به گزارش ایسنا، بیش از سه سال قبل، نام «اسپهبد خورشید» برای غاری در منطقهی سوادکوه مازندران دهان به دهان شد که فعالیت شرکتهای معدنی فعال در سواد کوه مازندران آن را در معرض تهدید قرار داده بود. محوطهای تاریخی که در همان زمان خبرنگاران کشوری را به پای کوه کشاند تا وضعیت این محوطه را از نزدیک ببینند و اثراتی که انفجار معادنِ سنگ بر پیکر این محوطه وارد کرده بودند را گزارش کنند.
هر چند گاهی خبرهای مختلفی از آخرین وضعیت این محوطهی تاریخی منتشر میشود، اما برای نخستین بار است که یک پژوهشگر دربارهی تاریخچهی محوطهی منسوب به «مجموعه اسپهبد خورشید» نظری متفاوت مطرح میکند.
احمد باوند سوادکوهی – مدیر بنیاد پژوهشهای فرهنگ و تاریخ سوادکوه – در گفتوگو با ایسنا نخست به نام «اسپهبد خورشید» برای این محوطهی تاریخی اشاره میکند.
او میگوید: «علاقهمندان به تاریخ و طبیعت سوادکوه معتقدند که در سوادکوه غار یا مجموعه غاری به نام «اسپهبدان» وجود ندارد و این نام صرفاً برای دهن پُر کردن است. غارنوردان و اهل تاریخ به درستی میدانند که غار اسپهبدان در شهرستان رودبار گیلان، بخش خرمگاه روستای شاه شهیدان قرار دارد.
وی با تاکید بر اینکه غار «طاق فرامرز» در سال ۱۳۴۲ و توسط «چنگیز شیخلی» – پیشکسوت و پدر غارشناسی ایران – کشف شد، ادامه میدهد: وی همیشه در آرزوی صعود به این غار بود تا سرانجام در سال ۱۳۸۶ با چند تن از غارنوردان مانند «هیربد جاوید» آشنا شد و این غار را به وی معرفی کرد، این اعضا قول دادند که آقای شیخلی را در زمان حضور در منطقه و صعود همراهی کنند، ولی آنها بدون حضور وی به غار صعود کردند و گزارش صعود را هیربد جاوید در فصلنامهی کوه شمارهی ۶۲ فروردین سال ۱۳۹۰ در صفحه ۳۸ چاپ کرد و حتی بومیان سالهای زیادی با این غار خاطره دارند.
او تاکید میکند: نه تنها غارهای ایران به ویژه سوادکوه، وامدار چنگیز شیخلی پدر و پیشکسوت غارنوردی ایران است، حتی تصویری از سال ۱۳۴۲ متعلق به شیخلی از غار طاق خانه و طاق فرامرز وجود دارد.
باوند همچنین از کشفِ «غار کیجاکرچال» در سال ۱۳۳۹ توسط گروه زنده یاد عظیمی خبر میدهد و میگوید: هر چند او در حین غارنوردی در این محوطه به دلیل حلق آویز شدن جان باخت، اما در سال ۱۳۴۰ استاد شیخلی این غار را کشف فنی کرد و بعدها گروههای زیادی به این غار صعود کردند. از سوی دیگر در سال ۱۳۸۶ محمد کشاورز دیوکلایی – دانشآموخته شیمی باستانشناسی – نخستین کسی بود که اعلام کرد بقایای سنگ در غار کیجاکرچال، سنگ پاشنهی در است، نه سنگ آسیاب.
مدیر بنیاد پژوهشهای فرهنگ و تاریخ سوادکوه با تاکید بر اینکه منطقه دواب سوادکوه بیش از ده غار تاریخی دارد، اظهار میکند: فقط در دل یک صخره چهار غار تاریخی وجود دارد. غار “طاق”، غار “طاقخانه”، غار “توران”، غار “پرو”، غار “طاق طویله”، غار “طاق فرامرز”، غار “کیجاکرچال”، غار “توفان”، غار “پری” و غار “اسپهبد خورشید”، همگی غارهای تاریخی و دارای معماری هستند.
تهدیدی که موزهها فرصت کردند/سفر مجازی به آثار جهانی ایران در ماه مبارک رمضان
به گزارش ایسنا، به نقل از اداره کل روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، در نشست خبری اجرای این طرح که چهارشنبه سوم اردیبهشت در کاخ گلستان با حضور محمدحسن طالبیان (معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی) و امیر ناظمی (معاون وزیر و رئیس مرکز فناوری اطلاعات ایران) برگزار شد، نسبت به انجام این اقدام تاکید شد.
تبدیل تهدید کرونا به فرصت با ایجاد بستر بازدید مجازی از موزهها
محمدحسن طالبیان – معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی – در این نشست با بیان اینکه، باید این فرصت تاریخی را غنیمت دانست، گفت: درست است که شیوع کرونا مشکلاتی را ایجاد کرده، اما انسانها باید تهدیدها و مشکلاتی که برای آنها به وجود میآید را به یک فرصت تبدیل کنند.
او با اشاره به همکاری ایجاد شده بین دو وزارتخانه میراث فرهنگی و ارتباطات، افزود: در جدیدترین گام همکاری بین این دو دستگاه، قرار است برنامهای مشخص برای بازدید مجازی از موزهها، کاخموزهها، اماکن فرهنگی تاریخی اجرا شود و در گام جدید نیز بازدید مجازی از پایگاههای میراث جهانی را در دستور کارداریم.
وی با تاکید بر اینکه قصد داریم برنامهریزیها بهگونهای باشد که این همکاریها بعد از مهار کرونا نیز ادامه داشته باشد، گفت: اردیبهشت همیشه برای حوزه میراث فرهنگی اهمیت دارد، چون بعد از عبور از روز جهانی بناها در آخر فروردین بهروز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی در اردیبهشت میرسیم. در این میان با توجه به شیوع کرونا امکان سفر برای گردشگران وجود ندارد که به نظر میرسد فراهم شدن بستر بازدید مجازی از آثار تاریخی و موزهها یک فرصت مناسب است.
او با بیان اینکه این طرح با عنوان “۱۱ هزار کیلومتر مسیر” با همکاری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و گروه گردشگری مارکو پولو اجرا خواهد شد و ۲۴ اثر تاریخی ایران که ثبت جهانی شده در فضای مجازی برای علاقهمندان قابل بازدید است و یک تور مجازی بسیار خوب تعریف شده است، ادامه داد:همچنین برای بازدید از آثار ثبت ملی نیز میتوان برنامهریزی کرد و بعد از ماه مبارک رمضان این فرصت بازدید مجازی برای این آثار نیز فراهم شود و آثاری که اهمیت بیشتری دارد و کمتر معرفی شده است، در قالب تورمجازی معرفی شوند.
