برچسب: شعر

این شاعر و ترانه‌سُرا در گفت‌وگو با ایسنا در رابطه با اینکه یک ترانه خوب برای تلفیق با آثار موسیقی باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد، اظهار کرد: اینکه یک ترانه خوب چه ویژگی‌هایی می‌تواند داشته باشد به زمان، نوع موسیقی، خواننده و مخاطب مربوط است؛ اما در کل آن چیزی که برای من در ترانه اهمیت دارد این است که مخاطب خود را بشناسم، بدانم چه حرفی را می‌خواهم در قالب ترانه ارائه کنم و ترانه‌ام پر از احساس باشد؛ چرا که خالی از احساس بودن ترانه را به هیچ وجه نمی‌پسندم، حتی اگر اثر تولید شده حماسی باشد.

وی در رابطه با فعالیت‌های اخیرش در حوزه شعر، ترانه و آثار موسیقی بیان کرد: مانند همیشه و شاید بیشتر از همیشه مشغول به کار هستم، اکنون در حال ساخت آلبوم شهاب مظفری هستیم، شعر و ترانه‌هایی نیز برای بابک مافی، ایوان بند، مسعود صادقلو، رضا شیری و… نیز نوشته‌ام و کارها آماده هستند اما روند گرفتن مجوز، تنظیم و میکس و مستر ۶ ماه تا یک سال طول می‌کشد و این واقعا خوب نیست.

ثابت‌قدم ابراز عقیده کرد: بنده که در این سال‌ها برای تمام شعرهایم مجوز گرفته‌ام، دیگر نباید شعرهایم دوباره برای مجوز به وزارت ارشاد برود و به نظرم اعتمادی که نسبت به روزنامه‌ها وجود دارد باید برای ترانه‌ها و آثار موسیقی نیز به وجود بیاید تا اگر خطایی از آن‌ها سر زد به سوی ممنوع کردنشان بروند، چون شعر و ترانه به زمان بستگی دارد و ممکن است شعری امروز نوشته شود و وقتی مجوز بگیرد دیگر کلمات استفاده شده در آن در ادبیات گفتاری مردم وجود نداشته باشد.

موسیقی در سیستم قضایی کشور ما چندان قابل پیگیری نیست

این شاعر و ترانه‌سُرا مدعی شد: در کشور ما مکانی برای ارائه شکایت در حوزه موسیقی وجود ندارد و هنوز موسیقی در سیستم قضایی ما چندان قابل پیگیری نیست. در دادگاه رسانه هم حتی با اینکه اتاق سینما، روزنامه، اظهارنظر و… وجود دارد اما اتاق موسیقی وجود ندارد و برای مثال اگر یک ملودی به خواننده‌ای فروخته شود اما اسم آهنگساز به عنوان صاحب اثر پای کار نخورد یا خواننده حق‌الزحمه او را ندهد یا ملودی را تغییر دهد هیچ‌جا نمی‌شود از او شکایت کرد و کارشناسی هم که قابلیت تشخیص این‌گونه مسائل را داشته باشد، سراغ نداریم.

وی در رابطه با فضای امروز موسیقی پاپ‌ تصریح کرد: فضای امروز موسیقی پاپ را نمی‌پسندم و حالم را بد می‌کند، به دلیل این که جهان متفاوتی بین خود، فضا و افرادی که در آن فعالیت می‌کنند می‌بینم، نه اینکه بخواهم آن‌ها را نقد کنم‌ و بگویم مسیرشان درست است یا غلط؛ اما احساس می‌کنم که رویاها، زندگی، مسیر، نحوه رسیدن و ارزش رسیدن به اهداف افرادی که با آن‌ها همکاری می‌کنم با من متفاوت است و این شاید حرف و درددل خیلی از افرادی باشد که اکنون در موسیقی فعالیت می‌کنند.

