برچسب: تشکلها

به گزارش خبرگزاری مهر، سید عباس موسوی سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران اقدام تروریستی روز شنبه در مگادیشو پایتخت سومالی که به کشته و زخمی شدن دهها نفر منجر شد را شدیدا محکوم و با خانواده های قربانیان این حادثه تلخ ابراز همدردی کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، آناتولی گزارش داد که نیروهای دولت وفاق دست به ضدحمله سنگین علیه نیروهای ارتش ملی لیبی زده است.

این ضد حمله در محور الرمله واقع در جنوب شهر طرابلس رخ داده است.

احمد رمضان بن غزی کارشناس امور لیبی درباره اوضاع نبرد به اسپوتنیک گفت: ارتش لیبی وارد طرابلس شده است و بر برخی مناطق آن مسلط شده است و کنترل کامل منطقه صلاح الدین و مقر ریاست ستاد دولت وفاق در جاده فرودگاه طرابلس را در دست گرفته است و مسافت میان نیروهای ارتش ملی و گروههای وابسته به دولت وفاق ۲۰۰ متر بیشتر نیست.

وی افزود: ارتش لیبی هواپیمای باری ترکیه حامل تجهیزات نظامی را هدف قرار داده است. هواپیماهای ترکیه روزانه به فرودگاه مصراته و معیتیقه می‌آمدند که حریم هوایی به روی آنها بسته شده است. توافق میان لیبی، یونان و مصر برای دفاع از لیبی در برابر دخالت ترکیه وجود دارد. غیرنظامیان در حال فرار به سوی تونس و شرق لیبی هستند.

 از روز گذشته رزمایش مرکب دریایی سه جانبه ایران، روسیه و چین در شمال اقیانوس هند با پهلوگیری شناورهای این دو کشور در بندر شهید بهشتی چابهار(شمال اقیانوس هند و دریای عمان)  آغاز شد.

این برای اولین بار است که نیروی دریایی ایران اعم از نیروی دریایی ارتش و سپاه رزمایشی را در این سطح و در کنار ۲ کشور قدرتمند در حوزه سیاسی، اقتصادی، دریایی و عضو شورای امنیت‌ سازمان ملل برگزار می‌کند که در گزارش زیر به چند مورد از اهمیت برگزاری این رزمایش پرداخته شده است.

اولین دلیلی که می توان برای اهمیت برگزاری این رزمایش قائل شد، این است که چند ماه قبل آمریکایی‌ها به اضافه چند کشور غربی ادعا کردند در حال شکل دادن به ائتلافی در خلیج فارس برای حراست از شناورهای خود در این منطقه  هستند، اگرچه درباره اینکه این ائتلاف در عمل به چه میزان عملیاتی شد و موفق بود، جای بحث و گفت‌وگو دارد که در این گزارش مجال بحث درباره آن وجود ندارد، حال در این فضا شاهد یک همکاری مشترک نظامی بین ۳ کشور ایران، روسیه و چین هستیم که از این جهت می‌تواند دارای اهمیت باشد که این تجربه را می‌توان در آینده در موضوعات مختلف گسترش داد، که نمونه این موضوع حضور کشورها در رزمایش بزرگ آیونز در آینده نزدیک است.اواخر سال جاری رزمایشی بین‌المللی و مهم توسط کشورهای عضو آیونز یعنی کشورهای همسایه اقیانوس هند برگزار می‌شود که ریاست این اجلاس در حال حاضر با ایران است که در کنار تجربه امروز یک تجربه بزرگ و موفق و منحصر به‌ فرد برای ایران خواهد بود.

دومین اهمیتی که می‌توان برای برگزاری رزمایش مرکب بین ایران، روسیه و چین قائل شد این است که وقتی کشورهای قدرتمند در عرصه دریایی ‌می‌پذیرند بایک کشور دیگر مانند ایران رزمایش برگزار کنند، به این معنا است که  ایران  را به عنوان کشوری قدرتمند در عرصه نظامی و دریایی منطقه قبول کرده‌اند و این را پذیرفته‌اند که برای تامین منافع خودشان باید با ایران همکاری کنند.

سومین درجه اهمیت برگزاری این رزمایش در شمال اقیانوس هند و دریای عمان، برگزاری این رزمایش در حوزه امداد و نجات و برقراری امنیت منطقه‌ای است  که  نام این رزمایش نیز به همین دلیل  “کمربند امنیت دریایی” قرار داده شده است.

جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته همواره اعلام کرده که برای امنیت منطقه شمال اقیانوس هند، دریای عمان، تنگه هرمز و خلیج فارس به عنوان یکی از مهمترین آبراه‌های بین‌المللی اهمیت زیادی قائل است و  رویکرد ایران در سال‌های گذشته در این منطقه نیز این است‌ که کشورهای منطقه باید با همکاری یکدیگر امنیت منطقه را تامین کنند و حضور کشورهایی مانند آمریکا به جای اینکه امنیت‌آور باشد منشا ناامنی منطقه بوده است.

چهارمین دلیلی که می‌توان برای برگزاری این رزمایش در نظر گرفت این است که ایران، روسیه و چین در حوزه عملیاتی و امنیتی به یک زبان و فهم مشترک رسیده‌اند که برگزاری این رزمایش خود نمونه بارزی از این فهم مشترک است.

پنجمین دلیل را هم می‌توان اهمیت این رزمایش برای روسیه و چین عنوان کرد که این موضوع را می‌توان از نحوه اعزام تجهیزات و یگان‌ها به این رزمایش دریافت. به طور مثال روسیه برای این رزمایش در کنار یک فروند تانکر سوخت رسان و یک فروند یدک کش، ناوشکنی را اعزام کرده که توانایی‌های مختلفی از جمله مقابله با اهداف زیر سطحی، حمل هلیکوپتر، حمل انواع سامانه‌های موشکی ضد سطحی، سطحی و هوایی دارد.

از سوی دیگر چین نیز برای حضور در این رزمایش یکی از جدیدترین و پیشرفته ترین ناوشکن‌های خود را به منطقه اعزام کرده‌ است این ناو شکن در سال ۲۰۱۷ به ناوگان دریایی شمال چین ملحق شده  و از انواع سامانه‌های راداری و  سامانه‌های الکترونیکی به مانند رادار “چشم اژدها” برخوردار است در این ناوشکن انواع سامانه‌های موشکی عمود پرتاب، ضد زیر سطحی، سطحی و هوایی فعال است و بالگردی نیز از سوی این ناوشکن حمل می‌شود.

ششمین دلیل بر اهمیت این رزمایش این است که  آمریکایی‌ها چند ماه قبل از برگزاری این رزمایش تلاش داشتند تا از طریق سیاسی و تهدید مانع حضور نیروی دریایی چین و روسیه در این رزمایش شوند که امروز با برگزاری این رزمایش مشخص شد که این کشورها بدون توجه به این تهدیدها با تجهیزات به روز خود وارد این رزمایش شده‌اند.

هفتمین دلیل نیز اهمیت برگزاری این رزمایش در بعد بین‌المللی است، رسانه‌های خارجی در چند روز گذشته به صورت کامل این رزمایش را پوشش داده‌اند آن را بی‌سابقه عنوان کرده‌اند و گفته‌اند که این رزمایش می‌تواند یک پیام سیاسی برای آمریکایی‌ها و ائتلاف غربی در خلیج فارس داشته باشد.

“شان رابرتسون، سخنگوی پنتاگون نیز روز پنجشنبه در واکنش به رزمایش مشترک دریایی ایران، روسیه و چین گفته است که ما از برگزاری رزمایش مشترک میان ایران، روسیه و چین در دریای عرب اطلاع داریم. ما این رزمایش را زیرنظر داریم و با همکاری شرکا و متحدانمان از آزادی کشتیرانی و جریان آزاد تجارت در آب‌راه‌های بین‌المللی اطمینان حاصل می‌کنیم.”

هشتمین دلیل برای برگزاری این رزمایش مرکب از آن جهت است که ایران  حدود ۱۱ سال است با اعزام ناوگروه به خلیج عدن و تنگه باب المندب با دزدان دریایی که مانع حرکت کشتی‌های ایران و سایر کشورها در این مناطق هستند مقابله کرده و آن کشتی‌های تجاری  را اسکورت کرده است که برگزاری این رزمایش مشترک می‌تواند تجربه جدیدی برای برقرای امنیت در منطقه باشد.البته این نکته نیز قابل ذکر است که اکثر کشورها برخلاف ایران و چین در قالب ائتلاف‌های چندگانه در سال‌های اخیر با دزدان دریایی مقابله کرده‌اند که رزمایش مرکب می‌تواند آغازی برای برگزاری رزمایش‌های بزرگ‌تر با کشورهای منطقه و برای تامین امنیت باشد.

