تکرار اکران اینترنتی مجموعه آثار کانون پرورش فکری کودکان
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، کانون به منظور پر کردن مفید اوقات فراغت کودکان و نوجوانان در روزهای تعطیلی، هر روز صبح یکی از تولیدات سینمایی یا تئاترهایش را از روز ۲۱ اسفند ۱۳۹۸ تاکنون در پرتال اینترنتی خود منتشر کرده است.
بر همین اساس، به دلیل استقبال کودکان، نوجوانان و خانوادهها، از روز ۱۴ فروردین تا ۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ این آثار دوباره در سایت پیک امید به نمایش گذاشته میشود.
فیلم «کلانتری غیرانتفاعی» به کارگردانی زندهیاد یداله صمدی، «هامون و دریا» و «خمره» به کارگردانی ابراهیم فروزش، «ساز دهنی» اثر امیر نادری، «قله دنیا» به کارگردانی عزیزالله حمیدنژاد، «سبز کوچک» به کارگردانی غلامرضا رمضانی، «بچههای نفت» به کارگردانی ابراهیم فروزش، «آلبوم» اثر غلامرضا حیدرنژاد، نمایش «لپ گلی» به کارگردانی محمد مسلمی، «پایان رویاها» به کارگردانی محمدعلی طالبی، نمایش «به خاطر سارا» اثر حمید گلی، انیمیشن «رویاها در یک روز» اثر صادق جوادی و نمایش «قصه نقلی» به کارگردانی حسن دادشکر به ترتیب از روز ۱۴ تا ۲۶ فروردین نمایش داده میشود.
همچنین از روز ۲۷ فروردین تا ۲ اردیبهشت انیمیشن «مثل یک پروانه روی قلب» به کارگردانی مریم خلیلزاده، نمایش «مبارک و صندوقچه استاد محمد» به کارگردانی کیومرث حقیقی، انیمیشن «دزد درختها» اثر راشین خیریه، فیلم «مسیر عشق» به کارگردانی بیژن شکرریز، نمایش «لافکادیو» به کارگردانی امیر مشهدیعباس، انیمیشن «کچل کفترباز» اثر صادق جوادی، پویانمایی «صفر» به کارگردانی نازنین سبحانسربندی و پویانمایی «این هم پول ماهی» به کارگردانی محمدعلی حسینخان و مرتضی احمدوند برای علاقهمندان پخش میشود.
این آثار از ساعت ۹ صبح به مدت ۲۴ ساعت روی خروجی پرتال اینترنتی کانون به نشانی omid.kpf.ir بهصورت رایگان قابل دسترسی است.
بر همین اساس در این روزها که شاهد گسترش بیماری کرونا در کشور هستیم، آثار مربیان و تولیدات کانون در قالب طرح «پیک امید مجازی» از مسیر صفحه پیک امید در پرتال کانون به نشانی omid.kpf.ir قابل دسترسی است.
علاقهمندان میتوانند با استفاده از هشتگهای «#در_دل_دارم_امید، #کانون_امید، #پیک_امید و #برای_حال_خوب» به این آثار و فیلمها در شبکههای اجتماعی دسترسی پیدا کنند.
پیام تسلیت کانون کارگردانان سینما برای درگذشت کیومرث درمبخش
درگذشت کیومرث درمبخش
به گزارش خبرگزاری مهر، کانون کارگردانان سینمای ایران در پی درگذشت کیومرث درمبخش پیام داد.
در متن این پیام آمده است:
در بهاری که همچون پاییز برگریزان، مردن در این جهان پهناور چیز تازهای نبوده همچنان که زندگی، سینماگری پیشرو را ویروسی عالمگیر از خانواده سینما گرفت. کیومرث درمبخش که در دایره سینماگران سینمای نوین ایران جای داشت با آثار بیاد ماندنی مستند از فرهنگ و طبیعت ایران خود را متفاوت از فیلمسازان همدوره خود نشان داد. او که در سال ۱۳۲۴ درست در روز بمباران اتمی شهر ناکازاکی و پایان جنگ جهانی دوم به دنیا آمده بود، همواره از جنگ بیزار بود و در آثارش به صلح و محیط زیست نگاهی ویژه داشت.
او که در فرانسه تحصیل کرده بود، در بازگشت به ایران به عکاسی فیلم روی آورد و دو فیلم ماندگار تنگسیر و گوزنها را عکاسی کرد. درمبخش در کنار ساخت آثار مستند، رمان مشهور و در عین حال پیچیده و دشوار بوف کور صادق هدایت را با کمک پرویز فنی زاده در سال ۱۳۵۳ ساخت و بعد از آن تمام عمر خود را صرف ساخت فیلمهای مستند از سرزمین مورد علاقهاش، ایران کرد تا اینکه در دوازهمین روز بهار ۹۹ در اثر ابتلا به ویروس کوید ۱۹ در پاریس در گذشت.
کانون کارگردانان سینمای ایران به احترام این فیلمساز اندیشمند کلاه از سر بر می دارد و در گذشت او را تسلیت میگوید.
