برچسب: اخبار فرهنگی

۲۵۶ ۲۵۶

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در نشستی با اجرای منصور ضابطیان و حضور رضا صائمی در جایگاه منتقد، عوامل فیلم «شنای پروانه» با اصحاب رسانه به گفتگو درباره حاصل کارشان نشستند.

«شنای پروانه» فیلمی به کارگردانی محمد کارت است که چندی پیش کلیپی از آن با عنوان «گنده لات «شنای پروانه»» دست به دست می‌شد. در آن کلیپ مشخص بود که نقش اصلی متفاوت فیلم را امیر آقایی بازی می‌کند. طناز طباطبایی، پانته‌آ بهرام، طناز طباطبایی، مه‌لقا باقری و جواد عزتی دیگر بازیگران این اثر سینمایی هستند.

امیر آقایی گنده‌لات «شنای پروانه»

شاید بسیاری از هواداران امیر آقایی با تصویری که از این بازیگر در ذهن داشتند، متعجب شدند که چرا کارگردان این نقش را برای او در نظر گرفته است. این سوال برای خود آقایی هم پیش آمده بود، اما نکته‌ای جالب‌تر از آن هم وجود دارد که این بازیگر در نشست خبری «شنای پروانه» برای نخستین بار از آن پرده برداشت.

امیر آقایی در نشست خبری فیلم «شنای پروانه» گفت: «روزی که  محمد کارت به من زنگ زد من خندیدم. چون فکر کنم اساسا تعریفی از من در سینما وجود دارد که فرد شق و رقی و روشنفکری هستم. به او گفتم من زیاد به تحقیقات میدانی نیازی ندارم من فقط قدری گذشته‌ام را به یاد بیاورم همینم.»

او در ادامه گفت: «من هم مثل محمد کارت از طبقه‌ای آمده‌ام که نیمی از بچه محل‌هایم زیرخاکند، نیمی زیر حکم. خیلی شناختنش عجیب نبود، فقط روی این خاطرات قدری خاک پاشیده بودیم که آن‌ها را جارو کردیم و بار دیگر بیرون کشیدیمشان.بعد از خواندن فیلمنامه این حق را به خودم دادم که یکبار در سینما رگ گردنم بیرون بزند.»

چرا طناز طباطبایی راضی به بازی نقشی کوتاه شد

طناز طباطبایی که در این فیلم نقش کوتاهی دارد هم درباره پذیرفتن نقش گفت: « وقتی فیلمنامه را خواندم فکر کردم چرا این نقش را به من پیشنهاد داده‌اند. چند مسئله وجود داشت که من نقش را انتخاب کنم. من حرف فیلم را دوست داشتم و یک فیلم دغدغه‌مند بود. من تنها این شخصیت فیلم را دوست داشتم و دلم نمی‌خواست در نقش دیگری حضور داشته باشم. محمد کارت درباره نقش پروانه توضیحاتی به من داد و از من خواهش کرد که ریسک کنم و نتیجه را به آینده بسپاریم. این نقش به اندازه یک نقش بلند برای من کار کرده است.»

پانته‌آ بهرام هم در پاسخ به این سوال گفت: «من با محمد کارت همبازی بودم و می‌دانستم بازیگری را می‌شناسد وقتی به من پیشنهاد داد می‌دانست که من ریسک پذیرم و برای از ته زدن مو مخالفتی نمی‌کنم.»

او با توضیح اینکه این فیلم بر خلاف ظاهر مردانه‌اش به شدت فمینیستی است و زن‌های فیلم قربانی هستند، افزود: «نقشی که من در فیلم داشتم از چهره و زنانه‌گی‌اش برای اینکه شرایط دیگری برایش تعریف نشده، می‌گذرد. هر چه زن در فیلم می‌بینیم قربانی شرایطی هستند که ساخته مردها است.»

جواد عزتی هم درباره نقش خودش گفت: «خیلی خوش گذشت و این گروه درجه یک بود. تک تک بازیگران در فیلم نقش درستی داشتند و هیچ کدام شو آف و عکس کار نبودند بلکه عاشق سینما بودند و این  لذت بخش بود.»

