برچسب: رای

  • از همه جا برای بایدن رای پیدا می‌کنند

    از همه جا برای بایدن رای پیدا می‌کنند

    از همه جا برای بایدن رای پیدا می‌کنند

    اعتمادآنلاین| دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در پیامی در توئیتر مدعی شد که از همه جا برای بایدن رای پیدا می‌کنند.

    وی در این پیام توئیتری نوشت: «آنها در حال پیدا کردن رای‌های بایدن در همه  جا هستند. در پنسیلوانیا،‌ ویسکانسین و میشیگان. (این رویداد) برای کشورمان بسیار بد است.»

    ترامپ در پیام توئیتری دیگری نیز نوشت: «آنها سخت در تلاش هستند تا هر چه سریعتر ۵۰۰ هزار حاشیه رای برتری که در پنسیلوانیا دارم از بین برود. به همین ترتیب در میشیگان و دیگر ایالت‌ها.»

    این پیام‌های توئیتری در حالی منتشر می‌شود که رئیس کمیسیون انتخاباتی ویسکانسین در مصاحبه با شبکه خبری ان‌بی‌سی گفت همه آرا در این ایالت شمارش شده‌اند و جو بایدن با اختلاف ۲۰۶۹۷ رأی پیروز شده است.

    مقام‌های ستاد انتخاباتی دونالد ترامپ از آمادگی او برای به چالش کشیدن نتیجه انتخابات در دادگاه‌ها خبر داده‌اند.

    همزمان مقام‌های ارشد ستاد انتخاباتی ترامپ ابراز اطمینان کردند او قادر است از مسیر دادگاه ۲۷۰ رأی الکترال لازم برای ورود به کاخ سفید را کسب کند. شماری از دستیاران ترامپ گفته‌اند آماده‌اند آرای برخی ایالت‌ها را در دادگاه‌ها به چالش بکشند.

    منبع: فارس

  • انتخابات در ایالات متحده آمریکا

    انتخابات در ایالات متحده آمریکا

    ایالات متحده آمریکا یک فدراسیون است که مقامات آن در سطوح فدرال (ملی)، ایالتی و محلی توسط شهروندان این کشور انتخاب می‌شوند. در سطح ملی، رئیس‌جمهور به عنوان رئیس کشور به‌طور مستقیم توسط مردم و از طریق مجمع گزینندگان انتخاب می‌شود. امروزه اعضای این مجمع‌ها غالباً طبق آرای عمومی ایالت خود رأی می‌دهند. تمام اعضای مجلس قانونگذاری ملی (کنگره) به شکل مستقیم انتخاب می‌شوند. پست‌های انتخابی زیادی هم در سطح ایالتی وجود دارند و هر ایالت دارای یک فرماندار انتخابی و یک مجلس قانونگذاری است. نظام انتخاباتی در ایالات متحده آمریکا روندی است که نزدیک به یک سال به طول می‌انجامد. در سطوح محلی مثل شهرستان‌ها و شهرها نیز پست‌های انتخابی وجود دارد. بنابر پژوهش جنیفر لاولس استاد آمریکایی علوم سیاسی، ایالات متحده دارای ۵۱۹٬۶۸۲ مقام رسمی انتخابی در سال ۲۰۱۲ بوده‌است.

    قوانین ایالتی بخش زیادی از جنبه‌های انتخابات را تنظیم می‌کنند. این جنبه‌ها شامل بخش مقدماتی، صلاحیت رای‌دهندگان (فراتر از آنچه که در قانون اساسی آمده)، تشکیل و اجرای مجمع گزینندگان هر ایالت و اجرای انتخابات سطوح ایالتی و محلی می‌شوند. قانون اساسی ایالات متحده در اصول یکم و دوم و همچنین در متمم‌های مختلف (تا حدی) انتخابات فدرال را تعریف کرده‌است. دولت فدرال چندین بار کوشیده است تا مشارکت انتخاباتی را با تصویب برخی قوانین افزایش دهد.

