برچسب: احزاب

تاکنون ۱۰ دوره از مجلس شورای اسلامی تشکیل شده و این آرای مردم بوده که همواره جمهوریت نظام را اثبات کرده و نامزدهای موردنظر مردم به مجلس شورای اسلامی وارد شده اند.

البته در این میان نقش برخی از افراد و گروه‌ها در حمایت از نامزدها و یا افراد خاص بی تاثیر نبوده است.  در این گزارش قصد داریم تا بررسی کنیم که کدام طیف‌ها و جریانات در این ۱۰ دوره به مجلس وارد شده و اقلیت یا اکثریت را برعهده داشته اند.

انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی

۲۴ اسفندماه ۵۸ است، یکسال از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ماه سال ۵۷ گذشته که کشور و انقلاب برای برگزاری انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی آماده می‌شود. اما کشور در شرایطی قرار دارد که دولت موقت به ریاست مهدی بازرگان در اردیبهشت همان سال استعفا داده و ۱۵ بهمن ماه ابوالحسن بنی صدر به ریاست جمهوری رسیده، اما چون نظام کشور هنوز پارلمانی است رئیس جمهور باید منتظر تشکیل مجلس باشد تا نخست وزیر موردنظر وکلای ملت انتخاب شود.

در این انتخابات چند جریان با نام های ائتلاف بزرگ، دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رئیس‌جمهور، گروه همنام، حزب توده، جبهه ملی ایران، شورای مرکزی کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه و مستقل‌ها در این دوره شرکت داشتند.

احزاب حاضر

ائتلاف بزرگ؛ شامل جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، انجمن اسلامی معلمان، نهضت زنان مسلمان، سازمان فجر اسلام، اتحادیه انجمن‌های اسلامی شهر ری و بنیاد الهادی – ۳۱ درصد به رهبری حجت الاسلام و المسلمین سید علی خامنه‌ای

جبهه ملی ایران؛ ۳ درصد

گروه همنام؛ نهضت آزادی  ۷ درصد به رهبری مهدی بازرگان

دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رئیس‌جمهور؛ حامیان ابوالحسن بنی صدر – ۱۲ درصد

شورای مرکزی کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه؛ گروهک منافقین – بدون نماینده: مسعود رجوی رهبر منافقین از تهران (با ۵۳۰ هزار رأی) و ۲۹ کاندیدای دیگر آنها از شهرستان‌ها به مرحله دوم رسیدند، اما هیچ‌یک از آن‌ها در دور دوم انتخاب نشدند.

مستقل‌ها؛ ۴۳ درصد

در اولین اقدام مجلس که در تعامل با رئیس‌جمهور وقت برای تعیین نخست وزیر صورت گرفت، حاکی از همراهی منفردها با فراکسیون ائتلاف بزرگ بود و به‌طور تقریبی ۲/۳ کل نمایندگان با فراکسیون نیروهای مذهبی همراهی می‌کردند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره ساز و کار خاصی برای احراز صلاحیت ها وجود نداشت و ملاک بیشتر مردم برای انتخاب نمایندگان، توصیه های امام خمینی (ره) بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی بود. در این دوره مجموعا ۳ هزار و ۶۹۴ نفر برای شرکت در انتخابات داوطلب شدند که از این میزان حدود ۱۹۰۰ نفر برای شرکت در انتخابات نهایی شدند.

نتیجه

نامزدهای نهایی حدود ۱۹۰۰ نفر بودند (۵۴۰ نفر برای تهران) که سر ۲۷۰ کرسی رقابت می‌کردند. از این ۲۷۰ کرسی، ۸۵ کرسی معادل ۳۶/۳۲ درصد به حزب ائتلاف بزرگ اسلامی، ۳۳ کرسی معادل ۱۴/۱ درصد به دفتر هماهنگی همکاری‌های مردم با رئیس‌جمهور، ۲۰ کرسی  معادل ۸/۵۴ درصد به نهضت آزادی، ۴ کرسی معادل ۱/۷ درصد به جبهه ملی ایران اختصاص پیداکرد. گروهک منافقین، اما حائز هیچ کدام از آراء نشد.

در واقع بیشتر آراء در این دوره به نیروهای پیرو خط امام اختصاص داشت. این مجلس از ۷ خرداد ۱۳۵۹ تا ۶ خرداد ۱۳۶۳ فعالیت کرد. این مجلس به ترتیب شهید محمدعلی رجایی و میرحسین موسوی را به نخست وزیری برگزید. با توجه به ترکیب اعضاء می‌توان مجلس اول را متنوع‌ترین و سیاسی‌ترین مجلس در طول حیات جمهوری اسلامی تا به امروز خواند.

در واقع با بررسی نماینده های این دوره از مجلس مشاهده می‌‎کنیم که حزب جمهوری اسلامی که در آن زمان راست سنتی خطاب می شد اکثریت کرسی ها را در اختیار داشت.

انتخابات دومین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات دومین دوره مجلس شورای اسلامی در حالی برگزار شد که عراق از سال ۵۹ تهاجم خود را به کشورمان آغاز کرده بود و ایران در وضعیت تحریم شدید سیاسی، نظامی و اقتصادی قرارداشت. سکان اداره کشور از ابتدای دهه ۶۰ در اختیار حجت الاسلام سید علی خامنه‌ای رئیس جمهور و میرحسین موسوی نخست وزیر قرار داشت. انتخابات دومین دوره مجلس شورای اسلامی در دو مرحله یعنی در روزهای ۲۶ فروردین و ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۳ برگزار شد.

احزاب حاضر

حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز به ریاست آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان جناح راست سنتی و دفتر تحکیم وحدت به رهبری حجت الاسلام مهدی کروبی به عنوان جناح چپ در این دوره شرکت کردند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در انتخابات دومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، حدود ۱۵۹۲ نفر آمادگی خود را برای کاندیداتوری اعلام و ثبت‌نام کردند که از این بین حدود ۲۶۶ نفر از داوطلبان صلاحیت‌شان توسط هیئت‌های اجرایی و شورای نگهبان رد شد. از تعداد ۱۳۲۶ نفر تأیید صلاحیت شده، ۱۱۵ نفر انصراف دادند.

برگزاری

برگزاری انتخابات این دورهٔ مجلس با تصرف بخش‌هایی از مناطق مرزی کشور توسط نیروهای بعثی عراق مصادف بود. ولی با این وجود، انتخابات در ۱۹۳ حوزهٔ انتخابیه برای انتخاب ۲۷۰ نماینده در موعد مقرر برگزار شد. نحوهٔ اجرای انتخابات نیز به سه صورت برگزار شد: ۱ – سراسری مستقیم، ۲ – سراسری غیرمستقیم و ۳ – سراسری برای اقلیت‌های دینی

انتخابات سراسری مستقیم شامل ۱۸۷ حوزه انتخابیه بود و انتخابات سراسری غیرمستقیم در شهرهای جنگ‌زده شامل آباده، دهلران، مهران، دشت آزادگان، قصرشیرین و خرمشهر انجام شد. انتخابات سراسری برای اقلیت‌های دینی نیز شامل ارامنه شمال و ارامنه جنوب، آشوری و کلدانی، کلیمیان و زرتشتیان بود.

نتیجه

در این دوره تعداد کرسی‌های مجلس تغییر نکرد و رقابت بر سَر هر ۲۷۰ کرسی مجلس شورای اسلامی انجام شد. در این دوره حزبی می‌توانست پیروز شود که ۵۰ درصد به علاوه ۱ یعنی ۱۳۶ کرسی را کسب کند.

در این انتخابات، کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز اکثریت آراء را از آن خود کرده و به پیروزی قاطع در انتخابات دست یافتند.

آیت‌الله علی اکبر هاشمی رفسنجانی که آن دوره به عنوان گزینه اصولگرایان و نیروهای خط امام با پیروزی در این انتخابات به ریاست مجلس رسید و بیشتر کرسی های این دوره به اصولگرایان یا همان جناح راست سنتی رسید. نواب رئیس حجج الاسلام محمد یزدی، مهدی کروبی و محمدمهدی ربانی املشی بودند.

انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی در شرایط برگزار شد که کشور در حال عبور و گذر از پیچ و گردنه دفاع مقدس و جنگ تحمیلی بود. این انتخابات در دو مرحله و در روزهای ۱۹ فروردین ۱۳۶۷ و ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۷ برگزار شد.

احزاب حاضر

دو حزب جامعه روحانیت مبارز به ریاست اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان جناح راست سنتی و مجمع روحانیون مبارز به ریاست حجت الاسلام مهدی کروبی به عنوان جناح چپ دو طیف عمده حاضر در انتخابات سومین دوره مجلس بودند.

آمار تائید و یا رد صلاحیت

در این دوره از انتخابات یک هزار و ۹۹۹ نفر برای نمایندگی مجلس داوطلب شدند که از میزان تائید و یا رد صلاحیت های این دوره آمار دقیقی در دسترس نیست.

نحوه برگزاری 

در طول دوره‌ی سوم مجلس شورای اسلامی چند انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار شد؛ که از میان آن‌ها انتخابات میان‌دوره‌ای در تاریخ ۷ آبان ۱۳۶۷ و ۲۴ آذر ۱۳۶۸ مهم‌تر هستند. در انتخابات سراسری مرحله‌ی اول و دوم، انتخابات پانزده حوزه بنا به دلایلی توسط شورای نگهبان باطل گردید و نیز اعتبارنامه‌ی نماینده‌ی منتخب حوزه‌ بروجرد نیز در مجلس رد شد و بدین ترتیب ۱۶ حوزه‌ی مجلس شورای اسلامی فاقد نماینده بودند؛ بنابراین انتخابات میان‌دوره‌ای هفتم آبان‌ماه در ۱۶ حوزه‌ی انتخابیه از بین ۱۱۱ داوطلب برگزار گردید.

انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۴ آذر ۱۳۶۸ در شش حوزه‌ی انتخابیه‌ی تهران برای ۴ نماینده و کرج، کاشان، کرمان، کردکوی و بندر ترکمن، کوهدشت و چگنی هر کدام یک نماینده از بین ۷۳ داوطلب برگزار شد. پنج نماینده که از تهران و کاشان می‌بایست به مجلس راه پیداکنند، باید جایگزین نمایندگانی می‌شدند که پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دوره‌ی پنجم و تشکیل هیأت وزیران، از نمایندگان مجلس استعفا و به سمت‌های دیگر انتخاب شده بودند.

کرج به خاطر استعفای نماینده از سِمَت نمایندگی، در کرمان به جای نماینده‌ی فوت شده، در کردکوی و کوهدشت نیز به واسطه عدم تائید صحت انتخابات به وسیله شورای نگهبان به انتخابات میان‌دوره‌ای کشیده شد.

نتیجه

در انتخابات مجلس سوم حزب مجمع روحانیون مبارز به عنوان طیف چپ با دبیر کلی حجت الاسلام مهدی کروبی به پیروزی رسید و حدود دو سوم کرسی‌های مجلس را به دست آورد و در طرف مقابل، اما حجت الاسلام اکبر هاشمی رفسنجانی با کسب ۱۰۰ کرسی  دومین حزبی بود که وارد مجلس شد.

حجت الاسلام اکبر هاشمی رفسنجانی با رای نمایندگان به ریاست مجلس شورای اسلامی انتخاب شد.  حجج اسلام حسین هاشمیان و اسدالله بیات نواب رئیس این دوره بودند.

یکی از وقایع مهم مجلس در این دوران ارتحال حضرت امام (ره) بود که باعث شد تا آیت‌الله رفسنجانی برای ریاست جمهوری نامزد شده و با رای مردم به مقام ریاست جمهوری اسلامی رسید. ریاست مجلس شورای اسلامی پس از او به حجت الاسلام مهدی کروبی رسید. در واقع نخستین رئیس مجلس سوم اصولگرا و رئیس بعدی هم یک اصلاح طلب بود.

انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی در حال برگزار شد که سه سال از ارتحال بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) گذشته بود و آیت الله سید علی خامنه ای رهبری انقلاب و حجت الاسلام علی اکبر هاشمی رفسنجانی ریاست مجلس را در دست داشتند.

احزاب حاضر

دو حزب جامعه روحانیت مبارز به دبیر کلی حجت الاسلام ناطق نوری و مجمع روحانیون مبارز به دبیر کلی حجت الاسلام مهدی کروبی دو حزب اصلی حاضر در انتخابات بودند. البته ائتلاف خانه کارگر ابوالقاسم سرحدی‌زاده را در صدر لیست‌هایشان نشاندند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره ۳ هزار و ۲۳۳ نفر برای حضور در مجلس داوطلب شدند، در این دوره هم مانند دوره سوم هم آمار دقیقی از روند و تعداد تائید و یا رد صلاحیت شدگان وجود ندارد.

نحوه برگزاری 

انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی، در ۲۱ فروردین ۱۳۷۱ برگزار شد. در این دوره ۳۴/۷۶۳/۹۲۷ نفر واجد رای گیری بودند که از این رقم مجموعا ۱۸/۷۶۷/۰۴۲ رای معادل ۵۷/۸۱ درصد به صندوق‌ها ریخته شد. در این دوره میزان مشارکت در سراسر کشور ۵۷/۸۱ درصد و در تهران ۳۹ درصد  اعلام شد.

نتیجه 

جامعه روحانیت مبارز در دور اول انتخابات از ۲۷۰ کرسی موجود با به دست آوردن ۱۳۴ کرسی، حائز اکثریت مجلس چهارم شد. اما پس از برگزاری دور دوم انتخابات مجلس، جامعه روحانیت مبارز و حامیان مستقلش، حدود سه چهارم کرسی‌های مجلس را به دست آورند. نکته جالب در مجلس چهارم این بود که ۱۶۲ نفر از منتخبان، برای اولین بار به مجلس راه پیدا کرده بودند.

حجت الاسلام اکبر هاشمی رفسنجانی با رای نمایندگان به ریاست مجلس شورای اسلامی انتخاب شد.

نمایندگان ملت نخستین جلسه خود را در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۷۱ اولین جلسه مجلس را برگزار کردند. پس از تشکیل مجلس چهارم، حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری رئیس مجلس و حجج اسلام محمدعلی موحدی کرمانی، حسن روحانی و حسین هاشمیان و علی اکبر پرورش نواب رئیس بودند.

انتخابات پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی در حالی برگزار شد که کشور با ریاست جمهوری آیت الله هاشمی رفسنجانی از سال ۶۸ وارد دوران سازندگی شده بود و همه بخش‌های کشور مشغول جبران خرابی‌های ناشی از جنگ تحمیلی بودند. انتخابات مجلس پنجم در ۱۸ اسفند ۷۴ برگزار شد.

احزاب حاضر

در این دوره دو حزب مشهور جامعه روحانیت مبارز به دبیر کلی حجت الاسلام علی‌اکبر ناطق نوری و حزب کارگزاران سازندگی که از اعضای دولت سازندگی تشکیل شده بود. البته دو حزب دیگر به نام های ائتلاف نیروهای خط امام و جمعیت دفاع از ارزش های انقلاب اسلامی نیز حضور داشتند که به رغم ناآشنا بودن اسامی آنها دبیر کل های آنها افراد مشهوری بودند. حجت الاسلام عبدالله نوری دبیر کل جبهه پیروان خط امام و حجت الاسلام محمد محمدی‌نیک (ری شهری)  بود که هر دو از روحانیون مشهور انقلاب بودند.

حجت الاسلام ری شهری در ابتدای انقلاب کمیته انقلاب اسلامی را تاسیس کرده بود و مناصبی چون وزیر اطلاعات، دادستان انقلاب اسلامی، حاکم شرع دادگاه‌های انقلاب اسلامی، دادستان ویژه روحانیت و برخی دیگر از موارد مهم را در کارنامه خود داشته است. از طرفی حجت الاسلام عبدالله نوری وزیر کشور دولت هاشمی رفسنجانی و برخی از مناصب مهم کشوری و لشکری را هم در کارنامه خود دارد.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره، ۵ هزار و ۳۶۵ نفر برای نمایندگی ثبت نام کردند. مجمع روحانیون مبارز که مدعی بود در روند تائید و یا رد صلاحیت ها شورای نگهبان اعضای آن را به صورت گسترده رد صلاحیت کرده بود از ارائه لیست خودداری کرد.

نحوه برگزاری 

از مجموع ۳۴/۷۶۳/۹۲۷ نفر واجد شرایط رأی، مجموعا ۲۴/۶۸۲/۳۸۶ از مردم در انتخابات شرکت کردند. مشارکت در سراسر کشور ۷۱ درصد و در تهران ۵۵/۷۸ درصد بود. در این دوره ۷۱ درصد از آرای مردم  به صندوق‌ها ریخته شد.

نتیجه

حزب جامعه روحانیت مبارز در این دوره ۱۱۰ کرسی، حزب کارگزاران سازندگی ۸۰ کرسی، ائتلاف نیروهای خط امام ۵۸ کرسی را به دست آوردند. نخستین جلسه مجلس پنجم در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ تشکیل شد. ائتلاف حزب نیروهای خط امام با کارگزارانی ها یک فراکسیون اقلیت موثر را شکل داد.

حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری با اختلاف ۱۱ رأی بیشتر از حجت الاسلام عبدالله نوری همچون دوره چهارم ریاست مجلس را به دست آورد. حجج اسلام حسن روحانی و محمدعلی موحدی کرمانی نواب رئیس دوره پنجم بودند.

انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی

مجلس ششم شورای اسلامی یکی از مجالس پرتلاطم در تاریخ جمهوری اسلامی است. انتخابات این دوره از مجلس در شرایطی برگزار شد که دو سال از آغاز ریاست جمهوری حجت الاسلام سید محمد خاتمی گذشته بود. افزایش تعداد نمایندگان از ۲۷۰ به ۲۹۰ نفر براساس اصل ۶۴ قانون اساسی از مهم‌ترین اقدامات این دوره است.

احزاب حاضر

در این دوره سه حزب اصلی جبهه مشارکت به دبیر کلی سید محمدرضا خاتمی، جبهه پیروان خط امام و رهبری به دبیر کلی حجت الاسلام محمدعلی موحدی کرمانی و سپس غلامعلی حدادعادل و کارگزاران سازندگی ایران اسلامی به دبیر کلی غلامحسین کرباسچی در انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی حضور داشتند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره، ۶ هزار و ۸۵۳ نفر داوطلب حضور در خانه ملت شدند. در این دوره روند تائید یا رد صلاحیت ها به نحوی بود که تمامی افراد منتسب به اصلاح طلبان و جبهه دوم خرداد برای انتخابات تائید صلاحیت شدند. این اتفاق سبب شد تا طیف گسترده ای از اصلاح طلبان وارد مجلس شوند.

نحوه برگزاری

این دوره از انتخابات در دو دور و در روزهای ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ و ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۹ برگزار شد. در این دوره از مجموع ۳۸/۷۲۶/۴۳۱ واجد شرایط رای دادن، ۲۶/۰۸۲/۱۵۷ در انتخابات شرکت کردند که مردم درصد مشارکت ۶۷/۳۵ درصدی را ثبت کردند.

