برچسب: محمد باقر قالیباف

  • روزنامه اعتماد: اصولگرایان بر سر ریاست قالیباف بر مجلس توافق کردند

    روزنامه اعتماد: اصولگرایان بر سر ریاست قالیباف بر مجلس توافق کردند

    محمدباقر قالیباف، مرتضی آقاتهرانی، سیدرضا تقوی، علی نیکزاد، حمیدرضا حاجی‌بابایی، سیدمحمدرضا میرتاج‌الدینی و البته علیرضا زاکانی و سیدمصطفی میرسلیم ۸ نفری بودند که در این نشست حاضر شدند. نشستی که برای این جریان سیاسی آنقدر حائز اهمیت بود که نه پیش از آن و نه پس از آن، حداقل تا لحظه نگارش این گزارش صحبتی از آن از سوی فعالان این جریان سیاسی به میان نیامده و این‌ طور که گفته می‌شود جز حاضران، تنها برخی افراد معدود در جریان برگزاری آن قرار داشتند.آنچه درباره این نشست که الیاس نادران، منتخب یازدهمین دوره مجلس از آن به عنوان عاملی برای یک‌صدایی و کارآمدی پارلمان آینده به ‌منظور حل و فصل مشکلات فعلی موجود در جامعه ایران یاد کرده قابل‌ توجه است، علنی نبودن بودن محل برگزاری آن است؛ بدین معنا که به علاوه بر حاضران در این نشست به اعضای دفتر آنان نیز گفته شده بود درباره محل برگزاری آن سخنی به میان نیاوردند؛ چنانکه برخی از همین ۸ نفر، اعضای دفتر خود را نیز در جریان محل و جزییات این نشست قرار نداده بودند اما شنیده‌های روزنامه اعتماد حاکی از آن است که این نشست به میزبانی قالیباف برگزار شده است.

    مذاکره تا یک صبح

    با تمام این موارد براساس پیگیری‌های روزنامه اعتماد، آن ۸ نفر غروب روز گذشته هنگام افطار، گرد هم آمده و پس از صرف افطار به رایزنی درباره کرسی‌های حساس یازدهمین دوره مجلس، از ریاست پارلمان و مرکز پژوهش‌ها گرفته تا نواب رییس و ریاست کمیسیون‌ها پرداخته‌اند.

    این رایزنی‌ها تا ساعت یک بامداد ادامه داشته است. چهره‌ای چون مرتضی آقاتهرانی که تا پیش از برگزاری این نشست در قم حضور داشته بعد از پایان این نشست نیز عازم قم شده است. میرتاج‌الدینی نیز که چندی پیش تلویحا از یاران محمود احمدی‌نژاد در مجلس و فراکسیون آنان، «جبهه خدمت»، اعلام برائت کرده و خواستار تشکیل فراکسیونی به نام «نیروهای انقلاب» شده بود، بعد از پایان جلسه برای حضور در جلساتی استانی به تبریز، حوزه انتخابیه‌اش بازگشته است. پیگیری‌های خبرنگار ما همچنین حاکی از آن است که سایر افراد حاضر در این نشست، دست‌کم تا ظهر روز گذشته در پایتخت حضور داشته‌اند.

    تفاهم بر سر ریاست

    بدین‌ترتیب و با توجه به تلاش‌های اصولگرایان برای جلوگیری از درز اخبار این نشست به رسانه‌ها، آنچه حائز اهمیت است، جزییات نشست ۱+۷ چهره سرشناس و مدعی پارلمان آینده است. این روزها بزرگ‌ترین بحث اصولگرایان ریاست مجلس یازدهم و رقابت احتمالی میان قالیباف با آقاتهرانی، زاکانی، میرسلیم و البته نیکزاد است.

    شنیده‌های ما حاکی از شکل‌گیری بحث‌های جدی درباره کرسی ریاست مجلس و طرح خواسته‌های هریک از طرف‌ها در نشست موسوم به وحدت است. بحث‌هایی که البته درنهایت با خرسندی و ابراز رضایت و توافق اکثر حاضران پایان یافته و گویا قرار بر آن شده که قالیباف حداقل در سال نخست ریاست مجلس را برعهده بگیرد.

    تفاهم بر سر این مهم آن هم در شرایطی که پیش‌تر منابع مطلع به «اعتماد» گفته بودند که عدم استفاده از مدیران قالیباف در زمان شهرداری تهران و عدم ‌کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، دو شرط پایداری‌ها برای پذیرش ریاست قالیباف بر مجلس بوده، می‌تواند بدان معنا باشد که احتمالا این شروط از سوی قالیباف پذیرفته شده‌اند؛ هر چند بعید به نظر می‌رسد که قالیباف عدم کاندیداتوری در انتخابات ۱۴۰۰ را پذیرفته باشد.

    سرنوشت زاکانی

    علیرضا زاکانی که ارتباطات نزدیکی به مرتضی آقاتهرانی و به‌ طور کلی پایداری‌ها و اصولگرایان تندرو دارد،اصلی‌ترین گزینه این جریان سیاسی که اختلافات ریشه‌دار و بعضا بنیادینی با سایر اصولگرایان به ویژه سنتی‌های این جریان دارد برای ریاست مجلس و رقابت با قالیباف محسوب می‌شود. یکی از منتخبان اصولگرای دوره یازدهم که نخواست نامش فاش شود درهمین راستا به «اعتماد» گفت که با تفاهم میان اصولگرایان برسر ریاست قالیباف،شانس او برای ریاست مرکز پژوهش‌هاافزایش یافته اما در این مسیر احتمالا با چهره‌ای چون الیاس نادران که به ‌نحوی با شهردار اسبق تهران نیز نزدیک است،رقابت خواهد کرد.با این حال به نظر نمی‌رسدزاکانی با آن سوابق و نظرات سیاسی چندان علاقه‌ای به مرکز پژوهش‌ها و دوری ازسیاست داشته باشد؛ از این ‌رو به نظر می‌رسد، زاکانی از بین نایب‌رییسی اول قالیباف و تشکیل فراکسیونی قدرتمند با حضور پایداری‌ها و احمدی‌نژادی‌ها، یکی را انتخاب کند.

    رقابت داخلی برای نایب‌ رییسی

    یکی از خروجی‌های جالب نشست وحدت اصولگرایان، چنانچه منابع مطلع به «اعتماد» گفته‌اند، تصمیم‌گیری بر سر کرسی‌های نایب‌رییسی مجلس بوده است. براساس اظهارات یکی از منتخبان مجلس یازدهم که او نیز نخواست نامش فاش شود، قالیباف در این نشست پذیرفته که به‌ازای کرسی ریاست یکی از کرسی‌های نواب رییسی را به یاران محمود احمدی‌نژاد اختصاص دهد و این یعنی از بین نیکزاد و حاجی‌بابایی یک نفر بر کرسی نایب‌رییسی قالیباف خواهد نشست. در این میان اگر زاکانی حاضر به پذیرش نایب‌رییسی قالیباف باشد، رقابت درون گروهی احمدی‌نژادی‌ها بر سر نایب‌رییسی دوم خواهد بود اما اگر زاکانی بالانشینی در پارلمان را به هوای تشکیل فراکسیونی قدرتمندتر از رییس رها کند، نایب‌رییسی اول به یکی از یاران رییس‌جمهوری سابق خواهد رسید.

    تقسیم کمیسیون‌ها

    یکی از افراد حاضر در نشست وحدت اصولگرایان به «اعتماد» گفت که در این نشست علاوه بر واگذاری فراکسیون اصولگرایان سنتی و متمایل به موتلفه به میرسلیم که بعید است چندان پرتعداد باشد، تصمیماتی برای کمیسیون‌های مجلس نیز اتخاذ شده و از قرار معلوم حاجی‌بابایی در صورت واگذاری کرسی نایب‌رییسی به نیکزاد، ریاست کمیسیون برنامه و بودجه را برعهده گرفته و به دوران سکان‌داری غلامرضا تاجگردون در این کمیسیون پایان می‌دهد. نکته حائز اهمیت در این میان غیبت شمس‌الدین حسینی و فریدون عباسی، دو عضو فراکسیون «جبهه خدمت» در نشست وحدت است که می‌تواند به معنای کناره‌گیری آنان از کرسی ریاست مجلس باشد؛ هر چند که شنیده‌های «اعتماد» حاکی از قطعیت ریاست حسینی بر کمیسیون اقتصاد و عباسی بر کمیسیون انرژی دارد ولی همچنان این احتمال وجود دارد که از میان حسینی و عباسی یک نفر برای شکست آراء قالیباف و جلوگیری از ریاست او با بیش از ۲۰۰ رای وارد میدان شود. اقدامی که در صورت وقوع برای جلوگیری از فراموشی قول و قرارها توسط قالیباف و یارانش انجام شده است.

    ۲۳۳۰۲

    منبع : خبر آنلاین

  • سلیمی‌نمین: سرلیستی قالیباف، تکلیف رئیس مجلس را مشخص کرد

    سلیمی‌نمین: سرلیستی قالیباف، تکلیف رئیس مجلس را مشخص کرد

    به گزارش خبرآنلاین، هر روز که به آغاز مجلس یازدهم نزدیک‌تر می شویم مدعیان جدیدی برای رقابت بر سر کرسی ریاست مجلس سربرمی آورند. یک روز پایداری ها کاندیدا رو می کنند و برای توافقات پشت پرده ان قلت می آورند و روز دیگر دولتمردان احمدی نژاد ادعای تکیه بر کرسی ریاست دارند. از طرف دیگر هم چهره های سنتی و در رأس آنها مصطفی میرسلیم، ریاست مجلس را حق خود می داند.

    عباس سلیمی‌نمین معتقد است اصولگرایان در همان زمان انتخابات بر سرلیستی محمدباقر قالیباف توافق کردند و این موضوع «معنا و مفهوم خاصی را منتقل می کند،  یک امر تعیین کننده است و مشخص می کند  نتیجه انتخابات هیئت رئیسه و کرسی ریاست مجلس چه خواهد بود.»

    هرچند این تحلیلگر سیاسی اصولگرا احتمال همراهی دولتمردان احمدی نژاد و پایداری ها هم بعید نمی داند و حتی می گوید برخی از آنها با احمدی نژاد رابطه پنهان دارند ولی معتقد است بسیاری از دولتمردان دولت سابق از احمدی نژاد اعلام برائت کرده اند.

    او که مخالف سرسخت رفتارهای سیاسی جبهه پایداری است می گوید بعید است سهمی به این جبهه در مجلس یازدهم داده شود و باید اجازه داد عِده و عُده آنها برای مردم مشخص شود.