    تأمین مالی انتخابات همیشه بحث‌برانگیز بوده‌است زیرا منابع خصوصی بخش اعظم هزینه‌های تبلیغاتی را به ویژه در انتخابات‌های فدرال تأمین می‌کنند. طرح تأمین مالی داوطلبانه‌ عمومی برای نامزدهایی که حاضر به قبول محدودیت مخارج انتخاباتی می‌شوند در سال ۱۹۷۴ برای انتخابات ریاست جمهوری در سطوح مقدماتی و پایانی معرفی شد. کمیسیون انتخابات فدرال که در سال ۱۹۷۵ در اجرای یکی از متمم‌های قانون تبلیغات انتخاباتی فدرال به وجود آمد موظف به اعلام هزینه‌های تبلیغاتی نامزدها، اِعمال مقرراتی همچون محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های مشارکت‌های مالی و نظارت بر تأمین مالی انتخابات ریاست جمهوری است.

    تعداد الکتورها در هر ایالت بر اساس مجموع تعداد نمایندگان آن ایالت در مجلس نمایندگان آمریکا و سنای آمریکا مشخص می‌شود.

    در مجموع ۵۳۸ رای الکترال برای تمامی ۵۰ ایالت تعیین شده و برنده انتخابات نامزدی است که دستکم ۲۷۰ رای الکترال را ببرد. از آنجا که رییس جمهور آمریکا نه با رای مستقیم مردم بلکه از طریق کالج الکترال انتخاب می‌شود، نامزدی که لزوما برنده بیشترین آرای عمومی شده ممکن است برنده انتخابات نباشد، اما چطور چنینی چیزی اتفاق می‌افتد؟

    کالج الکترال چیست؟

    کالج در حقیقت گروهی از افراد است که یک وظیفه مشترک دارند. هر کدام از این افراد الکتور نام دارند و کارشان انتخاب رئیس جمهور و معاون رئیس جمهوری است. الکتورها هر چهار سال یک بار و چند هفته بعد از انتخابات گردهم می آیند تا به این وظیفه عمل کنند.

    الکتورها چطور انتخاب می‌شوند؟

    الکتورها در هر ایالت در یک روند دو مرحله ای انتخاب می‌شوند. ابتدا احزاب سیاسی در هر ایالت فهرست الکتورهای مورد نظر را  (پیش از انتخابات) انتخاب می‌کند. در مرحله دوم، طی انتخابات عمومی رای دهندگان  الکتورهای هر ایالت را از طریق  رای دادن انتخاب می‌کنند. مرحله اول تحت کنترل احزاب سیاسی هر ایالت است  و بر اساس هم ایالت متفاوت است. معمولا در مرحله اول الکتورها با رای کمیته مرکزی حزب انتخاب می‌شوند. احزاب از الکتورها انتظار دارند که به رای ایالت و حزب وفادار بمانند. این الکتورها می‌توانند مقام‌های ایالتی، رهبران حزبی  یا مردم عادی باشند.

     مرحله دوم در زمان انتخابات اتفاق می‌افتد، وقتی رای دهندگان در هر ایالت کاندیدای مورد نظر خود را انتخاب می‌کنند در حقیقت الکتورهای ایالت را بر می‌گزینند  تا به نیابت از آن‌ها رییس جمهور را انتخاب کنند. به عبارتی وقتی نامزد رای یک ایالت را می‌برد، مجموع تمام رای‌‌‌های تعیین شده الکترال آن ایالت را برده است. این تعداد برای هر ایالت از پیش تعیین شده و متفاوت است.

    آیا الکتورها محدودیتی برای رای دادن دارند؟

    آیا الکتورها می‌توانند به نامزد دیگری رای دهند یا مجبورند با همان نامزدی که رای ایالت را برده رای دهند؟ در حقیقت قانون اساسی و قوانین فدرال الکتورها را ملزم به وفاداری به رای اکثریت ایالت نمی‌کند. هرچند در برخی ایالت‌ها الکتورها باید بر اساس رای عمومی رای دهند. دیوان‌‌عالی کشور نیز معتقد است که الکتورها در رای خود آزادی عمل دارند  و مساله را به خود ایالت‌ها واگذار کرده. برخی ایالت‌ها برای «الکتورهای عهدشکن» که خلاف رای اکثریت رای دهند مجازات و جریمه مشخص کرده اند، اما تاکنون موارد عهدشکنی نادر بوده و در ۹۹ درصد موارد الکتورها وفادار بوده‌اند. هیچ الکتوری برای عهد شکنی مجازات نشده است.

