برچسب: فرهنگی و هنری>تجسمی و موسیقی

به گزارش ایسنا، پیش از این اصفهان (شهر جهانی صنایع دستی)، تبریز (شهر جهانی فرش)، مشهد (شهر جهانی گوهر سنگ)، آباده (شهر جهانی منبت)، میبد (شهر جهانی زیلو بافی)، خراشاد (روستای جهانی حوله‌بافی)، کلپورگان (روستای جهانی سفال)، لالجین (شهر جهانی سفال)، مریوان (شهر جهانی کلاش) و سیرجان (شهر جهانی گلیم) کارنامه شهرها و روستاهای جهانی در حوزه صنایع دستی را پُر کرده‌ بودند و حالا با ثبت شهرهای شیراز، زنجان، ملایر و روستای قاسم آباد در فهرست شهرها و روستاهای جهانی صنایع‌دستی از سوی شورای جهانی صنایع‌دستی، تعداد شهرها و روستاهای جهانی صنایع‌دستی ایران به ۱۴ رسید.  

این در حالی است که به باور بسیاری از کارشناسان در حالی سودای جهانی شدن در حوزه صنایع‌دستی میان مدیران و مسوولان این عرصه فراگیر شده است که در این فرآیند جهانی شدن کمتر کسی به این موضوع توجه دارد که تا چه اندازه زیرساخت‌های لازم برای این شهرها همانند راه‌اندازی بازارهایی با استانداردهای جهانی، توسعه و گسترش کارگاه‌های تولیدی و حمایت‌های مادی و معنوی از هنرمندان و صنعتگران فراهم شده است.

روز سه‌شنبه (۸ بهمن‌ماه) علی اصغر مونسان ـ وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ـ اعلام کرد که «شیراز از استان فارس به عنوان شهر جهانی صنایع‌دستی، زنجان به‌ عنوان شهر جهانی ملیله، ملایر از استان همدان به عنوان شهر جهانی مبلمان منبت و روستای قاسم‌آباد از استان گیلان به عنوان روستای جهانی چادرشب‌بافی در فهرست شهرها و روستاهای جهانی صنایع‌دستی قرار گرفته‌اند.»

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خاطرنشان کرد: بر اساس آمار جهانی تاکنون ۴۸ شهر و روستا در دنیا به عنوان شهر یا روستای جهانی صنایع‌دستی به ثبت رسیده‌اند که ۴۰ شهر در منطقه آسیا و اقیانوسیه، ۶ شهر در آمریکای لاتین و ۲ شهر در اروپا بوده‌اند.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، بیش از ۱۰ روز است که استان سیستان و بلوچستان و مردمش با سیل و آسیب‌های ناشی از آن دست به گریبان هستند و در این میان آن دسته از زنان و مردانی که به نوعی معیشتشان با دچار آسیب شده است، بیش از سایرین با مشکل مواجه‌اند. 

سیستان و بلوچستان از جمله استان‌هایی است که بسیاری از زنان روستانشین آن به واسطه تولید صنایع‌دستی و هنرهای سنتی امرار معاش می‌کنند و آسیب‌های وارد شده نه تنها زندگی‌ بلکه وضعیت شغلی آنها را با مشکل مواجه کرده است.

در این میان این نکته را نیز در نظر داشت که آسیب‌های وارد شده به حوزه صنایع دستی فقط در این مقوله خلاصه نمی‌شود و از بین رفتن دام‌ها و گیاهان، لای‌روبی برخی مناظق که خاکشان برای سفال‌گری کاربرد دارد و … باعث می‌شود تا این هنرمندان و صنعت‌گران در تامین مواد اولیه نیز دچار مشکل شوند؛ موضوعی که اغلب از چشم مسئولین پنهان می‌ماند و اغلب هم در برآورد میزان خسارت‌های واردشده، در نظر گرفته نمی‌شود.

محمد بهروز عیسی زهی – معاون صنایع دستی سیستان و بلوچستان – در گفت‌وگویی با ایسنا اعلام کرده است که هنوز میزان خسارت‌های وارد شده به حوزه صنایع‌دستی برآورد نشده است؛ اما یکی از دلایل اصلی این موضوع این است که بخش اعظمی از تولیدکنندگان در خانه‌هایشان فعالیت‌ دارند و به همین خاطر هم نمی‌توان به برآورد دقیقی رسید. 