    مشروح گفتگوی عباس سلیمی‌نمین با خبرگزاری خبرآنلاین را در ادامه بخوانید؛

    ****

    *آقای سلیمی نمین! تحلیل و پیش بینی شما از معادلات پارلمان آینده خصوصا در بحث انتخابات هیات رئیسه مجلس و کرسی ریاست مجلس چیست؟ درحال حاضر افراد مختلف از طیف های اصولگرا برای حضور در انتخابات هیئت رئیسه و به خصوص ریاست مجلس اعلام آمادگی کرده اند. به نظر شما کدام گزینه شانس بیشتری برای ریاست مجلس یازدهم دارد؟

    فکر می کنم اجماعی که در دوران انتخابات صورت گرفت (یعنی ارائه لیست واحد توسط اصولگرایان)، همچنان به طور کلی باقی است و تاثیراتش را در بحث هیئت رئیسه و ریاست مجلس هم خواهد گذاشت، یعنی گرایش عمومی اصولگرایان که امروز اکثریت مجلس را تشکیل می دهند در دوران انتخابات کاملا روشن شده است.

    سرلیستی قالیباف معنای خاص خود را منتقل می کند

    در عین حال سرلیستی آقای قالیباف طبیعتا معنا و مفهوم خاصی را منتقل می کند که این یک امر تعیین کننده است. اصولگرایان توانستند لیست واحدی را با یک سرلیستی در تهران ارائه دهند که این مشخص می کند  نتیجه انتخابات هیئت رئیسه و کرسی ریاست مجلس چه خواهد بود، هرچند به این معنی هم نیست که همان موقع که اجماع و توافق صورت گرفت کسانی خلف عهد نکرده باشند؛ الان هم همان کسانی که خلف عهد کرده اند بحث هایی را مطرح می کنند که به نظر من جایگاهی در کلیت اصولگرایان ندارد.

    برخی کاندیداهای ریاست مجلس فقط به دنبال مطرح کردن خودشان هستند

    *شاید تا همین چند وقت پیش به نظر می رسید که آقای قالیباف مسیر راحتی را برای کسب کرسی ریاست دارد اما الان پایداری‌ها  همچنان بر طبل اختلاف می کوبند. از سویی طیفی از دولتمردان آقای احمدی نژاد مثل آقای حسینی، نیکزاد و حاجی بابایی و .. به نوعی برای ریاست اعلام آمادگی کرده اند و از طرفی دیگر آقای میرسلیم هست. شما فکر می کنید احتمال ائتلاف این طیف ها برای ریاست آقای قالیباف وجود دارد و این در چه شرایطی فراهم می شود؟

    هدف این نوع خود مطرح کردن ها کاملا روشن است. مثلا کسی می آید و خودش را برای ریاست مجلس مطرح می کند، اینکه آیا او شانسی دارد و یا می تواند در این وادی گام بردارد یا خیر، بحثی دیگری است. هدف این خودمطرح کردن ها این است که یک جایگاه و سهمی  در مجلس پیدا کنند، مثلا مخبر کمیسیون یا رئیس کمیسیون، یا جزء هیئت رئیسه و… شوند،  و الا به این معنی نیست که این بحثی جدی است. مسائل این چنینی در گذشته هم بوده است منتهی ایندفعه تعداد این افراد خیلی زیاد تر است و بحث اینکه حتما بتوانند به این جایگاه برسند، نیست بلکه فقط برای طرح کردن خودشان است.

    یک گروه اندک که سروصدای زیادی دارند باعث اختلاف شده اند

    *در جریان لیست‌بندی و نهایی کردن لیست وحدت هم خیلی ها اعتقاد داشتند پایداری‌ها رای بالایی ندارند اما نهایتا به آنها سهم داده شد که در لیست حضور داشته باشند، فکر می کنید اینبار هم ممکن است که به طور مثال بر سر کرسی های دیگر هیئت رئیسه یا هیئت رئیسه کمیسیون ها توافقاتی صورت بگیرد که با آقای قالیباف برای رسیدن به کرسی ریاست همراهی داشته باشند؟

    یک دلیل برای اینکه در انتخابات تلاش شد تا وحدت صورت بگیرد این بود که جلوی اختلافات گرفته شود ولو اینکه آن افرادی که دارند اختلاف می کنند اندک باشند،اما خود این زمینه ساز مسائل دیگری خواهد شد،لذا تلاش کردند که با دادن سهمی به جریان پایداری آنها را همراه کنند. این آدمها تعدادشان اندک است اما اهل درآوردن سر و صدای زیاد هستند(سر و صدایشان بیشتر از تعدادشان است)، اهل عقل و عدل معتقدند آنهایی که سر و صدا دارند را به گونه ای مدیریت کنند.

    اجازه دهیم جامعه بفهمد عِده و عُده جبهه پایداری چقدر است

    شاید من چنین اعتقادی نداشته باشم، من معتقدم باید اجازه دهیم تا جامعه بفهمد که عده و عُده و پایگاه اجتماعی آنها چقدر است، قطعا آنها پایگاه اجتماعی بسیار نازلی دارند و رو به افول هستند، یعنی خیلی از کسانی که عضو شورای مرکزی آنها بودند به دلیل همین کارهای تخریبی که انجام می دادند از آنها جدا شدند، هرچند آنها می توانند در مجلس بحث هایی را دنبال کنند ولی من فکر نمی کنم خیلی حائز اهمیت باشند.

    بعید است سهمی به پایداری ها داده شود

    *فکر می کنید آن سهم دهی در جریان انتخابات، در مجلس هم برای کم کردن اختلافات بر سر صندلی های مهم ادامه پیدا کند؟

    بعید می دانم به آنها سهمی داده شود.

    ممکن است برخی دولتمردان سابق ارتباط پنهانی با احمدی نژاد داشته باشد

    *یکسری از دولتمردان آقای احمدی نژاد در دولت نهم و دهم هم در این مجلس حضور دارند که شاید بتوانند به جهت همراهی با پایداری ها تاثیرگذار باشند و ائتلافی با آنها تشکیل دهند. چقدر احتمال بروز و ظهور چنین پدیده ای را محتمل می دانید؟

    بسیاری از مدیران برجسته دولت‌های نهم و دهم دارای موضع گیری نسبت به جبهه پایداری و آقای احمدی نژاد شده اند. این موضوع به آن معنی نیست که کسانی که در آن دو دولت مشارکت داشته اند، مواضع سیاسی امروز آقای احمدی نژاد را قبول دارند. بعضی از آنها اخیرا مصاحبه داشتند و رسما اعلام کردند که هیچ همگونی با آقای احمدی نژاد ندارند و عنوان دولتمردان آقای احمدی نژاد را نپذیرفتند و قبول نکردند. هرچند امکان دارد که تعدادی از آنها به صورت پنهانی ارتباطات خودشان را با آقای احمدی نژاد حفظ کرده باشند اما کلیت آنها خیر؛ کلیت آنها با آقای احمدی نژاد جهت گیری دارند ولی فارغ از ارتباطات، احتمال دارد با جبهه پایداری‌ها از برخی جهت گیری‌ها تاثیر بگیرند و من این را محتمل می دانم.

    ائتلاف پایداری ها و دولتمردان احمدی نژاد می تواند مخرب باشد

    *فکر نمی کنید بتوانند نقش منفی در جریان مجلس داشته باشند؟ چه در انتخابات هیئت رییسه و ریاست مجلس و چه در مسیرهای بعدی؟

    قطعا می توانند نقش منفی ایفا کنند اما در اینکه چقدر مؤثر واقع شود تردید دارم، چون می توانند مخرب باشند و بحث های انحرافی و حرف های جنجالی مطرح کنند اما تصور نمی کنم که خیلی تاثیرگذار باشند.

    شورای ائتلاف دنبال پارلمان در سایه نیست اما…

    *شما نقش لیدرها و چهره های برون پارلمانی و بزرگان اصولگرایی را در این معادلات چگونه ارزیابی می کنید؟ چه آنها و چه شورای ائتلاف می تواند نظارتی از بالا بر مجلس یازدهم داشته باشند و چیزی شبیه به پارلمان در سایه تشکیل دهند؟ به طور کلی به نظر شما احتمال فراهم شدن چنین شرایطی وجود دارد؟

    بحث پارلمان در سایه مطرح نیست، بحث این است که ائتلافی شکل گرفته است و آن ائتلاف برای این آقایان هزینه کرده است. طبیعی است که آن آقایانی که با اعتبار این ائتلاف به مجلس راه پیدا کرده اند نسبت به آن توافقات و جهت گیری ها از خودشان پایبندی نشان دهند و این کمترین چیزی است که از آنها انتظار می رود، یعنی شورای ائتلاف وجود داشته است و این شورا هزینه کرده است و اعتبار خودش را پای برخی از کاندیداها گذاشته است تا امروز آن کسانی که از این طریق به مجلس راه یافته اند در مورد مواضع مشترک با آنها همراهی داشته باشند و مواضع مشترک هم در نوع ارائه لیست و سرلیست و .. کاملا منعکس است.

    پایداری تلاش کردن لیست اصولگرایان ۲ سرلیست داشته باشد

    جبهه پایداری ها خیلی تلاش کردند تا کسی از خودشان را در سرلیست بگذارند و ۲ سرلیست داشته باشیم ولی اکثریت اصولگرا این مطلب را نپذیرفتند، پس این به آن معناست که آن جهت گیری هایی که قبلا تا حدودی روشن شده است، در درون مجلس، همچنان حفظ شود و منطقی هم همین است.

    جامعه روحانیت کنار زده نشد، جایگاه مشورتی را هنوز هم دارد

    *در این شرایط شما نقش جامعه روحانیت را چگونه می بینید؟ آنها از زمان لیست بندی وارد فاز سکوت شدند و کنار زده شدند، الان در ادامه راه، بعد از تشکیل مجلس فکر می کنید بتوانند نقشی مثل نقش مشورتی یا نقش همراهی بیشتر با مجموع اصولگرایان برای پیشبرد امور مجلس در مجلس یازدهم را ایفا کنند؟

    آنها کنار زده نشدند. خودشان خواستند چنین نقشی را ایفا کنند.

    *درحال حاضر  کسی به دنبال این هست که بازگردند و مجددا همراه اصولگرایان باشند؟

    آنها الان هم همچنان یک مرجع مشورتی خواهند بود، کما اینکه  در زمان انتخابات هم خودشان خواستند که مرجع مشورتی باشند. به نظر من همین جایگاه برای آنها حفظ خواهد شد و به عنوان عناصری که در ارتباط با وحدت از آنها استفاده شود قطعا استفاده خواهد شد.

    *یعنی به نظر شما شرایطی که الان دارند خودخواسته بوده و خودشان انتخاب کرده اند که همچین مسیری را بروند؟

    بله.

    اصولگرایان اجازه ایجاد دعوا را به آدم های جنجالی مجلس یازدهم ندهند

    *فکر می کنید با توجه به این دسته بندی هایی که تا امروز شکل گرفته است و نظرهای مختلفی که پیش از تشکیل مجلس  یازدهم داده می شود، پیش زمینه اختلاف بین اصولگرایان در مجلس آینده وجود دارد و آیا می تواند بیشتر شود یا کنترل می شود؟

    قطعا بدون اختلاف معنی ندارد. اصولگرایان یک طیف هستند، اگر اختلاف نداشتند یک حزب می شدند. وقتی یک جریانی به صورت طیف مطرح می شود یعنی کسانی که دارای سلایق مختلف هستند اما در یک هدف هایی با هم مشترک هستند در یک طیف با هم قرار می گیرند. طبیعی است که آنها در مسائل مختلف دیدگاه های متفاوت داشته باشند، اما این اختلافات نظرها و اندیشه ای در قالب منطقی و خارج از حوزه جنجال دنبال شود، یعنی طرح هایی مطرح کنند که پشتوانه نظری و فکری داشته باشد.

