برچسب: ماه رمضان

کجارو: ایران به‌دلیل داشتن تنوع قومی، دارای سنت‌های غذایی محلی خاص در ماه رمضان است که برای گردشگران جالب توجه است.

ماه رمضان یکی از ماه‌های قمری است که برای مسلمانان دارای اهمیت بسیاری است. پرهیز از غذا خوردن در طول روز، شاخصه اصلی این ماه است. در ایران به‌دلیل وجود اقوام مختلف در سراسر کشور و داشتن سنت‌های محلی متنوع در این ماه، غذا‌های مختلفی تدارک دیده می‌شود که هر یک دارای طعم، مزه، شکل و رنگ‌های متفاوت هستند.

نگاهی به آداب و رسوم اقوام مختلف ایران نشان می‌دهد که سنت‌های غذایی اقوام در ماه رمضان در گوشه و کنار ایران به‌صورت مجزا تصویری زیبا را می‌آفریند. شاید بسیاری از ایرانی‌ها هنوز هم از وجود این سنت‌های زیبا و غذا‌های مخصوص افطار در ماه رمضان بی‌اطلاع باشند. بسیاری از کشور‌های مسلمان از تنوع غذایی خود در این ماه در زمینه گردشگری بهره می‌برند. ایران نیز می‌تواند از این سنت‌های غذایی خود که جزو جنبه‌های غنی فرهنگ محلی هستند، در ماه رمضان استفاده کند و آن را به گردشگران معرفی کند.

این سنت‌های غذایی در اکثر شهر‌های ایران وجود دارد، طبیعی است که غذا‌های هر منطقه از ایران بر اساس اقلیم، آداب بومی، مواد غذایی و محصولات پرورشی همان منطقه بنیاد گذاشته شده و به مرور به‌عنوان سنت‌های این مناطق جا افتاده و شناخته شده‌اند. در این نوشتار به برخی از نان‌های محلی شیرین و غذا‌های رنگانگ محلی در برخی نقاط ایران اشاره می‌شود.

شیرآش

از غذا‌های محلی ماه رمضان در مازندران می‌توان به قماق، ترش او و شیرآش اشاره کرد. این غذا‌ها هر سه با برنج یا آرد آن درست می‌شوند و همین می‌تواند نشان دهد که اکثر غذا‌های محلی اقوام ایرانی بر اساس اقلیم و محصولات منطقه خود تدارک دیده می‌شوند.

باقلاقاتوق و رشته خوشکار

رشت یکی از شهر‌های خلاق و پرتنوع در زمینه پخت غذا است، به‌طوری که از لحاظ خلاقیت در زمینه غذایی در یونسکو نیز مطرح شده است. بیشترین غذا‌هایی که در گیلان در ماه رمضان پخت می‌شوند، خورش‌های محلی هستند که معمولا دارای طعم‌های خوشمزه و ترش هستند. مهم‌ترین این خورش‌ها ترش تره و باقلاقاتوق هستند که بیشتر در سفره‌های سحر این مردم دیده می‌شوند. غذا‌های سنتی که در گیلان بر سر سفره افطار گذاشته می‌شوند بیشتر آش‌ها، کوکو و فرنی هستند. از ویژگی‌های خاصی که استان گیلان دارد، سرو غذا‌های سنتی در رستوران‌های آن است. یکی دیگر از خوردنی‌هایی که در ماه رمضان خیلی راحت در گیلان قابل دسترس است، رشته خوشکار است که نوعی شیرینی معروف در گیلان محسوب می‌شود.

فرنی

«ترک» و «فرنی» جزو غذا‌هایی است که در گرگان در ماه رمضان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این منطقه مسقطی، سوپ و نان‌های روغنی نیز مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد.

