برچسب: خبرسیاسی

به گزارش خبرآنلاین، مهدی فضائلی، معاون دفتر نشر آثار رهبر انقلاب و فعال رسانه‌ای در واکنش به گزارش رویترز که تعداد کشته شده‌های حوادث آبان ماه را ۱۵۰۰ نفر اعلام کرده بود در صفحه توئیترش با هشتگ دروغ بزرگ نوشت: ‌«‎#دروغ_بزرگ توصیه مشاور هیتلر و ابزار نازی ها در جنگ جهانی دوم بود. این تکنیک امروز از سوی رسانه های لیبرال مانند رویترز، بی‌بی‌سی و رادیو فردا بصورت حداکثری در حال استفاده است.»

۲۷۲۱۶

به گزارش خبرگزاری مهر، محمدجواد ظریف و «سرلشکر النعمانی» وزیر دفتر سلطان قابوس پادشاه عمان ظهر امروز (سه‌شنبه) در مسقط دیدار و در خصوص توسعه و تعمیق روابط دوستانه و برادرانه ایران و عمان گفتگو و تبادل نظر کردند.

گفتنی است، وزیر امور خارجه کشورمان پیش از ظهر امروز در دیدار با یوسف بن علوی همتای عمانی خود در دومین دور گفتگوهای دو کشور درباره مهم‌ترین موضوعات روابط دوجانبه به‌ویژه مسائل اقتصادی و تجاری تبادل نظر کرد.

همچنین «محمد عبدالسلام» سخنگوی انصارالله یمن امروز (سه‌شنبه) با ظریف در مسقط دیدار کرد.

پوریا فیروزنژاد: عزم شان را برای بازگشت به بهارستان جزم کرده اند، دوری چهارساله از صندلی های قدرت پارلمانی و پاستور آنقدر برایشان سخت آمده است که حالا فکر تصاحب مرحله به مرحله کرسی های مجلس و بعد هم دولت برایشان اولویت اول و آخر باشد. اینبار هم بزرگان اصولگرا را کنار زده و زیر خیمه شورای ائتلاف گرد هم آمده اند و قرار است با دست فرمان اقتصادی به رقابت با اصلاح طلبان و حتی میانه روهای اصولگرا برخیزند. اصولگرایانی که تا دیروز خود را با عباراتی چون اصولگراتر بودن از قدیمی ترهای این جریان جدا می کردند و این روزها نام جریان انقلابی را بر خود نهاده اند.

موج سواری بر نارضایتی‌های معیشتی

موج سواری بر «نارضایتی های اقتصادی و معیشتی» از سوی منتقدان سرسخت و دلواپس دولت از مدت ها پیش کلید زده شد، فشارهای اقتصادی ناشی از اوج گرفتن تحریم های آمریکا علیه ایران و پایین آمدن درآمدهای ایران از محل فروش نفت اگر برای مردم سختی معیشتی به همراه داشت، برای مخالفان و منتقدان دولت فرصتی فراهم ساخت تا با تکیه بر آن هم حملات به دولتمردان و مجلسی ها را افزایش دهند و برای آتش نارضایتی ها هیزم بیشتری فراهم آورند، هم استراتژی خود برای ورود به انتخابات ۹۸ را بر همان مبنا طراحی کنند. آنچنان که حتی این روزها از نام گفتمان شان هم رونمایی کردند؛ «نجات اقتصاد ایران»

سناریویی که طیف‌های نزدیک به سعید جلیلی، محمدباقر قالیباف، حداد عادل، محسن رضایی، پایداری‌ها و …درپیش گرفته شده است، البته مربوط به امروز نیست و از ماه‌ها قبل کلیدواژه های مورد استفاده آن‌ها در سخنرانی ها و مصاحبه ها نشان از آن داشت که قرار است این‌بار با تکیه بر نارضایتی‌های معیشتی مردم، آراء را به سبدهای کاندیداهای موردنظرشان در انتخابات مجلس روانه کنند.

آنچنان که در تازه ترین مورد، غلامعلی حدادعادل از جایگاه ریاست شورای ائتلاف بازهم دولت و مجلس را مخاطب حملات تند و تیز خود قرار داده و گفته است«در حال حاضر مشکل اصلی کشور بحث اقتصاد و معیشت است. در موضوع اقتصادی، مهم ترین مشکل مردم، تورم، بیکاری، تبعیض و تهیه مسکن است.نظرسنجی‌های انجام شده از سوی مراکز معتبر داخلی حکایت از نارضایتی مردم از دولت و مجلس دارد. انتقاد ما در درجه اول متوجه جریانی است که این دولت و مجلس را با پشتیبانی خود سرکار آورده و حالا نیز پاسخگوی عملکردش نیست.»

اما این تنها حدادعادل نیست که در اظهارات خود نگاه سلبی این شورا در انتخابات پیش رو را به نمایش می گذارد، انتقادات پی در پی دیگر چهره های نزدیک به این شورا چون قالیباف، جلیلی، محسن رضایی و …حکایت از آن دارد که اصولگرایانی که ذیل شورای ائتلاف حرکت می کنند بی آنکه اشاره ای به برنامه های خود برای حل و فصل مشکلات معیشتی فعلی داشته باشند، با همان نگاه سلبی در تلاشند تا سبد خود را از آراء ناراضیان وضع موجود پر کنند.