ثابت‌قدم ادامه داد: البته این موضوعات جزو مسائل درون خانوادگی و درون سازمانی است و پرداختن زیاد و حرف زدن در این موارد شاید بی‌حرمتی به این خانواده باشد و باعث دلخوری اعضای دیگر این خانواده شود، اما بالاخره این موضوعی نیست که بتوان در داخل خانواده آن را حل کرد.

ثابت قدم در رابطه با نوشتن رمان جدیدش گفت: پس از ۱۴ سال نفس کشیدن در فضای موسیقی برای اولین بار این را می‌گویم که واقعا حال و هوای ما خوب نیست و به این دلیل شروع به نوشتن رمان جدیدم کرده‌ام تا کمی حالم بهتر شود و این رمان به اندازه تمام فعالیت‌هایی که تاکنون در زمینه‌های فرهنگی و ادبیات انجام داده‌ام، برایم اهمیت دارد.

ارتباط با شرکت‌های موسیقی و آهنگ‌سازان، بهترین راه همکاری ترانه‌سرایان با خوانندگان مطرح است

این شاعر و ترانه‌سُرا در رابطه با اینکه شاعران و ترانه‌سرایان مستعد و جوان چگونه می‌توانند با خوانندگان مطرح ارتباط برقرار کنند و وارد بازار موسیقی شوند، اظهار کرد: این سوال بسیار از من پرسیده می‌شود و پیام‌های متعددی از این قبیل از طرف جوانان دریافت می‌کنم که چطور می‌توانیم اشعار و ترانه‌هایمان را به دست خوانندگان معروف برسانیم تا به اجرا برسد. جواب من این است که معمولا چند دسته خواننده وجود دارند، یک‌سری از خوانندگان تولیدات اثرشان را خودشان انجام می‌دهند، یعنی شعر و ترانه را خودشان می‌نویسند، ملودی را خودشان می‌سازند و حتی گاهی تنظیم هم با خودشان است که برای نمونه می‌توانم به محسن یگانه اشاره کنم، یا روزبه بمانی که خودش شعر و ترانه‌هایش را می‌نویسد و یا محسن چاوشی که خودش ملودی‌ می‌سازد و قطعا ارسال اثر برای این دسته از خوانندگان بی فایده است و درصد خیلی پایینی وجود دارد که آن‌ها از آثار بقیه استفاده کنند.

وی ادامه داد: یک‌سری از خوانندگان نیز وجود دارند که خودشان اصلا در موضوع تولید دخالتی ندارند و تیم تولید، تهیه‌کننده، تنظیم‌کننده یا مدیربرنامه‌هایشان وظیفه جمع‌آوری آثار را بر عهده دارند که اکنون هم این اتفاق زیاد شده و معمولا تهیه‌کنندگان تصمیم‌گیرنده هستند.

ثابت‌قدم افزود: در مجموع خوانندگان معروف آن‌قدر مشغله دارند که فرصت پاسخگویی، دیدن و خواندن اشعار را ندارند و به نظر من بهترین راه برای رساندن شعر و ترانه به خواننده‌ها، ارتباط با شرکت‌های موسیقی است، چون معمولا شرکت‌های موسیقی‌ای که فعالیت می‌کنند، ده‌ها خواننده مطرح و جوان‌تر و تازه کار در خود دارند که اگر آثار خوبی به آن‌ها ارائه شود، این همکاری راحت‌تر شکل می‌گیرد.

وی ادامه داد: بهتر از شرکت‌ها نیز ارتباط با آهنگ‌سازها و تنظیم‌کنندگان است، چون آهنگ‌سازها همیشه تشنه شعر هستند تا بتوانند آهنگ جدید تولید کنند یا اینکه بر روی آهنگ‌هایشان شعر بگذارند و اگر ترانه‌سرایان آثارشان را برای آن‌ها بفرستند و کار خوبی به وجود بیاید، قطعا آن‌ها اثر را به خوانندگان پیشنهاد می‌دهند.