    بنابراین قطعا اعلام می کنم که اختلافاتی هم در مجلس بعد خواهند داشت اما نباید اجازه دهند که آدم های جنجالی از این اختلافات  برای ایجاد دعوا استفاده کنند، بلکه از این اختلافات برای تولید فکر استفاده شود.

    ۲۳/ ۲۷۲۱۴

    منبع : خبر آنلاین

  • سه نظامی کاندیدای انتخابات ۱۴۰۰ / بازگشت فرمانده با نیروهایش به میدان سیاست؟

    سه نظامی کاندیدای انتخابات ۱۴۰۰ / بازگشت فرمانده با نیروهایش به میدان سیاست؟

    گمانه‌زنی‌ها حاکی از بازگشت دوباره نظامی‌های پیشین به عرصه انتخابات ۱۴۰۰ است. دو سال پیش که بحث ریاست‌جمهوری یک فرد با سابقه نظامی در فضای رسانه‌ای مطرح شد، چهره‌هایی مانند محمدعلی پورمختار، حسین الله‌کرم و ابراهیم فیاض از روی‌کارآمدن یک رئیس‌جمهور با پیشینه نظامی دفاع و حمایت کرده بودند.

    پورمختار در پاسخ به این پرسش که چرا در انتخابات ۸۸ به عنوان یک اصولگرا به جای اینکه نام محمود احمدی‌نژاد را روی برگه رأی بنویسد، نام محسن رضایی، سردار سابق سپاه را به صندوق انداخته است، گفته بود: «اگر یک نظامی رئیس‌جمهور شود حتما می‌تواند کشور را از مشکلات نجات بدهد». در حال حاضر تأثیرگذاری دو جناح اصلی سیاسی کمتر از گذشته شده و اختلاف و دودستگی بینشان به کاهش محبوبیت و بی‌اعتمادی مردم منجر شده است؛ تا جایی که در جریان اصلاح‌طلبی بحث از ناکارآمدی شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان، استعفای موسوی‌لاری و شایعه استعفای عارف مطرح می‌شود و در جریان اصولگرایی هم هنوز پای منتخبان به مجلس باز نشده، رقابت برای تسخیر صندلی مجلس آن‌قدر بالا گرفته که حداقل هفت نامزد بالقوه برای ریاست پارلمان پیدا شده است. در شرایطی که اوضاع اقتصادی در داخل و سیاسی از خارج با بحران‌هایی روبه‌رو است، بازگشت نظامی‌ها محتمل‌تر می‌شود. اگرچه برخی‌شان سال‌هاست رخت نظامی از تن کنده‌اند و بوروکرات شده‌اند، اما بعید نیست در این بزنگاه با برجسته‌سازی گذشته نظامی خود قصد فتح پاستور کنند.

    محتمل ترین گزینه ها

    برخی تحلیل‌ها می‌گوید اگر یک نظامی قدیمی رئیس‌جمهور شود، در مسیر لبخند زدن به جامعه مدنی قرار می‌گیرد؛ زیرا مسیر دیگری وجود ندارد. این تحول باعث می‌شود برخی به جای انتقاد، مجبور شوند نیروی خود را صرف حل چالش‌های آن دولتی کنند که این‌بار به‌طور کیفی‌تری از میانه خودشان برخاسته است. در این صورت انتقادهای «بیرون‌گودی» از متصدیان دولت واقعا محلی از اعراب نخواهد داشت.

    محسن رضایی و محمدباقر قالیباف، دو چهره با پیشینه نظامی، محتمل‌ترین گزینه‌ها هستند. برخی گمانه‌زنی‌ها حاکی از این است که دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام برای سومین‌بار قصد پاستور کرده است. قالیباف هم که شایعات آمدنش بسیار قوی است، چهارمین شانس خود را خواهد آزمود. در این صورت دو فرمانده پیشین برای دومین‌بار خواهد بود که به مصاف یکدیگر خواهند رفت؛ سال ۱۳۹۲ و ۱۴۰۰. محسن رضایی سال ۸۴ هم قصد آمدن کرده بود که انصراف داد. یکی از دلایل تحرکات اخیر محسن رضایی و اوج‌گرفتن انتقادهای تند و تیزش به دولت نگاهی است که به ۱۴۰۰ دارد. محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت، اخیرا در توییتر نوشته بود: «توضیحات رئیس‌جمهور درباره بورس ناکافی و غیرکارشناسانه بود. اگر موانع تولید رفع نشوند، سرمایه در بورس از دست می‌رود».

    نگاهی به زندگی و زمانه محسن رضایی

    محسن رضایی از اعضای گروه «منصورون» بود که در سال ۶۰ فرمانده سپاه پاسداران شد. محسن رضایی بعدا تحصیلات خود را در حوزه اقتصاد ادامه داد و خود را در حوزه اقتصاد صاحب سبک و ایده می‌داند اما این اواخر بیشتر صحبت‌هایش رنگ‌ وبوی سیاسی دارد تا اقتصادی. دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال ۸۴ تصمیم گرفت با رئیس خود رقابت کند، پس اعلام نامزدی کرد. یک ماه مانده به انتخابات، شایعاتی مبنی‌بر انصراف او از انتخابات دهان‌به‌دهان چرخید. نظرسنجی «ایرنا» در سال ۸۴ میزان رأی «رضایی» را چهار و هفت‌دهم درصد و «قالیباف» را ۱۶‌ونیم درصد اعلام کرده بود.

    همان زمان اعلام شد که از ۷۰ عضو «فراکسیون وفاق» مجلس هفتم، ۲۰ نفر از «رضایی» حمایت می‌کنند، وضعیت برای فرمانده جنگ چندان امیدوارکننده نبود. شاید همین‌ها بود که باعث شد که خرداد ۸۴ در چرخشی بگوید: «در سطح کنونی برای جلوگیری از تشتت آرا و به نفع ملت ایران از انتخابات کناره‌گیری می‌کنم». او از جمله «من آبروی خودم را تقدیم ملت می‌کنم» استفاده کرد. چهار روز قبل هم حمیدرضا ترقی، از کناره‌گیری او خبر داده بود.

    چند ماه بعد «رضایی» در برنامه صندلی داغ شرکت کرد و گفت: «حس کردم رأی لازم را ندارم. ۱۶ سال برنامه‌ای برای تحول کشور و فعالیت اقتصادی سیاسی اداره جامعه طراحی کردم. نخبگان به برنامه من اقبال نشان دادند؛ اما این موج به جامعه منتقل نشد و همین، دلیل انصراف من بود». شاید این روزها که کشور با انواع و اقسام مسائل اقتصادی روبه‌روست، محسن رضایی به این نتیجه رسیده است که فضا برای بازگشتش مهیاست و آن موج می‌تواند در ۱۴۰۰ به جامعه منتقل شود.

    محسن رضایی سال ۸۸ در جریان مناظره‌های ریاست‌جمهوری هم با ورود به مستندات اقتصادی، رفتار دولت وقت را به نقد کشید. «منحنی فلاکت» را در برابر «احمدی‌نژاد» گذاشت و نسبت به عواقب رفتارهای اقتصادی دولت او هشدار داد. گفته شد مناظره او با احمدی‌نژاد با توسل به نگاه کارشناسی و به مدد آمار مستند، یکی از بهترین مناظره‌ها در برابر احمدی‌نژاد بوده است. در انتخابات ۹۲ هم باز اطلاعات اقتصادی‌اش را به رخ دیگران کشید. وقتی در مناظره‌ها تصویری از یک معدن در برابر نامزدهای انتخاباتی گذاشتند، محسن رضایی گفت این مشخص است که یک معدن است و مکانش هم حوالی یزد است! رئیس ستاد انتخاباتی او در سال ۹۲ داوود دانش جعفری، اقتصاددان و وزیر سابق دولت احمدی‌نژاد بود.

    سردار، دکتر، خلبان، شهردار و شاید رئیس مجلس 

    رقیب اصلی محسن رضایی اهل مشهد و از فرماندهان میانی جنگ است که در ۲۲ سالگی فرمانده لشکر پنج نصر خراسان و زیرمجموعه محسن رضایی بود؛ او سه بار بختش را در انتخابات آزموده است. سال ۸۴ با عنوان دکتر خلبان وارد کارزار شد اما در جناح خود، به رقیب تازه‌وارد، یعنی احمدی‌نژاد باخت.

    قالیباف اما برخلاف فرمانده ارشد، وارد کارزار انتخابات ۸۸ نشد و پیش از انتخابات گفت: «با جمع‌بندی شرایط موجود فعلا داوطلب دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری نیستم». سال‌های ۹۲ و ۹۶ قالیباف در اصل به جناخ خودش باخت تا مردم. در سال ۹۲، آرای اصولگرایان بین او و جلیلی پخش شد. بعد از انتخابات حامیان قالیباف به حامیان جلیلی حمله کردند و کنارنرفتن نامزد اصلح جبهه پایداری و آیت‌الله مصباح را عامل شکست اصولگرایان دانستند. قالیباف البته بیش از آنکه از مردم ناامید شود، از اصولگرایانی ناامید است که بزنگاه دیگری را به او ترجیح داده‌اند خاصه در انتخابات اخیر. بسیاری از گمانه‌زنی‌ها حاکی از این است که یکی از مهم‌ترین دلایل او برای آمدن به مجلس، فتح صندلی ریاست آن و بلافاصله جهش به صندلی پاستور است.

    آمدن قالیباف برای ۱۴۰۰ آن‌قدر محتمل است که مرتضی طلایی از نزدیکان او سال پیش احتمال نامزدی او برای مجلس را رد اما ریاست‌جمهوری را تأیید کرده و گفته بود: «قالیباف نامزد انتخابات مجلس نمی‌شود اما درصورتی‌که به او تکلیف شود برای انتخابات ریاست‌جمهوری به میدان می‌آید». او اخیرا باز هم مصاحبه دیگری داشته و آمدن قالیباف برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ را تلویحا تأیید کرده است. «گاهی شرایط کشور به‌گونه‌ای اقتضا می‌کند که نخبگان، بزرگان و دلسوزان در جریان اصولگرایی به این نتیجه برسند که یک نفر از افراد شاغل در مجلس باید در صحنه ریاست‌جمهوری حضور یابد، آن یک اجماع و اتفاق جمعی و جز استثنائات است».‌

    سومین نظامی کاندیدای ۱۴۰۰ کیست؟

    البته نظامی‌های سابق دیگری هم هستند که آمدنشان به کارزار ۱۴۰۰ محتمل است، وقتی محمدعلی پورمختار، نماینده اصولگرای مجلس از ضرورت روی‌کارآمدن یک رئیس‌جمهور نظامی سخن گفت همه صورت‌ها به سوی شهید سردار سلیمانی برگشت اما شنیده‌ها حاکی از آن است که سرتیپ حسین دهقان، وزیر دفاع دولت یازدهم، هم عزم خود را جزم کرده تا روزهای قبل از انتخابات ۱۴۰۰ لباس نظامی را درآورده و کت‌وشلوار ریاست‌جمهوری به تن کند. او در سال‌های ۶۱ تا ۶۳ فرمانده سپاه سوریه و لبنان و در سال‌های ۶۵ تا ۶۹ قائم‌مقام فرمانده نیروی هوایی سپاه و بعد از آن فرمانده نیروی هوایی سپاه بود.

