سید مصطفی میرسلیم در توئیتر نوشت: «قرار نیست عدهای به جای نمایندگان گزینهای برای ریاست مجلس انتخاب کنند؛ اگر اقدامی هم میشود برای سنجش اولیۀ تمایل نمایندگان است. این تمایل قطعا در جلسۀ اکثریت معلوم خواهد شد و هر اظهارنظر دیگری قبل از آن فقط گمانهزنی است و اعتباری ندارد.
افرادی که نامزد شدهاند هرکدام از ویژگیهای مثبتی برخوردارند و قابل احترامند و تشخیص اینکه کدام فرد مطلوب اکثریت است به آراء آزادانۀ نمایندگان برمیگردد.»
۲۷۲۷
منبع : خبرآنلاین
به گزارش خبرآنلاین، علی خضریان، منتخب مردم تهران در مجلس یازدهم، در توئیتی خطاب به الیاس نادران که از تشکیل یک جلسه با «هدف نه به قالیباف» خبر داده بود؛ نوشت: جلسه وفاق به پیشنهاد جبهه پایداری شکل گرفت و جناب محصولی به عنوان قائم مقام جبهه تشریح کردند و کار را به منتخبان سپردند. جناب نادران تعجب می کنم که موضوعی شفاف را وارونه جلوه می دهید؛ شأن شما و آقان زاکانی، قاضی زاده و امیرآبادی و دیگر حاضرین جلسه اجل از اداره شدن است.
۲۷۲۱۵
منبع : خبرآنلاین
به گزارش خبرآنلاین، مجلس یازدهم هنوز از راه نرسیده و کارش را آغاز نکرده حرف و حدیثهای زیادی درباره آن به گوش میرسد از رایزنیها و لابیها برای تعین هیات رئیسه گرفته تا صف رقبای اصولگرا برای نشستن بر روی کرسی ریاست. درست مانند ائتلافشان در دقیقه ۹۰ این روزها هر طیف ساز خود را میزند از قالیباف گرفته تا میرسلیم و آقاتهرانی هرکدام برای قرار گرفتن در راس هرم قوه مقننه قد علم کردهاند اما در این میدان وزرای دولت احمدینژاد هم بیکار ننشستهاند و فعالیت خود را دارند.
شمسالدین حسینی وزیر اقتصاد و اموردارایی در دولت نهم و دهم حالا در ردای نماینده مردم تنکابن و رامسر راهی مجلس یازدهم شده است و یکی از منتخبانی است که از چند و چون این رایزنیها سخن میگوید. او به خبرآنلاین میگوید خودش حتما در میدان رقابت برای کرسی ریاست مجلس حاضر خواهد شد.
وقتی صحبت از تفاهم میان گروههای سیاسی شد معتقد بود که کرسیهای هیات رئیسه مجلس و کمیسیونها تقسیم غنایم نیست بلکه باید فرد مورد نظر شرایط قبول آن را داشته باشد.
آنچه در ادامه میخوانید مشروح مصاحبه خبرگزاری خبرآنلاین با شمس الدین حسینی است؛
****
آقای حسینی! هنوز چند هفتهای تا آغاز مجلس یازدهم باقی مانده است اما در همین ایام صحبتهایی درباره جلسات مجازی به گوش میرسد چقدر در این جلسات شرکت میکنید؟
خبر جلسات مجازی را که نمیتوان منتشر کرد.
البته آن طور که تعدادی از منتخبان مجلس یازدهم میگفتند علاوه بر اینکه در این جلسات درباره مباحث کلان صحبت شده است رایزنیهایی هم برای تعیین رئیس مجلس صورت گرفته است؟
من خیلی از این جلسات خبر ندارم.
حضوری در جلسات مجازی نداشتم
یعنی مشارکت نداشتید؟
ما جلسات زیادی داشتیم اما در جلسات مجازی به آن صورت حضور نداشتیم.