نهمین درجه اهمیت برگزاری این رزمایش از آن جهت است که ایران نشان داده  آمادگی‌اش به لحاظ توان رزمی و دریایی به حدی است که می توانند با شناورهای بزرگ و پیشرفته کشورهای مانند روسیه و چین هم‌پای آنها وارد فاز عملیاتی شود و برنامه‌های تدوین شده را انجام دهد که نمونه این توان دفاعی حضور ناوشکن سهند در این رزمایش است، این ناوشکن در حالی در کشورمان با توان متخصصان داخلی طراحی و ساخته شده که ایران تحت شدیدترین تحریم‌های ظالمانه آمریکا قرار دارد و برای تامین قطعات با مشکلاتی مواجه است.از سوی دیگر به دلیل همین تحریم‌ها مجبور هستیم خودمان شناورهای موجود  را تعمیر و نگهداری کنیم  که در رزمایش مرکب سه‌جانبه یکی از همین شناورها به نام البرز حضور دارد و  ناو فرماندهی این رزمایش است که  توسط متخصصان داخلی اورهال و به سامانه‌های جدید مجهز شده است.

دهمین دلیلی که می‌توان درباره اهمیت برگزاری این رزمایش به آن اشاره کرد این است که با برگزاری اینگونه رزمایش‌ها عملاً ۲ پروژه آمریکایی‌ها که در برابر ایران در پیش گرفته‌اند یعنی منزوی کردن و ایجاد ایران هراسی که این دومی بیشتر برای چپاول ثروت کشورهای منطقه با فروش اسلحه است، شکست خورده است.

۱۷۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین در روایت نگاری از دیدار رهبر انقلاب با این خانواده شهید آشوری که در سال ۹۴ انجام شده، آمده است؛

«حاج خانم! من یه معذرت‌خواهی به شما بدهکارم. کسی که قراره چند دقیقه دیگه تشریف بیارند منزل شما، آقای خامنه‌ای هستند…» جمله تمام نشده که اشک مادر جاری می‌شود. برادرها اما هنوز فرصت می‌خواهند که باور کنند؛ فرصتی در حد چند ثانیه. بغض آلفرد و آلبرت هم با اولین کلماتی که از دهانشان خارج می‌شود، می‌شکند…

تعجب‌شان تعجبی ندارد؛ تعجب‌شان به اندازه‌ی تعجب خود ماست، وقتی وارد شدیم و دیدیم روی دیوار منزل یک مسیحی، فقط دو قاب عکس هست، یکی قاب عکس شهید روبرت لازار و دیگری قاب عکس امام و رهبری؛ دو قاب عکس رنگ و رو رفته‌ی قدیمی.

ساعت ۶:۳۰ شب است و فقط مادر و دو برادر شهید در منزل هستند. عروس‌ها و نوه‌ها رفته‌اند به کلیسا برای مراسم شب تولد عیسی مسیح علیه‌السلام. مادر که تا چند دقیقه پیش مدام اصرار می‌کرد ما از میوه و شیرینی و آجیل شب عیدشان بخوریم، حالا اصرارش بیشتر شده. خیالش را با یک جمله راحت می‌کنیم: «شما صبر کنید آقا بیایند و بروند. کل میز را برایتان خالی می‌کنیم.» لبخندی می‌آید روی لب‌هایش و می‌رود می‌نشیند روی مبل، کنار کاج کوچک مصنوعی. خانه خیلی کوچک است و مادر نگران اینکه بالاترین مقام مملکت قرار است وارد چنین منزل کوچکی شود. مسئولان برنامه اما سعی می‌کنند دلداری‌اش دهند که چیز مهمی نیست؛ اجازه گرفته‌اند و دارند مبل‌ها و میز ناهارخوری را جابه‌جا می‌کنند تا چند متر فضا باز شود. برادرهای شهید هم کنار مادر می‌نشینند.

