برچسب: خوشنويسي

  • دلالان در خانه هنرمندان چه می‌کنند؟

    دلالان در خانه هنرمندان چه می‌کنند؟

    دلالان در خانه هنرمندان چه می‌کنند؟
    عکس تزئینی است.

    ایسنا/خراسان رضوی یک هنرمند خوشنویس با انتقاد از نبود ارتباط مستقیم بین هنرمندان و خانه هنرمندان، گفت: متأسفانه در خانه هنرمندان دلالان هنری وجود دارند که رابط بین هنرمند و خانه هنرمندان هستند و قرارداد میان هنرمند و خانه هنرمندان توسط همین دلالان بسته می‌شود.

    محمد شهروز در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با انتقاد از وضعیت خانه هنرمندان مشهد، گفت: خانه هنرمندان مشهد فعالیت‌های هنری در حوزه شهری نظیر المان‌ها، تبلیغات و زیباسازی‌ شهر را انجام می‌دهد. متأسفانه در خانه هنرمندان دلالان هنری وجود دارند که رابط بین هنرمند و خانه هنرمندان هستند و قرارداد میان هنرمند و خانه هنرمندان توسط همین دلالان بسته می‌شود. آن‌ها قراردادهای ۱۰۰ میلیون تومانی یا حتی بیشتر می‌بندند، اما دستمزد هنرمندان که خود متولی هنر هستند و زحمات زیادی برای آن کشیده‌اند حدود دوسوم این قرارداد است، بر این اساس رقم‌های بزرگی از این قراردادها به جیب دلالان هنری می‌رود.

    این مدرس دانشگاه تأکید کرد: متأسفانه هنرمندان نمی‌توانند در خانه هنرمندان که باید فضایی متعلق به آنها باشد حضور داشته باشند و تنها باید آثار خود را از طریق دلالان به خانه هنرمندان ارائه دهد. اگر هنرمندی بدون واسطه طرح خود را به خانه هنرمندان ارائه دهد، تأیید نمی‌شود و طرح‌ها فقط توسط دلالان رد وبدل می‌شود. خانه هنرمندان باید به صورت مستقیم با هنرمندان در ارتباط باشد که متأسفانه این چنین نیست.

     وی با اشاره به تأثیر شیوع ویروس کرونا در کشور بر روی هنر خوشنویسی، اظهار کرد: در یک سال گذشته شیوع ویروس کرونا تأثیرات بسیاری بر روند کاری اکثر تمامی هنرمندان این رشته از جمله بنده داشته است. برای نمونه کرونا موجب شد روند تأسیس آموزشگاه هنرهای آزاد خود را متوقف کنم. همچنین از هنگام ورود این بیماری به کشور تاکنون به اجبار بیش‌تر آموزش‌ها و کلاس‌های درسی به صورت مجازی برگزار می‌شود.

    وی با اشاره به چالش‌های آموزش‌ حرفه‌های هنری عملی به صورت مجازی، ادامه داد: آموزش دروس و حرفه‌های عملی به‌ صورت مجازی بسیار مشکل و دارای چالش‌های زیادی است. انتقال مفاهیم از این طریق بسیار دشوار بوده و استاد و دانشجو باید انرژی بیشتری صرف کنند تا بتوانند مفاهیم هنری را منتقل کنند.

    شهروز با بیان این‌که «با این حال در این مدت تجربه‌های خوبی در آموزش مجازی کسب نموده و توانسته با کمک همکاران و اساتید روش‌های مختلفی برای آموزش پیدا کند»،تصریح کرد: قطعاً کاستی‌هایی در این روش تدریس وجود دارد که امیدواریم بتوانیم در آینده آن‌ها جبران کنیم. با این حال با تمام وجود منتظر هستیم این دوران به زودی تمام شود و حضور فیزیکی هنرجو را در کلاس‌های درس احساس کنیم.

    وی تأکید کرد: متأسفانه هنوز راهکار عملی برای برگزاری مطلوب کلاس‌های خوشنویسی به صورت مجازی که بتوانیم در آن قوی عمل کنیم، پیدا نشده است.