آیا فروش ۴۰ میلیاردی تضمین خوب بودن یک فیلم است؟/ دریغ از لبخند!
به گزارش خبرنگار مهر، «سینمای شیشهای» عنوان بستهای روزانه است که در نظر داریم در قالب آن ضمن مرور مهمترین فیلمهای تولید و اکران شده در سال ۹۸، در هر شماره به معرفی هر یک از آنها برای تماشا در خانهها در ایام نوروز ۹۹ بپردازیم.
در شماره دهم از «مطرب» میگوییم. نه این بار قرار نیست بخندید، تمام تصوری که از کمدی، سینمای شانه تخممرغی، سخیف و هر آنچه را که به سینمای طنز با المانهای خنده اطلاق میکنند، از ذهنتان دور بریزید. فریب آن چهل میلیارد تومان فروشش را هم نخورید. شما در اینجا عملا با یک فیلم مطول روبهرو هستید که نه تنها خندهای بر لبانتان نمیآورد بلکه مدام در ذهنتان این پرسش مطرح میشود که چرا این فیلم تا این میزان فروش کرده است؟ در تمام آن ۱۴۴ دقیقه نمایشش مدام منتظر یک دیالوگ طنز، یک موقعیت کمیک، یا دست کم یک شوخی خنده دار هستید اما این اتفاق نمیافتد که نمیافتد.
از مصطفی کیایی کارگردان «مطرب» اتفاقاً فیلمهای خوبی در ذهن داریم، همان فیلمساز جوانی که «خط ویژه»، «عصر یخبندان»، «بارکد» و… را ساخته است. یک پای ثابت فیلمهایش هم همیشه دو کاراکتر هستند که میتوانیم به آنها لقب «احمق و احمقتر» را بدهیم که موقعیتهای کمیک را ایجاد میکنند اما در «مطرب» حتی از همان دو تا هم خبری نیست. فیلم اتفاقاً دیالوگهای ظاهراً سیاسی-اجتماعی هم دارد اما این تکهپرانیها هم به کمکش نیامده است. اینگونه «مطرب» تبدیل به ضعیفترین تجربه «سینمایی» کیایی شده که متأسفانه بیشترین سود اقتصادی را برای او رقم زده است.
دوربین را یک گوشه بکارید، مسایل سیاسی- اجتماعی دهه ۶۰ را با عنوان فیلمنامه کمدی پیش رویتان قرار دهید، فضاها را هم به شمایل همان دوران دربیاورید گاهی هم پلی به آینده بزنید؛ شما حالا یک فیلم کمدی با فروش چند میلیاردی فارغ از کیفتیش دارید؛ این فرمول تولید اکثر فیلمهای کمدی بفروش در این چند ساله بوده که «مطرب» هم از همین فرمول پیروی کرده است، اثری که حالا لقب پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران را به یدک میکشد!
نکتههایی که شاید جالب باشد بدانید
جذابیتهای کشورهای خارجی در این چند ساله به یکی از المانهای سینمای ایران تبدیل شده است این موضوع نه تنها در فیلمهای کمدی که در فیلمهای جدی اجتماعی هم دیده میشود. در «مطرب» هم سفری به ترکیه داریم تا نقدی به موضوع مهاجرت را ببینیم، که چه میشود آدمها دست به مهاجرت میزنند اما «مطرب» زبانش در بیان این موضوع قاصر است ولی به جایش خوب زرق و برق ترکیه را نشان میدهد. به اعتبار همین مساله هم هست که شوخیهای زردش را از دل ماجرا بیرون میکشد.
اما کارگردان چه میخواهد بگوید؟ نقدش به چیست؟ به شرایط فرهنگی که اجازه نمیدهد یک هنرمند به فعالیتش ادامه بدهد؟ پس چرا در بیان این مسایل ناکارامد است؟ عمده دلیلش را میتوان در فیلمنامه آن دید. فیلمنامهای که مصطفی کیایی خودش نوشته است، فیلمنامهای که داستانش جلو نمیرود و مدام درجا میزند. به علاوه اینکه دیالوگهای گل درشتش در زمان انتقاد کار دستش میدهد.
«اینها به ما میگویند مطرب» همین دیالوگ کافی است تا به قدری از فیلم بیرون بزند که نه خندهتان بگیرد و نه نقدش را جدی بگیرید.
کارنامه فیلم در زمان اکران عمومی
این واقعیتی غیرقابل کتمان است که فیلم توانسته طیفی از مخاطبان را با خود همراه کند، به گیشهها رونق بدهد، بخشی از ضرر سینماها به واسطه اکران بیرمق تابستان گذشته را جبران کند که رد پای این موضوع را میشود از تبلیغ دهان به دهان مردم جستجو کرد. بخشی از این رضایت به دلیل به تصویر کشیدن ایده برخی افراد جامعه است که با پیش آمدن کوچکترین مساله راهی جز مهاجرت پیش رویشان نمیبینند و «مطرب» به خوبی توانسته از این ظرفیت استفاده کند.