حتما کاندیدای ریاست مجلس می شوم
*نظر شما درباره آرایش سیاسی مجلس یازدهم چیست؟ به نظر شما چند فراکسیون سیاسی ممکن است در مجلس آینده شکل بگیرد؟ اکثریت و اقلیت به چه شکلی است و …
تا مجلس تشکیل نشده زود است که این نوع قضاوت ها را انجام دهیم، باید صبر کنیم تا مجلس فعالیت خود را شروع کند و بعد در مورد این مسائل صحبت کنیم.
*طیف شما که تحت عنوان کارگزارن دولت قبل، در مجلس حضور دارید، آیا قرار است وارد رقابت ریاست هیئت رئیسه هم شوید وبرای ریاست کاندید شوید؟
بله حتما. من یا یکی از دوستان قرار است کاندید ریاست مجلس باشیم.
*منظورتان آقای فریدون عباسی است؟
ایشان هم اعلام کرده است ولی ما یک جلساتی داریم که درواقع فراتر از دولت نهم و دهم است. تعداد قابل توجهی از دوستان در این جلسات حضور پیدا می کنند و یکی از مباحثمان هم در آنجا تعیین مشارکت و تعیین ارکان مجلس است. حتما من و یکی از دوستان هم با تفاهم و رایزنی هایی که می کنیم می خواهیم کاندید ریاست مجلس شویم.
با قالیباف، میرسلیم و آقاتهرانی رقیب نیستم
*آقای حسینی! در چند روز اخیر خیلی از نماینده ها از رایزنی ها برای کرسی ریاست مجلس سخن میگویند که حول محور ریاست قالیباف یا میرسلیم میچرخد به نظر شما این رایزنی ها چقدر می تواند برای رقیب شما رای جذب کند؟
من با هیچکدام از اینها رقیب نیستم. الان دوستان زیادی برای افراد زیادی دارند رایزنی می کنند و طبیعی است که در اثر این رایزنی ها رای جذب کنند. البته همه بحث درباره ریاست نیست بلکه درباره جایگاه ریاست کمیسیون ها هم هست.
مجلس یازدهم، رئیس از پیش تعیین شده ندارد
چون یکی از مسائلی که وجود دارد و من به آن معتقدم این است که مجلس به یک سخنگو و یک هماهنگ کننده نیاز دارد، رئیس مجلس کسی نیست و تنها نقش اداره کننده جلسات را بر عهده دارد. رئیس مجلس و دیگر نمایندگان از یک سطح مساوی برخوردار هستند یعنی هیچکس رئیس نمایندگان نیست و همه نمایندگان از یک سطح برخوردارند.
برای همین راه برای رایزنی و رقابت باز است و در شرایط فعلی هیچکسی رئیس مجلس نیست و مجلس، رئیس از پیش تعیین شده ندارد. من به همراه تعدادی از دوستان داریم گفتوگوهایی در خصوص اینکه چگونه مجلس بهتر قوام و سازمان پیدا کند و اداره مجلس در خدمت مردم باشد، می کنیم. همانطور که قبلا گفتم مجلس به عنوان یک نهاد تضعیف شده است ولی رئیس مجلس به عنوان یک فرد تقویت شده است، اینها باید اصلاح شود، اینها مواردی است که باید به آن یپردازیم و در جلسات مطرح شود.
تعیین هیات رئیسه تقسیم غنایم نیست
*آقای حسینی چه قدر این احتمال وجود دارد که یک تفاهمی بین طیف های مختلف نمایندگان مجلس صورت بگیرد و آن ۱۲ کرسی تقسیم شود؟
تعیین هیئت رئیسه و کمیسیون ها تقسیم غنایم نیست و این رویکرد، رویکرد غلطی است. گفت و گویی که بین دوستان ما صورت می گیرد این است که هر جایگاهی چه کارکردی داشته باشد و چه اقتضائاتی وجود دارد و چه کسی می تواند در آن جایگاه بهتر خدمت کند. لذا این جنس تفاهم ها و این جنس رایزنی ها پیش از تشکیل مجلس و پیش از حضور در صحن بیشتر در حد ایده است و من به شخصه معتقد هستم تفاهم به مفهوم تقسیم کرسی ها، مغایر با فلسفه خدمت است.