او همچنین اظهار کرد که تاکنون اینچنین اعلام شده است که حداقل بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ خانه‌ای که در آنها صنایع‌دستی تولید می‌شده، دچار آسیب شده است. البته آمارهای دقیق‌تر متعاقبا اعلام خواهد شد.  

انتهای پیام 

به گزارش ایسنا و به نقل از گاردین، موزه «‌بروکلین» ‌واقع در شهر نیویورک آمریکا نیز همچون اغلب موزه‌های جهان‌، بخش اعظمی از مجموعه‌های هنری خود را در انبار نگهداری می‌کند. مجموعه‌های در انبار مانده این موزه هنری شامل مجموعه بزرگ از آثار هنرمندان زنی می‌شود که تا امروز در انبارها خاک می‌خوردند.

نمایشگاه جدیدی که با عنوان «‌وصله‌ی ناجور: نگاهی فمنیستی به مجموعه هنری»‌ در این موزه از تاریخ بیست و چهارم ژانویه برگزار می‌شود، مجموعه‌ای از آثار هنری را به نمایش می‌گذارد که برخی از آن‌ها برای نخستین‌ بار است که به نمایش گذاشته می‌شوند.

بیش از ۶۰ اثر هنری از ۴۴ هنرمند که از نظر بسیاری از موزه‌های بزرگ جهان به عنوان «‌وصله ناجور» تلقی می شدند،‌ در این نمایشگاه به نمایش گذاشته می‌شوند.

آثار این نمایشگاه به دهه ۳۰ تا اوایل ۲۰۰۰ تعلق دارند.

این نمایشگاه میزبان آثار هنرمندان زن سرشناسی همچون «لوئیز بورژوآ» و «هلن فرانکن تالر» در کنار آثار هنرمندان زن کمتر شناخته شده خواهد بود.

ایده برگزاری این نمایشگاه، سال گذشته پس از موفقیت نمایشگاه زن- محور دیگری که پیش‌تر در همین موزه برگزار شده بود، به فکر مسؤولان برگزاری رسید.

چندی پیش موزه هنر «بالتیمور» در ایالات متحده اعلام کرد از سال ۲۰۲۰ به بعد فقط آثار هنری هنرمندان زن را خریداری می‌کند.

پیش‌تر نیز گزارشی توسط مجله هنری «آرت‌نت نیوز» درباره آمار آثار هنری زنان در موزه‌ها و مؤسسه‌های هنری سراسر جهان منتشر شد که طبق آن تنها ۱۴ درصد از نمایشگاه‌های فردی و گروهی ۱۰ سال اخیر به زنان عرصه هنر تعلق داشته است و آثار زنان سهم ۱۱ درصدی را در فروش به خود اختصاص داده‌اند. (یعنی از  ۲۶۰,۴۷۰ اثر فروخته شده تنها ۲۹,۲۴۷ اثر به هنرمندان زن تعلق داشته است.)

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، ۲۴ دی‌ ماه مجلس ماده ۹ لایحه مالیات بر ارزش افزوده را تصویب کرد که بر اساس آن «صنایع دستی موضوع ماده (۱) قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی مصوب  ۲۶/  ۱۰/ ۱۳۹۶ مطابق فهرستی که تا پایان دی ماه هر سال توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیشنهاد می­‌شود و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد» از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده معاف هستند. 

فریدون میرزالو، مدیرکل سابق دفتر آموزش و حمایت از تولید صنایع دستی بر این باور است که بحث معافیت از مالیات بر ارزش افزوده از معافیت مالی جداست. او می‌گوید که «بر اساس ماده ۱۴۲، فرش و صنایع دستی از سال ۶۲ از پرداخت مالیات معاف هستند؛ اما به نظر می‌رسد که می‌خواهند این معافیت را حذف کنند که اگر حذف شود، اصلا اتفاق خوبی نیست، اما خوشبختانه اخیراً مالیات بر ارزش افزوده حذف شده است.»

