برچسب: فرهنگ>موسیقی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ارسلان کامکار، آهنگساز و نوازنده بربط و ویلن، در چندین مصاحبه خود گفته است بسیاری از موسیقی‌های پاپ ارزشی ندارند. او ضمن اشاره به این موضوع در گفت‌وگو با خبرآنلاین، به بیان این موضوع پرداخت که هیچ وقت مخالف موسیقی پاپ نبوده است؛ اما همیشه مخالف موسیقی بد است و باور دارد که در همه سبک‌ها موسیقی ضعیف هم پیدا می‌شود.

کامکار با بیان نام چند خواننده و تحسین موسیقی و صدای آنها، علاقه خود به موسیقی پاپ را نشان داد و درباره عدم مخالفتش با موسیقی پاپ گفت: «من هیچ وقت نگفتم موسیقی پاپ بد است یا مخالف آن هستم من صدای محسن چاوشی و رضا صادقی را تحسین می‌کنم و به آنها گوش می‌کنم و معتقدم بسیار صدای زیبایی دارند. همینطور ترانه‌هایی که در موسیقی‌شان استفاده می‌کنند مخصوصا محسن چاوشی که از اشعار مولانا استفاده می‌کند، برای من بسیار زیبا و دلچسب است. اما یک‌سری دیگر از افراد هستند که محتویاتی بی معنی را داخل ترانه خود می‌ریزند و فکر می‌کنند موسیقی زیبایی هم خوانده‌اند. همان‌طور که گفتم در همه جا خوب و بد پیدا می‌شود و با تمام این شرایط من هیچ وقت مخالف موسیقی پاپ نبوده‌ام.»

او ادامه داد: «یک زمانی فکر می‌کردند من با موسیقی پاپ مخالفم، در حالی که هیچ‌گاه این‌گونه نبوده است و من هیچگاه چنین ادعایی نداشته‌ام. ممکن است در موسیقی سنتی، کار بد هم پیدا شود، اثر عالی هم پیدا شود و همین‌طور در دیگر سبک‌ها. برای همین من سبکی را بد نمی‌دانم، اما در هر سبکی، آثاری را بد می‌دانم که از نظر موسیقی و کلام ضعیف و بد باشند.»

متن کامل گفتگو با ارسلان کامکار را بخوانید

۵۷۲۴۵

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، تازه‌ترین ارکستر ملی ایران در آستانه فرا رسیدن سالروز تولد حضرت عیسی مسیح (ع) و سال نو میلادی، روز بیست و هشتم آذر با اجرای پروژه «شب موسیقی ارمنی» به رهبری مهمان رازمیک اوحانیان در تالار وحدت تهران برگزار شد.

در این اجرا که در آستانه سال نو میلادی میزبان مخاطبان بود آثاری از کمیتاس، خاچاطوریان، آودیسیان و لوریس چکناواریان نواخته شد. این در حالی است که ساموئل گالستیان سولیست آواز فولکلور، واهان بادالیان سولیست آواز کلاسیک، سارو بغوسیان نوازنده دودوک این کنسرت را تشکیل می‌دادند. بو سرکیسیان اسقف اعظم ارامنه، آرتاشس تومانیان سفیر تام‌الاختیار ارمنستان در ایران و مهدی افضلی مدیر بنیاد رودکی از مهمانان ویژه این کنسرت بودند.

«سوئیت آرارات / برگرفته از داستان حضرت نوح» به آهنگسازی لوریس چکناواریان، قطعاتی از «باله گایانه / والس» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان، «حرکات کلاسیک» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان، «تنها آوای موسیقی باقی ماند» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی آلکسه حکیمیان، «دیدار» با تک خوانی واهان بادالیان و آهنگسازی لوریس چکناواریان، «رویای شیرین» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی گوسان آشوت، «ملودی فولکلوریک آرزو» با آهنگسازی خاچاطور آودیسیان، «ملودی فولکلوریک نخ ریسی»، نوازندگی قانون مژگان محمد حسینی و آهنگسازی خاچاطور آودیسیان، «قطعاتی از باله گایانه / لزگینکا» به آهنگسازی آرام خاچاطوریان و «والس» به آهنگسازی لوریس چکناواریان آثاری بودند که در بخش اول کنسرت پیش روی مخاطبان قرار گرفت.

طی اجرای قطعات رازمیک اوحانیان توضیحات تخصصی درباره هر کدام از قطعات را به تماشاگران ارائه می‌داد.