«مطرب» میخواهد از درد یک هنرمند بگوید اما یک خواننده کوچهبازاری را در نقش یک هنرمند جا میزند و موزیسنش را در حد یک مطرب تنزل میدهد یعنی در عین حال که میخواهد به اوضاع یک خواننده نقد داشته باشد آن را به ذلت میکشاند. چنان که دم دستیترین دغدغهها و اتفاقات در فیلم رقم میخورند. البته نباید از این موضوع هم صرف نظر کرد که فیلم تلاشی جدی دارد تا فضای نوستالژیک از موسیقیهای سالهای دهه ۶۰ تا دیگر موقعیتهای خاطرهساز ایجاد کند اما حقیقت این است که حتی در این موضوع هم ناتوان است.
این فقط کیایی نیست که تعریف روشنی از فیلم موزیکال ندارد و این موضوع او را تا آنجا میرساند که فیلمش را یک اثر موزیکال معرفی میکند. در این سالها خیلی از کارگردانها دچار چنین اشتباهی شده اند. به صرف اجرای چند آهنگ قدیمی که حتی حس ناب آن روزها را برایمان تداعی نمیکند، نمیشود به یک فیلم لقب موزیکال داد.
در کنار این ویژگیها فیلم «مطرب» در زمان اکران عمومی در میانه یک دو قطبی جدی قرار داشت؛ عدهای از مخاطبان که بهشدت به آن علاقمند بودند و دیگران را هم به سالن سینما فرامیخوانند، توانستند فروش بالای فیلم را ضریب بدهند، در مقابل اما گروهی که بالاتر از «سرگرمی» حساسیتهایی حداقلی نسبت به «سینما» بهعنوان یک «هنر» داشتند، علیه فیلم موضعگیریهای تند و تیزی داشتند.
در فضای رسمی رسانههای تخصصی سینما اما تکلیف مشخصتر بود؛ غاطبه منتقدان سینمایی و اصحاب رسانه در گروه دوم مخاطبان «مطرب» جای داشتند که آن را جزو فیلمهای پرفروشی قرار دادند که فروش ۴۰ میلیاردیاش هم هیچ پشتوانهای برای اثبات «خوب بودن» آن نبود!
آیا شما هم این فیلم را دوست خواهید داشت؟
احتمالا اگر در سینما تماشایش کرده باشید از میانه فیلم به این فکر کردهاید که کاش میشد موس زیر دستتان باشد و مدام فیلم را جلو بزنید تا اندکی از این فیلم کشدار رها شوید و زودتر بفهمید سرانجام این زیادهگوییها چه خواهد شد؛ در خانه لااقل این امکان را دارید!
فارغ از این مسئله اما نسبت مخاطب با فیلم «مطرب» به شدت متأثر از انتظاری است که او از «سینما» دارد. اگر از آن دسته مخاطبان سینما هستید که بهدنبال تفریح صرف و یک دورهمی با حضور چند بازیگر مطرح سینما هستید، شاید «مطرب» آزارتان ندهد و بتوانید در جمع خانواده و دوستان در خانواده به تماشایش بنشینید.
اما اگر انتظاری جدیتر از یک فیلم دارید و در کنار محتوا، نسبت به قواعد و ساختار سینمایی هم حساسیتهایی دارید، «مطرب» نمیتواند پیشنهاد مناسبی برای اوقات فراغتتان باشد.
پرتال کانون و پخش آنلاین انیمیشن «این هم پول ماهی»
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، انیمیشن «این هم پول ماهی» ۱۱ دقیقه و ۲۰ ثانیهای با اقتباس از کتابی با همین نام به نویسندگی ابراهیم زاهدیمطلق و تصویرگری بهرام خائف از انتشارات کانون پرورش فکری، ساخته شده است.
انیمیشن «این هم پول ماهی» که تولید سال ۱۳۹۰ امور سینمایی کانون است، داستان دخترکی به نام «شکوفه» است که در کنار یک مغازهی ماهیفروشی، چشمش به ماهی کوچک قرمزی در تنگ کوچک میافتد و میخواهد آن را بخرد. اما پولش کم است و قول میدهد که بعد از بردن ماهی، بقیه پول را برای مغازهدار بیاورد. مغازهدار هم ماهی را به او میدهد و میگوید اگر بقیه پول تا قبل از روز عید به دستش نرسد، ماهی از تنگ بیرون میپرد و میمیرد … .
انیمیشن کوتاه «این هم پول ماهی»، تندیس طلایی بهترین اثر تلویزیونی هشتمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران را دریافت کرده است.
این اثر تاکنون در چهلودومین جشنواره بینالمللی فیلم رشد به نمایش در آمده و در چند بازار بینالمللی فیلم همچون بوسان کرهجنوبی، چک و کلرمون فراند فرانسه معرفی شده است.
این انیمیشن روز چهارشنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۹ از ساعت ۹ صبح به مدت ۲۴ ساعت روی خروجی این پرتال اینترنتی به نشانی omid.kpf.ir بهصورت رایگان قابل دسترسی است.