عیدانه‌ای که به عزا بدل شد

در این میان پرداختن به دغدغه‌ های معیشتی این قسم از اصولگرایان بدون اشاره به عملکرد آنها خاصه آن زمانی که در قدرت حضور داشتند، خالی از لطف نیست. چه آنکه تنها در یک نمونه در مجلس هفتم که اکثریت آن در اختیار این طیف از اصولگرایان بود برخی از همین افراد دغدغه‌مند با طرح دولت اصلاحات برای افزایش پلکانی قیمت بنزین و به حداقل رساندن فشار بر مردم مخالفت کردند و با مسکوت گذاشتن طرح دولت وقت، قانونی را تحت عنوان «طرح تثبیت قیمت‌ها» مصوب کردند تا به قول خودشان مانع از فشار اقتصادی بر مردم شوند و آن را «عیدانه‌ای» به ملت ایران دانستند. طرحی که اگر اجرای آن متوقف نمی شد شاید دولت روحانی مجبور نمی شد که یکباره به افزایش قیمت بنزین روی آورد و شاید اتفاقات تلخ آبان ماه رقم نمی خورد.

دست خالی تندروها برای اصلاحات اقتصادی

این طیف از اصولگرایان گرچه با موج سواری بر نارضایتی ها در تلاش برای رأی آوری هستند اما پرسشی که اکنون مطرح می‌شود آن است که در دوره تحریم‌های نفتی علیه ایران و کسری بودجه ای که بدون شک دولت با آن روبرو خواهد شد، منابع لازم برای نجات اقتصاد ایران قرار است از چه محلی تامین شود؟ چه برنامه ای برای نجات اقتصاد ایران وجود دارد که از هیچ کدام آن رونمایی نمی کنند؟

جدا از درآمدهای نفتی که کاهش آن این شعار را می تواند با چالش روبرو کند، یکی از شیوه‌های بازگرداندن رونق به کسب‌وکارها و کاهش میزان بیکاری که در اقتصاد امروز اصلی پذیرفته شده است، ورود سرمایه‌های خارجی به کشورها است. منبعی عظیم از ثروت که می تواند در کنار صنایع داخلی و با ایجاد فضای رقابتی، رونق تولید و ثبات آن را کشور تضمین کند و نرخ بیکاری را به طور محسوس کاهش دهد. چنانچه در برنامه ششم توسعه اقتصادی نیز مقرر شد تا در جهت نیل به رشد اقتصادی هشت درصدی، ۲۰ تا ۲۲ درصد از سرمایه‌گذاری‌های لازم از منابع خارجی تامین شود که بنابر گزارش روزنامه ایران این مبلغ سالانه ۴۵ میلیارد دلار پیش‌بینی شده است. رویکردی که می تواند بخش عمده ای از نیاز کشور به منابع درآمدهای نفتی را برای رونق تولید و کاهش تورم و بیکاری تامین کند.

با این حال نیروهای نواصولگرا این نگاه به جذب سرمایه گذاری خارجی را، «تجلی فرهنگ غرب‌گرا» و «گرایش به اقتصاد غربی» می دانند، اما بازهم مشخص نمی‌کند با چه مبانی نظری می‌خواهند تجارت بین‌الملل که کارکرد آن در کاهش نرخ بیکاری و فقر کشورها به اثبات رسیده را کنار بگذارند و بدون آنکه مروادات تجاری با غرب داشته باشد و در هنگامی که خبری از پول نفت هم نیست، اقتصاد را سامان دهد.

گروگانگیری اقتصاد ایران با منافع جناحی

حتی اگر منظور این تفکر سیاسی چرخش به شرق باشد باید به آن‌ها یادآور شد که همین رویکرد هم در این شرایط که لوایح مرتبط با FATF مدت‌ها است در مجمع تشخیص و به دلیل برخی سنگ‌اندازی‌های هم‌مسلکان این طیف از اصولگرایان مسکوت مانده است و به تصویب نمی رسد، سدی مهم برای مروادات تجاری ایران حتی با هند و چین است. آنچنان که غلامرضا انصاری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه در گفت‌و گویی با اعتماد هشدار داده است:« کشورهایی که حتی از چین هم با ما دوست‌تر هستند به ما اعلام کرده‌اند که پس از عبور از این ضرب‌الاجل نمی‌توانند هیچ‌گونه نقل و انتقال بانکی با ما انجام دهند اعم از اینکه بانکی در تحریم باشد یا نباشد.»

لوایحی که اولین‌بار در دولت محمود احمدی‌نژاد به تصویب رسید و سعید جلیلی، بر ضرورت اجرا و منافع آن برای کشور تاکید ورزید. با اینحال گویی این جناح سیاسی نمی‌خواهد تصویب این لایحه در دولت روحانی انجام شود و قصد دارد تا زمانی که خود به قدرت می‌رسد آن را تصویب کند و از شیرینی آن بهرمند شود.

«دوقطبی سازی» برای کسب رای

به‌نظر می‌رسد نواصولگرایان قرار است با سوار شدن بر موج نارضایتی‌های مردم از یک سو و ایجاد دوقطبی های کاذبی چون «جریان انقلابی و غیرانقلابی»، «جریان اسلام گرا و غیراسلام‌گرا» و …بدون ارائه یک برنامه مشخص برای نجات اقتصاد ایران توسط مجلس یازدهم بازی انتخابات را به سود خود به پایان ببرند.

۱۷۲۷۲۱۳

به گزارش خبرنگار مهر، در جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی طرح یک فوریتی تنظیم برخی از مقررات مالی، اداری و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش در دستور کار قرار گرفت.

گفتنی است، نمایندگان مجلس با ۱۱۵ رای موافق، ۱۳ رای مخالف و ۱۵ رای ممتنع از مجموع ۱۹۳ نماینده حاضر در جلسه با حذف ماده ۶ طرح مذکور جهت تامین نظر شورای نگهبان موافقت کردند.

در ماده ۶ آمده بود: «وزارت آموزش و پرورش مکلف است حداکثر تا پایان سال تحصیلی ۹۸-۹۹ کلیه واحدهای آموزشی تحت مدیریت را منحصرا به دو صورت دولتی و غیردولتی اداره کند به گونه ای که به جز مدارس استثنایی مدارس دولتی متنوع در کشور نباشد و ملاک ثبت نام در مدارس دولتی متناسب با محل سکونت با مدرسه باشد.»

