خبر مشهد در سایت خبر گذاری ایران امیر
به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از اداره کل روابط عمومی استانداری خراسان رضوی، علیرضا رزمحسینی در جلسه کمیته علمی ستاد پیشگیری و مقابله با ویروس کرونا خراسان رضوی که با حضور جمعی از پزشکان متخصص در محل سالن شهید باهنر استانداری خراسان رضوی برگزار شد، اظهار کرد: هر اقدامی که در راستای پیشگیری و مقابله با کرونا در استان انجام میشود باید به تأیید دانشگاه علوم پزشکی برسد.
استاندار خراسان رضوی افزود: برای بهتر اداره کردن استان باید همه در کنارهم برای توسعه و تأمین سلامت مردم تلاش کنند، این سیاستی بوده که تاکنون در دستور کار استان قرار داشته است.
وی در حاشیه این جلسه با بیان اینکه معمولاً هفتهای یکبار با کمیته علمی ستاد پیشگیری و مقابله با کرونا استان جلسهای برگزار میکند، افزود: در جلسه امروز کمیته علمی که با حضور رؤسای سابق دانشگاه علوم پزشکی مشهد برگزار شد، در مجموع نظر اعضای این کمیته بر این بود که کماکان استان در وضعیت قرمز قرار دارد.
رزم حسینی در خصوص مصوبات این جلسه تشریح کرد: چنانچه تصمیم ستاد ملی مقابله با کرونا، باز شدن دانشگاهها و مدارس بعد از ۲۰ فروردین ماه باشد، قرار شد کمیته علمی ستاد استان مراکز تجمعی غیر ضروری مثل کتابخانهها یا فرهنگسراها را به ستاد استانی اعلام کنند تا در دستور کار قرار گرفته و در ستاد ملی مقابله با کرونا مطرح شود.
استاندار خراسان رضوی بر ارائه آموزشهای لازم از جمله رفتارهای اجتماعی به شهروندان تاکید کرد و افزود: نیاز است آموزشهای رفتارهای اجتماعی و سبک زندگی جدید توسط کارشناسان و اهل فن به مردم ارائه شوند.
وی با اشاره به یکی دیگر از مصوبات جلسه امروز کمیته علمی ستاد پیشگیری و مقابله با کرونا خراسان رضوی اعلام کرد: قرار شد پیوست فرهنگی اجتماعی و هنری استراحتگاهها و نقاهتگاهها آماده شود.
رزم حسینی در انتهای سخنان خود ضمن تشکر از زحمات پرستاران و خادمان بخش سلامت افزود: همچنین مصوب شد که بعد از اعلام نیروی انسانی و کادر درمانی مورد نیاز دانشگاه علوم پزشکی مشهد به ستاد پیشگیری و مقابله با کرونا استان، تلاش شود در حد مقدورات استان و بخش خصوصی این نیاز برای کمک به بخش درمان نیز تأمین شود.
گفتنی است، قرار شد کمیته علمی ستاد گزارش مبسوطی از نتایج غربالگری انجام شده در استان را در جلسات بعدی ارائه کند.
سعیده موسویزاده در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص تقویت فرهنگ کتاب و کتابخوانی در میان کودکان، اظهار کرد: تا زمانیکه محصولات فرهنگی کافی و لازم تهیه نشود، نمیتوان از جامعه توقعی داشت. البته این مسئله شامل مواردی از جمله سرمایهگذاری درست و منطقی در بخش تولید کتاب، حمایت از مؤلفان، مترجمان و ناشران، بالا بردن تیراژ چاپ کتابهای کودک، توزیع گسترده و آسان کتاب میشود. همچنین باید به تولید محتوای خوب و مناسب توجه داشت.
این شاعر حوزه کودک و نوجوان با بیان اینکه داستان و شعرهای کودکانه علاوهبر ایجاد لذت و دوری از پند دادن، باید کودک را کنجکاو وادار به پرسش و جست و جو کند، افزود: باید برای دسترسی راحت خانوادهها به کتابخانهها، کتابهای خوب و ارائه فهرستی مطمئن از کتابهای مناسب تلاش کرد. پرسش و دغدغهی بسیاری از والدین امروزی این است که چه کتابی به لحاظ محتوا و گروه سنی مناسب کودک آنها است.
وی تصریح کرد: مسئله بعد فرهنگسازی در مدارس و مراکز آموزشی است. نظام آموزشی ما علاوهبر مجهز کردن کتابخانههای مدارس به تولیدات روز باید از کلیشهها فراتر برود و ساعات مطالعه آزاد برای دانشآموزان فراهم کند. همچنین ضمن معرفی نویسندگان و شاعران کودک و دعوت از آنها برای دیدار و گفتگوی نزدیک با دانشآموزان، باید از کودکان بخواهد کتابی را بخوانند و برای دوستانشان بازگو کنند.
موسوی زاده در پاسخ به این سوال که رسانه تا چهاندازه در تشویق کودکان به کتاب و فرهنگ کتابخوانی موفق بوده است، اظهار کرد: تبلیغات مفید و درست در تمام رسانهها و مکانهای عمومی میتواند توجه کودکان و خانوادهها را به خود جلب کند. چه طور میشود که تبلیغ یک پوشاک، اسباببازی یا خوراکی کودک را به سمت خود میکشاند؟ در خصوص محصولات فرهنگی نیز همراه با خلاقیت و پرهیز از نصیحت، میتوان با جذابیت و کشش کار کرد. رسانهها به راحتی میتوانند به جای هزینه کردن برای برنامههای گل و بلبل با محتوای ضعیف، برنامههای خوب و مفید بسازند. مطمئناً مؤلفان و تصویرگران ادبیات کودک از همکاری دریغ نخواهند کرد، به این شرط که حقوق مادی و معنوی آنها حفظ شود.