فیلمها و تئاترهای کانون تا ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین برای کودکان، نوجوانان و خانوادهها نمایش داده خواهد شد.
در این روزها که شاهد گسترش بیماری کرونا در کشور هستیم، آثار مربیان و تولیدات کانون در قالب طرح «پیک امید مجازی» از مسیر صفحه پیک امید در پرتال کانون به نشانی omid.kpf.ir قابل دسترسی است.
علاقهمندان میتوانند با استفاده از هشتگهای «#در_دل_دارم_امید، #کانون_امید، #پیک_امید و #برای_حال_خوب» به این آثار و فیلمها در شبکههای اجتماعی دسترسی پیدا کنند.
راهکارهایی برای دیدن شدن «فیلمهای کوتاه»/ کسی دلسوزی نمیکند
کاوه سجادی حسینی نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اولویتهای سینمای ایران در سال جدید با اشاره به اینکه سینمای کوتاه نیازمند اکران مناسب است گفت: نیاز است که فیلمهای کوتاه انتخاب و در یک بسته نمایش بهدرستی قرار بگیرند تا با تبلیغات مناسب در سینماها اکران شوند چرا که در چنین شرایطی این آثار به خوبی از سوی مخاطب دیده میشوند.
وی بیان کرد: یکی از راهکارهایی که میشود فیلم کوتاه را بهتر دید و جای مناسبی برای آن در بین مخاطبان سینما پیدا کرد، حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شراکت با VODها است، چرا که شبکههای مجازی برای نمایش فیلمهای کوتاه مناسب است و باعث و بیشتر دیده شدن فیلم کوتاه میشود.
این کارگردان سینما تاکید کرد: البته این روش برای دیده شدن فیلمهای کوتاه به حمایت مادی نیاز دارد، در واقع باید یک دلسوزی و یک پشتیبانی برای فیلمهای کوتاه وجود داشته باشد چرا که فیلمساز کوتاه به تنهایی نمیتواند اثر خود را برای اکران ارائه کند.
وی توضیح داد: در نظر گرفتن اکرانهای بیشتر و ترکیب اکران فیلمهای کوتاه و فیلم بلند نیز در این زمینه میتواند تأثیرگذار باشد، به این معنا که قبل از نمایش هر فیلم سینمایی در سالنهای سینما، یک فیلم کوتاه برای مخاطب نمایش داده شود.
نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران تاکید کرد: مواردی که بیان کردم راهکارهایی است که میتواند فیلم کوتاه را در حوزه اکران موفق نشان دهد.
وی توضیح داد: فیلم کوتاه نیازمند این است که ساختار آن را قدرتمند کنیم چرا که فیلم کوتاه تنها در اکران معنا پیدا نمیکند. در این زمینه برای نقد فیلمها کوتاه باید شرایط فراهم شود تا کسانی که در حوزهها اجتماعی، فلسفه، روانشناسی و دیگر موارد در جامعه فعالیت میکنند، فیلمهای کوتاه را دیده و در مورد آن نظر دهند.
سجادی حسینی در پایان گفت: متأسفانه کسی برای فیلم کوتاه دلسوزی نمیکند و نمونه بارز آن سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بود که آثار کوتاه در بدترین ساعت ممکن نمایش داده میشد و بعد از آن نیز هیچ جلسه نقد و بررسی برای آن برگزار نمیشد.
کاوه سجادی حسینی نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران در گفتگو با خبرنگار مهر درباره اولویتهای سینمای ایران در سال جدید با اشاره به اینکه سینمای کوتاه نیازمند اکران مناسب است گفت: نیاز است که فیلمهای کوتاه انتخاب و در یک بسته نمایش بهدرستی قرار بگیرند تا با تبلیغات مناسب در سینماها اکران شوند چرا که در چنین شرایطی این آثار به خوبی از سوی مخاطب دیده میشوند.
وی بیان کرد: یکی از راهکارهایی که میشود فیلم کوتاه را بهتر دید و جای مناسبی برای آن در بین مخاطبان سینما پیدا کرد، حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شراکت با VODها است، چرا که شبکههای مجازی برای نمایش فیلمهای کوتاه مناسب است و باعث و بیشتر دیده شدن فیلم کوتاه میشود.
این کارگردان سینما تاکید کرد: البته این روش برای دیده شدن فیلمهای کوتاه به حمایت مادی نیاز دارد، در واقع باید یک دلسوزی و یک پشتیبانی برای فیلمهای کوتاه وجود داشته باشد چرا که فیلمساز کوتاه به تنهایی نمیتواند اثر خود را برای اکران ارائه کند.
وی توضیح داد: در نظر گرفتن اکرانهای بیشتر و ترکیب اکران فیلمهای کوتاه و فیلم بلند نیز در این زمینه میتواند تأثیرگذار باشد، به این معنا که قبل از نمایش هر فیلم سینمایی در سالنهای سینما، یک فیلم کوتاه برای مخاطب نمایش داده شود.