نتیجه

از مجموع ۲۷۰ کرسی نمایندگی مجلس، حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی ۱۸۴ کرسی، جبهه پیروان خط امام و رهبری ۵۴ کرسی و حزب کارگزاران سازندگی ایران اسلامی ۴۲ کرسی را بدست آوردند. این نتایج نشان می‌داد که جبهه دوم خرداد توانسته بود که در مجموع ۶۵٪ کرسی‌های مجلس را به دست آورد.

در تهران بزرگ، فهرست نامزدهای پیشنهادی حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی، ۹۰ درصد کرسی‌های این حوزه را کسب کرد. نکته جالب توجه در این دوره از انتخابات مجلس این بود که بر طبق نتایج اولیه منتشر شده توسط وزارت کشور ۱۸ نفر اول راه یافته از تهران به مجلس ششم توانستند بیش از یک میلیون رأی کسب کنند.

متوسط آراء ۳۰ نفر اول تهران بر طبق نتایج اولیه ۱/۰۵۷/۰۰۰ رأی بود که در نوع خود یک رکورد به حساب می‌آید. به ویژه آرای کسب شده توسط نفر اول حوزه انتخابیه تهران، شمیرانات، ری و اسلامشهر یعنی سید محمدرضا خاتمی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران یک رکورد به شمار می‌رود.

حجت الاسلام مهدی کروبی در این دوره رئیس مجلس، بهزاد نبوی نائب رئیس اول و محمدرضا خاتمی نائب رئیس دوم مجلس ششم بودند. این ترکیب نشان از این داشت که اکثریت مجلس ششم در اختیار اصلاح طلبان بود.

انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی

برگزاری این دور از انتخابات مصادف شد با سال های پایانی دولت سیدمحمد خاتمی که کشورهای اروپایی و آمریکا با اتهام زنی به ایران در حال القای این موضوع به جامعه جهانی بودند که فعالیت های هسته ای ایران صلح آمیز نبوده و در راستای جنگ طلبی است. ایران با در همان سال ها مذاکرات خود را با خاویر سولانا مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و برخی کشورها آغاز کرد که نتیجه آن پروتکل الحاقی بود.

در این دوره محل برگزاری جلسات مجلس شورای اسلامی براساس یکی از مصوبه‌های مجلس ششم از محل مجلس سابق (معروف به مجلس سنا) در آبان ماه سال ۱۳۸۳ به بهارستان انتقال یافت.

احزاب حاضر

انتخابات دوره هفتم مجلس با حضور جبهه آبادگران ایران اسلامی شامل جامعه روحانیت مبارز و حزب موتلفه اسلامی به رهبری غلامعلی حدادعادل، مجمع روحانیون مبارز به دبیر کلی حجت الاسلام مهدی کروبی  و حجت الاسلام علی اکبرمحتشمی پور و همچنین جبهه مستقلین برگزار شد.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره، ۸ هزار و ۱۷۲ نفر برای حضور در بهارستان نامزد شدند. در این دوره مانند برخی دوره‌ها آمار دقیقی از روند و تعداد تائید و یا رد صلاحیت شدگان وجود ندارد.

نحوه برگزاری

این انتخابات در روزهای اول اسفندماه ۱۳۸۲ و ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۳ برگزار شد. در این دوره ۴۶/۳۵۱/۰۳۲ نفر واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان ۲۳/۴۳۸/۰۳۰ در انتخابات شرکت کردند که مشارکت ۵۰/۵۷ درصدی را ثبت کردند.

تعداد شعب اخذ رأی سراسر کشور ۳۹ هزار و ۸۸۵ شعبه بود که از این میزان ۲۰ هزار و ۵۴۲ (۵۲ درصد ) مختص شعب شهرها و ۱۹ هزار و ۳۴۳ (۴۸ درصد ) مختص شعب روستاها بود.

نتیجه

از مجموع ۲۹۰ کرسی نمایندگی مجلس، ائتلاف آبادگران ایران اسلامی ۱۹۶ کرسی، مجمع روحانیون مبارز ۴۷ کرسی و جبهه مستقلین ۴۲ کرسی را بدست آوردند.

رئیس این دوره از مجلس غلامعلی حدادعادل و محمدرضا باهنر و حجت الاسلام محمدحسن ابوترابی فرد نواب رئیس بودند.

انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی در شرایطی برگزار شد که بیش از دو سال از آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد نگذشته بود و از سوی دیگر هم نیروهای آمریکایی با حمله به عراق و کشتن صدام حسین این کشور را تصرف کرده بودند.

احزاب حاضر

در این دوره حزب جبهه متحد اصولگرایان به دبیر کلی حجت الاسلام محمدعلی موحدی کرمانی، ائتلاف اصلاح طلبان، حزب اعتماد ملی و ائتلاف فراگیر اصولگرایان برای حضور در بهارستان با یکدیگر به رقابت پرداختند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره از انتخابات، بیش از هفت هزار نفر از شهروندان ایرانی، در مهلت قانونی ثبت نام نامزدهای انتخابات مذکور، به مراکز دولتی مربوطه، مراجعه و نامزد تصدی این مسئولیت شدند. از این تعداد، تنها ۴/۵۰۰ نفر تایید صلاحیت شدند.

نحوه برگزاری

انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی در دو دور و طی روزهای جمعه ۲۴ اسفند۱۳۸۶ و ۶ اردیبهشت ۱۳۸۷ برگزار شد. در این دوره ۴۳/۸۲۴/۲۵۴ واجد شرایط برای رای دادن بودند که از این میزان تنها  ۲۴/۲۷۹/۷۱۷ شرکت کردند که مشارکت ۵۵/۴ درصدی را نشان می داد. این آمار مربوط به دور اول برگزاری این انتخابات است.

در دوم ۲۱ میلیون واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان فقط کمی بیش از ۵ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند.

نتیجه

در این دوره از ۲۹۰ کرسی نمایندگی مجلس، جبهه متحد اصولگرایان و ائتلاف فراگیر اصولگرایان با کسب ۲۱۶ کرسی در مقابل ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتماد ملی که فقط ۵۸ کرسی را بدست آورده بودند به پیروزی رسید.

علی لاریجانی رئیس مجلس و محمدرضا باهنر نائب رئیس اول مجلس بود.

انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی در شرایطی برگزار شد کشور پیچ تاریخی فتنه ۸۸ را پشت سر گذاشته بود و دولت دهم به ریاست محمود احمدی نژاد در سال‌های پایانی خود قرارداشت. در این دوره نرخ نفت در بازارهای جهانی رشد چمشگیری داشت و حتی به فراتر از بشکه‌ای ۱۰۰ دلار نیز رسید. کشورمان با فروش نفت خود در بازارهای جهانی درآمدهای بسیاری را بدست آورد، این درآمد تا بیش از ۹۲ هزار میلیارد تومان رسید که تا آن موقع یک رقم بی سابقه بود.

احزاب حاضر

در این همانند دوره اول احزاب زیادی در انتخابات حاضر بودند؛ جبهه متحد اصولگرایان به دبیرکلی علی لاریجانی و غلامعلی حدادعادل، جبهه پایداری انقلاب اسلامی به دبیرکلی مرتضی آقاتهرانی، جبهه ایستادگی ایران اسلامی به دبیرکلی محسن رضایی، حزب مردم سالاری به دبیرکلی مصطفی کواکبیان، حزب جبهه بصیرت و بیداری اسلامی به دبیرکلی سیدشهاب‌الدین صدر، جبهه مردمی اصلاحات به دبیرکلی حجت الاسلام محمد زارع فومنی، حزب صدای ملت به دبیرکلی علی مطهری، حزب جبهه توحید و عدالت به دبیرکلی بهمن شریف زاده و حزب خانه کارگر به دبیرکلی علیرضا محجوب در انتخابات شرکت کردند.

روند تائید صلاحیت‌ها

در این دوره از انتخابات، ۷ هزار و ۶۰۰ نفر داوطلب شدند تا در بهارستان حضور پیداکنند. در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۱–۱۳۹۰) که بیش از سه‌هزار نفر تأیید صلاحیت شدند.

نحوه برگزاری

این دوره از انتخابات در دو مرحله و طی روزهای ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ و ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ برگزار شد. در این دوره البته شاهد برگزاری یک انتخابات میان‌دوره‌ای هم بودیم که به منظور تعیین تکلیف ۴ کرسی باقیمانده، در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ همزمان با یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران برگزار گردید. این انتخابات در چهار حوزهٔ شهرستان دماوند، شهرستان ایلام، شهرستان تویسرکان و شهرستان تنکابن برگزار گردید.

در این دوره ۴۸/۲۸۸/۷۹۹ واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان ۳۰/۹۰۵/۶۰۵ در انتخابات شرکت کردند که این آمار حاکی از مشارکت با ۶۳/۸۷ درصد دارد.

نتیجه

با شمارش آرای مردم در انتخابات مشخص شد که از ۲۹۰ کرسی نمایندگی مجلس؛ جبهه متحد اصولگرایان ۱۲۵ کرسی، جبهه پایداری انقلاب اسلامی ۸۲ کرسی، جبهه ایستادگی ۷۲ کرسی، حزب مردم سالاری ۲۱ کرسی، جبهه بصیرت و بیداری اسلامی ۶۴ کرسی، جبهه مردمی اصلاحات ۲۶ کرسی، صدای ملت ۲ کرسی را به دست آوردند، دو حزب دیگر جبهه توحید و عدالت و خانه کارگر از کسب کرسی ناکام ماندند.

در این دوره علی لاریجانی رئیس مجلس و محمدرضا باهنر و حمیدرضا حاجی بابایی نواب رئیس مجلس بودند.

انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی در شرایطی برگزار شد که حجت الاسلام حسن روحانی در سال ۹۲ به ریاست جمهوری رسیده بود. او تلاش داشت تا با مجلس نهم همکاری خوبی داشته باشد، چراکه خود او ۲۰ سال نماینده مجلس بود و به نوعی خود را فرزند مجلس می‌دانست.   در سال‌های آخر دوره دهم مجلس دوباره پرونده مسائل هسته‌ای ایران باز شد و یکی از وعده‌های انتخاباتی حسن روحانی برای ریاست جمهوری حل این مسئله بود. شاید بتوان مهم‌ترین اقدام نمایندگان در این دوره را تصویب برجام دانست.

احزاب حاضر

در این دوره چهار حزب اصلی وجود داشتند؛ حزب لیست امید با متحد کردن چند حزب اصلاح طلب مانند کارگزاران سازندگی، اتحاد ملت، مردم سالاری، ندای ایرانیان، بنیاد امید و اعتماد ملی به سر لیستی محمدرضا عارف، ائتلاف بزرگ اصولگرایان با متحد کردن جبهه پایداری انقلاب اسلامی، جامعتین، موتلفه اسلامی، رهپویان انقلاب اسلامی، جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و جبهه یکتا به ریاست غلامعلی حدادعادل، حزب اعتدال و توسعه به  عنوان حزب حامی رئیس جمهور به دبیرکلی محمدباقر نوبخت و حزب چهارم متشکل از اقلیت های مذهبی در این دوره حاضر بودند.

روند تائید صلاحیت‌ها

حدود ۱۲ هزار نفر در این انتخابات نام نوشتند که حدود ۴۰ درصد از آن‌ها تأیید صلاحیت شدند. در میان افرادی که صلاحیتشان تأیید نشد، چند تن از نمایندگان مجلس نهم و برخی از چهره‌های مشهور سیاسی حضور داشتند، که می‌توان به عنوان نمونه از حمید رسایی، کمال‌الدین پیرمؤذن، مصطفی معین و محسن مهرعلیزاده نام برد.

نحوه برگزاری

این دوره از انتخابات در دو مرحله و طی روزهای ۷ اسفند ۱۳۹۴ و ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۵ برگزار شد. در دور نخست ۵۴/۹۱۵/۰۲۴ واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان ۳۳/۹۵۶/۶۵۱ در انتخابات شرکت کردند که میزان مشارکت در دور اول ۶۱/۸۳ درصدی اعلام شد. دور دوم انتخابات در حالی برگزار شد که ۱۷/۶۲۶/۳۳۵ واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان، ۵/۹۰۱/۲۹۷ نفر در انتخابات شرکت کردند که میزان مشارکت در دور دوم ۳۳/۴۸ درصدی بود.

نخستین انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس دهم، همزمان با انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم و شوراهای پنجم، در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ برگزار شد. انتخابات برای تعیین نمایندگان حوزه‌های اصفهان، اهر و هریس، مراغه و عجب‌شیر، بندرلنگه و بستک و پارسیان انجام شد. که درنتیجه آن حسن کامران دستجردی به عنوان نماینده اصفهان، بیت الله عبداللهی نماینده اهر و هریس، علی جلیلی شیشوان نماینده مراغه و عجب‌شیر و ناصر شریفی به عنوان نماینده بندرلنگه، پارسیان و بستک انتخاب شدند.

براساس اعلام وزارت کشور، ۶۲٪ از واجدین شرایط در کل کشور در این انتخابات شرکت کردند. رقم مشارکت در تهران حدود ۵۰٪ بود.

نتیجه

از مجموع ۲۹۰ کرسی مجلس، لیست امید ۱۲۲ کرسی، ائتلاف فراگیر اصولگرایان ۸۰ کرسی، حزب اعتدال و توسعه ۴۶ کرسی و اقلیت‌های مذهبی با ۳۷ کرسی حائز کرسی‌های نمایندگی مجلس شدند؛ بنابراین در این دوره اصلاح طلبان اکثریت قاطع را بدست آوردند.

در این دوره نیز مانند دوره هشتم و نهم، علی لاریجانی رئیس مجلس بود. مسعود پزشکیان در هر چهار دوره به عنوان نائب رئیس اول، علی مطهری به عنوان نائب رئیس دوم در سال های اول و دوم و سوم، عبدالرضا مصری نائب رئیس دوم  در سال چهارم مجلس فعالیت کردند.

۲۷۲۷۲۳

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از «القدس الیوم»، «زیاد النخاله» دبیرکل جنبش جهاد اسلامی فلسطین سخنانی را در خصوص قدرت مقاومت و همچنین نقش شهید سردار سلیمانی در تقویت آن مطرح کرد.

بر اساس این گزارش، وی در این خصوص گفت: شهید «سردار سلیمانی» فرمانده نیروی قدس سپاه ایران نقش بزرگ و مهمی در تقویت مقاومت فلسطین داشت.

النخاله افزود: شهید سلیمانی شخصاً مسئولیت تمام پرونده‌ها و روند انتقال سلاح را بر عهده داشت.

وی تأکید کرد: سردار سلیمانی بر عملیات‌های پیچیده نظارت و برای فراهم سازی امکان انتقال سلاح به غزه، به برخی کشورها سفر می‌کرد.

دبیرکل جهاد اسلامی اظهار داشت: شهید سلیمانی گروه‌های نظامی مخفی صِرف در فلسطین را به ارتشی قدرتمند تبدیل کرد. وی تنها به انتقال موشک‌های آماده بسنده نکرد بلکه تغییری کیفی در رابطه با بحث موشک‌ها به وجود آورد.

النخاله در پایان یادآور شد: گروه‌های مقاومت فلسطین امروز هزاران موشک در اختیار دارند که به وسیله آن می‌توانند تمام شهرک‌های صهیونیست نشین را هدف قرار دهند.

محمد خدابخشی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره علت کاهش مشارکت مردم در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، اظهار داشت: ضعف عملکرد دولت به ویژه در زمینه اقتصادی باعث نارضایتی مردم و کاهش حضور آنان پای صندوق‌های رأی در این دوره از انتخابات شد.

وی با بیان اینکه گرانی‌ها و افزایش قیمت بسیاری از کالاهای اساسی و مایحتاج مردم باعث شده است که مردم از عملکرد مسئولان گله‌مند باشند، ادامه داد: غالب کسانی که در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کردند، به منتقدان جدی دولت رأی دادند و به نوعی با این انتخاب خود نشان دادند که از عملکرد دولت فعلی راضی نیستند و به دنبال تغییر وضع موجود هستند.

عضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس با اشاره به اینکه مواضع دولت در حوزه بین‌المللی عزتمندانه نیست و مردم احساس می‌کنند که حقوقشان در عرصه بین المللی زیر پا گذاشته می‌شود، گفت: مردم با انتخاب نیروهای انقلابی و منتقدان جدی دولت در این دوره از انتخابات، نشان دادند که به دنبال روی کار آمدن افرادی هستند که در برابر بیگانگان مقتدر باشند و مواضع عزت‌مندانه اتخاذ کنند.

مواضع دولت در عرصه سیاست خارجی مقتدرانه نیست

وی متذکر شد: همه دیدیم که وزیر امور خارجه اخیراً موضعی منفعلانه درباره از سرگیری مذاکرات با آمریکا مطرح کرد که مردم ما در انتخابات نشان دادند که چنین مواضعی را نمی‌پسندند و از دولت و مسئولان می خواهند که در برابر کشورهای دیگر عزت‌مندانه رفتار کنند.

عضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: پیام انتخاب منتقدان جدی دولت در این دوره از انتخابات این است که مسئولان باید برای حل مشکلات کشور به ظرفیت های داخلی خودمان توجه داشته باشند.

خدابخشی ادامه داد: مسئولان جمهوری اسلامی به جای تکیه بر غرب و از سرگیری مذاکرات، باید به توانایی‌های داخلی خودمان متکی باشند چراکه همه می‌دانیم عمده مشکلات کشور به دلیل تحریم‌ها نیست بلکه به دلیل نوع نگاه دولت به غرب و همچنین ضعف عملکرد آنان در عرصه‌های گوناگون به ویژه اقتصادی است که باید این مسئله اصلاح شود.

عضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: البته ذکر این نکته حائز اهمیت است که میزان مشارکت مردم در این دوره از انتخابات نسبت به بسیاری از کشورها قابل قبول بود و باید از مردم تشکر کرد که علی رغم نارضایتی از دولت، در انتخابات امسال هم حضور باشکوهی داشتند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از النشره، وزارت بهداشت استرالیا از ثبت نخستین مرگ بیمار مبتلا به ویروس کرونا در این کشور خبر داد.

بر اساس این گزارش، فرد مذکور یک مرد ۷۸ ساله بوده و بعد از خروج از کشتی تفریحی دایموند در یکی از بیمارستان‌های استرالیا تحت نظارت بود.

کشتی تفریحی دایموند در نزدیکی سواحل ژاپن به دلیل ثبت موارد ابتلا به ویروس کرونا تحت قرنطینه قرار داشت.

همسر این مرد نیز به ویروس کرونا مبتلا شده اما حال وی خوب است.

لازم به ذکر است تعداد افراد مبتلا شده به ویروس کرونا در استرالیا به ۲۵ نفر رسیده است.

برخلاف مجلس دهم که فراکسیون امید متشکل از اصلاح طلبان به ریاست محمدرضا عارف را در خود می‌دید، مجلس یازدهم با حضور تعداد انگشت شماری اصلاح طلب، مجلسی کاملا اصولگرا خواهد بود.