آلفرد سر صحبت را باز می‌کند: «سال ۷۵ بود. داشتم از کاشان می‌اومدم تهران که تصادف کردم. مدارکم رو بردن قم. رفتم قم، گفتن افسر مربوطه رفته جمکران. ماه رمضان بود. دو راه داشتم. یا ول کنم بیام تهران و چند روز بعد دوباره برگردم یا برم جمکران. با خودم گفتم این همه مدت تو این مسیر رفت‌وآمد کردم، تا حالا جمکران نرفتم. برم اونجا. شب چهارشنبه بود و ماه رمضان. جمکران غلغله بود. گفتم یا صاحب‌الزمان! خبر برادرم رو برام بیار؛ زنده یا شهید. من که صاحب‌الزمان رو نمی‌شناختم. اما دیدم همه‌ی مردم دارند دعا می‌کنند، به دلم افتاد برای برادر مفقودالاثرم دعا کنم. همون موقع بود که یه نفر اومد یه کاسه آش تعارف کرد. یه نفر هم یه تیکه نون بهم داد. خلاصه، کارم با افسر تموم شد و اومدم تهران. چهارشنبه تهران بودم. پنجشنبه بود که از معراج خبر آوردند برادرم برگشته و فردا با ۱۰۰۰ شهید تشییع میشه. فرداش روز قدس بود. مادرم از هیچی خبر نداشت. به دلش الهام شده بود. رفته بود نماز جمعه برای تشییع. غوغایی بود اون روز. هیچ تشییعی این‌جوری نشده بود. کلی از هم‌محلی‌های مسلمون اومده بودن تشییع جنازه‌ی برادرم. تو همین کلیسای مارگیوگیز جمع شده بودند و سینه می‌زدند و می‌گفتند: حضرت عیسی مسیح، صاحب عزاست امروز…»

یکی از مسئولان جلو می‌آید و می‌گوید: «حاج‌خانم! یادتونه سال ۸۶ گفته بودید می‌خوام رهبر رو ببینم؟ حالا آقا میان منزلتون…» مادر که انگار اصلا حواسش به حرف‌های پسرش نیست، از لقب «حاج خانم» هم که مدام تکرار می‌شود تعجب نمی‌کند. توی حال و هوای خودش است. می‌گوید: «به همه گفتم کاش می‌شد آقا بیان دیدن ما. یا ما بریم دیدن ایشون.» آلفرد می‌رود و یک روزنامه‌ی قدیمی را می‌آورد. «همشهری محله، منطقه‌ی یازده، ۱۲دی۸۶» یک نیم‌صفحه با مادر شهید مصاحبه شده و در یک کادر هم نوشته: «مادر طی دیدارهای مکرری که با مسئولان بنیاد شهید داشته، از آنها خواسته تا امکان ملاقات با رهبر را فراهم کنند، ولی بی‌جواب مانده‌است. دلش می‌خواهد رهبر را ببیند و انتظارش این است که این امر محقق شود.»

ساعت از ۷ گذشته. مادر رشته‌ی صحبت را دست می‌گیرد: «وقتی راهیان نور رفتم، محل شهادت پسرم نرفتم. خیلی دور بود. چه فرقی داره، همه‌ی شهیدان بچه‌های من هستن. پسرم رو تو آرامستان اقلیت‌های دینی تو جاده‌ی ساوه دفن کردیم. مرتب سر می‌زنم بهش. دو روز پیش هم اونجا بودیم. عید پاک هم می‌ریم. تو دهه‌ی فجر هم یه روز برای غبارروبی می‌ریم…»

توی همین صحبت‌هاست که رهبر انقلاب می‌رسند. مادر به استقبال می‌رود. پسرها جلو می‌روند و عرض ادب می‌کنند. مادر می‌گوید: «درود بر شما. درود بر همه‌ی ملت ایران.» رهبر می‌گویند: «خدا شما را حفظ کند» و مادر جواب می‌دهد: «در سایه‌ی شما.» و آقا دعا می‌کنند: «خدا فرزندتان را با اولیایش محشور کند.» همه می‌نشینند و مادر می‌گوید: «کلبه‌ی کوچکم پر شد. خیلی خوشحال شدم شما تشریف آوردید…» بغض نمی‌گذارد حرفش را ادامه دهد. لحظه‌ای مکث می‌کند و ادامه می‌دهد: «به همه می‌گفتم. رهبر مال من هم هست. مگه فقط برای مسلمون‌هاست؟ برای همه است.»