او در گفت‌وگویی که با ایسنا داشت، توضیح داد که سال گذشته در نامه‌ای به اداره کل مالیات بر ارزش افزوده این موضوع را مطرح کردیم که ارزش افزوده را باید از مصرف‌کننده دریافت کنید و نه تولیدکننده و آنها نیز توضیح دادند که این قانون است و باید بر اساس آن از تولیدکننده کم شود؛ این در حالی بود که اجرای این قانون باعث افزایش هرچه بیشتر قیمت کالاها می‌شد. در نهایت برای پیگیری موضوع به دولت نامه فرستادیم که این ۹ درصد برداشته شود و این درست در زمانی بود که هیات دولت در حال نگارش این لایحه بود که به مجلس بفرستد که خوشبختانه امسال فرستاده و تصویب شد.

در این میان علی‌اصغر مونسان، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در یادداشتی با عنوان «سهم دست‌آفریده‌ها در تحقق اقتصاد مقامتی» از معافیت مالیات ارزش افزوده در حوزه صنایع دستی حمایت کرده و تصویب این لایحه را در پیشرفت این حوزه موثر دانسته است.  

مونسان در بخشی از یادداشت خود یادآور شده است که «بی‌تردید این نگرشِ نمایندگان برآیند کارکردهای بی‌بدیلی است که صنایع‌دستی کشورمان می‌تواند در رفع بیکاری و اشتغال‌زایی، رونق تولید و ایجاد ارزش‌افزوده، ارتقای صادرات و افزایش درآمد ملی داشته باشد. هرچند فواید و آورده‌های صنایع‌دستی را فقط نباید در محصولات و کالاهای این صنعت محدود کرد، چرا که بالندگی فرهنگ و هنر، غنای میراث‌فرهنگی و حتی توسعه‌گردشگری نیز تا حد قابل‌اعتنایی وابسته به رشد کمی و کیفی صنایع‌دستی و هنرهای سنتی و عرضه محصولات آن است.»

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنین باور دارد که با افزایش اقبال روزافزون جهانی به محصولات صنایع‌دستی، جایگاه این «هنر ـ صنعت» بیش از گذشته اعتبار یافته و در صورت توجه لازم، می‌تواند سهمی مهم در اقتصاد، صادرات و اشتغال ایفا کند.

مونسان در بخش پایانی یادداشت خود نیز خاطرنشان کرده است که «بی‌تردید در شرایطی که در حال عبور از تحریم‌های ظالمانه هستیم، دست‌آفریده‌های تلاشگران، شاغلان و هنرمندان صنایع‌دستی می‌تواند بخشی از دشواری‌های این مسیر را آسان کند و ما را به سرمنزل مقصود که همان اقتصاد درون‌زا و متکی ‌به ‌خود است برساند.»

انتهای پیام                                                                          

به گزارش ایسنا، بهمن سال ۹۷ و در مراسم افتتاحیه سومین جشنواره تجسمی فجر، پویا محمودیان ـ معاون صنایع دستی ـ اعلام کرد که چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب بهانه خوبی برای اعلام خبرهای خوش در رابطه با از سرگیری بیمه صنعتگران است.

او اعلام کرد که «بیمه صنعتگران صنایع‌دستی کشور که متوقف شده بود، بار دیگر از سر گرفته شده است. با توجه به تصویب قانون حمایت از صنعتگران، هنرمندان و استادکاران حوزه صنایع دستی در دی ماه ۹۶ که در آن دولت مکلف شده در راه بیمه صنعتگران و هنرمندان تلاش کند، بیمه صنعتگران و هنرمندانی که در روستاها مشغول به کار هستند نیز از طریق تفاهم‌نامه‌ای که با صندوق توسعه روستایی و عشایری در تیر ماه ۹۷ منعقد شده بود و هم‌اکنون نیز بیمه صنعتگرانی است که در مناطق شهری مشغول به کار هستند، از سر گرفته شده است.» 

حالا بعد از گذشت حدود یک سال، روابط‌عمومی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به نقل از محمودیان اعلام کرده است که در سال گذشته، ۳۰ میلیارد ریال برای بیمه هنرمندان و صنعتگران تامین اعتبار شده که این مبلغ در پایان سال ۹۷ تخصیص داده شد و ۸۱۲ نفر در سال ۹۸ فقط به‌ مدت یک سال بیمه شدند.