مجلسی که پیش از تشکیلش، جنگ قدرت میان اصولگرایان برای رسیدن به صندلی ریاست آن آغاز شده بود و حالا با مشخص شدن تکلیف نمایندگان ۲۹۰ کرسی سبز رنگ بهارستان، چند نفر از نمایندگان منتخب، خود را برای نشستن روی کرسی فعلی علی لاریجانی آماده می کنند.

۱۰ مجلس و ۵ رئیس

تاکنون در ۱۰ دوره مجالس شورای اسلامی، ۵ نفر بر صندلی ریاست تکیه زده‌اند و با توجه به ترکیب مجلس یازدهم، رئیس آینده پارلمان چهره جدیدی خواهد بود. اکبر هاشمی رفسنجانی (سه دوره)، مهدی کروبی (دو دوره)، علی اکبر ناطق نوری (دو دوره)، غلامعلی حداد عادل (یک دوره) و علی لاریجانی (سه دوره) ریاست مجلس شورای اسلامی را بر عهده داشته‌اند.

اولین رئیس مجلس نظام جمهوری اسلامی ایران که ۷ خرداد ۱۳۵۹ بر این کرسی تکیه زد اکبر هاشمی رفسنجانی بود. هاشمی که از سال ۱۳۴۲ همراه نهضت اسلامی امام خمینی بود از یاران نزدیک بنیانگذار جمهوری اسلامی به حساب می‌آمد و به عنوان یکی از رهبران حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز با یک میلیون و ۱۵۱ هزار و ۵۱۴ رای به عنوان نفر چهاردهم تهران راهی مجلس شد اما با توجه به سوابق انقلابی و نزدیکی به امام (ره) و شناختی که نمایندگان مجلس اول از او داشتند به عنوان اولین  رئیس مجلس که آن زمان مجلس شورای ملی خوانده می‌شد، انتخاب شد (خرداد ۱۳۵۹ تا خرداد ۱۳۶۳) تا از همان ابتدای انقلاب نشان دهد کسی که بیشترین آرا را در انتخابات مجلس کسب کرده، لزوما نمی‌تواند به ریاست پارلمان برسد. البته هاشمی با توجه به شناخته شدن بیشتر در ادوار دوم (خرداد ۱۳۶۳ تا خرداد ۱۳۶۷) و سوم (خرداد ۱۳۶۷ تا خرداد ۱۳۶۸) مجلس به عنوان نفر اول تهران انتخاب شد و به ریاست این مجالس هم رسید.

هاشمی در خرداد ۱۳۶۸ پس از یک سال ریاست بر مجلس سوم به دلیل انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور، جای خود را به مهدی کروبی داد. مهدی کروبی هم از مبارزین انقلابی و روحانیون حزبی شناخته شده بود که در ادوار اول و دوم مجلس سابقه نمایندگی پارلمان را داشت و همزمان رئیس بنیاد شهید نیز بود و با توجه به اینکه یکی از لیدرهای جناح چپ آن زمان به حساب می‌آمد با داشتن سابقه نمایندگی ادوار مجلس و مدیریت یکی از نهادهای انقلابی توانست جانشین هاشمی به عنوان رئیس مجلس سوم شود.

سومین نفری که به ریاست مجلس شورای اسلامی رسید باز هم یک روحانی با عمامه سفید و این بار از جناح مقابل کروبی یعنی از جناح راست بود. علی اکبر ناطق نوری که او هم مثل هاشمی و کروبی سابقه عضویت در جامعه روحانیت مبارز را داشت، مثل دو رئیس قبلی از مجلس اول در پارلمان حاضر بود و علاوه بر آن در دولت اول میرحسین موسوی وزیر کشور بود (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴).

در مجلس چهارم هم با وجود اینکه نفر اول انتخابات، سید علی اکبر موسوی حسینی (۹۳۷ هزار و ۳۰۲ رای) بود، ناطق با ۴۸۷ هزار و ۲۱۲ رای به عنوان نماینده تهران و یکی از لیدرهای جناح راست توانست با رای نمایندگان به ریاست مجلس چهارم برسد (خرداد ۱۳۷۱ تا خرداد ۱۳۷۵). او البته در انتخابات مجلس پنجم با ۸۷۹ هزار و ۸۹۳ رای به عنوان نفر اول تهران راهی مجلس شد و ریاست این مجلس را هم در دست گرفت (خرداد ۱۳۷۵ تا خرداد ۱۳۷۹).

در مجلس ششم با وجود اینکه محمدرضا خاتمی با یک میلیون و ۲۲۶ هزار و ۴۱۸ رای به عنوان نفر اول تهران انتخاب شد، این مهدی کروبی بود که با داشتن سابقه نمایندگی و سه سال ریاست مجلس سوم، یک بار دیگر هم در مجلس ششم (خرداد ۱۳۷۹ تا خرداد ۱۳۸۳) که اکثریت مطلق آن را اصلاح طلبان در دست داشتند به ریاست پارلمان رسید تا باز هم مشخص شود تنها داشتن رأی اول در انتخابات منجر به ریاست نفر اول نمی‌شود.

هر چند این سنت در انتخابات مجلس هفتم شکسته شد و غلامعلی حداد عادل به عنوان کسی که با ۸۸۸ هزار و ۲۷۶ رای، نفر اول تهران شده بود به ریاست این مجلس با اکثریت اصولگرا رسید (خرداد ۱۳۸۳ تا خرداد ۱۳۸۷). حداد عادل البته مثل روسای پیشین مجلس سابقه نمایندگی مجلس را داشت و در مجلس اصلاح طلب ششم نماینده پارلمان بود. او پیش از نمایندگی بیشتر به فعالیت‌ها و مناصب فرهنگی اشتغال داشت.

سنت شکنی اصلی را البته علی لاریجانی در مجلس هشتم انجام داد. او بدون آن که سابقه نمایندگی مجلس را داشته باشد با ۲۳۹ هزار و ۴۳۶ رای به عنوان نماینده مردم قم راهی مجلس هشتم شد و با وجود اینکه حداد عادل در آن دوره با ۸۴۴ هزار و ۲۳۰ رای به عنوان نفر اول تهران و رئیس مجلس هفتم در آن مجلس حضور داشت، این لاریجانی بود که توانست به ریاست مجلس هشتم برسد (خرداد ۱۳۸۷ تا خرداد ۱۳۹۱).

این برای اولین بار بود که نماینده‌ای به غیر از نماینده تهران به ریاست مجلس می‌رسید. البته لاریجانی سابقه نمایندگی نداشت اما سوابق مدیریتی او کفه ترازو را برای ریاست مجلس هشتم در مقابل حداد به نفعش سنگین می‌کرد. علی لاریجانی پس از فعالیت‌های ابتدای انقلابش در سپاه پاسداران، از مرداد ۱۳۷۱ تا بهمن ۱۳۷۲ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اول هاشمی رفسنجانی، از بهمن ۱۳۷۲ تا خرداد ۱۳۸۳ رئیس سازمان صداوسیما و از مرداد ۱۳۸۴ تا مهر ۱۳۸۶ دبیر شورای عالی امنیت ملی و مسئول ارشد مذاکرات هسته‌ای با تروئیکای اروپایی بود و سوابق مدیریتی‌اش رأی کمتر او از حداد و نمایندگی‌اش از شهری غیر از تهران را برای رسیدن به ریاست مجلس هشتم به چشم نمی‌آورد.

علی لاریجانی در مجالس نهم و دهم هم از قم کاندیدا شد. در مجلس نهم مانند دوره هشتم با وجود اینکه حداد عادل با یک میلیون و ۱۳۳ هزار و ۸۰۹ رأی نفر اول تهران شد، باز هم لاریجانی با ۲۷۰ هزار و ۳۸۲ رأی از قم به مجلس راه یافت و به ریاست این مجلس هم رسید (خرداد ۱۳۹۱ تا خرداد ۱۳۹۵).

در مجلس دهم اوضاع جالب‌تر بود چرا که محمدرضا عارف با کسب یک میلیون و ۶۰۸ هزار و ۹۲۶ رأی به عنوان نماینده تهران و با امید به نمایندگانی که  تحت عنوان لیست امید وارد مجلس شده بودند داعیه ریاست مجلس دهم را داشت اما باز هم این علی لاریجانی بود که با وجود تنها ۱۹۱ هزار و ۳۲۹ رأی مردم قم، علاوه بر نمایندگی مجدد پارلمان به ریاست مجلس دهم هم رسید (خرداد ۱۳۹۵ تا خرداد ۱۳۹۹)، تا با سه دوره و ۱۲ سال به عنوان باسابقه‌ترین رئیس مجلس شورای اسلامی شناخته شود. هر چند که دیگر ترجیح داد با کاندیدا نشدن در انتخابات مجلس یازدهم، عطای ریاست پارلمان را به لقایش ببخشد.

۵ مدعی برای یک کرسی

حالا و با برگزاری انتخابات دوم اسفند ۱۳۹۸ و حضور نداشتن امثال لاریجانی و حداد عادل در مجلس و تعداد پایین نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس یازدهم، نام چند نفر از اصولگرایان به عنوان کاندیداهای بالقوه ریاست پارلمان آینده به گوش می‌رسد.

پیش از انتخابات مجلس یازدهم شورای ائتلاف اصولگرایان با ریاست حداد عادل تلاش زیادی کرد تا جناح راست را به سرلیستی محمدباقر قالیباف به وحدت برساند اما این موضوع با مخالفت جبهه پایداری به دبیر کلی مرتضی آقاتهرانی روبرو شد و تا یکی دو روز مانده به انتخابات هم قرار بود لیست‌های شورای ائتلاف و جبهه پایداری متفاوت از هم باشند اما ترس از افتراق و احتمال شکست در انتخابات باعث شد تا دو طرف کمی از مواضع خود کوتاه بیایند و لیست شورای ائتلاف اصولگرایان با حضور کاندیداهای جبهه پایداری ارائه شود.