این ترانه‌سرا ابراز عقیده کرد: امروزه تهیه‌کنندگان عجیبی در موسیقی وجود دارد که شهرت را به خواننده می‌دهند اما پول را خود دریافت می‌کنند. این مسئله واقعا دردناک است که خواننده‌های ما وقتی به شهرت می‌رسند و سوپراستار می‌شوند، پول در جیبشان نیست. در تمام دنیا بر اساس میزان بازدید و دانلود موزیک پول به حساب خواننده واریز می‌شود؛ اما در کشور ما این اتفاق نمی‌افتد و هنوز استفاده از این موضوع را نیاموخته‌ و راهکارش را نداریم. به نظرم‌ اگر حداقل شرایط مالی اهالی موسیقی مانند کشورهای آسیایی همسایه می‌شد، کارهای حرفه‌ای‌تر و بهتری هم تولید می‌شد.

ثابت‌ قدم در ادامه عنوان کرد: امروز به ندرت در آثار تولید شده موسیقی می‌توان پروژه حرفه‌ای پیدا کرد که شاعر، تنظیم‌کننده، خواننده و عوامل تولید علاوه بر اینکه پولی که حقشان است را گرفته باشند، شان‌شان حفظ شده باشد و اثر تولید شده هم به خوبی پخش شده باشد.

امروزه در بین ترانه‌سرایان سوپراستار وجود ندارد

علی ثابت‌قدم با بیان اینکه در سال‌های اخیر شاعران خیلی بیشتر از گذشته به فراموشی سپرده شده‌اند، اظهار کرد: این امر به این دلیل است که کارها به سمت آثار ریتم‌محور رفت و ریتم موزیک اولویت اول؛ استایل خواندن خواننده اولویت دوم؛ ملودی اولویت سوم را داشت و در نهایت به شعر توجه می‌شد و شاعران و ترانه‌سرایان به فراموشی سپرده شده‌اند که البته این مسئله مقطعی بود و اکنون وضعیت بهتر است؛ اما روزگاری ترانه‌سرایان نیز سوپراستار بودند و افرادی مانند اردلان سرافزار، محمدعلی بهمنی و عبدالجبار کاکایی شهرت بسیاری داشتند.

وی افزود: درسال‌های اخیر روزبه بمانی جزو معدود افرادی است که من واقعا شعرهایش را دوست دارم و در کارهایی که خوانندگان مختلف از اشعار و ترانه‌هایش خوانده‌اند، کمتر کاری دیده می‌شود که ضعف داشته باشد و معمولا از قدرتی نسبی برخوردار است. روزبه بمانی هم جزو نسل و دوره‌ای بود که به عنوان ترانه‌سرا سوپراستار شد.

این ترانه‌سرا اضافه کرد: در روزگار کنونی یک سری افراد به اسم ترانه‌سرا شناخته می‌شوند که اصلا ترانه‌سرا نیستند و صرفا افرادی هستند که روی آهنگ یک چیزی نوشتند که پخش شده و شنیده شده؛ اما از نظر مبنا، وزن، قافیه و مفهوم دارای مشکل است و این افراد با شنیده شدن آن کار کاسبی راه انداخته‌اند و در این شرایط برخی دوستان که از ترانه‌سرایان موفق و از دوستان من هم هستند، کم‌کار می‌شوند.