۲۵۸۲۵۸

در بخش دوم کنسرت نیز که اولین نوبت آن در بعداز ظهر روز پنجشنبه بیست و هشتم آذر ماه نیز میزبان تماشاگران بود، «ملودی های فولکلور ارمنی برای سازهای زهی / آسمان ابری» به آهنگسازی کمیتاس، «آوازهای روستایی» با تک خوانی واهان بادالیان و آهنگسازی کمیتاس، «ملودی های فولکلور ارمنی برای سازهای زهی / اجمیاذین» به آهنگسازی کمیتاس، «قهر و دوری» با تک خوانی ساموئل گالستیان و آهنگسازی گوسان شاهن، «دوئت / درنا» به آهنگسازی استپان جرباشیان، «نوکتورن»، نوازندگی پیانو آلوین آوانسیان و آهنگسازی آرنو باباجانیان، «سوئیت های عاشقانه» به آهنگسازی لوریس چکناواریان و «ایران» به آهنگسازی لوریس چکناواریان برای مخاطبان اجرا شد.

مازیار ظهیرالدینی (کنسرت مایستر)، آرمین قضاتی، رائین نورانی، علیرضا خلج اسماعیلی، بهراد سوخکیان، آذین نصرتی، رمیصا نفیسی، هلیا محمدولی، سبا علیمحمدی، بردیا طراحی نوازندگان ویولن یک، سانوا عندلیبی، آرش جامع، مونا لواسانی، بهنام آقاجانیان، نگین سمایی، محمدرضا نامجو، بهروز گلکار، فاطمه اسدی، نوشین معتمدی نوازندگان ویولن دو، هومن اتابکی، همایون هاشم‌زاده، پیمان ابولحسنی، اشکان نظر، آریان زمانی، جاوید پناهی نوازندگان آلتو، محمد حسین غریبی، ارسلان علیزاده، علی آقاجانی، پروشات زند آیین، سینا آذرآباد، مسعود فیروزی نژاد، غزاله شیرازی، مونا ایمانی نوازندگان ویولنسل، سروش کاکاوند، انوشا مصطفایی، محمد هادی اسماعیلی، محمد علیزاده نوازندگان کنترباس، شقایق صادقیان، روشنک نوشی نوازندگان فلوت، حسام صدفی‌نژاد، فربد هوشنگی نوازندگان ابوا، سایوری شفیعی، محمد ملک لی نوازندگان کلارینت، فرشاد محمدی، امیر ملکی زاده نوازندگان فاگوت، فرشاد شیخی، سیامک میردادیان، فاطمه یوسفی‌نژاد، آرش رضویان نوازندگان هورن، علیرضا میرآقا، شایان هاتف نوازندگان ترومپت، سپهر عباسی، مهدی اردمه نوازندگان ترومبون، بابک میردادیان نوازنده توبا، محمدرضا پناهی نژاد نوازنده تیمپانی، عرفان فرشی زاده، ماهان ببری، زهرا صبری نوازندگان سازهای ضربی، آلوین آوانسیان نوازنده پیانو، شمیم مینو نوازنده هارپ، علیرضا راد نوازنده گیتار، آرش احمدی نوازنده گیتار، مسیح تحویلداری، صبا طبخی، مهسا لواسانی، مسعود آذین نوازندگان تار، مژگان محمد حسینی نوازنده قانون، علی عابدین نوازنده سنتور گروه نوازندگان تازه‌ترین کنسرت ارکستر ملی ایران را تشکیل می‌دادند.

افیک متوسیان، پریا رباط سرپوشی، الهه موسوی، شهرزاد اصلانی، آذین فولادوند، سپیده عین افشار، سمیه خواسته، فریبا آسوده، هستی خمان (سوپرانو)، تینا حیدری، سالومه سید کشمیری، فهیمه قنبری، سمیرا اصولی، نهال فلاحتی، کیانوش بابادی، یگانه محمدلو، وحید میرزمانی (آلتو)، میلاد بیکدل لو، حسین عطری، علیرضا ترکمان، شاهین اکبرپور، امیر یوسفی‌ها، فرزین مهاجر تهرانی (تنور)، کاوه رمضانزاده، الیاس بهشتیان، بهرام الله وردی، سید پیام حسینی، علیرضا عبادی، افشین گنجی، اوژن زارع (باس) نیز اعضای گروه کُر را تشکیل می‌دادند.

حسن سهرابی معاون تولید هنر و آموزش، معصومه سعیدی مدیر داخلی ارکستر، نرگس میردادیان مسئول نت و آرشیو، فاطمه خسروی متصدی کتابخانه ارکستر، واحد خدا پرست و محسن ایلکا پشتیبانی و چیدمان ارکستر هم ترکیب گروه اجرایی کنسرت شب گذشته ارکستر ملی را تشکیل می‌دادند.

