برچسب: بازیگری

به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «احتمال اشتباه» به نویسندگی و کارگردانی حسین جمالی به تهیه‌کنندگی مشترک بنیاد رودکی، گروه نمایش «نیست» است. این اثر نمایشی پس از چندین ماه تمرین از فردا دوشنبه (چهارم) آذرماه ساعت ۲۰:۳۰ در تالار حافظ به روی صحنه می‌رود.

در این نمایش بازیگرانی چون مجید رحمتی، حمید رحیمی، آرش غلام آزاد، بهناز نادری، مهتاب شهریاری، مهدی مختاری، مونا آثار جوی، المیرا احمد، احسان امینی، طاها حسنوند، پریا زنجیرانی، نیکا فرامرزی، هانیه کلهر، مائده کیوانی، شیما ملکی، ستاره موسوی‌ها، ستار ناصری، اسما یدالهی بازی دارند.

عوامل این نمایش نیز عبارتند از مجری طرح: ایمان یزدی، طراح نور: رضا خضرایی، طراح حرکت: مهرداد آبجار، طراح گریم: هادی هاشمی، طراح صحنه: حسین جمالی، اجرا، ضبط، میکس و مستر: محمد نصرتی، افکت: مهراد ابوالقاسمی، موسیقی: بهرام دیجور، مدیر روابط عمومی: سمیرامیس محمدی ، طراح لباس: سهیل عطشانی، دستیار کارگردان: کیانا زهرایی، مدیر صحنه: علیرضا ملک محمودی، دستیار صحنه: ابوذر نعمتی، تدارکات: علیرضا عطایی، پوستر: پژواک سراج، گرافیک: پژواک سراج، محمد موحد نیا.

نمایش «احتمال اشتباه» از ۴ آذرماه ساعت ۲۰:۳۰ به مدت‌زمان ۷۰ دقیقه در تالار حافظ روی صحنه می‌رود. علاقه‌مندان به تماشای این اثر می‌توانند از طریق سایت تیوال بلیت‌های این نمایش را تهیه کنند.

حسین جمالی تاکنون نمایش‌های «مجلس نقالی رومئو و ژولیت»، « لیر بیچاره»، «مجلس انتقام‌جویی هملت» و «چل گیس» را در قالب پژوهش‌های اجرایی در حوزه نمایش‌های ایرانی، شرقی و روزآمد کردن روش بیان بومی، اجرا کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره فیلم فجر، با پایان مهلت ثبت نام آثار برای حضور در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، ۱۱۵ فیلم سینمایی به همراه ۳۶ فیلم مستند فرم ثبت نام جشنواره را تکمیل کرده‌اند که در میان فیلم های سینمایی ۳۷ اثر به فیلمسازان اول اختصاص دارد.

بنابر اعلام سیمون سیمونیان مدیر دبیرخانه جشنواره کار ارزیابی آثار از نظر تطابق با مقررات آغاز شده و بعد از دهم آذر ماه (آخرین فرصت ارائه نسخه فیلم) بازبینی فیلم ها توسط هیات انتخاب آغاز خواهد شد.

سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه سال جاری همزمان با گرامیداشت چهل و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی به دبیری ابراهیم داروغه‌زاده برگزارمی شود.

خبرگزاری مهر-گروه هنر-فریبرز دارایی: این روزها نمایش «برگشتن» به نویسندگی خیرالله تقیانی‌پور، دراماتورژی محسن شاه کرم و کارگردانی حسین مسافرآستانه در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر در حال اجراست. این اثر نمایشی که تهیه کنندگی آن بر عهده جواد نوری است روایتگر ماجرای مهندسی با نام عماد است که قصد احداث مجتمعی تجاری در منطقه‌ای از شهر خرمشهر را دارد و در مقابل فردی با نام راشدی مخالف این ماجراست و اصرار دارد که نباید در خرمشهر چنین ساخت و سازهایی انجام شود.

به مرور زمان مشخص می‌شود که عزت برادر بزرگ عماد در جنگ تحمیلی مفقودالاثر شده است و عماد و راشدی از همرزمان عزت بوده‌اند. عماد دارای همسر و ۲ فرزند است که به در طول داستان نمایش واقعیتی درباره داستان زندگی این خانواده مطرح می‌شود.

مادر عماد معتقد است که با عزت در ارتباط است و عزت را می‌بیند. در بخش میانی نمایش «برگشتن» فاطمه رادمنش در نقش ۳ مادر شهید به ایفای نقش می‌پردازد که هر ۳ مادر چشم انتظار بازگشت فرزندشان هستند و مواجه این ۳ مادر با کاراکتر امیری با بازی علی غابشی لحظاتی طنز را رقم می‌زند که در عین حال تألم برانگیز هستند و مخاطب را به فکر وا می‌دارند.

«برگشتن» با طراحی صحنه منوچهر شجاع بدون استفاده از آکساسوآر خاصی اجرا می‌شود؛ در ۲ طرف صحنه‌ها چند فضا برای ورود و خروج‌های بازیگران و کاراکترهای نمایش در نظر گرفته شده و میان مخاطبان و صحنه نمایش نیز پرده‌ای نازک قرار دارد که مخاطب از پس این پرده شاهد اتفاقات روی صحنه است.

کاراکترهای نمایش به ندرت در مقابل یکدیگر دیالوگ می‌گویند و گاه نگاه شان به سوی مخاطب است. میزانسن‌ها به صورت خط‌های شکسته هستند و فضای نمایش فضایی خیال گونه دارد.

حسین مسافرآستانه کارگردان و شیرین بینا، فاطمه رادمنش و علی غابشی ۳ بازیگر نمایش «برگشتن» با حضور در خبرگزاری مهر طی نشستی به گفتگو در خصوص موضوع اثر، شرایط موجود برای تولید و اجرای آثار با موضوع دفاع مقدس و جنگ و همچنین بخش‌های مختلف نمایش «برگشتن» پرداختند.

در ذیل بخش اول این نشست را می‌خوانیم:

* در سال‌های اخیر کمتر نمایش‌هایی تولید و اجرا شده‌اند که دغدغه‌های اجتماعی خود را با موضوع مقاومت و وضعیت جغرافیای جنوبی ایران مطرح کنند؛ البته اگر هم آثاری بوده اکثرشان به صورت کلیشه‌ای به موضوع پرداخته‌اند. نمایش «برگشتن» دغدغه‌ای اجتماعی و سیاسی درباره وضعیت جغرافیایی خرمشهر است؛ شهری که گرامی داشته می‌شود ولی عملکرد درستی نسبت به آبادانی آن وجود ندارد. برخی مواقع گروه‌ها به دنبال اجرای نمایش‌هایی با موضوع دفاع مقدس و مقاومت می‌روند تا بتوانند به راحتی مجوز اجرا و حمایت مالی را دریافت کنند. شما درباره دغدغه پرداختن به موضوع خرمشهر و شرایط آن و اجرای نمایش «برگشتن» صحبت کنید.