ثابت‌قدم در رابطه با اینکه حضور ترانه‌سرایان در نشست‌ها و جشنواره‌های ترانه چقدر می‌تواند در رشد آثار آن‌ها تاثیرگذار باشد، گفت: به نظر من برای یک شاعر و ترانه‌سرا ارتباط با اهالی موسیقی خروجی بهتری دارد تا اینکه در جشنواره‌ها و جلسات متعدد شرکت کند، البته آن‌ها هم بی‌تاثیر نیست و خیلی از استعدادها از این راه شناخته می‌شوند و برای افرادی که به تازگی شروع به فعالیت کرده‌اند و جوان هستند خیلی هم مناسب است؛ اما برای انجام فعالیت حرفه‌ای در حوزه ترانه و موسیقی اگر از من بپرسید که یک ترانه‌سرا بهتر است در جلسات ترانه شرکت کند یا در استدیو بنشیند قطعا می‌گویم که در استدیو بنشیند، چون کار او گره خورده به موسیقی است و تاثیر کارش زمانی دیده می‌شود که با اهالی موسیقی ارتباط خوبی داشته باشد.

وی با بیان اینکه کارگاه‌های آموزشی شعر و ترانه می‌تواند تاثیر خوبی در جهت رشد و ارتقاء شعر و ترانه کشور داشته باشد، گفت: وظیفه هرکدام از شاعران برجسته این است که حداقل ۱۰ شاعر دیگر را پرورش دهند و به آن‌ها کمک کنند تا رشد کنند؛ اما باید بستر برای این آموزش و برگزاری کارگاه‌های آموزشی شعر و ترانه توسط شرکت‌های خصوصی موسیقی و ارگان‌های دولتی مربوطه فراهم شود تا اتفاق خوبی در این زمینه رقم بخورد.

انتهای پیام

یک شاعر پیشکسوت خراسانی در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص شخصیت شعری و شاعری استاد «رضا افضلی»، شاعر پیشکسوت خراسانی اظهار کرد: ایشان از پیشکسوتان و شاعران قابل احترام مشهد بودند و بیشتر شعرهای ایشان در زمینه اجتماعی و مردمی و با سبک نوگرایی و سپیدگرایی است. ایشان از دوران جوانی، همکار، هم‌اتاق و یکی از دوستان نزدیک استاد محمد قهرمان بوده‌اند؛ به طوری که در یکی از اتاق‌های کتابخانه دانشگاه با یکدیگر کار می‌کردند.

وی ادامه داد: جلساتی در روزهای جمعه با حضور پیشکسوتانی مانند استاد قهرمان، استاد صاحبکار، استاد کمال، استاد باقرزاده، استاد لطفی و … در خانه استاد فرخ تشکیل می‌شد و ما از شعرخوانی این اساتید لذت برده و استفاده می‌کردیم؛ استاد فرخ وصیت کرده‌بودند که کسی در خانه ایشان شعر نو و سپید نخواند و استاد افضلی تنها کسی بودند که از این قاعده مستثنا بوده و اجازه خواندن اشعار سپید خود در این جلسات را داشتند. این اشعار سپید سروده‌شده توسط استاد افضلی بسیار روان بوده و مورد استقبال قرار می‌گرفت.

این راوی شعر خراسان بیان کرد: دکتر افضلی اخیراً از دانشگاه بازنشست شده‌بودند و خانواده ایشان خارج از کشور زندگی می‌کردند. به دلیل ناراحتی قلبی‌ای که داشتند؛ حدود یک یا دو سال قبل عمل قلب باز انجام دادند اما به طور کلی حال عمومی خوبی داشتند.

نیک افزود: دکتر افضلی پس از فوت استاد قهرمان، یادنامه‌ای درخصوص ایشان نوشتند که در آن بسیاری از ویژگی‌ها و مشخصات استاد قهرمان گفته‌شده‌است. هیچ فردی به اندازه دکتر افضلی به استاد قهرمان نزدیک نبوده‌است و به نظر من این اثر یکی از آثار ماندگار آقای افضلی است که مضمونی در ارتباط با دکتر قهرمان داشته و خط و ربط مضامین آن مربوط به خودشان است.

این شاعر پیشکسوت خراسانی خاطرنشان کرد: دکتر افضلی در فضای مجازی فعالیت زیادی داشتند؛ به طوری که با وجود آن که در خارج از کشور بودند، روزی یک یا دو شعر در غربت و کشور خارج سروده و در فضای مجازی منتشر می‌کردند. به این شکل حضور ایشان درشهر مشهد کاملاً حس می‌شد.

