برچسب: بیژن نامدار زنگنه

  • ابقای بازنشستگان نفتی در لباس قانون/ صندلی بازی به سبک جدید

    ابقای بازنشستگان نفتی در لباس قانون/ صندلی بازی به سبک جدید

    به گزارش خبرنگار مهر، قانون منع بکارگیری بازنشستگان برای نخستین بار در اواخر مجلس نهم مطرح و با تصویب در مجلس راهی شورای نگهبان شد. با اصلاحات شورای نگهبان و رفت و آمد به خانه ملت، در نهایت در مرداد ۹۷ تبدیل به قانون و برای اجرا به دولت ابلاغ شد.

    بر این اساس، مدیران بازنشسته مشمول این قانون باید کنار می‌رفتند که این قانون در وزارت نفت به شکل خاصی انجام شد. مدیران بازنشسته‌ای که با این قانون دیگر نمی‌توانستند در وزارت نفت صاحب سمت باشند، در بخش‌های دیگر صنعت نفت به سمت‌های بهتر دست پیدا کردند چرا که طبق قانون، ۲۶ آبان ۹۷ آخرین روزی بود که بازنشستگان می‌توانستند در سمت‌های خود حضور داشته باشند.

    قانون چه می‌گوید؟

    بر اساس متن کاملی که در مجلس تصویب و به دولت ابلاغ شد، تنها مقامات ارشد یا هم تراز آن از این قانون مستثنی هستند که در این قانون، وزرا در نظر گرفته شده است بنابراین معاونان وزیر و مدیران دیگر در صورت بازنشسته بودن باید کنار بروند.

    در تبصره ۲ این قانون تکلیف برای بازنشستگان روشن شده است. در این تبصره آمده است: دستگاه‌های موضوع این قانون در صورت لزوم می‌توانند از خدمات بازنشستگان متخصص با مدرک تحصیلی کارشناسی و بالاتر به صورت پاره‌وقت و ساعتی استفاده کنند. حداکثر ساعت مجاز برای استفاده از بازنشستگان، یک سوم ساعات اداری کارمندان رسمی است و حق‌الزحمه این افراد متناسب با ساعت کاری آنها حداکثر معادل یک سوم کارمندان رسمی همان شغل تعیین و پرداخت می‌شود.

    همچنین مطابق تبصره یک ماده واحده قانون فوق، مقامات مذکور در ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری (رؤسای سه قوه، معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضا شورای نگهبان، وزرا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و معاونین رئیس جمهور، استانداران و سفرا و معاونین وزرا) و هم ترازان آنها و ایثارگران، فرزندان شهدا و جانبازان هفتاد درصد و بالاتر، نیروهای مسلح، وزارت اطلاعات و دارندگان اجازات خاصه مقام معظم رهبری از شمول این قانون مستثنی هستند.

    بازنشستگان کجا رفتند؟

    به گزارش خبرنگار مهر، با ابلاغ این قانون، آبان ۹۷ تبدیل به ماه خانه تکانی در وزارت نفت شد. علی کاردر، مدیرعامل سابق شرکت ملی نفت کنار رفت و چندی بعد با حکم زنگنه به عنوان عضو هیأت رئیسه صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت منصوب شد.

    حمیدرضا عراقی، مدیرعامل سابق شرکت ملی گاز و دیگر معاون زنگنه هم به یکی از شرکت‌های تابعه صندوق بازنشستگی کوچ کرد و هم اکنون عضو هیأت رئیسه صندوق است.

    حبیب الله بیطرف، دیگر معاون وزیر نفت هم راهی هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس شد. محمد مهدی رحمتی، هم حکم معاونت در این هلدینگ را دریافت کرد تا معاونان زنگنه یک روز هم بیکار نمانند.

    از میان معاونان زنگنه تنها رکن‌الدین جوادی و رضا نوروززاده سمت خاصی نگرفتند اما سایر معاونان وی، به شرکت‌های زیرمجموعه صندوق بازنشستگی نفت رهسپار شدند تا قانون منع بکارگیری بازنشستگان هم مانعی نشود برای تغییر مدیران در وزارت نفت.

    به جز معاونان زنگنه، چهره‌های دیگری هم به شرکت‌های زیرمجموعه صندوق رفتند از جمله غلامرضا منوچهری، معاون سابق مهندسی و توسعه شرکت ملی نفت که مدیرعامل شرکت اویک شد.

    علی اکبر شعبانپور، مدیرعامل سابق شرکت نفت وگاز پارس هم راهی شرکت مایع سازی گاز ایران شد که این شرکت هم زیرمجموعه صندوق‌های نفت است. نهادی که سال گذشته مدیریتش به معاون بازنشسته زنگنه یعنی رحمتی رسید.

    صندوق بازنشستگی نفت؛ پاتوق بازنشستگان

    نگاهی به روند جابجایی‌های انجام شده طی دو سال اخیر نشان می‌دهد که وزارت نفت، تنها با بخش کوچکی از بازنشستگان خداحافظی کرده و اغلب آنها را در صندوق بازنشستگی صنعت نفت و شرکتهای تابعه آن مشغول به کار کرده است.

    از سوی دیگر، با وجود این قانون زنگنه برای مدیریت شرکت ملی نفت از یک بازنشسته دیگر به نام مسعود کرباسیان استفاده کرد هرچند که توانست مجوز قانونی بکارگیری وی را دریافت کند اما این انتصاب با انتقادهای بسیاری همراه شد.