نیازمند تکثر، هدایت و کنترل قدرت در مجلس هستیم
چیزی که ما در مجلس نیاز داریم تکثر قدرت، هدایت قدرت و کنترل قدرت است، اینکه مجلس به جایگاه خودش در راس امور بازگردد، آن چیزی که ما امروز در مجلس به آن نیاز داریم این است که مبادا رئیس مجلس از نمایندگان قدرت بیشتری داشته باشد و اینها بایستی اصلاح شود. من خودم به عنوان یک منتخب در مجلس به دنبال این هستم که مجلس را به ریل درست برگردانم، جایگاه نماینده را همانطور که در قانون اساسی هم هست احیا شود، همه نمایندگان با هم برابرند و با مشارکت نمایندگان این اتفاق میفتد.
به طور مثال الان اعتراض کلی که در مجلس وجود دارد این است که چرا سال گذشته قانون بودجه به شورای هماهنگی اقتصادی رفته و آنجا اصلاح شده است و چرا در مجلس اصلاح نشده است،یا چرا اصلاح قیمت های حامل انرژی به جای اینکه به مجلس بیاید به شورایی با تعداد افراد معدود رفته است و آنجا تصمیم گیری شده است و آن مشکلات برای کشور به وجود آمده و هیچ کسی هم مسؤلیت آن را نپذیرفته است. به نظر من مسولیت اصلی مجلس اینها است و هر اقدامی پیش از تشکیل صحن و مجلس یازدهم و یا حتی ارکان های دیگر، بحث هایی است که انحراف ایجاد می کند، چون اینها در صحن و در گفت و گو با نمایندگان محترم حل و فصل می شود.
مسئولیت های مجلس را نباید وجه المصالحه قرار داد
*شما فرمودید که اصلا موافق با تفاهم قبل از شروع مجلس نیستید. آیا اساسا در این رابطه با شما رایزنی شده است که بیایید و تفاهم کنیم و شما بروید و نقطه نظرتان را بگویید؟
من نگفتم که قبل از شروع مجلس تفاهم خوب نیست، گفتم تفاهم با این نیت که ما مثلا مسؤلیت های مجلس را وجه المصالحه قرار دهیم و به صورت تقسیم غنایم به آن نگاه کنیم، این را گفتم درست نیست. وگرنه اینکه گروه های مختلف سیاسی بنشینند و به جایی اینکه بر افراد تفاهم کنند بر اصول تفاهم کنند خیلی مهم است. سوال امروز من این است که مشکل اصلی کشور چیست؟ اگر مشکل اصلی کشور اقتصاد است پس مطالبه مردم این است که مجلس که تشکیل می شود، نقش تخصص اقتصاد در مدیریت آن برجسته باشد، اما اگر ما دوباره به جای اینکه به تخصص گرایی برگردیم با یارگیری ورویه هایی از این طریق کارمان را دنبال کنیم، قطعا مجلس به نتیجه لازم نمی رسد و ما نمایندگان باید پاسخگوی مردم باشیم که چرا به رغم اینکه مثلا مساله و موضوع اصلی مردم معیشت و اقتصاد بوده است، به تجربه اقتصادی در مدیریت مجلس توجه نکرده ایم.
نمی شود که هر گروه سیاسی بگوید من ۲ کرسی را می گیرم
*چیزی که من شنیده ام و البته بعضی از نمایندگان می گفتند دقیقا این بود که قرار است آن ۱۲ کرسی هیات رئیسه و ریاست کمیسیون ها را به اصطلاح بین طیف نواصولگرایی و پایداری و اصولگرای سنتی تقسیم بندی شود.