وی تشریح کرد: دکتر افضلی تحصیلات آکادمیک داشته و شخصیتی دانشگاهی بوده‌اند به طوری که دکتری دانشگاهی داشته و به معلمی و استادی مشغول بوده‌اند. ایشان در کنار اشعار سپید خود، اشعار کلاسیک نیز سروده‌اند اما به نوسرایی رغبت بیشتری داشتند. ایشان شخصیتی انسان‌دوست، مؤدب و محجوب بودند و فوت ایشان ضایعه سنگینی برای جامعه ادبی و هنری خواهدبود.

این راوی شعر خراسان عنوان کرد: ما روز پنجشنبه در تلاش بودیم که ایشان را در مقبره‌الشعرای شهر توس دفن کنیم. اما اخیراً شهرداری و میراث فرهنگی با هماهنگی یک‌دیگر به نوسازی این منطقه پرداخته و تصمیم دارند از دفن افراد در این قسمت جلوگیری کنند؛ تا از فضا و حالت قبرستان‌گونه خارج شود. به این ترتیب ما تلاش کردیم تا بتوانیم دکتر افضلی را که یکی از استثنائات هستند در این مکان دفن کنیم.

نیک اضافه کرد: حدود دو سال پیش طرح و برنامه‌ای با عنوان «دیدار ماه» به اداره ارشاد اسلامی پیشنهاد کردیم. این برنامه به این صورت بود که در هر ماه به دیدار یکی از پیشکسوتان می‌رفتیم. این عنوان به دو دلیل برای این برنامه انتخاب شده‌است. یکی از این دلایل، تشابه و همانندی این افراد به ماه است و دیگری این که در هر ماه یک دیدار صورت می‌گیرد.

وی تصریح کرد: در این طرح ما همراه نماینده مردم مشهد و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس به دیدار آقایان برزگر، افضلی، شفق و … رفتیم. این دیدار علاوه بر این که دلجویی و احوال‌پرسی از شعرای پیشکسوت و قدیمی بود؛ باعث دلگرمی آن‌ها نیز بود به گونه‌ای که فکر نکنند فراموش شده‌اند. این برنامه اگر ادامه پیدا کند؛ به نظر من برنامه‌ای خوب و دلگرم‌کننده خواهدبود.

این شاعر پیشکسوت خراسانی اظهار کرد: به این ترتیب لازم است مسئولان شورای شهر مشهد، مسئولان فرهنگی شهرداری و به ویژه صدا و سیما، به مفاخر ادبی هنری مشهد توجه بیشتری داشته‌باشند. جامعه ادبی و جامعه هنری از مسئولان انتظار دارند که به پیشکسوتان، هنرمندان و مفاخر اهمیت داده و نام و یادشان را زنده نگه‌دارند.

انتهای پیام

حسین غلامی در گفت‌وگو با ایسنا در رابطه با هدف تشکیل جلسه شعر خیابان، اظهار کرد: یکی از اهداف ما، عمومی کردن ادبیات بود و خواسته ما خارج کردن جلسات شعر از فرهنگسراها، زیرزمین‌ها و کافی شاپ‌ها و برگزاری جلسه در بین مردم بود، و برای این نیت اسمی بهتر از خیابان برای جلسه پیدا نکردیم.

وی با بیان اینکه امروزه بین مردم و ادبیات فاصله افتاده است، افزود: در برنامه هیچ کدام از خانواده‌هایی که در هر ماه حداقل یکبار به دیدن تئاتر، نمایشگاه نقاشی و عکاسی، کنسرت و سینما می‌روند، رفتن به انجمن‌های ادبی برای شنیدن شعر وجود ندارد و امیدوار هستم که این اتفاق به زودی بیفتد تا در سبد تفریح فرهنگی مردم حضور حداقل یکبار جلسات شعر در ماه را شاهد باشیم و به نظر بنده این اتفاق خیلی دور نیست.