    اجرای ناقص این قانون در وزارت نفت و یکی از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی نفت حتی پای یکی از نهادهای نظارتی را نیز به ماجرا باز کرده به طوری این نهاد در نامه‌ای رسمی به زنگنه به او اخطار داده به این وضعیت پایان دهد.

    همچنین سازمان بازرسی کل کشور هم چندی پیش لیستی از بازنشستگانی که در زیر مجموعه صندوق هستند را به وزارت نفت ارسال کرده تا با مدیران بازنشسته خداحافظی کنند که هنوز مشخص نیست وزارت نفت چه برنامه‌ای برای آن دارد.

    موضوع تحریم و لزوم استفاده از مدیران باتجربه در این زمینه هم بهانه‌ای شده تا مدیران بازنشسته همچنان در بدنه مدیریت صنعت نفت حضور داشته باشند.

    گرچه این وزارتخانه با تفاسیر مختلف سعی دارد صندوق‌های بازنشستگی و شرکت‌های زیرمجموعه را از دایره اجرای قانون دور نگه دارد اما بدون تردید این گونه اقدامات با روح قانون بکارگیری بازنشستگان در تضاد است.

     

  • ابقای بازنشستگان نفتی در لباس قانون/صندلی بازی به سبک جدید

    ابقای بازنشستگان نفتی در لباس قانون/صندلی بازی به سبک جدید

    به گزارش خبرنگار مهر، قانون منع بکارگیری بازنشستگان برای نخستین بار در اواخر مجلس نهم مطرح و با تصویب در مجلس راهی شورای نگهبان شد. با اصلاحات شورای نگهبان و رفت و آمد به خانه ملت، در نهایت در مرداد ۹۷ تبدیل به قانون و برای اجرا به دولت ابلاغ شد.

    بر این اساس، مدیران بازنشسته مشمول این قانون باید کنار می‌رفتند که این قانون در وزارت نفت به شکل خاصی انجام شد. مدیران بازنشسته‌ای که با این قانون دیگر نمی‌توانستند در وزارت نفت صاحب سمت باشند، در بخش‌های دیگر صنعت نفت به سمت‌های بهتر دست پیدا کردند چرا که طبق قانون، ۲۶ آبان ۹۷ آخرین روزی بود که بازنشستگان می‌توانستند در سمت‌های خود حضور داشته باشند.

    قانون چه می‌گوید؟

    بر اساس متن کاملی که در مجلس تصویب و به دولت ابلاغ شد، تنها مقامات ارشد یا هم ترازان آن از این قانون مستثنی هستند که در قانون کف این قانون، وزرا در نظر گرفته شده است بنابراین معاونان وزیر و مدیران دیگر در صورت بازنشسته بودن باید کنار بروند.

    در تبصره ۲ این قانون تکلیف برای بازنشستگان روشن شده است. در این تبصره آمده است: دستگاه‌های موضوع این قانون در صورت لزوم می‌توانند از خدمات بازنشستگان متخصص با مدرک تحصیلی کارشناسی و بالاتر به صورت پاره‌وقت و ساعتی استفاده کنند. حداکثر ساعت مجاز برای استفاده از بازنشستگان، یک سوم ساعات اداری کارمندان رسمی است و حق‌الزحمه این افراد متناسب با ساعت کاری آنها حداکثر معادل یک سوم کارمندان رسمی همان شغل تعیین و پرداخت می‌شود.

    همچنین مطابق تبصره یک ماده واحده قانون فوق، مقامات مذکور در ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری (رؤسای سه قوه، معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس شورای اسلامی و اعضا شورای نگهبان، وزرا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و معاونین رئیس جمهور، استانداران و سفراء و معاونین وزرا) و هم ترازان آنها و ایثارگران، فرزندان شهدا و جانبازان هفتاد درصد و بالاتر، نیروهای مسلح، وزارت اطلاعات و دارندگان اجازات خاصه مقام معظم رهبری از شمول این قانون مستثنی هستند.

    بازنشستگان کجا رفتند؟

    به گزارش خبرنگار مهر، با ابلاغ این قانون، آبان ۹۷ تبدیل به ماه خانه تکانی در وزارت نفت شد. علی کاردر، مدیرعامل سابق شرکت ملی نفت کنار رفت و چندی بعد با حکم زنگنه به عنوان عضو هیأت رئیسه صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت منصوب شد.

    حمیدرضا عراقی، مدیرعامل سابق شرکت ملی گاز و دیگر معاون زنگنه هم به یکی از شرکت‌های تابعه صندوق بازنشستگی کوچ کرد و هم اکنون عضو هیأت رئیسه صندوق است.

    حبیب الله بیطرف، دیگر معاون وزیر نفت هم راهی هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس شد. محمد مهدی رحمتی، هم حکم معاونت در این هلدینگ را دریافت کرد تا معاونان زنگنه یک روز هم بیکار نمانند.

    از میان معاونان زنگنه تنها رکن الدین جوادی و رضا نوروززاده سمت خاصی نگرفتند اما سایر معاونان وی، به شرکت‌های زیرمجموعه صندوق بازنشستگی نفت رهسپار شدند تا قانون منع بکارگیری بازنشستگان هم مانعی نشود برای تغییر مدیران در وزارت نفت.

    به جز معاونان زنگنه، چهره‌های دیگری هم به شرکت‌های زیرمجموعه صندوق رفتند از جمله غلامرضا منوچهری، معاون سابق مهندسی و توسعه شرکت ملی نفت که مدیرعامل شرکت اویک شد.