رهبر انقلاب عذرخواهی می‌کنند از اینکه دیر آمده‌اند و ابراز خوشحالی از این که در شب عید آشوری‌ها این دیدار انجام شده. طبق معمول از شهید می‌پرسند. آلفرد جواب می‌دهد: «چند روز مونده بود سربازیش تموم شه. اما قبول نکرده بود برگرده. بعد از قطعنامه شهید شد. اول گفتند اسیر شده. بعدها که رفتیم خونه‌ی هم‌رزمش، می‌گفت تا لحظه‌ی آخر پشت تیربار بود. هرچی گفتم بریم عقب، نیومد. تا این که یه خمپاره خورد به سنگرمون و زخمی شد. اسیرمون کردند. گفتند بقیه کجان، گفتیم کسی نمونده. با قنداق تفنگ زدند توی سرم و بیهوش شدم. در بعقوبه به هوش اومدم. پرسیدم کسی هم با من آوردین، گفتن نه.» و این، قصه‌ی آغاز ۸ سال بی‌خبری مادر از جوان ۲۲ ساله‌اش بود.

آقا می‌گویند اینها مایه‌ی افتخار است. نه فقط برای خانواده‌ی شهید، بلکه برای کل کشور. اشاره می‌کنند به امنیت کشور که ناشی از همین مجاهدت‌هاست. بعد در حالی که به مادر اشاره می‌کنند می‌گویند: اینها را همه می‌دانند اما نکته‌ی مهم این است که: «پشت این مجاهدت، مجاهدت  این خانم است. این روحیه خیلی باارزش است. یک‌وقت یک‌نفر انقدر بی‌تابی می‌کند که مانع بقیه می‌شود که کار او را دنبال کنند. اما رضایت مادر و پدر و بعد هم صبر او این فضا را ایجاد می‌کند. هرجا می‌روم، غالباً مادرها روحیه‌شان بهتر از پدرهاست. ما مردها نمی‌توانیم احساسات مادران را درک کنیم. مردها هم فرزندشان را دوست دارند اما مادر فرق می‌کند.» آلفرد حرف‌های رهبر را تأیید می‌کند: «من رفتم معراج، جنازه رو که دیدم، شناختم. آخه برادرم خیلی درشت بود. از استخوناش شناختم. اما گفتند باید مادرش بیاد تأیید کنه.» مادر از خاطراتش بیرون می‌آید: «پسرم قهرمان بود.»

رهبر انقلاب دوباره رشته‌ی سخن را دست می‌گیرند: «اقلیت مسیحی، هم ارامنه و هم آشوری، سربلند بیرون آمد در انقلاب و جنگ. به‌عنوان یک ایرانی وفادار عاقل بصیر شجاع.» مادر که کم‌کم از بهت اول جلسه درآمده می‌گوید: «در کرمانشاه، کنفرانس خبری گذاشتند. گفتم من بلد نیستم خوب فارسی حرف بزنم. گفتند اشکال ندارد. از همه هم بهتر حرف زدم. گفتم مسلمان و مسیحی باید دست در دست هم بدهیم و ایران را بسازیم. گفتم اسلحه بدهید بروم بجنگم.» آقا نگاهی می‌اندازند و می‌گویند: «اگر می‌دادند، می‌رفت‌ ها! روحیه‌شون قوی است…» صدای خنده، یخ جلسه را آب می‌کند. مادر ادامه می‌دهد: «از خدا می‌خواستم روزی ببینم صدام رو…» آنقدر مهربان است که حتی دلش نمی‌آید فعل جمله را بگوید. لحظه‌ای مکث می‌کند و با بغض می‌گوید: «دیدم. راحت شدم.» نمی‌گذارد اشکش بریزد. ادامه می‌دهد: «چون ما اهل جنگ نبودیم که. آمدند این کارها رو کردند…» رهبر حرف‌های مادر را تأیید می‌کنند: «اینهای دیگر هم همین‌جوری می‌شوند. حاضر نیستند استقلال ما را تحمل کنند.»

مادر به زبان آشوری چیزی به پسر می‌گوید و آلفرد با شک و تردید از رهبر می‌پرسد: «کیک خانگی می‌خورید؟» آقا که موافقت می‌کنند، گل از گل مادر می‌شکفد. معلوم است دستپخت خودش است. با خوشحالی به رهبر می‌گوید: «من می‌گویم یک کار بدهید به من که بروم برای مملکت خدمت کنم.» آقا با روی باز می‌گویند: «همین حرف شما، کار بزرگی است. یکی از کارهای انبیا «تبیین» بود. خیلی از مردم، راه را کج می‌روند، چون نمی‌دانند. اگر بیان وجود داشت، راه روشن می‌شود. همین خصوصیت این خانم و گفتن این حرف‌ها کار بزرگی است. خانم‌ها در جنگ کارهای بزرگی کردند. جبهه رفتند، پرستاری کردند، اما بیان از همه مهم‌تر است. همین حرف زدن شما، چه در کلیسا و چه بیرون، و ابراز این روحیه کار خیلی مهمی است. ان‌شاءالله خدا به شما طول عمر بدهد و همین روحیه را حفظ کنید.»