اسدالله بادامچیان در برنامه این هفته سرچشمه با موضوع کارنامه حزب جمهوری اسلامی در ابتدا  با توضیح شرایط حزب در شهریور سال ۶۰ گفت: این حزب در ۲۹ بهمن ۵۷ اعلام موجودیت کرد. ترکیب اعضای شورای مرکزی حزب یک ترکیب منسجم حزبی نبوده بلکه یک ترکیب مصلحتی انقلاب بود.

وی افزود: بنا بود تا افرادی که به امام اظهار ارادت می کنند اما در دوران طاغوت نتوانستند با هم ارتباط بگیرند در حزب جمهوری اسلامی جمع شوند و تحت مدیریت موسسین حزب فعالیت کنند. موسسین حزب جمهوری اسلامی عبارت بودند از مرحوم هاشمی رفسنجانی، رهبر معظم انقلاب اسلامی، شهید بهشتی، شهید باهنر و مرحوم موسوی اردبیلی.

بادامچیان ادامه داد: حزب در حقیقت یک جبهه نیروهای انقلابی با سلیقه های مختلف بود و معلوم بود که بعد از یک مقطع زمانی در چنین حزبی اختلافات شروع می شود. درست از زمانیکه مشخص شد بنی صدر در مقابل خط امام قرار دارد اختلافات در حزب شروع شد.

دبیر وقت حزب جمهوری اسلامی تصریح کرد: وقتی که بنی صدر فرار کرد و بعد از حادثه هفتم تیر و شهادت آقای بهشتی، سه گروه در حزب ایجاد شد. یک گروه افرادی بودند که متوجه شدند در مورد شهید بهشتی اشتباه کردند و جذب حزب شدند. یک گروه هم کسانی بودند که احساس کردند که موقعیت دست حزب جمهوری اسلامی است و میخواستند فرصت طلبی کنند. گروه دیگر هم افرادی بودند که فکر می کردند غیر از حزب جای دیگری ندارند.

بادامچیان عنوان کرد: وقتی شهید باهنر دبیرکل حزب شد اینها احساس خطر کردند که شهید باهنر سخت گیر تر  از شهید بهشتی است. لذا زمزمه ها برای مخالفت با ایشان هم داشت شروع می شد که آقای باهنر شهید شدند. بعد از شهادت ایشان هم رهبر انقلاب دبیرکل حزب شدند.

دبیر کل حزب موتلفه تصریح کرد: بعد از ریاست جمهوری رهبر انقلاب اختلافات اعضای حزب در مسئله انتخاب نخست وزیر رخ نمود. وقتی در حزب برای انتخاب نخست وزیر رای گیری شد نفر اول آقای ولایتی نفر دوم آقای پرورش و نفر سوم آقای عسگر اولادی رای آوردند.در آن زمان دو بحث جدی صورت گرفت که یکی ناظر به بحث شب هفت تیر بود که در آن  شب آقای میر حسین موسوی را در حزب به عنوان وزیر خارجه معرفی کردند که شهید آیت به شدت مخالفت کرد و گفت که این آقای موسوی وابسته به خط دکتر پیمان است و این خط در آخر به آمریکا می رسد. ب

بادامچیان در باره آشنایی اش با میرحسین موسوی گفت: من آقای موسوی را از قبل از انقلاب قبول نداشتم. علتش هم این بود که ایشان یک سیلی برای انقلاب نخورده بود و قدری مشکوک بود که چطور یک نفر بعد از انقلاب از آمریکا می آید و این طور موقعیت پیدا می کند.ایشان چند کتاب داشت که در آنها افکار التقاطی و چپ کاملا مشخص بود. همچنین ایشان تحلیل هایی برای جنبش مسلمانان مبارز می داد که در آنها هم التقاط وجود داشت. خانم ایشان هم چند کتاب داشت که آنها هم التقاطی بود.

عضو سابق حزب جمهوری اسلامی ادامه داد: وقتی موسوی وارد حزب شد مطالبی در روزنامه می نوشت که مورد اعتراض حاج احمد آقا قرار گرفت و چند مرتبه این موضوع را به من تذکر دادند من هم به ایشان تذکر دادم ولی توجه نکرد.یک مرتبه برای نخست وزیری افرادی مانند رضا اصفهانی را در روزنامه معرفی کردند و احمد آقا به من زنگ زد که امام از ایشان به شدت ناراحت است. از همان موقع که من احساس کردم امام به نوشته های ایشان حساس است لذا به موسوی تردید کردم.

بادامچیان تصریح کرد: از طرف دیگر بارها در حزب به آقای بهشتی اصرار کردم که در واحد سیاسی دوستان دیگری مانند شهید آیت باشند اما موسوی هرگز آنها را راه نداد. بعد هم احساس کردم ایشان قصد دارد واحد سیاسی را پلی برای تسلط بر حزب قرار دهد.

وی با اشاره به نحوه ورود میر حسین موسوی به حزب جمهوری اسلامی خاطر نشان کرد: موسوی در کانون توحید با آقای باهنر رفیق شد و آقای باهنر ایشان را به حزب معرفی کرد. آن موقع مصلحت ما این بود که با همه سلیقه ها همکاری کنیم.

دبیر کل حزب موتلفه ادامه داد: من و آقای بهشتی با هم شرح وظایف حزب را تدوین می کردیم که موسوی چیزی را به عنوان شرح وظایف واحد سیاسی ارائه داد؛ همانجا من گفتم این طرح تشکیل پولیت برو (کمیتۀ اجرایی شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی) است. ایشان وقتی وارد واحد سیاسی حزب شد کوشید آنجا را پولیت بورو بکند.