لیستی که توانست هر ۳۰ کرسی تهران را به خود اختصاص دهد ولی به نظر می‌رسد اختلافات پیش از انتخابات این بار در ۷ خرداد ۱۳۹۹ به داخل پارلمان کشیده شود و ریاست مجلس به محلی برای کشمکش میان اصولگرایان بدل شود.

در این میان قالیباف که با یک میلیون و ۲۶۵ هزار و ۲۸۷ رای به عنوان نفر اول انتخابات به نمایندگی رسیده مدعی ریاست مجلس است. هر چند الگوهای ریاست در ادوار قبل نشان داد که تنها رأی اول تهران بودن دلیلی بر لزوم ریاست نماینده منتخب نخواهد بود. قالیباف با داشتن سوابق نظامی در سپاه و نیروی انتظامی، سه دوره کاندیداتوری ناکام در انتخابات ریاست جمهوری و ۱۲ سال شهرداری تهران یکی از مدعیان سرسخت جانشینی لاریجانی است اما از طرفی مرتضی آقاتهرانی و نمایندگان نزدیک به جبهه پایداری که تعدادشان در مجلس یازدهم کم هم نیست، با این ادعا که ائتلاف لحظه آخری آنان با سایر اصولگرایان این پیروزی را برای جناح راست به ارمغان آورده مدعی دیگری است که حالا ترسی از شکست در انتخابات ندارد و می‌خواهد برای ریاست مجلس حرف جبهه پایداری را به کرسی بنشاند.

آقاتهرانی نقطه برتری خود نسبت به قالیباف را داشتن سابقه نمایندگی در ادوار هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی می‌داند. نکته‌ای که قالیباف از آن بی بهره است.  آقاتهرانی با ۸۶۸ هزار و ۳۱۸ رأی نفر سوم تهران شد و با دبیر کلی جبهه پایداری، تشکیلات منسجمی را پشت سر خود می‌بیند ولی در گذشته تنها در مجلس نایب رئیس کمیسیون فرهنگی بوده است و حتی نتوانسته به ریاست یکی از کمیسیون‌های پارلمان برسد.

از طرفی مصطفی میرسلیم با ۸۹۲ هزار و ۳۱۸ رای به عنوان نفر دوم تهران وارد مجلس یازدهم شده است. او هم از حزب قدیمی موتلفه می‌آید ولی مثل آقاتهرانی حامیان پر و پا قرصی ندارد. میرسلیم هم مثل قالیباف سابقه نمایندگی مجلس را ندارد اما برتری او نسبت به دو نفر قبلی حضورش در دولت بوده چرا که از مرداد ۱۳۶۱ تا مرداد ۱۳۶۸ مشاور عالی رئیس جمهور و سرپرست نهاد ریاست جمهوری در دوران ریاست جمهوری حضرت آیت الله خامنه‌ای بوده، در دولت اول هاشمی رفسنجانی سمت مشاور تحقیقاتی رئیس جمهور را داشته (مرداد ۱۳۶۸ تا اسفند ۱۳۷۲) و سابقه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوم هاشمی رفسنجانی (اسفند ۱۳۷۲ تا مرداد ۱۳۷۹) را هم در کارنامه دارد و سالهاست عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است (اسفند ۱۳۷۵ تاکنون). این سوابق مدیریتی باعث شده که میرسلیم هم برای خود در رسیدن به ریاست مجلس یازدهم حقی قائل باشد.

از سوی دیگر یک نماینده تقریبا جوانتر نسبت به سایرین، سودای ریاست دارد. علیرضا زاکانی که با ۱۹۰ هزار و ۴۲۲ رای به عنوان نفر سوم قم راهی بهارستان شده سابقه نمایندگی ادوار هفتم تا نهم مجلس را در کارنامه دارد و رئیس کمیسیون ویژه برجام در مجلس نهم بوده است. 

در این میان یک نماینده دیگر می‌تواند شگفتی ساز کاندیداتوری ریاست مجلس یازدهم باشد. محمدمهدی زاهدی که با ۹۰ هزار و ۷۱۴ رای به عنوان نفر دوم کرمان راهی بهارستان شده است. او در همین مجلس دهم پس از محمدرضا عارف به ریاست کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس رسید تا سابقه ریاست یک کمیسیون را هم در کارنامه داشته باشد.

از سوی دیگر زاهدی سابقه فعالیت در دولت را هم دارد. او در دولت اول محمود احمدی‌نژاد وزیر علوم بود (۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸) و می‌تواند در میان دیگر کاندیداها (به جز میرسلیم) مدعی مدیریت دولتی و وزارت هم باشد. او همچنین از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ سفیر ایران در مالزی بوده و برخلاف دیگران سابقه دیپلماتیک هم دارد که این هم امتیاز دیگری نسبت به دیگران برایش به حساب می آید.

زاهدی از سویی با توجه به وزارت در دوران احمدی نژاد می تواند روی آرای نمایندگان نزدیک به وی حساب کند و از سوی دیگر ممکن است علاوه بر اصولگرایان، حمایت جبهه پایداری را هم پشت سر خود ببیند. شاید این ویژگی‌ها باشد که بتواند زاهدی را به عنوان کاندیدایی بالقوه برای ریاست و رقیبی جدی برای چهار مدعی دیگر بدل کند.

به هر حال باید تا ۷ خرداد ۱۳۹۹ و زنگ آغاز مجلس یازدهم منتظر ماند و دید که کدام یک از این پنج نفر می‌توانند گوی سبقت را از دیگر رقبا بربایند و به ریاست مجلس یازدهم برسند. قالیباف با شعارهایش؟ آقاتهرانی با آرمانهایش؟ میرسلیم با سوالهایش؟ زاکانی با ادعاهایش؟ یا زاهدی با سوابقش؟

۲۷۲۷

به گزارش خبرگزاری مهر، دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا در واکنش به نتیجه انتخاباتیِ حزب دموکرات در ایالت کارولینای جنوبی، با انتشار پیامی توئیتری به تمسخر ۲ تن از مدعیان کاخ سفید پرداخت.

وی در این پیام نوشت: پیروزی جو بایدن خواب‌آلود در انتخابات مقدماتی کارولینای جنوبی باید به منزله پایان کار مایک بلومبرگ کوچولو (حقیر) باشد.

گفتنی است برخی رسانه‌های وابسته به دموکرات‌ها نظیر سی‌ان‌ان، تلاش می‌کنند در جهت ممانعت از تبدیل شدن برنی سندرز سوسیالیست به نامزد نهایی حزب، توانمندی‌های بلومبرگ را به رخ بکشند.

ترامپ در ادامه توئیت خود افزود: به دنبال بدترین عملکرد در تاریخ مناظرات ریاست‌جمهوری، مایک کوچولو شاهد تقسیم هواداران اندک خود با بایدن است و تعداد زیادی از آنها را از دست می‌دهد.

غلامرضا مصباحی مقدم در ارتباط با قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF اظهار کرد: در FATF  اصطلاحی به نام لیست سیاه وجود ندارد. در این برهه ما مجددا وارد لیست کشورهای غیرهمکار با FATF  شدیم.

وی در ارتباط با امکان همکاری مجدد با FATF گفت: آنچه تصویب شده مجددا فرجه ای برای ایران باقی گذاشته که هر وقت دو کنوانسیون پالرمو و CFT  تصویب شد، امکان ورود ایران به لیست کشورهای همکار هست. اینکه گفته می‌شود اگر ایران با تعبیر غلط مطبوعات به لیست سیاه FATF بپیوندد برای بازگشتش حتی بعد از تحریم های آمریکا نیز پروسه طولانی نیاز است، باید بگویم که چنین حرفی درست نیست.

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام خاطرنشان کرد: تا به الان ۳۹ توصیه از ۴۱ توصیه FATF عمل شده اما منفعتی برای ایران نداشته است.

وی گفت: از اتفاق اخیر به عنوان «لیست سیاه» نام بردن به هیچ وجه صحیح نیست؛ چراکه شرایطی به نام لیست سیاه FATF وجود ندارد این در حالی است که متأسفانه مطبوعات ایران دائما از این اصطلاح استفاده می‌کنند.

وی در توضیح نام مناسب برای شرایط فعلی ایران در مقابل FATF گفت: آنچه وجود دارد لیست کشورهای همکار، غیرهمکار، در حال همکاری و تعلیق شده در حال همکاری با نهاد است. استفاده از لیست سیاه اثر بسیار بدی روی افکار عمومی جامعه ما دارد.

مصباحی مقدم تصریح کرد: رئیس محترم بانک مرکزی نیز در واکنش به افزایش نرخ ارز گفت نرخ ارز در ایران تحت تاثیر قرارگرفتن ایران در گروه های غیرهمکار از سوی FATF قرار نمی گیرد. وقتی رئیس بانک مرکزی چنین اظهارنظری می کند چرا بقیه این حرف‌ها را نمی‌شنوند؟

مصباحی مقدم در پاسخ به این پرسش که آیا این اتفاق بر بازار اقتصادی ایران مثل ارز یا وضعیت تجارت خارجی اثر می‌گذارد یا نه؟ گفت: برخلاف فضاسازی مطبوعاتی که افکار عمومی، فعالان اقتصادی، بازار و کسانی که در بورس سرمایه گذاری کرده‌اند را می‌ترسانند باید گفت که در بازار اقتصادی هیچ اتفاق جدیدی نیفتاده است. انتشار اخبار غلط  باعث می شود کسانی که خرید و فروش ارز انجام می دهند به بالابردن قیمت ارز تشویق شوند.