او در توضیح این سوال که سینما چه میزان در بیان معضلات حاشیه‌نشینی و جنوب شهر موفق عمل کرده است گفت: «این فیلم درباره جنوب شهر تهران نیست بلکه درباره جنوب کل شهرها است. درام این فیلم بر اساس انتقام نیست بلکه مسیری است که قهرمان طی می‌کند. شخصیت انتقام شخصی نمی‌گیرد بلکه تصمیم هوشمندانه‌ای می‌گیرد که به نفع جمع است.»

نظر منتقد جلسه درباره فیلم چه بود؟

رضا صائمی که اعتقاد به نقد فیلم بلافاصله پس از نمایش فیلم ندارد، درباره «شنای پروانه» گفت: «این فیلم تداوم فیلمسازی کارت در ساخت فیلم‌های مستند و کوتاهش و تجربه فضای زیستی اوست. موضوع ملتهب اجتماعی نقطه قوتی بود که برای من جذاب بود. آن چیزی که این فیلم را از فیلم‌های این چنینی جدا می‌کند نگاه مستقل فیلمساز به موضوع و شخصیت‌هایش است. خشونتی که در فیلم می‌بینیم علیه خشونت است و در انتها مخاطب از چنین شخصیت‌هایی حس تنفر پیدا می‌کند. این فیلم محصول زیسته خود کارگردان است. اگر «خون مردگی» را دیده باشید با این فضا آشنا هستید و این تداوم همین مسیر است. وقتی نخستین فیلم فیلمساز وارد بخش سودای سیمرغ می‌شود تجربه این کارگردان را نشان می‌دهد و اینکه او بازیگر خوبی هم هست.»

محمد کارت از پروسه پیچیده ساخت فیلم می‌گوید

محمد کارت گفت: «پروسه ساخت این فیلم به شدت پیچیده بود و شرایط آن سخت بود. ما هشت ماه منسجم روی فیلمنامه کار کردیم و با شخصیت‌ها زندگی کردیم.  ما روایت‌های مختلف را تجربه و سکانس‌ها را بازنویسی کردیم. من با این فضا غریبه نیستم و در شهرهای مختلف و جنوب شهر فیلم ساختم و می‌توانم بگویم که تجربه سی و اندی سال پشت ساخت این فیلم بود. تک تک آدم‌های حاضر در فیلم بهترینشان را رو کردند و این جو باعث شد که الان ببینیم هر کسی قاب خود را شکسته و نقش جدیدی را خلق کرده است و یا تجربه جدیدی را امتحان کرده است.»

۲۴۱۲۴۱

بازی در سریال ملکاوان تجربه تازه ای برای فریبا متخصص محسوب می شود به اذعان خودش. پریدخت زنی بداخلاق و متفرعن است که بابت از دست دادن تنها پسرش، کینه عروس را به دل گرفته و از هیچ دشمنی و عنادی در حق او فروگذار نمی ‌کند. متخصص کاراکتر پریدخت را چند وجهی می داند و می گوید که برخی از رفتارهای نامتعارف این شخصیت، طبیعی و معلول شرایط و مرارت هایی است که کشیده.

آن چه در ادامه می خوانید بخشی از گفت و گویی است با فریبا متخصص درباره نقش آفرینی اش در ملکاوان؛ سریالی که هر شب ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه آی‌ فیلم می ‌رود. 

– در سریال ملکاوان نقشی را بازی می کنید که از سن واقعی تان بیشتر است. چگونه تجربه ای بود؟
پریدخت برایم یک تجربه جدید در بازیگری است. من معمولاً نقش مادران مهربان و دلسوز برای خانواده را بازی کرده ام. نقشم در ملکاوان متفاوت بود و تجربه ای که با آن خودم را آزمودم تا ببینم آیا از پس چنین نقش هایی هم می توانم بربیایم یا خیر.