    ۲۳۲۳

    منبع : خبر آنلاین

  • وزیر احمدی نژاد رقیب قالیباف شد /آقاتهرانی از جمع کاندیداهای ریاست مجلس کنار زده شد /شرط مهم برای کاندیدا نشدن در انتخابات ۱۴۰۰

    وزیر احمدی نژاد رقیب قالیباف شد /آقاتهرانی از جمع کاندیداهای ریاست مجلس کنار زده شد /شرط مهم برای کاندیدا نشدن در انتخابات ۱۴۰۰

    چهارشنبه و پنجشنبه هفته گذشته اصولگرایان جهت هماهنگی‌های لازم برای سازماندهی یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی نشستی را با حضور قالیباف، حاجی بابایی، آقا تهرانی، تقوی، نیکزاد، میرتاج الدینی، زاکانی و میرسلیم برگزار کردند؛ در این جلسه کارآمدی، مقابله با فساد، مردمی بودن و اجرای خواسته‌های رهبری بررسی شد و  این جناح سیاسی، ۸ تصمیم زیر را برای تشکیل هیئت رئیسه و کمیسیون‌های تخصصی پارلمان بعدی اتخاذ کرد:

    ۱- هیچکدام از نامزدهای هیئت رئیسه و کمیسیون‌های تخصصی، خود را مورد حمایت دستگاه‌های خاص معرفی نکنند.

    ۲- شورای ائتلاف از هیچ کاندیدایی حمایت نکند.

    ۳- هیچ یک از نامزدها خود را از دیگر نمایندگان، نماینده‌تر نداند و حق خاصی برای خود قائل نشود.

    ۴-  شرط کاندیداتوری برای ریاست مجلس آن باشد که فرد مورد نظر، خود را کاندیدای ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ نکند.

    ۵- نامزدهای هیئت رئیسه و رؤسای کمیسیون‌های تخصصی در یک رقابت عادلانه و با رأی نمایندگان انتخاب شده و اجازه نخواهند داد کسانی از بیرون مجلس برای آن‌ها تعیین تکلیف کند.

    ۶- برای نامزدهای ریاست، نواب، هیئت رئیسه و رؤسای کمیسیون‌های تخصصی شاخص‌های علمی و کاربردی تهیه و تدوین شود.

    ۷-  هیچ نامزدی از قبل خود را رئیس، نواب، هیئت رئیسه و رئیس کمیسیون‌های تخصصی معرفی نکند.

    ۸-  برای ریاست، نواب، هیئت رئیسه و رؤسای کمیسون‌های تخصصی ابتدا رأی گیری و رقابت در فراکسیون انجام شود.

    به نظر می‌رسد رقابت اصلی برای ریاست مجلس میان قالیباف و حاجی بابایی و برای نواب ریاست هم، زاکانی، آقا تهرانی، میرتاج الدینی، نیکزاد و میرسلیم باشد.

    ۲۷۲۱۵

    منبع : خبر آنلاین

  • بازنشر فیلمی از سیدحسن نصرالله در توئیتر قالیباف

    بازنشر فیلمی از سیدحسن نصرالله در توئیتر قالیباف

    بازنشر فیلمی از سیدحسن نصرالله در توئیتر قالیباف

     

    به گزارش خبرآنلاین، محمدباقر قالیباف منتخب تهران در مجلس یازهم و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در واکنش به ترویست خوانده شدن حزب‌الله از سوی آلمان با انتشار ویدئویی از سخنرانی سید حسن نصرالله با هشتگ حزب الله الجبار نوشت: ‏حزب الله حقیقتی است غیرقابل کتمان در مسیر تحقق ارادۀ الهی بر روی زمین؛ آنها مدت‌هاست که اراده کرده‌اند تا این نور الهی را خاموش و نابود کنند ولی هنوز نمی‌دانند که وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ…

    بازنشر فیلمی از سیدحسن نصرالله در توئیتر قالیباف

    ۲۱۷۲۱۷

    منبع : خبر آنلاین

  • وزیر احمدی نژاد رقیب قالیباف شد /آقاتهرانی از کاندیداهای ریاست مجلس کنار زده شد /شرط مهم برای کاندیدا نشدن در انتخابات ۱۴۰۰

    وزیر احمدی نژاد رقیب قالیباف شد /آقاتهرانی از کاندیداهای ریاست مجلس کنار زده شد /شرط مهم برای کاندیدا نشدن در انتخابات ۱۴۰۰

    چهارشنبه و پنجشنبه هفته گذشته اصولگرایان جهت هماهنگی‌های لازم برای سازماندهی یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی نشستی را با حضور قالیباف، حاجی بابایی، آقا تهرانی، تقوی، نیکزاد، میرتاج الدینی، زاکانی و میرسلیم برگزار کردند؛ در این جلسه کارآمدی، مقابله با فساد، مردمی بودن و اجرای خواسته‌های رهبری بررسی شد و  این جناح سیاسی، ۸ تصمیم زیر را برای تشکیل هیئت رئیسه و کمیسیون‌های تخصصی پارلمان بعدی اتخاذ کرد:

    ۱- هیچکدام از نامزدهای هیئت رئیسه و کمیسیون‌های تخصصی، خود را مورد حمایت دستگاه‌های خاص معرفی نکنند.

    ۲- شورای ائتلاف از هیچ کاندیدایی حمایت نکند.

    ۳- هیچ یک از نامزدها خود را از دیگر نمایندگان، نماینده‌تر نداند و حق خاصی برای خود قائل نشود.

    ۴-  شرط کاندیداتوری برای ریاست مجلس آن باشد که فرد مورد نظر، خود را کاندیدای ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ نکند.

    ۵- نامزدهای هیئت رئیسه و رؤسای کمیسیون‌های تخصصی در یک رقابت عادلانه و با رأی نمایندگان انتخاب شده و اجازه نخواهند داد کسانی از بیرون مجلس برای آن‌ها تعیین تکلیف کند.

    ۶- برای نامزدهای ریاست، نواب، هیئت رئیسه و رؤسای کمیسیون‌های تخصصی شاخص‌های علمی و کاربردی تهیه و تدوین شود.

    ۷-  هیچ نامزدی از قبل خود را رئیس، نواب، هیئت رئیسه و رئیس کمیسیون‌های تخصصی معرفی نکند.

    ۸-  برای ریاست، نواب، هیئت رئیسه و رؤسای کمیسون‌های تخصصی ابتدا رأی گیری و رقابت در فراکسیون انجام شود.

    به نظر می‌رسد رقابت اصلی برای ریاست مجلس میان قالیباف و حاجی بابایی و برای نواب ریاست هم، زاکانی، آقا تهرانی، میرتاج الدینی، نیکزاد و میرسلیم باشد.

    ۲۷۲۱۵

    منبع : خبر آنلاین

  • میرسلیم:اگر نمایندگان بخواهند نامزد ریاست مجلس می شوم/ساده لوحانه است بگوییم به عملکردقالیباف در شهرداری خدشه ای وارد نیست

    میرسلیم:اگر نمایندگان بخواهند نامزد ریاست مجلس می شوم/ساده لوحانه است بگوییم به عملکردقالیباف در شهرداری خدشه ای وارد نیست

    بخشهایی از مصاحبه را می خوانید:

      تحلیل شما درباره حضور طیف‌های سیاسی اصولگرا و خط‌مشی آنها در مجلس یازدهم چیست؟ نقش اصلاح‌طلبان، حامیان دولت و مستقل‌ها چقدر است و فکر می‌کنید فراکسیون تأثیرگذاری خواهند داشت یا خیر؟

    آنچه برای اصولگرایان مهم است اینکه پیروزی در انتخابات مجلس یازدهم مرهون وحدت بود و موفقیت در اقداماتی که برای اصلاح امور کشور باید انجام گیرد نیز با حفظ آن وحدت در حول محور اصولگرایی میسر خواهد شد. اختلاف‌سلیقه‌های سیاسی می‌تواند منشأ رفع نواقص پیشنهادها شود به شرط آنکه از غلبه نفسانیات پرهیز شود. خط‌مشی کلی اصولگرایان محقق‌کردن اهدافی است که در بیانیه گام دوم بدان تصریح شده است و همه اصولگرایان درباره ازدست‌ندادن فرصت‌ها برای چاره‌جویی مشکلات مردم و مسائل مبتلا به کشور اتفاق نظر دارند. اغلب مستقل‌ها نیز در این اهداف با اصولگرایان مشترک‌اند. اصلاح‌طلبان و حامیان دولت هرچند در اقلیت‌اند ولی می‌توانند همت خود را مصروف انتقاد سازنده و دلسوزانه کنند. به نظر من اقلیت همواره می‌تواند با اتخاذ روش انتقاد سازنده ابراز وجود کند و منشأ خدمت شود. اقلیت نباید با احساس خصومت وقت و اندیشه و همت خود را به بطالت بگذراند. همه ما ایرانیان میهن‌دوست و متعهد در هر طیف که باشیم باید قابلیت‌های خود را برای پیشرفت کشور به کار گیریم و با این بینش قطعا به لطف خدا می‌توان تأثیرگذار شد.
      با چیدمان سیاسی‌ای که در مجلس آینده وجود دارد، (اکثریت قاطع اصولگرا) نحوه موضع‌گیری و ارتباط‌ مجلس یازدهم با دولت چگونه خواهد بود؟
    ما همگی ملزمیم به احترام به قانون اساسی که میثاق مشترکمان است. در این قانون اساسی قواعد مردم‌سالاری دینی مشخص و تصریح شده است و دولت به‌لحاظ سیاست‌ها باید خود را با خط‌مشی مجلس تطبیق دهد؛ اگر این قاعده ساده مراعات شود تخاصم و تعارضی شکل نمی‌گیرد و نتیجه به سود مردم و نظام جمهوری اسلامی تمام خواهد شد. شاید بعضی گمان کنند که این نوع رفتار برای دولت مشکل خواهد بود، اما برای دولتی که صادق و خدوم است هیچ رفتاری جذاب‌تر و مهیج‌تر از احترام به قواعد مردم‌سالاری دینی نیست. اینها مانع اظهارنظرهای کارشناسانه دولت در مجلس برای مجاب‌کردن نمایندگان نمی‌شود ولی درنهایت باید تشخیص مجلس را محترم شمرد و به اجرا گذاشت.
     در سال پایانی دولت، آیا امکان تعامل بیشتری بین مجلس و دولت وجود دارد یا ممکن است تنش بین مجلس یازدهم و دولت دوازدهم به بالاترین نقطه برسد و مسائلی غیرقابل‌تصور را رقم بزند؟ مثلا از نصاب‌افتادن کابینه، استیضاح رئیس‌جمهور و…
    امور اجرائی کشور در دست دولت است، چه در سال اول قدرت دولت باشد و چه در سال آخر. راهبرد خدمت و خط‌مشی اقدامات اجرائی کشور را مجلس ترسیم می‌کند و اعتمادی که به وزرا ابراز می‌کند جز این، مفهوم دیگری ندارد؛ اگر این نکته اساسی را همگی مراعات کنیم به بهترین تعامل می‌رسیم و بر سرمایه اجتماعی افزوده می‌شود. من دولت را عاقل‌تر از این می‌دانم که باقیمانده فرصت یک‌ساله خود را به‌جای خدمت، صرف مشاجره با مجلس و لجبازی سیاسی و اعلام آمادگی برای استیضاح و عدم‌کفایت یا ساقط‌کردن دولت کند. هیچ سودی از این تشنج سیاسی عاید مردم نمی‌شود و هیچ مشکلی را از کشور حل نمی‌کند، ولی خشم و نارضایتی عمومی را برخواهد انگیخت. دولت باید این واقعیت را بپذیرد که مردم با رأی اخیرشان نارضایتی خود را از عملکردها نشان داده‌اند پس شایسته آن است که دولت در کنار مجلس کمر همت ببندد برای کاهش ناخشنودی‌ها؛ اگر این اراده را داشته باشند دستاورد بسیار خوبی نصیب مردم خواهد شد. البته این نکات به مفهوم تعطیل‌کردن سازوکارهای قانونی که در اختیار مجلس است و اینکه نمایندگان می‌توانند به‌موقع از ابزارهای قانونی در چارچوب ایفای وظیفه نظارتی خود بر اجرای قوانین و عملکرد دولت استفاده کنند، نیست.