این شاعر درباره نحوه تشکیل جلسه شعر خیابان بیان کرد: ایده این که جلسه شعر در فضای باز و با حضور عموم مردم برگزار شود را، بنده از یک سال قبل از تشکیل جلسه در ذهن داشتم و با چند نفر از شاعران صاحب انجمن هم راجع به این موضوع صحبت کرده بودم اما کمکی به ما نکردند، تا اینکه در روز ۴ مرداد سال گذشته با حضور ۸ نفر، در پارک ملت اولین جلسه را برگزار کردیم و هرچه گذشت تعداد ما بیشتر شد، تا اینکه در جلسات سوم و چهارم به ۳۰ نفر رسیدیم.

دبیر جلسه شعر خیابان ادامه داد: هدف ابتدایی ما این بود که جلسات را به صورت چرخشی و هر هفته در نقاط مختلف شهر برگزار کنیم که هنوز هم این ایده وجود دارد؛ اما فکر می‌کنم که برای انجام این کار حداقل باید از یک سالگی جلسه گذر کنیم و تجربه‌مان بیشتر شود و فکر می‌کنم که این کار نیاز به هماهنگی با شهرداری‌های مناطق مختلف و مدیریت بوستان‌ها دارد .

غلامی تصریح کرد: جلسات ادبی، خوانش و شنیدن شعر به سکوت و آرامش نیاز دارد و یکی از مشکلاتی که در اولین جلساتمان در پارک ملت با آن روبه رو شده بودیم، این بود که دوستانی که از کنار ما عبور می‌کردند و با جلسه ارتباط برقرار نمی‌کردند باعث ایجاد سروصدا می‌شدند، اما هرچه به جلوتر رفتیم این مشکل حل شد و انتظامات پارک ملت نیز با ما همکاری کرد و پس از آن سیستم صوتی هم اضافه کردیم؛ این مشکل در کنار لبخندها و انرژی‌هایی که از مردم می‌گرفتیم آنقدر به چشم نمی‌آمد و حتی خیلی از افرادی که به صورت اتفاقی از کنار ما در پارک گذر کرده بودند و ارتباطی با شعر نداشتند به این واسطه علاقه‌مند شدند و اکنون به صورت ثابت در جلسات ما حضور پیدا می‌کنند.

وی افزود: مکان برگزاری جلسه ما در پارک ملت، که کاملا هم اتفاقی انتخاب شده بود، پیش از آن، مکان تجمع معتادان بود، که پس از حضور ما دیگر آن‌ها مجبور به رفتن از آنجا شدند و این یکی از نکات مثبتی بود که اتفاق افتاد.

این شاعر با بیان اینکه در فصل سرما امکان برگزاری جلسه در فضای آزاد وجود نداشت، گفت: با توجه به سرمای هوا و عدم همکاری پارک ملت با ما برای برگزاری جلسه در قسمت آلاچیق‌های سرپوشیده، برای مدتی کوتاه مکان جلسه را به مجموعه صنایع دستی پارسه منتقل کردیم و به زودی به فضای آزاد باز خواهیم گشت.

دبیر جلسه شعر خیابان تصریح کرد: تعدادی از افرادی که در جلسه ما شرکت می‌کنند، برای اولین بار است که در یک جلسه ادبی حضور پیدا کرده‌اند، و پس از چندماهی که گذشت احساس نیاز کردیم و درخواست دوستان از ما، این بود که کارگاه‌هایی برگزار کنیم تا اصول و قواعد ابتدایی شعر و داستان را به آنها بیاموزیم و این کارگاه‌های آموزشی در هر هفته، در ساعاتی پیش از جلسه برگزار می‌شود.