فضای مجازی ابزاری قوی برای فرهنگسازی، گسترش محتوا و تبلیغات است
این شاعر کودک و نوجوان در خصوص کتابخوانی کودکان و فضای مجازی، اظهار کرد: فضای مجازی ابزاری قوی برای فرهنگسازی، گسترش محتوا و تبلیغات است. اپلیکیشنهای فروش، دانلود و معرفی کتاب، کمک زیادی به پیوند کودک، خانواده و کتاب کردهاند. کتابهای صوتی نیز نمونه موفق دیگری از فعالیتهای مجازی است. همچنین واقعیت افزوده، مثل qr code یک نمونه موفق دیگریاست که به فهم و یادگیری بهتر کودک کمک میکند تا از چند حس خود بهره بگیرد و محتوا را آسانتر و بهتر درک کند و به خاطر بسپارد.
وی تصریح کرد: در این روزهای کرونایی و خانهنشینی، فضای مجازی که حالا دیگر باید گفت حقیقی، ضمن نجات دادن مردم از افسردگی و انزوا، آنها را کتابخوان کرده است. دنیا به سمت تولید محتوای الکترونیک پیش میرود و این مسئله برای نجات درختان و طبیعت مفید است. البته استفاده درست و بهجا از این ابزارها نیز مهم است.
موسویزاده با بیان اینکه ایجاد فضای رقابت سالم در مراکز آموزشی و خانوادهها، به جای رقابت بر سر کفش، لباس و… یکی از هزار و یک راهی است که میتوان کودک را تشویق به مطالعه کرد، افزود: بردن کودکان به طبیعت، کنار حیوانات و خواندن کتاب، همچنین بازی، نمایش، نقاشی و موسیقی در حین خواندن کتاب و قصهگویی از دیگر راهها برای تشویق کودکان به مطالعه است.
تشویق کودکان به خواندن، مطالعه و کسب آگاهی، نیازمند همت جمعی است
وی در انتها با اشاره به اینکه تشویق کودکان به خواندن، مطالعه و کسب آگاهی، نیازمند همت جمعی است، گفت: این مسئله کوشش همهجانبه والدین، مربیان، مهدها، مدارس، آموزش و پرورش، رسانهها و…. را میطلبد. البته ما نیز باید بپذیریم کودکان ابزار دست ما نیستند و قرار نیست ربات تربیت کنیم. کودکان مطیع، بیپرسش و ناآگاه، آدمبزرگهای خطرناکی میشوند.
در ادامه جواد نعیمی، نویسنده کودک و نوجوان در آستانه روز جهانی «کتاب کودک» در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن آرزوی توفیق برای تمام افرادی که در راستای گسترش کتاب و کتابخوانی در جامعه، بهویژه برای کودکان و نوجوانان تلاش میکنند، اظهار کرد: کتاب یکی از مواردی است که باید در سبد هر خانوادهای بهوفور وجود داشته باشد. کتاب برای همه افراد باید شکل آب برای ماهی را داشته باشد. انسان برای زندهبودن به آگاهی، تجربه و دانش نیاز دارد که این موارد در سایه مطالعه کتاب به دست میآید. از همینرو؛ روی کودک و کتاب کودک باید حساب ویژهای در زندگی داشت و از طریق خانواده، مراکز آموزشی و رسانهها باید احساس نیاز و علاقه کودکان به مطالعه و کتاب را تقویت کرد.
این نویسنده کتاب کودک و نوجوان با اشاره به اینکه هرچیزی که بتواند انسان را از انگیزه و اهداف خود دور کند یک آفت به شمار میرود، گفت: به دلیل عدم شناخت ما در استفاده صحیح از فضای مجازی، این فضا بر برخی از مسائل غالب میشود. در حالی که اگر بهطور صحیح از آن استفاده شود میتواند به رشد و تکامل انسان کمک کند. بنابراین، بزرگترها علاوه بر مدیریت باید به کودکان خود یاد دهند که چگونه از این فضا استفاده کنند.
مطالعه کتاب والدین یک عامل مهم برای تشویق کودکان به کتابخوانی است
وی با بیان اینکه مطالعه کتاب از سمت والدین یک عامل مهم برای تشویق کودکان به کتابخوانی است، افزود: مشاهده مطالعه اعضای خانواده، خود زمینهای برای تشویق کودک است. البته در دسترس بودن کتاب نیز اهمیت دارد و خانوادهها علاوه بر خرید کتاب، باید به کودکان خود کتاب هدیه دهند. در گذشته به دلیل اینکه همه افراد از سواد برخوردار نبودند، بزرگان خانواده در ایامی مانند شبهای چله، برای سایر اعضا کتاب میخواندند و حال اگر این رسم تکرار شود خود یک عامل تشویق به کتابخوانی به شمار میرود.
نعیمی در انتها عنوان کرد: ارتباط دادن کتاب با بچهها و در دسترس بودن آن برای کودکان اهمیت فروانی دارد. مراکز مختلف از جمله مدارس میتوانند زنگهای کتابخوانی و معرفی کتاب داشته باشند. اکنون رسانهها نیز برنامههای مختلفی در زمینه کتاب دارند اما باید بیشتر به این مسئله بپردازند. اگر کتاب بهوفور از سمت جامعه، رسانه و خانواده مشاهده شود، انسان بهطور خودکار به سمت کتابو کتابخوانی جذب میشود.
به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی شهرداری مشهد، مجتبی بهاروند با اشاره به مصوبه اخیر شورای شهر مشهد درخصوص تعطیلی سرویسدهی خطوط قطارشهری و همچنین ناوگان اتوبوسرانی، اظهارکرد: تراکم جمعیت سبب شده تا وسایل حملونقل عمومی یکی از کانونهای اصلی شیوع ویروس باشند.