عضو سابق حزب جمهوری اسلامی با اشاره به سخنرانی رهبر انقلاب در سال های پایانی فعالیت حزب جمهوری مبنی بر گلایه از دوستان ناآگاه گفت: دوستان ناآگاه حزب کسانی بودند که با افکار چپ و التقاطی با حزب برخورد می کردند. همان هایی که نگذاشتند در دور اول ریاست جمهوری آقای خامنه ای آقای ولایتی یا آقای پرورش را به نخست وزیر معرفی کند و در دور دوم ریاست جمهوری ایشان نگذاشتند ایشان میر حسین را کنار بگذارد.

وی درباره اختلافات سایر گروه های سیاسی با حزب جمهوری هم اذعان کرد: بچه های تحکیم وحدت نیروهای مسلمان مذهبی بودند که در مقابل مارکسیست ها و منافقین ایستادند. اما ذهنشان ذهن چپ بود و ذهن اسلام فقاهت نبود. تصور می کردند اسلام انقلابی همین است که چپ ها می گویند و دلیل اختلاف آنها با حزب هم همین بود.همه می دانستند اینها التقاطی هستند و این موضوع در بیانیه های آنان مشخص است. آنها معتقد بودند که نظریات آنها باید اعمال شود و چون شهید بهشتی با آنها موافق نبود در مقابلش می ایستادند.

وی ادامه داد: بچه های لانه جاسوسی از مجموعه های متفاوت بودند. گروهی شهید شدند. گروهی تسویه  شدند. گروهی ماندند و گروهی هم مانند عبدی و اصغرزاده با آمریکایی دست دادند.وقتی دانشجویان لانه را گرفتند کسی جرات نداشت حمایت کند. ظهر همان روز به آقای بهشتی گفتم این  دوستان تشکل های نیروهای انقلاب را جمع کنید تا از تسخیر کنندگان لانه حمایت کنند.اما هیچ کدام از تشکل ها حاضر نشدند از تسخیر لانه حمایت کنند.

وی افزود: آقای بهشتی با اینکه حزب به صورت انفرادی بیانیه حمایت بدهد مخالفت کردند اما در مجلس خبرگان از این حرکت دانشجویان حمایت جدی کردند.در مرحله بعد هم یک مجموعه از افراد حزب را فرستادیم تا جلوی کار منافقین برای حمله به لانه جاسوسی را بگیرند.عوامل اصلی مخالفت نیروهای لانه با حزب افرادی مانند وردی نژاد و عباس عبدی بودند که با آقای بهشتی هم ارتباطی نداشتند.اینها جوسازی هایی علیه آقای بهشتی کرده بودند و حاضر نمی شدند اسناد مربوط به آقای بهشتی در لانه را منتشر کنند و به دروغ می گفتند اگر این اسناد را منتشر کنیم آبروی آقای بهشتی می رود ولی شهید بهشتی می گفت هرچه اسناد در رابطه با من وجود دارد را منتشر کنید.

وی ادامه داد: مجاهدین انقلاب نمی خواستند زیر لوای آقای بهشتی بروند. با اینکه همه می دانستند نظر امام این است که همه در حزب جمهوری اسلامی جمع شوند اما آمدند در جلسه ای با حضور بنی صدر، شهید آیت، جواد منصوری و آقای فارسی، تاسیس خودشان را اعلام کردند. بعد خدمت امام رفتند که ایشان نماینده ای برای آنها تعیین کند که امام گفتند آقای بهشتی نماینده من است. آنها آقای بهشتی را قبول نکردند و از امام خواستند تا فرد دیگری را معرفی کند بعد آقای محسن رضایی آقای راستی را پیشنهاد می دهند که امام هم قبول می کند.سیاست ما در حزب این شد که ما هم با اینها همکاری بکنیم. اما اعضای مجاهدین انقلاب بعدا با هم اختلاف پیدا کردند.

بادامچیان عنوان کرد: میر حسین موسوی بعد از شهادت آقایان بهشتی و باهنر در شورای مرکزی حزب گفت که  ما( خودش، من و جواد منصوری و محمدرضا بهشتی) یک دیدار با مجاهدین انقلاب داشتیم تا حزب و مجاهدین انقلاب در هم ادغام شوند.رهبر انقلاب که آن موقع دبیر کل حزب بودند ناراحت شدند و گفتند چرا بی خبر این کار کردید و آقای هاشمی هم از این موضوع خیلی عصبانی شد.آقای موسوی دریافته بود که قدرت دست حزب افتاده است و جناح آنها هم قدرتی ندارد لذا رفتند تا ۱۵ نفر از مجاهدین انقلاب را بیاورند و به حزب اضافه کنند تا بتوانند حزب را در دست بگیرند. اما کار آنها به بن بست  خورد.

بادامچیان اظهار داشت: بعدا بنا شد تا نوار جلسات اعضای مجاهدین انقلاب را به آقای راستی بدهند. وقتی اقای راستی نوارها را گوش کرد از آنها اشکال گرفت و از همانجا اختلاف آنها با آقای راستی شروع شد که در نتیجه آن بخشی از اعضای مجاهدین انقلاب جدا شدند.

عضو سابق حزب جمهوری اسلامی عنوان کرد: همچنین در آن مقطع امام فرمودند که احزاب در کار نظامی نباشند. ما این حرف را در حزب گوش کردیم اما برخی از مجاهدین انقلاب گوش نکردند و در فعالیت نظامی  ماندند.

بادامچیان درباره نحوه انحلال حزب مطرح کرد: در این بین خبردار شدیم که امام به آقای خامنه ای و آقای هاشمی گفتند که من از حزب برای شما دو نفر بیم دارم.من نزد آقای هاشمی رفتم و گفتم وقتی امام حرفی را می زند و آن را پیگیری می کند لذا ما هم باید مسائل را پیگیری کنیم. آقای هاشمی گفت امام از اختلاف نظرهای داخل حزب ناراضی است. گفتم امام از میرحسین و دار و دسته اش ناراضی است؟ آقای هاشمی گفت نخواه که از من بله بگیری. گفتم حالا که مشخص شد مشکل چه کسانی هستند بیایید اینها را از حزب کنار بگذاریم. آقای هاشمی گفت نمی شود اگر اینها را از حزب کنار بگذاریم می گویند حزب جمهوری اسلامی شده حزب آخوندها. گفتم اجازه بدهید موتلفه از حزب بیرون بیاید گفت اگر شما کنار بروید حزب باقی نمی ماند.

