برچسب: توریست

توریست

  • بحث درباره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باستان‌شناسی ایران

    بحث درباره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باستان‌شناسی ایران

    به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی فرهنگستان هنر، سیدمنصور سیدسجادی در همایش «هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته» که با حضور علیرضا اسماعیلی – سرپرست فرهنگستان هنر-، سید محمدبهشتی – عضو پیوسته فرهنگستان هنر و رئیس گروه تخصصی معماری و شهرسازی -، سیدمنصور سیدسجادی – دبیر علمی همایش و سرپرست هیات کاوش‌های ایرانی شهرسوخته -،  انریکو اسکالونه – استاد باستان‌شناسی دانشگاه گوتینگن آلمان – و  احمدعلی موهبتی – استاندار سیستان‌وبلوچستان – برگزار شد، با بیان این‌که فرهنگستان هنر، به‌درستی ارزش مطالعات باستانی برای اکتشاف مسائل هنری را دریافت، گفت: در هر محوطه باستانی، آثار هنری فراوانی گنجانده شده که باید مطالعه شود تا بدانیم چطور باید درباره تاریخ هنر فلات ایران تحقیق کرد.

    دبیر علمی این همایش با اشاره به روابط ناگسستنی بین فرهنگ‌ها که از گذشته تا امروز وجود داشته، ادامه داد: نمی‌توان بخش‌هایی از دوره‌های تاریخی را نادیده گرفت، به همین دلیل با این‌که محوریت کار درباره شهر سوخته است، ما از همکاران‌مان در دوره‌های دیگر تاریخی و اسلامی نیز خواهش کردیم که مطالعات‌شان را ارائه دهند.

    او با اشاره به آغاز مطالعات و فعالیت‌های باستان‌شناسی از حدود ۱۰۰ سال قبل در محوطه‌ شهر سوخته بیان کرد: کارِ گروه باستان‌شناسی ایتالیایی کار ما را سخت کرد، چون در همه زمینه‌ها تحقیقاتی مؤثر را ثبت کرده بودند و درصد بالایی از موفقیت‌های به‌دست‌آمده در این محوطه مدیون پروفسور «ماریتسیو توزی» است.

    سیدسجادی درباره فعالیت کارگروه باستان‌شناسی ایرانی در شهر سوخته نیز توضیح داد: با آغاز فعالیت‌ها و موفقیت‌های اولیه‌ای که گروه باستان‌شناسی ایرانی در شهر سوخته به دست آورد، تاثیر زیادی در نگرش کسانی که همیشه چشم‌شان به غرب بوده، ایجاد کرد و باعث شد تا کاوش در بسیاری از قسمت‌های دیگر نیز به گروه ایرانی واگذار شود، به حدی که امروز حدود ۲۰  – ۲۵ گروه تخصصی باستان‌شناسی و مرمتی از ایران در این بخش کشور فعال هستند.

    او یکی از کارهای تأثیرگذار در شهر سوخته را آموزش جوانان و فارغ‌التحصیلان و پژوهندگان جوان‌تر دانست و بیان کرد که آن‌ها با تکیه بر توانایی خودشان، پژوهش‌های بیشتری را انجام دادند.

    دبیر علمی این همایش از دیگر اهداف گروه کاوش در شهر سوخته را بازسازی «جامعه‌ باستانی» دانست و ادامه داد: ما بر این کار اصرار داشتیم و برای این کار دست به کاوش زدیم. گروه باستان‌شناسی شهر سوخته تاکنون توانسته است مطالعاتی در زمینه‌ انسان‌شناسی در شهر سوخته انجام دهد. سعی کردیم آن را به مطالعات دیگر هم تعمیم دهیم. در حال حاضر مطالعاتی در حوزه پزشکی نیز انجام شده است.

    چاپ نفیس‌ترین نسخه خمسه‌ نظامی توسط فرهنگستان هنر

    همچنین علی‌رضا اسماعیلی – سرپرست فرهنگستان هنر –  گفت: فرهنگستان هنر بر مبنای رسالت خود در حفظ و توسعه‌ هنرهای ایرانی‌ ـ اسلامی، برنامه‌هایی گوناگون را در شناسایی و معرفی سبک‌ها و مکاتب هنری، نقد هنری و انجام پژوهش‌های بنیادین در تاریخ هنر ایران به ثمر رسانده که در این بین می‌توان به گردهمایی‌های مکاتب هنری شیراز، تبریز، هرات، اصفهان، طبیعت در هنر شرق و هنر و تمدن حوزه «هلیل‌رود؛ جیرفت» و توجه خاص به ظرفیت‌های هنری استان‌ها با مرور آثار و برگزاری نمایشگاه هنرمندان شاخص اشاره کرد.

    او نتیجه‌ این اقدامات تا امروز را چاپ و نشر آثار ارزشمندی دانست که امروزه جزء مهم‌ترین منابع تاریخ هنر ایران محسوب می‌شوند و افزود: مجموعه مقالات همایش جیرفت (باستان‌شناسی حوزه هلیل‌رود؛ جنوب‌شرق ایران) که سال ۱۳۸۷ به کوشش یوسف مجیدزاده (دبیر علمی همایش) تدوین شده بود و انتشارات فرهنگستان هنر آن را منتشر کرد امروز جزء منابع مهم برای رجوع محققان و پژوهشگران این حوزه است.

    او برگزاری همایش “هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته” را نگاهِ دیگر این مجموعه به یکی از حوزه‌های مهم تمدنی ایران دانست و افزود: شهر سوخته در کنار جیرفت جزء مهم‌ترین مراکز سکونتی حوزه فرهنگی جنوب‌شرق ایران است که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

    اسماعیلی با اشاره به این‌که هر چند جایگاه منحصربه‌فرد شهر سوخته و دستاوردها و یافته‌های هنری و علمی آن، پژوهش و مطالعات بنیادین درباره این منطقه بسیار کم بوده و حاصل کاوش‌های انجام‌شده به‌صورت منسجم و یک‌جا ارائه و منتشر نشده‌ است، بیان کرد: به همین دلیل فرهنگستان هنر مطالعه و پژوهش درباره هنر و تمدن شهر سوخته را در دستور کار خود قرار داد و با طرح موضوع با سرپرست کاوش‌های باستان‌شناسی شهر سوخته، سفارش تألیف و تدوین پژوهشی درباره این حوزه تمدنی را داد که در نتیجه‌ آن پژوهش‌ها کتابی دوجلدی منتشر شد.

    سرپرست فرهنگستان هنر با بیان این‌که گسترش آموزش و مطالعات باستان‌شناسی در کشور بعد از انقلاب در کنار کاوش‌هایی  زیر نظر باستان‌شناسان ایرانی مانند دکتر سیدمنصور سیدسجادی انجام می‌شود، از تالیف کتاب «شهر سوخته، هنر و باستانشناسی حوزه دلتای رودخانه هیرمند، از آغاز تا دوره تیموری» به قلم مهم‌ترین پژوهشگران ایرانی و خارجی در حوزه شهر سوخته  خبر داد و تاکید کرد: این کتاب می‌تواند منبعی پژوهشی در تبیین دستاورهای هنری و علمی این تمدن دیرینه باشد که مورد توجه دانشجویان و صاحب‌نظران قرار بگیرد و زمینه‌ساز مطالعات و پژوهش‌های آینده شود.