رئیس کمیسیون عمران، حمل و نقل و ترافیک شهرداری مشهد با بیان اینکه هرروز تعداد زیادی از افراد برای جابجایی از این وسایل استفاده کرده و سطوح مختلفی را لمس میکنند که تهدید جدی برای سلامت شهروندان است، گفت: خوشبختانه تعطیلی مترو و اتوبوس در مشهد تأثیرات مثبتی در کاهش تعداد افراد مبتلا داشته و از این بابت بسیار خوشحالیم.
وی افزود: براساس مصوبه پیشین، تعطیلی ناوگان حملنقل عمومی حداکثر تا ۱۷ فروردین است و تمدید مجدد آن نیاز به مصوبه دیگری از سوی شورای شهر دارد.
بهاروند با بیان اینکه نظر کمیسیون تخصصی در این خصوص، تمدید تعطیلی مترو و اتوبوس حداقل تا پایان فروردینماه است، تصریح کرد: روز شنبه، ۱۶ فروردینماه، جلسه فوقالعاده اعضا شورای شهر مشهد برگزار خواهد شد و تصمیمنهایی در این زمینه اتخاذ میشود و به اطلاع عموم شهروندان مشهدی خواهد رسید.
به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از روابط عمومی جمعیت هلال احمر خراسان رضوی، سید مجتبی احمدی اظهار کرد: در ۵۵ پایگاه فعال در سطح خراسان رضوی و با فعالیت امدادگران و جوانان و داوطلبان هلال احمر، طرح ملی غربالگری در مبادی ورودی و خروجی در حال اجرا است و فعالیت ایستگاههای امدادی هلال احمر تا پایان رفع کامل آلودگی زیستی در استان ادامه خواهد داشت.
مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان با اشاره به اینکه تاکنون ۳۹۵ هزار و ۱۰۴ خودرو در محورهای مواصلاتی خراسان رضوی تب سنجی و غربالگری شدند، بیان کرد: طبق آخرین آمارگیری انجام شده تا پایان روز ۱۳ فروردین ماه یک میلیون و ۳۳ هزارو ۷ نفر غربالگری و تب سنجی شدند که از این تعداد یک هزار و ۸۶۸ نفر دارای تب بوده و تعداد ۷۱۷ نفر به دلیل مشکوک بودن به ویروس کرونا به مراکز درمانی و بهداشتی استان ارجاع داده شدهاند.
وی تصریح کرد: تعداد پایگاههای هلال احمر خراسان رضوی از نهم اسفندماه از ۳۴ پایگاه تا پنجم ۱۳ فروردین به ۵۵ پایگاه افزایش یافت.
احمدی ادامه داد: با کمکهای مردم نوع دوست و داوطلبان خیر هلال احمر خراسان رضوی اقلام بهداشتی از قبیل، ۱۶۹ هزار ۱۸۹ عدد ماسک، ۲۳ هزار و ۱۸۶ جفت دستکش، یک هزار و۷۳۱ تیوپ ژل ضدعفونی و ۱۸ هزار و ۷۲۴ بطری مایع ضدعفونی و ۱۲ هزار و ۳۰۴ لیتر ماده شوینده توزیع شد.
مدیرعامل جمعیت هلال احمر خراسان رضوی گفت: طبق دستور دبیرکل جمعیت هلال احمر پایان مأموریت هلال احمر در طرح غربالگری و بازرسی در مبادی ورودی و خروجی شهرها در کشور عصر روز دوازدهم فروردین ماه اعلام شد که البته در خراسان رضوی این پایگاهها تا زمان وجود نیاز و با هماهنگی استانداری دایر است.
کتابسعید تشکری، نویسنده و کارگردان مطرح کشور، خالق رمانهایی تحسینشده چون «پاریس پاریس»، «مفتون و فیروزه»، «ولادت»، «هندوی شیدا»، «آوسنه گوهرشاد»، «رژیسور» و بسیاری دیگر است. این نویسنده و منتقد برجسته اهل خطه خراسان در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص آثاری که سال ۹۸ از وی به چاپ رسیده است، گفت: در سال ۹۸، دو کتاب «سیمیا» و «آرتیست» از من منتشر شده است که «سیمیا» دومین جلد از مجموعه رمان «ولادت» است که به بخشی از تاریخ سلسله رضویه میپردازد و «آرتیست» اثر متفاوتی است که با هدف خاصی نوشته شده است. همچنین «آوسنه گوهرشاد» کتاب دیگرم در سالی که گذشت به چاپ بیستم رسید.
نیاز به سازوکار جدید برای تشویق نسل جدید به مطالعه
وی در خصوص هدف خود از نگارش رمان جدیدش «آرتیست» افزود: نویسندگانی که هنرهای ترکیبی، یعنی سینما، تئاتر، داستاننویسی و رماننویسی را دنبال میکنند، همیشه دنبال تکنیک و روشی هستند که مخاطب جدیدی را در ادبیات جذب به خود کنند. در طول یک سال اخیر خیلی فکر کردم برای اینکه مخاطب جدیدتری وارد فضای ادبیات شود و اگر بخواهیم نسل جدیدتری کتاب بخواند، نیازمند ساز و کار جدیدی هستیم.
تشکری ادامه داد: «در کشورهای اروپایی، «ادبیات سینما» یا «ادبیات انیمیشن» وجود دارد که خیلی برایشان جذاب است اما در کشور ما متأسفانه نویسندگان برای اینکه یک اثر فانتزی خلق کنند، تعاریفی از فانتزی میآورند که متعلق به سالها پیش ادبیات روس و غرب است و به جای تولید در ادبیات، وارد فضایی تئوریک و پرت میشود. نظریهپردازانی هم وجود دارند که همه چیز را با یک متر اندازه میکنند و دانشی محدود در حد چند پیش فرض برای مجادلات خود دارند؛ برای مثال گمان میکنند برای کتاب فانتزی، تنها و تنها شازدهکوچولو حق حیات دارد.