خیر. من چنین چیزی را نشنیده ام و اصلا با چنین چیزی هم موافق نیستم که مثلا هر گروه سیاسی بیاید و بگوید من ۲ کرسی می گیرم، مستقل از اینکه شرایط احراز آن چه چیزی باشد. من معتقد فردی که مسوولیت کرسی را به عهده میگیرد باید شرایط آن کرسی داشته باشد؛ مثلا اگر یک ادیب فرزانه را به عنوان رئیس کمیسیون بهداشت و درمان انتخاب کنید و یک پزشک حاذق را به عنوان کمیسیون اقتصاد یا برنامه و بودجه بگذارید، منطق آن مخدوش است و پذیرفته نیست.
پس آن چیزی که به نظر من مهم است وحدت در اصول،تفاهم بر شرایط و اقتضائات است و در واقع آن شرایط پذیرش و انجام یک مسؤلیت است که باید مهم شمرده شود تا اینکه مجلس را یک شرکت سهامی تلقی کنیم و بگوییم هر گروه سیاسی چه سهمی دارند. اگر این اتفاق بیفتد بدانید که کارکرد مجلس یازدهم بهتر از مجلس دهم نخواهد بود. مجلس یازدهم باید مجلسی باشد که بر اصول وحدت کند و بر قانون اساسی و در حل مشکلات و مسائل مردم پافشاری کند و به تخصص گرایی روی آورد. این نگاه که مجلس یک شرکت سهامی است و هرگروه سیاسی باید در آن سهمی داشته باشد در مجموع به تحقق آن شعارهایی که منتخبین به مردم داده اند منجر نمی شود.
۲۳/ ۲۷۲۱۶
منبع : خبر آنلاین
هنوز ۱۱ کرسی مجلس یازدهم صاحبی ندارد و تا ۲۱ شهریورماه که موعد برگزاری انتخابات مرحله دوم مجلس یازدهم باشد، این ۱۱ کرسی کماکان بیسرنشین خواهندماند. اما شاید مهمتر از ۱۱ نفری که قرار است با آغاز به کار دور یازدهم مجلس، بر این ۱۱ کرسی بلاتکلیف تکیه بزنند، آن یک نفری باشد که ظرف روزها و هفتههای آینده باید نظر ۲۸۹ نماینده دیگر را جلب کند تا خود، صاحب کرسی سبز و نسبتا بزرگتری شود که راس هرم قدرت قوه مقننه و البته راس هرم ساختمان سبز «بهارستان» قرار دارد. سیاستمداری که ازقضا، درحالی میخواهد رییس مجلس یازدهم باشد که دستکم ۱۱ رقیب جدی مقابل خود میبیند.
محمدباقر قالیباف، سیدمصطفی میرسلیم، علیرضا زاکانی، مرتضی آقاتهرانی، علی نیکزاد، سیدشمسالدین حسینی، فریدون عباسی، عبدالرضا مصری، حمیدرضا حاجیبابایی، الیاس نادران و مسعود پزشکیان، آن ۱۱ گزینهای هستند که این روزها در محافل سیاسی-رسانهای از آنها به عنوان گزینههای احتمالی ریاست مجلس آینده صحبت شده و البته ناگفته پیداست که هم میتوان چندین و چند نفر را بهراحتی از این فهرست ۱۱ نفره خط زد و هم، میتوان دیگرانی را بهجای برخی از این خطخوردگان، جایگزین کرد. مثلا باتوجه به آنکه مجلس آینده، مجلسی است اصولگرا و حتی اگر ۱۱ کرسی بلاتکلیف تماما به اصطلاحطلبان برسد -که باتوجه به کاندیداهای راهیافته به دور دوم، حتی روی کاغذ هم ممکن نیست – احتمال ریاست تنها اصلاحطلب این جمع که مسعود پزشکیان باشد، تقریبا صفر است و حتی بعید است او، در این شرایط اصلا تمایلی برای کاندیداتوری داشته باشد.