    او با تاکید بر این‌که با انجام چنین فعالیت‌هایی در راه پژوهش‌های بنیادین تاریخ هنر می‌توان گام‌هایی مؤثرتری برداشت، بیان کرد:‌ از سوی دیگر فرهنگستان هنر در کنار این‌گونه پژوهش‌های بنیادین، در حوزه تجسمی نیز منابع و مآخذی مهم مانند شاهنامه شاه‌تهماسبی و شاهکارهای هنر ایران در لهستان و جلوه‌هایی از هنر ایران در دوره قاجار در مجموعه‌های مجارستان را منتشر کرده است.

    او از چاپ نفیس‌ترین نسخه «خمسه نظامی» در هفته‌ آینده توسط فرهنگستان هنر خبر داد و افزود: این مجموعه قصد دارد به «هنر دوره آل‌بویه» و به منطقه سیراف و شرق آفریقا که منطقه‌ای بسیار تأثیرگذار بوده، نیز بپردازد.

    ایران، مادر دومِ استاد دانشگاه گوتینگن

    کاوش در شهر سوخته، مهم‌ترین چالش باستان‌شناسی ایران

    انریکو اسکالونه – استاد ایتالیایی‌الاصل دانشگاه گوتینکن آلمان – نیز در سخنانی ایران را به مثابه وطن دوم و مادر دوم خود دانست و گفت: “ایران” جایی است که در آن مجالی یافتم تا تحقیقات خود را توسعه دهم و پیش از هر موضوع دیگری باورهایم را درخصوص مفاهیم خوشبختی، دوستی، برادری و تعامل و همکاری با مردم وسعت ببخشم.

    او با تاکید بر این‌که همه‌ این ویژگی‌ها را در شهر سوخته در پروژه‌های محوطه‌های حفاری امروز و در دوره عصر برنز دیروز می‌توان پیدا کرد، افزود: در واقع اهمیت و ارزش شهر سوخته در هزاره سوم پیش از میلاد، در نقش آن به‌مثابه محل تلاقی فرهنگ‌ها و تجارب به دست‌آمده در جنوب ایران و تمدن جیحون و دره سند، در قالب یک نظام تبادل فرهنگی است. نقطه‌ تلاقی‌ای که در آن، اختلافات و اشتراکات فرهنگی نقشی مهم در تحولات بنیادین تاریخی در فاصله زمانی اواخر هزاره چهارم تا اوایل هزاره دوم پیش از میلاد ایفا کردند.

    وی درباره شهر سوخته نیز اظهار کرد: شهر سوخته، به‌عنوان پایگاهی ثبت‌شده در یونسکو، به همراه دیگر محوطه‌های مهم عصر برنز نظیر جیرفت، تل مالیان و شوش، مهم‌ترین چالش باستان‌شناسی ایران را فرارویِ محققان تاریخ و باستان‌شناسی می‌گذارد.

    این استاد دانشگاه گوتینکن آلمان حفاظت ویژه‌ای را که به دلیل ترکیب خاص و شوره‌زار بودن بیابان از بقایای شهر سوخته انجام می‌شود  عاملی دانست که باعث شده در ایتالیا از آن با عنوان “پومپئی شرق” یاد شود و گفت: از این منظر، همه محققانِ شهر سوخته به دلیل ارزش و جایگاهش در تشکیل نظام‌های شهرنشینی در تاریخ بشر، آن را یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی جذاب و درخور توجه دانسته‌اند.

    شهر سوخته،  مکانی برای نخستین تجربیات شهرنشینی بشر

    سیدمحمد بهشتی – عضو پیوسته و رئیس گروه تخصصی معماری و شهرسازی فرهنگستان هنر – نیز در این آیین اظهار کرد: در همایش «هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته»، یکی از مقاصدِ مطالعه‌ باستان‌شناسی در شهر سوخته قرار بود به آن برسد و امروز شاهد گزارش تحلیلی این مطالعات در شهر سوخته هستیم.

    او شهر سوخته را یکی از محوطه‌های باستان‌شناسی‌ دانست که امروزه به‌واسطه مطالعات بسیار و اطلاع‌رسانی‌های انجام‌شده برای افکار عمومی ناآشنا نیست و افزود: هر اثر تاریخی‌ای را اگر به مثابه آینه‌ای نگاه کنیم، مرجع فرهنگ کشور را در آن می‌توانیم ببینیم، اما اثر آن در بعضی آثار بیشتر نمایان است.

    وی شهر سوخته را از نظر فرهنگی، محوطه‌ای بسیار غنی دانست که قد و بالایی کامل از فرهنگ ایرانی در دوران کهن را به نمایش می‌گذارد و ادامه کرد: این محوطه‌ باستانی نخستین تجربیات شهرنشینی بشر را می‌تواند نشان دهد و از جمله موارد قابل اتکا در این شهر باستانی، حصار نداشتن آن و یافت‌نشدن هرگونه ابزار جنگی در آن است.

    بهشتی یافته‌های مردم شهر سوخته مانند شاعر بودن، کیمیاگر بودن و فاتح قله‌های بزرگی در رشته‌هایی مانند پزشکی بودن را نشانه‌هایی از فرهنگ ایرانی در گذشته دانست.

    احمدعلی موهبتی – استاندار سیستان و بلوچستان – توجه فرهنگستان هنر و گروه باستان‌شناسی با سرپرستی سیدسجادی را توجه به فرهنگ دانست و بی‌توجهی به این نوع اقدامات را عامل خسران جمعی دانست.

    در پایان نیز کتاب «شهر سوخته؛ هنر و باستان‌شناسی حوزه دلتای رودخانه هیرمند از آغاز تا دوره تیموری» که در دو جلد منتشر شده است، رونمایی شد.

    این کتاب به سفارش فرهنگستان هنر و به کوشش سیدمنصور سیدسجادی به‌منظور تبیین و معرفی هنر و تمدن جنوب‌شرق ایران، با محوریت شهر سوخته تدوین شده است و در کتاب‌فروشی فرهنگستان هنر، به نشانی خیابان ولیعصر، پایین‌تر از چهارراه طالقانی، شماره ۱۵۵۰، در دسترس کتاب‌خوانان خواهد بود.

    انتهای پیام

  • ۱۰هزار اثر تاریخی مسروقه در ایتالیا کشف شد

    ۱۰هزار اثر تاریخی مسروقه در ایتالیا کشف شد

    به گزارش ایسنا به نقل از رویترز،‌ پلیس برای کشف این باند سرقت و قاچاق آثار تاریخی بیش از ۸۰ پرونده تحقیقاتی در سراسر ایتالیا،‌ فرانسه،‌ بریتانیا،‌ آلمان و صربستان تشکیل داد و سرانجام موفق شد ۲۳ نفر از اعضای این باند را دستگیر و حدود ۱۰ هزار اثر تاریخی مسروقه را کشف کند.