حسین مسافرآستانه: در ابتدا باید به این موضوع اشاره کنم که سال‌های سال است که مترصد فرصت برای تئاتر کار کردن بودم ولی شرایط را برای کار کردن مناسب ندیدم و همچنان هم نامناسب می‌بینیم ولی خیرالله تقیانی پور، جواد نوری و مرتضی شاه‌کرم باعث شدند تا بتوانم بعد از سال‌ها تئاتر کار کنم. اگر این ۳ نفر نبودند نمی‌توانستم نمایش «برگشتن» را روی صحنه ببرم، هر ۳ نفر بر گردن این نمایش حق دارند.

خوشبختانه گروهی خوبی نیز برای نمایش «برگشتن» دور هم جمع شدند و بازیگران بسیار با کار همراه بودند. من در همان ابتدا به بازیگران گفتم که هر روز در تمرین‌ها ما تغییراتی را خواهیم داشت و حتی حالا در اجرا هم هر شب تغییرهایی را داریم؛ بازیگران با این شرایط به خوبی کنار آمدند و من از همه آن‌ها تشکر می‌کنم.

موضوع نمایش «برگشتن» در ابتدا دغدغه‌ای شخصی بود که به دغدغه‌ای جمعی تبدیل شد. در بین متن‌هایی که به من پیشنهاد شد نمایشنامه «برگشتن» را انتخاب کردم زیرا شخصا از دهه ۶۰ نسبت به خرمشهر و منطقه جنوب ایران عرق خاصی پیدا کردم زیرا بهترین سال‌های عمرم را چه در زمان جنگ و چه بعد از جنگ در آن منطقه گذراندم. حتی بیشترین فعالیت‌های تئاتری خود را در این منطقه و جغرافیا انجام دادم. مسأله نمایش «برگشتن» دغدغه شخصی خودم نیز بوده ولی این مسأله شخصی را در اجرا دخالت ندادم و تنها در نمایش طرح مسأله می‌کنیم که چرا باید خرمشهر به عنوان نمونه در طول این همه سال اینقدر بلاتکلیف باقی بماند.

مسافر آستانه: اگر قرار است خرمشهر به عنوان موزه باقی بماند، بخشی از شهر را تبدیل به موزه کنند و شرایط را برای زندگی مردم شهر فراهم کنند. در نمایش «برگشتن» نسبت به این وضعیت قضاوت نکردم و قصد قضاوت هم نداشتماگر قرار است خرمشهر به عنوان موزه باقی بماند، بخشی از شهر را تبدیل به موزه کنند و شرایط را برای زندگی مردم شهر فراهم کنند. در نمایش «برگشتن» نسبت به این وضعیت قضاوت نکردم و قصد قضاوت هم نداشتم. چگونه طرح کردن مسأله بدون قضاوت و دارا بودن کیفیت قابل قبول اجرایی برایم در نمایش «برگشتن» مهم بود تا مخاطب به خوبی مسأله مطرح شده و اجرا را ببیند. متأسفانه این روزها هیچ کس حوصله شنیدن حرف جدی را ندارد و سعی می‌شود با شوخی از کنار جدی ترین مسائل زندگی عبور کند ولی برای هنرمند زندگی باید جدی باشد. برای من نیز موضوع مطرح شده در نمایش «برگشتن» جدید بود.

قصدم این نبود که در تئاتر چیزی را به مخاطب تحمیل کنم زیرا معتقدم قرار تئاتر این نیست که شعار دهد و چیزی را به مخاطب تحمیل کند. تئاتر مسائل انسانی را طرح می‌کند و به همین دلیل است که می‌گویند تئاتر باعث رشد فرهنگی و اجتماعی می‌شود. وقتی یک اثر مخاطب را به فکر وادار کند، مخاطب می‌تواند با فکر کردن به موضوع به ارتقای فکری و اندیشه‌ای برسد.

علی غابشی: من بچه خرمشهرم؛ شهری که هنوز در کوچه هایش که بروید صدای ضجه زنی را می‌شنوید که منتظر است فرزندش از جنگ برگردد. وقتی که مرتضی شاه‌کرم برای اولین بار نمایشنامه «برگشتن» را خواند، پرداختن به موضوع اثرات جنگ روی آدم‌ها بعد از جنگ من را ترغیب به کار کرد. آقای مسافرآستانه اصرار داشت که هیچ شعارزدگی در کار نباشد. سعی کردیم داستان‌های مادران نمایش که منتظر بازگشت فرزندانشان هستند، مستند باشد؛ «مامان علی» و «ننه احمد» مادرانی هستند که من در خرمشهر آن‌ها را می‌شناسم و با کمک آقای شاه کرم به عنوان دراماتورژ کار، داستان واقعی این مادران و فرزندانشان را وارد نمایش «برگشتن» کردیم.

خرمشهر شهری است که اسمش خرمشهر است ولی خرم نیست؛ آبادان آبادی ندارد، شادگان شادی ندارد و دشت آزادگان آزادی ندارد. در نمایش «برگشتن» تمام تلاش مان را کردیم که گوشه‌ای از وضعیت اسفناک شهر خرمشهر را روی صحنه نشان دهیم. من خرمشهری هستم و دردها را می‌فهمم و با آن‌ها بزرگ شده ام ولی آقای مسافرآستانه به من گفت که قرار نیست روی صحنه با مخاطب درد و دل بکنیم.

شیرین بینا: فکر می‌کنم همیشه دینی نسبت به مردم جنوب کشور داریم که باید به هر طریق ممکن و ما از طریق تئاتر باید ادا کنیم. وقتی نمایش «برگشتن» را خواندم این جنبه از کار من را تحت تأثیر قرار داد که به جنوب ایران و شهر خرمشهر می‌پردازد. نکته قابل تأمل اینجاست که وقتی با برخی از دوستان رسانه‌ای تماس گرفتم و آن‌ها را برای تماشای نمایش «برگشتن» دعوت کردم به من گفتند که شما کار سفارشی کرده‌اید و ما کار سفارشی را نمی‌بینیم.

فکر می‌کنم که نباید مردم نسبت به اتفاقی که در جنوب ایران و زمان جنگ رخ داد و شرایطی که مردم و شهرهای جنوب ایران دارند بی‌تفاوت باشند. ما باید به آباد شدن مناطق جنوبی ایران کمک کنیم زیرا مردم آن مناطق همچنان امیدوار به بهتر شدن شرایط زندگی شان هستند.

فاطمه رادمنش: سال ۱۳۹۲ بخت این را داشتم که وارد استان خوزستان شوم که جغرافیای بسیار زیبایی دارد. چیزی که باعث شد تا اشک من سرازیر شوم این بود که چهره جنگ همچنان در آنجا دیده می‌شود و دردآور این است که ساکنان این استان جنگ را نمی‌خواستند و جنگ بر آنها تحمیل شد و خانه شان را ویران کرد و هنوز بعد از سال‌ها خانه خرابه مانده است.