او توضیح داده است که «سال ۸۸، دولت دهم، قانون بیمه تامین اجتماعی صنعتگران و قالی‌بافان صنایع‌دستی شناسه‌دار را به مجلس شورای اسلامی ارائه کرد و این قانون تصویب و مقرر شد قالیبافان و تولیدکنندگان صنایع‌‎دستی به‌مدت یک سال از بیمه تامین اجتماعی برخوردار شوند. بر این اساس مقرر شد ۲۰ درصد سهم کارفرما را دولت، و ۷ درصد سهم کارگر را خود افراد پرداخت کنند. در آن قانون بیان شده بود در صورتی که سال‌های آتی تامین اعتبار شود، این قانون به سال‌های آینده هم تسری می‌یابد.»

محمودیان خاطرنشان کرد: آن زمان تعداد زیادی از صنعتگران ما از مزایای قانون بیمه برخوردار شدند، ولی متاسفانه چون اکثر این هنرمندان انفرادی کار می‌کردند، برای تامین مواد اولیه یا انجام امور اداری یا بازاریابی و غیره مجبور بودند، بعضی اوقات از کارگاه‌هایشان خارج شوند و وقتی بازرسان سازمان تامین اجتماعی مراجعه می‌کردند، به‌محض اینکه فرد در کارگاه خود حضور نداشت، او را از ادامه بیمه محروم می‌کردند.

او افزود: بر اساس برآوردهای انجام شده، متاسفانه سهم صنایع‌دستی از این بیمه تامین اجتماعی، ۱۱ درصد و در مقابل سهم قالی‌بافان  ۸۹ درصد است. این موضوع را در نشست چهارم شورای عالی میراث فرهنگی مطرح کردیم. در آن نشست، این شورا که طبق قانون احکامش برابر با احکام هیئت دولت است، مصوب کرد که ۳۰ درصد از اعتبارات مربوطه باید سهم صنایع‌دستی باشد و ۷۰ درصد سهم قالی‌بافان که متاسفانه کماکان این موضوع اجرا نمی‌شود و ما همان سهم نزدیک به ۱۲درصد را داریم.

معاون صنایع‌دستی تصریح کرد: از سال ۹۳ تا سه ماه آخر سال ۹۷، هیچ اعتباری را دولت به تامین اجتماعی برای پذیرش صنعتگران جدید پرداخت نکرد و در این پنج سال ما هیچ صنعتگر جدیدی را نتوانستیم بیمه کنیم و این در حالی است که بر اساس مصوبات برنامه پنجم و ششم توسعه ما موظف به بیمه کردن سالانه ۵ هزار نفر صنعتگر جدید بودیم.

محمودیان در ادامه یادآور شد: در نهایت سال گذشته، ۳۰میلیارد ریال تامین اعتبار کردیم که این مبلغ در پایان سال ۹۷ تخصیص داده شد و توانستیم ۸۱۲ نفر را در سال ۹۸ به مدت یک سال بیمه کنیم. در قراردادی ذکر شده بیمه این افراد فقط برای یک سال است. همچنین به ما گفته شد، اگر برای سال‌های آتی بخواهید این بیمه را تمدید کنید باید تامین اعتبار لازم را انجام دهید، در غیر این صورت یا بیمه افراد قطع می‌شود یا خودشان به صورت خویش‌فرما باید آن را پرداخت کنند.

او افزود: همچنین در سال جاری، از ۹۵ میلیارد ریال اعتباری که از اول سال برای کل این بیمه یعنی سهم قالی‌بافان و سهم صنایع‌دستی تصویب کردند، ۱۴میلیارد و ۳۰۰ میلیون ریال تخصیص اول را در ابتدای این هفته دریافت و به‌حساب سازمان تامین اجتماعی واریز کردیم. حدس می‌زنیم که این مبلغ برای تمدید سه ماه، حدود یک فصل بیمه برای ۸۱۲ نفر قبلی محسوب می‌شود.

پویا محمودیان تصریح کرد: اکنون مجددا در تلاش هستیم که تخصیص مرحله دوم و سوم را هم بگیریم که بتوانیم هم تمدید بیمه افراد قبلی را انجام دهیم و اگر اعتباری باقی ماند بتوانیم افراد جدیدتری را برای بیمه معرفی کنیم.