«آرتیست»؛ شجاعت ادبی سعید تشکری
این نویسنده و منتقد ادبی، «آرتیست» را به عنوان شجاعت ادبی خود معرفی کرده و در ارتباط با ریسکی که در نگارش آن به کار گرفته است، اظهار کرد: من مجبور بودم برای اینکه مثالی از این نوع ادبیات زده باشم، به یک تکنیک جدید نسبت به کارهای دیگرم دست بزنم که این کار در بین نویسندگان به نام شجاعت ادبی شناخته میشود، یعنی نویسنده در ریسکی قرار میگیرد و این شجاعت را از خود بروز میدهد و یا شکست میخورد و یا یک فرمول به ادبیات میدهد. اگر جاهای خالی ادبیات خود را نشانه بگیریم، درواقع به ادبیات خودمان پیشنهاد جدید میدهیم و اگر این کار را نکنیم، به یک تکرار میرسیم و مخاطبمان را از دست میدهیم.
تشکری در خصوص مخاطبانی که باید به ادبیات جذب شوند، تصریح کرد: هر سال تعداد حدوداً شش میلیون نفر از بخش نوجوان جامعه، وارد جوانی میشوند و از آنجایی که بیشتر فیلم و انیمیشن دیدهاند، عمدتاً رسانهشان، رسانه تصویری بوده است و نسبت به ادبیات آن طوری که باید و شاید اتکا ندارند. ما نویسندگانی نداریم که با شناخت کاملی از این فرصت خوب، ادبیات جدیدتری با فرمولهای نو بنویسند. البته معنایش این نیست که نظریه بنویسند، معنایش این است که ما ادبیاتی را بنویسیم که وقتی آن را میخوانیم، ببینیم؛ از ادبیات نوشتاری صرف، ادبیات دیداری جدیدی تولید کنیم.
«عدالتمحوری»؛ بخش مفقوده ادبیات ایران
وی بخش مفقوده ادبیات ایران را «عدالتمحوری» دانسته و اضافه کرد: «باتوجه به این نیاز، تصمیم گرفتم اثر جدیدی بنویسم که طی آن بین ورزشهای رزمی و ادبیات تصویری به یک ژانر «سینمایی ادبی» برسم تا برای مخاطب جذاب باشد و دارای یک فرمول نوین و سادهخوان نیز باشد. در «آرتیست»، من اول تکنیکهای داستاننویسی را به مخاطبم یاد میدهم تا بگویم چه تکنیکی را میخواند. سپس تکنیکهای رزمی را به خواننده گوشزد میکنم تا هنگامی که رمان را میخواند، کاملاً آشنا با فنون رزمی باشد و همچنین رمانی فان و آرتیستیک را بخواند، تا توأمان هم مفاهیم بخش مفقوده ادبیات برایش عیان شود و در بطن رمان مفهومی گمشده که همان «عدالتمحوری» است را با نشاط «ادبی سینمایی» بخواند و لذت ببرد.
نویسنده رمان «آرتیست» جهت ارائه چکیدهای کوتاه از داستان این کتاب گفت: «داستان درباره اعتماد است؛ اصولاً ما هر بار که به دیگران اعتماد میکنیم، انگار فنون رزمی و مکانیزمی که برای دفاع شخصی آموختیم، از دست میدهیم. همیشه هم فکر میکنیم که هنرمندان، تئوریسینها و آدمهای بزرگ گول نمیخورند و کسی نمیتواند آنها را استثمار کند. این رابطه برای من خیلی عجیب بود؛ یعنی بخشی از جامعه ما که انگار چشمها و گوشهای بزرگی دارند و میتوانند همه چیز را تشخیص دهند، آنها هم از تشخیص استثمار در امان نیستند و این استثمار راز و رمز خیلی عجیبی ندارد.
تشکری ادامه داد: نویسنده درون داستان «آرتیست» آرزویی معنوی دارد تا بتواند در ازای فروش دانایی خود و گرفتن دستمزدی قابل اعتنا، همسایه امام رضا (ع) شود ولی مردی متمول و ساکن آسایشگاه سالمندان که خود مورد سو استفاده فرزندانش قرار گرفته، در بزنگاهی شاد، در پروسهای فان، آرزوی بزرگ نویسندهای که هم فنون رزمی را میشناسد و هم نویسنده و کارگردانی بنام است از بین میبرد. رمان دارای جوهره جستجوگر و نشاط برانگیز و البته با سنت ادبی «هکل بری فین و تام سایری» مهیجگونه نوشته شده است.
دغدغه سعید تشکری در داستاننویسی، اعتلای ادبیات رضوی است
وی در پاسخ به این سوال خبرنگار مهر که آیا شخصیت سعید تشکری را در این داستان میبینیم یا خیر، ابراز کرد: بله؛ سعید پویا در داستان کاملاً همان سعید تشکری است، نوع رفتاری که نویسنده داخل اثر دارد، کاملًا مبتنی با رفتارهای زیستی و هویتی خود من است. همچنین دغدغه من که کماکان دغدغه ادبیات رضوی و اعتلای آن است، در این داستان دیده میشود و خادمی هستم که به این نوع نگاشتن بسیار وفادارم.
این نویسنده مشهدی در ادامه یکی دیگر از دغدغههای خود را معرفی ادبیات ایران به جهان دانسته و تأکید کرد: معتقدم برای اینکه بتوانیم ادبیاتمان را جهانیتر معرفی کنیم، باید به جای حرف زدن از فاصله عمیق، آن را ملموستر به مخاطب خود نشان دهیم. نویسنده بدون آدرس، نویسندهای بیجهان هویت است. من نویسنده آثار بدون آدرس زیستی و هویتی نیستم.