 ناصر نه تنها یک خواننده و آهنگساز، بلکه یک انسان واقعی بود که معنای زندگی و انسانیت را به درستی درک کرده بود.

بسیاری معتقدند که من، در پیشرفت ناصر نقش داشته‌ام اما واقعیت این است که ناصر، به قدری هنرمند بود که نیازی نداشت از من کمک بگیرد. در بندرعباس، استاد بزرگی چون ابراهیم منصفی حضور داشت که ترانه‌های بومی و حتی ترانه‌های فارسی او به قدری شهرت داشتند که تمام ایران خواهان شنیدن آن موسیقی‌ها بودند. استاد ابراهیم منصفی، یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان نه تنها ایران، بلکه جهان بود. ناصر هم در کنار همچین فردی، هنر خودش را ادامه می‌داد و منصفی هم بیش‌تر از هر چیزی ناصر و هنرش را دوست داشت. ناصر خیلی از من کمک نمی‌گرفت، دلیلش هم مشخص است، زمانی که یک نفر کنار همچین فردی رشد می‌کند، دیگر به کمک کسی احتیاج ندارد.

ناصر در شهر خودش بسیار شهرت داشت. بعد از آشنایی از او خواهش کردم که به تهران بیاید. قبل از این‌که به خود ناصر موضوع تهران آمدنش را بگویم، با چند نفر صحبت کردم و آن‌ها بسیار از این موضوع استقبال کردند چرا که از نظرشان، ناصر عبداللهی، یک هنرمند برجسته، توانمند و بزرگ بود. به ناصرهم موضوع را گفتم و پذیرفت، به تهران آمد و هنر خودش را به رخ همه کشید. چندین قطعه خواند و آن موسیقی‌‍‌ها تبدیل به یک آلبوم شدند.

شگفتی‌هایی که در بافت موسیقی‌ منطقه خودش بود و در تفاوتی که در ساخت آن‌ها ایجاد می کرد، او را تبدیل به یک موسیقی‌دان برجسته کرد. اولین بار ترانه «بهار بهار» را تورج شعبانخانی خواند، بعدها ناصر به من گفت من هم می‌خواهم این ترانه را بخوانم شما اجازه می‌دهید؟ به او گفتم تورج یک‌بار این ترانه را خوانده است، برای چه می‌خواهی دوباره آن را بخوانی؟ در پاسخ گفت «من یک حس خوبی نسبت به این ترانه دارم، انگار در روح و جان من رخنه کرده است، شما اجازه دهید من بخوانم تضمین می‌کنم که پشیمان نمی‌شوید!»

من ناصرا را می‌شناختم و می‌دانستم به قدری مهارت دارد که هیچ گاه پشیمان نخواهم شد، پذیرفتم، او ترانه را مجدد خواند و من هیچگاه بابت این اعتماد پشیمان نشدم. اما چند روزی است که دائم در حال افسوس خوردنم که چرا هم تورج شعبانخانی و هم ناصر عبداللهی که روی ترانه من خواندند، حالا در قید حیات نیستند.

هر دو عزیز در ماه آذر در گذشتند و «بهار بهار» من تبدیل به یک پاییز خزان‌زده شد که دیگر هیچ‌گاه بهاری نخواهد داشت. خداوند هر دو آن‌ها و تمام کسانی را که به موسیقی و فرهنگ این کشور خدمت کردند، بیامرزد.

*یادداشت شفاهی به مناسبت ۲۹ آذر، سالروز درگذشت ناصر عبداللهی

۵۷۲۴۵

رافائل میناسکانیان نوازنده پیشکسوت پیانو در حالی شامگاه چهارشنبه بیست و هفتم مهر تازه ترین کنسرت خود را در تالار وحدت تهران برگزار کرد که مخاطبان این هنرمند، هفتاد و هشتمین سالروز تولد او را با اعطای نشان درجه یک هنری شورای ارزشیابی هنرمندان و نویسندگان کشور جشن گرفتند. در این اجرا که پیام پهلوانیان مدرس پیانوی دانشگاه دتمولد آلمان به عنوان نوازنده مهمان پیانو حضور داشت آثاری از باخ، برامس، بتهوون، شوبرت را برای مخاطبان اجرا کرد.

شهرمین مهدی زاده، مدیر برگزاری کنسرت پس از پایان اجرا در حالی که رافائل میناسکانیان در حال خداحافظی از مخاطبان بود، روی صحنه آمد و با اهدای یک دسته گل از حاضران در تالار وحدت خواست تا دقایقی را روی صندلی‌های خود بنشینند.