طالبیان همچنین با اشاره به ایجادِ تفاهمِ دیگری بین وزارت ارتباطات و وزارت میراث فرهنگی توضیح داد: بر این اساس یک صندوق ذخیره اطلاعات دیجیتالی با همکاری وزارت ارتباطات تشکیل خواهد شد و دو دیتا سنتر با ظرفیت بسیار بالا به این موضوع اختصاص خواهد یافت و آرشیو عکس، فیلم و … مرتبط با آثار فرهنگی تاریخی که یک ثروت غیرقابل جایگزین است، در این صندوق دیجیتال ذخیره خواهد شد.
شبهای قدر با طعم معماری حرم امام رضا (ع)
احمد محیط طباطبایی – رییس ایکوم ایران – نیز در صحبتهایی گفت: با توجه به شیوع ویروس کرونا یکی از موضوعاتِی که موردتوجه قرار گرفت، بازدید مجازی از موزهها و اماکن فرهنگی و تاریخی است که در همین رابطه در ماه مبارک رمضان با پشتیبانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بازدید مجازی از موزهها و اماکن فرهنگی – تاریخی در دستور کار قرار میگیرد و ۲۴ اثر تاریخی ایران که در فهرست میراث جهانی ثبت شدهاند، بهصورت مجازی در قالب یک تور به علاقهمندان معرفی میشوند.
او با اشاره به آغاز این طرح از روز سوم ماه رمضان و از ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ به صورت زنده، افزود: در شبهای قدر معماری و فضای معنوی حرم مطهر امام رضا (ع) از طریق فضای مجازی برای علاقهمندان پخش میشود و بعد از شبهای قدر سایر اماکن تاریخی ثبت جهانی شده، بهصورت مجازی بازدید خواهند داشت.
به گزارش ایسنا، عزتالله نگهبان اواسط دهه ۴۰ و وقتی بررسیهای باستانشناسیاش به خراسان شمالی و در نهایت بجنورد رسید، متوجه شد مردم این شهر راه کاسبی متفاوتی از دیگر مردم دارند، او فهمید تعداد زیادی از مردم منطقه یکی از کاسبیهای روزمره خود را از راه حفر چاه و گودال روی یک تپه و کشف آثار تاریخی و فروش آنها به دست میآورند. (برگرفته از کتاب پنجاه سال باستانشناسیِ عزتالله نگهبان) مردم نام آن محوطه را «معصومزاده» میخواندند. تپهای که دهه ۴۰ کنترل زیادی روی آن نمیشد و شاید به همین دلیل بود که در نخستین قدم، دکتر نگهبان این محوطه تاریخی را در فهرست آثار ملی به ثبت رساند.
تا همین چند سال قبل هم خبرهای چندانی از وضعیت این محوطهی تاریخی که درصد زیادی از آن زمین کشاورزی بود، در دست نبود. مگر چند فصل مطالعه و کاوش باستانشناسان که حتما با دیدن وضعیت تپهی معصومزاده هشدارهایی را مطرح میکردند، اما به نظر میرسد نتیجهاش تا کنون درست مانند همین امروز بوده است.
برخی بومیهای منطقه در سالهای گذشته معتقد بودند با آغاز اقدامات اجرایی میراث فرهنگی برای حفاظت از این محوطه، برخی افراد به ساختوساز روی این محوطه روی آوردند و محوطه را به یک “پنیر سوئیسی” تبدیل کردند. وضعیت به مرور آن قدر بغرنج شد که از حدود پنج سال بار دیگر فعالان میراثی قدمهای محکمتری را برای نجات این محوطه برداشتند، تا امروز که باز هم خبرهایی از آغاز تخریبهای بیشتر از این محوطه به گوش میرسد.
برای ساخت میدان ترهبار از میراث فرهنگی استعلام گرفته بودند؟
اکنون محمدرضا محمدی – دانشآموخته باستانشناسی و فعال میراث فرهنگی – در گفتوگو با ایسنا نخست با اشاره به شناسایی و ثبت ملی این محوطهی تاریخی در سال ۱۳۴۶ و توسط عزتالله نگهبان میگوید: تا کنون سه مرحله کاوشهای باستانشناسی در این تپه انجام شده است، در دهه ۶۰ بخش وسیعی از تپه که در بخش جنوب شرقی شهر بجنورد، برای ساختِ بخشهای مسکونی و اداری انتخاب و ساختمانها تاسیس شدند تا سرانجام در سال ۱۳۷۰ لباف خانیکی – باستانشناس – کاوشی گسترده در این محوطه انجام داد. پس از آن در فاصلهی ۱۰ ساله ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۶ دو مرحله کاوش باستانشناسی در منطقه انجام شد که استقرار بسیار بزرگی از دوره ساسانی و اسلامی را نشان داد.
او ادامه میدهد: با وجود ثبت ملی این تپه تاریخی، بیتوجهیهای میراث فرهنگی و دخالتهای بیجای شهرداری که بدون گرفتن استعلام از میراث فرهنگی مجوز کاربریهای مختلف در منطقه را صادر میکند، آسیبهای زیادی به این محوطه وارد کرده است و در حال حاضر نیز قصد دارد که در عرصهی این محوطهی تاریخی، یک میدان میوه و ترهبار بزرگ بسازد، به اندازهای که تا کنون در کنار تابلوی ثبت اثر، شهرداری اقدام به پیکَنی کرده است.
وی با تاکید بر اینکه در اوایل دهه ۹۰ بخش زیادی از مردم آمادگی داشتند که در کاوشهای باستانشناسی این تپهی تاریخی مشارکت و همراهی کنند، میافزاید: خانههای بخشی از مردم در حریم تپه بود و آنها به آزادسازی بخشهایی از تپه امیدوار بودند، اما متاسفانه آن تصمیمها اصلا به نتیجه نرسیدند و نتیجه آن شد که شهرداری امروز با وجودِ به دست آمدن آثار و موارد تاریخی در زمان انجام اقدامات عمرانیاش همچنان به کار خود ادامه میدهد.