تشکری در ارتباط با پیام و ایده جلد کتاب «آرتیست» افزود: جلد کتاب به دلیل جذابیتهای تصویری که دارد، برای مخاطب ایهام میکند که با چه کتابی رو به رو است. درونمایه کتاب طنز است و به شدت عناصر کمیک (عناصری همچون اندازه یا جاگذاری قطعات، که روند بیان داستان یا موضوع را کنترل میکند) در آن وجود دارد و تصویر جلد با یکی از کاراکترهای درون داستان که آن بچههایی هستند که لباسهای مختلف میپوشند و درب کافهها و رستورانها میایستند و قهرمان اصلی درون ماسک خود را پنهان کرده اند لذا به این دلیل از این طرح جلد استفاده شده است.
وی در انتها در خصوص حس خود از نشر این رمان و استقبالی که از آن شده است، اظهار کرد: «آرتیست» در این مدتی که منتشر شده، بین اهل فرهنگ و هنر با واکنشهای بسیار خوبی مواجه شده است که این برای من خیلی خوشایند بوده؛ به این دلیل که فکر میکنم نخبگان جامعه به شدت چشمشان به وضعیت کتاب است و در حقیقت بزرگوارانی هستند که با خواندن کتابم، آرتیست را پیشنهاد به مخاطب برای خواندن میکنند و به نظرم میرسد این رابطه گم شده بین نخبگان و نویسندگانی که در جامعه زندگی میکنند از فضاهایی که خارج از حوزه سلبریتیهایی که علاقه بسیاری به شوآف ادبی دارند، فاصله دارد.
وی افزود: نخبگان ادبی در اظهار نظرهای خود ژست نمیگیرند، عکسهای کتاب به دست در کافهها نمیگیرند؛ آنها فهم، دانش و تشخیص ادبی دارند. فرهیختگان و اساتید داستان نویس ما، با تشخیصهای خود به خوانندگان کمک میکنند تا خوانندگان با معرفی و نقدهایشان، آنها را به جهان واقعی ادبیات نزدیک کنند.
سعید تشکری، نویسنده و کارگردان مطرح کشور، خالق رمانهایی تحسینشده چون «پاریس پاریس»، «مفتون و فیروزه»، «ولادت»، «هندوی شیدا»، «آوسنه گوهرشاد»، «رژیسور» و بسیاری دیگر است. این نویسنده و منتقد برجسته اهل خطه خراسان در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص آثاری که سال ۹۸ از وی به چاپ رسیده است، گفت: در سال ۹۸، دو کتاب «سیمیا» و «آرتیست» از من منتشر شده است که «سیمیا» دومین جلد از مجموعه رمان «ولادت» است که به بخشی از تاریخ سلسله رضویه میپردازد و «آرتیست» اثر متفاوتی است که با هدف خاصی نوشته شده است. همچنین «آوسنه گوهرشاد» کتاب دیگرم در سالی که گذشت به چاپ بیستم رسید.
نیاز به سازوکار جدید برای تشویق نسل جدید به مطالعه
وی در خصوص هدف خود از نگارش رمان جدیدش «آرتیست» افزود: نویسندگانی که هنرهای ترکیبی، یعنی سینما، تئاتر، داستاننویسی و رماننویسی را دنبال میکنند، همیشه دنبال تکنیک و روشی هستند که مخاطب جدیدی را در ادبیات جذب به خود کنند. در طول یک سال اخیر خیلی فکر کردم برای اینکه مخاطب جدیدتری وارد فضای ادبیات شود و اگر بخواهیم نسل جدیدتری کتاب بخواند، نیازمند ساز و کار جدیدی هستیم.
تشکری ادامه داد: «در کشورهای اروپایی، «ادبیات سینما» یا «ادبیات انیمیشن» وجود دارد که خیلی برایشان جذاب است اما در کشور ما متأسفانه نویسندگان برای اینکه یک اثر فانتزی خلق کنند، تعاریفی از فانتزی میآورند که متعلق به سالها پیش ادبیات روس و غرب است و به جای تولید در ادبیات، وارد فضایی تئوریک و پرت میشود. نظریهپردازانی هم وجود دارند که همه چیز را با یک متر اندازه میکنند و دانشی محدود در حد چند پیش فرض برای مجادلات خود دارند؛ برای مثال گمان میکنند برای کتاب فانتزی، تنها و تنها شازدهکوچولو حق حیات دارد.
«آرتیست»؛ شجاعت ادبی سعید تشکری
این نویسنده و منتقد ادبی، «آرتیست» را به عنوان شجاعت ادبی خود معرفی کرده و در ارتباط با ریسکی که در نگارش آن به کار گرفته است، اظهار کرد: من مجبور بودم برای اینکه مثالی از این نوع ادبیات زده باشم، به یک تکنیک جدید نسبت به کارهای دیگرم دست بزنم که این کار در بین نویسندگان به نام شجاعت ادبی شناخته میشود، یعنی نویسنده در ریسکی قرار میگیرد و این شجاعت را از خود بروز میدهد و یا شکست میخورد و یا یک فرمول به ادبیات میدهد. اگر جاهای خالی ادبیات خود را نشانه بگیریم، درواقع به ادبیات خودمان پیشنهاد جدید میدهیم و اگر این کار را نکنیم، به یک تکرار میرسیم و مخاطبمان را از دست میدهیم.
تشکری در خصوص مخاطبانی که باید به ادبیات جذب شوند، تصریح کرد: هر سال تعداد حدوداً شش میلیون نفر از بخش نوجوان جامعه، وارد جوانی میشوند و از آنجایی که بیشتر فیلم و انیمیشن دیدهاند، عمدتاً رسانهشان، رسانه تصویری بوده است و نسبت به ادبیات آن طوری که باید و شاید اتکا ندارند. ما نویسندگانی نداریم که با شناخت کاملی از این فرصت خوب، ادبیات جدیدتری با فرمولهای نو بنویسند. البته معنایش این نیست که نظریه بنویسند، معنایش این است که ما ادبیاتی را بنویسیم که وقتی آن را میخوانیم، ببینیم؛ از ادبیات نوشتاری صرف، ادبیات دیداری جدیدی تولید کنیم.