او پس از نمایش یک فیلم کوتاه چند دقیقه از مصاحبه استاد میناسکانیان خطاب به تماشاگران گفت: «استاد رافائل میناسکانیان به هیچ وجه از سورپرایز و غافلگیری خوشش نمی‌آید ولی ما مجبور شدیم تا این برنامه را اجرا کنیم و گرچه می‌دانیم استاد، هنرمند شهرت گریزی هستند اما حقیقت این است که بنده و همسرم در این موسسه‌ای که این کنسرت را برگزار کرد دوست داشتیم شرایطی را فراهم کنیم که در شب تولد استاد با حمایت دوستان وزارت ارشاد که در اجرای این غافلگیری همراه ما بودند، بالاترین نشان و درجه موسیقی کشور به این هنرمند ارزنده اهدا شود و امشب بسیار خوشحالیم که در شب تولد او نشان درجه یک هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تقدیم استاد رافائل میناسکانیان می‌شود.

سید محمد طباطبایی مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رییس شورای ارزشیابی هنرمندان کشور نیز در این برنامه گفت: «بنده اینجا به نمایندگی از آقای صالحی حضور دارم. البته این نکته را هم بگویم که عالی‌ترین نشان هنری کشور قطعا با نام بزرگانی چون استاد میناسکانیان است که دارای اعتبار می‌شود و ما بسیار خوشحالیم که این نشان در شب تولد این هنرمند و بدون درخواست ایشان تقدیم می‌شود. قطعا این برای ما سعادت است که در چنین شبی این نشان را تقدیم استاد کنیم.»

محمداله یاری مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این مراسم گفت: «قطعا این نشان وقتی در دست هنرمندانی چون استاد میناسکانیان قرار می‌گیرد، ارج و قرب پیدا می‌کند و من بسیار خوشحالم چنین اتفاق مبارکی در شب تولد ایشان انجام گرفته است.»

رافائل میناسکانیان نیز باقدردانی از برگزار کنندگان این مراسم مختصر بیان کرد: «من در حالت شوک هستم و اصلا نمی‌دانم چه بگویم فقط از همه دوستان برگزار کننده این کنسرت و آقایان مدیر در وزارت ارشاد بابت این اقدام تشکر می‌کنم. هرچند نه انتظار و نه لیاقت دریافت چنین نشانی را دارم اما بازهم از همه شما عزیزان قدردانی ویژه می‌کنم.»

استاد میناسکانیان از جمله هنرمندان شناخته شده موسیقی کشورمان است که در جوانی نزد کارل اولریش اشنابل و ایلونا کابوس به تکمیل و فراگیری دانش موسیقی و نوازندگی پیانو پرداخت و تحصیلات خود را در مدرسه جولیارد نیویورک ادامه داد. این نوازنده پیانو علاوه بر اجرای کنسرت، به تدریس نوازندگی پیانو در پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر مشغول بوده است.

۲۴۱۲۴۵

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، هامان وافری با انتشار بخشی از کلیپ ویدئوی «تیغ و ترانه» در صفحه اینستاگرام خود، از تاخیر در رونمایی آلبوم تا نیمه نخست اسفند خبر داد. او با اشاره به این تاخیر ناخواسته، از این فرصت برای تکمیل پروژه‌های تصویری با همکاری کارگردانان موفق سینما یاد کرده است.

این آلبوم که پیشتر قرار بود در پاییز ۹۸ رونمایی شود، مجموعه‌ای صوتی و تصویری، شامل ۱۰ قطعه موسیقی و ۴ کلیپِ ترانه‌های «کافه»، «تیغ و ترانه»، «سفر»، «پرواز آخرعقاب» است. محمدرضا چراغعلی، ساخت و تنظیم موسیقی این آلبوم را برعهده داشته و ترانه‌ها از سروده‌های هامان وافری است.

 هامان که از خوانندگان سبک پاپ- کلاسیک است، آواز را زیر نظر اساتید خود محمد نوری و پری زنگنه آموخت. او سال ۱۳۸۱ نخستین آلبومش با عنوان «ماهی سیاه» را منتشر کرد.

۵۷۲۴۵

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بخشی از شرکت‌کنندگان در این کنسرت کارگران شرکت گروه ملی فولاد اهواز و خانواده‌های‌شان بودند که سال قبل مهدی یراحی و گروهش، با پوشیدن لباس آنها به دفاع از حقوق نادیده گرفته شده این گروه در اوج سانسور خبری پرداخت.
مهمانان دیگر این کنسرت،  بچه‌های کار جمعیت امام علی(ع)، بچه‌های بی‌سرپرست و بدسرپرست موسسه طلوع مهرآفرینان، کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و خانواده‌های‌شان، کارگران شرکت لوله‌سازی، کارگران شهرداری کوت عبدالله و اهالی منطقه زویه اهواز بودند که تا به حال امکان شرکت در هیچ کنسرتی از جمله کنسرت  خواننده همشهری محبوب‌شان را نداشتند.در این اجرا که  با استقبال شدید مهمانانش از تمام ترانه‌ها به‌خصوص ترانه‌های اجتماعی مثل «خاک»، «سرسام» و ترانه‌های عربی مثل «حیّک»، «فوق النخل» روبه‌رو شد، هر دسته از مهمانان این کنسرت جداگانه معرفی شدند و  مورد تشویق قرار گرفتند. 