– چطور به این شخصیت نزدیک شدید، کاراکتر یک زن متعلق به طبقه بالای جامعه که هم مغرور است و هم پر کینه؟
برای هر شخصیتی یک مابه ازا وجود دارد که در آدم ها و دور و اطراف خودمان می بینیم. به هر حال، انسان در طول زندگی و در جامعه با اشخاص زیاد و متفاوتی سر و کار دارد. بازیگر باید نقش را به این مابه ازاهایی که می شناسد نزدیک کند. من هم همین کار را کردم. آدم هایی شبیه پریدخت به ظاهر سنگدل هستند اما وقتی بیشتر با آنها آشنا می ‌شوی می فهمی که خودشان هم معلول شرایط بوده و آنقدرها هم انسان های بدی نیستند. اطرافیان هم در به وجود آمدن این حس خشونت و سنگدلی در پریدخت موثر بوده اند. گاهی آدم ها آن قدر از جامعه و اطرافیان خود بدی می بینند که شخصیت شان به مرور دستخوش تغییراتی می ‌شود. پریدخت مریض است و بر روی ویلچر. در عین حال، تنها هم هست. این تنهایی، گریبان او را گرفته است. دوست دارد حالا که پسرش را از دست داده، نوه هایش را دور و بر خودش ببیند. شوهرش هم که فقط به فکر خوشگذرانی است. از آن سو، با عروسش هم مشکل دارد. چنین آدم تنهایی طبیعتاً نمی ‌تواند بهتر از این باشد.

– نشستن بر روی ویلچر برای ایفای نقش پریدخت مشکل نبود و چالشی برای تان نداشت؟
نه، اتفاقاً هیچ مشکلی نداشتم. البته آن اوایل چون بر هدایتش مسلط نبودم به دوربین و سه پایه برخورد می‌کردم. روزهای اول می‌ گفتند خانم متخصص بیشتر تمرین کن، اما بعد که مسلط شدم دیگر راحت بودم. روی ویلچر می نشستم و فقط دیالوگ می گفتم. البته بازی بدون حرکت، سختی‌ های خودش را هم دارد. از بدن نمی‌ شود استفاده کرد و باید فقط با صورت و دست، حس را به بیننده منتقل کنی. همه چیز روی صورت متمرکز است که آن هم به علت خصوصیات شخصیت، خیلی سرد و بی روح و مریض گونه است. پریدخت چه به لحاظ جسمی و چه روحی به دیوانه ای می ماند.

۲۴۱۲۴۱

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علی اوجی که برای نمایش فیلم «سینما شهر قصه» به موزه سینما رفته بود، گفت: خوشحالم از اینکه قرار است فیلم را با شما ببینم. من عاشق این فیلم هستم. امیدوارم از دیدن «سینما شهر قصه» لذت ببرید و عشقی که نسبت به سینما دارید را در این فیلم ببینید.

آناهیتا درگاهی بازیگر فیلم نیز اعلام کرد: امشب برای اولین بار فیلم را با شما می‌بینم. هیجان دارم و خوشحال هستم از اینکه در این فیلم بازی کرده ام.«سینما شهر قصه» درواقع برای کسانی است که عاشق سینما هستند.تنها چیزی که برای ما باقی مانده سینما و تاتر است که به واسطه آنها می توانیم حرف بزنیم. دوست دارم از سینما و تاتر حمایت کنید. خوشحالم از اینکه در کنار شما فیلم را می‌بینم.

۲۴۱۲۴۱

۵۷۵۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در نخستین روز جشنواره فیلم فجر «عامه پسند» به کارگردانی سهیل بیرقی هم روی پرده سینمای رسانه رفت و نشست خبری آن با حضور باران کوثری و هوتن شکیبا برگزار شد. سهیل بیرقی تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان «عامه‌پسند»‌ نیز در این نشست حضور داشت.