اما وزن سیاسی پزشکیان که ۴ سال گذشته را در مقام نایب رییس نخست مجلس پشت سرگذاشته و در مقاطعی در انتخابات درونپارلمانی، حتی از رییس مجلس دهم هم بیشتر مورداقبال صحن پارلمان قرار داشت، کسی که سالها پیش از نمایندگی مجلس، در مقام وزارت استخوان خرد کرده، آنقدر هست که نشود از او در قالب «مردان ریاست مجلس» سخن نگفت و او را نادیده گرفت. بجز این اما به هر حال میشود دیگرانی همچون حمیدرضا حاجیبابایی، رییس فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس دهم یا عبدالرضا مصری، نایب رییس مجلس فعلی در سال پایانی را هم بهراحتی خط زد. نمایندگان فعلی و آینده همدان و کرمانشاه که ازقضا هردو سابقه وزارت در دولت احمدینژاد را هم در کارنامه دارند. همانطور که مثلا اگر اسامی برخی از دیگر وزرا یا اعضای کابینه احمدینژاد مثل فریدون عباسی، معاون رییس دولت دهم و رییس سازمان انرژی اتمی احمدینژاد یا سیدشمسالدین حسینی، وزیر اقتصاد دولت مهرورز را خط بزنیم و فیالمثل اسامی بعضی از وزرای دیگر احمدینژاد و نمایندگان فعلی و آینده مجلس همچون محمدمهدی زاهدی، وزیر علوم دولت نهم و نماینده کرمان را جایگزین کنیم، اتفاق خاصی نمیافتد.
چه اینها و برخی دیگر همگی گزینههایی هستند که وقتی قرار است اینطور گمانهزنیهای رسانهای کنیم، نمیشود نادیدهشان گرفت و از آنسو، به هر حال همه میدانیم احتمال اینکه واقعا یکی از این جمع رییس مجلس شود، چندان هم محتمل نیست. هرچند در این جمع، تاکنون تنها دو نفر یعنی سیدشمسالدین حسینی و فریدون عباسی رسما اعلام کاندیداتوری کردهاند که ازقضا هردو ازجمله همین چندنفری بودند که گفتیم، میشود نامشان را از فهرست خارج کرد. با این حساب بد نیست همینجا کمی با احتیاط بیشتر ادامه بدهیم و بهجای آنکه بگوییم چه کسانی شانس ریاست ندارند، از آنها بگوییم که کم و بیش از چنین اقبالی برخوردارند که در آن صورت، طبیعتا بهجای کوتاه کردن سیاهه ریاستی که ساختهایم، باید بر درازای آن بیفزاییم.
منتها اینرا هم نمیشود نادیده گرفت همه افراد این فهرست شانس و اقبالی یکسان ندارند. مثلا باتوجه به اظهارات دونفری که رسما اعلام کاندیداتوری کردهاند، شاید بتوان گفت که وضع حسینی نسبتا بهتر از عباسی است. او علاوه بر اینکه سابقه بیشتر و جدیتری در کارنامه دارد، از حمایت «نمایندگان مرزنشین» از خود سخن گفته. حال آنکه خود شمالی است و از تنکابن هم به مجلس یازدهم راه پیدا کرده. این یعنی لابد لابیهای مغز اقتصادی دولت احمدینژاد، آنقدرها هم ضعیف نبودهاند.
از آنسو اما هستند گزینههای دیگری در همین فهرست که چه خوشمان بیاید، چه نه، شانس و اقبالشان بیش از دیگر رقباست. یکی مثل محمدباقر قالیباف. شهردار اسبق پایتخت و کاندیدای ناکام ۳ دوره انتخابات ریاستجمهوری که سرلیست اصولگرایان پایتخت بود و اقبالش برای تصاحب کرسی علی لاریجانی و نشستن بر جای او، چنان بالاتر از دیگران است که در برخی از همین گمانهزنیهای رسانهای مشابه که پیش از این خواندهاید، بهجای آنکه مثل این، از گزینههای احتمالی ریاست مجلس آینده بگویند، از رقبای قالیباف برای تصاحب این کرسی کلیدی نوشتهاند. بهجز او، مصطفی میرسلیم هم جزو کسانی است که از اقبال کمی برخوردار نیست.
