برچسب: فرهنگ گردشگری

به گزارش خبرنگار مهر، ویروس کرونا برای گردشگری کشور چین یک معضل شد چه در بحث ورود گردشگر به این کشور و چه در حوزه خروج گردشگرانی که همیشه کشورها، خواهان جذب آنها بودند به خصوص در ایام جشن سال نوی چینی اما حالا دیگر همه از آنها می‌ترسند. حتی اگر از نزدیکی شهر ووهان چین هم رد نشده باشند بازهم هر گردشگر چینی در هر جایی به نظر عوام مردم حامل ویروس کروناست تا جایی که اکنون به خیلی از مردم چین برخورده و موجب ناراحتی آنها شده است. بسیاری از این افراد هشتگ «من ویروس نیستم» را برای نشان دادن اعتراض خود به مردم جهان ایجاد کرده‌اند.

در ایران نیز گاهی با گردشگرانی که تا همین چند وقت پیش برای جذب آنها عزمی جزم شده بود و برای سال نوی آنها برنامه‌ریزی‌ها صورت گرفته بود، برخوردهای فردی متعددی می‌شود. برخوردهایی که ناراحتی آنها و نارضایتی برخی از راهنمایان ایرانی آنها را در پی دارد.

ترس از همه گردشگران چینی بی مورد است

در این زمینه احمد راستین یکی از راهنمایان گردشگری به خبرنگار مهر درباره رفتارهایی که با گردشگران چینی می‌شود، این طور توضیح می‌دهد: همراه با گردشگران چینی که مدتها قبل به ایران آمده‌اند به مراکز گردشگری و یا موزه‌ها می‌رویم اما با برخورد نامناسب مسئولان آن اماکن مواجه می‌شویم به عنوان مثال وقتی به موزه می‌رویم کارکنان موزه و راهنمایان نزدیک گردشگران نمی‌شوند و یا از ما می‌خواهند که مدت بازدید را کوتاه کنیم گاهی با وسواس به آنها نگاه‌های توهین آمیز می‌کنند انگار که هر کجا آنها می‌روند را باید ضدعفونی کنند چون حامل ویروس کشنده هستند. بعضاً دیده شده که راهنمایان موزه‌ها از راه دور با ماسک و دستکش برای گروه چینی توضیح می‌دهند. این رفتارها بسیاری از گردشگران چینی را ناراحت می‌کند. آنها می‌گویند اگر ویروس داشتیم دولت ایران ویزای ورود به ما نمی‌داد. درست هم می‌گویند ما نباید آنها را با این رفتارها دلخور کرده و باعث شویم بار آخری باشد که به ایران می آیند.

او می‌گوید: در یکی از موزه‌ها کاغذ چسبانده و نوشته‌اند که گردشگران چینی باید با ماسک و دستکش وارد شوند. یک بار دیدم گروه دانش آموزی را بیرون موزه نگه داشتند تا بازدید چینی‌ها تمام شود شاید چینی‌ها متوجه زبان ما نشوند ولی حتماً می‌فهمند این رفتارها برای چیست.

یکی از کارکنان موزه‌های تهران به خبرنگار مهر می‌گوید: ما از چینی‌ها می‌ترسیم. آمار مرگ و میر ناشی از ویروس کرونا بیشتر می‌شود و این نگرانی هم در ما وجود دارد. به خصوص پس از آنکه گفته شد یک مورد مشکوک در ایران شناسایی شده است. ضمن اینکه ما هر چند روز شاهد حضور تور گردشگران چینی هستیم. فضای موزه‌ها بسته است و ما هم تا جایی که امکان دارد از آنها فاصله می‌گیریم. بسیاری از آنها در فرهنگ شأن است که آب دهان و بینی خود را درون سطل می‌ریزند ما تنفر از این رفتار را به آنها نشان می‌دهیم چون از ترس شیوع ویروس می‌ترسیم.

برخی از راهنمایان گردشگری یکی از دلخوری‌ها خود را هنگام ورود به موزه‌ها اعلام می‌کنند و می‌گویند که فضای بسته موزه‌ها موجب می‌شود تا راهنمایان و کارکنان موزه‌ها با گردشگران تور ما برخورد خوبی نداشته باشند. در این باره، شهربانو جهان آرایی مدیر موزه آبگینه به خبرنگار مهر توضیح می‌دهد: ما تمام تلاش خود را می‌کنیم تا موجب ناراحتی گردشگران چینی نشویم. ممکن است یک نفر چنین رفتاری داشته باشد اما نباید به حساب همه گذاشت.

به تازگی شایع شده بود که یکی دو نفر از افراد یگان حفاظت این موزه و کارمند آن مشکوک به بیماری شده که آنها را به بیمارستان انتقال داده‌اند. مدیر موزه آبگینه آن را تکذیب می‌کند و می‌گوید: کسی از کارکنان موزه دچار بیماری مشکوکی نشده است. تنها یک نفر به دلیل بیماری که همیشه با آن درگیر بود؛ چند روزی مرخصی گرفته است.