وی ادامه داد: ۱۴مورد راه حل با هم نوشتیم گه آقای هاشمی یکی از پیشنهادها مبنی بر اینکه آقایان هاشمی و خامنه ای از حزب بیرون بروند و حزب دست افرادی مانند ناطق و موحدی و دری باشد را پذیرفت.نزد آقای خامنه ای رفتم و ایشان هم این پیشنهاد را پذیرفت و قرار شد با هاشمی نزد امام بروند و مطرح کنند. امام گفت بیرون رفتن شما از حزب به صلاح نیست.آقایان هاشمی و خامنه ای در شورای مرکزی حزب گفتند این مباحث با امام مطرح شده است. لذا با توجه به شرایط آن موقع قرار شد تا فعالیت حزب را کاهش بدهیم. این موضوع مصوب شد و مدتی این کار را کردیم تا نزدیک انتخابات مجلس سوم شد.

بادامچیان افزود: در زمان انتخابات من گفتم باید تکلیف حزب را مشخص کنید. بعد آقایان هاشمی و خامنه ای خدمت امام رفتند و مسئله را مطرح کردند که امام به آنها گفت که با تعطیلی حزب مخالفتی ندارم و از آنجا به بعد حزب تعطیل شد.

۲۷۲۷

خبرگزاری مهر، گروه بین‌الملل- مریم خرمائی: پارلمان ترکیه روز ۳۰ آذر طرح توافقنامه همکاری امنیتی و نظامی با دولت وفاق ملی لیبی را تصویب کرد. براساس این توافقنامه، دولت وفاق ممکن است مجدداً خواستار تجهیزات نظامی برای استفاده در عملیات زمینی، هوایی و دریایی شود.

آنکارا هفته گذشته نیز تجهیزات نظامی که دولت وفاق پیش از این درخواست کرده بود را به لیبی فرستاد و نیروهای ویژه خود را برای محافظت از شخصیت‌های دولت وفاق به طرابلس اعزام کرد.

علاوه بر آن، دو طرف یک توافقنامه مرزی دریایی نیز امضاء کرده‌اند که اعتراض کشورهای ذینفع در حوزه مدیترانه شرقی نظیر مصر و یونان را در پی داشته و قدرت‌های فرامنطقه‌ای نظیر روسیه و آمریکا را نیز به انتقاد وا داشته است.

اردوغان ابایی از نظامی کردن مناقشات ارضی در راستای بهره‌برداری از منابع انرژی مدیترانه نداردبا توجه به اینکه ۲ توافق نظامی و دریایی همزمان حاصل شده است؛ واکنش‌ها نیز به ۲ دسته تقسیم می‌شوند. روسیه می‌گوید نگران استقرار احتمالی نیروها و نظامیان ترکیه در لیبی است حال آنکه آمریکا این اقدام را غیرسازنده و تحریک آمیز تلقی می‌کند.

همزمان، مصر این اقدام را ناقض توافق سیاسی امضا شده در الصخیرات مغرب در سال ۲۰۱۵ و همچنین مغایر با قطعنامه‌های شورای امنیت درباره لیبی به ویژه قطعنامه ۱۹۷۰می‌داند و می‌گوید به این ترتیب، شرایط انتقال سلاح به شبه نظامیان غرب لیبی فراهم می‌شود.

یونان هم با توجه به مناقشات دریای مدیترانه و در اعتراض به توافق دریایی، سفیر لیبی را از آتن اخراج کرد. فرانسه و دولت قبرس جنوبی نیز در مدیترانه شرقی رزمایش نظامی برگزار کردند.

توافق‌های انجام شده با لیبی از یک سو، با توجه به اینکه این کشور از بعد از سقوط معمر قذافی به صحنه زورآزمایی قدرت‌های بزرگ تبدیل شده و شاهد جنگ داخلی است و از سوی دیگر، به دلیل مطالبات کشورهای ذینفع در حوزه مدیترانه، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد و خوب است که مقولاتی چون کمک تسلیحاتی به دولت وفاق ملی و تعیین مرزهای آبی ترکیه در بخشی از مدیترانه به طور مجزا بررسی شود حال آنکه در نهایت، وقتی پای راهبرد کلان آنکارا مبنی بر گذار از قدرت منطقه‌ای به فرامنطقه‌ای به میان می‌آید؛ قطعاً هر ۲ مقوله به یکدیگر گره می‌خورند و جالب آنکه در ادامه متوجه خواهیم شد که رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهوری ترکیه ابایی از نظامی کردن مناقشات دریایی در راستای بهره‌برداری از منابع انرژی مدیترانه ندارد.

مدیترانه، هاب جدید انرژی و دگردیسی اردوغان

همه چیز از یک دهه پیش و همزمان با کشف مقادیر عظیمی از گاز طبیعی در آب‌های فراساحلی مصر، رژیم صهیونیستی و قبرس واقع در شرق مدیترانه آغاز شد- منابعی که طبق تخمین سازمان زمین‌شناسی آمریکا رقمی بین ۱۲۲ تا ۲۲۳ تریلیون فوت مکعب یا معادل ۱.۷ میلیارد بشکه نفت است.