رهبر تکه کیکی می‌خورند و به اطرافیان می‌گویند: «خیلی کیک خوشمزه‌ای است، شماها نمی‌خورید؟» مادر و دو فرزند با هم می‌گویند «نوش جان» سینی کیک می‌رود بین همراهان و دیگر برنمی‌گردد. مادر می‌گوید: «میوه هم باید بخورید. آجیل هم باید بخورید.» بعد، خجالت‌زده می‌گوید: «خانه‌ام کوچک است…» آقا نمی‌گذارند شرمندگی‌اش ادامه پیدا کند: «دل باید بزرگ باشد. وقتی انسان هدف داشته باشد، هرجا باشد خوب است. هرکجا تو با منی من خوش‌دلم / ار بود در کنج چاهی منزلم.»

روزنامه‌ی مصاحبه‌ی مادر را به رهبر می‌دهند. نگاهی می‌اندازند و می‌گویند برای چه تاریخی است؟ سال ۸۶ را که می‌شنوند، با حسرت می‌گویند: «چرا آنقدر قدیمی؟ کاش زودتر می‌آمدیم. شما می‌آمدید یا من می‌آمدم.»

حرف‌ها می‌رسد به وضعیت مسیحیان ایران. آلفرد می‌گوید از بعد انقلاب، موضوع دین پررنگ شده و حالا حتی اسقف آشوری‌ها ایرانی است در حالی که قبلاً از عراق می‌آمده. اسقف ارمنی‌ها هم که از لبنان می‌آید. رهبر انقلاب به یاد اسقف فقید ارامنه، آراک مانوکیان می‌افتند که از اول انقلاب با امام خمینی رحمه‌الله همراه بود. بعد هم کمی درباره‌ی آشوری‌ها صحبت می‌کنند که به اعتقاد خودشان، قدیمی‌ترین مسیحی‌ها بعد از مسیحیان فلسطین (زادگاه حضرت عیسی علیه‌السلام) هستند. بحث به زبان آشوری و نزدیکی آن به عربی و عبری و حتی فارسی می‌کشد. آلفرد، میوه و آجیل روی میز را کنار می‌زند و پارچه‌ی سوزن‌دوزی روی میز را نشان می‌دهد که به زبان آرامی روی آن نوشته شده: «ایدوخون هو بریخا» و می‌گوید یعنی «عید شما مبارک» آقا هم همین را به‌عنوان نشانه‌ی شباهت زبانی می‌گیرند که «ایدوخون» به کلمه‌ی «عید» نزدیک است و «بریخا» از جنس «برکت» است.

وقت خداحافظی است و رهبر انقلاب هدیه‌ای به مادر شهید می‌دهند و می‌گویند: «ان‌شاءالله عیدتان مبارک باشد. شب خوبی بود.» مادر و فرزندان با هم می‌گویند: «برای ما که خیلی به‌یاد ماندنی بود.» آقا می‌گویند: «ما به مسلمان‌ها قرآن هدیه می‌دهیم. اگر می‌توانستم یک انجیل خوب پیدا کنم، می‌آوردم. این انجیل‌های الان، عموماً روایت هستند نه کلام وحی. البته یوحنا، لوقا، پتروس و… بزرگان مسیحیت هستند که بعضاً هم شهید شدند. اینها مسیحیت را به ایران و روم و… بردند. وگرنه مسیحیت برای شرق است. توی آنها پیغمبر و نایب پیغمبر هم بوده. حواریون جزء بزرگان دین هستند. در اسلام هرکس عصمت حضرت مسیح و حضرت مریم را منکر شود، از اسلام خارج است. احترام ما به مسیحیت این‌گونه است. انجیل هم مثل قرآن و تورات از آسمان آمده. اما انجیل‌های فعلی، اینهایی که من خواندم، روایت است نه آن چیزی که از آسمان نازل شده. اگر آن را گیر می‌آوردیم، روی چشم‌مان می‌گذاشتیم.»