من اهل جنوب شرق ایران هستم و جنگ را به‌صورت مستقیم حس نکردم و خانواده شهید نیز نیستم ولی در خویشاوندان‌مان شهید داشتیم زیرا استان ما هم عرق خاصی به وطن دارند و در زمان جنگ تحمیلی نیز مشارکت بالایی در دفاع مقدس داشتند. همه این‌ها باعث شد تا نسبت به تاریخ دفاع مقدس تعصب پیدا کنم و فکر نکنم تا آخرین لحظه عمرم این حس را از دست بدهم.

فکر می‌کنم به عنوان یک هنرمند تا لحظه‌ای که زنده هستم به مردم جنوب ایران و کسانی که در جنگ و دفاع مقدس ایثار کردند، مدیونم.

شیرین بینا: فکر می‌کنم همیشه دینی نسبت به مردم جنوب کشور داریم که باید به هر طریق ممکن و ما از طریق تئاتر باید ادا کنیم. وقتی نمایش «برگشتن» را خواندم این جنبه از کار من را تحت تأثیر قرار داد که به جنوب ایران و شهر خرمشهر می‌پردازدحدود ۲۰ سال است که وارد تئاتر شده ام و حوزه جنگ و دفاع مقدس یکی از عرصه‌هایی است که بیشترین تجربه فعالیت تئاتری در آن را داشتم. هر وقت درباره مادران شهید صحبت کرده ایم مغموم و گریان صحبت کرده ایم ولی ویژگی نمایش «برگشتن» اینگونه نیست و با طنز در این باره صحبت می‌کنیم که در نهایت باعث تلخ خندی روی صورت مخاطب می‌شود.

غابشی: برای مادران شهید دیگر این شرایط امری عادی شده است و اینکه بخواهیم با زبان طنز درباره موقعیتی که در آن هستند صحبت کنیم بهتر است تا با اندوه و گریه.

رادمنش: در نمایش «برگشتن» مخاطب به برخی لحظه‌ها و موقعیت‌های طنزی که این مادران ایجاد می‌کنند، می‌خندد ولی همزمان از تنهایی این مادران شهید قلب مخاطب به درد می‌آید. برای من این نگاه نویسنده، دراماتورژ و کارگردان به تیپ کاراکتری به عنوان مادر شهید، نگاه متفاوتی بود. برای خود من هم تجربه جدیدی بود.

* در صحبت‌هایتان به ویژه صحبت‌های خانم بینا اشاره شد به موضوع سفارشی بودن؛ بخشی از این نگاه غلط و انگ سفارشی خوردن به برخی آثاری که به موضوع جنگ و دفاع مقدس می‌پردازند، نشأت گرفته از تصمیم‌گیری و نگاه اشتباه مدیران و مسئولان تصمیم گیرنده هنری و تئاتری درباره تئاترهای موضوعی و دفاع مقدس است. بخشی نیز به دلیل عملکرد و فعالیت برخی هنرمندان تئاتر نیز هست که برای کسب درآمد و دریافت حمایت به سراغ آثاری سطحی می‌روند که با صرف کمترین زمان تولید شوند. از دیدگاه شما سهم هنرمندان و مدیران در شکل گیری انگ سفارشی بودن کارهای با موضوع دفاع مقدس چه میزان است؟

مسافرآستانه: فکر می‌کنم هم هنرمندان و هم مدیران با هم در این قصور شریک هستند. اصل اینکه تولید بگ تئاتر یا فیلم یا موسیقی ارزشمندی که به عنوان یک نیاز ارزشی برای جامعه احساس می‌شود و به عنوان یک تکلیف برای جامعه هنری فرض می‌شود سفارش داده شود، هیچ ایرادی ندارد. خیلی خوب است که مدیران اینقدر باهوش باشند که بتوانند موضوعاتی را سفارش دهند که نیاز فرهنگی است.

من با اصل سفارشی بودن مشکلی ندارم ولی آنقدر چگونگی این سفارش دادن بد اعمال شده است که به ضد خود عمل می‌کند. سفارش دهنده به دلیل پر کردن یک مناسبت و نه برطرف کردن یک نیاز فرهنگی، در آخرین لحظه و بدترین شرایط به یک نفر سفارش کار می‌دهند. هنرمند هم مقصر است به دلیل اینکه بدون اینکه نسبت به موضوع سفارش دغدغه‌ای داشته باشد، سفارش را می‌پذیرد. این اتفاق دردناک است و همین اتفاق است که بحث سفارشی را تبدیل به یک انگ نامطلوب کرده است.

این هوشمندی مدیر و هنرمند است که یک موضوع و نیاز فرهنگی را در قالب سفارش دادن و با حمایت مناسب، به صورت یک کار با کیفیت تولید کند. هنرمند نباید به خود خیانت کند و تنها به دلیل یک حمایت ناچیز و در مدت زمانی کم، یک اثر سطحی و بی کیفیت را تولید و روی صحنه ببرد. هنرمند کاسب نیست و نگار کاسب کارانه موضوع سفارش را خراب می‌کند.

من ۱۰ سال است کار نکرده ام و اگر قرار بود سفارشی کار کنم طی این ۱۰ سال کار می‌کردم. هیچ کسی هیچ سفارشی به ما نداده است. ما از سال گذشته به دنبال سالن بودیم و در شرایط سخت تر از شرایط معمول کارکردیم. جواد نوری از سال گذشته پیگیر بود و نوبت سالن را از سال گذشته برای قرار گرفتن در اجراهای سال ۹۸ گرفتیم. امیدواریم از ما حمایت کنند چون به شدت نیاز به حمایت داریم زیرا تئاتر بدون حمایت نمی‌تواند روی پای خود بایستد.

* هزینه‌های تولید تئاتر بسیار بالاست…

مسافرآستانه: هیچ کس نمی‌دانست که ما چه کاری را انجام می‌دهیم که بخواهد به ما سفارش بدهد. مسئولین وقت هیچکدام خبر نداشتند که متن مورد نظر ما برای اجرا چیست و ما یک ماه مانده به اجرا برای دریافت مجوز، نمایشنامه را معرفی و ارائه کردیم. تر ۶ ماه قبل روی نمایشنامه کار می‌کردیم زیرا می‌خواستیم به کیفیتی که مدنظرمان است دست پیدا کنیم. جلسات متعددی را با تهیه کننده، نویسنده و دراماتورژ قبل از اینکه تمرین‌ها را شروع کنیم، برگزار کردیم و نمایشنامه چند بار بازنویسی شد.

هر کدام از مدیران که فکر می‌کنند نمایش «برگشتن» اثر خوبی است، از نمایش حمایت کنند.