غلامی با بیان که باید اینگونه جلسات در تمام کشور گسترش داده شود، ادامه داد: دوستانی از تهران، کرج، نیشابور و درگز از جلسه ما الگوبرداری کرده‌اند و طی صحبت‌هایی که انجام داده‌ایم قرار شده است با لیبل شعر خیابان، این جلسات در آن شهرها نیز برگزار شود.

وی افزود: برای جلسه شعر خیابان، کارت‌های عضویتی طراحی کرده‌ایم و فکر می‌کنم برای اولین بار چنین طرحی استفاده می‌شود که بر روی کارت، تصویر خود فرد به همراه بخشی از شعر و داستان او و تعداد افرادی که حداقل یک بار در شعر خیابان شرکت کرده‌اند، قرار دارد و پشت کارت به معرفی شاعران پیشکسوت مشهد مانند زنده یاد غلامرضا شکوهی، رضا بروسان، ایمان بخشایشی، علی عربی و تعداد دیگری از افرادی که در مشهد جزو اساتید و بهترین‌ها هستند، پرداخته‌ایم.

این شاعر درباره گفت‌وگوهای مجازی ادبی که در دوران کرونا اتفاق افتاده است، بیان کرد: نکته مثبتی که در دوران کرونا برای فضای ادبی اتفاق افتاد، لایوها و گفت‌وگوهای متعدد مجازی بود و فکر می‌کنم اولین جلسه آنلاین اینستاگرام در بین انجمن‌های ادبی مشهد را شعر خیابان برگزار کرد و امیدوارم این گفت‌وگوها به صورت هدفمند ادامه‌دار باشد.

دبیر جلسه شعر خیابان اضافه کرد: در حال تلاش هستیم تا یک فصلنامه یا گاهنامه به صورت مجله تهیه کنیم تا شعرهایی که در هر فصل، توسط شاعران مشهدی، در انجمن‌ها و جلسات مختلف خوانده می‌شود در آن قرار بگیرند و شعر امروز مشهد را به مردم مشهد و شهرهای دیگر معرفی کنیم.

غلامی در رابطه با تشکیل کتابخانه شعر خیابان گفت: به زودی کتابخانه‌ای تخصصی برای ادبیات توسط شعر خیابان افتتاح می‌شود و در حال جمع‌آوری کتاب‌های آن هستیم.

انتهای پیام

مهدی خداپرست در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این مطلب، اظهار کرد: هیچگاه سعی نکرده‌ام برای خندیدن مردم، سیاه‌نمایی کنم و خدمات مسئولان را نادیده بگیرم اما باید آنچه که هست را با چاشنی طنز بگوییم تا بعضی اوقات افراد به خود بیایند.

وی افزود: شعر طنز، بسیار جدی‌تر از شعر جدی است، چون انسان‌ها را به فکر وا می دارد و حرف‌هایی که در آن گفته می‌شود با اینکه خنده دار است، اما در درون آن‌ها دردهای زیادی وجود دارد.

این شاعر طنزپرداز ادامه داد: بسیار پیش آمده است که مردم از ما تشکر کرده‌اند بابت اینکه حرف‌های دل آنها را می‌زنیم و به نظر بنده گفتن دردهای اجتماع در قالب طنز تاثیر بسیاری بر جامعه می‌گذارد.

خداپرست درباره خطوط قرمز در شعر طنز گفت: خط قرمزهایی که همیشه برای بنده در طنز اهمیت داشته مواردی است که در قانون آمده و معتقدم به هیچ وجه با این موضوعات نباید شوخی کرد؛ اما مسئول و دولتی که مردم به او رای داده‌اند و وعده داده که زندگی را برای مردم آسان تر می‌سازد ، وقتی به تعهداتش عمل نکند، منِ شاعر نیز به خود اجازه می‌دهم که با او راحت حرف بزنم، البته نه اینکه با بی‌احترامی و توهین، بلکه با نهایت احترام و ادب، چون هدف رساندن صدای مردم و قشر ضعیف به مسئولان است.