گردشگران چینی پس از غربالگری اجازه گردش دارند

محمدرضا کارگر مدیرکل موزه‌های کشور نیز در گفتگویی با خبرنگار مهر از کارکنان موزه‌های کشور می‌خواهد که رفتارهای معمولی خود را با گردشگران چینی داشته باشند او در این باره می‌گوید: ویروس کرونا مسئله‌ای شده که همه دنیا با آن درگیر هستند. دولت چین هم خروج مردم را از کشورش مدیریت می‌کند. تعدادی از افراد قبل از شیوع این ویروس به ایران آمده‌اند و افراد جدید هم تحت آزمایش غربالگری قرار می‌گیرند بعد وارد کشور می‌شوند.

وی در ادامه می‌گوید: ما تابع قوانین دولت هستیم دولت تمام مرزهای ورودی کشور را کنترل می‌کند. تا الان هم موردی در ایران گزارش نشده است. اگر در جایی یک نفر، برخوردی دارد، این رفتار فردی است و نباید به حساب همه گذاشت. ما باید جلوی این رفتارها را بگیریم. باید بدانیم که هم اکنون افرادی که در شهر ووهان زندگی می‌کنند هم اجازه خروج از این شهر را ندارند بنابراین همه چینی‌ها مبتلا به ویروس نیستند.

ما نمی‌توانیم ترس ا از بین ببریم ولی باید این موضوع را بدانیم که اگر گردشگری دچار مشکل باشد دولت ایران به او ویزا نمی‌دهد بنابراین افرادی که به ایران آمده‌اند حتماً هیچ ویروسی نداشته‌اند. به شخصه معتقدم تا زمانی که دولت اعلام عمومی نکرده ما هم نباید رفتاری خارج از عرف با این گردشگران داشته باشیم.

کارگر می‌گوید: به هیچ عنوان حق نداریم برخورد نامناسبی با گردشگران در محوطه‌های موزه‌ها و اماکن گردشگری داشته باشیم. این گردشگران از دولت ایران مجوز ورود به کشور را گرفته‌اند ما هم جزئی از دولت هستیم نمی‌توان گفت دولت به آنها ویزا داده که در ایران بگردند ولی ما مخالف آن هستیم. ما باید با گردشگران چینی مانند همه گردشگران کشورهای دیگر رفتار کنیم. این موضوع باید توسط مدیران موزه‌ها نیز مدیریت شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، محمد ابراهیم لاریجانی مدیرکل بازاریابی و تبلیغات گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی گفت: پیرو برگزاری سی‌امین اجلاس شورای برنامه‌ریزی منطقه‌ای سازمان همکاری‌های اقتصادی (ECO-RPC) در تاریخ ۲۴ تا ۲۷ دی در تهران و حضور دفتر بازاریابی و تبلیغات گردشگری در این رویداد، مصوبات بخش گردشگری و تقویم کلی رویدادهای ۲۰۲۰ سازمان مذکور اعلام شد.

وی افزود: بر اساس مصوبه مذکور معاونت گردشگری متولی برگزاری ۴ رویداد شامل: «ششمین جشنواره بین‌المللی غذای اکو – جاده ابریشم» در تاریخ ۹-۷ خرداد ۹۹، «کارگاه آموزشی آشپزی» در تاریخ ۹-۷ خرداد ۹۹، «مجمع رؤسای انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و سایر ذینفعان گردشگری اکو» ۱۱-۹ تیر ۹۹ و «سومین کنفرانس و نمایشگاه گردشگری سلامت اکو» نیز در سال پیش رو، خواهد بود.

مدیرکل بازاریابی و تبلیغات گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی در ادامه گفت:‌ در حال حاضر نشست‌های هماهنگی با مجری رویدادهای مذکور و تعیین ریز برنامه‌ها و سایر ذینفعان آغاز شده است. بر این اساس برگزاری «ششمین جشنواره بین‌المللی غذای جاده ابریشم اکو» و نیز «نشست و کارگاه آشپزی» در حاشیه آن به اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان زنجان، «مجمع رؤسای انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و سایر ذینفعان گردشگری اکو به شرکت «مادر تخصصی توسعه ایرانگردی و جهانگردی» و نیز برپایی «سومین کنفرانس و نمایشگاه گردشگری سلامت اکو» به اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران سپرده شده و تعاملات مورد نظر به منظور بهره‌مندی حداکثری از برنامه‌های پیش رو در دستور کار قرار گرفته است.

لاریجانی گفت: در بیست‌ونهمین نشست شورای برنامه‌ریزی اکو در آذرماه سال ۱۳۹۷ موضوع انتخاب پایتخت گردشگری کشورهای عضو اکو از سوی ایران پیشنهاد شده و پس از ارائه گزارش توجیهی و مکانیزم انتخاب پایتخت از میان شهرهای کشورهای عضو اکو، موضوع در نشست وزرای گردشگری اکو در شهر خجند تاجیکستان در تاریخ ۱۲-۱۱ مهرماه ۱۳۹۸ مطرح و از سوی وزرای گردشگری کشورهای عضو مورد تأیید و استقبال قرارگرفته است. در این‌نشست همچنین، شهرهای ساری و اردبیل به عنوان پایتخت گردشگری کشورهای عضو اکو در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ انتخاب گردیده است. در همین راستا، جمهوری اسلامی ایران همچنین میزبانی پنجمین نشست وزرای گردشگری و هفتمین نشست کارشناسان ارشد اکو را در سال ۲۰۲۲ همزمانی با برگزاری رویداد ساری ۲۰۲۲ میزبانی خواهد کرد.