    این باند سرقت آثار تاریخی در مناطق تاریخی جنوب ایتالیا که هنوز دست باستان‌شناسان به آن‌ها نرسیده بود به طور غیرقانونی حفاری می‌کرد.

    پلیس می‌گوید از سال ۲۰۱۷ تاکنون به دنبال دستگیری این باند قاچاق بوده است. سایت‌های تاریخی متعلق به قرن چهارم و پنجم پیش از میلاد از جمله مناطقی هستند که توسط این باند بزرگ غارت شده‌اند.

    به گفته پلیس، این باند گلدان‌های سفالین، صفحه‌های رنگ‌آمیزی‌شده و جواهرات بسیاری را که ارزش‌ها آن‌ها به میلیون‌ها دلار می‌رسد از این مناطق تاریخی غارت کرده‌ است.

    دلال‌هایی که با این باند برای فروش آثار تاریخی همکاری می‌کردند در لندن، مونیخ و شهرهای کوچک فرانسه و صربستان زندگی‌  می‌کردند.

    دولت ایتالیا یک یگان پلیس مخصوص برای تعقیب باندهای قاچاق آثار باستانی بخش جنوبی کشور معین کرده است. به گفته این یگان، «کالابریا» یکی از غنی‌ترین مناطق از لحاظ آثار تاریخی در ایتالیا محسوب می‌شود که همواره به عنوان یکی از منابع مهم بازار مخفی خرید و فروش آثار باستانی شناخته می‌شود.

    انتهای پیام

  • ضرر میلیارد یورویی سیل به ونیز

    ضرر میلیارد یورویی سیل به ونیز

    به گزارش ایسنا، «لوئیجی بروگنارو»، شهردار ونیز، میزان خسارت واردشده بر اثر وقوع سیل بی‌سابقه در این شهر را حداقل یک میلیارد یورو در یک هفته اخیر برآورد کرد و گفت دولت ایتالیا تاکنون ۲۲ میلیون یورو برای رسیدگی به این خسارت اختصاص داده است.

    ساکنان ونیز که خانه‌های‌شان در پی وقوع سیل دچار آسیب شده بلافاصله کمک هزینه پنج‌هزار یورویی از دولت دریافت کرده‌اند و رستوران‌داران و مغازه‌دارها نیز می‌توانند تا حداکثر ۲۰ هزار یورو کمک دولتی دریافت کنند. 

    شهردار ونیز از افتتاح یک حساب بانکی نیز خبر داد تا ایتالیایی‌ها و همه مردم جهان بتوانند از طریق آن کمک‌های مالی خود را برای مرمت شهر تاریخی ونیز ارائه دهند. او شهر ونیز را میراثی برای همه و منحصر به‌فرد توصیف کرد که با کمک مردم بار دیگر خواهد درخشید.

    ونیز که از سال ۱۹۸۷ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، به عنوان یکی از مهم‌ترین شهرهای توریستی جهان در پی شدیدترین سیل در ۵۰ سال اخیر حالا با زیر آب رفتن مهم‌ترین آثار تاریخی و هنری خود مواجه شده است. این شهر از هفته گذشته تاکنون سه بار با بالاآمدن سطح آب روبه‌رو شده و سطح  مد آب در بالاترین حالت به بیش از ۱۹۴ سانتی‌متر رسیده و موجب تعطیلی قلب تاریخی و گردشگری شهر از جمله میدان معروف سن‌مارکو شده است. 

    کمیته میراث جهانی یونسکو نیز با اشاره به پدیده‌هایی همچون حضور بیش از گردشگران (اُورتوریسم)، حضور مستمر قایق‌های تفریحی و همچنین تاثیرات منفی ساخت و سازهای جدید و آسیب‌پذیری در مقابل تغییرات آب و هوایی که شهر ونیز را تهدید می‌کند اعلام کرد این نهاد همکاری نزدیکی با کشور ایتالیا درباره خطرات و تهدیدهای سیل اخیر دارد و قرار است در اوایل سال ۲۰۲۰، گروهی از سوی کمیته میراث جهانی برای بررسی ابعاد خسارت‌های واردشده به ونیز به ایتالیا سفر کنند و در این میان از هیچ کمکی دریغ نخواهد شد.

    انتهای پیام

  • رشت باید گزارش فعالیت‌هایش را به یونسکو بدهد

    رشت باید گزارش فعالیت‌هایش را به یونسکو بدهد

    به گزارش ایسنا، ۱۱ آبان امسال، شهرود امیرانتخابی – مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان – ‌در گفت‌وگو با رسانه‌های محلی از تهدید یونسکو مبنی بر پس گرفتن امتیاز «شهر خلاق خوراک جهان» از شهرداری رشت خبر داده بود.

    او علت مطرح شدن این تهدید را انجام نشدن هیچ کار مثبتی در سال‌های اخیر و پس از ثبت شدن نام رشت در جمع شهرهای خلاق «خوراکی (غذا)» اعلام کرده و گفته بود: «شهرداری رشت برای از دست ندادن این امتیاز باید به سرعت یک‌سری مستندات به یونسکو ارائه دهد. این مستندسازی‌ها باید در راستای برنامه‌ها و رویدادهایی باشد که شهرداری تاکنون برای معرفی رشت به عنوان شهر خلاق خوراک‌شناسی انجام داده است.»

    امیر روشن‌بخش – معاون ارتباطات و مشارکت‌های کمیسیون ملی یونسکو – در گفت‌وگو با ایسنا، می‌گوید: انتخاب شهرهای خلاق یکی از پروژه‌های متداول در یونسکو در حوزه‌ شهرهاست که در هفت رسته‌ «ادبیات»‌، «خوراک‌شناسی»،‌ «صنایع دستی»‌، «موسیقی»‌، «هنرهای رسانه‌ای»‌، «هنرهای مردمی» و «طراحی» با داوطلب شدن شهرها، توسط کارشناسان یونسکو بررسی می‌شود و هر دو سال کمیسیون ملی یونسکو پرونده چهار شهر از کشور را تکمیل کرده و به دفتر یونسکو در پاریس ارسال می‌کند؛ در ادامه پرونده‌ شهرها بررسی و در نهایت از بین هر چهار شهر، دو شهر به عنوان سهمیه‌ هر کشور انتخاب می‌شود.

    او با بیان این‌که این انتخاب به صورت دوسالانه انجام می‌شود، ادامه می‌دهد: هر شهر بعد از انتخاب به عنوان شهر خلاق در رشته‌ مورد نظر موظف به ارائه‌ گزارش به یونسکو، هر چهار سال یک بار است تا اطلاع دهد چه اقدامات مثبتی برای فعال ماندن عنوان شهر خلاقِ خود انجام داده است.