آلبرت که تقریباً در تمام جلسه ساکت و سربه‌زیر بوده، حالا که می‌بیند رهبر انقلاب در حال خداحافظی هستند، می‌گوید: «دکتر احمدی‌نژاد آمده بود منزل ما. گفت چه چیزی لازم دارید؟ گفتم فقط سلامتی رهبر. همین که شما آمدید اینجا، برای ما یک دنیا ارزش دارد.» رهبر انقلاب جواب می‌دهند: «این روحیه‌های وفاداری خیلی ارزش دارد. بعضی‌ها فقط نگاه مادی دارند و فقط پول را می‌شناسند. اما اینها معنویات است.»

آقا طبق معمول اجازه‌ی مرخصی می‌گیرند. می‌ایستند و قبل از رفتن، به پسرها و نوه‌ها هم هدایایی می‌دهند که پدرها برسانند. یکی از همراهان آرام می‌گوید: «خواهر شهید هم ارومیه است.» رهبر هدیه‌ای هم به مادر می‌دهند تا به دست دخترش برساند. بعد هم خداحافظی می‌کنند و می‌روند برای دیدار با خانواده‌ی شهید مسیحی بعدی.

داریم وسایل را جمع می‌کنیم که مادر انگار یاد قول اول ما می‌افتد. میوه‌ها و آجیل‌ها را به‌زور بین همراهان پخش می‌کند. هرچه می‌گوییم الان نوه‌ها از کلیسا می‌آیند و شما بدون وسیله می‌مانید، قبول نمی‌کند. می‌گوید: «اگر به من گفته بودند آقا می‌آیند، حتما گوسفند می‌گرفتم که جلوی پایشان قربانی کنم. اینها چه ارزشی دارد…»

۲۷۲۷

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری فرانسه، مقامات اوکراین و مبارزان شرق این کشور (که از حمایت مسکو برخوردار هستند) در خصوص تبادل ده‌ها زندانی برای فردا یکشنبه توافق کردند.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، طرفین توافق کردند فردا یکشنبه دونتسک و لوهانسک ۸۷ زندانی را در برابر ۵۵ زندانی اوکراینی مورد تبادل قرار خواهند داد.

این در حالیست که روند تبادل زندانیان پس از دیدار ولادیمیر پوتین و ولادیمیر زلنسکی رؤسای جمهوری روسیه و اوکراین در ۹ سپتامبر آغاز شد و قرار است ادامه یابد.

به گزارش خبرآنلاین، علی ربیعی در دومین جشنواره “مداد سرخ” اظهار کرد: از نظر بحران‌های طبیعی کشوری هستیم که بیش از ۸۰/. بحران‌های شناخته شده طبیعی را با خود داریم. هر سال هم یک بحران جدی طبیعی برایمان اتفاق افتاده است.

وی ادامه داد: من زمانی می‌گفتم این دولت، دولت چک های برگشتی است، اما گویا بحران هم می خواهد در این دولت بیش تر ببارد؛ ما هم در مقابل باید یاد بگیریم و این آمادگی را داشته باشیم که بحران‌هاس زندگی‌مان را اداره کنیم زیرا گاهی ناگزیر از انتخاب این سبک زندگی هستیم.

اهم اظهارات سخنگوی دولت را به نقل از ایسنا بخوانید؛

*ما بحران‌های اجتماعی را هم داشتیم. خیلی دور نیست یک بحران اجتماعی دردآور و تلخ را هم پشت سر گذاشتیم . آنچه که چه در بحران های طبیعی و چه اجتماعی مهم است عبور از بحران‌ها است. در پس هر بحران اجتماعی و طبیعی باید آینده را نشان داد.

*متاسفانه عده ای آنچنان دارند وقایع را بازنمایی می کنند که گویی ما باید با غم بحران ها همچنان زندگی کنیم. گویی برای برخی غم و اندوه پلی برای رسیدن به هدفشان است. باید دست به دست هم داده و جامعه را از بحران ها نجات بدهیم.

*آثار اجتماعی بحران‌های طبیعی همیشه می‌ماند. من پنج سالم بود، اما در ناخودآگاه خود زلزله زدگی که تجربه کردم را خاطرم هست.