بینا: اسم سفارشی کار کردن به این دلیل تبدیل به انگ شده است که اکثر کارهای سفارشی مملو از شعار و سطح کیفی پایین است. آنقدر این کارها بی‌کیفیت هستند که سفارشی بودن کار تبدیل به یک ضد تبلیغ می‌شود. هیچ کس علاقه‌ای ندارد که در کار سفارشی حضور داشته باشد مگر اینکه بازیگرانی که نیاز مالی دارند.

نمایش «برگشتن» یک اثر بدون شعار است و به شکل مینی مالیستی ایده و دیدگاهی را مطرح می‌کند که شاید تلنگری برای مردم و مسئولان باشد.

* در تاریخ تئاتر ایران بعد از انقلاب اسلامی کارهای سفارشی درخشانی داشتیم که توسط هنرمندان بزرگ تئاتر ایران تولید و اجرا شده و ماندگار شدند ولی بحث آماری شدن کارهای سفارشی از سوی مدیران و مسئولان تئاتری به این روند آسیب زد.

غابشی: تعدد جشنواره‌ها نیز به تئاتر ایران آسیب زده است و جشنواره‌ها مانند سرطان رشد می‌کنند. ما در کشور در حال حاضر نزدیک به ۱۶ جشنواره با موضوع دفاع مقدس داریم. مگر چقدر می‌توان ایده پردازی کرد که بتوان در ۱۶ جشنواره آثاری با کیفیت با موضوع دفاع مقدس داشت. موضوع این است که وقتی قرار باشد جشنواره‌ای با موضوع دفاع مقدس برگزار شود، در استان حمایت‌های لازم از سوی استاندار و فرماندار و اداره کل ارشاد استان و نهادهای دیگر انجام می‌شود و بودجه در اختیار می‌گذارند.

مسافرآستانه: ما از آغاز می‌دانستیم که در نمایش «برگشتن» می‌خواهیم چه کاری انجام دهیم. ما در بازنویسی برایمان قصه زیاد مهم نبود بلکه درآمدن شکل اجرایی برای مان مهم بود. ما می‌خواستیم کاری کنیم که در کمترین استفاده از عناصر تئاتری بیشترین بهره برداری را داشته باشیممسافرآستانه: نکته قابل توجه این است که پذیرفته نشدگان یک جشنواره، پذیرفته شدگان جشنواره دیگر هستند و این چرخه در میان تعداد بالای جشنواره‌های تئاتر تکرار می‌شود. متأسفانه تعدد جشنواره‌ها باعث تعدد اندیشه و تعدد آثار قابل توجه نشده است. اگر جشنواره‌ها هدفمند باشند و خروجی قابل توجهی که به فرهنگ جامعه کمک کند داشته باشند، خوب است.

* متأسفانه در حال حاضر جشنواره‌ها صرف جشنواره برگزار می‌شوند. حالا برویم به سراغ نمایش «برگشتن»؛ این اثر در شکل و شیوه اجرا کاملا کارگاهی است. اگر اینگونه بوده درباره این روند صحبت کنیم.

مسافرآستانه: ما از آغاز می‌دانستیم که در نمایش «برگشتن» می‌خواهیم چه کاری انجام دهیم. ما در بازنویسی برایمان قصه زیاد مهم نبود بلکه درآمدن شکل اجرایی برای مان مهم بود. ما می‌خواستیم کاری کنیم که در کمترین استفاده از عناصر تئاتری بیشترین بهره برداری را داشته باشیم؛ قصدمان مقصرگویی بود در عین حال که گفتن را کامل انجام دهم. ما می‌خواستیم با اقتصار گویی کامل گفته باشیم بنابراین تمام صحنه‌های ما در هم طنیده است. برخی صحنه‌های ما واقعی و برخی صحنه خیالی است؛ برای این ذهنیت کاراکتر را روی صحنه شکل دهیم نباید نیاز به ابزار داشته باشیم. ما در ابتدای نمایش یک قرارداد با مخاطب می‌گذاریم که تا پایان نمایش تکلیف مشخص است و مخاطب این قرارداد را بدون هیچ آکس سوآر و وسایل خاصی این قرارداد را می‌پذیرد. تمام تلاش ما این بود که قراردادی چندگانه با مخاطب نداشته باشیم که مخاطب سردرگم شود.

در نمایش‌های آیینی و سنتی خیلی عادت فرهنگی ما بر مبنای قراردادها ریشه دار است؛ در تعزیه یک تشت آب می‌گذاریم و مخاطب می‌پذیرد که نهر فرات است. این کمینه گرایی در سنت نمایش ایران از قدیم بوده؛ چیزی که امروز به عنوان هنر مینیمالیستی از غرب به سوی ما برگشته است در سنت ما ریشه دار است و مخاطب به راحتی با قراردادهای نمایشی کنار می‌آید.

حتی جنس بازی‌ها را هم سعی کردیم به ساده ترین شکل داشته باشیم که در عین حال رسیدن به این سادگی کار بسیار سختی است. تلاش برای زیاد یا کم بازی کردن وجود ندارد و اندازه را خود نمایش برای ما مشخص می‌کند. در این نگاه متوجه شدیم که نیاز به چیزی اضافه روی صحنه نداریم. تنها برای ایجاد قاب‌هایی درست در میزانسن‌ها از چند سکوی ساده استفاده کردیم. «برگشتن» با نگاهی مینیمالیستی در تلفیقی با فرم به عنوان یک ضرورت در اجرا که هر ۲ در اختیار محتوا هستند، شکل گرفته است.

رادمنش: زمانی که آقای تقیانی‌پور نویسنده «برگشتن» و آقای مسافرآستانه درباره کاراکتر ۳ مادر شهید در نمایش با من صحبت کردند …

* شما چندی پیش با ایفای نقش مادری شهید در برنامه تلویزیونی «عصر جدید» در ذهن مخاطب شناخته شده‌اید…

رادمنش: بله، در خود من هم این نگاه وجود دارد که هر کاراکتری که ایفا می‌کنیم باید احترام را نسبت به واقعیت آن کاراکتر که در اینجا مادران شهید است، بیشتر کند نه کمتر. به عنوان مثال ما باید به گونه‌ای از ابزار خودمان که تئاتر است استفاده کنیم تا احترام و عزت جانبازان در جامعه بیشتر شود. نگاه خودم این بود که کاراکتر مادر شهید را بسیار جذاب اجرا کنم که مخاطب به سمت کاراکتر کشیده شود.

وقتی با من درباره کاراکترهای مادر شهید نمایش «برگشتن» صحبت شد، ایده یک خطی از مادران وجود داشت که با بحث‌هایی که با حضور کارگردان، نویسنده، دراماتورژ و من انجام شد کاراکترها به شکلی که در نمایش «برگشتن» اجرا می‌شوند، رسیدند.

