برچسب: بحران اقتصادی

  • نمی‌توان دولت را تنها مقصر و مسبب گرفتاری مردم دانست / عدم تصویب FATF  تا حد زیادی دست تروییکای اروپایی را در حفظ برجام بست

    نمی‌توان دولت را تنها مقصر و مسبب گرفتاری مردم دانست / عدم تصویب FATF  تا حد زیادی دست تروییکای اروپایی را در حفظ برجام بست

     

    نمی‌توان دولت را تنها مقصر و مسبب گرفتاری مردم دانست / عدم تصویب FATF  تا حد زیادی دست تروییکای اروپایی را در حفظ برجام بست

     

    اعتمادآنلاین| سعید شمس- اقتصاد ایران در شرایطی روزهای کرونایی را سپری می‌کند که پیش از شیوع این ویروس هم حالتی بغرنج و غیرقابل قبول را تجربه می‌کرد. این شرایط ۲ سئوال را در ذهن می‌پروراند: دلایل کور شدن گره‌های اقتصادی چه مواردی هستند و توجه به کدام الزام‌ها می‌تواند اقتصاد ایران را از بن‌بست خارج کند؟

    محمود جام‌ساز، کارشناس مسائل اقتصادی، در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین در این‌باره اظهار داشت: اقتصاد ایران فضایی پر از گره و شلختگی را تجربه می‌کند اما نمی‌توان نهاد دولت را تنها مقصر و مسبب گرفتاری مردم دانست. در واقع در مجموعه بی‌نظم اقتصاد ایران، دولت‌های پنهان متعددی وجود دارند. به همین دلیل سیاست‌گذارِ‌ دولتی تحت تاثیر فعالیت‌هایی خارج از اختیار دولت است. اگر کمی هم از منطق و عقلانیت در تصمیم‌ها باشد به دلیل بروکراسی فشل و فساد گسترده منحرف شده و به سرانجام مطلوبی نمی‌رسد.

    استاد اقتصاد دانشگاه در ادامه سخنانش گفت: به همین دلیل سیاست‌های اقتصاد کلان کشور که بر کلیه شاخص‌های کلان اقتصادی اثرگذار است،‌ تحت تاثیر عوامل داخلی و خارجی به صورت ناکارآمدی جلوه می‌کند و در مرحله اجرا هم موفقیتی حاصل نمی‌شود.

    جام‌ساز اظهار داشت: البته دولت تنها عامل از هم پاشیدگی و نابسامانی اقتصادی نیست. اصل ۴۴ قانون اساسی شکل حاکمیت دولت در اقتصاد کشور را مصوب کرده است. ‌در این اصل گرچه از بخش‌های تعاونی و خصوصی هم نام‌برده شده، اما بخش عمده اقتصاد کشور در اختیار دولت است. به طوری که کمتر حوزه‌ای از فعالیت‌های اقتصادی را می‌توان یافت که دولت در آن ورود نکرده باشد. اما نکته مهمی که در این حقیقت نهفته است، نقش و سهم بنیادها و نهادهای فرادولتی در اقتصاد کشور است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت. زیرا مالکیت، مدیریت و همچنین تصدی‌گری و سیاست‌گذاری‌های بخش عظیمی از اقتصاد کلان کشور توسط این نهادها صورت می‌گیرد. لذا سیاست‌گذاری‌های دولت نیز متاثر از تصمیم‌ها، اقدامات و پروژه‌های آنان است و بالطبع دولت نظارتی هم بر آنان ندارد.

    او همچنین تصریح کرد: این شرایط ما را به این نتیجه می‌رساند که عوامل بسیار زیادی اعم از اجرایی و نظامی در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی در پی افزون‌سازی منافع‌ خویش هستند. در چنین حالتی در اداره امور اقتصادی کشور صدای واحدی شنیده نخواهد شد و هر کسی اسب خود را می‌راند.