    علی اکبر شعبانپور، مدیرعامل سابق شرکت نفت وگاز پارس هم راهی شرکت مایع سازی گاز ایران شد که این شرکت هم زیرمجموعه صندوق‌های نفت است. نهادی که سال گذشته مدیریتش به معاون بازنشسته زنگنه یعنی رحمتی رسید.

    صندوق بازنشستگی نفت؛ پاتوق بازنشستگان

    نگاهی به روند جابجایی‌های انجام شده طی دو سال اخیر نشان می‌دهد که وزارت نفت، تنها با بخش کوچکی از بازنشستگان خداحافظی کرده و اغلب آنها را در صندوق بازنشستگی صنعت نفت و شرکتهای تابعه آن مشغول به کار کرده است.

    از سوی دیگر، با وجود این قانون زنگنه برای مدیریت شرکت ملی نفت از یک بازنشسته دیگر به نام مسعود کرباسیان استفاده کرد هرچند که توانست مجوز قانونی بکارگیری وی را دریافت کند اما این انتصاب با انتقادهای بسیاری همراه شد.

    اجرای ناقص این قانون در وزارت نفت و یکی از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی نفت حتی پای یک نهادهای نظارتی را نیز به ماجرا باز کرده به طوری این نهاد در نامه‌ای رسمی به زنگنه به او اخطار داده به این وضعیت پایان دهد.

    همچنین سازمان بازرسی کل کشور هم چندی پیش لیستی از بازنشستگانی که در زیر مجموعه صندوق هستند را به وزارت نفت ارسال کرده تا با مدیران بازنشسته خداحافظی کنند که هنوز مشخص نیست وزارت نفت چه برنامه‌ای برای آن دارد.

    موضوع تحریم و لزوم استفاده از مدیران باتجربه در این زمینه هم بهانه‌ای شده تا مدیران بازنشسته همچنان در بدنه مدیریت صنعت نفت حضور داشته باشند.

    گرچه این وزارتخانه با تفاسیر مختلف سعی دارد صندوق‌های بازنشستگی و شرکت‌های زیرمجموعه را از دایره اجرای قانون دور نگه دارد اما بدون تردید این گونه اقدامات با روح قانون بکارگیری بازنشستگان در تضاد است.

     

  • ۴ سند انرژی به کمیسیون انرژی  مجلس ارائه می شود

    ۴ سند انرژی به کمیسیون انرژی مجلس ارائه می شود

    ۴ سند انرژی به کمیسیون انرژی مجلس ارائه می شود

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از صداو سیما، بیژن زنگنه در حاشیه نشست کمیسیون انرژی با مدیران وزارت نفت و در جمع خبرنگاران اظهارداشت: در این جلسه برای همکاری‌های مؤثر در بخش انرژی پایه گذاری مناسبی انجام و مقرر شد در بخش‌هایی با تنظیم سند و در بخش‌هایی با حمایت سیاسی همکاری بین وزارت نفت و کمیسیون انرژی گسترش یابد.

    وی افزود: یکی از مهم‌ترین زمینه‌هایی که کمیسیون انرژی به طور جدی بر آن تاکید دارد بهینه سازی مصرف انرژی در سوخت‌های مایع و گاز است و در همین راستا مقرر شد چهار سند از طرف دولت به کمیسیون تقدیم شود و هر کمیسیون شکل نهایی اسناد را مشخص کند.

    وزیر نفت خاطر نشان کرد: یکی از این اسناد مصرف سوخت و حمل و نقل تا افق سال ۱۴۲۰ است که از اسناد بین بخشی است و در این سند بهینه سازی خودروها، اصلاح ساختار حمل و نقل درون شهری و برون شهری و نوع خودروهایی که ساخته می‌شود دیده شده است.

    زنگنه ادامه داد: اسناد دیگر عرضه و تقاضای گاز، تولید نفت و پتروشیمی تا افق ۱۴۲۰ است.

    وی خاطر نشان کرد: تمام این‌ها ریل گذاری برای آینده است و ممکن است در یک سال پیش رو همه این اسناد مصوب نشود، اما تجارب دولت با نمایندگان مجلس هم راستا می‌شود و مسیر آینده کشور در حوزه انرژی ریل گذاری می‌شود.

    وزیر نفت با اشاره به اینکه حقوق کارکنان نفت و مشکلاتشان برای اولین بار در مجلس مورد مطالبه نمایندگان قرار گرفت اظهار داشت: در کمیسیون انرژی از دولت خواسته شد تا به موارد معیشتی کارکنان صنعت نفت رسیدگی بیشتری شود.

    زنگنه گفت: همچنین در این جلسه کمک دولت به مناطق نفت خیز مورد بحث قرار گرفت و مقرر شد دولت کارهایی را انجام دهد و البته در این زمینه منابع دولت کافی نیست و باید فکر جدیدی شود.
    وی خاطر نشان کرد: مورد دیگر که در کمیسیون مورد بحث قرار گرفت کمک به صنایع پایین دستی و کمک برای تأمین منابع در خصوص سرمایه گذاری‌های حوزه نفتی بود.

    وزیر نفت افزود: نفت بخش پیشران اقتصاد کشور است که اگر توسعه یابد بخش‌های مختلف صنعتی هم فعال می‌شود به همین دلیل سرمایه گذاری در این حوزه بسیار حائز اهمیت است.