او اضافه میکند: متاسفانه در اغلب موارد شهرداری بدون توجه و استعلام از میراث فرهنگی به صورت همیشگی کار خود را انجام میدهد. آن هم برای این محوطهی تاریخی که در مرکز استان و در ایستگاه شهری است و حتی با فاصلهی کمتر از یک کیلومتری میتوان گفت آن نزدیکترین تپه تاریخی به اداره کل میراث فرهنگی استان خراسان شمالی است.
تپه معصومیزاده، چطور “معصوم” باقی ماند
با شناسایی و ثبت ملی این محوطهی تاریخی، در دهه ۵۰ فائق توحیدی باستانشناس پیشکسوت که منطقه جنوب بجنورد و شمال خراسان را کاوش میکرد، این تپه تاریخی را میلکوبی و حدود و ثغور آن را مشخص میکند. پس از آن اعلام میشود که این منطقه، باستانی است. مدتی که از این اتفاقات میگذرد، بخشهای بزرگی از این محوطه که مالک خصوصی نیز داشتهاند، در اثر توسعه برنامههای شهری واگذار میشوند.
در زمان انقلاب اسلامی بسیاری از ادارهها و خانهها شکل میگیرد و شهرکسازی انجام میشود، بخشی از تپه در قسمتهای ارتفاعی توسط یک نهاد نظامی تملک شده و تاسیسات زمینی ساخته میشود. بخشی از این شهرک روی استقرارهای باستانی قرار میگیرند. تا قبل از دهه ۷۰، مدیران سابق در اداره کل خراسان نامههای زیادی به فرمانداران بجنورد و شهرداران وقت نوشتند که میراث فرهنگی وضعیت نامناسبی دارد چون در آن زمان مدیریت شهری پروانههای ساختمانی زیادی به ساختوساز در محوطههای تاریخی میداد. ترمینال مسافربری و برخی از ادارات دولتی نیز در این محدوده ساخته شدند.
در آن زمان و قبل از سال ۱۳۷۲ مکاتبات مکرر به فرماندهان این منطقه انجام شد که باید حدود تپه که توسط آقای توحیدی در دهه ۵۰ میلهکوبی شده را رعایت کنند، درخواستهایی که بیتوجه به حال خود رها شدند، تا سرانجام از محدوده ۱۵ هزار هکتاری که یک سایت باستانی را شامل میشد، چیزی حدود ۱۰ هکتار باقی ماند. در سال ۱۳۷۲ تعیین عرصه و حریم این محوطه تاریخی توسط لباف خانیکی انجام شد و او در ادامه گزارشی از کارهایش را ارائه داد که در عمق زمین آثاری مانند آجر فرش یا آثار سفالی به دست آمده است.
با تاسیس اداره کل میراث فرهنگی در خراسان شمالی در سال ۱۳۸۴ و پس از آن اداره کل شهرستان بجنورد، مذاکراتی بین نهاد نظامی و مسئولان انجام و به این نتیجه رسیدیم که بخش قابل توجهی از محوطه در سالهای گذشته از بین رفته و بخشهای دیگری از آن نیز مالک دارند. در آن زمینها شهرک سازی یا اداراتی ساخته شدهاند. اغلب مالکهای دیگر زمینها نیز املاک خود را به شهرداری داده و شهرداری با آنها توافق کرده بود. پس از آن مدت، امروز میراث فرهنگی با مالکهایی روبروست که به دلیل گمانهزنیهای قبلی به آنها اجازه ساختوساز داده نمیشود.
تا امروز که تنها حجم باقیمانده از تپه «معصومزاده» هفت هکتار اعلام شده است و میراث فرهنگی در طول سالهای گذشته بررسی، کاوش و تملک در این محوطه را نیازمند بودجهی زیادی دانسته است.
تهیه «پروتکل سلامت محیط کار موزهها» در برابر کرونا
تهیه «پروتکل سلامت محیط کار موزهها» در برابر کرونا
به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، «اجرای این پروتکل در نخستین گام به بررسی سلامت محیط کار در موزههای کشور میپردازد. همچنین سیاستهای کلی موزهها در حین مواجهه با یک بیماری همهگیر جهانی از مرحله پیش شروع پاندمی تا پس از بحران، معرفی ویروس کووید۱۹، ارائه تاریخچهای از بیماری و شرایط انتقال و راههای حفاظت فردی افراد در مقابل بیماری بخشی از این پروتکل است .
همچنین مروری بر بهداشت کارکنان و سیاست های اداری در مقابله با بیماری (برخود کارفرمایان با کارکنان، سیاستهای بهداشتی در محیط و راهکارهای در خصوص برگزاری جلسات)، مروری بر سیاستهای پاکسازی محیط های موزهای در مواقع مواجهه با بیماری، سیاستهای نگهداری آثار در موزهها در تعطیلیهای طولانی مدت و استفاده از روشهای دیجیتال برای حفظ ارتباط با مخاطبان در زمان تعطیلی موزهها از موارد دیگری است که در تهیه پروتکل یاد شده بررسی خواهد شد.
متن اصلی پروتکل سلامت محیط کار پس از نخستین اجرا در موزه ملی ایران در سایت پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برای استفاده عموم قرار خواهد گرفت .
به گزارش ایسنا و به نقل ازدیلی میل، باستانشناسان ویرانههای چند کشتی را درحالی که مملو از آثار باستانی همچون ظروف چینی، کوزه، قوری قهوه و… بودند در دریاهای مدیترانه شرقی کشف کردند.
در نتیجه این کاوش که با استفاده از رباتهای پیشرفته صورت گرفت، در مجموع ویرانههای ۱۲ کشتی که در عمق دو متری ازسطح دریای «لوانتین» قرار داشتند، کشف شد.
این کشتیها در مسیر تجاری ادویه و ابریشم یونان، روم و امپراتوری عثمانی از سال ۳۰۰ پیش از میلاد به بعد قرار داشتند.
کشف گنجینهای ارزشمند در دریای مدیترانه
برخی از ویرانههای این کشتیها که شامل بزرگترین کشتی کشفشده در مدیترانه نیز میشود، در بستر دریای بین قبرس و لبنان جایی که به ندرت شاهد کشف ویرانههای کشتی هستیم، کشف شدند.
«سین کینگزلی» که یکی از باستانشناسان حاضر در «پروژه معمای ویرانههای کشتی» در گفت و گو با «رادیو ۴ بی بی سی» بیان کرد :« بهتر از این نمیشود. برای یک باستانشناس این اکتشاف معادل کشف یک سیاره جدید است. کشف چنین آثاری بسیار نادر است، اما زمانی که به آنها دست پیدا میکنید با آثاری بسیار سالم مواجه میشوید.»