    جام‌ساز در ادامه افزود: اقتصاد رانتی و نفتی ایران بر پایه یک نظمِ اقتصادی و در یک منظومه اقتصادی که متکی بر رقابت، آزادسازی اقتصادی و تقویت بخش خصوصی است،‌ شکل نگرفته. اگر چنین شرایطی وجود داشت اقتصاد ایران می‌توانست بر پایه بازار رقابتی با محوریت بخش خصوصی واقعی، افزایش رشد اقتصادی و اشتغال و رفاه را برای مردم به ارمغان بیاورد.

    این چهره اقتصادی تاکید کرد: مثلا در تحریم‌‌هایی که در دولت احمدی‌نژاد به ایران تحمیل شد‌،‌ اقتصاد ایران به نوعی فلج اقتصادی-سیاسی دچار شد. اما توافق‌نامه برجام تحدیدها را ملغی کرد که البته از این فرصت هم برای به‌سامان رساندن اقتصاد کشور استفاده نشد.

    جام‌ساز عنوان کرد: در حالی که برجام ابتر شده و ترامپ دایره تحریم‌ها را به‌تدریج تنگ‌تر می‌کند،‌ چه باید کرد؟ برنامه دولت و حاکمیت برای کاهش فقر و تورم و مبارزه تنزل فاحش ارزش پول در شرایط مبارزه با کرونا  چیست؟ این در حالی است که در بهترین پیش‌بینی‌ها، برنامه‌های دولت در راستای کسر بودجه – در صورت تحقق – تنها نیمی از این کسری را پوشش می‌دهد.

    وی افزود:‌ هیچ برنامه‌ای برای کاهش این چالش عظیم ارائه نشده و به همین دلیل عامه مردم در بیم و نگرانی از آینده به‌سر می‌برند. همچنین صدای واحدی از  تصمیم‌گیران به‌گوش نمی‌رسد و دستگاه سیاست‌گذاری کشور وارد برزخ تصمیم‌گیری شده است. این در حالی است که عقلانیت حکم می‌کند برای نجات کشور و مردم درآمدهای اندک را به نحوی تخصیص دهیم که توزیع عادلانه کمی از‌ آلامِ مردم بکاهد.

    وی توضیح داد: در این بین عدم تصویب FATF  که ما را در لیست سیاه گروه اقدام مشترک قرار داده است،‌ تا حد زیادی دست تروییکای اروپایی را در حفظ برجام بست. اتفاقا این همان چیزی بود که صاحبان ثروت و رانت‌خواران را مسرور می‌کند، زیرا در محیطی که تراکنش‌های مالی شفاف نباشند مسیر برای چپاول و مال‌اندوزی هموارتر است.

    محمود جام‌ساز گفت‌: در پایان لازم تاکید می‌کنم وضعیتی کاملا بحرانی را تجربه می‌کنیم و مردم فقر را با تمام وجود حس می‌کنند که چنین حالتی واقعا باعث تاسف است.

    چکیده گفت‌وگو با محمود جام‌ساز

    -در مجموعه بی‌نظم اقتصاد ایران، دولت‌های پنهان متعددی وجود دارند

    -سیاست‌گذارِ‌ دولتی تحت تاثیر فعالیت‌هایی خارج از اختیار دولت است

    -باید در داخل کشور صدایی واحد داشته باشیم

    -درآمدهای اندک را به نحوی تخصیص دهیم که توزیع عادلانه کمی از‌ آلامِ مردم بکاهد

    -مردم فقر با تمام وجود حس می‌کنند

  • بهترین پشتوانه‌ برای پول ملی همان اعتبار است نه طلا!

    بهترین پشتوانه‌ برای پول ملی همان اعتبار است نه طلا!

    بهترین پشتوانه‌ برای پول ملی همان اعتبار است نه طلا!