     

  • عقب ماندگی پیمانکاران ۶ بسته قرارداد مخازن نفتی

    عقب ماندگی پیمانکاران ۶ بسته قرارداد مخازن نفتی

    به گزارش خبرنگار مهر، ۲۱ تیرماه سال جاری، بیژن زنگنه، وزیر نفت در مراسم امضای قرارداد طرح توسعه و بهره برداری میدان نفتی مشترک یاران گفت: اگرچه امروز به دلیل تحریم‌ها تولید نفت ایران کم است، اما ایجاد ظرفیت تولید امری راهبردی است تا صنعت نفت کشور بتواند در هر زمانی که نیاز است، سهم خود را احیا کند؛ ما تسلیم نمی‌شویم.

    شاید در ظاهر چنین اظهاراتی صحیح باشد، اما نکته آنجا است که وزیر نفت در حالی به ظرفیت سازی در بخش تولید نفت کشور اشاره می‌کند که تنها برای تبدیل تفاهمنامه بهره‌برداری و توسعه میدان نفتی مشترک یاران ۴ سال زمان تلف شد. ۴ سالی که حتی از پشت عینک وزارت نفتی‌ها، بخشی از آن پیش از خروج آمریکا از برجام بود. طرحی که می‌توانست ۴ سال پیش اقدامات مربوط به آن کلید بخورد و ظرفیت سازی ها انجام شود.

    یکی دیگر از طرح‌های افزایش ظرفیت تولید نفت کشور نیز، طرح توسعه ۲۸ مخزن است که البته جز برنامه‌های شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب با اولویت برنامه‌های شرکت ملی نفت ایران به شمار می‌رود. نگهداشت و افزایش تولید به عنوان بزرگترین طرح توسعه‌ای بعد از انقلاب مناطق نفت خیز جنوب است که در پهنه ۵ استان جنوب غرب کشور در دست اجراست و وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران نیز اولویت ویژه ای برای آن قرار داده‌اند. هدف نخست این طرح افزایش ۳۴۱ هزار بشکه‌ای تولید نفت است که با توسعه ۲۸ مخزن با استفاده از توان پیمانکاران داخلی انجام می‌شود. حمایت از ساخت داخل با الزام پیمانکاران به استفاده از تجهیزات داخلی و توسعه عمران و آبادانی مناطق پیرامونی با اختصاص ۴ درصد از اعتبار طرح به مسئولیت‌های اجتماعی از دیگر اهداف این طرح است. اجرای این طرح سال ۹۶ انجام شد و وزیر نفت اعلام کرد که طی ۲ سال تمامی این ۲۷ بسته قراردادی به ثمر می‌رسد. این طرح در سال ۹۶ مصوبه هیأت مدیره شرکت ملی نفت ایران و در سال ۹۷ نیز مصوبه شورای اقتصاد را دریافت کرد.

    اجرای طرح در سال ۹۸ کلید خورد

    در گام نخست این طرح ۶ بسته قراردادی با پیمانکاران واجد صلاحیت منعقد و در سال ۱۳۹۸ به مرحله اجرا در آمد. ارزش تقریبی این شش بسته قراردادی ۴,۴۰۰ میلیارد تومان است که شامل طرح توسعه مخزن‌های منصوری آسماری، رامشیر، گچساران خامی، لالی آسماری، کبود، نرگسی هستند. در بخش اجرایی این شش بسته، ۴۵ حلقه چاه حفاری، ۱۷ حلقه چاه تعمیر و ۷ پروژه سطح الارضی عملیاتی هدف گذاری شده است.

    بررسی‌ها نشان می‌دهد در ادامه فعالیت اجرایی طرح ۲۸ مخزن شاهد پیشرفت ۶ بسته نخست قراردادی شامل نرگسی به میزان ۳۳.۴ درصد، لالی آسماری ۱۹.۳ درصد، کبود ۱۶ درصد، منصوری ۱۵.۳ درصد، گچساران خامی ۱۱.۵ درصد و رامشیر ۹.۳ درصد بوده‌ایم.

    نکته مهم این است که وزیر نفت اعلام کرده بود که این ۲۷ بسته قراردادی را طی ۲ سال به سرانجام می‌رسد، اما نه تنها طی این مدت این ۲۷ بسته اجرا و تکمیل نشد بلکه پیمانکاران ۶ بسته‌ای هم که به قرارداد منجر شد از اجرا عقب هستند.

    به طور مثال بر اساس اطلاعات به دست آمده شرکت اویک که پیمانکار مخزن منصوری و رامشیر است در مخزن رامشیر ۸۶ درصد و در منصوری ۷۷ درصد از اجرا عقب است. شرکت دانا انرژی نیز به عنوان پیمانکار مخزن نرگسی، ۵۰ درصد، پتروگوهر در مخزن لالی ۷۰، شرکت ملی حفاری در مخزن گچساران ۸۴ درصد و شرکت پدکس در مخزن کبود ۷۸ درصد از اجرای پروژه عقب هستند.

    به این ترتیب نه تنها گفته‌های وزیر نفت عملی نشد بلکه از وعده ۲۷ بسته قراردادی طی بیش از ۲ سال تنها ۶ بسته به قرارداد رسیدند که همگی پیمانکاران از انجام پروژه عقب هستند.