    انجمن خوشنویسان را متولی خوشنویسی نمی‌دانم 

    این هنرمند خوشنویس در خصوص وضعیت هنر خوشنویسی در مشهد و حمایت‌های صورت گرفته از هنرمندان همزمان با شیوع بیماری کرونا، خاطرنشان کرد: عضو انجمن خوشنویسان مشهد هستم، اما این انجمن و انجمن خوشنویسان ایران را به هیچ عنوان متولی خوشنویسی نمی‌دانم. این انجمن‌ها بیشتر وقت خود را صرف کلاس‌های آزاد خوشنویسی می‌کنند و تنها تفاوت این انجمن‌ها با آموزشگاه‌های آزاد خوشنویسی در ارائه مدرک به هنرجو است.

    وی افزود: متأسفانه انجمن‌ خوشنویسان مشهد هیچ‌گونه حمایتی از اعضای انجمن و هنرمندان مشهدی نمی‌کند؛ این انجمن ناکارآمد است و فقط یک نام را با خود یدک می‌کشد.

    شهروز با اشاره به این‌که «اساتید انجمن خوشنویسان کاملاً سلیقه‌ای و به‌ صورت رابطه‌ای انتخاب می‌شوند»، بیان کرد: تعداد مشخصی از اساتید در این انجمن هستند که کلاس‌های تدریس خوشنویسی فقط میان آن‌ها جابه‌جا می‌شود و هیچ‌گاه از یک استاد با تجربه و باسابقه استفاده نمی‌کنند که البته این‌ها ضعف انجمن را نشان می‌دهد.

    هدفم ارتباط خوشنویسی و نقاشی است

    شهروز همچنین با اشاره به پیشینه و فعالیت‌های خود در عرصه هنر خوشنویسی گفت: آموزش خوشنویسی را از دوران کودکی و به‌ صورت جدی‌تری از نوجوانی با انواع خط‌های کتابت، کتیبه و غبار با قلم‌های متفاوت آغاز کردم و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد در حوزه نقاشی هستم.

    وی با بیان این‌که «هدفم برقراری ارتباط منطقی میان خوشنویسی و نقاشی و خلق فضاهای جدیدی در این زمینه هنری است»، اضافه کرد: حوزه فعالیتم در زمینه خوشنویسی «خط کتابت» است و جزء اساتید دانشگاه فرهنگ و هنر مشهد در مقطع کارشناسی هستم و نقاشی تدریس می‌کنم. در سال گذشته در جشنواره بین‌اللملی «یاس یاسین» که در استان خراسان رضوی برگزار شد، مقام سوم را در زمینه کتابت خطبه نستعلیق و در جشنواره «دانشگاه فردوسی» مقام اول را کسب کرده‌ام.

    انتهای پیام

  • جای خالی هنر خوش‌نویسی در دانشگاه

    جای خالی هنر خوش‌نویسی در دانشگاه

    جای خالی هنر خوش‌نویسی در دانشگاه
    جای خالی هنر خوش‌نویسی در دانشگاه

    ایسنا/خراسان رضوی یک خوشنویس گفت: خوش‌نویسی هنر ملی ما است و جای آن در دانشگاه‌ها خالی است و اگر رشته خوش‌نویسی به عنوان یک هنر، دانشگاهی شود و اساتید برجسته طرح درس‌های موفق را تدریس کنند، گام بسیار بزرگی در جهت آموزش خوش‌نویسی است.

    محمد شهروز در گفت‌وگو با ایسنا در رابطه با نقاط ضعف انجمن خوش‌نویسان اظهار کرد: امروزه انجمن خوش‌نویسان فقط به دنبال جذب هنرجو و آموزش است و تفاوتی بین انجمن خوش‌نویسان و یک آموزشگاه خوش‌نویسی وجود ندارد. پیگیری برای بیمه هنرمندان، پیگیری برپایی یک نمایشگاه دائمی خوش‌نویسی و ایجاد فضایی صمیمانه بین خوشنویسان، از رسالت‌های انجمن خوشنویسان است که متاسفانه امروزه آن‌طور که باید، شاهد آن نیستیم.