این به آن معنا است که طی چند دهه آینده، مدیترانه شرقی به یکی از اصلی‌ترین منابع گازی جهان تبدیل خواهد شد. در این بین، رژیم صهیونیستی رویای صدور بخش عظیمی از سهم خود به کشورهای عربی را می‌بیند حال آنکه مصر مشتاق تبدیل شدن به یکی از هاب‌های انرژی منطقه اروپا-مدیترانه است و جمهوری قبرس هم خواستار انجام حفاری‌های بیشتر در منطقه اقتصادی فراساحلی است.

حمایت آمریکا از نشست‌هایی که در  ۲ چارچوب «اسرائیل-یونان-قبرس جنوبی» و «EMGF» برگزار می‌شود؛  به ایجاد پتانسیل‌های جدید برای ترسیم آینده مدیترانه شرقی منجر خواهد شددر سال ۲۰۱۰، رژیم صهیونیستی تصمیم گرفت راهبرد مدیترانه شرقی خود را با ایجاد پیوند با شرکای جدید قوی‌تر کند. با این قصد، تل‌آویو به یونان و قبرس روی آورد. از آن زمان تا کنون، ۶ نشست سه‌جانبه انجام شده که تازه‌ترین آن به مارس ۲۰۱۹ بازمی‌گردد و بستری برای رایزنی‌های مهم پیرامون موارد فرهنگی، امنیتی، تجاری و انرژی بوده است.

مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا نیز میهمان نشست ماه مارس بود که در قدس اشغالی انجام شد و این حامی پیامی است مبنی بر اینکه حمایت آمریکا از این نشست‌ها به ایجاد پتانسیل‌های جدید برای ترسیم آینده مدیترانه شرقی منجر خواهد شد.

اما در کنار نشست‌های سه‌جانبه یونان- اسرائیل- قبرس؛ دولت واشنگتن از چارچوب دیگری تحت عنوان انجمن گاز مدیترانه شرقی (EMGF) نیز حمایت می‌کند که در ژانویه ۲۰۱۹ و در تلاش برای هماهنگی سیاست‌های انرژی در منطقه مورد بحث تشکیل شد تا پتانسیل تبدیل شدن به هاب تامین انرژی اروپا را مورد ارزیابی قرار دهد.

آنچه در این گروه دردسرساز می‌شود؛ غیبت ترکیه یا به عبارت درست‌تر «عدم دعوت» از ترکیه به دلیل منازعات ارضی است که با جمهوری یونانی‌نشین قبرس جنوبی دارد. البته سوریه و لبنان نیز از این چارچوب کنار گذاشته شده‌اند.

اقدامات یک سال گذشته ترکیه حاکی از توانایی این کشور در ناآرام کردن جو مدیترانه شرقی در راستای تامین منافع راهبردی است. در پاسخ به کنار گذاشته شدن از چارچوب EMGF، ترکیه در ماه میلادی ژانویه رزمایشی دریایی در منطقه‌ای برگزار کرد که بخشی از حوزه اقتصادی قبرس تلقی می‌شود و اوایل ماه میلادی مارس نیز بزرگترین رزمایش دریایی خود در ۲۰ سال گذشته را برگزار کرد که در محدوده دریای اژه، مدیترانه شرقی و دریای بالتیک انجام شد.

این بخشی از راهبرد کلان ترکیه برای عبور از مدیترانه و گذار از نقش بازیگر منطقه‌ای با هدف تبدیل شدن به بازیگری جهانی استبعدها در ماه میلادی سپتامبر، اردوغان طی اظهاراتی نشان داد در راستای احیاء آنچه حق خود می‌داند از نظامی کردن مسئله ابایی ندارد. وی در این باره گفت: «همانگونه که در سوریه، تروریست‌ها را به حساب پس دادن واداشتیم، اجازه نمی‌دهیم راهزنان دریایی هم آزادانه جولان دهند».

در ماه میلادی اکتبر نیز ترکیه محوطه‌ای دریایی در شرق مدیترانه را که بخشی از منطقه اقتصادی قبرس تلقی می‌شود برای حفاری گاز طبیعی انتخاب کرد حال آنکه برای سال ۲۰۱۹ نیز زمزمه‌هایی مبنی بر ساخت پایگاه دریایی ترکیه در بخش ترک‌نشین قبرس واقع در شمال این کشور شنیده می‌شود.

اما آن بخش ساحل مدیترانه که لیبی درباره آن با ترکیه به توافق رسیده حتی نزدیک قلمرو دولت وفاق ملی نیز نیست و نیروهای ارتش ملی تحت فرماندهی خلیفه حفتر بر آن احاطه دارند.

اینگونه به نظر می‌آید که ترکیه توافق دریایی مدیترانه را به ازای نیاز مبرمی که طرابلس برای جلب حمایت نظامی در مواجهه با حفتر دارد از آن خود کرده است.

در این میان، آنچه اوضاع را به نفع ترکیه کرده و مانع از تنبیه این کشور از بابت بلندپروازی‌هایش می‌شود عدم اتحاد مخالفان این کشور در تشکیل جبهه‌ای واحد است.

برتری اردوغان در اتخاذ راهبرد سیاست خارجی است که همزمان مبتنی بر افزایش فشار، مذاکره و در صورت لزوم تهدید است. توافقنامه دریایی ترکیه-لیبی می‌تواند برنامه تقسیم مدیترانه بین اسرائیل-مصر- یونان-قبرس را به هم بزنددر لیبی، سازمان ملل، آمریکا و اتحادیه اروپا ازهمان دولتی حمایت می‌کنند که ترکیه با آن وارد تعامل شده حال آنکه در جبهه مخالف؛ روسیه که در بسیاری موارد با آنکارا اشتراک منافع دارد، در راستای توازن قدرت همسو با مصر، امارات و عربستان سعودی از خلیفه حفتر حمایت می‌کند.

این موضوع خود یکی دیگر از جنبه‌های رویکرد سیاست خارجی اردوغان است: او همزمان راهکار افزایش تنش و مذاکره را دنبال می‌کند و در وقت لزوم به سلاح تهدید نیز متوسل می‌شود.