     

  • همه میادین تا پایان دولت دوازدهم سامان می‌گیرد

    همه میادین تا پایان دولت دوازدهم سامان می‌گیرد

    همه میادین تا پایان دولت دوازدهم سامان می‌گیرد

    به گزارش خبرنگار مهر، بیژن نامدار زنگنه امروز در مراسم امضای بهره برداری و طرح توسعه میدان نفتی یاران با بیان اینکه شرایط سختی به لحاظ کرونا و تحریم‌ها در حال حاضر حاکم است، گفت: نهایت تلاش خود را می‌کنیم تا از فشار به مردم در بخش نفت کاسته شود. در همین راستا حداکثر توان خود را به کار گرفته‌ایم تا محصولات بهداشتی را که مورد استفاده مردم است، در حالت حداکثری تولید کنیم.

    وی افزود: محصولاتی که پایه واساس آن مربوط به صنعت پتروشیمی است، شامل شوینده‌ها، مواد ضدعفونی و مواد اولیه برخی پوشش‌ها و لوازم ایمنی درمانی است.

    وزیر نفت با اعلام اینکه در شرایط کنونی ایجاد اشتغال برای مردم نیز از اهمیت بالایی برخوردار است، اظهارداشت: با وجود اینکه در شرایط سخت قرار داریم که کمبود منابع وجود دارد اما ظرفیت تولید خود را تا حداکثر ممکن بالا می بریم تا هر وقت لازم شد با توان تولیدی بالا به بازار برگشته و سهم خود را از بازار نفت بگیریم.

    به گفته این مقام مسئول، ایران تسلیم نمی‌شود و با قدرت به توانمندسازی صنعت نفت خود ادامه خواهد داد که امضای قرارداد بهره برداری و توسعه میدان مشترک نفتی یاران از نمونه‌های چنین تصمیمی است.

    زنگنه با اعلام اینکه در میدان گازی مشترک پارس جنوبی با حداکثر توان در حال تولید هستیم و از ۲۷ فاز برداشت انجام می‌دهیم، توضیح داد: بهره برداری از دو پالایشگاه مربوط به پارس جنوبی به دلیل تحریم‌ها به کندی انجام شد اما با حداکثر توان به تولید می‌پردازیم.

    این عضو کابینه دولت دوازدهم با تأکید بر اینکه هیچ قرارداد IPC را بدون حضور شرکت ایرانی منعقد نمی‌کنیم، ادامه داد: میدان گازی بلال که اثبات شده است یال شرقی پارس جنوبی است و همچنین میدان گازی فرزاد بی به زودی تعیین تکلیف و قرارداد آن نهایی می‌شود. این در حالی است که قرارداد میدان پایدار غرب و آبان نیز نافذ شده است.

    زنگنه تصریح کرد: به جرأت می‌توان گفت تمامی قراردادهای میادین نفتی و گازی کشور تا پایان فعالیت این دولت تعیین تکلیف شده و سروسامان می‌گیرد.

    وی با بیان اینکه مدل قراردادیIPC همان شکل تکامل یافته بیع متقابل است، گفت: چون این شکل قرارداد جدید بود مخالف‌هایی داشت. به طور کلی هر چه جدید باشد، مخالفانی دارد، در حالی که این قراردادهای IPC جدید نبود و تنها نوع تکامل یافته فرم بیع متقابل بود که در آن پاداش به بهره بردار بر اساس افزایش تولید داده می‌شد.

    وزیر نفت ادامه داد: در این قراردادی که امروز امضا می‌شود نیز ۲.۵ دلار برای هر بشکه برای افزایش برداشت به عنوان پاداش در نظر گرفته شده است. این قرارداد ۱۰ ساله است که می‌تواند بیشتر نیز باشد.

    به گفته این مقام مسئول نمی‌شود مسائل امروز نفت را با مدل صد سال قبل مدیریت کرد. در شرایط کنونی به شرکت‌های دانش بنیان نیاز داریم. چنانچه در بخش بازرگانی نفت نیز شرکت‌های هر چند کوچک ایرانی فعال شده‌اند که در بخش‌های مختلف به ما کمک می‌کنند. این در حالی است که همچنان زیر بغل آنها را گرفته‌ایم اما در صورت رفع تحریم‌ها، می‌توانند نقش مؤثری در بخش بازرگانی نفت ایفا کنند.

     

  • بیژن  زنگنه از سال ۸۵ بازنشسته است

    بیژن زنگنه از سال ۸۵ بازنشسته است

    بیژن زنگنه از سال ۸۵ بازنشسته است

     

    به گزارش خبرگزاری مهر در پی انتشار خبری با عنوان ابعاد جدید از فساد در واگذاری هپکو / ردپای زنگنه در هپکو به نقل از روح الله ایزدخواه، نماینده مجلس شورای اسلامی، روابط عمومی وزارت نفت، توضیحاتی ارسال کرد که متن کامل آن به این شرح است:

    در پی اظهارات آقای روح الله ایزدخواه، نماینده حوزه انتخابیه تهران در مجلس شورای اسلامی در خصوص ابعاد جدیدی از واگذاری شرکت هپکو که در واقع تکرار مطالب سراسر کذبی است که پیش از این توسط آقای علی اکبر کریمی، نماینده اراک در دوره دهم مجلس نیز مطرح شده بود و در همان زمان نیز وزارت نفت به تمامی مدعیات پاسخ گفته و از ایشان به دلیل افترا، نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی، مخدوش کردن چهره مسئولان نظام جمهوری اسلامی و خدشه دار کردن وجهه اجتماعی و سیاسی آقای زنگنه و سوابق اجرایی و خدمتی ایشان، نزد مراجع قضائی شکایتی تنظیم و علاوه بر آن شکوائیه‌ای نیز با همین مضمون تسلیم هیأت محترم نظارت بر رفتار نمایندگان مجلس شورای اسلامی کرده بود، روابط عمومی وزارت نفت لازم می‌داند جهت یادآوری و اطلاع آقای روح الله ایزدخواه، نماینده جدیدالورود مجلس شورای اسلامی نکاتی را مجدداً مطرح کند:

    ۱- عضویت آقای زنگنه در هیئت مدیره هپکو (در زمانی که ایشان هیچ سمت دولتی نداشته و بازنشسته بوده‌اند)، نکته پنهان و محرمانه‌ای نیست و ابعاد جدیدی ندارد. آقای زنگنه پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۵ و در اوایل سال ۱۳۸۶، عضویت در هیئت مدیره این شرکت را می‌پذیرند. به طور طبیعی این اقدام برخلاف آنچه آقای ایزدخواه سعی در وانمود کردن آن دارند، اقدامی خلاف قانون نبوده و نیست.

    ۲- آقای ایزدخواه، در اظهارات خود مدعی شده‌اند که آقای زنگنه در طول یکسال عضویت ریاست هیئت مدیره هپکو فقط یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان پاداش دریافت کرده‌اند که این ادعا کذب محض بوده و قویاً تکذیب می‌شود. اساساً آقای زنگنه در طول مدت حضور در شرکت هپکو هیچ نوع قراردادی با این شرکت امضا نکرده و ریالی هم از هپکو دریافت نکرده‌اند. آقای زنگنه در قراردادی که با مالک سهام اصلی هپکو داشته است ماهانه مبلغ ۱۰ میلیون تومان از ایشان و نه از شرکت هپکو بابت خدمات خود دریافت کرده‌اند که البته حاصل جمع این دریافتی هم به ۱۰ درصد رقم مورد ادعای آقای ایزدخواه نمی‌رسد.

    ۳- تردیدی نیست که تکرار چندباره یک ادعای دروغ منجر به حقیقت نمی‌شود و هیچگاه به نتیجه‌ای جز کذب نمی‌رسد، اما خوب است جناب آقای ایزدخواه، که در جوانی ردای نمایندگی بر تن کرده‌اند و ان‌شاءالله جزو رویش‌های کارگزاران نظام اسلامی خواهند بود، تقوا را پیشه کرده و از تکرار مدعیات بدون سند بپرهیزند زیرا این کار جز ایجاد اختلال در انجام وظایف قانونی وزیر و وزارت نفت و مخدوش کردن اعتماد مردم به مسئولان در شرایطی که وزارت نفت در خط مقدم جنگ اقتصادی با دشمن بی رحم خارجی قرار دارد، اثر دیگری ندارد.

     

  • ابعاد جدید از فساد در واگذاری هپکو

    ابعاد جدید از فساد در واگذاری هپکو

    ابعاد جدید از فساد در واگذاری هپکو

    به گزارش خبرنگار مهر روح الله ایزدخواه عصر امروز در جلسه بررسی ابعاد خصوصی سازی، گفت: از بین تمام خصوصی سازی ها، تنها ۲۳ درصد به بخش واقعی رسیده است بنابراین اگر اهداف کلی سیاست را شاخص بگذاریم بند به بند آن در خصوصی سازی ها نقض شده است.

    وی با بیان تناقض‌های عمل و سیاست‌های کلی نظام، اظهار داشت: یکی از اهداف اصل ۴۴، شتاب بخشیدن به اقتصاد بود که شاهد هستیم انجام نشد، هدف دیگر گسترش مالکیت به مردم بود اما شاهد هستیم برخی از واگذاری‌ها به دونفر سپرده شد.

    روح اله ایزدخواه عنوان کرد: اگر نگاه مشکل ریشه‌ای را نداشته باشیم و صرفاً بخواهیم ترمیمی به موضوع نگاه کنیم موفق نخواهیم بود و به دلیل اینکه سال آخر دولت است و دولت نیز برای واگذاری عجله دارد اتفاق‌های بدتری هم خواهد افتاد.

    این نماینده مجلس گفت: بنابراین باید ترمزی در این‌مسیر گرفته شود. جایی شنیدم که رهبری فرمودند مقصود ما از خصوصی سازی مردمی سازی بود اما متأسفانه شاهد این هستیم که همان مقدار توسعه اجتماعی در زمان دولتی بودن نیز برقرار نشده است.

    وی ادامه داد: افزایش کارایی هدف دیگر آن بود که شاهد هستیم در هپکو از تولید حدود ۲۰۰۰ دستگاه، به ۳۰ دستگاه رسیده است! هدف دیگر سیاست گذار، افزایش تعاونی‌ها در اقتصاد ملی بوده است که در اجرا تقریباً هیچ است البته در تأسیس کارهایی شد اما در عمل پیش نرفت و تعاونی قطعاً از سوی مجری مدنظر نبوده است. کاستن از بار مالی دولت هم جزو رسالت‌های اصل ۴۴ دولت بود اما در حال حاضر باید از جیب دولت پول کارگرها را بدهیم بنابراین روندی که تا امروز رفتیم قطعاً غلط بوده است.

    روند واگذاری هپکو به چه صورت بود؟

    روح الله ایزدخواه گفت: اگر شما بخواهید یک نانوایی را به کسی بدهید از او تست می‌گیرید که آیا فرضا خمیرزدن بلد است یا خیر اما توضیح خواهم داد که شرکت هپکو چگونه واگذار شده است.