دبیر انجمن شعر طنز قندیشه مشهد در ادامه با اشاره به نقش طنز در ایجاد امید در میان مردم بیان کرد: یکی از راه‌های به وجود آمدن امید در مردم برگزاری همین انجمن‌های طنز است.

وی با بیان این که مسئولان ما به هنر علاقه زیادی نشان نمی‌دهند، گفت: اگر هرچند ماه یک بار مسئولان، طنزپردازان را دعوت می‌کردند و با آنان جلسه‌ای برگزار می‌کردند که در حضور آن‌ها آزادانه ، اما با توجه به رعایت حریم و خطوط قرمز ، به دور از سیاه نمایی و تخریب، شعر طنز بخوانند، هم مردم و هم مسئولان ارتباط بهتری با یکدیگر برقرار می‌کردند و صدای مردم هم بهتر به گوش مسئولان می‌رسید.

این شاعر طنزپرداز افزود: بنده چند شعر طنز به نام شیخ علی‌اکبر نوشته‌ام که مردم در موقعیت‌های مختلف، مانند صف نانوایی و خیابان با او درد و دل می‌کنند و دردهای اجتماع را به لحاظ اقتصادی، اجتماعی و رفتاری  با او مطرح می‌کنند و از این شعرهای بنده استقبال خوبی شده است.

دبیر انجمن شعر طنز قندیشه گفت: ما به دنبال برگزاری افتتاحیه انجمن قندیشه به صورت حضوری بودیم و با شاعران و طنزپردازان مطرح کشور هم صحبت‌هایی انجام داده بودیم که متاسفانه ویروس کرونا به وجود آمد و با توجه به شرایط موجود فعلا برنامه حضوری نخواهیم داشت.

خداپرست ادامه داد: به صورت مجازی ، تاکنون دوبار جلسات ما برگزار شده است که جلسه اول با اجرای آقای مهدی آخرتی و با حضور شاعران مشهد و استان و جلسه دوم با اجرای بنده و با حضور شاعران و طنزپردازان برجسته از سراسر کشور مانند آقایان عبدالله مقدمی، شروین سلیمانی، حسن شاه رجب، رسول سنایی، مجتبی فدایی و … برگزار شد و جلسه خوبی بود و استقبال خوبی هم شد.

این شاعر طنزپرداز درباره تاثیر فضای مجازی در معرفی شاعران به مردم گفت: پس از شیوع ویروس کرونا، بنده جزو اولین نفراتی بودم که در مورد این موضوع شروع به نوشتن شعر کردم و این اشعار در فضای مجازی بازتاب گسترده‌ای داشت و پس از آن در برنامه‌های تلویزیون هم پخش شد و فکر می‌کنم بستگی به ژانر، سبک و موضوع شعر و همچنین توانایی شاعر دارد و قطعا اگر کار خوب و متفاوتی انجام شود ، فضای مجازی به شناخته شدن شاعر کمک خواهد کرد و برای من نیز، اینطور بوده است.

وی ادامه داد: امروزه متاسفانه سرقت ادبی بسیار زیاد شده و برای اشعار بنده نیز چندباری این اتفاق افتاده است، چون منبع مشخصی برای ثبت اشعار به صورت رسمی وجود ندارد. اگر یک سایت معتبر از سوی وزارت ارشاد معرفی شود که شعرها در آنجا ثبت شود و بر آن نظارت وجود داشته باشد، دیگر شاهد سرقت ادبی نخواهیم بود.

خداپرست درباره برگزاری جلسات شعر در شرایط فعلی بیان کرد: به نظر بنده، با رعایت پروتکل‌ها و موارد بهداشتی می‌توان جلسات شعر را برگزار کرد، چون تعطیلی بیش از این سبب تاثیر منفی روی طبع شعر شاعران خواهد داشت.

انتهای پیام