انتهای پیام

در همین راستا فریدون میرزالو ـ مدیرکل سابق دفتر آموزش و حمایت از تولید صنایع دستی ـ در گفت‌وگو با ایسنا درباره ماده ۹ لایحه مالیات بر ارزش افزوده که ۲۴ دی‌ماه در جلسه علنی مجلس تصویب شد، توضیح داد: موضوع از این قرار است که آن دسته از کارگاه‌های تولیدی صنایع دستی که تعداد کارگرهای زیادی دارند، شناخته‌شده هستند، اظهارنامه می‌نویسند و اداره کار سراغ آنها می‌رود، مجبور بودند که ۹ درصد ارزش افزوده را از تولیداتشان کم کنند. 

او ادامه داد: سال گذشته برای پیگیری این موضوع به اداره کل مالیات بر ارزش افزوده رفتیم و توضیح دادیم که ارزش افزوده را باید از مصرف‌کننده دریافت کنید و نه تولیدکننده و آنها نیز توضیح دادند که این قانون است و باید بر اساس آن از تولیدکننده کم شود؛ این در حالی بود اجرای این قانون باعث افزایش هرچه بیشتر قیمت کالاها می‌شد. در نهایت برای پیگیری موضوع به دولت نامه فرستادیم که این ۹ درصد برداشته شود و این درست در زمانی بود که هیأت دولت در حال نگارش این لایحه بود که به مجلس بفرستد که خوشبختانه امسال فرستاده و تصویب شد.

این کارشناس صنایع دستی همچنین درباره موضوع ماده (۱) اظهار کرد: در ماده یک توضیح داده شده که کدام رشته‌ها صنایع دستی هستند و ویژگی‌های صنایع دستی چیست. بر اساس آن وزارت میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری لیستی به وزارت اقتصاد دارایی می‌دهد که اگر وزارت اقتصاد دارایی آن را تصویب کرد، آن گاه کارگاه‌های ذکر شده در لیست، از پرداخت ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده معاف هستند. 

میرزالو همچنین در بخشی از سخنان خود تاکید کرد: بحث معافیت از مالیات بر ارزش افزوده از معافیت مالی جدا است. بر اساس ماده ۱۴۲ که مصوب سال ۶۲ است، فرش و صنایع دستی از پرداخت مالیات معاف هستند؛ اما به نظر می‌رسد که می‌خواهند این معافیت را حذف کنند که اگر حذف شود، اصلا اتفاق خوبی نیست. اخیراً گزارشی خواندم که بر اساس آن، برآورد معافیت‌های مالیاتی حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان اعلام شده که رقم بسیاری بالایی است و به نظر می‌رسد دولت نیز به همین خاطر در تلاش است تا معافیت‌های مالیاتی را حذف کند.

انتهای پیام 

مریم ارباب که سال‌ها در حوزه صنایع دستی سفالی استان سیستان و بلوچستان فعالیت می‌کرد، به گفته برخی از فعالان این حوزه آخرین استادکار سفال فنوچ (از هنرهای سنتی و باستانی استان) بود. 

او که از هنرمندان قدیمی و روستانشین بود، درحالی دار فانی را در روز چهارشنبه (۲۵ دی‌ماه) وادع گفت که در هیاهوی سیل استان، کمتر کسی از این موضوع مطلع شد و حتی در پیگیری‌های خبرنگار ایسنا برخی از مسئولان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان نیز در جریان نبودند. 

محمد بهروز عیسی زهی – معاون صنایع دستی سیستان و بلوچستان – در گفت‌وگو با ایسنا این خبر را تایید و ضمن عرض تسلیت، اظهار کرد: مریم ارباب از هنرمندان قدیمی استان و ساکن روستای فنوج بود. او یکی از هنرمندان سفال‌گر قدیمی سیستان و بلوچستان و از مربیان خوب ما بود. 