    وی ادامه داد: هپکو، شرکت سرآمدی بوده که از سال ۵۰ که تأسیس شد و در حوزه مهندسی جنگ نیز ماشین الات سنگین جنگ مانند نی‌کوب که در مرداب و… قابلیت عملکرد داشت را ساخت و تا مرز خودکفایی کامل در ماشین سازی سنگین یعنی موتور سازی پیشرفته بود اما از اواخر سال ۸۵ واگذار می‌شود و یک بلوک سهام ۶۰ درصدی را به علی اصغر عطاریان می‌دهند ایشان یک سال قبل از تملک هپکو، شرکتی صوری و کاغذی به عنوان واگن سازی کوثر میزند که این شرکت هیچ عملکردی نداشته است.

    روح اله ایزخواه گفت: این فرد از بدهکان بانکی بوده است با این حال ۲۰ میلیارد تومان تسهیلات می‌گیرد که بتواند در مزایده شرکت کند. سوالی که مطرح می‌شود اینجاست که اگر واقعاً این فرد توانمند است و قرار نیست از دولت ارتزاق کند چرا وام می‌گیرد؟

    وی ادامه داد: هپکو ۳۰۰ میلیارد تومن ارزش گذاری شد در حالی که ارزش املاک هپکو بدون ماشین آلات و ارزش برند که ۱۱۰ هکتار ملک است، در سال ۹۷، ۲,۲۰۰ میلیارد تومان بوده است. برای پرداخت نیز قرار بوده است ۷۵ میلیارد را ۵ ساله اقساطی بدهد اما یک قسط می‌دهد و مابقی قسط‌ها را نمی‌دهد. اتفاق دیگر این است که ایشان بیش از ۱۰ شرکت اقماری ذیل هپکو برای تسهیلات گیری ایجاد می‌کند دلیل آن هم این بوده که هپکو سقف تسهیلاتش پر بود و نمی‌توانست تسهیلات بگیرد.

    این نماینده مجلس گفت: این فرد ماشین آلات هپکو را به این شرکت‌های اقماری واگذارمی‌کند و نهایتاً بدهی هپکو را به هزار میلیارد تومان می‌رساند اما تولید چقدر است؟ تولید، از ۲۱۴۵ دستگاه طی ده سال به ۳۰ دستگاه در سال می‌رسد!

    وی ادامه داد: ایشان در سال اول واگذاری آقای زنگنه را رئیس هیئت مدیره می‌گذارد که یک میلیارد و چهارصد میلیون فقط پاداش ایشان در یک سال است و آقای حجتی به همراه ۲۰ تن از معاونین سابق وزارت جهاد کشاورزی را این در شرکت به عنوان اعضا هیئت مدیره شرکت‌های اقماری منصوب می‌کند.

    هپکو اگر قرار بود به دولت بازگردد باید به ایدرو بازمی‌گشت

    ایزدخواه درباره هپکو گفت: در نهایت بعد از ورود سازمان بازرسی در ۱۰ مرداد ۹۷، اعلام می‌شود که باید این حکم ابطال شود امروز نیز سند به اسم ایشان است اما اسماً به ایمیدرو واگذار شده است اینجا حتی جای این سوال است که چرا این شرکت به ایمیدرو واگذار شد در حالی باید به ایدرو باز می‌گشت.

    این نماینده مجلس گفت: در سال ۸۵، حدود ۲۵ میلیارد تومان سود عملیاتی شرکت بوده است و حتی به لحاظ صادراتی هم در خاورمیانه عملکرد خوبی داشته و عراقی‌ها تقاضای ایجاد خط تولید در این کشور را کرده بودند. بنابراین مشاهده می‌کنیم که یک شرکت موفق را به بدترین شکل ممکن خصوصی می‌کنیم، کجای این اسمش خصوی سازی است؟!

    وی ادامه داد: ما شاهد این هستیم که مزیت بارز ما در صنعت ماشین سازی از بین می‌رود اما نیاز کشور به ۳۰۰۰ ماشین سنگین است از واردات تأمین می‌شود. مالک شرکت که غارت کرده است ۴۰ درصدی هم که در بورس سهام دار هپکو هستند، در حال سوداگری اند.

    ایزدخواه افزود: نکته قابل توجه اینجاست که بعد از اینکه شرکت از مالک‌گرفته شده ایمیدرو مدیرعاملی را می‌گذارد که به دلیل فرار مالیاتی و بدهی بانکی حق امکان امضا ندارد!

    چرا خصوصی سازی مهم است

    ایزدخواه با اشاره به دلایل لزوم حرکت به سمت خصوصی سازی، مطرح کرد: آن چیزی که درباره شروع خصوصی سازی می‌شود از آن دفاع کرد، بحث انحصارات دولتی و اینکه دولت در بسیاری از لایه‌ها بازیگر اصلی است و امکان بازیگری به بخش خصوصی که منبع عقلانیت است را نمی‌دهد، است.

    وی افزود: بحث دیگر نیز توسعه زیرساختی است. دولت نیاز زیادی به زیر ساخت دارد اما با بودجه نفتی نمی‌تواند از پس عقب ماندگی زیرساختی خود بر بیاید بنابراین نیاز به بخش خصوصی دارد که بیاید و این شکاف را پر کند بنابراین از این‌منظر، خصوصی سازی قابل دفاع بوده است اما باید به راه رفته نگاه کرد.