    او اما درباره‌ صحبت‌هایی که از تذکر یونسکو به شهرداری رشت خبر می‌دهند، می‌گوید: نامه، تلگرام، تلکس یا پیامی از مبادی رسمی یونسکو در پاریس به دبیرخانه شهرهای خلاق در یونسکو – تهران نرسیده است، اگر هم دوستان از مسیر دیگری تذکری دریافت کرده باشند، ما بی‌اطلاعیم.

    او با اشاره به ایجاد موج در مواقع و مناسبت‌های مختلف برای گرفتن عنوان در بین شهرها و استان‌های کشور، اظهار می‌کند: با شکل‌گیری آن موج به مرور نیاز به انجام یک‌سری اقدامات توسعه‌ای مانند بحث‌های مالی، گردشگری و اقتصاد بومی نیز به وجود می‌آید، تا شهر انتخاب‌شده از فرصت پیش‌آمده برای خود به درستی استفاده کند و در این حوزه‌ها برای خود ظرفیت‌سازی کند.

    معاون ارتباطات و مشارکت‌های کمیسیون ملی یونسکو با اشاره به این که شهرهایی که تا کنون عنوان «شهر خلاق» در حوزه‌های مختلف را به دست آورده‌اند، متاسفانه هنوز زیاد از این ظرفیت استفاده نکرده‌اند، تاکید می‌کند: رشت امسال باید گزارشی از فعالیت‌های خود به دبیرخانه شهرهای خلاق یونسکو ارسال کند تا اقدامات انجام‌شده بررسی شوند.

    روشن‌بخش با اشاره به این‌که برای انتخاب شهرهای خلاق امسال چهار شهر مشهد و شیراز هر دو در حوزه «ادبیات»، بندرعباس در حوزه «صنایع دستی» و سنندج در حوزه «موسیقی و فولکلور» معرفی شدند، اظهار می‌کند: دو شهر سنندج و بندرعباس از ایران به عنوان شهرهای خلاق ۲۰۱۹ انتخاب شدند.

    انتهای پیام

  • فرانسه یک اثر تاریخی را به سنگال تحویل داد

    فرانسه یک اثر تاریخی را به سنگال تحویل داد

    به گزارش ایسنا به نقل از آرت‌نت نیوز، اثر اهداشده درحقیقت شمشیر و غلافی است که زمانی به «عمر بن سعید طعل» پایه‌گذار امپراتوری «توکولور» (Toucouleur) که بخش‌هایی از گینه، سنگال و مالی را دربر می‌گرفت، تعلق داشت.

    این شمشیر توسط فرانسه در سال ۱۸۹۳ از پسر «طعل» پس از آن‌که در نبرد «مالی» شکست خورد، مصادره شد. این اثر به عنوان بخشی از مجموعه موزه ارتش پاریس محسوب می‌شد ولی چندی پیش به عنوان قدمی در بازگرداندن آثار باستانی و فرهنگی کشورهای تحت استعمار فرانسه،  برای نمایش به موزه تمدن سیاه‌پوستان داکار، پایتخت سنگال، امانت داده شده بود.

    سال گذشته «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهور فرانسه در «واگادوگو» پایتخت «بورکینافاسو»  یک سخنرانی تاریخی انجام داد. «مکرون» در جریان این سخنرانی بیان کرد آینده‌ آن دسته از آثار تاریخی دوره استعماری آفریقا که در موزه‌های فرانسه نگهداری می‌شوند تا پنج سال آینده به طور کامل مشخص خواهد شد.

    با این‌که تحویل این شمشمیر باستانی به سنگال دائمی نخواهد بود، اما نخست‌وزیر فرانسه معتقد است این اقدام را می‌توان به عنوان قدم اول برای روند بازگرداندن آثار تاریخی دوره استعماری آفریقا محسوب کرد.

    قرار است این شمشیر به مدت پنج سال یعنی تا زمانی که قوانین بازگرداندن این آثار به کشورهای‌شان به طور قطعی توسط  دولت فرانسه وضع شود، در موزه تمدن سیاه‌پوستان داکار نگهداری شود.

    حدود ۹۰ هزار اثر از آثار تاریخی «‌آفریقای سیاه» (مناطق جنوب صحرای بزرگ آفریقا) در موزه‌های عمومی فرانسه نگهداری می‌شوند که موزه «Quai Branly» به تنهایی دو سوم این مجموعه را نگهداری می‌کند.

    مدیر موزه تمدن سیاه‌پوستان واقع در داکار از اقدام فرانسه برای بازگرداندن این شمشیر به سنگال قدردانی و برای بازگشت آثار بیشتری به سنگال ابراز امیدواری کرد.

    انتهای پیام.

  • ارمنستان و ایران قراردادهای معوقه را احیا می‌کنند؟

    ارمنستان و ایران قراردادهای معوقه را احیا می‌کنند؟

    به گزارش ایسنا، ایران از طریق استان آذربایجان شرقی با ارمنستان مرز مشترک دارد که تمام روابط تجاری، اقتصادی و گردشگری دو کشور از این مرز کوتاه انجام می‌شود. روادید دو کشور نیز در سال گذشته به طور کامل لغو شد که با افزایش نرخ ارز، سفر ارمنی‌ها را به ایران بیشتر کرده است.

    آمار تردد ایرانی‌ها و ارمنستانی‌ها در هفت ماه

    طبق آماری که احمد حسن‌نژاد ـ مدیر مرکز نوردوز سازمان منطقه آزاد ارس ـ در جریان سفر این هیات ارمنستانی اعلام کرد، در هفت ماه نخست امسال مجموعا ۱۸۷ هزار ایرانی به سمت کشور جمهوری ارمنستان تردد کرده‌اند و در مقابل ۲۳۸ هزار ارمنستانی از این مرز به سمت ایران تردد داشته‌اند که انگیزه بیشتر آن‌ها خرید و گردش در ایران بوده است.

    علاوه‌بر این، ارمنستان تنها کشور مجمع اقتصادی اوراسیا (EAEU ) است که ایران با آن هم‌مرز شده. در سال ۲۰۱۸ توافق موقتی بین ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا در ایجاد منطقه آزاد تجاری امضا شد که قرار بود از همین ماه اجرا شود. این موافقت‌نامه به ایران اجازه می‌دهد از اتحادیه اقتصادی اوراسیا امتیازات گمرکی خاصی دریافت کند و کشورهای این اتحادیه هم حجم صادرات خود به ایران را تا ۷۵ درصد افزایش دهند.

    مجمع اقتصادی اوراسیا از ترکیب کشورهای بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، روسیه و ارمنستان تشکیل شده که در نشست‌های آن درباره گردشگری، انرژی، همکاری‌های مالی، اقتصادی و آموزشی بحث می‌شود. مقامات ایران نیز در بعضی از نشست‌های این مجمع حضور دارند.