    تعداد آرای الکترال هر ایالت چقدر است؟

    تعداد الکتورها تقریبا بر اساس جمعیت آن ایالت است.در مجموع ۵۳۸ الکتور وجود دارد. ایالت کالیفرنیا با ۵۵ رای الکترال در صدر است . برخی ایالت ها مانند وایومینگ، آلاسکا ، داکوتای شمالی و پایتخت (واشنگتن دی‌سی) حداقل یعنی ۳ رای الکترال دارند. تگزاس با ۳۸ رای، نیویورک و فلوریدا هر کدام با ۲۹ رای از ایالت‌‌هایی هستند که تعداد الکتورهای آن‌ها نسبتا زیاد است. نامزدی که دستکم ۲۷۰ رای الکترال را ببرد پیروز انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود.

    نقشه رای الکترال به تفکیک ایالت

    موافقان و مخالفان کالج الکترال

    یکی از مشکل‌آفرین‌ترین جوانب سیستم کالج الکترال وقتی است که برنده انتخابات همان کسی نباشد که رای اکثریت را برده. در تاریخ انتخابات آمریکا ۴ بار این اتفاق رخ داده است: راترفورد هایس در سال ۱۸۷۶، بنجامین هریسون در سال ۱۸۸۸، جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۰ و دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ چهار رییس جمهوری هستند که رای اکثریت را نبردند بلکه با رای الکترال انتخاب شدند.  سال ۱۸۲۴ اندرو جسکون نیز با وجود این که رای اکثریت را داشت ( به دلیل اکثریت نداشتن رای الکترال سه نامزد آن انتخابات ) وقتی کار به مجلس نمایندگان آمریکا کشیده شد به جان کوئینسی آدامز انتخابات را واگذار کرد.

    عدم هماهنگی میان رای عمومی و رای الکترال مزایا و معایبی دارد.

    از مزایای آن این است که گفته می‌شود،  این سیستم به رییس جمهور یک اکثریت فدراتیو  و یک نیابت عمومی ملی داده و سبب یکپارچگی و اتحاد احزاب در سراسر کشور می‌ شود. با این روش نامزد ریاست جمهوری باید حمایت نواحی مختلف جغرافیایی کشور را برای پیروزی در انتخابات کسب کند. موافقان همچنین استدلال می‌کنند که کالج الکترال از منافع ایالت‌های کوچک با جمعیت پراکنده  نیز محافظت می‌کند.

    نیویورک -دسامبر ۲۰۱۶ تظاهرات فعالان مخالف ترامپ ، نوشته روی پلاکارد در مخالفت با سیستم رای الکترال است ( عکس شاتراستاک)

    مخالفان کالج الکترال بر غیر دموکراتیک بودن نتیجه -وقتی که نامزد  با بیشترین رای عمومی می‌بازد- تاکید دارند. همچنین این روش نسبت به احزاب سوم و نامزدهای مستقل بشدت تبعیض آمیز است. مخالفان بدنبال حذف کالج الکترال و رای گیری مستقیم و عمومی هستند. بسیاری از نظر سنجی‌ها نشان می‌دهد که عموم آمریکایی‌ها نیز با حذف کالج الکترال موافق هستند.

  • ایران به تعهداتش عمل نمی‌کرد، رأی‌های‌ شورای امنیت کاملاً برعکس بود / رأی شورای امنیت پیام مهمی برای توافق مطلوب برجام دارد

    ایران به تعهداتش عمل نمی‌کرد، رأی‌های‌ شورای امنیت کاملاً برعکس بود / رأی شورای امنیت پیام مهمی برای توافق مطلوب برجام دارد

    ایران به تعهداتش عمل نمی‌کرد، رأی‌های‌ شورای امنیت کاملاً برعکس بود / رأی شورای امنیت پیام مهمی برای توافق مطلوب برجام دارد

     