بینا: سخت است که بخواهید ابزار یک بازیگر را که بیان احساسی و میمیک صورت و بدن بخشی از آن هاست از او بگیرید و خیلی هرس شده روی صحنه به ایفای نقش بپردازد. برای من سخت بود ولی با هدایت آقای مسافرآستانه و نویسنده و دراماتورژ توانستیم به این شکل از بازی برسیم. مخاطبان نیز با کار ارتباط برقرار کرده اند و بازخورد مخاطبان را از نزدیک دیده ام و راضی هستند.

ادامه دارد…

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی نخستین جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر»، نخستین دوره جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» با موضوع روز مادر، مادران شهدا و ایثارگران و محوریت مهر مادر در تربیت فرزندان، ایثار و از خودگذشتگی مادران، حضرت زهرا (س) الگوی مادران، نقش شیر مادر در تغذیه نوزادان، مهر مادر از گذشته، حال و آینده، تاثیر مهر مادر در خانواده و اجتماع، مهر مادر در فرهنگ، آداب و رسوم، نقش، مادربزرگ در تحکیم و انسجام خانواده و موضوع ویژه- بیسکویت مادر- و … برگزار خواهد شد.

جشنواره در ۷ بخش «فیلم های کوتاه داستانی و مستند»، «شعر و ترانه»، «داستان کوتاه»، «خاطره»، «نقاشی»، «پوستر» و «عکس» به ۶۱ اثر برگزیده مجموع جوایزی بالغ بر ۲ میلیارد ریال اهدا خواهد کرد.

جوایز بخش های هفت گانه نخستین دوره از جشنواره فرهنگی هنری «مهر مادر» به شرح زیر اعلام شده است:

جوایز شعر کلاسیک

شعرهای کلاسیک با موضوعات یاد شده، می توانند دراین بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه برجوایز بالا به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز شعر نو

شعرهای نو با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا، به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر به همراه ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز ترانه

ترانه‌های با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه بخش ویژه

به بهترین شعر کودک و نوجوان در تمام قالب های شعری با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز داستان کوتاه

داستان های کوتاه با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۶۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

داستان مینیمال

داستان های مینیمال با موضوع ویژه (بیسکویت مادر) می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، به ۳ داستان کوتاه مینیمال با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز بخش خاطره

خاطراتی که فقط با موضوع  بیسکویت مادر نوشته شده باشند، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱۰ خاطره برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۵ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز بخش نقاشی

نقاشی های با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین نقاشی با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز پوستر

پوستر  با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین پوستر با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

جوایز فیلم های کوتاه داستانی

فیلم های داستانی کوتاه با موضوعات یاد شده که زمان آنها حداکثر ۳۰ دقیقه باشد می توانند در جشنواره شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۲۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین فیلم با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱ فیلم برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز فیلم های مستند

فیلم های مستند با موضوعات یاد شده که زمان آنها حداکثر ۴۰ دقیقه باشد می توانند در جشنواره شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۱۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۱۰۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین فیلم با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه برجوایز بالا به ۱ فیلم برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز تک عکس

عکس ها با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

جایزه موضوع ویژه: به بهترین پرتره با موضوع ویژه جشنواره، دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا خواهد شد.

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۲ اثر برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۱۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

جوایز مجموعه عکس

مجموعه عکس ها با موضوعات یاد شده، می توانند در این بخش شرکت کنند.

هیات داوران، جوایز برگزیدگان خود را به شرح زیر اهدا خواهد کرد:

برگزیده اول: تندیس، دیپلم افتخار و ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده دوم: دیپلم افتخار و ۳۰ میلیون ریال جایزه نقدی

برگزیده سوم: دیپلم افتخار و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی

هیات داوران، علاوه بر جوایز بالا به ۱ مجموعه عکس برگزیده دیگر، لوح تقدیر و ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی اهدا می کند.

تاریخ اعلام شده از سوی دبیرخانه تا اطلاع ثانوی پایان روز اداری ۳۰ آذرماه ۹۸ است و هرگونه تغییر و تمدید از طریق روابط عمومی جشنواره متعاقبا اعلام خواهد شد.

برگزار کنندگان این جشنواره در تاریخ ۲۶ بهمن ماه، مصادف با ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا (س)، ۶۱ جایزه اهدا خواهند کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، علاقمندان برای عضویت در باشگاه مستند سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» باید به وب‌سایت جشنواره به نشانی www.irandocfest.ir مراجعه کرده، از طریق لینک مربوطه وارد پرتال ثبت‌نام شده، اطلاعات کاربری خود را ثبت کرده، حق عضویت یکساله به مبلغ ۲۵۰ هزار تومان را پرداخت کرده و در زمان برگزاری جشنواره، کارت باشگاه مستند «سینماحقیقت» را دریافت کنند.

مزایای این کارت عبارتند از:

– رزرو و تهیه رایگان بلیت‌های سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت».
– عضویت در پاتوق فیلم مستند که پس از جشنواره برگزار خواهد شد.
– تخفیف ۲۰ درصدی برای خرید اقلام تبلیغاتی جشنواره.
– تخفیف ۲۰ درصدی استفاده از کافی‌شاپ طبقه ششم چارسو.
– تخفیف استفاده از کارگاه‌های آموزشی در زمان عضویت.

پیشتر ثبت‌نام صاحبان آثار، اعضای صنوف مستند، مهمانان ویژه، اهالی رسانه و هنرجویان کارگاه آغاز شده و باشگاه مستند، فرصتی برای حضور افرادی است که عضو هیچ‌یک از موارد یادشده نیستند و قصد تماشای آثار منتخب جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» را دارند. این علاقمندان با تهیه کارت باشگاه مستند می‌توانند ضمن رزرو سانس مورد نظر خود روی وب‌سایت، ساعتی قبل از شروع فیلم با مراجعه به کانتر بلیت جشنواره در پردیس سینمایی چارسو، نسبت به تحویل رایگان بلیت خود اقدام کنند.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۸ به دبیری محمد حمیدی‌مقدم در پردیس سینمایی چارسو تهران برگزار خواهد شد.

علی سعید کارگردان نمایش «پروفسورها» که در تماشاخانه شانو روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: نمایش «پروفسورها» برداشت کاملا متفاوتی از نمایشنامه «کله پوک‌ها» the fools اثر نیل سایمون است که من آن را از متن اصلی انگلیسی ترجمه و بازنویسی کرده‌ام. با توجه به اینکه نمایشنامه‌های کمدی که به زبان‌های دیگر نوشته می‌شوند در ترجمه از بار طنزشان کاسته می‌شود بنابراین تصمیم گرفتم با دخالت دادن خودم به‌عنوان نویسنده، متن را ایرانیزه کنم.

وی درباره تغییراتی که در متن اصلی داده است، توضیح داد: برای این کار از ارجاع به نوستالژی‌های ایرانی مانند فیلمفارسی، نمایشنامه‌های مشهور مانند «هملت» و «اتللو» و جک‌های ایرانی کمک گرفتم. ابتدای امر کمی هراس داشتم از ترکیب کردن این عناصر به گروتسک نمایش نیل سایمون ولی وقتی در شب افتتاحیه صدای قهقهه اساتید معتبر دانشگاهی و اهالی رسانه و خبر و عکس را دیدم، به ریسک بزرگی که کردم، امیدوار شدم.