    مرز مشترک ایران و ارمنستان اگرچه کوتاه است اما با توجه به موقعیت ارمنستان در مجمع اوراسیا و جایگاه ایران در خاورمیانه، برای دو کشور حائز اهمیت است؛ چرا که ایران از طریق این مرز آبی و ارمنستان، به عنوان دروازه ارواسیا می‌تواند به تجارت با اروپا و آسیا در شرایط تحریم ادامه دهد و از سویی نقش پل ارتباطی میان اوراسیا و خاورمیانه و آب‌های گرم و آزاد را ایفا کند.

    سفر هیات ارمنستانی که متشکل از نمایندگانی از وزارت اقتصاد، فدراسیون گردشگری، آژانس‌های توریستی و رسانه‌های این کشور بود فرصتی را برای منطقه آزاد ارس فراهم کرد تا پیشنهادهایی را برای گسترش سطح همکاری‌های اقتصادی و تعاملات گردشگری از طریق ارمنستان مطرح کند.

    صفر شاسفند ـ عضو هیات مدیره و معاون اقتصادی و سرمایه‌گذاری سازمان منطقه آزاد ارس ـ که مدیریت نشست ایران و ارمنستان را در منطقه مرزی ارس به عهده داشت، از طرف ارمنستانی درخواست کرد از لابی خود در اوراسیا برای ایجاد نمایندگی این مجمع در منطقه‌ای از ایران و ارمنستان استفاده کند.

    او برای رونق تعاملات گردشگری بین دو کشور برگزاری جشنواره‌ها و رویدادهای مشترک را پیشنهاد کرد و افزود: پس از ثبت ژئوپارک ارس در یونسکو می‌توانیم پرونده مشترکی را با جمهوری ارمنستان در این خصوص تشکیل دهیم تا ژئوپارک چندملیتی در منطقه داشته باشیم.

    شاسفند ادامه داد: ایران به پیشنهاد ارمنستان برای احیای جاده ابریشم و توسعه گردشگری از طریق آن فکر می‌کند.

    ۳۰ سال است قراردادهای متعدد امضا می‌کنیم اما اقدامی نمی‌کنیم

    آرمن ایسرائیلیان، مسوول بخش ایران نهاد نخست‌وزیری جمهوری ارمنستان ـ نیز یادآور شد: دو کشور حدود ۳۰ سال است قراردادهای متعددی داشته‌اند ولی اقدام جدی در راستای آن‌ها انجام نداده‌اند. هرچند که در یک سال گذشته به تدریج کارهایی آغاز شده است. امیدواریم با تشکیل کمیته گردشگری ایران و ارمنستان، مفاد آن قراردادها اجرا و پیگیری شود.

    او همچنین به بازسازی زیرساخت‌ها در بخشی از خاک ارمنستان که مورد استفاده مسافران ایرانی است، اشاره کرد و افزود: برنامه جمهوری ارمنستان این است که بودجه بازسازی زیرساخت‌ها تا سال ۲۰۲۰ دوبرابر شود. توسعه زیرساخت یکی از اولویت‌های کشور ما است.

    او با اشاره به روابط اقتصادی دو کشور، گفت: اگرچه سطح معاملات اقتصادی ارمنستان با ایران به ۳۵۰ میلیون دلار رسیده اما به هیچ وجه از این عدد راضی نیستیم و امیدواریم مجمع اوراسیا به پیشرفت مبادلات اقتصادی این منطقه کمک کند. معتقدیم آن‌چه باعث کاهش تعاملات دو کشور همسایه شده، برخی ناهماهنگی‌ها بوده که باید برطرف شود.

    آنا مارماریان ـ رییس دانشکده جهانگردی و خدمات ارمنستان ـ نیز که این هیات ارمنستانی را در سفر به ایران همراهی می‌کرد، درباره اهمیت تدریس رشته گردشگری در این دانشگاه توضیحاتی داد و تاکید کرد: تلاش‌ها برای گسترش تعاملات و همکاری‌های گردشگری بدون حضور دانشگاه ممکن نخواهد بود.

    در جریان سفر هیات ارمنستانی که مسؤولانی از بخش‌های دانشگاهی این کشور حضور دارند، مذاکراتی برای تبادل استاد و دانشجو بین دانشگاه‌های دو کشور صورت گرفت.

    در این نشست همچنین طرف ایرانی به ظرفیت‌های گردشگری شهرهای هم‌مرز با کشور ارمنستان از جمله کلیسای سنت استپانوس که در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده است و جنگل‌های ارسباران، یکی از ذخیرگاه‌های زیست کره، اشاره کرد که منطقه ارس را می‌تواند به نزدیکترین مقصد اکوتوریستی و تاریخی به ارمنستان تبدیل کند.

    طرف ارمنستانی نیز در واکنش گفت: دو طرف فقط لازم دارند با پشتکار کار کنند تا به هدف برسند.

    ایران و ارمنستان هنوز یکدیگر را نمی‌شناسند

    علیرضا نظیف ـ-عضو هیأت مدیره انجمن دوستی ایران و ارمنستان ـ هم با یادآوری این نکته که وظیفه این انجمن کمک به روابط دو کشور است، گفت: متاسفانه ایران و ارمنستان با وجود هزاران سال تاریخ مشترک، هنوز شناخت عمیقی از یکدیگر ندارند. باید تلاش کنیم شناخت متقابل اتفاق افتد به ویژه حالا که موضوع اوراسیا مطرح شده است. ارمنستان و ایران می‌توانند دروازه ورود به این مناطق باشند.

    در ادامه، نشست دوجانبه‌ای بین آژانس‌ها و فعالان گردشگری منطقه آزاد ارس و ارمنستان برگزار شد.

    سفر خبرنگاران و عکاسان ارمنی به ایران

    تور آشناسازی با جاذبه‌های گردشگری، خدمات رفاهی و تجهیزات مرزی و جاده‌ای منطقه ارس برای هیات رسانه‌ای که متشکل از ۲۳ خبرنگار، عکاس و فیلمبردار بود نیز در جریان این سفر برگزار شد که کلیساهای «سنت استپانوس» و «چوپان»، منطقه مرزی و اقتصادی «نوردوز»، «ژئوپارک ارس» و تعدادی از هتل‌ها و بازارچه‌های مرزی این منطقه از آن جمله بود.

    این هیات رسانه‌ای که تعدادی از مدیران آژانس‌های گردشگری و دانشگاه‌های ارمنستان آن‌ را همراهی می‌کنند با هماهنگی سفارت و رایزنی فرهنگی ایران در جمهوری ارمنستان و در راستای اجرا شدن تفاهم‌نامه رسانه‌ای، گردشگری و دانشگاهی بین دو کشور به ایران سفر کرده است و در ادامه از مرز مشترک ایران و ارمنستان، تجهیزات مسافری و گمرک آن و همچنین شهر تبریز دیداری خواهد داشت. سفر این هیات به منطقه شمال غربی ایران از ۲۵ آبان‌ماه آغاز شده و تا پایان این ماه ادامه خواهد داشت.