یکی از این آثار کشف شده، ویرانههای یک کشتی تجاری عظیمالجثه عثمانی متعلق به قرن هفدهم است. این کشتی که گمان میرود در حوالی سال ۱۶۳۰ میلادی غرق شده باشد، از مقصد مصر به استانبول درحال حرکت بوده و گواهی بر آغاز جهانی شدن تجارت محسوب میشود.
به گزارش ایسنا و به نقل از آرتدیلی، از زمان اعلام ممنوعیت تجمعات، بیش از ۵۰ نفر در اواسط ماه «مارس»، موزههای سراسر روسیه به تدریج درهای خود را به روی بازدیدکنندگان بستند.
چندی پیش نیز « ولادیمیر پوتین» ماه آوریل را تعطیل اعلام کرد و از مردم خواست تا با خارج نشدن از خانههایشان با شیوع ویروس «کرونا» مقابله کنند.
«میخائیل پیوتروسکی» مدیر موزه «هرمیتاژ» بیان کرد: این موزه تاکنون نیمی از بودجه سالانه خود را از دست داده است و در حال حاضر با دولت برای دریافت حمایت مالی در حال مذاکره است.
این موزه در سال ۲۰۱۸، ۲.۵ میلیون روبل (معادل ۳۲ میلیون دلار) درآمد کسب کرد.
به گفته «پیوتروسکی»، پس از اتمام قرنطینه موزه «هرمیتاژ» برای بازگشایی به یک ماه زمان نیاز دارد.
موزه «هرمیتاژ» که در سال ۱۷۶۴ تاسیس شده است، خانه بیش از ۳ میلیون اثر هنری و فرهنگی از سراسر جهان است.
سال گذشته حدود ۵ میلیون نفر از این موزه بازدید کردند.
از زمان آغاز قرنطینه، مسوولان این موزه تورهای مجازی برای علاقهمندان ترتیب دادهاند که این اقدام با استقبال خوبی مواجه شده است.
ولی تیموری در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه گردشگری بیشترین تسهیلات حمایتی را دریافت کرده است، به ایسنا گفت: نرخ سود این تسهیلات ۱۲ درصد است که پرداخت آن از نیمه اردیبهشت ماه در بانکها آغاز میشود و تنفس آن تا ابتدای مهرماه امسال است و دوره بازپرداخت آن دو ساله تعیین شده است.
وی ادامه داد: جزئیات این تسهلیات برای ۱۰ رسته که بیشترین زیان را از ویروس کرونا متحمل شدهاند، مشخص شده است که گردشگری جزو آن است. قرار شد این تسیهلات به سه دسته ۱. مراکز اقامتی، پذیرایی، تفریحی و سایر فعالان به تشخیص وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، ۲. دفاتر خدمات مسافرت هوایی و گردشگری، ۳ . صنایع دستی، مشروط به حفظ مشاغل و براساس فهرست بیمه به ازای هر نفر شاغل، اختصاص یابد. مثلا اگر یک هتل و یا دفتر خدمات مسافرتی ۲۰ نفر شاغل بیمهای داشته باشد، به ازای هر نفر ۱۶ میلیون تومان تسهیلات تخصیص مییابد.
معاون گردشگری گفت: تعداد مشاغل هر یک از رستههای تعیین شده براساس فهرست بیمه در ماههای دی، بهمن و اسفندماه مشخص میشود و اینگونه نیست که تاسیسات و متقاضیان این تسهیلات درباره تعداد کارمندان، خوداظهاری داشته باشند، اقدام صرفا براساس فهرست بیمه است.
تیموری درباره حمایتهای مالی از مشاغل بدون بیمه همچون راهنمایان گردشگری، بومگردیها و هنرمندان صنایع دستی و سایر مشاغل مرتبط با این حوزهها، توضیح داد: این مشاغل غیر رسمی محسوب میشوند که در فهرست بیمه قرار ندارند، البته گروهی از شاغلان این حوزهها بیمه دارند که از تسهیلات ۱۶ میلیون تومانی میتوانند استفاده کنند اما گروهی که بیمه ندارند جزو دسته اول و در بخش «سایر فعالان» تعریف شدهاند که به تشخیص وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برای دریافت همین میزان تسهیلات به بانکها معرفی میشوند.
وی افزود: سایر رستهها با مساله مشاغل غیررسمی مواجه نیستند و فقط گردشگری و صنایع دستی چنین شاغلانی دارد که حمایت مالی از آنها ساز و کار متفاوتی خواهد داشت، در اینباره با وزارت کار و بانک مرکزی صحبتهایی شد که از محل همین تسهیلات، از مشاغل غیررسمی گردشگری حمایت شود.
تیموری درباره تصویب رقم درخواستی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به ملبغ ۳۸ هزار میلیارد ریال، اظهار کرد: این عدد را در اختیارمان قرار ندادند، ساز و کار پرداخت تسهیلات جبران خسارت ناشی از ویروس کرونا اینگونه تعریف نشده که عدد خاصی را مصوب و به رسته شغلی اختصاص دهند، بلکه از کل رقم تسهیلات بانکی درنظر گرفته شده، براساس فهرست بیمه، مبلغی به صورت وام اختصاص مییابد.
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قبلا در دیدار با معاون اول رییسجمهور و رییس کل بانک مرکزی، میزان خسارت وارد شده به سه بخش میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی را ۳۸ هزار میلیارد ریال برآورد کرده بود و درخواست داشت این مبلغ از ۷۵۰ هزار میلیارد ریال تسهیلات بانکی برای حمایت از مشاغل در دوران کرونا، اختصاص داده شود. طبق گزارش وزارت صنعت، گردشگری جزو صنایعی است که شیوع ویروس کرونا با ۱۰۰ درصد خسارت مالی مواجه شده است. وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قبلا گفته بود: اگر این مبلغ را اختصاص ندهند، سیل بیکاری در گردشگری راه میافتد. او تعداد شاغلان مستقیم در گردشگری را حدود ۸۰ هزار نفر اعلام کرده بود.
به گزارش ایسنا، اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو قرار بود از تاریخ ۲۹ ژوئن تا ۹ جولای (۹ تا ۱۹ تیر) در شهر فوژو چین برگزار شود اما به دلیل شرایط کنونی و بحران شیوع ویروس کرونا در جهان در زمان دیگری برگزار خواهد شد.