     

    اعتمادآنلاین| سمیعی رئیس اسبق کانون صرافان ایران با اشاره به اینکه طلا نمی‌تواند پشتوانه محکمی برای یک کشور باشد, اظهار کرد: قبل از دهه ۱۹۳۰ که بحران اقتصادی عظیم در دنیا اتفاق بیفتد، پشتوانه بیشتر پول های معتبر, طلا و گاهی جواهر بود  ولی بعدها ملاک پشتوانه پول های ملی ،درآمدهای سرانه  کشورها محسوب شد

    سمیعی گفت: برای مثال بعد از جنگ دوم جهانی که آلمان کاملا ورشکسته و بدهکار بود، برای چاپ اسکناس جدید هیچ طلا یا جواهری نداشت، سران وقت آن کشور تصمیم گرفتند اتوبانی را که از وسط کشور می‌گذشت را به عنوان پشتوانه پول جدید تعیین کنند، و همین کار را هم کردند.

    وی ادامه داد: در حال حاضر برخی کشورها هنوز طلا را پشتوانه ارزش پول ملی می دانند، ولی بهترین پشتوانه  برای پول ملی همان اعتبار است.

    رئیس اسبق کانون صرافان ایران گفت:در حال حاضر آمریکا خیلی بیشتر از  مقدار معادل طلایی که باید پشتوانه ارزش دلار باشد، اسکناس چاپ  و در بازارهای دنیا عرضه کرده است و معادل آن پول یا کالا می گیرد و همه هم آن را می پذیرند؛ وقتی می‌گوییم باید پشتوانه پول طلا باشد مثل این است که بگوییم کسی که چک صادر می کند معادل آن در بانک پول داشته باشد.

    سمیعی بیان کرد: اگر فردی ۱۰۰ میلیون تومان در بانک داشته باشد و حق صدور چک به همان مبلغ را داشته باشد، قدرت مانور او خیلی کمتر از زمانی است که ده میلیون بیشتر در بانک ندارد اما در بانک دارای اعتبار است و هر چقدر چک به مردم بدهم کسی چک های مرا بانک نبرد و مردم بین خودشان چک های او را مانند ورق زر خرج کنند و آن را از پول نقد با ارزش تر بدانند.

    او بیان کرد:در این صورت  مهم نیست که فرد چقدر پول در بانک داشته باشد اما می تواند ده ها یا شاید صدها برابر مبلغی که در بانک دارد چک صادر کند، بدون آنکه نگران باشد زیرا  می داند مردم از چک او  بهتر از پول نقد استقبال می کنند.

    رئیس اسبق کانون صرافان ایران گفت: اسکناس کشورهای دارای پول معتبر هم به همین صورت است زیرا حمل و نقل و جابجایی اسکناس و حواله پول بسیار آسانتر از طلا است و مردم معامله و مبادله با پول را به طلا ترجیح می‌دهند.بنابراین برای اسکناس، چک و حتی یک ورق کاغذ اعتبار مهم است.

    منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

  • بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری
    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

    ایسنا/خراسان رضوی در حال حاضر باوجود بیماری کووید-۱۹ در اوضاع بی‌سابقه آسیب‌های اقتصادی قرار داریم. البته بیماری کووید-۱۹، نخستین بیماری همه‌گیر بشر نیست، اما حادترین آن در تاریخ مدرن است. علاوه بر بحران سلامتی، بحران اقتصادی و اجتماعی نیز ایجاد کرده است و هیچ‌ فردی نمی‌داند آینده بشر چه خواهد بود. اما شاید، نتایج رویدادهای اقتصادی گذشته راهنمای ما برای آینده باشد.

    به گزارش ساینس، پس از جنگ جهانی دوم، زندگی به‌تدریج در بسیاری از نقاط جهان بهبود یافت. برای آمریکایی‌ها دوره اواخر دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۰ یک دوره اقتصادی پررونق بود، اما این رونق دوام نداشت.