مهدی یراحی  در  این کنسرت خیریه که بدون هیچ اعلام عمومی و خودنمایی برگزار می‌شد گفت: «در جایی ایستاده‌ایم که  اگر واکنش نشان ندهی می‌شوی بی‌تفاوت و بی‌درد، اگر یک بار حمایت کنی اسمش می‌شود شعار و اگر چندبار و پیوسته حمایت کنی می‌شود شوآف، اما من می‌گویم در چنین شرایطی آدم باید به ندای قلب خود گوش بسپارد و ببیند حالش چطور بهتر است و به قضاوت‌های غالب و مغلوب جریان‌های مختلف توجه نکند.»

این کنسرت بعد از سولداوت شدن سه سانس پیاپی در مدت زمان کمتر از ۲۴ ساعت، یک سانس از این کنسرت را به خانواده‌های محروم هدیه کرد و به اجرای این کنسرت خیریه پرداخت و با خواندن بسیاری از ترانه‌های درخواستی، توانست شبی به یاد ماندنی را برای حاضرین در سالن رقم بزند.

۲۵۸۲۵۸

بخش‌هایی از گفتگو با تورج شعبانخانی را مرور می‌کنیم.

زمان خدمت سربازی در ساری و بعد از موفقیت ترانه آدمک، آهنگ دیگری هم ساختید و برای اجرا به خواننده‌ای دادید؟
شاید باورتان نشود، در بیست‌وچهار ساعت شبانه روز ساز در بغلم بود و شعر جلوی صورتم. در حال ساختن آهنگ تازه بودم و به این نوع زندگی عادت کرده بودم. باور کرده بودم که زندگی‌ام همین است و باید این جوری باشد. زندگی‌ام تبدیل به موزیسینی شده بود که عاشق این کار است و به هیچ عنوان هم نمی‌خواهد از آن دست بکشد. حالا چه کسی می‌آمد و چه کسی نمی‌آمد، چه کسی ترانه‌ای می‌گرفت و چه کسی ترانه‌ای نمی‌گرفت. من کارم را انجام می‌دادم. عشق به کار به قدری زیاد بود که حتی دیر ازدواج کردم، دیر بچه دار شدم. شاید خواست خدا این بود و قسمتم این بود. شاید اگر انقلاب نمی‌شد، ازدواج هم نمی‌کردم. آن زمان زندگی برایم شکل دیگری بود.

تمام وقت‌تان را به موسیقی اختصاص داده بودید؟
بله. اگر انقلاب رخ نمی‌داد شاید همه چیز شکل دیگری به خودش می‌گرفت. در هر صورت، خوشحالم که این همه وقت برای کار آهنگسازی گذاشتم و احساس پشیمانی نمی‌کنم.

پایان خدمت سربازی و بازگشت همیشگی به تهران از ساری، مصادف با مشهور شدنتان بود.
به تهران که برگشتم، زمان شروع کار بود. تلویزیون کارش را شروع کرده بود و هفته‌ای دو روز به آن جا می‌رفتم. استاد حنانه آنجا تدریس می‌کرد. زندگی‌ام تبدیل به آن نوازنده‌ای شد که شب و روز درگیر است. طوری بود که شب‌ها ساعت چهار تازه می‌خوابیدم. هفت و نیم صبح هم بیدار می‌شدم تا کار را شروع کنم. در کل، سه ساعت و نیم می‌خوابیدم. اول صبح باید سر کلاس درس دانشگاه حاضر می‌شدم. برای یک سالی به خودم فشار آوردم. اما دیدم نمی‌شود به این شکل ادامه داد یا باید این راه را بروم یا آن راه را. زمانی که انصراف دادم و تحصیل را کنار گذاشتم و مشغول کار حرفه‌ای آهنگسازی شدم، دیگر معلوم است که زندگی حرفه‌ای یک آهنگساز چگونه است. زندگی‌ام تبدیل شد به یک زندگی هنری که دیگر شبیه زندگی آدم‌های معمولی نبود. کار آهنگسازی شروع شده بود و باید دانه دانه به هنرمندان معروف یا تازه وارد، کار می‌دادم. حتماً از خوانندگان تازه کار تست می‌گرفتم. در حقیقت، از همان ابتدای کار کمی سختگیر بودم. بارها از من پرسیده شد چرا با فلانی یا فلانی کار نمی‌کنم. از ابتدا عقیده‌ام بر این بود که آدم باید خط مشخصی داشته باشد و کسانی را انتخاب کند که به سبک کار او می‌خورند. کسانی را برای کار انتخاب می‌کردم که باور داشتم می‌توانند کارهای مرا انجام دهند و توانایی اجرا و خواندن ملودی‌های مرا دارند.