وی در ادامه گفت: شورای برنامه‌ریزی منطقه‌ای از ارکان اصلی سازمان همکاری اقتصادی اکو به شمار می‌آید که حداقل یک‌بار در سال و قبل از اجلاس سالانه شورای وزیران تشکیل جلسه می‌دهد.این شورای برنامه‌ریزی منطقه‌ای، سیاست‌ها و راهبردهای پایه و برنامه‌های اکو را براساس رهنمودهای شورای وزیران تدوین می‌کند.

تنظیم تقویم سالانه اکو برای تصویب در شورای وزیران، بررسی فعالیت‌های اقتصادی دبیرخانه اکو، تهیه گزارش اقتصادی سالانه اکو، بررسی پیشرفت اجرای برنامه‌ها و پروژه‌های سازمان به صورت سالانه و بررسی اولویت‌های راهبرد همکاری اقتصادی به صورت هر دو سال یکبار از وظایف دیگر این شوراست.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری «شهرهای جهانی صنایع دستی» با حضور استانداران استان‌های همدان و فارس و مدیران کل میراث فرهنگی همدان، زنجان، فارس و گیلان پیش از ظهر روز دوشنبه ۱۴ بهمن در سالن فجر ساختمان وزارت میراث فرهنگی برگزار شد.

در بخشی از این‌نشست، پویا محمودیان معاون صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: امسال پس از ثبت سه شهر و یک روستا، شهر شیراز به‌عنوان شهر جهانی صنایع دستی، زنجان شهر ملیله، ملایر شهر منبت و مبل و روستای قاسم‌آباد به‌عنوان روستای چادرشب‌بافی با قدرت بیشتری رکورد خودمان را در جهان حفظ کردیم و از ثبت ۱۰ شهر جهانی به ۱۴ شهر ارتقاء پیدا کرده‌ایم. اکنون در رتبه اول از نظر تعداد شهرهای جهانی قرار داریم. پس از ما کشور چین، شیلی، هند و تایلند قرار دارند. بقیه کشورها نیز با یک یا دو شهر توانسته‌اند خود را در حوزه ثبت شهرهای جهانی معرفی کنند. ما اکنون در حوزه شهرهای ملی نیز ۱۶ شهر و ۷ روستای ملی شده داریم. تمام شهرهای جهانی باید از میان شهرهای ملی که قابلیت بین‌المللی شدن دارند، انتخاب شوند.

وی افزود: شیراز درصدد افتتاح مجتمع تجارت جهانی ویژه صنایع دستی برآمد. ملایر نیز مرکز تحقیق و توسعه مبل و منبت را ایجاد کرد. همچنین رشته مهندسی چوب در دانشگاه آزاد ملایر گنجانده شد و مردم در یک حرکت خودجوش، تنه‌های درختان خشک شده را با منبت در این شهر تزئین کردند. در شهر زنجان نیز خانه حکیمیان به عنوان خانه ملیله افتتاح شد و تورهای گردشگری رایگان ویژه کارگاه‌های چادرشب‌بافی در روستای قاسم‌آباد برگزار شده است.

معاون صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همچنین درباره صادرات صنایع دستی به کشور عراق گفت: عراق یکی از مهم‌ترین کشورهای هدف صادرات صنایع دستی برای ما بوده است که اکنون بالاترین رقم صادرات را برای این کشور داریم و سفال لال‌جین ارسال می‌شود. نمونه دیگر، گیوه‌های کرمانشاه است که عمدتاً به کردستان و اربیل عراق وارد می‌شود البته در صدد هستیم تا رقم صادراتی‌مان را در این کشور افزایش دهیم. صنایع دستی ابزاری برای دیده شدن و جلب توجه تجار این حوزه است. پس از جهانی شدن این شهرها، لوگوی شورای جهانی صنایع دستی به هنرهای این استان داده می‌شود تا با آن تبلیغات انجام گیرند.

محمودیان همچنین در پاسخ به سؤال خبرنگار مهر درباره اینکه همزمان با ثبت شهرهای جهانی صنایع دستی، شهرهای خلاق صنایع دستی نیز توسط یونسکو به ثبت می‌رسد، گفت: درواقع یکی از ارکان صنایع دستی، خلاقیت است و به‌جهت حجم تجارت جهانی، نه‌تنها از نظر ما بلکه در سطح بین‌الملل دارای ویژگی‌های خاص است. شبکه شهرهای خلاق یونسکو در هفت حوزه اقدام به ثبت این شهرها می‌کند که صنایع دستی هم یکی از آنهاست. به‌عنوان مثال، اکنون رشت به‌عنوان شهر خوراک، سنندج به‌عنوان شهر موسیقی، اصفهان و بندرعباس نیز به عنوان شهرهای صنایع دستی شناخته شده‌اند که هیچ‌گونه منافاتی با شورای جهانی ثبت ندارند.

معاون صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: اصفهان هم شهر خلاق صنایع دستی و هم شهر جهانی صنایع دستی شناخته شده است. متولی ثبت شهرهای خلاق، شهرداری‌ها هستند که در تعامل با اداره‌های کل میراث فرهنگی اقدام به این ثبت می‌کنند.