این کارگردان ادامه داد: طبعا متن نیل سایمون به دلیل ویژگی‌های جغرافیایی و زبان آمریکایی و اینکه نمایش در روستایی حوالی مسکو به نام کلنچیکف می‌گذرد، دارای پیچیدگی و دست‌اندازهای خاصی برای مخاطب فارسی زبان است و احتمالا دلیل اینکه در اجراهای پیشین از این نمایشنامه موفقیت زیادی حاصل نشده همین مساله بوده است. برای ارتباط بیشتر مخاطبان با اثر ما از لباس و دکور کلاسیک و مفرح استفاده کردیم و طراحان ما با اشراف و مطالعه چندین باره متن، به بهترین شکل به کمک اجرا آمدند.

این مدرس زبان روسی درباره حضور بازیگران در نمایش بیان کرد: در این نمایش معلمی با انگیزه وارد روستایی دورافتاده در روسیه شده اما با باورهای خرافی و کمدی از طرف مردم روستا روبرو می‌شود. بازی بازیگران به کمدی تر شدن نمایش بسیار کمک کرده چون همه تلاششان را کرده اند که میزان باور پذیری رفتارهای مردم روستای مذکور را تا حد بالایی افزایش دهند.

سعید در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: نمایشنامه نیل سایمون، جدا از طنز و ویژگی‌های بومی، وجهه جهانی دارد و با پیام خاصش که مبارزه و جنگ با خرافه و جهل و مراقبت از اندیشه ناب در مقابل اربابان زر و زور است، می‌تواند هرکسی در هر جامعه در حال توسعه‌ای را با زنگ هشدارش، آگاه کند.

علی شیری، مسعود شهری، ماریا اورکی، البرز نعمتیان، سعید اولیایی، مرتضی دلداده، کاوه دوستی، پانیذ تاجبخت، شیما صفایی، محمد کریمی، سراج‌الدین سعید، رها سعیدی بازیگران این اثر نمایشی هستند که به تهیه‌کنندگی فائزه جنیدی تا ۱۰ آذر ماه ساعت ۲۱ در تماشاخانه شانو روی صحنه است.

امید عبدالهی فیلمساز عرصه فیلم کوتاه و مستند در گفتگو با خبرنگار مهر درباره جدیدترین فعالیت‌های خود گفت: به تازگی فیلمبرداری فیلم کوتاه داستانی «حرف‌های شبانه» را به پایان رسانده‌ام. این فیلم ۱۵ دقیقه‌ای در حال حاضر در مرحله پس از تولید قرار دارد. «حرف‌های شبانه» داستان پدری را روایت می‌کند که با دختر جوانش دچار تنش‌هایی شده و در پی حل این تنش‌ها است. ماجرای این فیلم کوتاه در یک شب می‌گذرد.

وی افزود: پرداختن به روابط افراد در خانواده از موضوع‌های مورد علاقه من است و فیلم‌هایی که تاکنون ساخته ام عموماً در این حوزه بوده‌اند. در واقع بحث خانواده و مسائل مرتبط با آن همیشه برایم جذاب و مهم بوده است و اصولاً سعی می‌کنم به سراغ چنین مضامینی بروم، البته فیلم کوتاه «حرف‌های شبانه» از نظر فرم و ساختار هم در راستای فیلم‌های قبلی من است.

برای جشنواره‌ها فیلم نمی‌سازم

عبدالهی توضیح داد: من اصولاً برای جشنواره‌ها فیلم نمی‌سازم، یعنی هیچوقت از ابتدا فیلمم را با هدف اینکه به فلان جشنواره بفرستم نساخته‌ام. هرچند مهمترین و شاید تنها محل دیدن آثار کوتاه همین جشنواره‌ها هستند. طبیعتاً من هم بعد از تمام شدن مراحل ساخت فیلم باید آن را به جشنواره‌ها بفرستم، اما منظورم این است که از ابتدا نگاهم به جشنواره‌ها نیست.

وقتی یک فیلمساز نمی‌خواهد درگیر سینمای گیشه محور بشود و تلاش می‌کند فیلم‌هایش را با نگاه خاص خودش بسازد، با چالش‌های مهمی از جمله پیدا کردن سرمایه، تهیه‌کننده مورد نظر و… مواجه است

این کارگردان درباره ساخت نخستین فیلم بلندش اظهار کرد: تقریباً ۲ سالی می‌شود که فرآیند نگارش ۲ فیلمنامه بلند را پشت سر گذاشتم و در این مدت پیگیر ساخت یکی از آن‌ها با نام «این روزهای نازنین» به‌عنوان اولین فیلم بلند سینمایی‌ام بوده‌ام. اما متاسفانه موانع زیادی سر راه ما وجود دارد، چون که من علاقه‌ای ندارم به هر قیمتی و با هر شرایطی فیلم بسازم.

وی ادامه داد: وقتی یک فیلمساز چنین طرز تفکری دارد، نمی‌خواهد درگیر سینمای گیشه محور بشود و تلاش می‌کند فیلم‌هایش را با نگاه خاص خودش بسازد، با چالش‌های مهمی از جمله پیدا کردن سرمایه، تهیه‌کننده مورد نظر و… مواجه است. راستش من در این مدت با چند تهیه‌کننده هم وارد مذاکره شدم و حتی در مقاطعی مراحل اولیه پیش تولید را شروع کردیم، ولی هر بار به شکلی کار به سرانجام نرسید.

توافق‌هایی که با تهیه‌کنندگان برهم می‌خورد!

عبدالهی در مورد دلایل به سرانجام نرسیدن پروژه فیلم بلندش توضیح داد: من دوست نداشتم بازیگران و ساختارهایی از بیرون کار به پروژه تحمیل شود و به همین علت توافق‌هایی که با برخی دوستان تهیه‌کننده داشتیم به هم خورد. درواقع در آخرین لحظات مذاکره شرایطی برای من می‌گذاشتند که نمی‌توانستم بپذریم برای مثال می‌گفتند اگر بازیگر مدنظر ما در فیلمت نباشد، ما سرمایه گذاری نمی‌کنیم و چون این موضوع باعث می‌شد من از شیوه فیلمسازی‌ام دور شوم. در نتیجه از ادامه تولید پروژه صرف نظر می‌کردم.

وی گفت: در حال حاضر شرایط حمایت از فیلم اول فیلمساز در سازمان سینمایی خیلی روشن و کارآمد نیست. به نظرم به عنوان یک فیلم اولی این حق را دارم که از یک فاند فرهنگی برخوردار شوم و فیلم خودم را بسازم.