یعنی با آن نوع کار راحت بودند؟
بله، راحت باشند. سعی‌ام بر این بود که کار را برایشان آسان کنم، زیرا افرادی که وارد این کار می‌شدند در آن ماندگار شده و در این حرفه می‌ماندند. بحث فقط توانایی‌های اجرا نیست. بحث مخارج هم هست. خواننده‌ای که می‌خواهد حرفه‌ای شود، حتماً باید روزی یکی دو ساعت بخواند تا صدایش جا بیفتد. این کار کمک می‌کند تا صدایش برای مردم و شنوندگان تثبیت شود. خواندن کار ساده و راحتی نیست. کار کردن زیاد می‌خواهد و تلاش و ممارست. زحمت زیادی می‌طلبد و بسیار بسیار کار سختی است. خیلی‌ها از من در این رابطه می‌پرسند. ممکن است شروع آن جذاب باشد. اما وقتی کسی به‌صورت حرفه‌ای در آن افتاده و درگیر می‌شود، باید تلاش بسیار زیادی به خرج دهد. چنین کسی باید خودش را حفظ کند، زیرا بالا آمدن مهم نیست. نکته مهم و اصلی این است که بتواند خودش و موقعیتش را حفظ کند. هم موقعیتش را و هم شخصیتش را.

بجز دو آهنگی که برای فریدون فروغی ساختید که او را تبدیل به خواننده معروفی کرد، آهنگ دیگری هم ساختید؟

نرگس کیانی: در آستانه کریسمس و سال نو میلادی هستیم؛ جشن و مناسبتی که اگرچه با چند روز فاصله و کمی تفاوت، ارمنی‌های ایران هم آن را برگزار می‌کنند. ارمنی‌ها، چند هزاره است که با ایران ارتباطات فرهنگی دارند و چند قرن است که جمعیت زیادی از آنان، شهروند کشور ما به شمار می‌آیند.

ارمنی‌های ایران، نقشی بزرگ و مهم در تاریخ هنر معاصر کشور ما داشته و دارند که این اثرگذاری در موسیقی کلاسیک بسیار پُر رنگ‌تر است. لوون گریگوریان، روبیک گریگوریان، نیکول گالاندریان، امانوئل ملیک اصلانیان، روبن گریگوریان، لوریس چکناواریان، لودویگ بازیل، واروژ هاخباندیان، ساتنیک آقابابیان، هامبارسوم گریگوریان، رافائل میناسکانیان و … از جمله موسیقی‌دانان ارمنی ایران هستند.

به مناسبت سال نو میلادی، ارکستر ملی ایران، برنامه‌ای را با نام «شب موسیقی ارمنی» تدارک دیده است که با رهبری رازمیک اوحانیان، پنجشنبه ۲۸ آذر در تالار وحدت روی صحنه می‌رود. در این برنامه، آثاری از کمیتاس، خاچاطوریان، آودیسیان و چکناواریان، موسیقی‌دانان ارمنستان و ایران نواخته خواهد شد.

در این اجرا، دو خواننده و یک نوازنده مهمان از ارمنستان نیز ارکستر ملی ایران را همراهی می‌کنند؛ ساموئل گالستیان (سولیست آواز فولکلور) و واهان بادالیان (سولیست آواز کلاسیک) در کنار سارو بغوسیان (سولیست دودوک).

پروژه‌ای که برای نخستین بار در ایران برگزار می‌شود 

رازمیک اوحانیان، رهبر کُر ارکستر سمفونیک تهران که در اجرای «شب موسیقی ارمنی» به عنوان رهبر ارکستر ملی ایران روی صحنه تالار وحدت می‌رود، در خصوص برگزاری این پروژه برای نخستین بار گفت: «این برنامه به پیشنهاد بنیاد فرهنگی هنری رودکی انجام می‌شود و نخستین بار است که در ایران، حداقل تا آن جا که من در خاطر دارم، چنین پروژه‌ای برگزار می‌شود. من از بابت رخ دادن این اتفاق بسیار خوشحالم و افتخار می‌کنم که رهبری ارکستر ملی ایران در این شب بر عهده‌ام است.»