محمودیان با تأکید بر راستی‌آزمایی آمارهای ارائه شده در حوزه صنایع دستی، گفت: در سال ۹۷ پس از آنکه پنج‌سال بیمه هنرمندان قطع شده بود، دوباره روند بیمه صنعتگران را آغاز کردیم ولی به جهت بودجه‌ای که به ما اختصاص پیدا کرد، تنها ۸۱۲ نفر بیمه شدند اما همزمان با آن از پتانسیل بیمه صندوق روستایی و عشایر نیز استفاده شد که حدود ۴۰۰۰ نفر بیمه شدند. سعی شد در بودجه سال ۹۹ردیف مشخصی برای اولین‌بار به بودجه هنرمندان و صنعتگران اختصاص یابد.

وی در پایان گفت: ما با ستاد نانو همکاری می‌کنیم تا گیوه مریوان با پوشش نانو و مواد آب‌گریز تولید شود. اکنون حدود ۳۰ میلیون دلار از گیوه‌های مریوان به کشورهای همجوار صادر می‌شود. این گیوه‌ها محصول اتفاق جهانی شدن این شهر بود. هرچند که هنوز به این دستاورد نرسیده‌ایم ولی در صدد هستیم از منظر تجاری‌سازی و به جهت جلب توجه صادرکنندگان به این دستاورد برسیم.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست خبری «شهرهای جهانی صنایع دستی» پیش از ظهر امروز دوشنبه ۱۴ بهمن با حضور استانداران استان‌های همدان و فارس و مدیران کل میراث فرهنگی همدان، زنجان، فارس و گیلان در سالن فجر ساختمان وزارت میراث فرهنگی برگزار شد.

عنایت‌الله رحیمی استاندار فارس در این نشست گفت: شناسایی ۸۰ رشته و ۵۵ زیر رشته تحصیلی مرتبط با صنایع دستی در شیراز، نشان از رونق هنر صنایع دستی در این شهر دارد. استان فارس شهرهای آباده را به عنوان شهر منبت و شیراز را به عنوان شهر صنایع دستی دارد. رشته‌های شاخص صنایع دستی شیراز شامل خاتم‌کاری، کاشی هفت‌رنگ، شیشه‌گری و دست‌بافته‌های داری است. ما در شیراز ۵۰۰ واحد فروش صنایع دستی داریم و آمار صادرات از طریق گمرک و آمار چمدانی حدود ۵ میلیون دلار در سال ۹۸ بوده است.

وی افزود: صدور ۱۱ پرونده انفرادی کارگاه صنایع دستی، تأمین مواد مورد نیاز، ارائه تسهیلات به هنرمندان، معرفی ۸ نفر برای دریافت تسهیلات روستایی، صدور مجوز اقامتگاه تخصصی فرش در ایزدخواست، تشکیل دبیرخانه صنایع دستی شیراز، برگزاری جشن جهانی شهر صنایع دستی و افتتاح بازار هنر صنایع دستی در خرداد سال ۹۹ از اقدامات دیگر استان خواهد بود. تشکیل اولین اتاق صنایع دستی و هنرهای سنتی در شیراز، پیشنهاد مُهر جهانی صنایع دستی برای همه مرسولات پستی و واگذاری بناهای تاریخی برای تبدیل آنها به خانه‌های صنایع دستی، از اقدامات آتی استان فارس است.

استاندار فارس با بیان اینکه تحریم‌ها در سطوح دولت‌ها قرار دارد نه ملت‌ها، گفت: شاید تنگناهای حمل‌ونقل و پروازی، اثرات منفی داشته باشد ولی در سال ۹۸ تعداد گردشگران قابل توجهی داشته‌ایم که با رفتن به سمت عید نوروز و فصل بهار، این رشد ورود گردشگر افزایش بیشتری خواهد داشت.

وی همچنین در پاسخ به سوال خبرنگار مهر درباره اینکه تحریم‌ها چه تأثیری روی صادرات صنایع دستی استان فارس داشته، گفت: صادرات صنایع دستی در سال ۹۸ با ۱۷ درصد رشد مواجه بوده است. اگر قرار بود که تحریم‌ها روی ما تأثیر داشته باشد، از کشورهای اروپایی و آمریکایی گردشگر به ایران نمی‌آمد. تحریم شاید محدودیت ایجاد کند ولی محرومیت نه.

سعید شاهرخی استاندار همدان نیز در این نشست گفت: در گوشه و کنار شهر ملایر، کارگاه‌های متعدد منبت وجود دارد که در نهایت همه آنها به نمایشگاه مبل‌های زیبا تبدیل می‌شوند. امروز خوشحالیم که این هنر آوازه جهانی پیدا کرده است. در شهر همدان ۱۵۰ رشته صنایع دستی داریم که ریشه در تاریخ و تمدن ما دارد. در شهر همدان ۴۳ هزار و ۵۰۰ نفر مشغول به کار هستند که می‌توان گفت ۷ درصد ظرفیت اشتغال کشور را به خود اختصاص داده است.

وی افزود: ما در صدد هستیم که محصول سیر همدان را ثبت کنیم. اکنون انگور ملایر به عنوان پنجاه و سومین میراث جهانی کشاورزی به ثبت فائو رسیده است.

در ادامه این‌برنامه، مالمیر مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان گفت: پس از ثبت جهانی شهر لالجین، در صدد اصلاح لعاب‌های سفال این شهر برآمده‌ایم. به کمک معاونت صنایع دستی نیز در حوزه بسته‌بندی اقدامات خوبی انجام شد. این موضوع مشروط به آن است که مرکز عرضه سفال در لالجین شکل بگیرد. اکنون مسئله ما در شهر لالجین، نبود کارگر چرخ‌کار است. ما در این شهر پس از ثبت جهانی، نیروی بیکار نداریم.