    دهه ۱۹۷۰ نه‌تنها با دو بحران‌های نفتی آغاز شد، بلکه رشد اقتصادی رو به وخامت بود و مشخص شد رشد سریع همیشه پایدار نیست. در این زمان برخی از صنایع سنتی روبه‌زوال بود و بسیاری هرگز بهبود پیدا نکردند.

    دولت آمریکا واکنش نشان داد و قابل‌توجه‌ترین تغییر توسط رونالد ریگان ایجاد شد. ریگان مجموعه‌ای از اصلاحات اجرا کرد و باعث شد ایالات‌متحده برای دهه‌ها در یک مسیر تعیین‌کننده قرار بگیرد. نوعی رویکرد تجارت آزاد به سیاست اقتصادی که متضمن کاهش نرخ مالیات بر درآمد، هزینه برنامه‌های اجتماعی و مقررات زدایی از بازارهای محلی بود. هدف آن، تهییج انگیزه‌های فردی در بازار به‌منظور پیشرفت و گسترش عرضه در اقتصاد و ایجاد ارتباطات قوی بین این انگیزه‌های فردی و اقتصاد در عرضه بود.

    ریگان برای خلاص شدن از شرکت‌های دولتی و رهایی از کاهش مالیات برای درآمدهای بالاتر اقدام به تغییر مقررات کرد. این تصمیم مبتنی بر این عقیده بود که پول دوباره سرمایه‌گذاری شود و سپس برای همه سودمند باشد.

    تا به امروز تاثیرات این روش به‌صورت گسترده مشاهده می‌شود و موجب موفقیت در فرهنگ کارآفرینی شده و به‌طورکلی، تولید ناخالص داخلی این کشور در کنار آمار بیکاری و تورم به طور پیوسته افزایش یافته است.

    مشکل این روش چیست؟ بخش اعظم این رشد به جیب افراد معدودی رسید. در حقیقت، اگر به فقیرترین گروه توجه شود، درآمد تجمعی در مقایسه با دهه ۱۹۸۰  کاهش و درآمد ثروتمندترین افراد افزایش‌یافته است.

    روش‌های زیادی برای بررسی چگونگی نابرابری اقتصادی وجود دارد، اما میرکو لورنز، بنیان‌گذار مرکز  Datawrapper تصویری از این مورد ارائه‌ و اظهار کرده که بهره‌وری مردم در حال افزایش، اما درآمد آنان پایدار است.

    البته نقش عوامل دیگری مانند اتوماسیون نیز مشاهده می‌شود. اما اتوماسیون و تغییرات صنعت به تنهایی نمی‌توانند این موضوع را توضیح دهند به خصوص که این روند در کشورهای دیگر تقریبا شدید نبود.

    حتی قبل از همه‌گیری، دولت فعلی ایالات‌متحده برای ثروتمندترین بخش‌ها کاهش مالیات صادر کرده بود، بنابراین انتظار می‌رود این مورد روند پیشین را تشدید کند. اگر به دنبال برنامه‌های کمکی هستید تا به بالای هرم اقتصادی کمک کند، بایدانتظار داشته باشید که نابرابری افزایش یابد.

    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری
    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

     

    بر اساس نتایج مشاهده‌شده قبلی، در مورد صنایعی که به‌طور سنتی پایدار و قابل‌اعتماد تلقی می‌شوند، این روش تضمینی نیست. برای اولین بار در تاریخ، قیمت نفت منفی شد و پیش‌بینی‌های اقتصادی بیان می‌کنند این اولین تغییراتی است که صنعت نفت با آن روبرو شده است. پیش‌بینی می‌شود که افزایش انرژی‌های تجدید پذیر روند نزولی شرکت‌های نفتی را تسریع کند. صنعت اصلی دیگر که به‌شدت تحت تاثیر این بیماری همه‌گیر قرارگرفته است، صنعت گوشت است که هزاران عفونت در دام تشخیص داده‌شده است.