    اعتمادآنلاین| سعید شمس- رأی «نه» اعضای شورای امنیت به درخواست ایالات متحده آمریکا برای تحریم‌ تسلیحاتی جمهوری اسلامی اتفاقی بود که شاید چند سال قبل امری محال تصور می‌شد؛ اما شکست آمریکا در تصویب طرح تمدید تحریم تسلیحاتی ایران در شورای امنیت باعث شد این سوال پیش ‌آید که دلیل ناکامی این کشور برای تحدید چندباره ایران چیست؟

    امیرعلی ‌ابوالفتح، کارشناس مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین در این ‌باره اظهار داشت: برای هیچ کسی قابل باور نبود که پیشنهاد ‌آمریکا رأی نیاورد و آمریکایی‌ها نتوانند ۹ رأی داشته باشند‌، چون پیش‌نویس اولیه را از آنجا که می‌دانستند رأی ندارند تقلیل دادند و در هفت هشت صفحه و پنج بند ارائه کردند؛ یعنی متن را از طریق مذاکره با برخی از کشورهای عضو شورای امنیت تغییر داده بودند و به نظر می‌رسید با اعمال تغییرها ۹ رأی کسب کنند تا در نهایت به وتوی روسیه و چین برسند.

    این استاد دانشگاه در ادامه گفت: تاکید می‌کنم، باورپذیر نبود از بین این همه کشورهای ریز و درشتی که در شورای امنیت هستند و اتفاقاً برخی‌ از آنها با ایالات متحده رابطه‌ای نزدیک دارند،‌ فقط کشور کوچکی به نام جمهوری دومینیکن بخواهد با آمریکا همکاری کند و حتی کشورهایی چون بلژیک و استونی هم به آمریکایی‌ها «نه» بگویند. این رأی‌گیری در حالی چنین نتیجه‌ای در بر داشت که همه منتظر بودند کار به وتوی روسیه و چین بکشد.

    او تصریح کرد: درباره چرایی چنین اتفاقی می‌توان گفت این مساله به رویکرد ترامپ از شروع کاخ سفیدنشینی‌اش ربط پیدا می‌کند. در واقع آمریکای ترامپ با جهان در تقابل است و دقیقاً به همین دلیل کاخ سفید از این پس هم باید در انتظار چنین موقعیت‌هایی باشد. همچنین می‌توان گفت، این رأی پیام مهمی برای توافق مطلوب برجام دارد؛ به این معنی که اگر ایران به تعهداتش عمل نمی‌کرد، احتمالاً رأی‌های اعضای شورای امنیت کاملاً برعکس بود.

    ابوالفتح سپس توضیح داد: بنابراین می‌توان گفت برجام هنوز هم مطلوب است و ماندن ایران در این توافق باعث برچیده شدن تحریم‌های تسلیحاتی خواهد شد. با این توضیح که تحریم تسلیحاتی ایران برای آمریکایی‌ها به قدری مهم است که غرور، حیثیت و آبروی خود را در میان آورده‌اند و حتی حاضرند در نظام بین‌الملل تنها بمانند ولی ایران به لحاظ تسلیحاتی تحریم باشد.

    او ادامه داد: درباره اینکه توافق هسته‌ای چه چالش‌هایی پیش رو خواهد داشت باید گفت،‌ آمریکایی‌ها قول داده‌اند مسیرشان را در هر شرایطی ادامه دهند و در این مرحله ماشه را فعال خواهند کرد، اما اینکه چقدر به توفیق برسند و کشورهای دیگر را چطور با خودشان همراه کنند مساله‌ای مبهم است.

    امیرعلی ابوالفتح در پایان گفت: «نه» اعضای شورای امنیت را نباید نشانه‌ای از انزوای ایالات متحده در نظام بین‌الملل تلقی کنیم؛ در واقع جهان فقط در موضوع توافق هسته‌ای تصمیم گرفت با آمریکا همراهی نکند.