به گزارش خبرنگار مهر، براساس گزارش‌های اتحادیه صنایع دستی آلمان، ۱۰۰ هزار شرکت در بخش صنایع‌دستی فعالیت می‌کنند و بیش از ۵ میلیون نفر در این بخش مشغول به کار هستند. آن‌طور که این گزارش نشان می‌دهد، صنایع‌دستی هم‌زمان در توسعه اقتصادی و فرهنگی آلمان نقش مهمی ایفا می‌کند.

بسیاری معتقدند بروز انقلاب صنعتی اروپا در اواخر قرن هجدهم میلادی، هنر صنایع‌دستی را در بسیاری از کشورهای اروپایی به طرز قابل توجهی متحول کرد. در آن زمان به تدریج، ماشین‌های صنعتی جای خود را به نیروی انسانی دادند و هنرهای دستی مانند مجسمه‌سازی، شیشه‌گری، سفال‌گری و حکاکی بر روی چوب و فلز وارد مرحله جدیدی شدند. از آن زمان، این هنرها از یک سو نشان‌دهنده اعتقادات، آداب و رسوم، سنن، فرهنگ و تمدن کشورهای مختلف به شمار می‌آیند و از سوی دیگر در ایجاد اشتغال، افزایش تولید ملی، درآمد سرانه کشور و همچنین توسعه صادرات، نقش ویژه‌ای ایفا می‌کنند. آلمان نیز از این امر مستثنی نیست.

طبق اطلاعات و گزارشی که رایزنی فرهنگی ایران در آلمان در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده، آلمانی‌ها در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند تا با حفظ کیفیت صنایع‌دستی خود، نه‌تنها گردشگران و شهروندان کشورهای مختلف را با هنرهای بومی و اصیل خود آشنا کنند، بلکه درآمد سرانه کشور را نیز در این بخش افزایش دهند.

آثار دست‌ساز در صدر

هرچند آلمان با وجود کارخانه‌های متعدد و پیشرفته، به تولید محصولات مدرن معروف است، اما بین صنایع‌دستی این کشور، آثار دست‌ساز، هنوز هم محبوبیت بیشتری دارند. در این میان، شیشه‌گری دستی، ساخت فراورده‌های سرامیکی و چاقوسازی هنوز هم در آلمان از رونق بیشتری برخوردارند. شیشه‌گری دستی در آلمان تا حد زیادی از صنعت شیشه‌گری در و نیز تأثیر پذیرفته است. هرچند، شیشه‌گری در کشور ژرمن‌ها بر اثر رقابت صنعت‌گران انگلیسی در قرن هیجدهم و هنرمندان چک در قرن نوزدهم، رو به افول نهاد، اما امروزه این صنعت در آلمان از اهمیت زیادی برخوردار است.

چاقوسازی نیز از ۷۰۰ سال پیش در آلمان رونق داشته است. امروزه در شهر زولینگن بیش از هر جای دیگر کارگاه‌های کوچک و متوسطی دیده می‌شوند که وسایل غذاخوری و چاقو تولید می‌کنند. شهرت و اعتبار جهانی تولیدات زولینگن موجب شده که بیش از ۶۰ درصد محصولات آن به سراسر جهان به ویژه سایر کشورهای اروپایی صادر شود.

علاوه بر این‌ها، فرآورده‌های سرامیکی نیز یکی دیگر از صنایع دستی پر طرفدار در آلمان است. فنجان، کاسه، بشقاب، لیوان و قوری‌های سرامیکی آلمان شهرتی جهانی دارند و توجه بسیاری از گردشگران را به خود جلب می‌کنند. کارخانه مایزن که در سال ۱۷۱۰ در زاکسن تأسیس شده است، قدیمی‌ترین کارخانه تولید محصولات سرامیکی در کل اروپا به حساب می‌آید. در این کارخانه ظرف‌های سرامیکی به شکل‌های قدیمی و جدید و در رنگ‌های بسیار متنوع تولید می‌شوند.

فعالیت ۵۰ هزار شرکت در بخش صادرات

آن‌طور که گزارش اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان نشان می‌دهد؛ کشورهای بسیاری در سطح جهان خواهان صنایع دستی آلمان هستند. در همین‌راستا، ۵۰ هزار شرکت در سراسر آلمان، صنایع دستی این کشور را به خارج صادر می‌کنند. این شرکت‌ها، صنایع‌دستی آلمان را به بیش از ۸۰ کشور جهان ارسال می‌کنند و در این میان، کشورهای اروپایی بهترین خریدار صنایع‌دستی آلمان هستند. علاوه بر این‌ها، سازمان‌های صنایع‌دستی آلمان با سایر سازمان‌های صنایع دستی جهان ارتباط دارند. فعالیت این سازمان‌ها بسیار متنوع و گسترده است و از برگزاری نمایشگاه‌های صنایع‌دستی تا دوره‌های آموزشی را در بر می‌گیرد.