    با اقدامات دورکاری که احتمالا در آینده فعال خواهند بود، سخت است که بگوییم کدام صنعت بیشترین آسیب را متحمل می‌شود و بیشترین پشتیبانی را می‌خواهد.

    کارگران بیشتر، بدهی بیشتر

    هنگامی‌که دستمزدها راکد شود (بر اساس اقتصاد ریگانی)، تعداد بیشتری از خانم‌ها( به‌ویژه مادران) به نیروی کار می‌پیوندند. این روش ازیک‌ جهت خوب و به نفع برابری و استقلال است، اما از طرف دیگر، ایالات‌متحده تنها کشور عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OCED) است که دارای حقوق زایمان نیست و بسیاری از مادران شاغل فرزندان کوچک دارند و بدون اینکه کسی از آنان مراقبت کنند به فعالیت شغلی می پردازند.

    مسأله دیگری که باید در نظر گرفت این است که باوجوداینکه افراد بیشتری وارد نیروی کار می‌شوند، بدهی خانواده به طرز چشمگیری افزایش خواهد یافت.

    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری
    بحران‌های اقتصادی؛ افزایش نابرابری

     

    آنفلوانزای اسپانیایی؛ باصرفه جویی در زندگی، اقتصاد را نجات ‌دهید

    در تاریخ اخیر فقط آنفلوانزای اسپانیایی رخ‌داده است که شباهتی به وضعیت فعلی دارد. یک مطالعه که اخیرا منتشرشده، اثر اقتصادی آنفلوانزا در شهرهای آمریکا را تحلیل کرده است. محققان دریافتند که این بیماری همه‌گیر باعث ایجاد خسارت اقتصادی شده و اقدامات بهداشت عمومی  درعین‌حال که مخرب است با نجات جان افراد تاثیر مثبت خالص داشته است. به‌عبارت‌دیگر، مزایایی که این اقدامات از طریق نجات جان افراد فراهم می‌کند، بیشتر از خسارت‌های ناشی از آن است.

    محققان اظهار کردند: درمجموع ، شواهد ما حاکی از آن است که بیماری همه‌گیر و افزایش در مرگ‌ومیر است که شوک اقتصاد را تشکیل می‌دهد.

    در دوره آتی چند مورد مسلم است، اقتصاد جهانی در معرض فشار گسترده قرار خواهد گرفت  و این فشار ممکن است باعث افزایش بیشتر نابرابری شود. ما قبلا شاهد بودیم که مناطق اصلی اقتصاد کلان با برنامه‌های محرک اقتصادی همراه هستند و این برنامه‌ها می‌تواند جهت ده‌ها سال آینده آنها را تعیین کند.

    این برنامه‌ها موجب رشد اقتصادی و کنار گذاشتن برخی از گروه‌ها، به‌ویژه گروه‌های محروم می‌شود. پیش‌بینی دنیای پس از همه‌گیر با نابرابری اقتصادی دور از ذهن نیست.

    بسیاری از جهان در حال حاضر با نابرابری دست‌وپنجه نرم می‌کنند و نابرابری شدید نشان داده است که مشکلات بهداشتی و اجتماعی، میزان جرم و بی‌ثباتی سیاسی را افزایش می‌دهد.

    برای شروع مجدد اقتصاد، نباید فراموش کنیم که نجات جان انسان موجب صرفه‌جویی در اقتصاد نیز می‌شود و نادیده گرفتن افراد می‌تواند مشکلات بیشتری در این زمینه ایجاد کند.