آش دوغ، فرنی و مربای گل سرخ

تبریز، اردبیل و شهر‌های ترک‌نشین شمال غرب ایران نیز دارای غذا‌های سنتی خاص خود در ماه رمضان هستند. شیربرنج، فرنی و هلیم، دلمه و کتلت پای ثابت سفره‌های افطار این دو شهر است. برخی از این غذا‌ها را به‌عنوان غذا‌های محلی این دو شهر در میدان‌های شهر می‌توان دید. در میدان مرکزی اردبیل حلوای سیاه به‌عنوان دسر محلی ماه رمضان به مردم شهر و مسافران عرضه می‌شود.

برساق و کولیره کردستان

یکی از نان‌های معروفی که در ماه رمضان در سنندج پخته می‌شود، نان برساق است. این نان در گذشته دارای اهمیت بیشتری بود و پخت آن در کردستان رایج بود. امروزه نان برساق و نان‌های تاوه‌ای کردستان به روستا‌ها محدود شده و بیشتر در نمایشگاه‌های قومی این استان عرضه می‌شود. هلیم یکی از غذا‌های معروف بر سر سفره افطاری اهالی کردستان است. اما از غذا‌های مخصوص اهالی کردستان در ماه رمضان می‌توان به «کولیره» اشاره کرد که در روز‌های خاصی از ماه رمضان پخته می‌شود. در کردستان در روز عید فطر نیز نانی خاص با نام «نان جشن» پخته می‌شود و در میان روزه‌داران پخش می‌شود.

بژی‌برساق و هریسه

ایلام یکی دیگر از شهر‌های کشور به شهر هریسه (هلیم) مشهور است. هلیم را در ماه رمضان می‌توان در تمام مغازه‌های ایلام برای افطار روزه‌داران مشاهده کرد. مردم ایلام به هلیم دیدگاهی متبرکانه دارند و خوردن آن در افطاری جزو فرهنگ خاص آن‌ها محسوب می‌شود. بژی برساق از مهم‌ترین شیرینی‌های سنتی ایلام است که در ماه رمضان پخت می‌شود و مورد استفاده مردم در افطار و سحر است.

آش عباسعلی

آش عباسعلی از غذا‌های سنتی کرمانشاه است که در این منطقه برای افطار پخته می‌شود و طرفداران بسیاری دارد. این غذا ترکیبی از گوشت، غلات و حبوبات است که با پیاز داغ نیز تزیین می‌شود. یکی دیگر از مواد غذایی پرمصرف در ماه رمضان در کرمانشاه روغن حیوانی کرمانشاهی است که مردم منطقه اعتقاد دارند استفاده از آن در غذا‌های سحری سبب می‌شود که روزه‌داران احساس گرسنگی کمتری کنند. خاصیت مقوی بودن این روغن سبب شده در دیگر نقاط ایران نیز در غذا‌های سحری از روغن کرمانشاهی استفاده شود.

حلوازرده

خوراکی‌هایی که در همدان در ماه رمضان استفاده می‌شود، نان کماج معروف و حلوازرده رنگین مخصوص این شهر است. در این شهر خوردنی‌های دیگری مانند انگشت‌پیچ و نان روغنی در ماه رمضان پخت می‌شود.

دیماج

مردم قزوین در ماه رمضان غذا‌های خاص خود مثل انواع آش و دیگر غذا‌ها را پخت و صرف می‌کنند. اما معروف‌ترین غذای قزوین در ماه رمضان دیماج است که در کنار دیگر غذا‌ها بر سر سفره افطار، مورد استفاده قرار می‌گیرد و مخصوص این شهر است.

لرزان

لرزان از دسر‌های معروف دامغان و شاهرود است که ماده اصلی آن را نشاسته تشکیل می‌دهد و بیشتر در ماه رمضان در این شهر‌ها پخت می‌شود. لرزان در رستوران‌های شهر پخت و سرو نمی‌شود و تنها می‌توان آن را در خانه‌های اهالی این شهر‌ها جستجو کرد.