کمبود نیروی کار

هرچند اکثر گزارش‌های منتشر شده در سایت اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان نشان می‌دهد که شرایط هنرهای صنعتی و بومی در این کشور خوب است، اما کارشناسان این بخش معتقدند که تا رسیدن به شرایط ایده‌آل فاصله زیادی وجود دارد. براساس گزارش شبکه خبر آلمان، شرکت‌ها و کارخانه‌های مرتبط با صنایع‌دستی در سال‌های اخیر به دلیل کمبود نیروی انسانی نمی‌توانند سفارشات زیادی را بپذیرند. این امر موجب شده تا شرکت‌های چینی و سایر کشورهای آسیایی بتوانند با نیروی کار کافی، محصولات آلمانی را با هزینه کمتری تولید کنند. به گفته مسئولان اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان، در چند سال اخیر، در حدود نیمی از شرکت‌های صنایع‌دستی فرصت پذیرش سفارشات تازه را ندارند و با درماندگی دنبال نیروی کار می‌گردند. این در حالی است که از ماه مارچ سال ۲۰۲۰ قانون مهاجرت نیروی کار متخصص در آلمان اجرا می‌شود. این قانون قرار است راه نیروهای متخصص از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا را به سوی آلمان هموار سازد. مسئولان دولت فدرال امیدوارند که با این قانون، کمبود نیروی کار در آلمان در بسیاری از حوزه‌ها مانند صنایع‌دستی کمتر شود.

جایگاه ویژه آموزش

آلمانی‌ها معتقدند که برگزاری دوره‌های آموزشی می‌تواند در توسعه صنایع‌دستی نقش ویژه‌ای ایفا کند و مشکل کمبود نیروی کار متخصص را نیز کم‌تر کند. از این رو، صنایع‌دستی در میان آموزش‌های فنی‌وحرفه‌ای آلمان، جایگاه ویژه‌ای دارد. در بسیاری از آموزشگاه‌های فنی‌وحرفه‌ای، آموزش در این حوزه به صورت عملی و تئوری وجود دارد. این دوره‌ها در ایالت‌های بادن‌-‌وورتمبرگ، بایرن، هسن، نوردراین-وستفالن، زاکسن-آنهالت و زاکسن وجود دارد. این دوره‌های آموزشی که بین سه‌سال تا سه‌سال‌ونیم طول می‌کشد، بیشتر در رشته‌های حکاکی بر روی فلز و چوب، شیشه‌گری، بافندگی، کار بر روی سنگ‌های قیمتی و کاشی‌کاری است. شرکت‌کنندگان در پایان این دوره‌ها، گواهینامه دریافت می‌کنند. همچنین فارغ‌التحصیلان این دوره‌ها می‌توانند در دانشگاه‌ها نیز به تحصیلات خود ادامه دهند.

با این وجود، بر اساس برآوردهای جدید در آلمان، در سال‌های اخیر تعداد جوانان آلمانی که مایل به گذراندن دوره‌های آموزشی در حوزه صنایع‌دستی هستند، به شدت کاهش یافته است. در این شرایط، به نظر می‌رسد که جوانان پناهجو و مهاجر بیشتر تمایل به شرکت در این دوره‌ها دارند. به گفته رئیس اتحادیه مرکزی صنایع دستی آلمان، نیمی از پناهجویانی که در دوره‌های آموزشی فنی‌وحرفه‌ای سال ۲۰۱۹ شرکت داشته‌اند، دوره‌های مربوط به صنایع‌دستی را انتخاب کرده‌اند. به گفته او، بیشتر این کارآموزان از کشورهای افغانستان، سوریه و عراق بوده‌اند. از این رو، مسئولان اتحادیه مرکزی صنایع‌دستی آلمان از مسئولان دولت فدرال خواسته‌اند تا قوانین مربوط به پذیرش پناهجویان و مهاجران در دوره‌های آموزشی را نیز تسهیل کنند. کارشناسان حوزه صنایع‌دستی امیدوارند که با برگزاری دوره‌های آموزشی برای پناهجویان و مهاجران و ورود نیروی تخصصی از خارج از آلمان، مشکل کمبود نیروی کار نیز برطرف شود.

به گزارش خبرنگار مهر، محمودرضا حاجی نصرالله رئیس موقت هیئت مؤسس تشکل حرفه‌ای دفاتر گردشگری نامه‌ای را به رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس، رئیس مجلس شورای اسلامی و وزیر میراث فرهنگی نوشت که این نامه در اختیار مهر قرار گرفته است.

در این نامه با متن آمده است:

«در شرایط فعلی مهم‌ترین موضوع، حفظ اشتغال فعلی است تا کسب درآمد مالیاتی که با نارضایتی از مردم و بخش خصوصی گرفته می‌شود. متأسفانه دولتمردان در سال‌های اخیر هدف گذاری مالیاتی را فقط به سوی تأمین درآمد از بخش خصوصی گردشگری قرار داده‌اند از جمله بخش وزارت اقتصاد و دارایی در تهیه بودجه سال ۹۹ که نه تنها نتوانسته‌اند شرایط را برای توسعه‌ای در بخش اشتغال پایدار ایجاد کنند بلکه با سیاستگذاری ناصواب خود، باعث تعطیلی بیش از ۵۰ درصد دفاتر خدمات مسافرتی، گردشگری و زیارتی خواهند شد.