*اگر بحران را سه مرحله بدانیم ، در زمان پیش‌گیری نقش رسانه اهمیت بالایی دارد. در زمان بحران‌ ژورنالیسم بحران باید واقع نمایی کند و همدلی عمومی برای عبور از بحران را ایجاد می‌کند و سخت ترین مرحله در بحران‌ها مرحله پسا بحران است؛ چراکه جامعه نیاز دارد بتواند به زندگی باز گردد.

*{ خطاب به عکاسان بحران‌ها}: عکس‌هایی که از بحران‌ها گرفته اید یک برشی از تاریخ است، عکس نیست واقعیت است. من خودم وقتی در درس برنامه ریزی اجتماعی درس مدیریت بحران می دهم از تجارب روزنامه نگاران استفاده می‌کنم.

*هیچ دوره ای مثل امروز ایران نیازمند حال خوب نیست. باید برای هم بغض کنیم و هم شادی بسازیم در پس آن . این موضوع ضرورت امروز جامعه در پس ایرانی است که دارد تحریم های ظالمانه را می گذاراند. ما باید جامعه را آماده کنیم . بحران های سخت آمدنشان را خبر نمی کنند. باید خیلی بنویسیم که جامعه ای که با بحران های مختلف رو به رو است؛ همه شانه هایشان را برای عبور دیگری باید بگذارند. مشارکت کردن مردم را باید بازنمایی کنیم.
 

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین به نقل از اداره کل روابط عمومی مجمع، چهارمین جلسه کمیسیون مشترک مجمع متشکل از سه کمیسیون “اقتصاد” ، “سیاسی، دفاعی و امنیتی”و “حقوقی، قضایی” روز شنبه هفتم دی ماه با موضوع بررسی الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سی اف تی، برگزار شد.

در این جلسه اعضای کمیسیون مشترک مجمع و نمایندگانی از وزارت امور خارجه و کارشناسان سایر دستگاه‌ها، پیرامون پیوستن جمهوری اسلامی ایران به  کنوانسیون سی اف تی به بحث و گفت وگو نشستند.

قرار است در جلسه آتی این کمیسیون، اعضا سناریوهای محتمل در صورت پیوستن به کنوانسیون سی اف تی را بررسی کنند.

۲۷۲۷

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از شرق الاوسط، «عقیله صالح»، رئیس پارلمان لیبی مستقر در شرق این کشور در بیانیه‌ای مشترک در جریان دیدار با همتای قبرسی خود، اقدامات و تحرکات ترکیه در منطقه را باعث تشدید تنش و بی ثباتی‌های بیشتر عنوان کرد.

روسای پارلمان لیبی و قبرس در این بیانیه همچنین توافق اخیر میان ترکیه و نیروهای مستقر در طرابلس، غرب لیبی را محکوم و آن را نقض قوانین بین‌المللی عنوان کردند.

رئیس پارلمان لیبی همچنین «رجب طیب اردوغان» را به سوءاستفاده از اوضاع داخلی لیبی متهم کرد و گفت که ترکیه از تنش داخلی در لیبی در راستای اهداف خود سوءاستفاده می‌کند.

پیش از این، رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه اعلام کرده بود که این کشور به درخواست دولت لیبی وفاق ملی که در طرابلس، مستقر است ماه آینده به آن کشور نیروی نظامی اعزام خواهد کرد.  

همچنین به تازگی ترکیه با دولت وفاق ملی لیبی به ریاست فائز سراج دو توافق، یکی در مورد همکاری‌های امنیتی و نظامی و دیگری در مورد مرزهای دریایی در آبهای مدیترانه امضا کردند.

به گفته کارشناسان توافق ترکیه با دولت فائز سراج در غرب لیبی در مورد مرزهای دریایی به بهره برداری ترکیه از منابع انرژی در این دریا کمک خواهد کرد، ولی این توافق، یونان و چند کشور دیگر منطقه را نگران کرده است.

همچنین گفته شده هدف توافق نظامی اخیر ترکیه و دولت وفاق ملی لیبی نیز حفاظت از تنها متحد ترکیه در شمال آفریقاست که هم اکنون در محاصره نیروهای ژنرال حفتر قرار دارد که مناطق شرقی لیبی را در اختیار دارند.

در اجرای اولین مرحله از تمرینات رزمایش مرکب ایران، روسیه و چین، شناورهای سه کشور به سوی سه هدف از پیش تعیین شده در دریای عمان تیراندازی کردند.