    انتهای پیام

  • پیش‌بینی بحران‌های اقتصادی پساکرونایی

    پیش‌بینی بحران‌های اقتصادی پساکرونایی

    پیش‌بینی بحران‌های اقتصادی پساکرونایی
    پیش‌بینی بحران‌های اقتصادی پساکرونایی

    ایسنا/خراسان رضوی بحران اقتصادی، انفجاری آنی است که به سبب آن پایه‌های اساسی جامعه متزلزل می‌شود. اگر بحران اقتصادی مرتبط با کروناویروس با بحران سال ۲۰۰۸ مقایسه شود، موضوع بوم‌شناختی که تفاوت عمده‌ای را تشکیل می‌دهد، نادیده گرفته می‌شود. با این حال، مقایسه این دو بحران امکان پیش‌بینی سه طرح برای دنیای جدید پساکرونایی را فراهم می‌کند.

    بحران‌های کوچک محلی و محدود به یک بازار یا یک بخش دارای تأثیرات قابل‌توجه اما محدود است. در مقابل، بحران بزرگتر می‌تواند راه را برای تحولات عمیق در جامعه باز کند، بنابراین این بحران‌ها می‌توانند کشف مجدد و تجدید حیات باشند. همان‌طور که تجربه بحران مالی در سال ۲۰۰۸ نشان داد، بحران کروناویروس، دنیای جدیدی را به نمایش می‌گذارد که در آن هیچ ‌چیز مشابه قبل نخواهد بود، همچنان که دنیای بحران پس از سال ۲۰۰۸ مباحث جدید و سیاست‌های جدیدی ایجاد کرد.

    به گزارش فاینانس نیوز، برخلاف بحران بزرگ مالی ۲۰۰۷ تا  ۲۰۰۸، بحران کروناویروس بومی است، درنتیجه شیوه‌های اجتماعی و وسایل جمعی تولیدی را به بازی می‌گیرد. با این‌حال، مانند بحران‌های پیشین پس‌ از اینکه ماهیت بحران را زیر سوال ببرد، بحث بر ابزارهای جامعه برای واکنش به آن متمرکز می‌شود.

    در زمینه بحران کروناویروس، سه پیش‌بینی در مورد پتانسیل “دنیای جدید” که به سبب آن ایجاد می‌شود، در حال ظهور هستند. طرح اول، سیاستی است که از دنیای پیش از بحران الهام گرفته ‌شده و علاوه بر انجام اقدامات اضطراری مانند مهار و شرایط لازم برای از سرگیری تولید یکسان در حد امکان با حفظ هرچه بیشتر فعالیت را بیان می‌کند و در ذیل به این موارد پرداخته ‌شده است:

    پیش‌بینی نخست

    تقسیم زنجیره‌های تامین و فاصله بین تولید و مصرف به دلیل شوک ایجاد شده توسط کروناویروس در مقیاس جهانی، مشکل‌ساز خواهد بود، بنابراین بحران‌های بهداشتی آینده و بحران‌های زیست‌محیطی می‌توانند معادل بحران‌های مالی باشند. به این معنی که سیستم سرمایه‌داری می‌تواند بحران‌های زیست‌محیطی را در خود جای دهد، بنابراین آلودگی آب‌ها یا بهبود کیفیت هوا در برخی کشورها باعث توجیه کیفیت سیاست‌های زیست‌محیطی تدوین ‌شده آنان می‌شود.

    پیش‌بینی دوم

    سناریوی دوم جابجایی فعالیت‌های اساسی تولیدی مانند تولید کالاهای پزشکی است. این سناریو مبتنی بر این عقیده است که می‌توان سرمایه‌گذاری مجدد به ایالت‌ها داد تا آنها استقلال خود را نسبت به سیاست‌های صنعتی و تولید کالاهای متداول مانند بهداشت، حمل‌ونقل و آموزش افزایش دهند. این امر فرصتی برای تنوع از طریق فعالیت‌های پایدار مانند تولید محصولات کشاورزی ارگانیک یا بومی‌سازی مراکز چاپ سه‌بعدی تولید تجهیزات پزشکی ایجاد می‌کند، بنابراین، این پیش‌بینی می‌تواند شرایطی را برای “رشد سبز” در کشورها ایجاد نماید.