متأسفانه نمایندگان مجلس در روز اول بهمن در جلسه علنی، ماده ۲۳ لایحه مالیات بر ارزش افزوده را تصویب کردند که بر اساس آن، سازمان امور مالیاتی می‌بایست برای خروج مسافر ایرانی به جز موارد تبصره ۳ این ماده، از مرزهای هوایی، دریایی و زمینی وجوهی را به عنوان مالیات از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی نزد خزانه‌داری کل کشور واریز کند. دریافت این عوارض از مسافران خروجی در حالی است که هر شهروند در هنگام خرید بلیت هواپیما، مبلغی به عنوان عوارض و خدمات فرودگاهی پرداخت می‌کند و بر اساس عوارض خروج کشور، هر مسافر باید علاوه بر پرداخت این وجه، مبلغ ۲۲۰ هزار تومان نیز به عنوان عوارض پرداخت کند و حسب مصوبه اخیر ظاهراً مالیات خروج از کشور نیز به آن اضافه شده است یعنی هر فرد برای مسافرت به خارج از کشور می‌بایست ۱ _ عوارض خروج و خدمات فرودگاهی ۲ _ عوارض خروج از کشور ۳ _ مالیات خروج از کشور پرداخت کند.

برخی از نمایندگان اظهار داشته‌اند این مالیات پایه جدید نیست و همان عوارض خروج است چون عوارض باید به شهرداری پرداخت شود، سؤالی که به ذهن می‌آید، آن است که اگر مالیات همان عوارض خروج است چرا از ابتدا به صراحت موضوع آن در مصوبه مشخص نشده است و درباره تغییر عنوان، تبصره‌ای وجود ندارد.

ضمناً سوال بعدی آن است که با وجود ماده ۲۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده که عنوان می‌کند (به دولت اجازه داده می‌شود بابت خروج هر مسافر از مرزهای هوایی ۲۵۰ ریال و از مرزهای دریایی و زمینی ۵۰ هزار ریال از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی نزد خزانه واریز کند، تغییرات این مبالغ هر سه سال یکبار با توجه به تورم با تصویب هیئت وزیران تعیین می‌شود)، ماده ۲۳ مالیات بر ارزش افزوده چه جایگاهی دارد؟ البته موضوع عوارض خروج به سال ۶۴ برمی‌گردد که دولت وقت لایحه دریافت آن را با توجه به شرایط ویژه آن دوره و کمبود درآمدهای دولت در زمان جنگ تقدیم مجلس کرد که پس از بررسی این لایحه در صحن علنی مجلس، لایحه مذکور مشروط بر موقتی بودن به لحاظ شرایط خاص کشور تصویب و به تائید شورای نگهبان رسید.

البته شورای نگهبان در نامه مورخ اول مرداد سال ۶۴ خطاب به رئیس مجلس نوشت (حق مسافرت و آزادی سفر از اعمال عادی و حقوق مسلم فردی و اجتماعی هر شخص است که طبق اصل ۲۰ قانون اساسی، همگان از آن برخوردارند و با بند ۷ اصل سوم قانون اساسی مغایرت دارد ولی نظر به وضع فوق‌العاده فعلی و جنگ تحمیلی، اکثریت آرا تائید می‌شود) و پس از آن متأسفانه همه ساله این عوارض در بودجه سنواتی تکرار شد و در سال ۸۷ مطابق ماده ۴۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده به آن تصریح شد. اکنون بیش از ۴۲۰۰ دفتر گردشگری با بیش از ۲۰ هزار کارمند در حال تعطیلی قریب‌الوقوع هستند. اگر در شرایط فعلی نتوانید با تعدیل یا تعویق قوانین مالیاتی و ارزش افزوده مشکلات این صنعت را حل کنید، در سال ۹۹ با مشکل بیکاری و بیمه بیکاری آنها و مدیران بخش خصوصی روبرو می‌شوید.

در شرایط اقتصادی فعلی افزایش فشار به کسب و کارهای صنعت گردشگری، نتیجه‌ای جز رکود بیشتر نخواهد داشت و تصویب این قانون نه تنها باعث نخواهد شد درآمدهای دولت افزایش یابد بلکه نتیجه معکوس دارد بنابراین با توجه به موارد مطرح شده، به نمایندگی از دفاتر هوایی، گردشگری و زیارتی، درخواست اصلاح مالیات و عوارض مواد ۲۳ و ۴۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده را داریم.»

به‌تازگی شماری جنگجو که در ارتش مجسمه‌ای مشهور تراکوتای چین خدمت می‌کرده‌اند، در یک مکان گسترده از زمین بیرون آورده شدند. ارتش تراکوتا را بزرگ‌ترین یافته قرن بیستم در حوزه باستان‌شناسی دانسته‌اند و اهمیت این یافته اکنون بیشتر نیز شده است. چین باستان منبعی پرمایه است که باستان‌شناسان یافته‌های شگفت‌آوری را منسوب به آن پیدا می‌کنند و هر چند وقت یک‌بار نیز در محل استخراج ارتش تراکوتا یافته‌های بیشتری بیرون آورده می‌شود.

آرامگاه امپراتور کین شی هانگ را نخستین بار کشاورزان شمال غرب چین به‌طور تصادفی در سال ۱۹۷۴ کشف کردند. از آن هنگام تاکنون مصنوعات و گنجینه‌های فراوانی در محل کشف پیدا شده است که مهم‌ترین آن‌ها ارتش تراکوتا است: هزاران سرباز مجسمه‌ای کوچک و تراشیده که می‌بایست از امپراتور در جهان پس از مرگ محافظت می‌کردند

شمار بیشتری سرباز تراکوتا به ارتش افزوده شده‌اند.