    انتهای پیام    

  • پرونده دومین ژئوپارک ایران به‌زودی روی میز یونسکو

    پرونده دومین ژئوپارک ایران به‌زودی روی میز یونسکو

    به گزارش ایسنا، کارگاه آموزشی ژئوپارک در منطقه آزاد ارس با حضور ارزیاب یونسکو در ژئوپارک‌ها و فعالان گردشگری و میراث فرهنگی این منطقه برگزار شد. فاطمه منیری ـ مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی منطقه آزاد ارس ـ در جریان این کارگاه آموزشی برای شکل‌گیری شبکه همیاران ژئوپارک ارس گفت: سه سال است اقدامات اجرایی برای تهیه پرونده ژئوپارک ارس انجام شده و تا یک ماه آینده این پرونده به شورای جهانی ژئوپارک‌های یونسکو تحویل داده می‌شود و اوایل خردادماه سال ۱۳۹۹ نیز ارزیابان یونسکو برای بررسی وضعیت به ارس سفر می‌کنند.

    او بیان کرد: ثبت جهانی ارس اهداف بلندتری را پیگیری می‌کند که توانمندسازی جوامع محلی و ایجاد شبکه همیاران ژئوپارک از آن جمله است.

    علیرضا امری‌کاظمی ـ ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو و مدیر ژئوپارک قشم ـ در ادامه با بیانی ساده به تعریف ژئوپارک پرداخت و گفت: منطقه‌ای دارای ارزش‌های زمین‌شناسی است که به بهانه آن اقدامات حفاظتی، آموزش جوامع محلی برای مشارکت در حفاظت، توسعه پایدار و فعال شدن ژئوتوریسم اتفاق می‌افتد که مدیریتی واحد دارد.

    وی ادامه داد: تفاوت ژئوپارک با دیگر سایت‌ها در این است که دستوری نبوده و رویکردی از پایین به بالا دارد. از طرفی تشکیل ژئوپارک مانع توسعه نیست. در ژئوپارک جامعه محلی درنظر گرفته می‌شود و محیط به گونه‌ای حفاظت می‌شود که بازدیدکننده احساس می‌کند وارد منطقه‌ای متفاوت شده است. در ژئوپارک‌ها به موضوعاتی چون منابع طبیعی، مخاطرات زمین‌شناسی، تغییرات آب و هوایی، آموزش، فرهنگ، زنان، توسعه پایدار، دانش بومی و محلی و حفاظت زمین‌شناسی پرداخته می‌شود.

    او تاکید کرد: ژئوپارک فقط به موضوع زمین‌شناسی نمی‌پردازد اما بهانه شکل‌گیری آن است. در یونسکو مفاهیمی چون سایت میراث جهانی و یا ذخیره‌گاه زیست کره وجود داشته اما «ژئوپارک» جدیدترین مفهوم ثبت جهانی در این سازمان علمی فرهنگی است.

    امری‌کاظمی یادآور شد: ثبت ژئوپارک حکم قطعی و دائمی نیست. ارزیابان یونسکو هر چهار سال یک‌بار ژئوپارک‌های ثبت‌شده را نظارت می‌کنند تا اگر خارج از معیارها رفتار شده باشد آن‌ها را از ثبت جهانی خارج کنند.

    ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو همچنین با اشاره به اشتراکات زمین‌شناسی منطقه ارس با جمهوری آذربایجان و ارمنستان، پیشنهاد کرد: ژئوپارک ارس می‌تواند به پرونده‌ای چندملیتی تبدیل شود. درحال حاضر سه  ژئوپارک در چهان چنین موقعیتی دارند.

    به گفته او، درحال حاضر ۱۴۷ ژئوپارک از ۴۲ کشور در یونسکو ثبت جهانی شده که یک سهم از آن به ایران و خاورمیانه تعلق دارد که در جزیره قشم واقع شده است. بیشترین تمرکز ژئوپارک‌ها در اروپای غربی و یا شرق آسیا است که نشان می‌دهد کشورهای مترقی به این سمت بیشتر حرکت کرده و استراتژی مشخصی داشته‌اند. ما امیدواریم ارس دومین ژئوپارک ایران و خاورمیانه در یونسکو باشد.

    تاراج فسیل‌ها و سنگ‌نگاره‌ها

    راعی ـ عضو انجمن تاریخی ارس ـ که درحال راه‌اندازی مجموعه‌ای از فسیل‌ها و سنگ‌نوشته‌های تاریخی در این منطقه است، درباره چالش حفاظت از این آثار، اظهار کرد: ما نمی‌توانیم این آثار را معرفی کنیم چون یا آن‌ها را می‌شکنند یا می‌بَرند. برای نگهداری از همه آن‌ها هم مشکل داریم. با نیروی انتظامی، مرزبانی و چوپان‌ها هم صحبت کرده‌ایم که حداقل این آثار شکسته نشود. نمی‌دانیم برای حفاظت از این فسیل‌ها و سنگ‌نوشته‌ها چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم. فسیل‌ها مثل لاک‌پشت‌ها نیستند که به دریا بروند و برگردند؛ وقتی بشکنند دیگر همه چیز از دست رفته است.

    ارزیاب شبکه جهانی ژئوپارک‌های یونسکو در این‌باره پیشنهاد کرد: اگر این آثار واجد ارزش تاریخی هستند بهتر است در گام نخست در فهرست میراث فرهنگی ثبت ملی شوند که از آن‌ها حمایت قانونی شود. اقدام بعدی حفاظت فیزیکی از این آثار است که مجموعه ژئوپارک ارس به اجرای آن موظف می‌شود و باید گارد بگذارد و یا دوربین نصب کند. آموزش جامعه محلی اقدام بعدی است تا مردم ذاتی نگهبان این آثار شوند. این‌طور نباشد که مثلا اداره محیط زیست بهانه بیاورد بودجه و نیروی انسانی ندارد و نمی‌تواند محافظت کند، نمی‌خواهیم درگیر این مسائل شویم.

    قاچاق چوب از جنگل‌های ارسباران زیاد شده

    خدایار قاسمی که مدیریت اقامتگاه بومگردی در جلفا را به عهده دارد درباره قاچاق چوب از جنگل ارسباران هشدارهایی داد و گفت: هر شب شاهدم دست‌کم پنج تریلی از چوب‌های جنگل ارسباران از منطقه هادی شهر به سمت تبریز حرکت می‌کند. قبلا فقط یک نقطه محل بارگیری این چوب‌ها بود اما حالا دو نقطه شده است. باید برای حفاظت از این جنگل که ذخیره‌گاه زیست کره است اقدام جدی‌تری شود.

    امری کاظمی هم در واکنش گفت: معمولا روش‌های فنی برای حفاظت از منابع طبیعی وجود دارد؛ مثلا بعضی از درخت‌ها را اصولی و مطالعه‌شده قطع می‌کنند تا افت جنگل از بین برود. اگر کامیون‌های چوب در آن راستا باشد که جای نگرانی نیست ولی بعید می‌دانم این کار اصولی باشد. جنگل هیرکانی هم با مشکلات عدیده‌ای ثبت شد که عمده‌ترین آن نبود طرح قوی حفاظتی بود.