      با توجه به خبرها در روزهای اخیر و موضع‌گیری برخی از منتخبان مجلس آینده و نگاه‌شان به ریاست مجلس، تحلیل شما درباره انتخاب رئیس بعدی مجلس چیست؟
    متأسفانه آنچه بیشتر رسانه‌ها در جامعه می‌پراکنند، تصویری قدرت‌جویانه از جایگاه ریاست مجلس است؛ درحالی‌که رئیس مجلس و دیگر نمایندگان در مقام نمایندگی مردم با هم برابرند و قانون‌گذار هیچ شأنی برای آرای تهران و مراکز استان‌ها در مقایسه با حوزه‌های انتخاباتی کوچک‌تر قائل نشده است. نمایندگان با شناخت و اختیار خودشان هیئت‌رئیسه را انتخاب می‌کنند تا در خدمت‌شان باشند و ابزار ایفای وظیفه صحیح را برای نمایندگان فراهم آورند؛ بنابراین هیئت‌رئیسه و به‌ویژه رئیس مجلس بار سنگین‌تری را در خدمتگزاری بر دوش خواهد داشت و ریاست او به مفهوم فرماندهی و فخرفروشی نیست. اگر نوعی رقابت بین برخی از افراد مطرح می‌شود، از سر تشنگی قدرت نیست؛ زیرا اصلا رئیس مجلس اگر قدرتی هم داشته باشد، یک‌ساله است و در میان سال هم قابل استیضاح و برکناری است! ولی آن رقابت از سر شیفتگی برای خدمت و نشان‌دادن چگونگی درست خدمت‌کردن به نمایندگان برای حفظ و ارتقای شئون نمایندگی و جایگاه مجلس است؛ به‌عنوان رکنی که در رأس امور قرار دارد. خلاصه اینکه رئیس مجلس خادم نمایندگان و سخنگوی مجلس است و در ایفای این وظیفه هم باید بسیار دقیق و صادق و به دور از هر شائبه خودکامگی عمل کند. افرادی که احساس می‌کنند بهتر می‌توانند از پسِ این وظیفه برآیند، خود را در معرض آرای مخفی نمایندگان قرار می‌دهند و مطابق آنچه در آیین‌نامه داخلی مجلس آمده، رئیس و دیگر اعضای هیئت‌رئیسه انتخاب می‌شوند.
     به‌تازگی در مصاحبه‌ای گفته بودید که رئیس مجلس نباید با تهدید و تطمیع انتخاب شود. منظورتان دقیقا چیست؟ مصادیق این مسئله چه بوده است؟ آیا موردی برای مجلس یازدهم شاهد بوده‌اید که به این نکته اشاره کرده‌اید؟
    انتخاب رئیس مجلس برای خدمتگزاری به نمایندگان از حقوق مهم نمایندگان است و هیچ اعمال نفوذی، ازجمله به‌کارگیری شیوه‌های رایج تطمیع و تهدید، از بیرون مجلس مجاز نیست و باید نمایندگان مردم آزادانه و آگاهانه چنان انتخابی را انجام دهند. این اقدام نمایندگان نشان‌دهنده نقطه اوج شایسته‌سالاری است؛ یعنی اگر شایسته‌ترین فرد بدون هرگونه اعمال نفوذ از بیرون مجلس انتخاب شود، می‌توان امیدوار بود که موضوع بسیار مهم شایسته‌سالاری در کشور به‌ویژه در سطح قوه مجریه مراعات خواهد شد. کشور ما درحال‌حاضر از بی‌مبالاتی درباره قواعد شایسته‌سالاری رنج می‌برد و دود آن به چشم مردم می‌رود. رئیس مجلس و اعضای هیئت‌رئیسه و رؤسای کمیسیون‌های مجلس باید بر مبنای شایستگی‌هایشان برای ایفای وظایف در آن سمت‌ها انتخاب شوند؛ والا راه برای انواع انحراف و اتلاف و اسراف باز می‌شود و کار به جایی می‌رسد که برخی از نمایندگان گرفتار جرم می‌شوند و بدانید که: ماهی از سر گنده گردد نی ز دُم؛ اما درباره مصادیق و موارد اگر به مصلحت باشد، در دوران چهارساله نمایندگی ان‌شاءالله به فراخور نیاز اشاره خواهم کرد؛ چون واقعا من قصد تخریب دیگران را به منظور خودنمایی نداشته‌ام و ندارم و اگر نکاتی را تذکر می‌دهم، برای اشاعه شفافیت و پاک نگه‌داشتن ساحت مقدس این نظام است.
     می‌توان گفت از بین گزینه‌هایی که تاکنون مطرح شده‌اند، کدام‌یک اقبال بیشتری دارند و کمترین حد از مخالفت با او را شاهد هستیم؟ مثلا آقای قالیباف می‌تواند کرسی ریاست را تصدی کند یا شما همچنان که در انتخابات ریاست‌جمهوری مخالف او بودید، همچنان با ایشان مخالفید؟
    اولا من بیان شما را اصلاح کنم: من مخالفت شخصی با مؤمنان ندارم و اگر مخالفتی را شما در بیانات من درباره آقای قالیباف یا آقای روحانی برداشت کرده‌اید، به شخص آنها برنمی‌گردد. من خود را کوچک‌تر از آن می‌دانم که بخواهم متعرض اشخاص شوم. ثانیا مخالفت من با عملکردهاست. آقای روحانی در هفت سال گذشته فعالیت‌های گسترده‌ای داشته که به نظر من پس از بررسی کارشناسی در برخی زمینه‌ها بی‌اشکال نبوده و فرصت‌سوزی شده. آقای قالیباف ۱۲ سال شهردار کلان‌شهر تهران بوده و قطعا خدمات ارزنده‌ای داشته؛ ولی مگر می‌توان ساده‌لوحانه پنداشت که هیچ خدشه‌ای به اقدامات ۱۲‌ساله ایشان وارد نیست. اصل برادری ایمانی حکم می‌کند که پس از بررسی بی‌طرفانه و منصفانه و کارشناسانه نواقص و اشکالات تذکر داده شود و در این تذکر هم ضمن کنارگذاشتن خویشاوندی و سوابق همکاری و هم‌گروهی سیاسی و منافع احتمالی مشترک، مراحل تدریجی آن در نظر گرفته شود: نامه محرمانه، تذکر شفاهی دوستانه، نامه سرگشاده و… همه و همه درباره نوع عملکرد و تخلفات است. اصلا اگر چنان برخوردی درباره مسئولان انجام نشود، امر بر آنها مشتبه می‌شود و به خودکامگی گرفتار می‌شوند همان‌طور که بنی‌صدر گرفتار و ساقط شد. به خود من نیز درباره عملکردهای گذشته‌ام انتقاد شده و می‌شود که برخی از آنها دلسوزانه است و از آنها استقبال کرده‌ام و می‌کنم و برخی هم توهین و تهمت و افترا و تخریب است که به قیامت وامی‌گذارم. مسلمانی را من این‌طور فهمیده‌ام.
     با توجه به اینکه نام شما هم جزء گزینه‌های ریاست مجلس آینده آمده است، آیا برنامه‌ای برای تصدی این مسئولیت دارید؟ رایزنی برای این موضوع داشته‌اید و درصورتی‌که به این جایگاه برسید، چه برنامه‌هایی برای بهترشدن شرایط و تأثیرگذاری مجلس در نظر دارید؟
    حتما می‌دانید که آمدن من به صحنه انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس علاقه و اشتیاق خود من نبوده است. اکنون هم که به افتخار خدمتگزاری مردم نائل آمده‌ام، مهم‌ترین و ارجمندترین جایگاه خدمت را همان کرسی نمایندگی می‌دانم. اینکه برخی از دوستان نماینده من را جزء گزینه‌های ریاست ذکر کرده‌اند، حسن ظن آنها را نشان می‌دهد. شاید برای شما باور این مطلب مشکل باشد که تمام منصب‌های سیاسی من بعد از پیروزی انقلاب بنا به دعوت بزرگان این نظام بوده و من شخصا به دنبال تصدی آن نبوده‌ام، چه مشاورت و چه وزارت و چه عضویت‌ها و سرپرستی‌های مختلف و البته به آنها می‌بالم و از آن اعتمادی که به این حقیر شده است، خدا را شکر می‌کنم؛ اما درباره ریاست مجلس یا بهتر بگویم سخنگویی و خدمتگزاری، تشخیص آن با نمایندگان محترم مجلس است که امیدوارم چه درباره من و چه بقیه نامزدها بر مبنای شایسته‌سالاری و خداوکیلی اقدام کنند و سپس هرکس را که انتخاب می‌کنند، کمک کنند تا از پسِ آن بار سنگین برآید. گفتم «بار سنگین»؛ زیرا می‌دانم تا مجلس اصلاح نشود، بقیه ارکان این نظام اصلاح نخواهند شد و اگر امروز شما در کشور شاهد برخی تباهی‌ها و اشکالات و نابسامانی‌هایی هستید، ریشه آن در مجلس است و مجلس اصلاح نمی‌شود؛ مگر افراد از ‌خودگذشته‌ای در صدر خدمتگزاری آن قرار گیرند: خودشان پاکدست باشند، رویه‌های اعمال نفوذ را حذف کنند، شیوه ریاست‌محوری را که اکنون بر مجلس حاکم است، اصلاح کنند، شخصیت نمایندگان محترم شمرده شود، نظارت بر رفتار نمایندگان را جدی بگیرند، از ریخت‌وپاش جلوگیری کنند، امکانات فعالیت‌های کارشناسی و تخصصی کمیسیون‌ها را فراهم کنند، جایگاه مرکز پژوهش‌ها را محترم شمارند، از زدوبند با قوه قضائیه و به‌ویژه قوه مجریه قاطعانه جلوگیری کنند، به نظارت بر اجرای قوانین به‌ویژه برنامه و بودجه اهتمام ورزند، رسیدگی به مصوبات دولت را با دقت و جدیت و سرعت انجام دهند… . اینها برنامه‌های مفصلی است که اجرای آنها مستلزم همدلی و یاری همه نمایندگان شریف مجلس شورای اسلامی است و کاری انفرادی نیست.
     جایگاه حزب مؤتلفه به‌عنوان یکی از احزاب ریشه‌دار پس از انقلاب، در عرصه سیاست چگونه است؟
    پس از پیروزی انقلاب، اعضای حزب مؤتلفه بدون هیچ توقع و چشمداشت و حتی بدون تبلیغ، با احساس دین نسبت به انقلاب اسلامی از هیچ خدمتی فروگذار نکردند و اصلا به دنبال خودنمایی نبوده‌اند؛ بنابراین بیشتر مردم نمی‌دانند اعضای مؤتلفه در مقام رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، وزیر، رئیس قوه قضائیه، دادستان، نماینده مجلس، سرپرست نهاد و بنیاد و مدیران سیاسی، چه شهدای بزرگوار و خادمان صادقی را تقدیم مردم کرده‌اند. جایگاه آنها بسیار رفیع است و تاریخ انقلاب مشحون از گزارش فداکاری‌های آنها است. البته حضور و فعالیت اعضای مؤتلفه را در صحنه‌های فرهنگی و اجتماعی اگر نادیده بگیریم، مرتکب جفا شده‌ایم. شاید مناسب باشد امروز حزب به تدوین مجموعه آن خدمات و معرفی آنها بپردازد.
     چرا در سال‌های اخیر، حزب مؤتلفه در معادلات سیاسی کشور، کم اثر شده است؟
    این امر تا حدود زیادی به ویژگی حاکم بر این حزب و اعضای آن برمی‌گردد که اهل تظاهر نیستند و اصالت را به خود خدمت می‌دهند و نه به حواشی آن. مؤتلفه بنا بر دستور مرحوم امام از ائتلاف سه گروه مذهبی انقلابی در سال ۱۳۴۲ تشکیل شد و شهدای گران‌قدری را تا ۱۳۵۷ تقدیم انقلاب کرد.
    شخصیت‌های انقلابی حزب با حضور در صحنه‌های مختلف فعالیت‌های پس از انقلاب شناخته شده بودند و به دنبال آنها خود حزب نیز طبیعتا بیشتر نزد مردم مطرح بود. کار جانشین‌پروری را بزرگان حزب به‌خوبی پیش بردند ولی جوانان حزب چندان شناخته‌شده نیستند و ان‌شاءالله در گام دوم انقلاب با ایفای وظایف سنگینی که بر عهده دارند، بهتر شناخته خواهند شد و حضور و تأثیرگذاری بر معادلات سیاسی را به‌صورت عیان‌تری به منصه ظهور خواهند رساند.