اطلاعات درباره تاریخ جدید برگزاری اجلاس جهانی یونسکو به زودی اعلام میشود.
اجلاس سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو هر سال در یکی از کشورهای عضو یونسکو برگزار میشود و هر کشور میتواند یک پرونده میراث تاریخی و فرهنگی و یک پرونده میراث طبیعی برای ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو معرفی کند.
در این اجلاس قرار بود پرونده «کریدور راهآهن شمال به جنوب» به عنوان میراث تاریخیِ ایران بررسی شود، پروندهای که به دلیل در برگرفتن محدوده بزرگی از میراث طبیعی، فرهنگی و طبیعی، برای وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از اهمیت زیادی برخوردار است.
به گزارش ایسنا، سهند عقدایی ـ تورگردان و فعال گردشگری ـ در نوشتاری که در اختیار این خبرگزاری قرار داده سعی کرده است به این پرسش ها پاسخ دهد و تحلیلی از آینده صنعت سفر در صورت ادامه شیوع ویروس کرونا داشته باشد.
او در یادداشتی که قبلا در ایسنا منتشر شد، با پیشبینی شرایط کسب و کار، بر لزوم اتخاذ استراتژیهای مناسب تاکید کرده و سناریوهای محتمل را درباره ادامه کووید۱۹ بررسی کرد. او سه سناریو در این باره ترسیم کرد؛ مهار بیماری تا پایان بهار ۱۳۹۹ که بنا به پیشبینی صاحبنظران چنین گزینهای دیگر محتمل نیست و مهار بیماری تنها با کشف واکسن یا مصونیت گلهای که شرط آن ابتلای بیش از ۷۰ درصد مردم جهان است. سناریوی دوم ادامه قرنطینه و تعطیلی وسیع کسب و کارها برای ماههای متمادی بود که عنوان شد این گزینه نیز در توان اقتصاد جهان نیست و به بیتعادلی شدید اجتماعی میانجامد و دولتها به آن سمت نخواهند رفت. سناریوی سوم اما تعادل بین کار و سلامت بود که طی آن فعالیتهای اقتصادی با رعایت فاصله گذاری ممکن از سرگرفته میشوند.
این تورگردان با محتمل دانستن سناریوی سوم در آن نوشتار، مستند به آمار ابتلا و تلفات نتیجه گرفت که این روند تا ماهها و بلکه تا دو سال آینده با نوساناتی ادامه خواهد یافت، امواج شیوع تصاعدی کووید۱۹ در برخی مقاطع سال مثل فصول سرد پاییز و زمستان دوباره شدت خواهد گرفت، تشدید بیماری به تناوب در کشورهای مختلف بهوقوع خواهد پیوست و در نتیجه باز هم تدابیر قرنطینه در برخی زمانها و بعضی مناطق به صورت مقطعی اتخاذ خواهد شد. نهایتا با رصد اخبار و تصمیمات دولتها این نتیجه حاصل شد که سناریوی سوم، یعنی تعادل بین کار و سلامت، در حال حاضر منطقیترین گزینه پیشروی جهان به نظر میآید و لذا در ادامه نیز تحلیل و توصیهها با فرض وقوع سناریو سوم ارائه خواهد شد.
در قدم بعدی به عنوان یکی از تعیینکنندهترین فاکتورهای کسبوکار، باید در حد توان پیشبینی کنیم تداوم طولانی مدت شیوع و تلفات کووید۱۹ در جهان، چه تاثیری در رفتار گردشگران خواهد گذاشت.
سهند عقدایی در ادامه این یادداشت با عنوان «تغییر رفتار گردشگران در ادامه شیوع کووید۱۹» نوشته است: دولتها به ناگزیر محدودیتها را آسان کرده و فعالیتهای تولیدی و خدماتی را از سر میگیرند اما برنامه فاصلهگذاری اجتماعی کماکان تا ماهها و بلکه دو سال ادامه خواهد داشت. بنابراین برای برخی از کسبوکارها که شاکلهشان با تجمع انسانها در فضاهای متراکم امکانپذیر است، ممانعتهای زیادی توسط دولتها وضع خواهد شد و البته بسیاری از مردم نیز از آنها دوری خواهند کرد. در این خصوص البته رفتار دولتها و مردم در حوزه تولید با حوزه تفریح و سفر متفاوت خواهد بود. ارادهای که در پی راهافتادن چرخ تولید و تامین مایحتاج عمومی وجود دارد موجب میشود دولتها اجازه دهند خطوط تولید کارخانجات با تعهداتی نظیر ضدعفونی کردن فضا و تامین ماسک و دستکش برای کارکنان بازگشایی شوند، اما با چنین تدابیری نمیشود چندان امید داشت که به طور مثال سینماها بازگشایی شوند و حتی دولتها هم اگر اجازه دهند مردم در فضایی که تدابیر بهداشتی مدام دارد، ترس ابتلا به کووید۱۹ را به ایشان یادآوری میکند با خیالی آسوده نمیتوانند بیایند و در فاصلهای نزدیک به یکدیگر به قصد تفرج بنشینند.
در خصوص صنعت سفر نیز بخش زیادی از فعالیتها احتمالا متاثر از این ترس عمومی خواهند بود. در گردشگری چهار رکن حمل و نقل، اقامت، رستوران و گردش اجزای اصلی سفر را تشکیل میدهند و در هر کدام از این ارکان اجرای تدابیر بهداشتی و فاصلهگذاری اجتماعی با چالشهایی رو به رو است.
به جمیع جهات فوق این نتیجه محتمل میآید که پس از رفع تدریجی قرنطینه، آن دسته از فعالیتهای گردشگری خواهند توانست اقبالی کسب کنند که اساسا به گردشگران اطمینان کافی بدهند که میتوانند فاصلهگذاری اجتماعی را رعایت کنند و سلامت ایشان را با درصد بالایی تضمین کنند.
طبعا در این مسیر به مرور دستورالعملهای بهداشتی هماهنگتری از سوی سازمان بهداشت جهانی و سازمانهای بینالمللی در حوزه سفر ارائه خواهند شد که به طور جداگانه برای بخشهای مختلف صنعت گردشگری تدابیر جلوگیری از شیوع کووید۱۹ و فاصلهگذاری اجتماعی تبیین شوند.