    ژئوپارک یعنی سنگ؟ یک سنگ چه چیزی برای دیدن دارد؟!

    یکی دیگر از نمایندگان جامعه محلی به نبود آموزش کافی و بی‌اطلاعی مردم از مفهوم «ژئوپارک» که به تصورها و برداشت‌های نادرست منجر شده اشاره کرد و افزود: خیلی‌ها فکر می کنند ژئوپارک یعنی سنگ و یک سنگ چه چیزی برای دیدن می‌تواند داشته باشد؟ تفهیم این موضوع سخت است. باید آموزش مفهومی را از مدارس شروع کرد تا دست‌کم نسل‌های بعدی مطلع و آگاه‌تر باشند.

    در این کارگاه آموزشی که با حضور تعدادی از نمایندگان جوامع محلی در بخش گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی تشکیل شد درباره نحوه تشکیل شبکه همیاران ژئوپارک، اقدامات حفاظتی و راه‌های کسب درآمد از این طریق توضیحاتی داده شده است. توضیحات کارشناسان ژئوپارک ذر این این زمینه بود که همیاران می‌توانند هر نوع کسب و کار مرتبطی با ژئوپارک داشته باشند اما باید ضوابطی را رعایت کنند. هرگونه دخل و تصرف در این مناطق نیز باید با هماهنگی و تایید شبکه ژئوپارک باشد تا به محیط زیست آسیبی وارد نکند.

    انتهای پیام

  • کارت‌خوان‌های ایرانی در استانبول

    کارت‌خوان‌های ایرانی در استانبول

    به گزارش ایسنا، ارائه دستگاه‌های کارت‌خوان به مشاغل مختلف در سال‌های گذشته با رونق بسیاری همراه بود و همین سبب شد هر فرد در فروشگاه خود چندین دستگاه پوز داشته باشد، این در حالی است که پس از مدتی این دستگاه‌ها بعضا به خارج از کشور انتقال یافت و در آن کشورها نیز مورد استفاده قرار گرفت.

    استفاده‌ از کارت‌خوان‌های ایرانی خارج از کشور مشکلات زیادی را به ویژه در شرایط حساس ارزی برای نظام مالی و پرداخت کشور ایجاد کرد و در همین راستا بانک مرکزی بر آن شد تا جلوی فعالیت این کارت‌خوان‌ها گرفته شود.

    این تصمیم بانک مرکزی در راستای محدودسازی فعالیت دلالان بازار ارز بود؛ به گونه‌ای که این دلالان از هر امکانی برای خرید و فروش ارز بهره بردند و یکی از این ابزارها که نقل و انتقال پول را برای آنها ساده می‌کند، دستگاه‌های پوز یا کارت‌خوان است که مبلغ خرید یا فروش ارز را با آن انتقال می‌دهند.

    اما سفته‌بازان ارزی به این اکتفا نکردند و با انتقال تعدادی از دستگاه‌های کارت‌خوان به خارج از کشور، معاملات ارزی خود را در همان محل انجام می‌دهند.

    بر اساس قانون بانک مرکزی، استفاده از کارت‌خوان‌های ایرانی به هر شکلی در خارج از کشور ممنوع است و در همین راستا دسترسی این کارت‌خوان‌ها به نظام بانکی ایران از طریق مخابرات نیز مسدود شده است.

    در این میان دو راه دیگر برای ارتباط این دستگاه‌ها با ایران وجود دارد که یکی سیم‌کارت‌ها و دیگری استفاده از اینترنت با وی‌پی‌ان است.

    بانک مرکزی در نخستین اقدام خود برای محدودسازی حجم استفاده از این کارت‌خوان‌ها، سقف تراکنش‌های مالی از طریق دستگاه‌های پوز را محدود ساخت که این کار تا حد زیادی جلوی این نقل و انتقالات را گرفت.

    در ادامه، با دستور بانک مرکزی شرکت‌های ارائه‌دهندگان خدمات کارتی (پی‌اس‌پی) موظف به شناسایی و مسدودسازی دستگاه‌های کارت‌خوان فعال در خارج از کشور شدند.

    محمد مهدی طوبایی، معاون توسعه و نظارت شرکت شبکه الکترونیکی پرداخت‌های کارتی (شاپرک) در پاسخ به این پرسش که دستگاه‌های کارت‌خوان بیشتر به کدام کشورها منتقل شده است؟ گفت: به‌صورت دقیق نمی‌توان نام کشورها را اعلام کرد اما به طور عمده دستگاه‌های کارتخوان برای معاملات ارز به کشورهای همسایه مانند عراق و ترکیه منتقل شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    وی ادامه داد: البته امکان به‌کارگیری دستگاه‌های کارتخوان ایرانی در تمام کشورهای دنیا وجود دارد، چرا که در هر نقطه دنیا که بتوان از طریق اینترنت به شبکه شاپرک متصل شد، این امکان وجود دارد.

    طوبایی همچنین با بیان اینکه برخی از دلالان برای اینکه کار شناسایی دستگاه‌های کارت‌خوان در خارج از کشور را مشکل کنند از وی‌پی‌ان یا فیلترشکن استفاده می‌کنند، اظهار کرد: استفاده از وی‌پی‌ان در خارج از کشور دقیقاً عکس آن چیزی است که در داخل اتفاق می‌افتد؛ به این معنا که وقتی از خارج از فیلترشکن استفاده می‌کنند ای‌پی سرورهای داخلی نمایش داده می‌شود و کار شناسایی را دشوار می‌کند.

    بر اساس آخرین آماری که شاپرک از مسدودسازی کارت‌خوان‌های ایرانی خارج از کشور اعلام کرده، در اولین سری از این اقدامات ۹۳۰ پایانه طی دی تا نیمه بهمن سال ۹۷ در کشورهای خارجی شناسایی و مسدود شد و با ادامه این اقدامات حدود ۳۷۰ پایانه دیگر شناسایی و مسدود شدند تا به این ترتیب طی سال گذشته در مجموع ۱۳۰۴ پایانه فعال در خارج از کشور غیرفعال شود که از این تعداد پایانه ۱۲۰۷ مورد توسط شرکت‌های پی‌اس‌پی و ۹۷ پایانه نیز توسط شرکت شاپرک شناسایی و مسدود شده‌اند.

    پیگیری‌های ایسنا حاکی از آن است که شناسایی کارت‌خوان‌هایی که از وی‌پی‌ان استفاده می‌کنند، نیاز به هماهنگی بانک مرکزی، شرکت‌های پی‌اس‌پی و وزارت ارتباطات دارد که این هماهنگی صورت گرفته و اقدامات آن در حال انجام است.

    از سوی دیگر مسئولان در این پیگیری‌ها مدعی شده‌اند که میزان استفاده از کارت‌خوان‌های ایرانی در خارج از کشور کاهش چشم‌گیری یافته و به صورت معدود انجام می‌شود.