    این خوش‌نویس با بیان این که در زمینه آموزش خوش‌نویسی عدالت در نقاط مختلف کشور رعایت نشده است، گفت: قطعا امکاناتی در پایتخت و شهرهای بزرگ وجود دارد که در شهرهای کوچک و مناطق محروم شاهد آن نیستیم و به نظر بنده این نیز رسالت انجمن خوشنویسان است. لذا باید به اساتید و هنرمندان این عرصه ماموریت بدهد تا آن‌ها در مناطق محروم فعالیت کنند و در ازای این کار امتیاز مثبتی برای درجه هنری آن ها ثبت شود تا این‌گونه فضای هنری و عدالت در آموزش، در تمام نقاط کشور تقسیم شود.

    شهروز در رابطه با پیشرفت آموزش خوش‌نویسی در دهه‌های اخیر بیان کرد: به نظر بنده، آموزش خوش‌نویسی نسبت به دهه‌های پیش تخصصی‌تر شده است و مسائل با موشکافی بیشتری تجزیه و تحلیل می‌شود، امروزه بر روی سیاه‌مشق بسیار تخصصی کار می‌شود و خطوط قدما و خوشنویسان معاصر نیز آنالیز و بررسی می‌شوند که در گذشته این‌طور نبود.

    وی ادامه داد: بنده احساس می‌کنم که امروزه آموزش خوش‌نویسی شکل آکادمیک پیدا کرده است و تجزیه و تحلیل خطوط مختلف، بررسی خطوط قدما، بررسی سبک‌ها و شیوه‌ها در دستور کار قرار گرفته است و کسی که اکنون به حوزه خوش‌نویسی به عنوان هنرجو وارد می‌شود، نسبت به گذشته آگاهانه‌تر می‌تواند مسیر خود را انتخاب کند.

    این خوش‌نویس اضافه کرد: خوش‌نویسی هنر ملی ما است و جای آن در دانشگاه‌ها خالی است و اگر رشته خوش‌نویسی به عنوان یک هنر، دانشگاهی شود و اساتید برجسته طرح درس‌های موفق را تدریس کنند، گام بسیار بزرگی در جهت آموزش خوش‌نویسی رخ می‌دهد.

    شهروز با اشاره به لزوم خلاقیت در خوش‌نویسی گفت: اجرای خطوط قدما، با چاشنی سلیقه شخصی افراد در روزگار کنونی اگر همراه باشد اتفاق مبارکی است، اما این که همان خط، با همان اسلوب و با همان تکنیک اجرا شود، فایده ندارد. اساتید درجه یک ما، سعی کرده‌اند که در خوش‌نویسی نوآوری ایجاد کنند و موفق بوده‌اند و برای مثال می‌شود به استاد امیرخانی و استاد خروش اشاره کرد.

    این خوشنویس افزود: بن‌مایه خط استاد امیرخانی، شیوه کلهر است و در ادامه شیوه کلهر تغییراتی را در خط ایجاد کردند و این برای بنده قابل پسند است. همچنین استاد خروش نیز شیوه کلهر را ادامه داده‌ و در زمینه کتابت به نتیجه خوبی رسیده‌اند.

    شهروز با بیان این که امروزه بیش از حد به خطوط قدما پرداخته می‌شود، عنوان کرد: بنده خطوط هریک از قدما را که نگاه می‌کنم بسیار لذت می‌برم و به نظرم خطوط میر و میرزا غلامرضا اعجاز در خوش‌نویسی است و بحثی در آن نیست، اما اساتید خوشنویسی که امروزه تعلیم می‌دهند، نباید به عقب برگردند. لذا با توجه به این که هنر یک سیر تکاملی دارد، باید بگذاریم مسیر خود را طی کند.

    وی ادامه داد: اساتید خوشنویسی نباید برای آموزش هنرجو فقط به خط خود اکتفا کنند تا شاگردان آن‌ها تک‌بعدی نشده و در ساختار خوش‌نویسی پیشرفت حاصل شود.

    انتهای پیام