    ایزدخواه درباره علت بیراهه رفتن خصوصی سازی گفت: اعتقاد دارم بنابر نگاه تکنوکرات‌ها و سرمایه‌دار های سوداگرانه دچار این معضل شده ایم.

    در خصوصی سازی با صنعت مواجه هستیم نه یک شرکت

    وی در زمینه انواع سرمایه داری گفت: سرمایه داری می‌تواند صنعتی باشد که باید به تکمیل صنعت بپردازد اما حتی به آن نیز عمل نشد. هپکو یک صنعت نیست بلکه صنعت، ماشین سازی است باید زنجیره پسین و پیشین آن‌را دید اما دولت این را کاملاً رها کرده است.

    این نماینده مجلس گفت: دولت دقیقاً همان سیاست صنعتی بر ماشین سازی که در گذشته داشت را نیز بعد از خصوصی سازی رها کرد در حالی که سیاست کلی اعلام می‌کند دولت مالکیت را باید اعطا کند اما حاکمیت قابل واگذاری نیست متأسفانه دولت از خصوصی سازی، فروش اموال دولت، کسب درآمد برای دولت به منظور کسری بودجه را می‌خواهد و در عمل رها سازی اتفاق افتاده است.

    ایزدخواه درباره دو نمونه واگذاری ناموفق، گفت: هپکو، اولین ماشین سازی در خاورمیانه بوده و حتی به موتور سازی نیز رسیده بود یا هفت تپه بهترین نقطه کشاورزی ایران بوده و نقطه‌ای است که هر مترش طلاست و این افتضاحات در این شکرت ها رخ داده است.

     

  • امنیت صادرات نفت ایران دوچندان می‌شود

    امنیت صادرات نفت ایران دوچندان می‌شود

    به گزارش خبرگزاری مهر، بیژن زنگنه در پیامی در فضای توئیتر درباره امکان صدور نفت خام ایران در بیرون از تنگه هرمز از طریق احداث پایانه صادرات نفت در جاسک، نوشت: با امکان صدور نفت خام در بیرون تنگه هرمز از طریق احداث پایانه صادرات نفت در جاسک و خط لوله ۱۰۰۰ کیلومتری به آن تا پایان امسال، با همت کارکنان صنعت نفت امنیت صدور نفت ایران نسبت به دیگر صادرکنندگان خاورمیانه و همسایگان دوچندان می‌شود.

    امنیت صادرات نفت ایران دوچندان می‌شود
    امنیت صادرات نفت ایران دوچندان می‌شود

     

  • علت تحریم ناخداهای ایرانی/ بنزین خیراتی به ونزوئلا ندادیم

    علت تحریم ناخداهای ایرانی/ بنزین خیراتی به ونزوئلا ندادیم

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از صدا و سیما، بیژن نامدار زنگنه در واکنش به اقدام آمریکا در تحریم ۵ ناخدای نفتکش‌های اعزامی ایران به ونزوئلا، اظهار داشت: این اقدام مقامات کاخ سفید برای ما غیرمنتظره نبود بعد از اینکه ناخداهای نفتکش‌های ایرانی حاضر نشدند از آمریکایی‌ها پول دریافت کنند و تهدید آن‌ها هم نتیجه نداد آمریکایی‌ها مجبور شدند آن‌ها را تحریم کنند.

    وزیر نفت در پاسخ به سوالی درباره برنامه بعدی این وزارتخانه برای صادرات بنزین به ونزوئلا، گفت: ما با ونزوئلا یک همکاری تجاری داریم و باید ببینیم مذاکراتمان چگونه پیش می‌رود.

    زنگنه اضافه کرد: برخی اینگونه عنوان کردند که ما بنزین خیراتی به ونزوئلا دادیم در حالی که ما بنزین را به قیمت روز به آن‌ها فروختیم و برای دریافت پول هم ضمانت کافی داشتیم.

    وزیر نفت گفت: اکنون بخشی از پول حاصل از صادرات بنزین به ونزوئلا را دریافت کردیم و این پول به داخل کشور منتقل شده است.

     

  • علت تحریم ناخداهای ایرانی

    علت تحریم ناخداهای ایرانی

    علت تحریم ناخداهای ایرانی

    به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از صدا و سیما، بیژن نامدار زنگنه در واکنش به اقدام آمریکا در تحریم ۵ ناخدای نفتکش‌های اعزامی ایران به ونزوئلا، اظهار داشت: این اقدام مقامات کاخ سفید برای ما غیرمنتظره نبود بعد از اینکه ناخداهای نفتکش‌های ایرانی حاضر نشدند از آمریکایی‌ها پول دریافت کنند و تهدید آن‌ها هم نتیجه نداد آمریکایی‌ها مجبور شدند آن‌ها را تحریم کنند.

    وزیر نفت در پاسخ به سوالی درباره برنامه بعدی این وزارتخانه برای صادرات بنزین به ونزوئلا، گفت: ما با ونزوئلا یک همکاری تجاری داریم و باید ببینیم مذاکراتمان چگونه پیش می‌رود.

    زنگنه اضافه کرد: برخی اینگونه عنوان کردند که ما بنزین خیراتی به ونزوئلا دادیم در حالی که ما بنزین را به قیمت روز به آن‌ها فروختیم و برای دریافت پول هم ضمانت کافی داشتیم.

    وزیر نفت گفت: اکنون بخشی از پول حاصل از صادرات بنزین به ونزوئلا را دریافت کردیم و این پول به داخل کشور منتقل شده است.