نایب رئیس انجمن فیلم کوتاه ایران تاکید کرد: مواردی که بیان کردم راهکارهایی است که میتواند فیلم کوتاه را در حوزه اکران موفق نشان دهد.
وی توضیح داد: فیلم کوتاه نیازمند این است که ساختار آن را قدرتمند کنیم چرا که فیلم کوتاه تنها در اکران معنا پیدا نمیکند. در این زمینه برای نقد فیلمها کوتاه باید شرایط فراهم شود تا کسانی که در حوزهها اجتماعی، فلسفه، روانشناسی و دیگر موارد در جامعه فعالیت میکنند، فیلمهای کوتاه را دیده و در مورد آن نظر دهند.
سجادی حسینی در پایان گفت: متأسفانه کسی برای فیلم کوتاه دلسوزی نمیکند و نمونه بارز آن سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر بود که آثار کوتاه در بدترین ساعت ممکن نمایش داده میشد و بعد از آن نیز هیچ جلسه نقد و بررسی برای آن برگزار نمیشد.
به گزارش خبرنگار مهر، «سینمای شیشهای» عنوان بستهای روزانه است که در نظر داریم در قالب آن ضمن مرور مهمترین فیلمهای تولید و اکران شده در سال ۹۸، در هر شماره به معرفی هر یک از آنها برای تماشا در خانهها در ایام نوروز ۹۹ بپردازیم.
در شماره نهم با بازخوانی فیلم «شاهکش» همراه شوید؛ برف، سرما، کوهستان، حادثه و تلاش آدمها برای بقا شاید شما را به یاد فیلمهای تحسینشدهای چون «اورست»، «لمس کردن خلا»، «نورث فیس» و… بیندازد اما در ایران تاکنون چه فیلمی با این مختصات دیدهاید؟
«شاهکش» از همان فیلمهایی است که دقیقاً همین ویژگیها را دارد به علاوه اینکه تمام حوادث آن تنها در یک «لوکیشن» هتل روایت میشود که هر فیلمی اگر فیلمنامه سرپایی داشته باشد همین تک لوکیشن جذابیتش را دو چندان میکند. «شاهکش» اما تا رسیدن به فیلمهای خوب کوهستانی راه بسیاری دارد. نه اینکه یک بار دیدنش ارزش نداشته باشد نه. بلکه آنچه آن را از حیز انتفاع ساقط میکند گرههای کوری است که تا پایان داستان باز نمیشود. از همانهایی است که هنگام تماشا در سالن سینما مدام از بغل دستیتان بپرسید «اینجای فیلم چی شد؟» یا حتی اگر دوباره فیلم را ببینید باز هم آن گرهها برایتان باز نشود مگر اینکه کارگردان همان لحظه بیاید، کنارتان بایستد و بگوید در این سکانس منظورم این بود.
کارگردان «شاهکش» وحید امیرخانی است. او را با کمدی «در مدت معلوم» به یاد دارید. کارگردان جوانی که با اولین فیلمش مساله ازدواج موقت را به چالش کشاند که احتمالا با دیدنش خندهتان هم گرفته، در «شاهکش» اما خبری از خنده نیست، خبر از انتقام است، از خشونت، از زد و خورد در برخی سکانسها به سبک فیلمهای هالیوودی و البته پر از معما و معما و معما. امیرخانی در «شاهکش» تغییر مسیر داده است، هیچ نخی ۲ فیلمش را به هم بند نمیزند. اتفاقاً به این فکر میکنید که او در «شاهکش» محافظهکارتر شده و نتوانسته است آنچه را که در ذهن دارد روی پرده سینما بیاورد.
لذت تماشای یک فیلم قلعوقمع شدهوحید امیرخانی
نکتههایی که شاید جالب باشد بدانید
احتمالاً اگر فیلم را ببینید از میزان برف و سرمای حاکم بر فیلم، شما هم ناخودآگاه سردتان شود اما محال است حتی یک درصد هم فکر کنید که پروداکشن بزرگ این فیلم دکور است، حتما پیش خودتان تصور میکنید که لوکیشن این فیلم در هتل معروف توچال بوده اما یک درصد هم به مغزتان خطور نمیکند که «شاهکش» در جاده کرج و در دمای ۴۰ درجه فیلمبرداری شده، یعنی دمای منفی ۲۰ درجه این فیلم، در آن محیط و آن میزان از گرما به تصویر کشیده است!
پیش از اکران فیلم، تیزر تبلیغاتی «شاهکش» در فضای مجازی منتشر شد، تیزری خلاقانه که اگر از حق نگذریم میتوانیم بگوییم کار تیم تبلیغات تنه به تنه کار کارگردان زده و حتی در یک جاهایی از او پیشی گرفته است. تیزری که احتمالاً عدهای بعد از دیدن آن برای تماشای «شاهکش» لحظه شماری کردهاند فیلم اما آنچه نبود که تیزر نشان میداد.