     ارزیابی شما از وضعیت مجمع تشخیص مصلحت نظام در دوران پساهاشمی چگونه است؟
    در دوران ریاست مرحوم هاشمی فعالیت‌های تدوینی بسیار خوب پیش رفت و آنچه امروز در اختیار ما است، عمدتا به آن دوران برمی‌گردد. در زمینه نظارت ایشان ملاحظاتی داشت و با توجه به جایگاه سیاسی خودش فعالیت‌های مهم نظارت بر اجرای سیاست‌های کلی با قدرتی که از آن انتظار می‌رفت، انجام نگرفت. درباره فعالیت‌های مجمع برای حل اختلاف بین مجلس و شورای نگهبان فرقی بین دوران مرحوم هاشی و پس از آن نیست اما در مورد نظارت، کار اساسی زیر نظر هیئت عالی نظارت مجمع آغاز شده که با توجه تأثیرگذاری آن، مواجه با واکنش برخی از شخصیت‌های سیاسی که دقت لازم را در مفاد قانون اساسی نداشتند، شد. ادامه این روند کمک مؤثری به سودمندشدن سیاست‌های کلی در حوزه تقنین و اجرا خواهد کرد.
     عملکرد مجمع تشخیص مصلحت نظام خصوصا در مناقشه ‌FATF‌ را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این موضوع یعنی تعامل مجلس و مجمع در دوره یازدهم مجلس چگونه خواهد بود؟
    برخلاف تصور بسیاری از منتقدان، عملکرد مجمع درباره FATF کاملا کارشناسانه و آینده‌نگرانه و مبرا از گرایش‌های سیاسی بود و گذشت زمان و وقایعی که به‌ویژه در ۱۳۹۸ رخ داد، درست‌بودن آن را اثبات کرد. ریشه تصمیم‌گیری ما در مجمع به وابسته بودن سیاست‌های تحریم غیرقانونی آمریکا و سست‌عنصری اروپا و آلت‌دست‌بودن دبیرخانه FATF برمی‌گشت؛ البته مشکلات اجرائی دولت و مسائل تراکنش‌های بین‌المللی مدنظر اعضای مجمع بود. به نظر می‌رسد دراین‌باره اصلا مشکلی بین مجمع و مجلس یازدهم پدیدار نشود ولی فعالیت گسترده‌تر و شدیدتری را از دولت ایجاب می‌کند.

    ۱۷۳۰۲

    منبع : خبر آنلاین

  • چرا میرسلیم نمی تواند رئیس مجلس شود؟/اگر قالیباف،میرسلیم را شکست بدهد بورژوازی سنتی کنار می رود

    چرا میرسلیم نمی تواند رئیس مجلس شود؟/اگر قالیباف،میرسلیم را شکست بدهد بورژوازی سنتی کنار می رود

    چرا میرسلیم نمی تواند رئیس مجلس شود؟/اگر قالیباف،میرسلیم را شکست بدهد بورژوازی سنتی کنار می رود

     

    بورژوازی سنتی نقش تعیین‌کننده‌ای در سازماندهی نیروهای مذهبی در مبارزه با حکومت پهلوی داشته و این سازماندهی و اثرگذاری تا ورود بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ادامه داشته است؛ اما در دوران تثبیت رفته‌رفته این جریان‌ها از کارهای مدیریتی و اجرائی در دستگاه دولت کنار گذاشته شدند و فقط هرازگاهی برخی از چهره‌های مؤثر آنان در شرایطی خاص به صحنه سیاست بازگشته‌اند. ازجمله میرسلیم که در مقطعی بسیار حساس بعد از دوره وزارت کوتاه‌مدت علی لاریجانی که به جای سیدمحمد خاتمی نشسته بود بر مسند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تکیه زد. این مردِ سرد و گرم روزگار چشیده، تجربیات بسیاری اندوخته است؛ گیرم این تجربیات، قرین به موفقیت نبوده و او سربلند از آن بیرون نیامده باشد. موفقیت یا عدم موفقیت بخشی از سناریوی سیاست است و تجربه‌اندوزی از شکست بیش از پیروزی به کار سیاست می‌آید.

    قریب به اتفاق تحلیلگران سیاسی بر این باورند که مجلس یکدست آینده، اثرگذاری چندانی نخواهد داشت.

     قالیباف و میرسلیم، همواره نشان داده‌اند سودای جایگاه بالاتری را در سر دارند و از بد حادثه در این مجلس گرفتار آمده‌اند. اگرچه برای اصلاح‌طلبان و مردم بین قالیباف که برخاسته از بورژوازی حمایتی و میرسلیم که بالیده در بورژوازی سنتی است، تفاوتی وجود ندارد؛ اما برای جریان‌های سیاسی که قالیباف و میرسلیم آنها را نمایندگی می‌کنند، این‌گونه نیست. از این منظر می‌توان گفت مجلس دو چهره دارد: مجلسی که یکدست و همراه است و مجلسی که از درون دچار شکاف است؛ شکاف بین احمدی‌نژادی‌ها، قالیباف و میرسلیم؛ طرفه آنکه این شکاف قبل از شکل‌گیری مجلس رخ داده است.

    بدیهی است مجلس در غیاب مسائل کلان که از سوی نهادهای رسمی به مجلس ارجاع داده خواهد ‌شد، به سمت مجادلاتی حول محور منافع اقتصادی و سیاسی جریان‌های مختلف حاضر در مجلس گام برخواهد داشت. سه جریان موجود در مجلس که همگی ذیل اصولگرایان نام برده می‌شوند، هریک چنان با ناکامی‌های سیاسی روبه‌رو بوده‌اند که بعید است در اندیشه گذشت و ترک جایگاه‌های سیاسی خود، چه در مجلس و چه خارج از آن باشند. اگر این بار میرسلیم شکست بخورد، پرونده بورژوازی سنتی به دست بورژوازی حمایتی که نماینده‌اش قالیباف است، برای همیشه بسته خواهد شد.

    ۱۷۳۰۲

    منبع : خبر آنلاین

  • شمس‌الدین حسینی: نامزد ریاست مجلس می‌شوم/رقیب قالیباف نیستم

    شمس‌الدین حسینی: نامزد ریاست مجلس می‌شوم/رقیب قالیباف نیستم

    شمس‌الدین حسینی: نامزد ریاست مجلس می‌شوم/رقیب قالیباف نیستم

    به گزارش خبرآنلاین، مجلس یازدهم هنوز از راه نرسیده و کارش را آغاز نکرده حرف و حدیث‌های زیادی درباره آن به گوش می‌رسد از رایزنی‌ها و لابی‌ها برای تعین هیات رئیسه گرفته تا صف رقبای اصولگرا برای نشستن بر روی کرسی ریاست. درست مانند ائتلافشان در دقیقه ۹۰ این روزها هر طیف ساز خود را می‌زند از قالیباف گرفته تا میرسلیم و آقاتهرانی هرکدام برای قرار گرفتن در راس هرم قوه مقننه قد علم کرده‌اند اما در این میدان وزرای دولت احمدی‌نژاد هم بیکار ننشسته‌اند و فعالیت خود را دارند.

    شمس‌الدین حسینی وزیر اقتصاد و اموردارایی در دولت نهم و دهم حالا در ردای نماینده مردم تنکابن و رامسر راهی مجلس یازدهم شده است و یکی از منتخبانی است که از چند و چون این رایزنی‌ها سخن می‌گوید. او به خبرآنلاین می‌گوید خودش حتما در میدان رقابت برای کرسی ریاست مجلس حاضر خواهد شد.