لگیمات و فلافل

اهواز نیز نیز مانند سایرشهر‌های ایران در ماه رمضان، غذا‌های مخصوص خود را دارد. عرب‌های خوزستان سمبوسه، هریس و تشریه و محلبی را به‌عنوان غذای افطار پخت می‌کنند. سمبوسه را همیشه می‌توان در هر کوی و برزن استان خوزستان مشاهده کرد. اما خوراکی مطرح در ماه رمضان که محلی این منطقه است «لگیمات» است که نوعی شیرینی شبیه زولبیا و بامیه است که با قهوه تلخ صرف می‌شود. این شیرینی بیشتر در بازار‌های عربی اهواز و سایر شهر‌های خوزستان عرضه می‌شود. فلافل و بامیه را به‌طور رایج می‌توان جزو غذا‌های افطاری این منطقه به حساب آورد.

نان تموشی و قلیه‌ماهی

در بندرعباس نیز نان‌های محلی و انواع شیرینی پخت می‌شود. نان ریخته را می‌توان یکی از نان‌های مهم در استان هرمزگان دانست. خرما روغنی، آش‌های محلی، هلیم و حریصه و قلیه‌ماهی مهم‌ترین غذا‌های مردم این شهر در ماه رمضان است. نان تموشی (توی مشتی) یکی دیگر از نان‌های خوش طعم و سنتی اهالی هرمزگان است که بسیار مورد توجه توریست‌های این منطقه است.

آش شله‌قلمکار

از غذا‌های سنتی اصفهان بر سر سفره افطار می‌توان به آش شله‌قلمکار، حلیم بادمجان و شله‌زرد اشاره کرد؛ که معروف‌ترین آن‌ها همان آش شله‌قلمکار است. دیزی تنوری و خورش چغندر نیز از غذا‌های رایج در سفره‌های سحر و افطار مردم کاشان است.

آش بی‌بی سه‌شنبه

در اراک و دیگر شهر‌های استان مرکزی نیز نان فطیر، آش بی‌بی سه‌شنبه، حلیم و ترحلوا را می‌توان از غذا‌هایی نامید که در ماه رمضان به‌صورت سنتی پخت می‌شوند.

ترحلوا و آش سبزی

در جای‌جای استان فارس نیز غذا‌های محلی بسیاری در ماه رمضان پخته و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در شیراز نیز که از شهر‌های سنتی ایران محسوب می‌شود غذا‌های متنوع بسیاری بر سر سفره‌های افطار دیده می‌شود. کلم‌پلو شیرازی و آش‌سبزی شیراز از متداول‌ترین افطاری‌های شیرازی‌ها است؛ ترحلوای شیراز نیز که معمولا برای افطار سرو می‌شود، یکی از دسر‌های پرطرفدار این منطقه است. یکی از غذا‌های معروفی که در استان فارس و در شهر کازرون بر سر سفره‌های افطار دیده می‌شود، آش کازرونی است.

آش رشته و کاکولی

در شهرکرد نیز انواع آش و سوپ و غذا‌های مختلف برای افطاری ماه رمضان استفاده می‌شود. آش رشته و هلیم از جمله غذا‌های ماه رمضان در این منطقه هستند. کباب بختیاری از غذا‌های سنتی و مخصوص است که در گذشته بیشتر بر سر سفره‌های افطاری در منازل این منطقه دیده می‌شد. مهم‌ترین نانی که در این منطقه در ماه رمضان پخت می‌شود، نانی شیرین با عنوان «کاکولی» است که جنبه‌ای متبرکانه دارد و در گذشته پخت شده و بین روزه‌داران تقسیم می‌شد. در برخی جا‌های استان، این نان در روز‌های ۲۷ام ماه رمضان پخته و تقسیم می‌شد.

این سنت امروزه در برخی روستا‌ها به مقدار کم رایج است. امروزه این نان بیشتر در نمایشگاه‌های محلی این منطقه ارائه می‌شود.

آش بت ماش

زاهدان دارای غذا‌های محلی بسیاری است که مطابق با آداب و رسوم و اقلیم منطقه هستند. اما از مهم‌ترین غذا‌هایی که در ماه رمضان در این استان پخت می‌شود، «بت ماش» را می‌توان نام برد که از برنج، روغن و ماش تشکیل شده است و معمولا با ترشی سرو می‌شود و برای افطار در این منطقه و برخی دیگر از شهر‌های استان سیستان و بلوچستان استفاده می‌شود.