منتقدی که برای این نشست انتخاب شد، آنتونیا شرکا بود. او در نقد و بررسی فیلم گفت: «بعد از دو فیلم «من» و «عرق سرد» که با دو قهرمان سرکار داشتیم در فیلم سوم آقای بیرقی موضوع قهرمان به آن صورت مطرح نیست. در این فیلم با زن میانسالی سرو کار داریم که در زندگی شخصی خودش شکست خورده و خصلت مبارزه  در او وجود ندارد.این زن می‌توانست در شهر خود بماند و به زندگی‌اش ادامه دهد اما مهاجرت می‌کند و  برای تغییر شرایط زندگی‌اش تلاش مضاعف می‌کند. در فیلم، فهمیه با مردهای زیادی سرکار دارد و واکنش‌های مختلفی از او نسبت به آن‌ها می‌بینم.کارگردان ما را در جایگاهی می‌نشاند و وادارمان می‌کند که ببینیم سهم ما در مواجه با سیل زنانی که در این شرایط زندگی می‌کنند چگونه است؟

این منتقد با تاکید بر اینکه بیرقی در جاری کردن نگاه زنانه موفق بوده، ادامه داد: فلش‌های‌ مختلفی‌از نگاه و ساختار ‌زنانه در این فیلم دیده می‌شود که‌ بیرقی‌ این ریسک را در نمایش عمومی این فلش‌ها به جان خرید.

باران کوثری و تجربه همکاری دوباره با سهیل بیرقی

باران کوثری در فیلم قبلی سهیل بیرقی هم نقش اول را بازی می‌کرد. او درباره همکاری دوباره با این کارگردان جوان گفت: «همکاری با سهیل بیرقی به گفته بازیگرانی که با او کار کرده‌اند بسیار لذت‌بخش است. او  با شیوه‌ای که دارد و راهی که پیش پای شما می‌گذارد شما را مجبور می‌کند که متفاوت کار کنید و آن‌کاری را قبلا کردید تکرار نکنید.»

او همچنین از هوتن شکیبا و فاطمه معتمدآریا تشکر کرد که با حمایت‌هایشان این امکان را فراهم کرده‌اند که به کارش در فیلم ادامه دهد زمانی که در اواسط فیلمبرداری مادربزرگش را از دست می‌دهد.

کوثری در این فیلم با لهجه شهرضایی صحبت می‌کند. او در این باره گفت: « سه نفر از دوستان در روند فیلمسازی دیالوگ‌ها و لهجه را با من تمرین کردند و سهیل بیرقی خیلی روی درست تلفظ شدن و لهجه این شخصیت حساس بود.»

هوتن شکیبا که در این فیلم در نقش شخصیتی ویژه به نام میلاد ایفای نقش کرده است، درباره تنها نگرانی‌اش در این فیلم گفت: «در تولید این فیلم به قدری همه چیز به جا و سر جایش بود که نگرانی به جز ایفای درست نقش و شخصیت نداشتم.»

او درباره حضور در این فیلم با وجود کمرنگ بودن نقش توضیح داد: «من پس از دریافت سیمرغ پیشنهاد کم نداشتم. با وجود استرس در انتخاب فیلم، دغدغه فیلم  «عامه‌پسند» و همچنین نقشم را دوست داشتم. میلاد نقش سختی بود و سعی کردم با نقش رفاقت کنم.»

بیرقی: در جهان‌بینی من زن معترض وجودش حس می‌شود

یکی از نکاتی که منتقد جلسه هم به آن اشاره کرد، این است که به غیر از شخصیت میلاد مرد دیگری در فیلم نمی‌بینیم. شرکا در این باره گفت: «میلاد در «عامه‌پسند» همانقدر تنهاست که فهمیه تنهاست، او به دلیل تنها زندگی کردنش چوب جامعه را می‌خورد و فهمیه نیز به گونه‌ای دیگر تنهاست.»

بیرقی در این باره توضیح می‌دهد: «به دلیل علاقه من به سادگی و مینیمالیسیم، فیلم این پیشنهاد را می‌دهد که بدون دیدگاه‌های عامه پسند بودن شخصیت افراد را تعریف کنیم.»

او درباره انتخاب سن کارکتر زن قهرمان فیلم گفت: «انتخاب سن برای کارکتر منطق عجیبی نمی‌خواهد و می‌توان با نگاه به شرایط اطراف شخصیت فیلم را انتخاب کرد. فیلم در مورد زن معمولی بود که تصمیم می‌گیرد دیگر معمولی نباشد. در جهان‌بینی من زن معترض وجودش احساس می‌شود و زنان همزمان دچار طغیان دسته جمعی هستند.»

۲۴۱۲۴۱