«عدالتمحوری»؛ بخش مفقوده ادبیات ایران
وی بخش مفقوده ادبیات ایران را «عدالتمحوری» دانسته و اضافه کرد: «باتوجه به این نیاز، تصمیم گرفتم اثر جدیدی بنویسم که طی آن بین ورزشهای رزمی و ادبیات تصویری به یک ژانر «سینمایی ادبی» برسم تا برای مخاطب جذاب باشد و دارای یک فرمول نوین و سادهخوان نیز باشد. در «آرتیست»، من اول تکنیکهای داستاننویسی را به مخاطبم یاد میدهم تا بگویم چه تکنیکی را میخواند. سپس تکنیکهای رزمی را به خواننده گوشزد میکنم تا هنگامی که رمان را میخواند، کاملاً آشنا با فنون رزمی باشد و همچنین رمانی فان و آرتیستیک را بخواند، تا توأمان هم مفاهیم بخش مفقوده ادبیات برایش عیان شود و در بطن رمان مفهومی گمشده که همان «عدالتمحوری» است را با نشاط «ادبی سینمایی» بخواند و لذت ببرد.
نویسنده رمان «آرتیست» جهت ارائه چکیدهای کوتاه از داستان این کتاب گفت: «داستان درباره اعتماد است؛ اصولاً ما هر بار که به دیگران اعتماد میکنیم، انگار فنون رزمی و مکانیزمی که برای دفاع شخصی آموختیم، از دست میدهیم. همیشه هم فکر میکنیم که هنرمندان، تئوریسینها و آدمهای بزرگ گول نمیخورند و کسی نمیتواند آنها را استثمار کند. این رابطه برای من خیلی عجیب بود؛ یعنی بخشی از جامعه ما که انگار چشمها و گوشهای بزرگی دارند و میتوانند همه چیز را تشخیص دهند، آنها هم از تشخیص استثمار در امان نیستند و این استثمار راز و رمز خیلی عجیبی ندارد.
تشکری ادامه داد: نویسنده درون داستان «آرتیست» آرزویی معنوی دارد تا بتواند در ازای فروش دانایی خود و گرفتن دستمزدی قابل اعتنا، همسایه امام رضا (ع) شود ولی مردی متمول و ساکن آسایشگاه سالمندان که خود مورد سو استفاده فرزندانش قرار گرفته، در بزنگاهی شاد، در پروسهای فان، آرزوی بزرگ نویسندهای که هم فنون رزمی را میشناسد و هم نویسنده و کارگردانی بنام است از بین میبرد. رمان دارای جوهره جستجوگر و نشاط برانگیز و البته با سنت ادبی «هکل بری فین و تام سایری» مهیجگونه نوشته شده است.
دغدغه سعید تشکری در داستاننویسی، اعتلای ادبیات رضوی است
وی در پاسخ به این سوال خبرنگار مهر که آیا شخصیت سعید تشکری را در این داستان میبینیم یا خیر، ابراز کرد: بله؛ سعید پویا در داستان کاملاً همان سعید تشکری است، نوع رفتاری که نویسنده داخل اثر دارد، کاملًا مبتنی با رفتارهای زیستی و هویتی خود من است. همچنین دغدغه من که کماکان دغدغه ادبیات رضوی و اعتلای آن است، در این داستان دیده میشود و خادمی هستم که به این نوع نگاشتن بسیار وفادارم.
این نویسنده مشهدی در ادامه یکی دیگر از دغدغههای خود را معرفی ادبیات ایران به جهان دانسته و تأکید کرد: معتقدم برای اینکه بتوانیم ادبیاتمان را جهانیتر معرفی کنیم، باید به جای حرف زدن از فاصله عمیق، آن را ملموستر به مخاطب خود نشان دهیم. نویسنده بدون آدرس، نویسندهای بی جهان هویت است. من نویسنده آثار بدون آدرس زیستی و هویتی نیستم.
تشکری در ارتباط با پیام و ایده جلد کتاب «آرتیست» افزود: جلد کتاب به دلیل جذابیتهای تصویری که دارد، برای مخاطب ایهام میکند که با چه کتابی رو به رو است. درونمایه کتاب طنز است و به شدت عناصر کمیک (عناصری همچون اندازه یا جاگذاری قطعات، که روند بیان داستان یا موضوع را کنترل میکند) در آن وجود دارد و تصویر جلد با یکی از کاراکترهای درون داستان که آن بچههایی هستند که لباسهای مختلف میپوشند و درب کافهها و رستورانها میایستند و قهرمان اصلی درون ماسک خود را پنهان کردهاند لذا به این دلیل از این طرح جلد استفاده شده است.
وی در انتها در خصوص حس خود از نشر این رمان و استقبالی که از آن شده است، اظهار کرد: «آرتیست» در این مدتی که منتشر شده، بین اهل فرهنگ و هنر با واکنشهای بسیار خوبی مواجه شده است که این برای من خیلی خوشایند بوده؛ به این دلیل که فکر میکنم نخبگان جامعه به شدت چشمشان به وضعیت کتاب است و در حقیقت بزرگوارانی هستند که با خواندن کتابم، آرتیست را پیشنهاد به مخاطب برای خواندن میکنند و به نظرم میرسد این رابطه گم شده بین نخبگان و نویسندگانی که در جامعه زندگی میکنند از فضاهایی که خارج از حوزه سلبریتیهایی که علاقه بسیاری به شوآف ادبی دارند، فاصله دارد.
