا استفاده می کند. اعضای تیم ماموریت میگویند، مشاهدات این کاوشگر می تواند به محققان در درک انتقال طولانی مدت مریخ را از یک دنیای نسبتا گرم و مرطوب به یک سیاره سرد و بیابانی که امروز می شناسیم، کمک کند. این انتقال با از بین رفتن جو ضخیم مریخ توسط بادهای خورشیدی اتفاق افتاده است.
مدارگرد «امید» (هوپ) توسط مرکز فضایی «محمد بن راشد» در امارات و با همکاری دانشگاه «کلرادو بولدر»، دانشگاه ایالتی «آریزونا» و دانشگاه «کالیفرنیا برکلی» آمریکا ساخته شده است. «هوپ» اولین ماموریت علمی میان سیاره ای است که توسط یک کشور اسلامی عرب انجام میشود.
علاوه بر مدار گرد «امید»، قرار است در این ماه میلادی دو فضاپیمای جدید نیز از سازمان فضایی آمریکا (ناسا) و چین برای سفر به مریخ به فضا پرتاب شوند.
دلیل انتخاب ماه ژوئیه برای انجام ماموریت ها به مریخ این است که در فاصله زمانی میان اواسط ماه ژوئیه و اواسط ماه اوت، زمین و مریخ در وضعیت مناسبی نسبت یکدیگر قرار می گیرند که باعث می شود کمترین مسافت برای سفر میان این دو سیاره ایجاد شود.
اگر این ماموریت ها طبق برنامه پیش روند، اولین فضاپیمایی که هفته جاری به سمت مریخ پرتاب می شود، اوایل سال آینده میلادی به این سیاره سرخ خواهد رسید. این فضاپیماها به تعدادی دیگر از مدارگردها، کاوشگرها و لندرهایی (سطح نشینانی) که از قبل این سیاره سرخ را بررسی می کنند، خواهند پیوست. همچنین هر کدام از این فضاپیماها وظیفه دارند به سوالاتی که هیچ فضاپیمای دیگری پیش از این جواب نداده است، پاسخ دهند.
«آلیس گورمن»، باستان شناس فضایی در دانشگاه «فلیندرز» در آمریکا، گفت: ورود چین و امارات متحده عربی به اکتشاف مریخی، زمینه ای است که تاکنون تحت تسلط آمریکا و روسیه بوده است و برای ماموریت های آتی به این سیاره سرخ سودمند خواهد بود. این کشورها علاوه بر بررسی علم جدید، همچنین سرگرم آزمایش انواع مختلفی از فناوری ها هستند.
پس از پرتاب مدار گرد «امید» به مریخ، چین در ماموریت جدید خود به مریخ اولین مجموعه از یک مدارگرد، لندر (فرودگر) و کاوشگر را به این سیاره سرخ ارسال خواهد کرد. این ماموریت که «تیان ون-۱» نام دارد دومین تلاش چین برای ارسال یک فضاپیما به مریخ است. قرار است این ماموریت در تاریخ ۲۳ ژوئیه (دوم مرداد) انجام شود.
مدار گرد «Yinghuo-۱»، در اولین ماموریت چین به مریخ، در سال ۲۰۱۲ سوار بر فضاپیمایی که سازمان فضایی روسیه آن را ساخته بود، سقوط کرد و از بین رفت، اما اکنون چین در دومین ماموریت به این سیاره سرخ از فناوری های خود که در برنامه فضایی این کشور با موفقیت استفاده شده اند، استفاده می کند.
چین در این ماموریت از چتر نجات های تولیدشده برای برنامه خدمه دار پرواز فضایی Shenzhou و سیستم های پیش رانش و هدایت خودکار و طراحی های استفاده شده در فرودگرهای «چانگ-۳» و «چانگ-۴» بر کره ماه، استفاده می کند.
مقامات چینی در مورد این ماموریت محتاطانه و محرمانه عمل کرده اند و هنوز به طور رسمی و عمومی مکان فرود نهایی آن را روی مریخ اعلام نکرده اند، اما ابزارهای علمی «تیان ون-۱» حاکی از یک عملیات اکتشاف گسترده در محیط مریخ است.
مدارگرد تیان ون-۱ دارای ۶ ابزار است که شامل دوربین با وضوح بالا، مغناطیس سنج و طیف سنج مواد معدنی است که به اعضای تیم ماموریت این امکان را می دهد ترکیب سنگ های سطح مریخ را شناسایی کنند.
مریخ نورد تیان ون-۱ نیز دارای ۶ ابزار از جمله ایستگاه هواشناسی، یک ردیاب میدان مغناطیسی و یک رادار قابل نفوذ به زیر سطح مریخ است که می تواند یخ-آب های زیرسطحی را تا عمق حدود ۱۰۰ متر شناسایی کند.
اگر ماموریت تیان ون-۱ موفق باشد، چین پس از اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده ، سومین کشوری خواهد بود که یک فضاپیما در مریخ می نشاند و این فرود حماسی میتواند راه را برای کارهای بزرگتر در آینده نزدیک هموار کند؛ از جمله اینکه مقامات فضایی چین از تمایل خود برای اجرای یک ماموریت بازگرداندن نمونه های مریخی صحبت کردهاند که احتمالا در اوایل سال ۲۰۳۰ پرتاب شود.
و بالاخره پرتاب مریخ نورد «پشتکار» ناسا، آخرین ماموریتی است که در این ماه میلادی (ژوئیه) به این سیاره سرخ انجام می شود؛ ناسا در ماموریت «مارس ۲۰۲۰» خود قصد دارد کاوشگر جدید خود را به نام «پشتکار» (Perseverance) در مریخ قرار دهد.
در صورتی که این کاوشگر با موفقیت بر مریخ فرود آید، این دهمین تلاش موفق آمریکا برای قرار دادن یک ربات بر سطح این سیاره سرخ از سال ۱۹۷۵ خواهد بود؛ همچنین پشتکار به کاوشگرهای دیگری به نام «کنجکاوی» و «اینسایت» (InSight) که اکنون در مریخ هستند، ملحق می شود.
«آبیگایل آلوود» زمین شناس استرالیایی در آزمایشگاه «پیش رانش جت» ناسا که مسئول PIXL – یکی از هفت ابزار مستقر در کاوشگر پشتکار- است، گفت: پشتکار، اولین کاوشگری است که ماموریت آن کشف شواهدی از حیات باستانی در مریخ است. ماموریت های قبلی همه به دنبال کشف شواهدی از آب و قابلیت سکونت در مریخ بوده اند.
انجام این ماموریت در حال حاضر به ۳۰ ژوئیه (نهم مرداد) موکول شده است.