عبدالهی تاکید کرد: من فیلمنامه‌ام را به بنیاد سینمایی فارابی هم ارائه داده‌ام، اما دست اندرکاران این بنیاد بعد از بررسی آن اعلام کردند ساخت چنین فیلم‌هایی در اولویت‌هایشان نیست و به این ترتیب از آنجا هم دست خالی برگشتیم. این در حالی است که بودجه‌ای که من برای ساخت فیلمم می‌خواهم، شاید یک سوم یا حتی یک چهارم بودجه یک فیلم در حال اکران در سینمای بدنه و تجاری باشد و ما برای همین مقدار سرمایه هم باید به آب و آتش بزنیم.

توزیع بودجه‌های حمایتی سینما قانونمند نیست

این کارگردان تصریح کرد: نکته جالب این است که بنیاد سینمایی فارابی گاهی به فیلم‌هایی بودجه می‌دهد که به نظرم اصلاً در حیطه وظایفش نیست، یعنی فیلم‌هایی که در چرخه اکران می‌توانند سرمایه خودشان را بازگردانند. در اصل وظیفه نهادهایی مثل فارابی اعطای بودجه به فیلم‌های هنری و فرهنگی است. این سینمای هنری است که باید از یارانه‌های دولتی استفاده کند و این روند در همه جای جهان متداول است.

اگر واقع‌بینانه به شرایط حال حاضر سینمای ایران نگاه کنیم بدیهی است که سرمایه گذاران بخش خصوصی به جای ساخت آثار فرهنگی‌تر به سراغ فیلم‌های کمدی و اصطلاحاً فیلم‌هایی که فروششان از همان ابتدا تضمین شده است، بروند

وی تاکید کرد: متاسفانه توزیع بودجه‌های حمایتی در سینمای ایران هیچ وقت شکل درست و قانون مندی نداشته است. مثلاً در حال حاضر هدف دوستان در بنیاد سینمایی فارابی این است که همه فیلم هایشان به فروش خوبی برسند و به زعم آن‌ها باید به چنین فیلم‌هایی کمک کرد. قطعاً این رویکرد باعث می‌شود که سینمای تجربه‌گرا و هنری ایران روز به روز نحیف‌تر و کم‌رنگ‌تر شود. همان سینمایی که سرچشمه جهانی شدن سینمای ایران است. از طرفی شرایط برای فیلمسازانی مثل من هم که از مسیر فیلم کوتاه وارد سینما شده‌اند و در سینما به دنبال یک نوع نگاه تجربی تر هستند، سخت می‌شود و همچنان باید در پی جذب بودجه‌های اندک باشیم.

عبدالهی در پایان اظهار کرد: اتفاقاً فیلم بلند «این روزهای نازنین» یک فیلم اجتماعی با قصه‌ای پرکشش در رابطه با یک خانواده است که ممیزی‌های خاصی ندارد و فقط باید با شرایط و مختصاتی که مد نظر من است، ساخته شود اما من از دوستان بخش خصوصی توقعی ندارم. اگر واقع‌بینانه به شرایط حال حاضر سینمای ایران نگاه کنیم بدیهی است که سرمایه گذاران بخش خصوصی به جای ساخت چنین آثاری به سراغ فیلم‌های کمدی و اصطلاحاً فیلم‌هایی که فروششان از همان ابتدا تضمین شده است، بروند. به همین دلیل معتقدم مهمترین فرصت ما بهرمند شدن از حمایت‌های فرهنگی متولیان فرهنگ و هنر است که امیدوارم سازکار اجرایی آن به یک ساختار عادلانه و متعادل برسد.

آخرین فیلم به نمایش درآمده از امید عبدالهی مستند بلند «سفر سهراب» است که به زندگی و آثار سینماگر فقید ایرانی سهراب شهیدثالث می‌پردازد.

این مستند سال گذشته در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شد و مورد استقبال مخاطبان و تحسین منتقدان قرار گرفت.  

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت»، با پایان کار اعضای هیات انتخاب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه سیزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» و از جمع ۴۱۳ فیلم متقاضی، ۲۷ فیلم به بخش مسابقه مستندهای کوتاه راه یافتند.

اسامی فیلم‌های منتخب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» به ترتیب حروف الفبا به این شرح است:

۱) آبشار (علی شهابی‌نژاد)
۲) آشو (جعفر نجفی)
۳) آنها (رضا عبیات)
۴) آهسته و آرام (دلاور دوستانیان)
۵) ارغوان (محمد صحرایی)
۶) اسفوماتو (امیرعلی میردریکوند)
۷) ایرانوود (رضا دانش‌پژوه)
۸) برفراز صخره‌های مرتفع (علی احمدی زرین‌کلایی)
۹) پدربزرگ (آرش رخشا)
۱۰) پلاک ۱۳ (ریحانه ظهیری)
۱۱) پنهان (شیرین برق‌نورد)
۱۲) تا شش مدت دیگر (الهام مرتضوی)
۱۳) تنها چند متر (حجت طاهری)
۱۴) خانه سنگی (محمدرضا یزدان‌پرست)
۱۵) خط بغض (مختار عبداللهی)
۱۶) دموکراسی (تورج کلانتری)
۱۷) دیوارهای نخی (عباس عمرانی‌بیدی)
۱۸) عروسکان (علی دلکاری)
۱۹) فرزندان خونیار (آرمان قلی‌پور دشتکی)
۲۰) قاب‌های گمشده (حسن نقاشی)
۲۱) قیچی (الناز دیبافر)
۲۲) کارواش (محسن سخاء)
۲۳) کرار (محسن عقیلی)
۲۴) ناگفته‌های شهر شلوغ (بابک گودرزی‌نژاد طهران)
۲۵) هم‌نفس (محمدحسن دامن‌زن)
۲۶) همه‌چیز درباره آرزو (کتایون جهانگیری)
۲۷) ۱۳ هزار قدم (اشکان احمدی)

اعضای هیات انتخاب بخش مسابقه ملی مستندهای کوتاه جشنواره «سینماحقیقت» متشکل از خانم معصومه نورمحمدی و آقایان عزت‌الله پروازه و علیرضا دهقان بودند.

تهیه‌کنندگان و مستندسازان ۲۷ اثر مستند برگزیده‌ بخش «مسابقه ملی» مستندهای کوتاه جشنواره «سینماحقیقت» می‌بایست تا روز چهارشنبه ۶ آذرماه ۹۸، نسخه اصلی فیلم خود را به دبیرخانه جشنواره به نشانی تهران، خیابان سهروردی شمالی، میدان شهید قندی، شماره ۱۵، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، طبقه اول ارائه کنند در غیر این صورت فیلم از بخش مسابقه حذف خواهد شد.