آش بلغورشیر

از غذا‌هایی که در ماه رمضان به‌عنوان پیش‌غذایی معروف در سفره‌های افطاری مشهد و شهر‌های دیگر این منطقه، دیده می‌شود آش بلغور شیر است. شله‌مشهدی و دیزی از دیگر غذا‌های مشهد در ماه رمضان است.

طبیعی است که ذکر کردن سنت‌ها و غذا‌های محلی تمامی شهر‌های ایران در یک مطلب نمی‌گنجد، از این‌رو در این نوشتار به بخشی از معروف‌ترین غذا‌های سنتی و محلی جا‌های مختلف ایران اشاره شده است. اقوام ایرانی در سراسر ایران دارای سنت‌ها و غذا‌های محلی بسیاری هستند. این جنبه غنی و متنوع از فرهنگ غذایی محلی اقوام ایرانی در ماه رمضان برای بسیاری از گردشگران جذاب و محل توجه است.

مجله افق‌کوروش: با رسیدن ماه مبارک رمضان، زولبیا هم به همراه شیرینی‌های دیگر مثل بامیه و گوش فیل، جای خودش را در شیرینی فروشی‌ها باز کرده است. هر چند که زولبیا و همراهان قدیمی اش (بامیه و گوش فیل) را می‌توان در دیگر فصل‌ها و ماه‌های سال هم پیدا کرد، ولی خوردن آن‌ها در ماه رمضان، حال و هوای دیگری دارد. ما در این مطلب قصد داریم طرز تهیه زولبیا خانگی را به شیوه آسان و راحت، ولی با کیفیت بالا و به روش قنادی به شما آموزش دهیم.

مواد لازم برای ۶ نفر

• نشاسته گندم: ۱ لیوان دسته دار فرانسوی
• ماست پرچرب: ۱/۲ لیوان دسته دار فرانسوی (کمی ترش)
• زعفران دم کرده: ۱ قاشق غذاخوری
• آرد سفید قنادی: ۱ قاشق غذاخوری
• روغن مایع: ۱ قاشق غذاخوری
• بیکینگ پودر: ۱ قاشق مرباخوری

مواد لازم برای شربت زولبیا

• گلاب: ۱/۳ لیوان دسته دار فرانسوی
• زعفران دم کرده: ۱ قاشق غذاخوری
• آب: ۲ لیوان دسته دار فرانسوی
• شکر: ۳ لیوان دسته دار فرانسوی
• آبلیمو: ۱/۲ قاشق غذاخوری

طرز تهیه شربت زولبیا

مرحله اول: در اولین مرحله از طرز تهیه زولبیا خانگی، بهتر است شربت آن را آماده کنید. برای این کار، یک ظرف را روی حرارت قرار دهید و آب را در آن بریزید. اجازه دهید آب، جوش بیاید.

شکر را اضافه کنید و هم بزنید تا دانه‌های آن حل شود. گلاب، آبلیمو و زعفران دم کرده غلیظ را اضافه کنید. اجازه دهید شربت غلیظ شود و به قوام برسد. سپس حرارت را قطع کنید و اجازه دهید شربت خنک شود.

مرحله دوم: استفاده کردن یک قاشق غذاخوری گلوکز به مواد شربت (در پایان پخت) باعث براق‌تر شدن زولبیا خواهد شد. گلوکز را به راحتی می‌توانید از قنادی‌ها تهیه کنید. گلوکز از شکرک زدن شربت هم پیشگیری می‌کند. می‌توانید ۲ یا ۳ دانه هل را در شربت بیندازید تا با مواد جوش بیاید. در آخر هم آن‌ها را بیرون بیاورید تا فقط عطر آن‌ها در شربت زولبیا بماند.