چه اگر «ناکامی در انتخابات ریاستجمهوری»، قالیباف را یکهتاز رقابت ریاست مجلس آتی کند، میرسلیم هم در این میدان بیتجربه نیست. اما صحنه رقابت حالا طوری است که به باور بسیاری، دو گزینه دیگر یعنی مرتضی آقاتهرانی و علیرضا زاکانی که بهجای سابقه شکست در انتخابات ریاستجمهوری، در کارنامه سیاسیشان، سابقه نمایندگی و پیروزی در انتخابات مجلس را یدک میکشند، رقبایی جدیتر برای قالیبافند.
دو گزینه اصلی جبهه پایداری که البته احتمال اینکه با قالیباف وارد رقابت نشوند و با دو کرسی نواب ریاست بسازند، وجود دارد اما شاید آنچه بتوان با اطمینان بیشتر گفت، آن است که بعید است با هم وارد رقابت شوند. بهجز تمامی این افراد اما یک نفر دیگر هم هست که نهتنها قادر به رقابت با قالیباف هست، بلکه شاید بیشتر از سایرین از این قدرت برخوردار باشد. علی نیکزاد که حالا به عنوان نماینده اردبیل میتواند روی رای آذریزبانان حساب کند.
ضمن آنکه هم شبیه به حسینی و عباسی و مصری و حاجیبابایی میتواند روی احمدینژادیها حساب کند و هم بهواسطه ریاست ستاد سیدابراهیم رییسی، گزینه اصلی اصولگرایان در انتخابات ریاستجمهوری اخیر، در بدنه جناح راست، جایگاه خوبی دارد. سیاستمداری که اتفاقا کمتر از دیگر «مردان ریاست مجلس»، در این باره حرف زده و چراغ خاموش جلو میرود.
اینها البته یکسر احتمالاست و در بهترین حالت گمانهزنی رسانهای. همه آنچه تا اینجا گفتیم، میتواند درست باشد، چنانکه ممکن است همه آنچه گفتیم، نادرست . آنچه اما قطعی است و مو لای درزش نمیرود، این است که چه گزینههای ریاست مجلس یازدهم تنها یکی باشد و چه یکصد و یکی، کرسی ریاست همان یک کرسی است و هرقدر هم که این گزینهها کم و زیاد شوند، آن یک کرسی، نه صفر خواهد شد، نه دو.
اما مجلس که فقط همین یک کرسی مهم نیست. مجلس جز کرسی ریاست، ۲ کرسی نواب رییس هم دارد. ۱۳ کمیسیون تخصصی دارد که هر کدام یک کرسی ریاست دارند. فراکسیونهای سیاسی و غیرسیاسی دارد که بعضا میتوانند رییس تعیین کنند. مرکز پژوهشهایی دارد که بعضی از همین حالا حاضرند هرچه رای برای ریاست جمع کردهاند، یکجا بدهند و اجازه نشستن بر آن یک کرسی را از رییس آینده بگیرند.
با این حساب، آنچه در هر حال ظرف ماههای پیشرو باید منتظرش باشیم این است که فقط یکی از این جماعت بر کرسی ریاست تکیه خواهد زد اما دیگر مردان مهم مجلس یازدهم هرکدام سهمی از این پارلمان به دست خواهد آورد. یکی رییس میشود، دو نفر نایبانِ رییس، چندنفری روسای کمیسیونهای تخصصی و فراکسیونهای سیاسی و یکی هم رییس مرکز پژوهشها. حالا کیک قدرت پارلمان از مطبخ شورای نگهبان خارج شده و دورتادور، مردانی پیشبند برتن و کارد و چنگال دردست آمادهاند، هرکدام به میزان نقشی که ایفا کردهاند، سهمی بردارند.
۲۳۲۷۲۷
منبع : خبر آنلاین