فیلم سکانسهایی دارد که میتوان به آنها عنوان سکانس برتر دارد مثلا صحنه زد و خورد در سرویس بهداشتی. این سکانس میتواند آنقدر شما را میخکوب کند که در ادامه انتظاراتان بیشتر شود ولی نه تنها آن سکانسهای فوق العاده تکرار نمیشود که بلکه فیلم رفته رفته افول میکند، آنقدر اتفاقات پی در پی و بدون دادن اطلاعات رخ میدهد که با یک عالمه سوال مواجه میشوید اصلا در یک جاهایی به خودتان میگویید این بخش از فیلم یک سری سکانسها کم دارد و باید این قسمتها را بیشتر توضیح میداد.
لذت تماشای یک فیلم قلعوقمع شده
مشکل اما اتفاقا همین قسمتهاست. همین بخشهاست که باعث میشود به این فکر کنید که فیلم آنقدر قلع و قمع شده که در نهایت پاسخگوی شما نیست. امیرخانی اما همه این مشکلات را متوجه فرآیند نظارتی نیروی انتظامی میداند و عنوان میکند «بیش از ۲۰ اصلاحیه به فیلم وارد کردهاند.» پربیراه نیست که اگر بگوییم این میزان از اصلاحیه میتواند از هر فیلمی تعدادی تصاویر به هم چسبیده گنگ بسازد که انتظار زیادی از آن نرود با این همه فیلم امیرخانی باز خوب توانسته از عهده خودش بربیاید.
کارنامه فیلم در زمان اکران عمومی
«شاهکش» در اکران عمومی چیزی حدود یک میلیارد تومان فروخت. دلیل نفروختنش را هم میشود همان ابهاماتی عنوان کرد که در فیلم باقی میماند با این وجود فیلم شما را تا انتها با خود همراه میکند به امید اینکه به سوالهایتان پاسخ داده شود اما این اتفاق هرگز نمیافتد. گیج و مبهوت میشوید که حرف این آدمها چیست، اگر میخواهد نقد اجتماعی و فرهنگی داشته باشد پس چرا لنگ میزند و نمیتواند موضوعش را بیان کند، چرا نمیتواند پیامش را ارایه بدهد و در نهایت این از هم گسیختگی روایت و شلختگی و پراکندگی بیش از حد سرکوبتان میکند.
«شاهکش» طراحی صحنه، موسیقی و کارگردانی خوبی دارد اما همه اینها روی هم رفته نمیتوانند فیلم را به یک انسجام و تعادل برسانند و نمیتوانند در خدمت فیلم باشند.
فیلم آنقدر در ارایه اطلاعات ناموفق عمل میکند که متوجه نمیشوید انگیزه ضد قهرمانش چیست، او به یکباره همه را گروگان میگیرد، پلیس فیلم هم آنقدر مصنوعی و رفتارش آنقدر غیرمنطقی درآمده که تنها حضوری کاریکاتوری در فیلم دارد. با این حساب میشود گفت همه شخصیتهای فیلم سرگردان هستند، تکلیف هیچکدام با خودشان و دیگران مشخص نیست فقط قرار است یک انتقام سخت گرفته و یک سری دیالوگها بیآنکه ارتباط چندانی با ههم داشته باشند بیان شوند.
نام فیلم «شاهکش» است و اشاره به یک اسلحه دارد اما در ارایه همین توضیحِ ساده درباره اهمیت این اسلحه در داستان هم عاجز میماند یعنی حتی ممکن است در انتها متوجه نشوید چرا نام فیلم را «شاهکش» گذاشته اند و احتمالا با سرچ و پرسش از این ور و آن ور بفهمید که شاهکش نام یک اسحله کوچک است.
آیا شما هم این فیلم را دوست خواهید داشت؟
برعکس فیلمهای دیگر که مشکل اصلیشان به روند کم رمقشان برمیگردد «شاهکش» اما اصلا ریتم کندی ندارد و همین سرعت زیادی است که به آن ضربه زده! سرعتی که البته بدون ارایه هیچ اطلاعاتی است. همین میشود که مخاطب میپندارد با یک فیلم بیسروته مواجه است.
«شاهکش» را میتوان چنین توصیف کرد: سوال پشت سوال، ابهام پشت ابهام و در نهایت دچار شدن به مبهوتی.
به نظر میرسد فارغ از حفرههای فیلمنامه، پشت دوربین این فیلم آنقدر اتفاقات فراسینمایی رخ داده که کارگردان از کنترلش عاجز مانده و همین موضوع این بلا را بر سر فیلمی آورده که اگر ویژگیهایش مانند قتل، برف، سرما و راز را روی کاغذ فهرست کنید به خودی خودی میتوانست جذاب باشد اما هیچکدام از این المانها در نهایت مخاطب را راضی نکرده است.
با تمام اینها همانطور که در آغاز هم به آن اشاره کردیم، همچنان «شاهکش» فیلمی است که از یک بار دیدنش پشیمان نمیشوید؛ فیلمی که حداقل میتوان آن را پیشنهادی متفاوت برای سینمای ایران قلمداد کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، انیمیشن ۹ دقیقهای «صفر» که با تکنیک ماژیک و مداد رنگی ساخته شده است، روز سهشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ از ساعت ۹ صبح روی پرتال اینترنتی کانون قرار میگیرد.