فارغ از بحث مناقشات ارضی، توافق همکاری‌های نظامی-امنیتی ترکیه و لیبی بیم تشدید رقابت‌های تسلیحاتی درمنطقه مدیترانه را تشدید می‌کند. از یک طرف، ترکیه متهم به تامین پهپاد و خودروهای نظامی برای دولت وفاق ملی است و از سوی دیگر، امارات را به انجام همین اقدام در قبال ارتش ملی خلیفه حفتر متهم می‌کند.

در نهایت ۳ عامل شامل «ضعف منتقدان در صف‌آرایی علیه ترکیه، هوشیاری آنکارا در توسل به راهکار افزایش تنش-مذاکره-تهدید و ناتوانی در چشم‌پوشی از حق ترکیه برای سهم‌خواهی از هاب انرژی مدیترانه»، مانع از بالاگرفتن تنش سیاسی-نظامی میان آنکارا و هر یک از بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای اعم از کشورهای اروپایی، روسیه یا آمریکا خواهد شدهمزمان، آمریکا که حامی دولت وفاق ملی است در نزاع برای تسلط بر هاب انرژی مدیترانه و سرکوب جاه‌طلبی ترکیه، در تدارک رفع تحریم تسلیحاتی قبرس جنوبی است.

گفتنی است این تحریم تسلیحاتی در سال ۱۹۸۷ میلادی و با هدف ممانعت از رقابت تسلیحاتی و همچنین رفع خصومت میان اکثریت یونانی‌الاصل و اقلیت ترکِ قبرس اتخاذ شد.

اکنون بیم آن می‌رود که با این اقدام دست قبرس برای یارکشی باز شود حال آنکه ترکیه نیز که از اعضای ناتو است از بعد از تهاجم ۱۹۷۴، نیروهای خود را در بخش ترک‌نشین واقع در شمال قبرس مستقر کرده است.

همزمان، اختلاف منافع با روسیه، مانع از آن می‌شود که آمریکا بتواند آنگونه که می‌پسندد، از قبرس جنوبی در راستای مهار ترکیه استفاده ابزاری کند زیرا واگذاری برخی فناوری‌های نظامی به قبرس مادامی که این کشور بنادر خود را برای سوخت‌گیری و تعمیر در اختیار رزم‌ناوهای روسی قرار می‌دهد؛ منتفی است.

از سوی دیگر، اردوغان از احتمال افزایش پهپادهای مسلح و غیر مسلح در بخش ترک نشین شمال قبرس خبر می‌دهد. او حتی تهدید کرده اگر لازم باشد حمایت نظامی از لیبی را افزایش داده و استفاده از هرگونه امکان زمینی، دریایی و هوایی را هم بررسی می‌کند.

حتی در اوایل نوامبر ۲۰۱۹، مصر در همراهی با قبرس جنوبی و یونان رزمایشی برگزار کرد تا آمادگی برای دفع تهدیدها علیه مدیترانه را به رخ بکشد.

اما در نهایت ۳ عامل شامل «ضعف منتقدان در صف‌آرایی علیه ترکیه، هوشیاری آنکارا در توسل به راهکار افزایش تنش-مذاکره-تهدید و ناتوانی در چشم‌پوشی از حق ترکیه برای سهم‌خواهی از هاب انرژی مدیترانه»، مانع از بالاگرفتن تنش سیاسی-نظامی میان آنکارا و هر یک از بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای اعم از کشورهای اروپایی، روسیه یا آمریکا خواهد شد.

حتی وقتی پای سوریه به میان می‌آید؛ باب معامله تا حد زیادی باز است. در قضیه مدیترانه شرقی، ترکیه بیشترین ساحل را دارد. بعد نوبت سوریه است که به دلیل شرایط بحرانی که دارد از هاب انرژی مدیترانه و چارچوب EMGF کنار گذاشته شده است. اکنون اگر مسأله سوریه حل و فصل و ترکیه مجدداً با دولت دمشق وارد تعامل شود، می‌تواند در قضیه انرژی مدیترانه شرقی ابتکارعمل را به دست گیرد. به این ترتیب، اقدامات جبهه صهیونیستی-مصری- یونانی- قبرسی تا حدودی خنثی می‌شود.

همزمان، روسیه به کوریدور اقتصادی مدیترانه نیز با سوءظن نگاه می‌کند چراکه با تامین بخش مهمی از انرژی اروپا، نیاز قاره سبز به مسکو را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. در میدان نظامی لیبی، همسویی میان روسیه و ترکیه وجود ندارد حال آنکه رابطه مسکو با یونان و قبرس جنوبی نیز خوب است. اما اگر پای بهره‌برداری از هاب انرژی مدیترانه پیش بیاید؛ جبهه‌ای که در آینده از سمت ترکیه-سوریه باز خواهد شد نیز برای مسکو جذاب خواهد بود.

درواقع، مدیترانه شرقی کلاف سردرگمی است که در آن کشورها همزمان از اشتراک و تقابل منافع برخوردارند حال آنکه ظاهراً ترکیه با اشراف به ۳ عامل ذکر شده سرنخی که می‌تواند حتی‌المقدور این کشور را به اهدافش نزدیک کند؛ پیدا کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از النشره، نبیه بری رئیس پارلمان لبنان اظهار داشت: از حسان دیاب مامور به تشکیل کابینه لبنان انتظار می رود با تمامی جریان های سیاسی رایزنی داشته باشد و از هیچ کوششی در این مسیر فروگذار نکند.

بری در پاسخ به سوالی درباره تشکیل دولت تکنوکرات گفت: مشکلی در این موضوع نیست اما مشکل این موضوع که دولتی از وزرای تکنوکرات و سیاسی تشکیل شود، چیست؟ در تمام دنیا نمونه این دولت تشکیل می‌شود.