فیلم‌های برگزیده باید به صورت فایل دیتا با یکی از فرمت‌های MP۴ (H.۲۶۴) – AVI- MXF- MPEG۲- MOV بر روی هارد دیسک یا Flash Memory و لوح فشرده به طور استاندارد و قابل اجرا روی سیستم عامل ویندوز (windows) به دبیرخانه جشنواره ارائه شوند. ضمن اینکه ارائه پوستر و تیزر فیلم‌های برگزیده برای تبلیغ در روزهای منتهی به برپایی جشنواره «سینماحقیقت» هم الزامی است.

فیلم‌های منتخب می‌بایست الزاماً دارای زیرنویس انگلیسی باشند.

اسامی فیلم‌های بخش مسابقه ملی مستندهای نیمه‌بلند، بلند، «مسابقه بین‌الملل»، «جایزه شهید آوینی» و «مستندهای کارآفرینی» جشنواره «سینماحقیقت» نیز متعاقباً اعلام خواهند شد.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۸ به دبیری محمد حمیدی‌مقدم در پردیس سینمایی چارسو شهر تهران برگزار خواهد شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای، نمایش «دست‌های آلوده» به دراماتورژی و کارگردانی مسعود موسوی با حضور ناصر آقایی، شیوا خسرومهر و حامد نصرآبادیان اجرای خود را در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرد.

در مراسم افتتاحیه این نمایش که در سالن انتظار تالار قشقایی تئاتر شهر برگزار شد، ناصر آقایی گفت: در این سال‌ها بارها شاهد کارهای مسعود موسوی بوده و دیده‌ام که معمولا آثارش از ویژگی‌های خاصی برخوردار است؛ ویژگی‌هایی که برآمده از نقطه نظرات شخصی‌اش است.

این هنرمند تئاتر و سینما یادآور شد: جریان حاکم بر تئاتر در این روزها از منظر کمی قابل ملاحظه و بررسی است اما از نگاه دیگر، متاسفانه نازل بودن بسیاری از تئاترها مخاطب را دل‌چرکین می‌کند. با وجود این همه کار ضعیف روی صحنه، دیدن تئاتری حرفه‌ای و دغدغه‌مند باعث خوشحالی است؛ از جمله کارهایی که مسعود موسوی اجرا می‌کند که همه در ردیف کارهای خوب و سری الف قرار می‌گیرند. با تماشای این آثار درجه یک، می‌توان کارهای ضعیف را نادیده گرفت و با دیده اغماض به آنها نگریست.

علیرضا سعیدی که اجرای این مراسم را به عهده داشت، در سخنانی با اشاره به اینکه مسعود موسوی تاکنون بازیگران بسیاری را به فضای تئاتر حرفه‌ای و سینما معرفی کرده است، گفت: امیدوارم روزی پویش و کمپینی برای احترام به پیشکسوتانی که در تئاتر جنگیدند، ایجاد شود. مسعود موسوی از جمله کسانی است که اخلاق و ادب و احترام به گروه را سرلوحه کارهایش قرار داده و شایسته احترام است. «دست‌های آلوده» هم ستاره‌های بی‌نظیری دارد و تئاتری جدی و به دور از لودگی است.

حامد نصرآبادیان هم در ادامه این مراسم با بیان اینکه مسعود موسوی بوی تئاتر و بوی معلمی می‌دهد و خوشحالم شاهد تجربه‌ای دیگری از او هستم ضمن آرزوی موفقیت برای موسوی و گروهش گفت: امیدوارم حال امروز تئاتر ما خوب شود و دوباره بوی بوی تئاتر بگیرد نه شو.

شیوا خسرومهر هم که در ۲ نمایش از مسعود موسوی ایفای نقش کرده بود در این مراسم گفت: من سعادت داشتم ۲ بار با مسعود موسوی کار کنم و امروز هم خوشحالم که او دوباره کاری را روی صحنه می‌برد و هم ناراحتم که اسم من اینجا به‌عنوان بازیگر در کنار گروهش نیست.

خسرومهر با تاکید بر اینکه مسعود موسوی در تئاترهایش امضای خود را دارد و کارهایش شبیه هنرمندان دیگر نیست، گفت: با شرایط اختلال در اینترنت سعی می‌کنیم مثل قدیم، درباره اجرای تئاترها سینه به سینه بهم اطلاع دهیم تا سالن پر شود و مخاطبان بیایند و کارهای خوب تئاتر را ببینند.

مسعود موسوی هم در خاتمه این مراسم گفت: حدود ۱۲ سال پیش مصاحبه‌ای داشتم و گفتم امیدوارم تئاتر به سرنوشت سینما دچار نشود؛ اما متاسفانه امروز این فضا بر تئاتر هم غلبه کرده و سرمایه محوری در آن حاکم و تفکر درون تئاتر نابود شده است.

موسوی با بیان اینکه احترام به پیشکسوت در تئاتر در حال نابودی است، گفت: امیدوارم شایسته تعاریفی که از من می‌کنید باشم؛ چراکه خدا می‌داند کار تئاتر در این روزها چقدر سخت شده است.

حمیدرضا نعیمی، مسعود موسوی، ریحانه سلامت، شهاب مهربان، محسن بابایی، فرزانه رضایی، آریاز ذوالفقاری و مهدی باقرزاده بازیگران این نمایش هستند.

سایر عوامل عبارتند از:

آهنگساز: محمد فرشته‌نژاد، طراح صحنه: علی ساسانی‌نژاد، طراح لباس: ثمین تحویلداری، مشاور کارگردان: علی شاه‌صفی، پویا موسوی، مشاور روابط عمومی و تبلیغات: بهزاد مرتضوی، مشاور رسانه‌ای: سبا حیدرخانی، مدیر تولید: بهنود محمدی‌پور، گروه کارگردانی: لیدا حکانی، نازنین ابارشی، گلریز ابراهیم، طراح پوستر و بروشور: محمدرضا غلامی، طراح گریم: علی گودینی، تیزر: مرجان مروستی علی شاه‌صفی، اجرای لباس: مهسا شریفی، عکاس: رامین نیک‌بین، گروه صحنه: سینا سلمان روغنی، دانیال محسنی، زهرا الماس‌پور، ثمینه نعیمی.

نمایش «دست‌های آلوده» به کارگردانی و دراماتورژی مسعود موسوی اجرای خود را از ۳۰ آبان ساعت ۲۰ در سالن قشقایی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده است.

عکس‌های کنار خبر از مهدی قلی‌پور است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «هنر و تجربه»، پردیس هویزه مشهد شنبه دوم آذر ساعت ۱۷ میزبان نمایش مستند «بهارستان خانه ملت»  به کارگردانی بابک بهداد است. پس از نمایش نیز نشست نقد و بررسی این مستند با همراهی بابک بهداد برگزار می‌شود.

مستند «بهارستان خانه ملت» به تاریخ جغرافیای سیاسی منطقه بهارستان می پردازد که شامل باغ بهارستان، باغ نگارستان، باغ نظمیه، عمارت مسعودیه، مسجد، ساختمان سپهسالار، ساختمان ملیجک و بخش اصلی وقایع میدان بهارستان می شود.