در این زمینه سازمان بهداشت جهانی در تاریخ ۳۱ مارچ، دستورالعمل بهداشتی جامعی را برای صنعت اقامت و هتلداری در مورد کووید۱۹ منتشر کرد. در این سند ۸ صفحهای عنوان شده خطر ابتلا به کووید۱۹ به خاطر اقامت در یک هتل یا مراکز اقامتی بیشتر از خطر یک بار حضور فرد در یک مرکز خرید یا دفتر کار نیست! این دستورالعمل رویههای الزامی را برای بخشهای مختلف یک هتل تبیین کرده است. بخشهایی همچون پذیرش، رستوران، ماشین قهوهساز، نظافت اتاقها، خشکشویی و … که هرکدام لازم است اقدامات مشخصی را به منظور جلوگیری از سرایت بیماری بین مهمانان و پرسنل انجام دهند. به طور مثال در دستوری از هتلها خواسته شده به اندازه لازم بستههای بهداشتی شامل دستکش، مایع ضدعفونی، ماسک یکبار مصرف، عینک محافظ و … تهیه کرده و در قسمت پذیرش نگهداری کنند و در صورتی که مسافری را مشکوک به بیماری دیدند به او بدهند و بخواهند که در فضاهای عمومی هتل از آنها استفاده کند. یا در دستوری دیگر در مورد رستوران هتلها خواسته شده میز و صندلیها به گونهای چیده شوند که در هر ۱۰ مترمربع بیشتر از ۴ نفر مهمان ننشینند و فاصله پشت به پشت صندلیها در دو ردیف نباید کمتر از یک متر باشد.
البته پر واضح است در وهله نخست این وظیفه دولتها است که این دستورالعملها را به اصناف مرتبط در حوزه سفر ابلاغ کرده، بر انجام آن نظارت کنند و در کنار آن با تبلیغ، برای مردم اطمینانسازی کنند تحت تدابیر اتخاذ شده میشود با امنیت بهداشتی قابل قبولی برخی سفرها را آغاز کرد.
اما در این میان، تورگردانان هم با توجه به وسعت کارشان در سراسر جهان طبعا نمیتوانند منتظر اقدامات ناهماهنگ و تند و کند دولتها بنشینند. بنابراین بهتر است خود در تعامل با زنجیره تامینشان بخواهند دستورالعملهای بهداشتی جدید را اجرا کرده و البته تبلیغ و اطلاعرسانی زیادی نیز در این خصوص به نمایش بگذارند و روند اطمینانسازی را در بین مسافران آغاز کنند.
در مقالهای در CNN Travel ازکریستف اندرسن، پروفسور دانشکده هتلداری دانشگاه کرنل نیویورک چنین نقل میشود: «همه خدماتدهندگان گردشگری از قبیل اقامتگاهها و شرکتهای کروز از این پس مجبورند نحوه نظافت و نظارت بر بهداشت مکانهایی را که مسافران در تماس مستقیم با آنها هستند تغییر دهند و این امر را مدام به ایشان نشان دهند تا بتوانند رضایت و اطمینان آنها را کسب کنند. » در همین مقاله از یان فرینتز، معاون ارشد شرکت تجزیه و تحلیل مهماننوازی SRT، نقل میشود که «در تاسیسات گردشگری از این پس لازم است اقدامات جدید و قابل مشاهدهای اتخاذ شود که نشان دهد نظافت و بهداشت بسیار رعایت میشود. »
همچنین کریستف اندرسن پیشبینی میکند در پی بحران کووید۱۹، مسافران در هتلها امنیت بیشتری احساس میکنند تا اقامت در خانههای اجارهای که برخی وبسایتها نظیر Airbnb ارائه میدهند. او همچنین میگوید در شروع دوباره صنعت سفر، در ابتدا این سفرهای کاری هستند که آغاز میشوند، آنگاه سفرهای تفریحی داخلی به مقاصد نزدیک و بعد از آن سفرهای خارجی و به مقاصد دور هستند که با تاخیر بیشتری شروع خواهند شد.
به هر صورت درک رفتار و نیازهای گردشگران در ادامه بحران کرونا، نیاز به مشاهده مدام دارد و استفاده از این یافتهها برای تورگردانهایی میسر است که شرکتهایی چابک و منعطف داشته باشند.
در یادداشتهای بعدی به استراتژی داخلی شرکتهای تورگردان خواهیم پرداخت که در دوران پر از تلاطم و تغییر پیشرو چه راهکارهایی را بهتر است پیشه کنند.
سیدعلی معین زاده ـ عضو جامعه هتلداران ایران ـ در یادداشت خود نگاهی داشته به بسته حمایتی جبران خسارتهای مالی ناشی از ویروس کرونا و در عین حالی که محتویات آن بسته را درمانگر زخمهای صنعت هتل و گردشگری ندانسته، پیشنهادهای دیگری را در راستای حمایت کارآمد و بهینه از فعالان گردشگری مطرح کرده و خواستار غربالگری تاسیسات گردشگری برای دریافت تسهیلات شده است.
مشاور جامعه هتلداران ایران در یادداشتی که برای ایسنا فرستاده، نوشته است: «اگر نمایندگان ما و بزرگان و کسانی را که انتخاب کردیم تا مدافع منافع صنفی ما باشند و ایشان در مقابله با پیامدهای این مهمان ناخوانده، کروناویروس با زبان دیپلماسی و نرم و بدون هیچگونه تنش آفرینی گاهی نظراتی را که بر گرفته از مشکلات و معضلات ما فعالان عرصه صنعت گردشگری کشور است منعکس می کنند و به یقین باید سپاسگزار و قدرشناس ایشان باشیم، اما دلیل ندارد که هر یک از فعالان و دوستداران این صنعت بدون هرگونه رودربایستی حقخواهی نکنند.
جناب آقای علی اصغر مونسان ـ وزیر محترم و متولی صنعت گردشگری کشور، جناب آقای همتی ـ ریاست محترم بانک مرکزی ـ و کسی که همه تصور می کنند صندوقی مملو از پول و اعتبار دارید و در اعطای آن با احتیاط عمل می فرمایید! و جناب آقای نهاوندیان ـ معاون اقتصادی ریاست جمهوری ـ و کسی که با اعداد و ارقام به جستوجوی راهی است برای رهایی فعالان اقتصادی از این بحران ناگهانی و در آخر جناب آقای شافعی، مدافع صنفی کلیه فعالان در امور صنعت و معدن و کشاورزی، هر روز که سپری می شود، دنیای صنعت گردشگری نگرانکنندهتر میشود و یقین داشته باشید که با وعده و وعید نمی شود آن را نجات داد.