    وقتی صحبت از تفاهم میان گروه‌های سیاسی شد معتقد بود که کرسی‌های هیات رئیسه مجلس و کمیسیون‌ها تقسیم غنایم نیست بلکه باید فرد مورد نظر شرایط قبول آن را داشته باشد.

    آنچه در ادامه می‌خوانید مشروح مصاحبه خبرگزاری خبرآنلاین با شمس الدین حسینی است؛

    ****

    آقای حسینی! هنوز چند هفته‌ای تا آغاز مجلس یازدهم باقی مانده است اما در همین ایام صحبت‌هایی درباره جلسات مجازی به گوش می‌رسد چقدر در این جلسات شرکت می‌کنید؟

    خبر جلسات مجازی را که نمی‌توان منتشر کرد.

    البته آن طور که تعدادی از منتخبان مجلس یازدهم می‌گفتند علاوه بر اینکه در این جلسات درباره مباحث کلان صحبت شده است رایزنی‌هایی هم برای تعیین رئیس مجلس صورت گرفته است؟

    من خیلی از این جلسات خبر ندارم.

    حضوری در جلسات مجازی نداشتم

    یعنی مشارکت نداشتید؟

    ما جلسات زیادی داشتیم اما در جلسات مجازی به آن صورت حضور نداشتیم.

    حتما کاندیدای ریاست مجلس می شوم

    *نظر شما درباره آرایش سیاسی مجلس یازدهم چیست؟ به نظر شما چند فراکسیون سیاسی ممکن است در مجلس آینده شکل بگیرد؟ اکثریت و اقلیت به چه شکلی است و …

    تا مجلس تشکیل نشده زود است که این نوع قضاوت ها را انجام دهیم، باید صبر کنیم تا مجلس فعالیت خود را شروع کند و بعد در مورد این مسائل صحبت کنیم.

    *طیف شما که تحت عنوان کارگزارن دولت قبل، در مجلس حضور دارید، آیا قرار است وارد رقابت ریاست هیئت رئیسه هم شوید وبرای ریاست کاندید شوید؟

    بله حتما. من یا یکی از دوستان قرار است کاندید ریاست مجلس باشیم.

    *منظورتان آقای فریدون عباسی است؟

    ایشان هم اعلام کرده است ولی ما یک جلساتی داریم که درواقع فراتر از دولت نهم و دهم است. تعداد قابل توجهی از دوستان در این جلسات حضور پیدا می کنند و یکی از مباحثمان هم در آنجا تعیین مشارکت و تعیین ارکان مجلس است. حتما من و یکی از دوستان هم با تفاهم و رایزنی هایی که می کنیم می خواهیم کاندید ریاست مجلس شویم.

    شمس‌الدین حسینی: نامزد ریاست مجلس می‌شوم/رقیب قالیباف نیستم
    شمس‌الدین حسینی: نامزد ریاست مجلس می‌شوم/رقیب قالیباف نیستم

    با قالیباف، میرسلیم و آقاتهرانی رقیب نیستم

    *آقای حسینی! در چند روز اخیر خیلی از نماینده ها از  رایزنی ها برای کرسی‌ ریاست مجلس سخن می‌گویند که حول محور ریاست قالیباف یا  میرسلیم می‌چرخد به نظر شما این رایزنی ها چقدر می تواند برای رقیب شما رای جذب کند؟

    من با هیچکدام از اینها رقیب نیستم. الان دوستان زیادی برای افراد زیادی دارند رایزنی می کنند و طبیعی است که در اثر این رایزنی ها رای جذب کنند. البته همه بحث درباره ریاست نیست بلکه درباره جایگاه ریاست کمیسیون ها هم هست.

    مجلس یازدهم، رئیس از پیش تعیین شده ندارد

    چون یکی از مسائلی که وجود دارد و من به آن معتقدم این است که مجلس به یک سخنگو و یک هماهنگ کننده نیاز دارد، رئیس مجلس کسی نیست و تنها نقش اداره کننده جلسات را بر عهده دارد. رئیس مجلس و دیگر نمایندگان از یک سطح مساوی برخوردار هستند یعنی هیچکس رئیس نمایندگان نیست و همه نمایندگان از یک سطح برخوردارند.

    برای همین راه برای رایزنی و رقابت باز است و در شرایط فعلی هیچکسی رئیس مجلس نیست و مجلس، رئیس از پیش تعیین شده ندارد. من به همراه تعدادی از دوستان داریم  گفت‌وگوهایی در خصوص اینکه چگونه مجلس بهتر قوام و سازمان پیدا کند و اداره مجلس در خدمت مردم باشد، می کنیم. همانطور که قبلا گفتم مجلس به عنوان یک نهاد تضعیف شده است ولی رئیس مجلس به عنوان یک فرد تقویت شده است، اینها باید اصلاح شود، اینها مواردی است که باید به آن یپردازیم و در جلسات مطرح شود.

    تعیین هیات رئیسه تقسیم غنایم نیست

    *آقای حسینی چه قدر این احتمال وجود دارد که یک تفاهمی بین طیف های مختلف نمایندگان مجلس صورت بگیرد و آن ۱۲ کرسی تقسیم شود؟

    تعیین هیئت رئیسه و کمیسیون ها تقسیم غنایم نیست و این رویکرد، رویکرد غلطی است. گفت و گویی که بین دوستان ما صورت می گیرد این است که هر جایگاهی چه کارکردی داشته باشد و چه اقتضائاتی وجود دارد و چه کسی می تواند در آن جایگاه بهتر خدمت کند. لذا این جنس تفاهم ها و این جنس رایزنی ها پیش از تشکیل مجلس و پیش از حضور در صحن  بیشتر در حد ایده است و من به شخصه معتقد هستم تفاهم به مفهوم تقسیم کرسی ها، مغایر با فلسفه خدمت است.

    نیازمند تکثر، هدایت و کنترل قدرت در مجلس هستیم

    چیزی که ما در مجلس نیاز داریم تکثر قدرت، هدایت قدرت و کنترل قدرت است، اینکه مجلس به جایگاه خودش در راس امور بازگردد، آن چیزی که ما امروز در مجلس به آن نیاز داریم این است که مبادا رئیس مجلس از نمایندگان قدرت بیشتری داشته باشد و اینها بایستی اصلاح شود. من خودم به عنوان یک منتخب در مجلس به دنبال این هستم که مجلس را به ریل درست برگردانم، جایگاه نماینده را همانطور که در قانون اساسی هم هست احیا شود، همه نمایندگان  با هم برابرند و با مشارکت نمایندگان این اتفاق میفتد.

    به طور مثال الان اعتراض کلی که در مجلس وجود دارد این است که چرا سال گذشته  قانون بودجه به شورای هماهنگی اقتصادی رفته و آنجا اصلاح شده است و چرا در مجلس اصلاح نشده است،یا چرا اصلاح قیمت های حامل انرژی به جای اینکه به مجلس بیاید به شورایی با تعداد افراد معدود رفته است و آنجا تصمیم گیری شده است و آن مشکلات برای کشور به وجود آمده و هیچ کسی هم مسؤلیت آن را نپذیرفته است. به نظر من مسولیت اصلی مجلس اینها است و هر اقدامی پیش از تشکیل صحن و مجلس یازدهم و یا حتی ارکان های دیگر، بحث هایی است که انحراف ایجاد می کند، چون اینها  در صحن و در گفت و گو با نمایندگان محترم حل و فصل می شود.

    مسئولیت های مجلس را نباید وجه المصالحه قرار داد

    *شما فرمودید که اصلا موافق با تفاهم قبل از شروع مجلس نیستید. آیا اساسا در این رابطه با شما رایزنی شده است که بیایید و تفاهم کنیم و شما بروید و نقطه نظرتان را بگویید؟

    من نگفتم که قبل از شروع مجلس تفاهم خوب نیست، گفتم تفاهم با این نیت که ما مثلا مسؤلیت های مجلس را وجه المصالحه قرار دهیم و به صورت تقسیم غنایم به آن نگاه کنیم، این را گفتم درست نیست. وگرنه اینکه گروه های مختلف سیاسی بنشینند و به جایی اینکه بر افراد تفاهم کنند بر اصول تفاهم کنند خیلی مهم است. سوال امروز من این است که مشکل اصلی کشور چیست؟ اگر مشکل اصلی کشور اقتصاد است پس مطالبه مردم این است که مجلس که تشکیل می شود، نقش تخصص اقتصاد در مدیریت آن برجسته باشد، اما اگر ما دوباره به جای اینکه به تخصص گرایی برگردیم با یارگیری ورویه هایی از این طریق کارمان را دنبال کنیم، قطعا مجلس به نتیجه لازم نمی رسد و ما نمایندگان باید پاسخگوی مردم باشیم که چرا به رغم اینکه مثلا مساله و موضوع اصلی مردم معیشت و اقتصاد بوده است، به تجربه اقتصادی در مدیریت مجلس توجه نکرده ایم.

    نمی شود که هر گروه سیاسی بگوید من ۲ کرسی را می گیرم

    *چیزی که من شنیده ام و البته بعضی از نمایندگان می گفتند دقیقا این بود  که قرار است آن ۱۲ کرسی هیات رئیسه و ریاست کمیسیون ها را به اصطلاح بین طیف نواصولگرایی و پایداری و اصولگرای سنتی تقسیم بندی شود.

    خیر. من چنین چیزی را نشنیده ام و اصلا با چنین چیزی هم موافق نیستم که مثلا هر گروه سیاسی بیاید و بگوید من ۲ کرسی می گیرم، مستقل از اینکه شرایط احراز آن چه چیزی باشد. من معتقد فردی که مسوولیت کرسی را به عهده میگیرد باید شرایط آن کرسی داشته باشد؛ مثلا اگر یک ادیب فرزانه را به عنوان رئیس کمیسیون بهداشت و درمان انتخاب کنید و یک پزشک حاذق را به عنوان کمیسیون اقتصاد یا برنامه و بودجه بگذارید، منطق آن مخدوش است و پذیرفته نیست.

    پس آن چیزی که به نظر من مهم است وحدت در اصول،تفاهم بر شرایط و اقتضائات است و در واقع آن شرایط پذیرش و انجام یک مسؤلیت است که باید مهم شمرده شود تا اینکه مجلس را یک شرکت سهامی تلقی کنیم و بگوییم هر گروه سیاسی چه سهمی دارند. اگر این اتفاق بیفتد بدانید که کارکرد مجلس یازدهم بهتر از مجلس دهم نخواهد بود. مجلس یازدهم باید مجلسی باشد که بر اصول وحدت کند و بر قانون اساسی و در حل مشکلات و مسائل مردم پافشاری کند و به تخصص گرایی روی آورد. این نگاه که مجلس یک شرکت سهامی است و هرگروه سیاسی باید در آن سهمی داشته باشد در مجموع به تحقق آن شعارهایی که منتخبین به مردم داده اند منجر نمی شود.