کارشناسان می‌گویند این سربازها مربوط به سده دوم پیش از میلاد مسیح هستند و بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارند. باستان شناسان افزون بر این سربازها، چیزهای دیگری مانند چندین اسب، ارابه، اسلحه و غیره نیز یافتند که از تمام آن‌ها به‌خوبی محافظت شده بود.

به‌تازگی، ۲۰۰ جنگجوی دیگر را در یکی از زمین‌های این محل گسترده از دل خاک بیرون آوردند؛ زمینی که کارشناسان نامش را پیت ۱ یا گودال ۱ گذاشته‌اند. این زمین حدود ۴۰۰ مترمربع مساحت دارد؛ البته تنها بخشی از کل محل دفن است که مساحتش به گفته کارشناسان تقریباً ۱۰۰ کیلومترمربع می‌باشد.

جنگجویان تراکوتا

باستان شناسان در زمین به‌ جز این ۲۰۰ جنگجو، چند ده اسب گلی و قطعاتی از دو ارابه را نیز پیدا کرده‌اند. این بخش از محل دفن در سال ۲۰۰۹ کاوش شد و تاکنون ۶۰۰۰ اسب و سرباز گِلی و نیز شماری شمشیر و کمان در آن پیدا شده است.

ارتش تراکوتا با اسب‌هایشان

دانشمندان هنوز هم از این‌که جنگجویان و دیگر مصنوعات با چه کیفیتی نگه داشته شده بودند انگشت‌ به‌ دهان مانده‌اند و برخی از آن‌ها پیش‌تر بر این گمان بودند که نوعی پوشش ضد زنگ دلیل دوام بالای مجسمه‌ها بوده است. البته اکنون باور دارند ماده‌ای در خاک این مجسمه‌ها بوده است که این پایداری شگفت‌انگیز و همچنین شکل عالی را به آن‌ها بخشیده است.

شهر شیان، کشور چین: گودال شماره ۱ در موزه ارتش تراکوتا

یکی از متخصصان حفاری گودال ۱ به نام مارکوس مارتینون تورِز از دانشگاه کمبریج در مصاحبه با خبرگزاری نیوزویک Newsweek در سال ۲۰۱۹ گفت: «محل ارتش تراکوتا را می‌توان یک زمین‌ بازی هیجان‌انگیز برای باستان‌شناسان دانست. بزرگ و پیچیده است، به‌خوبی از آن محافظت شده است، به‌دقت حفاری شده است و بسیار لذت‌بخش است.»

بااینکه سلسله این امپراتور تنها ۱۵ سال دوام آورد (که با توجه به تاریخ چین خیلی هم طولانی نیست)، ولی به‌ فرمان او بود که دیوار بزرگ چین و ارتش تراکوتا ساخته شدند. کارشناسان می‌گویند که این محل بزرگ افزون بر ارتش تراکوتا یک گورستان بزرگ هم دارد که پیشه‌وران و کارگران در آن به خاک سپرده می‌شده‌اند. آن‌ها همچنین بیان می‌کنند که ساخت کل مجموعه احتمالاً حدود ۳۰ سال، زمان برده است. افسوس که کارشناسان هنوز نمی‌توانند درک کنند این محل چگونه ساخته شده و تکنیک‌هایی که سده‌ها پیش برای تکمیل چنین شاهکار پیشرفته‌ای به کار رفته، چه بوده است. متخصصان چینی و بریتانیایی همچنان به همکاری با یکدیگر ادامه خواهند داد تا به روش‌های ساخت این محل دفن پی ببرند.

آن‌ها سال‌ها هنر، دانش و روش‌های ساخت چین باستان را بررسی کرده‌اند تا بیاموزند که چینی‌ها در آن دوره چگونه این سه را در هم می‌آمیخته‌اند تا به گفته مارتینون تورِس «چیزی به بزرگی و پیشرفتگی آرامگاه امپراتور اول بیافرینند». او می‌گوید: «ما همیشه این ایده را در ذهن خود داشتیم که ممکن است هنرمندان دوره امپراتور کین از نوعی تکنولوژی فراپیشرفته برای محافظت از سلاح‌هایشان در جهان پسامرگ استفاده کرده باشند. این ایده واقعاً برای ما هیجان‌انگیز بود.»

او افزود «کار پیشگامانه» دانشمندان امروزی چین در قرن‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی دانش آن‌ها را در این زمینه بالاتر برده است. اکنون دانشمندان باور دارند که عوامل محیطی بیش از آنچه ابتدا تصور می‌شده است در محافظت از این محل نقش ایفا کرده‌اند. برای نمونه، درصد بالای قلع به محافظت از مصنوعات و جلوگیری از فرسایش طبیعی آن‌ها کمک شایانی کرده است.

برخی از این گفته‌ها هنوز در حد حدس و گمان‌اند و باستان‌شناسان نیز همواره گنجینه‌ها، جنگجوها و الماس‌های پنهان بیشتری را در کنار ارتش تراکوتا می‌یابند. همان‌طور که مارتینون می‌گوید این موضوع بخشی از چالش کار و «لذت بزرگی» است که این محل دفن بسیار گسترده برای محققان و باستان شناسان خوش‌شانس فراهم می‌کند.

منبع: thevintagenews.com