هر ماهه با تمام مشکلاتی که وجود داشت و اینک که به نهایت آن رسیده، فهرست بیمه های خدمات اجتماعی و خدمات درمانی کارگران و کارکنان شریف این تاسیسات را تنظیم و ضمن پرداخت سهم کارفرمایی و کارگری، سه درصد بیمه بیکاری پرسنل را نیز پرداخت می کنیم و حال که وعده پرداخت آن داده شده، تعدادی از کارکنان در هر یک از تاسیسات قدیمی این صنعت به افتخار بازنشستگی نایل شدهاند، آیا از آن سه درصد پرداختی ایشان که به نوعی ذخیره روز مبادا بود، هیچ مبلغی به کارفرمای آنها عودت دادید؟! این چه انتظاری است که از کارفرمای آن کارگاه و آن تاسیسات گردشگری کوچک وجود دارد که خود تعطیل است و هیچ فعالیتی ندارد اما کارکنان خود را اخراج نکند؟!
مسؤولان عزیز کشور، هرچند خود به خوبی آگاه هستید اما با انواع و اقسام زبان رسانه ای و با آمار و اعداد و ارقام برای شما ثابت کردیم که نیازمند نقدینگی فوری هستیم و شما در مقابل، وعده وام دوساله آن هم با بهره می دهید؟! وام را زمانی باید دریافت کرد که قصد توسعه و پیشرفت کار را داشته باشیم نه به منظور بقاء کار و فعالیت. اگر صحبت نقدینگی بلاعوض را کردیم فقط به منظور پرداخت هزینه های سربار بوده و امیدی داشته باشیم که تا با این وجوه اعطایی، اماکن و تاسیسات خود را حفظ کنیم و جوابگوی بدهی های گسترده خود باشیم و حق ندارید آن را از ما دریغ کنید. آیا تصور می شود با امهال بدهی های مالیاتی و به تعویق انداختن پرداخت مالیات عملکرد و مالیات ارزش افزوده و یا امهال آبونمان حامل های انرژی به نوعی به ما کمک میشود؟! خیر این نه تنها کمک نیست، بلکه انباشته شدن بدهی ها برای ماه های آینده است که خود خطری بزرگتر است که دامنگیر تاسیسات گردشگری خواهد شد.
اگر باور دارید که یکی از مسیرهای نجات اقتصادی کشور از صنعت گردشگری می گذرد لذا بگذارید کمک تان کنیم و در غیر این صورت راه شما با ما جدا خواهد شد. به یقین سرمایه گذار، رفتار با تاسیسات گردشگری را در زمان مواجه شدن با چنین بحران هایی شاهد است و زمانی ترغیب به ادامه خواهد شد که حمایت های بدون چشمداشت دولت را ببیند، اما دریغ که در حال حاضر هیچگونه تمایلی به سرمایه گذاری ندارند.
در ذیل بعضی از پیشنهادات و راهکارهای اجرایی مطرح می شود:
۱- سهم گردشگری از هرگونه کمک و یا تسهیلات باید مشخص شود، تاکید می کنیم که خود را تافته جدا بافته نمی دانیم اما چون در حال حاضر و بر اساس قانون برنامه ششم توسعه اقتصادی و فرهنگی از مشاغل حوزه وزارت صمت جدا شده و مستقل و صنعتی محسوب شده ایم و زیر نظر وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی هستیم، لذا سهم این صنعت مهم نیز باید جداگانه مشخص و اعتبار آن به وزارتخانه مربوطه ابلاغ شود.
۲- همانطور که برای پرداخت یارانه های مردمی مدت ها غربالگری خود را انجام داده و دهک های نیازمند به کمک دولت را در بین حدود ۸۰ میلیون جمعیت کشور را شناسایی و تسهیلاتی به صورت کالا و یا نقدی و هرچند کم و ناچیز اما در حد توان تحت عنوان یارانه و بسته های حمایتی اعطا می کنید به همین طریق لازم است ابتدا تاسیسات گردشگری را نیز با مستندات در دست به تحلیل نشسته و گروها و دسته ها و واحد های نیازمند را شناسایی کنید و از نگاه ما تاسیسات و افرادی در صنعت گردشگری کشور نیازمند هستند که در شرایط حال حاضر نه به منظور کسب درآمد، بلکه فقط برای بقاء، در حال مبارزه هستند.
۳- از دولت و نهادهای کمک رسان انتظار نداریم جبران خسارت تاسیسات و افراد را محاسبه و سپس برای پرداخت بخشی از آن برآیند چون به یقین اگر تفکر بر این مبنا باشد دولت حتی نمی تواند بخشی از خسارت های هتل های پنج ستاره و یا شرکت های بزرگ رزرواسیون را بدهد و لذا باید نگاه از پایین به بالا باشد و کمک را فقط برای بقاء تاسیسات و افراد در نظر بگیرد. این که مبنای اعطای تسهیلات را بر اساس تعداد کارکنان در نظر گرفته این نیز روش مناسبی نیست، زیرا تاسیسات گردشگری بزرگ و کوچک برای کارکنان و نیروی شاغل خود هزینه بسیار کرده و آنها را آموزش داده اند و لذا به این سهولت آنها را از دست نخواهند داد.
۴- آغاز غربالگری با خود اظهاری شروع شود. با در دست داشتن انواع نرم افزارهای موجود ابتدا تاسیسات و افراد خود، باید یک اظهارنامه که از سوی وزارت خانه تدوین شده است، کامل کرده و اعلام کنند نیازمند کمک هستند، چون بسیاری از واحدها نه تنها نیاز ندارند بلکه آماده کمک نیز هستند.