    ۲۳/ ۲۷۲۱۶

    منبع : خبر آنلاین

  • جنگ ۱۱ نفره برای تصاحب کرسی علی لاریجانی /چشم طمع دو یار نزدیک آیت‌الله مصباح به صندلی نایب رئیسی پارلمان

    جنگ ۱۱ نفره برای تصاحب کرسی علی لاریجانی /چشم طمع دو یار نزدیک آیت‌الله مصباح به صندلی نایب رئیسی پارلمان

    جنگ ۱۱ نفره برای تصاحب کرسی علی لاریجانی /چشم طمع دو یار نزدیک آیت‌الله مصباح به صندلی نایب رئیسی پارلمان

    هنوز ۱۱ کرسی مجلس یازدهم صاحبی ندارد و تا ۲۱ شهریورماه که موعد برگزاری انتخابات مرحله دوم مجلس یازدهم باشد، این ۱۱ کرسی کماکان بی‌سرنشین خواهندماند. اما شاید مهم‌تر از ۱۱ نفری که قرار است با آغاز به کار دور یازدهم مجلس، بر این ۱۱ کرسی بلاتکلیف تکیه بزنند، آن یک نفری باشد که ظرف روزها و هفته‌های آینده باید نظر ۲۸۹ نماینده دیگر را جلب کند تا خود، صاحب کرسی سبز و نسبتا بزرگ‌تری شود که راس هرم قدرت قوه مقننه و البته راس هرم ساختمان سبز «بهارستان» قرار دارد. سیاستمداری که ازقضا، درحالی می‌خواهد رییس مجلس یازدهم باشد که دست‌کم ۱۱ رقیب جدی مقابل خود می‌بیند.

    محمدباقر قالیباف، سیدمصطفی میرسلیم، علیرضا زاکانی، مرتضی آقاتهرانی، علی نیکزاد، سیدشمس‌الدین حسینی، فریدون عباسی، عبدالرضا مصری، حمیدرضا حاجی‌بابایی، الیاس نادران و مسعود پزشکیان، آن ۱۱ گزینه‌ای هستند که این روزها در محافل سیاسی-رسانه‌ای از آنها به عنوان گزینه‌های احتمالی ریاست مجلس آینده صحبت شده و البته ناگفته پیداست که هم می‌توان چندین و چند نفر را به‌راحتی از این فهرست ۱۱ نفره خط زد و هم، می‌توان دیگرانی را به‌جای برخی از این خط‌خوردگان، جایگزین کرد. مثلا باتوجه به آنکه مجلس آینده، مجلسی است اصولگرا و حتی اگر ۱۱ کرسی بلاتکلیف تماما به اصطلاح‌طلبان برسد -که باتوجه به کاندیداهای راه‌یافته به دور دوم، حتی روی کاغذ هم ممکن نیست – احتمال ریاست تنها اصلاح‌طلب این جمع که مسعود پزشکیان باشد، تقریبا صفر است و حتی بعید است او، در این شرایط اصلا تمایلی برای کاندیداتوری داشته باشد.

    اما وزن سیاسی پزشکیان که ۴ سال گذشته را در مقام نایب رییس نخست مجلس پشت سرگذاشته و در مقاطعی در انتخابات درون‌پارلمانی، حتی از رییس مجلس دهم هم بیشتر مورداقبال صحن پارلمان قرار داشت، کسی که سال‌ها پیش از نمایندگی مجلس، در مقام وزارت استخوان خرد کرده، آنقدر هست که نشود از او در قالب «مردان ریاست مجلس» سخن نگفت و او را نادیده گرفت. بجز این اما به هر حال می‌شود دیگرانی همچون حمیدرضا حاجی‌بابایی، رییس فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس دهم یا عبدالرضا مصری، نایب رییس مجلس فعلی در سال پایانی را هم به‌راحتی خط زد. نمایندگان فعلی و آینده همدان و کرمانشاه که ازقضا هردو سابقه وزارت در دولت احمدی‌نژاد را هم در کارنامه دارند. همانطور که مثلا اگر اسامی برخی از دیگر وزرا یا اعضای کابینه احمدی‌نژاد مثل فریدون عباسی، معاون رییس دولت دهم و رییس سازمان انرژی اتمی احمدی‌نژاد یا سیدشمس‌الدین حسینی، وزیر اقتصاد دولت مهرورز را خط بزنیم و فی‌المثل اسامی بعضی از وزرای دیگر احمدی‌نژاد و نمایندگان فعلی و آینده مجلس همچون محمدمهدی زاهدی، وزیر علوم دولت نهم و نماینده کرمان را جایگزین کنیم، اتفاق خاصی نمی‌افتد.

    چه این‌ها و برخی دیگر همگی گزینه‌هایی هستند که وقتی قرار است این‌طور گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای کنیم، نمی‌شود نادیده‌شان گرفت و از آن‌سو، به هر حال همه می‌دانیم احتمال اینکه واقعا یکی از این جمع رییس مجلس شود، چندان هم محتمل نیست. هرچند در این جمع، تاکنون تنها دو نفر یعنی سیدشمس‌الدین حسینی و فریدون عباسی رسما اعلام کاندیداتوری کرده‌اند که ازقضا هردو ازجمله همین چندنفری بودند که گفتیم، می‌شود نام‌شان را از فهرست خارج کرد. با این حساب بد نیست همین‌جا کمی با احتیاط بیشتر ادامه بدهیم و به‌جای آنکه بگوییم چه کسانی شانس ریاست ندارند، از آنها بگوییم که کم و بیش از چنین اقبالی برخوردارند که در آن صورت، طبیعتا به‌جای کوتاه کردن سیاهه ریاستی که ساخته‌ایم، باید بر درازای آن بیفزاییم.

    منتها این‌را هم نمی‌شود نادیده گرفت همه افراد این فهرست شانس و اقبالی یکسان ندارند. مثلا باتوجه به اظهارات دونفری که رسما اعلام کاندیداتوری کرده‌اند، شاید بتوان گفت که وضع حسینی نسبتا بهتر از عباسی است. او علاوه بر اینکه سابقه بیشتر و جدی‌تری در کارنامه دارد، از حمایت «نمایندگان مرزنشین» از خود سخن گفته. حال آنکه خود شمالی است و از تنکابن هم به مجلس یازدهم راه پیدا کرده. این یعنی لابد لابی‌های مغز اقتصادی دولت احمدی‌نژاد، آنقدرها هم ضعیف نبوده‌اند.

    از آن‌سو اما هستند گزینه‌های دیگری در همین فهرست که چه خوش‌مان بیاید، چه نه، شانس و اقبال‌شان بیش از دیگر رقباست. یکی مثل‌ محمدباقر قالیباف. شهردار اسبق پایتخت و کاندیدای ناکام ۳ دوره انتخابات ریاست‌جمهوری که سرلیست اصولگرایان پایتخت بود و اقبالش برای تصاحب کرسی علی لاریجانی و نشستن بر جای او، چنان بالاتر از دیگران است که در برخی از همین گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای مشابه که پیش از این خوانده‌اید، به‌جای آنکه مثل این، از گزینه‌های احتمالی ریاست مجلس آینده بگویند، از رقبای قالیباف برای تصاحب این کرسی کلیدی نوشته‌اند. به‌جز او، مصطفی میرسلیم هم جزو کسانی است که از اقبال کمی برخوردار نیست.

    چه اگر «ناکامی در انتخابات ریاست‌جمهوری»، قالیباف را یکه‌تاز رقابت ریاست مجلس آتی کند، میرسلیم هم در این میدان بی‌تجربه نیست. اما صحنه رقابت حالا طوری است که به باور بسیاری، دو گزینه دیگر یعنی مرتضی آقاتهرانی و علیرضا زاکانی که به‌جای سابقه شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری، در کارنامه سیاسی‌شان، سابقه نمایندگی و پیروزی در انتخابات مجلس را یدک می‌کشند، رقبایی جدی‌تر برای قالیبافند.

    دو گزینه اصلی جبهه پایداری که البته احتمال اینکه با قالیباف وارد رقابت نشوند و با دو کرسی نواب ریاست بسازند، وجود دارد اما شاید آن‌چه بتوان با اطمینان بیشتر گفت، آن است که بعید است با هم وارد رقابت شوند. به‌جز تمامی این افراد اما یک نفر دیگر هم هست که نه‌تنها قادر به رقابت با قالیباف هست، بلکه شاید بیشتر از سایرین از این قدرت برخوردار باشد. علی نیکزاد که حالا به عنوان نماینده اردبیل می‌تواند روی رای آذری‌زبانان حساب کند.

    ضمن آنکه هم شبیه به حسینی و عباسی و مصری و حاجی‌بابایی می‌تواند روی احمدی‌نژادی‌ها حساب کند و هم به‌واسطه ریاست ستاد سیدابراهیم رییسی، گزینه اصلی اصولگرایان در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر، در بدنه جناح راست، جایگاه خوبی دارد. سیاستمداری که اتفاقا کمتر از دیگر «مردان ریاست مجلس»، در این باره حرف زده و چراغ خاموش جلو می‌رود.

    اینها البته یک‌سر احتمال‌است و در بهترین حالت گمانه‌زنی رسانه‌ای. همه آنچه تا اینجا گفتیم، می‌تواند درست باشد، چنانکه ممکن است همه آنچه گفتیم، نادرست . آنچه اما قطعی است و مو لای درزش نمی‌رود، این است که چه گزینه‌های ریاست مجلس یازدهم تنها یکی باشد و چه یکصد و یکی، کرسی ریاست همان یک کرسی است و هرقدر هم که این گزینه‌ها کم و زیاد شوند، آن یک کرسی، نه صفر خواهد شد، نه دو.

    اما مجلس که فقط همین یک کرسی مهم نیست. مجلس جز کرسی ریاست، ۲ کرسی نواب رییس هم دارد. ۱۳ کمیسیون تخصصی دارد که هر کدام یک کرسی ریاست دارند. فراکسیون‌های سیاسی و غیرسیاسی دارد که بعضا می‌توانند رییس تعیین کنند. مرکز پژوهش‌هایی دارد که بعضی از همین حالا حاضرند هرچه رای برای ریاست جمع کرده‌اند، یک‌جا بدهند و اجازه نشستن بر آن یک کرسی را از رییس آینده بگیرند.

    با این حساب، آن‌چه در هر حال ظرف ماه‌های پیش‌رو باید منتظرش باشیم این است که فقط یکی از این جماعت بر کرسی ریاست تکیه خواهد زد اما دیگر مردان مهم مجلس یازدهم هرکدام سهمی از این پارلمان به دست خواهد آورد. یکی رییس می‌شود، دو نفر نایبانِ رییس، چندنفری روسای کمیسیون‌های تخصصی و فراکسیون‌های سیاسی و یکی هم رییس مرکز پژوهش‌ها. حالا کیک قدرت پارلمان از مطبخ شورای نگهبان خارج شده و دورتادور، مردانی پیشبند برتن و کارد و چنگال دردست آماده‌اند، هرکدام به میزان نقشی که ایفا کرده‌اند، سهمی بردارند.

    ۲۳۲۷۲۷

    منبع : خبر آنلاین