وی افزود: نخبگان ادبی در اظهار نظرهای خود ژست نمیگیرند، عکسهای کتاب به دست در کافهها نمیگیرند؛ آنها فهم، دانش و تشخیص ادبی دارند. فرهیختگان و اساتید داستان نویس ما، با تشخیصهای خود به خوانندگان کمک میکنند تا خوانندگان با معرفی و نقدهایشان، آنها را به جهان واقعی ادبیات نزدیک کنند.
سعید تشکری، نویسنده و کارگردان مطرح کشور، خالق رمانهایی تحسینشده چون «پاریس پاریس»، «مفتون و فیروزه»، «ولادت»، «هندوی شیدا»، «آوسنه گوهرشاد»، «رژیسور» و بسیاری دیگر است. این نویسنده و منتقد برجسته اهل خطه خراسان در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص آثاری که سال ۹۸ از وی به چاپ رسیده است، گفت: در سال ۹۸، دو کتاب «سیمیا» و «آرتیست» از من منتشر شده است که «سیمیا» دومین جلد از مجموعه رمان «ولادت» است که به بخشی از تاریخ سلسله رضویه میپردازد و «آرتیست» اثر متفاوتی است که با هدف خاصی نوشته شده است. همچنین «آوسنه گوهرشاد» کتاب دیگرم در سالی که گذشت به چاپ بیستم رسید.
نیاز به سازوکار جدید برای تشویق نسل جدید به مطالعه
وی در خصوص هدف خود از نگارش رمان جدیدش «آرتیست» افزود: نویسندگانی که هنرهای ترکیبی، یعنی سینما، تئاتر، داستاننویسی و رماننویسی را دنبال میکنند، همیشه دنبال تکنیک و روشی هستند که مخاطب جدیدی را در ادبیات جذب به خود کنند. در طول یک سال اخیر خیلی فکر کردم برای اینکه مخاطب جدیدتری وارد فضای ادبیات شود و اگر بخواهیم نسل جدیدتری کتاب بخواند، نیازمند ساز و کار جدیدی هستیم.
تشکری ادامه داد: «در کشورهای اروپایی، «ادبیات سینما» یا «ادبیات انیمیشن» وجود دارد که خیلی برایشان جذاب است اما در کشور ما متأسفانه نویسندگان برای اینکه یک اثر فانتزی خلق کنند، تعاریفی از فانتزی میآورند که متعلق به سالها پیش ادبیات روس و غرب است و به جای تولید در ادبیات، وارد فضایی تئوریک و پرت میشود. نظریهپردازانی هم وجود دارند که همه چیز را با یک متر اندازه میکنند و دانشی محدود در حد چند پیش فرض برای مجادلات خود دارند؛ برای مثال گمان میکنند برای کتاب فانتزی، تنها و تنها شازدهکوچولو حق حیات دارد.
«آرتیست»؛ شجاعت ادبی سعید تشکری
این نویسنده و منتقد ادبی، «آرتیست» را به عنوان شجاعت ادبی خود معرفی کرده و در ارتباط با ریسکی که در نگارش آن به کار گرفته است، اظهار کرد: من مجبور بودم برای اینکه مثالی از این نوع ادبیات زده باشم، به یک تکنیک جدید نسبت به کارهای دیگرم دست بزنم که این کار در بین نویسندگان به نام شجاعت ادبی شناخته میشود، یعنی نویسنده در ریسکی قرار میگیرد و این شجاعت را از خود بروز میدهد و یا شکست میخورد و یا یک فرمول به ادبیات میدهد. اگر جاهای خالی ادبیات خود را نشانه بگیریم، درواقع به ادبیات خودمان پیشنهاد جدید میدهیم و اگر این کار را نکنیم، به یک تکرار میرسیم و مخاطبمان را از دست میدهیم.
تشکری در خصوص مخاطبانی که باید به ادبیات جذب شوند، تصریح کرد: هر سال تعداد حدوداً شش میلیون نفر از بخش نوجوان جامعه، وارد جوانی میشوند و از آنجایی که بیشتر فیلم و انیمیشن دیدهاند، عمدتاً رسانهشان، رسانه تصویری بوده است و نسبت به ادبیات آن طوری که باید و شاید اتکا ندارند. ما نویسندگانی نداریم که با شناخت کاملی از این فرصت خوب، ادبیات جدیدتری با فرمولهای نو بنویسند. البته معنایش این نیست که نظریه بنویسند، معنایش این است که ما ادبیاتی را بنویسیم که وقتی آن را میخوانیم، ببینیم؛ از ادبیات نوشتاری صرف، ادبیات دیداری جدیدی تولید کنیم.
«عدالتمحوری»؛ بخش مفقوده ادبیات ایران
وی بخش مفقوده ادبیات ایران را «عدالتمحوری» دانسته و اضافه کرد: «باتوجه به این نیاز، تصمیم گرفتم اثر جدیدی بنویسم که طی آن بین ورزشهای رزمی و ادبیات تصویری به یک ژانر «سینمایی ادبی» برسم تا برای مخاطب جذاب باشد و دارای یک فرمول نوین و سادهخوان نیز باشد. در «آرتیست»، من اول تکنیکهای داستاننویسی را به مخاطبم یاد میدهم تا بگویم چه تکنیکی را میخواند. سپس تکنیکهای رزمی را به خواننده گوشزد میکنم تا هنگامی که رمان را میخواند، کاملاً آشنا با فنون رزمی باشد و همچنین رمانی فان و آرتیستیک را بخواند، تا توأمان هم مفاهیم بخش مفقوده ادبیات برایش عیان شود و در بطن رمان مفهومی گمشده که همان «عدالتمحوری» است را با نشاط «ادبی سینمایی» بخواند و لذت ببرد.