انتهای پیام 

به‌گزارش ایسنا و به نقل از اداره کل روابط‌عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، پویا محمودیان، درباره برنامه جدید این وزارتخانه و در راستای اجرای سیاست‌های سامان‌دهی حامل‌های انرژی، حمایت از تولید و اشتغال پایدار به‌ منظور تأمین سوخت موردنیاز کارگاه‌های تولید صنایع‌دستی، اظهار کرد: با پیگیری‌ها و مساعدت‌های علی‌اصغر مونسان (وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی) توانستیم از طریق همکاری مشترک با ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا و سوخت و شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی به تفاهم خوبی دست‌ یابیم. براین اساس، برای کارگاه‌هایی که در نقاطی قرار دارند که لوله‌کشی گاز ندارند، سوخت گرمایشی تخصیص داده می‌شود.

او ادامه داد: برای برخی کارگاه‌ها مثل سفالگری و شیشه‌گری سنتی و رشته‌های مشابه، سوخت پروسه تولید تخصیص یافت و برای بعضی از رشته‌ها سوخت فرآیندی مانند باتیک و چاپ قلمکار در نظر گرفته شد. لازم به ذکر است که معاونت صنایع‌دستی آذربایجان شرقی در سنوات قبل در یک اقدام خودجوش این سهمیه را برای باتیک‌کاران شهر اسکو از طریق وزارت صمت تأمین می‌کرد.

معاون صنایع‌دستی کشور افزود: این کار منوط به این است که رشته‌های صنایع‌دستی را مشخص کنیم که هرکدام از آن‌ها چه سوختی و به چه مقدار مورد نیازشان است. در این راستا مقرر شد دفتر فناوری اطلاعات وزارت، این اطلاعات را روی سامانه‌ای که منتج به صدور مجوزهای صنایع‌دستی می‌شود، وارد کند؛ همچنین یک وب‌سرویس برای ارتباط مشترک وزارتخانه با شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی فراهم شود که پل ارتباطی همکاری ما با آنها باشد.

محمودیان درباره نوع سوختی که قرار است به این واحدها اختصاص یابد، خاطرنشان کرد: این سوخت فقط سوخت مایع یعنی نفت و گازوئیل است و ارتباطی به سوخت بنزین خودرو ندارد. کارگاه‌های صنایع‌دستی که از ما مجوز تولید دارای اعتبار هستند، می‌توانند از این خدمات استفاده کنند.

او همچنین گفت: متقاضیان واجد شرایط می‌توانند از ابتدای بهمن ۹۸ با مراجعه به سامانه الکترونیک ذکرشده نسبت به ثبت‌نام اقدام کنند و بر اساس قول همکاران شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، در اسرع وقت سهمیه خود را دریافت کنند.

معاون صنایع‌دستی وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی بیان کرد: سوخت پروسه تولید و سوخت فرآیندی اصولاً باید به نرخ‌های تجاری تأمین می‌شد که از مقامات عالی ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا، قول‌های مساعدی برای تخصیص این دو نوع سوخت به صنعتگران محترم صنایع‌دستی، در راستای حمایت از رونق تولید، دریافت کردیم.

او خاطرنشان کرد: معاونت‌های صنایع‌دستی ۳۱ استان را به‌عنوان امین خود و ناظر بر این موضوع معرفی کردیم که متقاضی وقتی به سامانه تجارت آسان به آدرس الکترونیک newtejaratasan.niopdc.ir مراجعه و ثبت‌نام می‌کند، با تأیید معاون صنایع‌دستی استان به سامانه شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی معرفی و سوخت به آنها بر اساس این تأییدیه تخصیص داده شود.                                                 

انتهای پیام

به گزارش ایسنا و به نقل از آرت نت نیوز، کارشناسان معتقدند نقاشی دیواری جدیدی که در کلیسای جامع «سنت اشتفان» کشف کرده‌اند به «آلبرشت دورر» نقاش مشهور آلمانی تعلق دارد.

این اثر هنری که برای قرن‌های متوالی زیر لایه‌ای از گرد و غبار مدفون شده بود، در جریان روند بازسازی این کلیسای «گوتیک» که در سال‌های  ۱۱۳۷ تا ۱۱۶۰ ساخته شده است، کشف شد.

کارشناسان در ماه نوامبر، یعنی دو هفته بعد از آنکه این اثر هنری در قسمتی از کلیسا که اکنون به عنوان فروشگاه مورد استفاده قرار می‌گیرد پیدا شد، روند تحقیقات خود را آغاز کردند.