نکات کلیدی درباره شربت زولبیا خانگی

بعد از جوش آمدن آب و وقتی شربت شروع به غلیظ شدن کرد، حرارت را پایین بیاورید. حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه (بسته به حرارت) طول می‌کشد تا شربت قوام پیدا کند.

وقتی شربت شروع به کش آمدن کرد، آماده است. غلظت آن باید کمی رقیق‌تر (شل تر) از عسل باشد.

اگر شربت بیش از حد غلیظ شود، بعد از ریختن شربت روی زولبیا، احتمالا شکرک زدن بالا می‌رود.

اگر شربت، زیادی رقیق باشد، باعث نرم شدن زولبیا خواهد شد.

طرز تهیه

مرحله اول؛ آماده کردن مایه زولبیا

در اولین مرحله از طرز تهیه زولبیا خانگی، ماست و نشاسته را در یک ظرف بریزید و هم بزنید. بهتر است از همزن برقی استفاده کنید، ولی اگر در دسترس ندارید، مدت زمان هم زدن را بیشتر کنید. باید بعد از هم زدن، یک مایه یکدست و منسجم داشته باشید.

روغن مایع (۱ قاشق غذاخوری) روغن را اضافه کنید و دوباره هم بزنید. سپس گلاب، جوش شیرین و زعفران دم کرده را به مایع اضافه کنید.

مرحله دوم؛ استراحت دادن به مایه زولبیا

در دومین مرحله از طرز تهیه زولبیا خانگی، آرد را همراه با بیکینگ پودر ۲ بار از الک ریز بگذرانید و به مایه به دست آمده در مرحله اول اضافه کنید. مواد را دوباره کاملا با هم مخلوط کنید تا در انتها بسیار لطیف و یکدست شوند. مایه زولبیا باید رقیق و روان باشند تا به خوبی از قیف رد شوند.

مایه زولبیا را به مدت ۱ ساعت در دمای محیط قرار دهید تا به خوبی عمل بیاید. روی ظرف را بپوشانید. در آخر بای روی مایه زولبیا، حباب‌های ریز تشکیل شود.

مرحله سوم؛ سرخ کردن زولبیا

دوباره مواد را هم بزنید تا حباب‌ها حذف شوند. مواد زولبیا را در قیف بریزید. اگر قیف نداشتید، می‌توانید از ظرف نگهداری سس استفاده کنید. یا اینکه از مواد را در یک پلاستیک فریزر بریزید و نوک آن را کمی با قیچی ببرید.

مقداری روغن در تابه تفلون بریزید و روی حرارت قرار دهید. به اندازه یک قطره از مایه زولبیا را در آن بیندازید. اگر به سرعت حجیم شد زمان مناسب برای سرخ کردن زولبیاهاست.

بعد از داغ شدن، مواد را به شکل دایره‌ای در روغن بریزید. باید اجازه دهید روی زولبیا، کمی طلایی شود. سپس آن را برگردانید تا سمت دیگر هم سرخ شود. از سرخ کردن بیش از حد زولبیا‌ها خودداری کنید تا زیادی خشک نشود و رنگ آن به تیرگی نزند.

مرحله چهارم؛ آغشته کردن زولبیا‌ها به شربت

زولبیا‌های آماده شده را در شربت زولبیا که از قبل درست کرده اید و سرد شده است، بیندازید. باید همه جای زولبیا‌ها به شربت آغشته شود. چند دقیقه زولبیا‌ها را در شربت نگه دارید، سپس آن‌ها را بیرون بیاورید. هر زولبیایی را که درست کردید، در شربت قرار دهید.

بعد از اینکه شربت روی همه زولبیا‌ها را پوشاند، آن‌ها را در یک صافی بگذارید تا شربت اضافی خود را از دست بدهد. سپس آن‌ها را در ظرف مناسب بگذارید و سرو کنید. روی زولبیا‌ها را با پودر نارگیل یا خلال بادام و پسته می‌توانید تزیین کنید. اگر می‌خواهید زولبیا را برای مدت طولانی تری نگه دارید، حتما زولبیا‌ها را در یک ظرف در بسته و در یخچال بگذارید.