۵- بدون هیچ رودربایستی، باید غربالگری را از خودمان آغاز کنیم و ابتدا به سراغ تاسیسات زنجیره ای و وابسته به شرکت ها و نهادهای دولتی و خصولتی برویم و آنها را حذف کنیم همانند تاسیسات وابسته به بنیاد مستضعفان فقط به دلیل آنکه ایشان مدافعانی سرسخت داشته و به یقین از دولت انتظاری ندارند، همچنین انتظار داشته باشیم از گروه هتل های بزرگی همانند گروه هتل های «پارس» و نهاد نیروی انتظامی که تقاضا کنیم با توجه به اندوخته و سپرده ای که دارند و در همه حال به اقشار مختلف این مرز و بوم کمک کرده اند لذا در این سامانه نیز ثبت نام نکنند، از سایر گروه ها و شرکت ها نام نمی بریم، چون ممکن است سوء تعبیر شود. همچنین از سایر هتل های چهار و پنج ستاره و حتی سه ستاره و یا دو و یک ستاره و تمام تاسیسات که توان ادامه فعالیت را تا مدتی محدود دارند و امکانات مالیشان اجازه می دهد، خالصانه می خواهیم که با از خودگذشتگی در این سامانه وارد نشوند و آخرین گروه با پوزش و احترام به تمام تاسیسات و افراد در صنعت گردشگری کشور، روی سخنم با فعالان حوزه این صنعت در استان های زرخیزی همانند استان خراسان رضوی و استان قم است که موهبت بزرگی دارند و خود سپاسگزار و شکرگزار خداوند متعال هستند و اینکه مستقیماً زیر سایه حضرت امام رضا (ع) و حضرت معصومه (ع) سالیان سال به کسب و کار پرداخته اند و هرچند کل مملکت ایران برای وجود این بزرگواران هنوز نفس می کشد اما امیدواریم که شما همکاران نیز در این سامانه ثبت اطلاعات نکنید و اگر واقعاً احساس می کنید نیازمندانی وجود دارند لذا از تولیت آستان این حرمین شریفین تقاضای کمک کنید و از دولت انتظار کمک نداشته باشید.
اعطای تسهیلات بر اساس تعداد کارکنان روش مناسبی نیست. از دولت و نهادهای کمک رسان انتظار نداریم جبران خسارت تاسیسات و افراد را محاسبه و سپس برای پرداخت بخشی از آن برآیند. به یقین اگر تفکر بر این مبنا باشد دولت حتی نمی تواند بخشی از خسارت های هتل های پنج ستاره و یا شرکت های بزرگ رزرواسیون را بدهد. باید نگاه از پایین به بالا باشد و کمک را فقط برای بقاء تاسیسات و افراد در نظر بگیرد
۶- از دولت و کلیه دستگاه های اجرایی و نهادهای دولتی تقاضا می کنیم اگر اماکنی که تغییر کاربری داده شده و در حال حاضر در اختیار اشخاص حقیقی و حقوقی به صورت اجاره قرار داده اید و با هر عنوانی از تاسیسات صنعت گردشگری محسوب می شوند، برای حداقل سه ماه کرایه ای دریافت نکنید که این خود کمک بزرگی است و به یقین این دسته از تاسیسات نیز در سامانه ثبت نام نخواهند کرد.
۷- تاسیساتی مانند خانه مسافر که تحت پوشش شرکت مادر تخصصی گردشگری هستند و این شرکت با کمک دولت به وجود آمده لذا باید وسیله همین شرکت ها حمایت و اعتبار نقدینگی برای آنها در نظر گرفته شود و همچنین واحدهای بوم گردی که تاسیس آنها به عنوان یک شغل نبوده و اکثر در روستاها بوجود آمدند تا تولید اشتغال خانوادگی کرده و درآمد آنها کمک هزینه ای باشد برای خانواده و اکثراً از صندوق هایی مانند «صندوق امید» وام گرفته اند باید طریقی اتخاذ شود که بازپرداخت وام ها برای یک سال متوقف شود.
۸- در خصوص مالیات اعم از مالیات شغلی و عملکرد و مالیات ارزش افزوده، چون معافیت ها به صورت قانون است و حتی درمورد بخشش جراسم نیز قانونگذاران عزیز مصوباتی دارند لذا دولت نمی تواند قولی دهد و اگر مجلس شورای اسلامی و نمایندگان عزیز صلاح دانستند به یقین باید به صورت مواد قانونی برای معافیت و بخشودگی ها تصمیم گیری کرده و به دولت ابلاغ کنند.
۹- مردم جهان و دنیا باید بدانند که با تحریم هایی که استکبار جهانی به سرکردگی امریکای جهانخوار علیه ایران عزیز ما وضع کرده، ضربه سنگینی در این برهه بر پیکر صنعت گردشگری کشور وارد می کند و لذا راهکاری تعیین کنند و اجازه دهند که بدون ورود به مسائل سیاسی با کمک وزارت اطلاعات و وزارت امور خارجه، بخش خصوصی صنعت گردشگری کشور با صندوق بین المللی پول و سازمان جهانی گردشگری وارد مذاکره شده و بر اساس مستندات ارائه شده از این صندوق سهم گردشگری کشور را مطالبه کند. گردشگران و جهانیان نیازمند بازدید از جای جای کشور پهناور ایران هستند و بازدید از میراث فرهنگی این کشور کهنسال آرزوی بسیاری از گردشگران دنیا است و همانطور که همیشه و در همه حال پذیرای این دسته از گردشگران فرهنگی بوده ایم در پسا کرونا نیز باید این آمادگی را داشته باشیم لذا این وظیفه اخلاقی بر گردن همان گردشگران است که برای بقاء تاسیسات گردشگری کشورها از سازمان های بین المللی تقاضای کمک و یاری کنند.
۱۰- پس از این غربالگردی و شناخت و شناسایی تاسیسات و افراد نیازمند به کمک به یقین با الگویی بسیار ساده همانند تعداد شاغلان و یا درخصوص واحدهای اقامتی بر اساس تخت و ستاره و قدمت فعالیت، دفاتر خدمات مسافرتی بند ب بر اساس تعداد کارکنان و تعداد برگزاری تعدادتورها، واحدهای پذیرایی بر اساس شاغلین و تعداد صندلی و ….. ضرایب و معیارهای نزدیک به واقعیت و سهم هریک مشخص می شود که پسندیده است در اسرع وقت پرداخت شود.
۱۱-پیشنهاد می شود از کل مبلغی که برای صنعت گردشگری در نظر گرفته شده است، حدود ۷۰ درصد آن با روش بالا به صورت بلاعوض در اختیار تاسیسات گذاشته شده و ۳۰ درصد باقیمانده را به صورت وام با هر میزان کارمزدی که مشخص می کنند در اختیار سایر متقاضیان گذاشته شود.
در نهایت از دولت و ریاست جمهوری تقاضا می کنیم با رهنمودها و دستورات خود برای نجات صنعت گردشگری کشور آنچه در توان دارند و مقدورات اجازه می دهد تلاش کنند و یقین داریم با یاری خداوند متعال به زودی بر این کرونا ویروس غلبه خواهیم کرد اما صنعت گردشگر کشور برای رسیدن به نقطه مطلوب و حداقل رسیدن به همان شرایط قبل از شیوع این ویروس خطرناک، مبارزه ای سخت را در پی دارد و تلاشی مضاعف را می طلبد.»