وی با اشاره به تحریم‌های اقتصادی آمریکا گفت: بانک‌های بین المللی چه درجه یک و دو و چه شرکت‌های بزرگ جهانی بر اساس تحریم‌های آمریکا با ما کار نمی‌کنند و تا وقتی هم که آمریکا تحریم‌های خود را برندارد این وضع ادامه پیدا می کند مگر آنکه کشورهای دیگر کم کم جرأت دور زدن تحریم ها را پیدا کنند که بعید است.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد بانک ها و شرکت های درجه ۳ دنیا اما هنوز با ایران همکاری می کنند. آن‌ها با آمریکایی ها تعاملی ندارند یا اگر دارند بسیار اندک است، بر همین اساس از مورد تحریم شدن نمی‌ترسند.

وی با بیان اینکه “همین وضعیتی که امروز داریم استمرار پیدا می‌کند” گفت: میزان صادرات ما در سال جاری ۳۶میلیارد دلار بوده است. حدودا همین مقدار نیز واردات داشته ایم.  آیا این صادرات و واردات با استفاده از بانک ها و شرکت های بزرگ جهانی انجام شده است؟

مصباحی مقدم تصریح کرد: ما با استفاده از بانک ها و شرکت های درجه سه دنیا، صرافی ها و دولت های همکار ایران مانند چین، روسیه، هند، ترکیه و عراق در سال گذشته تجارت کردیم. این همکاری‌ها همچنان ادامه پیدا خواهد کرد.

وی گفت: بانک ها و کشورهای همکار ایران به خوبی می دانند که ایران نه پولشویی و نه تأمین مالی تروریسم می کند. بنابراین معنا ندارد که ما از طریق مطبوعات و رسانه ها افکار عمومی را پریشان کنیم تا مردم فکر کنند دنیا به آخر رسیده است؛ یک کشور ۸۰ میلیونی، که ۷درصد ذخایر زیرزمینی جهان را دارد به بن بست نمی رسد. ۸۰درصد اقتصاد ایران داخلی است و تنها بیست درصد اقتصاد ایران وابسته به داد و ستدهای خارجی است.

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین، دکتر علیرضا مرندی، رئیس فرهنگستان علوم پزشکی در گفتگوی کوتاهی با مجله اینترنتی نگار به ماجرای ضبط این پیام و دغدغه‌های رهبر انقلاب در حوزه سلامت عمومی و سبک زندگی شخصی ایشان در مواجهه با مسائل پزشکی اشاره کرده است.

در پیامی که اخیراً رهبر انقلاب خطاب به جامعه‌ی پزشکی منتشر کردند شما هم حضور داشتید که موجب واکنش‌های زیادی از سوی رسانه‌های مختلف شد. به‌عنوان کسی که در کنار ایشان بودید درباره‌ی این پیام مقداری صحبت کنید.
وقتی صبح پنج‌شنبه خدمت ایشان رسیدم، ایشان به من فرمودند که قبل از هر کاری ابتدا بیا به دفتر کارم برویم که من می‌خواهم یک پیامی را خطاب به پزشکان بدهم. من به همراه ایشان به دفتر کارشان رفتیم و دوربین هم حاضر و آماده بود و همان‌طور که همه دیدند این پیام در محل کارشان منتشر شد.

شما به‌عنوان پزشک معتمد رهبر انقلاب  از زمان ریاست‌جمهوری تا به الآن ارتباط نزدیکی با ایشان داشتید. مصادیقی درباره‌ی دغدغه‌ها و تأکیدات رهبر انقلاب در حوزه‌ی سلامت و پزشکی و اهمیتی که ایشان در این حوزه قائل هستند را مقداری صحبت کنید. و نگاه ایشان به مسئله‌ی سلامت و بهداشت و درمان چه در حوزه‌ی فردی و چه در حوزه‌ی اجتماعی چگونه است؟

رفتار و تأکیدات و دغدغه‌های ایشان را باید در قالب اعتقادات فوق‌العاده قوی مذهبی‌شان دید. من اخیراً کتاب «خون دلی که لعل شد» را در ارتباط با خاطرات حضرت آقا مطالعه می‌کردم، و فکر می‌کنم که همه باید این کتاب را بخوانند. ایشان از بچگی روی مبانی اعتقادی بسیار قوی بودند و تقوای خیلی بالایی داشتند و کسی که چنین اعتقاداتی دارد طبیعتاً به سلامت هم خیلی اهمیت می‌دهد. خداوند احیای یک بشر را مثل احیای کل بشر قلمداد می‌کند. حضرت آقا هم به شدت به سلامت خودشان و خانواده‌یشان و جامعه فوق‌العاده اهمیت می‌دهند. از زمانی که من معاون آقای دکتر منافی بودم تا زمانی که وزیر شدم، برای درست کردن شبکه‌ی بهداشت و درمان و واکسیناسیون بچه‌ها و نیازهای بهداشتی جامعه، ایشان زمینه را برای ما فراهم می‌کردند. به‌عنوان مثال در اوج مشکلات و در اوج جنگ وقتی متوجه شدند که ما پول و درآمد نداریم و برای واکسینانسیون و خدمات بهداشتی نیاز به اتومبیل داریم، پول خرید اتومبیل را برایمان تأمین ‌کردند.

یا زمانی که ما تصمیم گرفتیم که برنامه‌ی بسیج سلامت کودکان را شروع کنیم، ایشان در آن زمان رئیس‌جمهور بودند و برای افتتاح برنامه تشریف آوردند و سخنرانی کردند. و اولین قطره‌ی فلج اطفال که در حقیقت اولین قدمی بود که برای واکسیناسیون با هم داشتیم را ایشان به یک کودکی دادند. حضرت آقا بر روی خانم‌ها و بچه‌ها حساسیت بیشتری دارند و همیشه سفارش آن‌ها را می‌کنند. به خاطر دارم که در سال ۶۴ در یکی از استان‌ها، استاندار و رئیس دانشگاه به این نتیجه رسیده بودند که خانم‌ها باید به دندان‌پزشک خانم مراجعه کنند و آقایان باید به دندان‌پزشک آقا مراجعه کنند. من موافق نبودم و به خدمت حضرت آقا رسیدم و موضوع را به ایشان گفتم. آقا فرمودند که این کار درست نیست و ما باید آن‌قدر نیرو تربیت بکنیم که این خانم اگر می‌خواهد به خانم پزشک مراجعه کند هیچ اشکالی نداشته باشد، اگر هم می‌خواهد به پزشک آقا مراجعه کند ما نباید جلویش را بگیریم. حضرت آقا سعه صدر زیادی دارند و دگم هم نیستند و واقع‌بین هستند. الآن هم به‌دلیل شیوع ویروس کرونا به شدت برای مردم ناراحت هستند و هزینه‌ی بالای درمان بیماری‌هایی که مردم باید پول زیادی برای آن بپردازند ایشان را به شدت اذیت می‌کند.

مصادیقی درباره‌ی اقدامات و توصیه‌های ایشان در رابطه با پیشرفت در حوزه‌ی پزشکی و بهداشت و درمان و نهضت ملی ریشه‌کن کردن فلج اطفال برای ما بفرمایید.
زمانی که ایشان رئیس‌جمهور بودند، ما به پزشک نیاز داشتیم اما در کشور به حد کافی پزشک‌ هندی، پاکستانی و بنگلادشی وجود داشت. البته پزشک هم نبودند و اکثراً کارشناس پزشکی بودند. لازم بود که آموزش پزشکی‌مان را در کشور زیاد کنیم، اما وزارت علوم به ما گفت که امکانات نداریم. بنابر این ما یک لایحه نوشتیم که دانشکده‌ی گروه پزشکی را جدا و با وزارت بهداری در آن زمان ادغام کنیم تا وزارت بهداشت تأسیس بشود. وقتی ایشان متوجه این مطلب شدند، به شدت از آن دفاع کردند. همان زمان وزارت بهداشت شکل گرفت و دانشگاه آموزشی احداث و تأسیس شد. درباره‌ی ریشه کن کردن فلج اطفال هم وقتی که من ایده‌ی این کار را به خدمت حضرت آقا عرض کردم، در ادامه به ایشان گفتم که تعداد کارکنان ما برای این کار کم است و اگر ممکن است ما از نیروی بسیج استفاده کنیم. ایشان از پیشنهاد من استقبال کردند و حتی نامه‌ای به فرمانده‌ی بسیج آن موقع نوشتند که منجر به داوطلب ششصد هزار نفر از سوی بسیجیان شد. با توجه به تعداد بالای داوطلبین ما از بین همه‌ی آن‌ها فقط چهارصدوپنجاه هزار نفرشان را پذیرفتیم و در ظرف کمتر از دوازده ساعت به دوازده میلیون خانوار مراجعه کردیم و واکسیناسیون را انجام دادیم. اینها همه‌اش به پشتیبانی ایشان انجام ‌شد. الآن هم حضرت آقا برای مبارزه با کرونا، همه‌ی امکانات نهادهایی مثل ستاد اجرایی فرمان امام و بنیاد مستضعفان در اختیار این مسئله قرار داده‌اند، تا نیازها و امکانات بهداشتی‌ای که نیست در کشور فراهم شود. لازم نیست که همه‌اش را علنی بگویند، ولی در مقابل همه‌ی مشکلات کشور دلسوز هستند و در همین مسئله هم ایشان کاملاً وارد شده‌اند و نسبت به آن دلسوز هستند.