انیمیشن «صفر» که تولید سال ۱۳۸۹ امور سینمایی کانون است، داستان پسری در مدرسه است که در درسهایش نمره صفر میگیرد. او سعی دارد نمرههای صفر خود را پنهان کند اما دچار کابوس میشود. پسر در پی راهی برای رهایی از این کابوس است.
عباس دبیردانش آهنگسازی، امیرحسین علیمراد کامپوزیت، محمد ناصری تدوین و چنگیز صیاد صدابرداری این اثر کوتاه را بر عهده داشتهاند.
پویانمایی موفق «صفر»، تاکنون «پاندای طلایی» جایزه ویژه داوران بیستمین جشنواره دوسالانه فیلمهای تلویزیونی سیچوان چین را دریافت کرده و در پنجاهوسومین جشنواره بینالمللی فیلم «پراد» فرانسه به عنوان یکی از چهار فیلم برتر در بخش مسابقه مردمی انتخاب شده است.
این انیمیشن همچنین در پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه «لنولا» ایتالیا، چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم کودکان هند «CMS»، ششمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه «پنتداتیلو» ایتالیا، دهمین جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان «نوامیرادا» آرژانتین، اولین جشنواره فیلم کودکان «آند» آمریکا و هفتمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران به نمایش در آمده است.
«صفر» در چهاردهمین بازار بینالمللی فیلم «کلرمون فراند» فرانسه و پنجمین بازار بینالمللی فیلم آسیایی بوسان کرهجنوبی نیز حضور داشته است.
انیمیشنهای کوتاه «قالی»، «اتحاد»، «نشانی»، «ماه مهربان»، «سایهای که نور شد» و «باد دوچرخه سوار» نیز از دیگر آثار نازنین سبحانسربندی است که به تهیه کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تولید شده است.
این انیمیشن به مدت ۲۴ ساعت روی خروجی این پرتال اینترنتی به نشانی omid.kpf.ir بهصورت رایگان قابل دسترسی است.
این آثار تا ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین برای کودکان، نوجوانان و خانوادهها نمایش داده خواهد شد.
در این روزها که شاهد شیوع بیماری کرونا در کشور هستیم، آثار مربیان و تولیدات کانون در قالب طرح «پیک امید مجازی» از مسیر صفحه پیک امید در پرتال کانون به نشانیomid.kpf.ir قابل دسترسی است.
علاقهمندان میتوانند با استفاده از هشتگهای «#در_دل_دارم_امید، #کانون_امید، #پیک_امید و #برای_حال_خوب» به این آثار و فیلمها در شبکههای اجتماعی دسترسی پیدا کنند.
فرزاد اژدری کارگردان و تهیهکننده سینمای کودک و نوجوان در گفتگو با مهر درباره اولویتها و شرایط سینمای ایران در سال جدید گفت: برخلاف نظر آقای سرتیپی که جایی گفته بودند سینمای ایران در سال ۱۳۹۹ فروش خوبی خواهد داشت، با توجه به فیلمهایی که در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر دیدیم باید بگویم معتقدم نه تنها فیلمها فروش خوبی نخواهند داشت که اتفاق بدتر این است که در بخش عمدهای از این فیلمها به نوعی شاهد تبلیغ «انتقامگیری شخصی» بودیم و این فرهنگسازی مناسبی برای سینمای ایران نیست.
وی بیان کرد: فیلمها این حس را ایجاد میکنند که اگر کسی حق تو را گرفت باید بدون توجه و آگاه کردن پلیس و دادگاههای قضائی، باید خودت شخصاً حقات را بگیری و این نوع از انتقام درستترین کار است.
این کارگردان سینما توضیح داد: اگر در دهه ۴۰ و ۵۰ یک «قیصر» در سینمای ایران داشتهایم در سال ۹۹، قیصرهای بسیاری در سینما به تصویر کشیده شدهاند که هرکدام به تنهایی به دنبال انتقام هستند و نمیدانم اگر این فیلمها توسط نوجوانان و جوانان دیده شود چه اتفاقی در جامعه رخ میدهد.
وی با اشاره به اینکه اکثر فیلمهایی که در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند برای نمایش بالای ۱۷ سال مناسب بودند و حتماً باید ردهبندی سنی شوند، ادامه داد: اتفاقاتی که در فیلمها رخ میدهد خیلی دردناکتر از آن چیزی است که مخاطب فکرش را میکند. البته این را هم باید بگویم که اکثر فیلمها خوش ساخت بودند اما تماشای آنها برای مخاطب عام بسیار خطرناک است.
کارگردان فیلم سینمایی «سلام بر فرشتگان» گفت: باید برنامهای برای چگونگی اکران این نوع از فیلمها در نظر گرفت، معتقدم نمایندگان مجلس و کسانی که سیاستهای کلان فرهنگی را برنامهریزی میکنند باید این فیلمها را ببینند، چرا که اگر ۱۰ تا از این فیلمها در شهرستانها نمایش داده شود، معلوم نیست چه اتفاقی برای جامعه رخ میدهد.