برای درست کردن زولبیا از چه نشاسته‌ای استفاده کنیم؟

نشاسته‌ای را که انتخاب می‌کنید از نوع نشاسته گل باشد تا به خوبی در روغن حجیم شود و کف کند. نشاسته گل دانه‌های درشت تری دارد. در ضمن سعی کنید نشاسته تان مانده و کهنه نباشد. استفاده از نشاسته تازه باعث بیشتر پف کردن زولبیا خواهد شد.

بهترین ماست برای درست کردن زولبیا

بهتر است از ماست پرچرب و کمی ترش در طرز تهیه زولبیا خانگی استفاده کنید. ماست نباید به حدی ترش باشد که روی آن حباب تشکیل شده باشد. اگر از ماست خانگی استفاده کنید بهتر است. در غیر این صورت از ماست پرچرب پاستوریزه استفاده کنید.

دلیل خشک شدن زولبیا

حواستان به مقداری آردی که استفاده می‌کنید باشد. استفاده بیشتر از آرد، به سفت شدن زولبیا منتهی خواهد شد. همچنین سعی کنید زولبیا‌ها را زیادی نازک و بیش از حد سرخ نکنید.

راهکار‌هایی برای نچسبیدن زولبیا‌ها به هم

طبیعتا اگر بخواهید زولبیا‌ها را برای مدت طولانی تری نگه دارید، باید آن‌ها را روی هم و در ظرف در بسته بگذارید. برای این کار، بین زولبیا‌ها را بهتر است از یک لایه نایلون استفاده کنید و هر لایه زولبیا را از لایه دیگر جدا کنید. در ضمن، زولبیا‌ها را بلافاصله بعد از بیرون آوردن از شربت زولبیا، روی هم نچینید.

بعد از سرخ کردن زولبیاها، حتما از سرد بودن شربت آن، مطمئن شوید. داغ بودن شربت، باعث نرم شدن زولبیا‌ها می‌شود و در نهایت هم بعد از گذاشتن روی هم، زولبیا‌ها می‌چسبند.

فوت و فن‌های نهایی در دستور پخت زولبیا خانگی

روغن مایع مورد استفاده در طرز تهیه زولبیا خانگی نباید کم باشد. حداقل کف تابه را باید به اندازه ۲ سانتیمتر روغن بریزید و بعد از داغ شدن، زولبیا‌ها را در آن فرم دهید.

برای زیباتر شدن زولبیاها، به جای اینکه از قالب استفاده کنید و به صورت دورانی در تابه بچرخانید، می‌توانید از رینگ‌های مخصوص زولبیا کمک بگیرید. مواد زولبیا را در آن بریزید و در روغن داغ قرار دهید.

اگر از قیف استفاده می‌کنید، سر قیف را به اندازه نیم سانتی متر برش بزنید. اگر زولبیا‌ها خیلی نازک شوند، بعد از سرخ شدن علاوه بر خشک شدن، ظاهر خوبی هم نخواهند داشت.

استفاده از زعفران دم کرده در طرز تهیه زولبیا خانگی هم رنگ و هم عطر آن را بسیار دلپذیر می‌کند. پس اصلا آن را از دستور پخت زولبیا حذف نکنید.

به جای آبلیمو در طرز تهیه زولبیا خانگی می‌توانید به اندازه نوک قاشق از جوهر لیمو استفاده کنید.

روغنی را که برای طرز تهیه بامیه استفاده کنید، برای طرز تهیه زولبیا خانگی استفاده نکنید. استفاده از تخم مرغ در مواد بامیه باعث می‌شود در روغن حباب ایجاد شود و برای طرز تهیه زولبیا خانگی کارایی خود را از دست خواهد داد. ولی می‌توانید از روغنی که زولبیا را در آن درست کرده اید، بامیه را هم بپزید.