نوازندگان ارکستر ملی بااستعدادند و مانند مسابقاتی که به عنوان مثال برای تیم ملی فوتبال تدارک دیده می‌شود، باید موقعیت‌هایی پیش بیاید تا آن‌ها نیز با حریفان مختلف مسابقه دهند و تغییر ژانری را که در «شب موسیقی ارمنی» پیش می‌آید، می‌توان این گونه تعبیر کرد

اوحانیان که در سال ۹۶ موفق به کسب نشان برجسته هنری ارمنستان به نام «موسس خورناتسی» (فیلسوف و تاریخ‌شناس ارمنی) از طرف رئیس‌جمهور وقت این کشور شد در مورد آثاری که در «شب موسیقی ارمنی» اجرا خواهد شد، توضیح داد: «در این شب شاهد اجرای آثاری از کمیتاس، خاچاطوریان، آودیسیان و چکناواریان خواهیم بود.»

آهنگساز ارمنی که شبیه فردوسی است

او ادامه داد: «برنامه «شب موسیقی ارمنی» می‌بایست شامل ژانرهای مختلف موسیقی ارمنی باشد، چون یکی از اهداف آن شناساندن موسیقی ارکسترال، آوازی و فولکلور ارمنی به مدعوین و از جمله ارامنه‌ای است که به تالار وحدت می‌آیند، کسانی که تا به‌حال در این تالار شاهد اجرای این آثار با حضور ارکستر نبوده‌اند. به همین دلیل تلاش ما این بود که از همه سبک‌های مختلف نمونه‌ای داشته باشیم.»

این رهبر ارکستر توضیح داد: «یکی از سبک‌های مهم که در «شب موسیقی ارمنی»، شاهد خواهید بود حاصل اجرای آثار کمیتاس است. کمیتاس یکی از آهنگسازان پایه‌گذار موسیقی فولکلور ارمنی بوده که این قطعات را با زحماتی بسیار زیاد جمع‌آوری کرده است و ما او را به عنوان پایه‌گذار موسیقی کلاسیک ارمنی نیز می‌شناسیم. اگر بخواهم نمونه بیاورم کاری که او کرد در حد و اندازه فردوسی بود که اثرش پایه‌ای برای شعر کلاسیک ایرانی شد، کمیتاس نیز به همین شکل پایه‌گذار موسیقی فولکلور ارمنی و پلی میان موسیقی فولکلور و کلاسیک است. بعدها آهنگسازان بزرگی چون آرام خاچاطوریان و خاچاطور آودیسیان بر همین اساس و بر پایه‌های مستحکمی که کمیتاس ایجاد کرد به کار خود ادامه دادند. »

تقدیری ویژه از لوریس چکناواریان

اوحانیان که دارای نشان درجه یک هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هست، در مورد اجرای آثار لوریس چکناواریان در این شب گفت: «حمایت‌کننده و کسی که ناظر بر این اجراست، لوریس چکناواریان است. او استاد رهبری من در کنسرواتوار ایروان بود و من در حقیقت می‌خواهم دینم را به ایشان ادا کنم. در آن شب، قطعاتی بسیار زیبا از استاد چکناواریان به عنوان آهنگساز معاصر ایرانی- ارمنی با حضور خودشان اجرا خواهد شد و اگر بتوانم حتما باید در حضور همه افرادی که حاضرند، به عنوان شاگرد چکناواریان تقدیر ویژه‌ای از ایشان انجام دهم و شبی خوب را رقم بزنم.»

چالشی جدید برای ارکستر ملی ایران

این موسیقی‌دان در خصوص این‌که پیش‌تر به عنوان رهبر گروه کُر با ارکسترها همکاری داشته است و اکنون به عنوان رهبر ارکستر ملی ایران روی صحنه می‌رود، توضیح داد: «کار اصلی من رهبری ارکستر است و هم در ارمنستان و هم در ایران چندین بار به دعوت برگزارکنندگان دوره‌های پیشین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر همراه با ارکستر زهی کمیتاس در صحنه تالار وحدت حاضر شده‌ام. زمانی که به عنوان رهبر مهمان برای هدایت ارکستر ملی ایران از من دعوت شد، این فرصت را مغتنم شمردم و با کمال میل قبول کردم. ما کارهای بسیار زیبای فولکلور ارمنی را اجرا خواهیم کرد، آثاری که با سازهای سنتی از جمله قانون و تار اجرا می‌شوند و با توجه به این که ارکستر ملی ایران شامل این سازها نیز هست، اجرای این آثار با همراهی این ارکستر بسیار مناسب است.»