وی توضیح داد: البته امیدوارم فیلمها در سال جدید فروش خوبی داشته باشند و مردم برای دیدن فیلمها به سینما بیایند و رفتار قهرمانان منفی این آثار را دنبال نکنند، متأسفانه قهرمان مثبتی در این فیلمها نمایش داده نشده اگر هم بوده یک قهرمان منفعل است.
اژدری ادامه داد: در نهایت به عنوان کسی که نسبت به بدنه سینما بدبین شدهام و احساس خوبی نسبت به حرکتهای سینمایی ندارم، باید بگویم که بسیاری از کشورهای همسایه علاقهمند به ارتباط فرهنگی به خصوص ارتباط هنری با کشور ما هستند.
وی توضیح داد: با تمام تحریمهایی که صورت گرفته است فیلمسازی در ایران نسبت به کشورهای دیگر ارزانتر تمام میشود و اگر شرایط مناسب برای کشور ما فراهم باشد، بسیاری از سرمایهگذاران فیلمهای خارجی میتوانند در ایران فیلم بسازند.
کارگردان فیلم سینمایی «عملیات مهدکودک» بیان کرد: اگر ساخت فیلمهای خارجی در ایران رخ نداده و یا تعداد آن اندک بوده است، به دلیل شرایط موجود در کشور است. اما باید فرهنگ و هنر ایران را به کشورهای دیگر معرفی کنیم تا فضا برای ساخت فیلم در ایران فراهم شود. امیدوارم با سیاستهای کلانی که چندان در فرهنگ ما جا نیفتاده است این اتفاق رخ دهد و بتوانیم از طریق فرهنگ و هنر وجهه ایران را به خوبی نشان دهیم.
اژدری در پایان گفت: سینمای ایران در گذشته در کشورهای همسایه تأثیرگذار بوده است، اما در حال حاضر این کشورها در ساخت فیلم، سریال و انیمیشن از ما جلو افتادهاند و حتی بسیاری از داستانهای ما را به عنوان داستان فولکلور خود استفاده میکنند و اگر به فکر نباشیم با مشکلات بسیاری مواجه میشویم.
برگزاری جشنواره فیلم کوتاه و مسابقه عکاسی در فرهنگسرای گلستان
برگزاری جشنواره فیلم کوتاه و مسابقه عکاسی در فرهنگسرای گلستان
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی فرهنگسرای گلستان، فرهنگسرای گلستان فراخوان جشنواره بزرگ فیلم کوتاه با تلفن همراه با موضوع «بازی های خانگی و بومی شهرهای ایران» را ویژه کودکان و نوجوانان اعلام کرد. با اعلام این فراخوان شهروندان می توانند با ارایه فیلم های کوتاه با تلفن همراه با موضوع بازی های خلاقانه ، خانگی و بومی شهرخود با رعایت شئون اسلامی و معرفی نام و شیوه بازی ها در خانه در بین اعضای خانواده یا بازی کودکان و نوجوانان در محیط خانه با زمان حداکثر ۳ تا ۵ دقیقه در «جشنواره بزرگ فیلم کوتاه بازی خانگی و بومی شهرهای ایران» شر کت کنند.
علاقمندان برای شرکت در جشنواره «فیلم های کوتاه بازی خانگی و بومی شهرهای ایران» تا ۳۱ فروردین مهلت دارند آثار خود را به نشانی پست الکترونیک golestan.farhangsara۸@gmail.com یا شماره واتس آپ ۰۹۰۲۵۸۰۰۳۸۸ ارسال کنند.
به ۱۰ فیلم کوتاه برتر پس از داوری محتوای بازی ها و نکات مطر ح شده توسط داوران منتخب جوایز نفیس اهدا می شود.
همچنین مسابقه «با هم در کنار هم عکاسی کنیم» با هدف بهره مندی از هنر عکاسی در ایجاد نشاط و سرگرمی و انتقال پیام فرهنگی ویژه کودکان و نوجوانان به همت فرهنگسرای گلستان برگزار می شود.
شهروندان برای شرکت در مسابقه «باهم در کنارهم عکاسی کنیم» تا ۳۱ فروردین مهلت دارند حداکثر سه عکس با تلفن همراه خود با موضوع آشپزی، پاکیزگی خانه، بهداشت فردی، راه های کاهش زباله در خانه و باغبانی با رعایت شئونات اسلامی ارسال کنند.
علاقمندان برای شرکت در مسابقه می توانند آثار خود را به نشانی پست الکترونیک golestan.farhangsara۸@gmail.com یا شماره واتس آپ ۰۹۰۲۵۸۰۰۳۸۸ ارسال کنند.
به ۱۰ نفر برگزیده مسابقه پس از داوری عکس ها توسط داوران منتخب جوایز نفیس اهدا می شود.