مجله افق‌کوروش: شیربرنج همان غذای آشنا و سنتی است که همه ما حداقل یک بار آن را خورده‌ایم، ولی احتمالا همه تجربه پخت آن را ندارند؛ بنابراین طبیعی است اگر موقع درست کردن آن، با وجود سادگی کمی دچار سردرگمی شوند. این غذای ساده و خوشمزه را می‌توان به شیوه‌های مختلف پخت، ولی اجزای اصلی آن همان شیر و برنج است که بهتر است از برنج نیم دانه و شیر پرچرب در طرز تهیه شیر برنج ساده استفاده کنید. ما در این مطلب راز و رمز‌های خوشمزه شدن این غذای محبوب ماه رمضان را به شما آموزش خواهیم داد.

طرز تهیه شیربرنج ساده

مواد لازم برای ۳ نفر

• برنج (ترجیحا نیم دانه و ایرانی): ۱ لیوان دسته دار فرانسوی
• شیر (ترجیحا پرچرب): ۱ لیتر
• شکر یا پودر قند: ۱/۲ لیوان دسته دار فرانسوی
• گلاب: ۱/۲ لیوان دسته دار فرانسوی
• پودر هل: ۱/۲ قاشق چای خوری
• نمک: ۱/۲ قاشق چای خوری
• چوب دارچین: ۲ عدد یا پودر آن
• زیره: به میزان دلخواه
• خلال بادام، پسته و گل محمدی برای تزیین: به میزان دلخواه

طرز تهیه

مرحله اول؛ آماده کردن و پختن برنج

برنج را از چند ساعت قبل در مقداری آب ولرم بخیسانید. می‌توانید برای عطر بیشتر، به جای آب، برنج را در گلاب خیس کنید تا عطر آن به خورد برنج برود. یک قابلمه روی حرارت بگذارید و در آن به اندازه ۲ لیوان آب بریزید. برنج را در آن بریزید و اجازه دهید برنج بپزد و حالت شفته پیدا کند. هر از گاهی برنج را هم بزنید تا ته نگیرد. می‌توانید از یک قالب ۵۰ گرمی کره در طرز تهیه شیربرنج ساده استفاده کنید. با این کار احتمال ته گرفتن شیربرنج کاهش خواهد یافت.

مرحله دوم؛ اضافه کردن شیر و مواد دیگر

شیر را به برنج اضافه کنید و صبر کنید تا جوش بیاید. اگر می‌خواهید خامه اضافه کنید، در همین مرحله از طرز تهیه شیربرنج ساده این کار را انجام بدهید.

بعد از اینکه شیر جوشید، شکر، زیره و پودر هل را به مواد بیفزایید و هم بزنید تا یکدست شود. می‌توانید از دانه‌های هل هم استفاده کنید. در این صورت، در پایان پخت، هل را از قابلمه خارج کنید. هم می‌توانید از دانه‌های زیره سیاه و هم پودر زیره سبز در طرز تهیه شیربرنج ساده استفاده کنید. استفاده از زیره باعث می‌شود نفخ شیر گرفته شد. اگر می‌خواهید شیربرنج تان شیرین‌تر شود، مقدار شکر را بنا به سلیقه خود بیشتر کنید.

مرحله سوم؛ پختن و سرو کردن شیربرنج

حرارت را پایین بیاورید و گلاب را اضافه کنید. در ظرف را بگذارید و حداقل ۱ ساعت صبر کنید تا شیربرنج کاملا بپزد. اگر شیربرنج زعفرانی می‌خواهید، زعفران دم کرده را در همین مرحله از طرز تهیه شیربرنج اضافه کنید.

بعد از این که مواد به خوبی پختند و جا افتادند، حرارت را متوقف کنید. غلظت شیربرنج بعد از سرد شدن بیشتر خواهد شد. سپس شیربرنج را در ظرف مناسب سرو و با سلیقه خودتان آن را تزیین کنید.

شیربرنج را می‌توانید در وعده صبحانه یا افطار ماه رمضان و هم چنین به عنوان میان وعده و دسر میل کنید.