همان‌طور که در ایران، قومیت‌های مختلف در هنرهای متفاوت مثل شعر، نقاشی، عکاسی، بافتن فرش یا کار روی فلزات پیشرفت کردند، ارامنه در موسیقی ایران نقش مهم داشتند

او که از جمله خدمات ارزنده‌اش می‌توان به جمع‌آوری آواهای ملی ایرانی و ارمنی، اجراهای متعدد، شناساندن فرهنگ ایران و ارمنستان در عرصه‌های جهانی و تنظیم ماندگار موسیقی دو کشور، اشاره کرد در مورد وضعیت ارکستر ملی ایران در غیاب رهبری دائم بعد از خداحافظی فریدون شهبازیان در اسفند ۹۷، گفت: «همگی نوازندگان ما بسیار بااستعدادند و مانند مسابقاتی که به عنوان مثال برای تیم ملی فوتبال تدارک دیده می‌شود، باید موقعیت‌هایی پیش بیاید تا آن‌ها نیز با حریفان مختلف مسابقه دهند و تغییر ژانری را که در «شب موسیقی ارمنی» پیش می‌آید می‌توان این گونه تعبیر کرد. در این شب شاهد اجرای قطعات کلاسیک مانند «باله گایانه» و «والس» از سوئیت «ماسکاراد» خاچاطوریان یا سوئیت «آرارات» چکناواریان که کاری کلاسیک و شامل ریتم‌های شکسته و ترکیبی است خواهید بود که معتقدم ارکستر ملی ایران به خوبی از پس اجرای آن‌ها برخواهد آمد. تجربه ژانری جدید با حضور رهبری جدید از نظر من اتفاقی خوب است و امیدوارم با تمرینات مستمر بتوانیم در شب ۲۸ آذر شاهد اجرایی خوب باشیم.»

اوحانیان در مورد حضور ساموئل گالستیان (سولیست آواز فولکلور) و واهان بادالیان (سولیست آواز کلاسیک) در کنار سارو بغوسیان (سولیست دودوک) در این اجرا توضیح داد: «تمرینات ما حدودا دو هفته است که آغاز شده است و سه خواننده مهمان از ارمنستان نیز به ما خواهند پیوست. ساموئل گالستیان پروفسور آوازهای فولکلور در کنسرواتوار ایروانند و کارهای کلاسیک‌مان توسط یکی از خوانندگان خوب اپرای ایروان به نام واهان بادالیان خوانده می‌شود و برای این که در آن شب شاهد رنگ و بویی از موسیقی ارمنی باشیم با توجه به این که هر فرهنگی ساز منحصر به فرد خود را دارد از سارو بغوسیان دعوت کرده‌ایم که نوازنده دودوک است و ملودی‌های زیبایی را اجرا خواهد کرد.»

خدمات ارمنی‌ها به موسیقی کلاسیک ایران

این مدرس و پژوهشگر موسیقی در پاسخ به این سوال که خدمات ارامنه به موسیقی ایران را چگونه ارزیابی می‌کند و در خصوص این نقل قول که ایرانیان موسیقی کلاسیک را مدیون ارامنه هستند، چگونه می‌اندیشد هم گفت: «چیزی که در این باره نخست باید به آن اشاره کرد، این است که ارامنه هم ایرانی هستند و هیچ فرقی در این میان وجود ندارد. همان‌طور که در ایران قومیت‌های مختلف در کاری پیشرفت کردند، به عنوان مثال در بافتن فرش یا کار روی فلزاتی چون ورقه‌های مس و قلع، ارامنه نیز پیشرفت بسیاری در موسیقی داشتند. از نظر من ایرانیان فارسی‌زبان در ادبیات بسیار پیش رفتند و شاعران بزرگی به جهان معرفی کردند و در موسیقی ملی و سنتی نیز همچنین، در کنار آن‌ها، ارامنه هم در موسیقی کلاسیک پیشرفت بسیاری داشتند. در میان ارامنه هر خانواده‌ای باید پیانویی در خانه می‌داشت و به مدد همین دید، در موسیقی کلاسیک جایگاهی ویژه یافتند و پیشرفت بسیار کردند. ما آهنگسازان بسیاری داشته‌ایم از جمله روبیک گریگوریان که می‌توان پایه‌گذار موسیقی کُرال ایران نامیدش. گریگوریان نیز مانند کمیتاس با گشتن در روستاها و جاهای دورافتاده به جمع‌آوری و تنظیم موسیقی‌ای پرداخت که سینه به سینه منتقل شده بود و با تنظیم آن‌ها برای گروه کُر به کتاب تبدیل‌شان کرد.»

۵۷۵۷