    پیش‌بینی سوم

    سناریوی سوم پیش‌بینی می‌کند که بحران کروناویروس یک “بحران بزرگ” خواهد بود، یعنی کشورها الگوهای اقتصادی، سیاسی و از همه مهم‌تر الگوهای بوم‌شناسی و ارزش‌های خود را دوباره بررسی می‌کنند. این کار با ارزیابی بوم‌شناختی آنها برای سازماندهی تقاضای اجتماعی، سیستم‌های تولیدی و برنامه‌ریزی در این موارد آغاز می‌شود. این طرح با در نظر گرفتن دو طرح بالا چشم‌انداز گسترده‌تری نسبت به دو مورد قبلی ارائه می‌کند، زیرا بازاندیشی در مورد سازماندهی تولید، تجارت و مصرف است.

    پیش‌بینی شرایط محیط کار پساکرونایی

    بحران کروناویروس همه جنبه‌های زندگی روزمره را مختل کرده و اقتصاد جهانی را به سمت سقوط سوق داده است. کروناویروس برای رهبران تجارت دردسرهای زیادی ایجاد کرده و یکی از این موارد دیجیتالی‌سازی است.

    اگرچه دیجیتالی‌سازی در ابتدا مشکل برانگیز بود، اما در حال حاضر و بعد از این مدت خانه‌نشینی و دورکاری، مشکلات روش دیجیتالی تا حدودی برطرف شده است. اکنون، با استفاده از این روش جدید، بحث به این سمت انتقال ‌یافته که آیا با کاهش محدودیت‌ خانه‌نشینی، شیوه‌های کار به حالت عادی برمی‌گردند و کدام شیوه‌های دیجیتالی به‌طور نامحدود باقی می‌مانند؟

    برخی معتقدند که محیط کار جدید پس از کرونا نباید در ابتدا به ‌صورت دیجیتالی باشد، زیرا ارتباط آنلاین، ارتباط چهره به چهره را کاهش می‌دهد و روحیه و بهره‌وری ارتباطات چهره به چهره را تضعیف می‌کند، اما با خارج شدن از دوران خانه‌نشینی رهبران نیازمند ارزیابی ویژگی‌های  مختلف کاری از لحاظ آنلاین و حضوری هستند.

    البته برخی مشاغل مانند سرگرمی‌ها، املاک و یا رستوران‌ها در این دوران رویکرد خود را تغییر دادند. به‌عنوان‌مثال برخی مشاوران املاک برای افرادی که نمی‌توانند از منزل خارج شوند و در جستجوی مستغلات هستند تورهای ملکی مجازی ارائه می‌دهند، درحالی‌که یک روش مبتکرانه برای کمک به ادامه فعالیت در این مدت پرتلاطم است، بعید به نظر می‌رسد که پس از اتمام خانه‌نشینی این روش ادامه یابد.

    توجه به این نکته مهم است که بحران کروناویروس نشان داد که بسیاری از مشاغل می‌توانند به یک سیاست کار از خانه منتقل شوند، درحالی‌که برخی از شرکت‌ها به اجرای سیاست‌های سخت کار حضوری برمی‌گردند، اما بسیاری از کارفرمایان دریافتند که کارمندان می‌توانندبا حداقل تأثیر بر بهره‌وری وظیفه شغلی را به ‌صورت غیر حضوری انجام دهند، البته ابزارهای دیجیتالی این روش را موفق‌تر کردند و برخی سایت‌ها بیش از گذشته خدمات داشتند و ممکن است بعد از دوران خانه‌نشینی نیز کاربردی باشند.

    همه‌گیری کروناویروس شیوه‌ کار روزانه میلیون‌ها نفر در سراسر انگلستان را تغییر داده است، با این ‌حال، مشاغل باید ارزیابی کنند که کدام سیاست‌های ناشی از کروناویروس را حفظ نمایند تا در معرض خطر از بین رفتن مشاغل نسبت به رقبای خود قرار نگیرند.

    انتهای پیام