فوت و فن‌های طرز تهیه شیربرنج ساده خانگی

ما در طرز تهیه شیربرنج ساده از شکر استفاده کرده ایم، ولی شما می‌توانید آن را با عسل، نبات یا شیره هم جایگزین کنید. اگر از نبات استفاده می‌کنید قبل از اضاقه کردن به مواد شیربرنج آن را در کمی آب گرم حل کنید.

انواع مربا مخصوصا مربای گل محمدی، یکی از چاشنی‌های بی نظیری است که می‌تواند در کنار شیربرنج یا به عنوان تزیین برای روی آن استفاده شود.

در طرز تهیه شیربرنج ساده، وقتی شیر را اضافه می‌کنید، حرارت را بیشتر کنید تا شیر بجوشد و دانه‌های برنج این فرصت را داشته باشند که باز شوند.

موقع جوشیدن شیر و پختن برنج، در ظرف را نبندید. ممکن است شیربرنج سر برود. در این مواقع حرارت را روی ملایم تنظیم کنید.

در طرز تهیه شیربرنج ساده هم می‌توانید از چوب دارچین استفاده کنید و هم از پودر آن. ولی اگر از چوب دارچین استفاده می‌کنید، در انتها چوب‌ها را بیرون بیاورید. روی شیر برنج را هم در پایان می‌توانید کمی پودر دارچین اضافه کنید.

بهترین برنج برای طرز تهیه شیربرنج کدام است؟

برنج ایرانی بهترین نوع برنجی است که می‌توانید در طرز تهیه شیربرنج ساده از آن استفاده کنید. چون هم خوش طعم است و هم بعد از پختن لعاب می‌اندازد و چسبندگی بالایی پیدا می‌کند. استفاده از برنج نیم دانه هم باعث نرم و یکدستی بیشتر شیربرنج خواهد شد.

چطور شیربرنج را تزیین کنیم؟

برای این که شیر برنج تان مجلسی شود، می‌توانید آن را در قالب بریزید و با پشت قاشق کمی فشار دهید تا در قالب فرم بگیرد. بعد از این که از دما افتاد و سردتر شد، آن را سرو و تزیین کنید.

شیربرنج را می‌توانید هم به صورت سرد و هم به صورت گرم سرو کنید و بستگی به سلیقه و ذائقه خودتان دارد.

برای تزیین شیر برنج می‌توانید از خلال مغز بادام و مغز پسته هم استفاده کنید، ولی برای خوش طعم‌تر شدن آن ها، قبل از استفاده به مدت چند ساعت خلال‌ها را در مقداری گلاب و کمی شکر بخیسانید. با این کار تلخی آن‌ها از بین خواهد رفت.

برگ گل محمدی هم یکی از چیز‌هایی است که می‌توانید با آن روی شیربرنج را تزیین کنید.

طرز تهیه شیربرنج با خامه

در طرز تهیه شیربرنج ساده می‌توانید از خامه هم استفاده کنید. هر چند با این کار کالری و چربی شیربرنج بالاتر می‌رود، ولی طعم متفاوتی را تجربه خواهید کرد.

در طرز تهیه شیربرنج ساده با خامه، هر میزان که خامه استفاده می‌کنید، به همان میزان از شیر کم کنید. مثلا اگر۱ لیوان شیر در شیربرنج استفاده می‌کنید و می‌خواهید از ۱/۲ لیوان خامه استفاده کنید، به جای ۱ لیوان شیر، از ۱/۲ لیوان شیر در آن استفاده کنید.

طرز تهیه شیربرنج زعفرانی

اگر تمایل دارید شیربرنج زعفرانی داشته باشید، زعفران را در مقداری آن دم کنید تا حدی که غلیظ شود، سپس همراه با مقداری گلاب و شکر به شیربرنج اضافه کنید. می‌توانید یک قسمت از شیربرنج را ساده و قسمت دیگر را با زعفران حل کنید تا از هر دو نوع، شیربرنج داشته باشید.