رئیس پارلمان لبنان بر هر گونه حمایتی از حسان دیاب برای موفقیت در مأموریتش تأکید کرد و گفت: تسهیلات زیادی را تاکنون به وی ارائه داده‌ایم و آماده تسهیلات بیشتر هستیم زیرا دولت باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن تشکیل شود تا با بحران اقتصادی و مالی و پیامدهای آن مقابله کند.

نبیه بری ادامه داد: جنبش‌های «امل» و «حزب‌الله» پیش‌تر نیز انعطاف‌ زیادی در قبال «سعد الحریری» انجام دادند تا وی تشکیل دولت را بر عهده بگیرد و به الحریری پیشنهاد دادند دولتی متشکل از ۲۴ وزیر شامل ۱۸ وزیر تکنوکرات و شش شخصیت سیاسی تشکیل شود و تا لحظات آخر سعی در قانع کردن او داشتند اما الحریری اصرار بر رد پیشنهادها داشت به ویژه پس از آنکه دریافت حزب «القوات اللبنانیه» از وی حمایت نمی‌کند.

وی از تظاهرات حامیان سعد الحریری در خیابانها در اعتراض به عدم نخست‌وزیری مجدد وی ابراز تعجب کرد و گفت: برای قانع کردن الحریری تلاش زیادی کرده و حتی وقتی موضع القوات اللبنانیه را دیده به الحریری نصیحت کرده که ادامه دهد و کاری بیشتر از این از دستش برنمی‌آمده است.

نبیه بری رئیس پارلمان لبنان در پایان صحبت‌های خود گفت که احتمالا سعد الحریری اکنون احساس پشیمانی می‌کند.

 

تلاش تندروهای داخلی همسو با ترامپ برای رسیدن به مجلس یازدهم

به گزارش خبرآنلاین، محمدرضا نوروز پور در حساب کاربری اش در توئیتر با باز نشر توئیتی که در آن  به انتخابات و تلاش تندروها برای تخطئه برجام اشاره داشت نوشت:

«‏از اواخر دولت بوش پسر، برخی جریانات سیاسی در واشنگتن و تل‌آویو به جد توصیه داشتند آمریکا کاری کند تا تندروها در ایران روی کار بیایند. با روی کار آمدن ترامپ و همگرایی شگفت تیم او با تل‌آویو این رویکرد به طرز خیره کننده ای قوت گرفته و از همه ابزارها برای تحقق آن بهره گرفته شده است.»

۲۷۲۱۶

 

روزانه ۴۰۰۰ خودرو تولید می‌کنیم

به گزارش خبرنگار مهر، رضا رحمانی در جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سؤال امیر خجسته نماینده مردم همدان مبنی بر «علت عدم توجه به حل مشکل قیمت‌های کاذب در عرصه خودرو و عدم کاهش تلاطم‌های فعلی»، گفت: صنعت خودرو موضوع بسیار مهمی است که طبعاً وقت بیشتری می‌خواهد که درباره آن صحبت کنیم چرا که این موضوع برای صنعت و اقتصاد کشور بسیار مهم است و صنعت خودرو، یکی از نقاط بحرانی صنعت کشور در سال گذشته بود اما ما اقدامات مهمی برای حل مشکلات صنعت خودرو انجام دادیم.

وی متذکر شد: سال گذشته و در همین ایام، یکی از نقاط مهم و بحرانی ما، مشکلاتی بود که در صنعت خودرو و به ویژه قطعه‌سازی خودرو وجود داشت.

وزیر صنعت، معدن و تجارت تصریح کرد: در آبان ماه سال گذشته آمار تولید خودرو بسیار پایین بود و حدود یک‌سوم تولید خودروی فعلی بود و اکثر تولیدات خودرو هم ناقص بودند و به پارکینگ می‌رفتند.

رحمانی ادامه داد: همچنین بدهی خودروسازان به ویژه دو خودروساز بزرگ کشور یعنی ایران‌خودرو و سایپا بسیار زیاد بود به گونه‌ای که این خودروسازان فقط ۲۰هزار میلیارد تومان به قطعه‌سازان بدهکار بودند.

وی با اشاره به اینکه با وجود این، ما با حداقل تولید و بدهی بالا روبرو شدیم، گفت: همچنین یکی از مشکلات در آن برهه، پیش‌فروش خودرو بود و حدود یک میلیون خودرو پیش‌فروش شده بود و خودروسازان ۲۴ هزار میلیارد تومان بابت پیش‌فروش خودرو از مردم گرفته بودند درحالی‌که تولید خودرو تقریباً تعطیل بود و بدهی خودروسازان بسیار زیاد بود.

وزیر صنعت، معدن و تجارت تأکید کرد: مهمترین وظیفه بنده، مجموعه وزارت صمت و دولت این بود که صنعت خودرو را از این وضعیت بحرانی خارج کرده و به حالت عادی برسانیم که اقدامات بسیار زیاد و متنوعی در این راستا انجام دادیم.

وی با بیان اینکه مهم‌ترین کاری که ما در این باره انجام دادیم، ساماندهی صنعت خودرو بود که تا امروز هم در حال انجام است، اظهار داشت: نتیجه اقدامات ما این شده است که روزانه تولید خودرو به ۴۰۰۰ دستگاه رسیده درحالی‌که در سال گذشته تولید خودرو در روز ۱۲۰۰ دستگاه بود و این در حالی است که در این بازه زمانی اتفاق خاصی نیفتاد و ما فقط اقدامات مؤثری را برای برون‌رفت از مشکلات صنعت خودرو انجام دادیم.

رحمانی بیان کرد: یکی از نکات حائز اهمیت این است که علاوه بر اینکه وضعیت تولید خودرو در کشور سامان یافته، تعهدات ما به طرز قابل توجهی کاهش یافته است.

تکمیل می شود…