با توجه به اینکه رهبر انقلاب یک وجه نسبت به جامعه و نظام اسلامی دارند و یک وجه مرجعیت دارند. در زندگی شخصی در مواقعی که تضادی بین سیره‌ی شخصی ایشان با نظرات و تشخیص پزشکان پیش می‌آید، ایشان چه ترتیباتی را اتخاذ می‌کنند؟  
هر نظر و تشخیصی را که گروه پزشکی خدمت رهبر انقلاب ارائه می‌کنند، همیشه دوست دارند توضیحش را هم بشنوند. به این دلیل که بعضی مواقع ممکن است تداخلی با بعضی از وظایف مذهبی ایشان ایجاد کند. اگر توضیح ما برایشان قانع‌ کننده باشد که اغلب هست؛ هیچ‌وقت مخالفت نمی‌کنند. واقعاً بعد از سال‌ها توفیق به‌عنوان مسئول تیم پزشکی‌ ایشان یادم نمی‌آید که حتی یک مورد را هم مخالفت کرده باشند و همیشه مطالبی را که ما خدمتشان ارائه می‌کردیم مورد پذیرش ایشان بوده است.

برای مثال ما از نظر نوع غذایی مثل نان و ماست و یا نان و پنیر که ایشان به‌خصوص در اوائل رهبری می‌خوردند راضی نبودیم و به حضرت آقا می‌گفتیم که سن شما دارد بالا می‌رود و شما نیاز به غذای مناسب‌تری دارید، یا تا همین چند ماه قبل ایشان به‌خاطر زندگی کردن مثل طبقات پایین جامعه میوه نمی‌خوردند، اما بالأخره برای سلامتی‌شان قانعشان کردیم که میوه بخورند. [بعد شنیدم که] از محافظانشان پرسیده‌اند که ارزان‌ترین میوه کدام است و آن میوه را تهیه کرده بودند.

۲۷۲۷

به گزارش خبرآنلاین، بعد از چندبار خیز برداشتن برای تکیه بر کرسی ریاست پاستور و ناکامی در انتخابات ریاست جمهوری، عاقبت محمدباقر قالیباف مسیر سیاست ورزی و رویاهاش در سیاست را تغییر داد و مسیر بهارستان را در پیش گرفت. ایده‌ای که سالها پیش نیز به او پیشنهاد شده بود اما حضور رقیبی قَدر چون علی لاریجانی از یک سو و رویای پاستور از سوی دیگر او را مجاب به پذیرش این ایده نمی کرد.

غیبت علی لاریجانی در انتخابات مجلس یازدهم و ناامیدی از کسب رأی رئیس جمهور شدن، قالیباف را به هوس انداخت اینبار وارد انتخابات پارلمانی شود. ورودی که برای سردار پیروزی به همراه داشت.

آغاز روزهای سخت / دردسر فرزندان مصباح تمامی ندارد
اما ورود قالیباف به پارلمان یعنی تکیه زدن بر کرسی ریاست قوه مقننه؟ سوالی که نه فقط این روزها که از همان روزهای کاندیداتوری سرهنگ بارها مطرح شد. حامیانش او را در قامت رئیس مجلس به میدان فرستاده بودند و مخالفانش برای او خط و نشان می کشیدند که خیال ریاست را در سر نپروراند. مسیری سخت که از قبل انتخابات برای قالیباف شروع شد و بدون شک تا خردادماه ادامه خواهد یافت.

خط و نشان کشیدن ها برای قالیباف را مخالفان قدیمی او آغاز کردند. پایداری هایِ اصولگرا که بخاطر حضور قالیباف در شورای ائتلاف حتی حاضر به نشستن دور میز وحدت نشده بودند به کنایه یا به صراحت تاکید داشتند به جلساتی که قالیباف در آن حضور داشته باشد یا به لیستی که قالیباف سرلیست آن باشد یا ردپایی از او در آن باشد تن نخواهند داد. خط و نشانی که تا ۴۸ ساعت مانده تا انتخابات مجلس هم ادامه یافت.

فشار فرزندان مصباح در نهایت قالیباف را در پشت دروازه های بهارستان مجبور به عقب نشینی کرد، او شورای ائتلاف را مجبور به سهم دادن به پایداری‌ها کرد تا خودش سرلیست یک لیست واحد اصولگرایانه باشد. آقاتهرانی هم با گرفتن سهم بالا از لیست ۳۰ نفره تهران، حاضر شد نامش پایین تر از نام شهردار اسبق تهران قرار بگیرد و رقابت را به میدانی دیگر موکل کرد؛ میدان انتخاب رئیس مجلس!

قالیباف هم باید ائتلاف کند هم سهم بدهد
قالیباف از دروازه های ساختمان هرمی پارلمان عبور کرد و حالا چند قدم با تکیه زدن بر صندلی ریاست یک قوه فاصله دارد، رویایی که محقق شدنش راحت و آسان نخواهد بود، حتی در مجلس یازدهم که اکثریت آن در دست اصولگرایان است. قالیباف برای رسیدن به کرسی ریاست مجلس باید با برخی ها معامله کند، به برخی ها بازهم سهم بدهد و درب های ائتلاف را هم باز بگذارد.

سخت ترین خوان برای رسیدن قالیباف به صندلی شماره یک بهارستان عبور از سد پایداری هاست. فرزندان معنوی آیت الله مصباح که صراحتا از قالیباف به عنوان خط قرمز خود نام برده بودند و در مذاکرات اولیه با شورای ائتلاف شرط خود برای ندادن لیست مستقل را خط خوردن نام قالیباف از لیست ائتلاف عنوان کرده بودند گرچه در ادامه مسیر و در نهایت با گرفتن چند سهم بالا تن به حضور قالیباف در لیست دادند اما این تن دادن سکوی پرتاب آنها به پارلمان شد تا مشخص شود پای معامله ای پرسود با شورای ائتلاف را در پشت درهای بسته امضا کرده بودند.

ورود به پارلمان اما آن معامله را خودبخود منسوخ کرده و حالا بعید به نظر می رسد اینبار بر سر ریاست قالیباف به این راحتی‌ها کنار بیایند. مرتضی آقاتهرانی که در روزگار حضور لاریجانی در پارلمان هم گزینه همیشگی این جبهه برای رقابت بر سر کرسی ریاست بود حالا در غیاب لاریجانی یک گزینه قطعی از سوی پایداری هاست تا شاید کرسی ریاست را به نام خود بزنند. قالیباف اگر قرارش را بر تکیه زدن صددرصد بر کرسی ریاست گذاشته باشد پیش از وارد شد به رایزنی با دیگر رقبایش باید تکلیف خود را با آقاتهرانی و پایداری ها مشخص کند.

زاکانی رقیبی راحت اما بدقلق
رقیب دیگر قالیباف در رسیدن به کرسی ریاست بازهم حمایت پایداری ها و حتی بخشی دیگر از اصولگرایان حاضر در پارلمان از جمله احمدی نژادی ها را دارد. او کسی نیست جز علیرضا زاکانی کاندیدای قرضی قم که با حمایت آیت الله مصباح راهی این شهر شد و بدون کسب تکلیف از شورای ائتلاف در کنار ذوالنوری و امیرابادی لیست سه نفره منتشر کرده و در نهایت لیست خود را بر شورای ائتلاف تحمیل کردند. او که در ادوار گذشته مجلس در قامت یک لیدر تندرو ظهور و بروز یافته بود حالا در همشنیی با پایداری‌ها حتی اگر خود کاندیدای ریاست نشود، گزینه پایداری ها را ارجح بر قالیباف خواهد دانست.او که در اوایل سیاست ورزیش نزدیکی سیاسی به قالیباف داشت حالا یک چهره نزدیک به مصباح یزدی و آقاتهرانی تعریف می‌شود.

رویارویی تکراری با رقیبی سنتی 
میرسلیم دیگر رقیب قالیباف و از جنس اصولگرایانه آن است. رقیبی که پیشتر هم در انتخابات ریاست جمهوری رودروی قالیباف قرار گرفته بود و حالا هر دو در ذیل یک فهرست و از یک شهر راهی پارلمان شده‌اند. میرسلیم نشان داده که سودایش برای تکیه زدن بر کرسی ریاست یک قوه کم از قالیباف نیست. او هم یک رقیب قدر برای قالیباف است خاصه اگر بتواند طیف مستقلین را هم همراه خود سازد.

اصلاح طلبان و مستقلین تن به ائتلاف با قالیباف می دهند؟

وجود همین رقبای سرسخت است که قالیباف را مجبور خواهد کرد از همان ابتدای حضورش در پارلمان وارد معادلات پشت پرده شود. او یا باید با رقبای اصولگرایش در پشت درهای بسته چانه زنی کرده و حتی مجبور به عقب نشینی از برخی مواضعش شود یا با همراه کردن بخشی از سنتی های اصولگرا و حتی احمدی نژادی ها از یک سو و ائتلاف با اصلاح طلبان و مستقلین مجلس، وزنه خود در رقابت با رقبای اصولگرایش خاصه پایداری ها را سنگین تر کند. مستقلین و اصلاح طلبان که نزدیک به ۶۰ کرسی پارلمان را در اختیار دارند بدون پشتوانه رأی خوبی برای آقای شهردار اسبق محسوب می شوند اما در مجلسی که اقلیت آن تعریف می شوند بدون معامله وارد ائتلاف با قالیباف نخواهند شد.

۲۳/ ۲۷۲۷

متن تصویر نوشته منتشر شده از سوی رسانه نگار به این شرح است:

حضرت آقا برای مبارزه با کرونا، همه‌ امکانات نهادهایی مثل ستاد اجرایی فرمان امام و بنیاد مستضعفان در اختیار این مسئله قرار داده‌اند، تا نیازها و امکانات بهداشتی‌ای که نیست، در کشور فراهم شود. لازم نیست که همه‌اش را علنی بگویند، ولی در مقابل همه‌ مشکلات کشور دلسوز هستند و در همین مسئله هم ایشان کاملاً وارد شده‌اند و نسبت به آن دلسوز هستند.

۲۷۲۷