نویسنده رمان «آرتیست» جهت ارائه چکیدهای کوتاه از داستان این کتاب گفت: «داستان درباره اعتماد است؛ اصولاً ما هر بار که به دیگران اعتماد میکنیم، انگار فنون رزمی و مکانیزمی که برای دفاع شخصی آموختیم، از دست میدهیم. همیشه هم فکر میکنیم که هنرمندان، تئوریسینها و آدمهای بزرگ گول نمیخورند و کسی نمیتواند آنها را استثمار کند. این رابطه برای من خیلی عجیب بود؛ یعنی بخشی از جامعه ما که انگار چشمها و گوشهای بزرگی دارند و میتوانند همه چیز را تشخیص دهند، آنها هم از تشخیص استثمار در امان نیستند و این استثمار راز و رمز خیلی عجیبی ندارد.
تشکری ادامه داد: نویسنده درون داستان «آرتیست» آرزویی معنوی دارد تا بتواند در ازای فروش دانایی خود و گرفتن دستمزدی قابل اعتنا، همسایه امام رضا (ع) شود ولی مردی متمول و ساکن آسایشگاه سالمندان که خود مورد سو استفاده فرزندانش قرار گرفته، در بزنگاهی شاد، در پروسهای فان، آرزوی بزرگ نویسندهای که هم فنون رزمی را میشناسد و هم نویسنده و کارگردانی بنام است از بین میبرد. رمان دارای جوهره جستجوگر و نشاط برانگیز و البته با سنت ادبی «هکل بری فین و تام سایری» مهیجگونه نوشته شده است.
دغدغه سعید تشکری در داستاننویسی، اعتلای ادبیات رضوی است
وی در پاسخ به این سوال خبرنگار مهر که آیا شخصیت سعید تشکری را در این داستان میبینیم یا خیر، ابراز کرد: بله؛ سعید پویا در داستان کاملاً همان سعید تشکری است، نوع رفتاری که نویسنده داخل اثر دارد، کاملًا مبتنی با رفتارهای زیستی و هویتی خود من است. همچنین دغدغه من که کماکان دغدغه ادبیات رضوی و اعتلای آن است، در این داستان دیده میشود و خادمی هستم که به این نوع نگاشتن بسیار وفادارم.
این نویسنده مشهدی در ادامه یکی دیگر از دغدغههای خود را معرفی ادبیات ایران به جهان دانسته و تأکید کرد: معتقدم برای اینکه بتوانیم ادبیاتمان را جهانیتر معرفی کنیم، باید به جای حرف زدن از فاصله عمیق، آن را ملموستر به مخاطب خود نشان دهیم. نویسنده بدون آدرس، نویسندهای بیجهان هویت است. من نویسنده آثار بدون آدرس زیستی و هویتی نیستم.
تشکری در ارتباط با پیام و ایده جلد کتاب «آرتیست» افزود: جلد کتاب به دلیل جذابیتهای تصویری که دارد، برای مخاطب ایهام میکند که با چه کتابی رو به رو است. درونمایه کتاب طنز است و به شدت عناصر کمیک (عناصری همچون اندازه یا جاگذاری قطعات، که روند بیان داستان یا موضوع را کنترل میکند) در آن وجود دارد و تصویر جلد با یکی از کاراکترهای درون داستان که آن بچههایی هستند که لباسهای مختلف میپوشند و درب کافهها و رستورانها میایستند و قهرمان اصلی درون ماسک خود را پنهان کرده اند لذا به این دلیل از این طرح جلد استفاده شده است.
وی در انتها در خصوص حس خود از نشر این رمان و استقبالی که از آن شده است، اظهار کرد: «آرتیست» در این مدتی که منتشر شده، بین اهل فرهنگ و هنر با واکنشهای بسیار خوبی مواجه شده است که این برای من خیلی خوشایند بوده؛ به این دلیل که فکر میکنم نخبگان جامعه به شدت چشمشان به وضعیت کتاب است و در حقیقت بزرگوارانی هستند که با خواندن کتابم، آرتیست را پیشنهاد به مخاطب برای خواندن میکنند و به نظرم میرسد این رابطه گم شده بین نخبگان و نویسندگانی که در جامعه زندگی میکنند از فضاهایی که خارج از حوزه سلبریتیهایی که علاقه بسیاری به شوآف ادبی دارند، فاصله دارد.
وی افزود: نخبگان ادبی در اظهار نظرهای خود ژست نمیگیرند، عکسهای کتاب به دست در کافهها نمیگیرند؛ آنها فهم، دانش و تشخیص ادبی دارند. فرهیختگان و اساتید داستان نویس ما، با تشخیصهای خود به خوانندگان کمک میکنند تا خوانندگان با معرفی و نقدهایشان، آنها را به جهان واقعی ادبیات نزدیک کنند.
زهرا آهنگرزاده در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص وضعیت هواشناسی استان اظهار کرد: امروز بعدازظهر شاهد افزایش سرعت باد و بارشهای رگباری و گاهی رعد و بار خصوصاً در نواحی شمالی و شمال غرب استان خواهیم بود.
کارشناس پیشبینی هواشناسی خراسان رضوی افزود: انتظار میرود از فردا ۱۵ فروردین با تقویت سیستم، افزایش حجم بارشها را تا بامداد روز دوشنبه ۱۸ فروردین داشته باشیم و روز یکشنبه ۱۷ فروردین احتمال آبگرفتگی معابر، سیلابی شدن رودخانهها، و اختلال در سیستم حمل و نقل استان را پیشبینی میکنیم.
وی با بیان اینکه فریمان با حداکثر سرعت باد ۴۳ کیلومتر بر ساعت، بیشترین سرعت باد را در ۲۴ ساعت گذشته داشته است، عنوان کرد: در ۲۴ ساعت گذشته، کوهسرخ با دمای سه درجه بالای صفر خنکترین نقطه استان و سرخس با حداکثر دمای ۲۳ درجه گرمترین نقطه بوده است.