    این در حالی است که مشاهدات عینی خبرنگار ایسنا از شهر استانبول از این موضوع حکایت دارد که کارت‌خوان‌های ایرانی به وفور در صرافی‌ها، سیم‌کارت‌فروشی‌ها و بعضا رستوران‌های این شهر فعال است و مشکلی هم برای استفاده از آن‌ها وجود ندارد.

    به نظر می‌رسد یکی از دلایل راحت‌ بودن این کار برای افراد متخلف این است که صاحبان کارت‌خوان‌هایی که دستگاه‌شان به خارج از کشور منتقل می‌شود، هیچ جریمه و برخوردی برای‌شان وجود ندارد.

    انتهای پیام

  • نمایش ادامه‌دار ۱۱۰ گل‌نوشته هخامنشی در موزه ملی

    نمایش ادامه‌دار ۱۱۰ گل‌نوشته هخامنشی در موزه ملی

    به گزارش ایسنا، نمایشِ ۱۱۰ لوح هخامنشی از ۱۸۷۳ گل‌نوشته‌ای که از دانشگاه شیکاگو به کشور برگردانده شد، قرار بود تا ۳۰ مهر ادامه داشته باشد، اما این آثار همچنان و به صورت ادامه‌دار در تالار ایران باستانِ موزه ملی ایران در معرض نمایش است.

    جبرییل نوکنده – مدیر کل موزه ملی ایران – درباره‌ی مدت زمان نمایشِ این آثار به ایسنا گفت: در حال حاضر برنامه‌ی مشخصی برای پایان نمایشِ الواح نداریم.

    گل‌نوشته‌های باروی تخت جمشید، اطلاعات جدیدی از نامه‌ها، اسناد اداری، دست‌نوشته‌های یک کاتب، شاه و دربار، شخصیت‌های تاریخی، کارگران، کاتبان، تولید، مسافران، ایزدان پارس به محققان و پژوهشگران و باستان‌شناسان می‌دهند.

    انتهای پیام

  • نگارگری‌های یک ایرانی روی برگ + تصاویر

    نگارگری‌های یک ایرانی روی برگ + تصاویر

    او می‌گوید که برای ساخت این تابلوها دو نفر کار می‌کنند، اول خداوند که بوم را آفریده و  دوم نقاشی که روی آن کار می‌کند. در واقع این هنر کار مشترکی میان خالق و مخلوق است. تعداد برگ‌ها را هم به نیت هفت‌خوان رستم، هفت آسمان و هفت دور طواف، عدد هفت انتخاب کردیم.  

    حسین شاهی در گفت‌وگویی با ایسنا درباره شکل‌گیری این ایده توضیح می‌دهد: سال ۵۸ در سفری به هند، در یکی از ایالت‌های کشمیر برگ‌هایی را دیدم که روی آنها نقاشی‌های بومی کشیده شده بود. آن زمان هنوز نقاشی را جدی شروع نکرده بودم، اما به دلیل اینکه در اصفهان غرفه‌ای داشتم حدود ۱۰۰ اثر برای فروش خریدم. این موضوع در ذهن من باقی بود تا سال ۹۴ که در اثر اتفاق جالبی، بار دیگر آن را به یاد آوردم.

    او ادامه می‌دهد: یک روز که با دوچرخه می‌رفتم، برگی روی کلاهم افتاد و به زحمت توانستم آن را بردارم. همان زمان این تفکر در ذهنم جرقه زد که خوب است روی برگ درختان هم نقاشی کنم. اولین برگی که روی آن نقاشی کردم، برگ درخت چنار بود که روی سرم افتاده بود. بعد از پشت سر گذاشتن دوره‌ای آزمون و خطا، توانستم به ترکیب مشخصی برسم و مدتی بعد نیز از آثاری که خلق کرده بودم در میدان نقش جهان اصفهان رونمایی کردم. از آن زمان تاکنون حدود ۳ هزار و ۵۰۰ تابلو ساختم که به غیر از ۱۰۰ تابلو، سایر آنها به فروش رفته‌اند.

    این هنرمند همچنین درباره ساختار تولید این «تابلو برگ‌ها»، می‌گوید: با همسرم کار می‌کنم و او که با آناتومی موسیقی رنگ آشنا است، حدود ۲۰ سال است رنگ‌آمیزی کارهایم را انجام می‌دهد. برگ‌ها در سه مرحله قبل و چهار مرحله بعد از نقاشی فرآوری می‌شوند. در واقع وقتی که کار برگ تمام می‌شود، انگار یک مومیایی مدرن در آن صورت گرفته است. همچنین تمام موادی که برای فرآوری از آنها استفاده می‌کنیم، گیاهی است و تنها ماده شیمیایی مورد استفاده، گواش است.  البته هم‌اکنون حدود یک سال است که رئال کار می‌کنم و عکس پرندگان را به همراه پرهای واقعی‌ آنها در برگ کار می‌کنم. 

    شاهی درباره میزان ماندگاری این آثار نیز توضیح می‌دهد: ماندگاری این آثار بسیار بالا است و حتی اگر در قاب هم نروند، هیچ اتفاقی برای آنها نمی‌افتد. هنوز در کشور هند به این فرآوری نرسیده‌اند که رنگ را روی برگ تثبیت کنند. اما ما به این فرآوری رسیده‌ایم که هم رنگ تثبیت می‌شود و هم بافت‌ها به صورت ماندگاری حفظ می‌شوند.

    او همچنین می‌گوید: سال ۹۶ در نمایشگاه یاسوج وقتی در ارتفاعات پارک جنگی و در حال جمع کردن برگ بلوط بودم، درختی را حدود ۲ متر پیدا کردم که گویا اوایل بهار خشک شده بود، اما برگ‌های بسیاری ریزی داشت که رنگین‌کمانی از رنگ روی آنها بود. این برگ‌ها را جمع‌آوری کردم و مدتی بعد به این نتیجه رسیدم هر کدام از آنها را می‌توانم پای یک اثر بگذارم. بنا بر تفکرات عرفانی منِ نقاش، این برگ می‌تواند نمادی از امضای خداوند باشد.

    شاهی یادآور می‌شود: در اصفهان این گونه است که اگر کسی ابداعی کند می‌گویند تا قبل از اذان صبح فردا روی دست او آمده‌اند. ولی چهار سال است که هنوز کسی به فرآوری برگ دست نیافته است. به همین خاطر هم برای آقای جوانی که از شاگردان من بوده، در برگه‌ای همه توضیحات فرآوری برگ را نوشته‌ام تا زمانی که دیگر نیستم، او را منتشر کند و همه نقاشان بتوانند از آن استفاده کنند.

    این هنرمند در بخش پایانی صحبت‌های خود می‌گوید: من خوشحالم که یک رشته را به صنایع دستی ایران اضافه کردم. در تاریخ ۳۱ مرداد سال ۹۵، «تابلو برگ» به ثبت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید.

    انتهای پیام