    چکیده گفت‌وگو با امیرعلی ابوالفتح

    -قابل باور نبود که پیشنهاد ‌آمریکا رأی نیاورد

    -آمریکای ترامپ با جهان در تقابل است

    -همه منتظر بودند کار به وتوی روسیه و چین بکشد

    -جهان فقط در موضوع توافق هسته‌ای تصمیم گرفت با آمریکا همراهی نکند

  • پاسخ عجیب زیباکلام به فسادستیزی احمد توکلی / انتخابات ۱۴۰۰ فرصتی برای جبهه پایداری و احمدی‌نژادی‌هاست

    پاسخ عجیب زیباکلام به فسادستیزی احمد توکلی / انتخابات ۱۴۰۰ فرصتی برای جبهه پایداری و احمدی‌نژادی‌هاست

    پاسخ عجیب زیباکلام به فسادستیزی احمد توکلی / انتخابات ۱۴۰۰ فرصتی برای جبهه پایداری و احمدی‌نژادی‌هاست

     

    صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه، در ارزیابی تاثیر افشاگری‌ها بر نظام سیاسی گفت: در علوم سیاسی روشی تحت عنوان پوپولیسم وجود دارد به این ترتیب که از طریق پوپولیسم شعارهای مطرح می‌شود و رفتارهایی شکل می‌گیرد که این شعارها و رفتارها مطلوب اقشار و لایه‌های کم درآمدتر، محروم‌تر، حاشیه‌نشین در شهرها، روستاییان و اقشار و لایه‌های کمتر تحصیلکرده است.

    زیباکلام در ادامه توضیح علت محبوبیت چهره‌های پوپولیست ادامه داد: طرفداران پوپولیست کاری به این ندارند که عملکرد اقتصادی احمدی‌نژاد چطور بوده و یا شرایط سیاست خارجی، میزان آزادی مطبوعات و وضعیت زندانیان سیاسی در زمان او به چه شکل بوده است. در حقیقت آن جایگاهی که چهره و شخصیت پوپولیست در دل و در قلبشان ایجاد کرده، کفایت می‌کند و در مقابل هر قدر استدلال کنید که رفتار او چگونه بوده، چیزی تغییر نمی‌کند.

    زیباکلام با اشاره به کاهش مشارکت مردم در انتخابات مجلس یازدهم تصریح کرد: همان طور که اکثریت در اسفند ۹۸ پای صندوق نیامدند، خرداد ۱۴۰۰ هم پای صندوق نمی‌آیند. بنابراین این موقعیت خوبی برای تندروها، جبهه پایداری و برای طرفداران احمدی نژاد به وجود آورده که بتوانند، سال آینده با حداقلی از آراء قوه مجریه را بگیرند، همچنان که دیدیم قوه مقننه را هم سال گذشته گرفتند.

    این فعال سیاسی اصلاح‌طلب در بخش دیگری از صحبت‌های خود در واکنش به اینکه افرادی نظیر احمد توکلی تحت لوای دیده‌بان عدالت و با شعار فسادستیزی پا به عرصه می‌گذارند، افزود: هیچ اعتقاد، امید و باوری به کسانی که در ایران می‌گویند ما می‌خواهیم در ایران با فساد مبارزه کنیم، ندارم حالا می‌خواهد احمد توکلی باشد و یا سایر ارگان ها و نهادهایی که می‌گویند که می‌خواهیم با فساد مبارزه کنیم.

    ۲۷۲۱۵

    منبع : خبرآنلاین

  • رفیق‌دوست: نمی‌خواستم محسن رضایی رئیس‌جمهور شود/به او رای دادم چون می‌دانستم رای نمی‌آورد

    رفیق‌دوست: نمی‌خواستم محسن رضایی رئیس‌جمهور شود/به او رای دادم چون می‌دانستم رای نمی‌آورد

    رفیق‌دوست: نمی‌خواستم محسن رضایی رئیس‌جمهور شود/به او رای دادم چون می‌دانستم رای نمی‌آورد

     

    محسن رفیقدوست در جلد سوم کتاب خاطرات خود مطلبی در باره کاندیداتوری محسن رضایی در سال ۸۸ بیان کرده است. او در این کتاب که با عنوان “برای تاریخ می گویم ” منتشر شده مطالب زیر را گفته است.

    جلد سوم کتاب خاطرات رفیق دوست
    جلد سوم کتاب خاطرات رفیق دوست

    ۲۱۶۲۱۶/۱۷

    منبع : خبرآنلاین