کارشناسان معتقدند شواهد موجود در نقاشی با ویژگی‌های بارز آثار «دورر»‌ مطابقت دارد.

یکی از فرضیه‌ها آن است که «‌دورر»‌ این نقاشی را به دستور امپراتور «ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم» نقاشی کرده است. به نظر می‌رسد «‌دورر»‌ تصویر دو قدیسه زن را نقاشی کرده باشد، اما آن را به پایان نرسانده است.

حالا این کلیسا برنامه مرمت مفصلی را برای این اثر هنری ترتیب داده و بخش‌هایی از آن را به عنوان نمونه برای انجام بررسی‌های شیمیایی ارسال کرده است.

انتهای پیام

به گزارش ایسنا، جشنواره صنایع دستی جوان‌ترین جشنواره فجر محسوب می‌شود. جشنواره‌ای که امسال قرار است چهارمین دوره خود را طبق روال سابق با نمایش آثاری از هنرهای سنتی ایران به نمایش بگذارد؛ اما به نظر می‌رسد امسال نیز همچون سال‌های گذشته این جشنواره از عدم اطلاع‌رسانی درست و به‌موقع رنج خواهد برد. 

سال گذشته سومین جشنواره صنایع دستی و هنرهای سنتی فجر در بهمن ماه و همزمان با برگزاری سایر جشنواره‌های فحر در خانه هنرمندان ایران و با ارائه ۱۷۱ اثر از میان ۷۰۰ اثر ارسال‌شده افتتاح شد. در اختتامیه جشنواره محمودیان ـ معاون صنایع دستی ـ اظهار امیدواری کرد که این جشنواره در سال‌های آتی از «ملی» به «بین‌المللی» تغییر می‌کند. این درحالی است که تجربه سال‌های گذشته به‌خوبی نشان داده که برای «بین‌المللی» شدن این جشنواره نوپا مسیر طولانی و شاید دشواری در پیش داریم. 

البته دشواری این مسیر صرفا به کیفیت آثار ارائه‌شده در جشنواره صنایع دستی برنمی‌گردد و بیشتر نحوه برگزاری این جشنواره را می‌توان از علل اصلی این امر دانست.

برکسی پوشیده نیست که صنایع دستی و هنرهای سنتی ایرانی نه تنها ظرفیت کافی را برای حضور در عرصه‌های بین‌المللی دارد، بلکه برگزاری یک جشنواره بین‌المللی در این عرصه نیز اصلاً موضوع دور از انتظاری نیست. 

بنابراین می‌توان اینگونه نتیجه‌گیری کرد که زمانی موضوع «بین‌المللی» شدن جشنواره صنایع دستی فجر تحقق می‌یابد که به لحاظ حرفه‌ای بتوانیم استانداردهای لازم برای برگزاری یک «جشنواره» ملی را رعایت کنیم. انتشار فراخوان به صورت عمومی، پوشش هنرمندان سراسر کشور، اعلام رویکردها و اهداف جشنواره و تبلیغات لازم در این عرصه از جمله ابتدایی‌ترین استانداردهای برگزاری یک جشنواره ملی است؛ که به نظر می‌رسد تاکنون چندان مورد توجه برگزارکنندگان جشنواره صنایع دستی فجر واقع نشده است.

از سوی دیگر باید این نکته را نیز در نظر داشت که در سال‌های اخیر مسیر «ملی» تا «بین‌المللی» در حوزه برگزاری نمایشگاه‌های صنایع دستی به صورت معکوس بوده است و برخی از نمایشگاه‌های «بین‌المللی» به سطح «ملی» تغییر یافته‌اند؛ بنابراین به نظر می‌رسد که برای تحقق وعده بین‌المللی شدن جشنواره صنایع دستی و هنرهای سنتی فجر مسیر طولانی در پیش داشته باشیم. 

در همین راستا در چند روز گذشته خبرنگار ایسنا تلاش کرد در تماس با پویا محمودیان ـ معاون صنایع دستی ـ اطلاعاتی درباره این جشنواره نوپا، فراخوان و نحوه برگزاری آن به دست آورد که متاسفانه به دلیل پاسخگو نبودن این مقام مسوول تاکنون به نتیجه نرسیده است. 

انتهای پیام