برچسب: FATF

به گزارش خبرگزاری مهر، ابوالفضل ظهره‌وند عضو پیشین تیم مذاکره کننده هسته‌ای و سفیر سابق ایران در ایتالیا و افغانستان در نشست تحلیل موضوعی معاونت سیاسی حزب موتلفه اسلامی با موضوع برجام با اشاره به موضوع FATF، گفت: FATF بخشی از پروژه تسلیم سازی جمهوری اسلامی است که متأسفانه حامیان آن متوجه این موضوع نیستند.

وی تصریح کرد: برجام یک توافق نبود، بلکه برجام یک پروژه بود که بین اصلاح طلبان داخل و طرف‌های غربی یعنی اروپا و آمریکا طراحی شده که شاکله آن الهام گرفته از قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت است که در بازه زمانی ۱۰ ساله یعنی از ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ می‌بایستی این پروژه تکمیل می‌شد که آغازش با برجام یک بود و خاتمه‌اش با برجام چهار و خروجی آن باید تسلیم نظام و عادی شدن نظام سیاسی ایران می‌بود.

وی افزود: این طرح را در شرایطی پیش بردند که کشور را در یک شرایط دوگانه مذاکره-جنگ، مذاکره-تحریم و مذاکره-دورنمای روشن قرار دادند که «روحانی» هم در همان آغاز راه بحث از این می‌کرد که آب و نان و حل مشکل دریاچه ارومیه نیز با برجام می‌تواند حل و فصل شود، اما در این میان اتفاق مهم رخ داد تا منجر به توقف این روند شود؛ این اتفاق پدیده‌ای به نام ترامپ بود که به آن ترامپیسم می‌گویند و بر این اساس خدا خواست جریان ترامپیسم به وجود آید.

این کارشناس مسائل بین الملل با اشاره به تأثیرگذاری بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در خصوص لغو تمام تحریم‌ها بر رفتارهای یک طرفه غربی‌ها، گفت: دموکرات‌ها اذعان دارند که تحریم‌های سخت «ترامپ» برروی جمهوری اسلامی ایران تأثیری نداشته است و کاری هم نمی‌توانند بکنند و به این نتیجه هم رسیده‌اند که اقدام نظامی هم فایده‌ای ندارد؛ لذا تلاش می‌کنند تا ایران به میز مذاکره بازگردانند که فرمایشات رهبر انقلاب تمام سناریوهای آنها را خنثی کرد.

ظهره‌وند تاکید کرد: تحریم‌های آمریکا مانند ساختمانی است که اگر یکی از ستون‌های آن را تخریب شود تمام این ساختمان فرو خواهد پاشید؛ به این خاطر است که اساساً آمریکا هرگز تحریم‌های ایران را لغو نخواهد کرد.

وی با بیان این مطلب که اصلاح طلبان معتقدند که اگر تمام تحریم‌ها لغو نشود می‌توان آن را کاهش داد، گفت: تعلیق یا لغو بخشی از تحریم‌ها هیچ ارزشی برای ما ندارد و اتفاقاً تحریم‌ها برای ما فرصت است.

سفیر سابق ایران در ایتالیا و افغانستان خاطرنشان کرد: براساس منویات رهبر انقلاب تحریم‌ها باید خنثی شود که خنثی سازی تحریم‌ها در گروی بازدارندگی است. موضوعی که متأسفانه به غیر از بخش‌های مربوط به انقلاب اسلامی مانند سپاه و سایر ارگان‌های انقلابی، تفکر بازدارندگی ندارن، چون اساساً آنها خودشان را جهانی و جزئی از نظام بین الملل می‌بینند و تا زمانی که اصلاح طلبان با همین رویه به کار خود ادامه دهند، نباید از ادامه این وضعیت تعجب کرد و همچنان شاهد دوقطبی در کشور خواهیم بود.

ظهره‌وند بیان کرد: در حوزه داخلی برای خلق فرصت نیازمند انسجام رویکردی هستیم و مسئله انسجام یک بار برای همیشه باید حل شود، چون اگر حل نشود در تشخیص فرصت‌ها با مشکل روبه رو خواهیم بود؛ لذا همین عامل سبب شده تا بعد از ۴۲ سال به جای اینکه الگوهای جایگزین برای لیبرال دموکراسی عرضه کنیم، حوزه اقتصادی ما با مشکلات جدی دست و پنجه نرم می‌کند.

وی با ابراز تأسف از اینکه جامعه‌ای را درست کرده‌اند که ۵۰ تا ۶۰ میلیون آن نیازمند یارانه ۱۰۰ هزار تومن تا ۲۰۰ هزار تومن است، تأکید کرد: آیا جامعه‌ای که ۵۰ تا ۶۰ میلیون آن نیازمند چنین یارانه‌ای است نیازمند این است که در دنیا از آن دفاع کرد؟ آیا این جفا در حق انقلاب نیست؟ آیا معرف آن است که تفکر انقلاب ناکارآمد است یا تفکر لیبرال؟ این مسائل را باید حل کرد.

این کارشناس مسائل سیاست خارجی مذاکره مجدد و مستقیم با آمریکا را مصداق به تله افتادن جمهوری اسلامی می‌داند و بر ضرورت روشن شدن موضوع مذاکره تأکید کرد و گفت: دولت از روشن کردن مفهوم مذاکره طفره می‌رود. دولت دائماً از مفهوم مذاکره استفاده می‌کند آن را مساوی با دیپلماسی می‌داند، در صورتی که مذاکره مسیر و ابزار است و هدف نیست و حتی برخی مواقع نباید اصلاً مذاکره‌ای صورت بگیرد.

ظهره‌وند با بیان اینکه غرب به آرمان شهری برای اصلاح طلبان تبدیل شده است، اظهار داشت: طوری که ویزای کشورهای غربی را گرفته‌اند، غرب به مقصد فعالیت‌های تجاری آنها تبدیل شده و یا حتی وقتی می‌خواهند مواد غذایی هم وارد کنند از غرب آن را وارد می‌کنند. در صورتی که کشورمان مملو از ظرفیت است و در این وضعیت پارادوکسی ایجاد می‌شود، یعنی در آنجایی که تابع امنیت ملی هستیم، مدافعان حرم به وجود می آیند اما وقتی صحبت از منافع ملی می‌شود، آقایان اصلاح طلب سر دیگ بیت المال می‌نشینند و هر طور که می‌خواهند منافع بیت المال را تقسیم می‌کنند و مدل غربی برای اقتصاد تجویز می‌کنند.

وی افزود: مانور و جولان جریان غربگرا در داخل ناشی از بی تحرکی جریان انقلابی است زیرا جریان انقلابی در روزآمدسازی گفتمان انقلاب موفق نبوده است، چون مطالبی که در سال ۱۳۵۷ مطرح شده را امروز خیلی‌ها قبول ندارند. در دنیایی که امروز قرار گرفته‌ایم به خصوص در دوران پسا کرونا، جنبه‌های اثبات گرایانه و معرفتی انسان اهمیت دارد.

سفیر سابق کشورمان در ایتالیا در خصوص عقب نشینی سه کشور اروپایی از مواضع اخیرشان گفت: در واقع نباید اقدام آنها را عقب نشینی تعبیر کرد. موضع اصلی آنها این است که ایران باید سر میز مذاکرات جامع بنشیند و در حوزه هسته‌ای معتقدند که هم باید زمان برجام طولانی‌تر شود و هم نظارت‌ها و جنبه‌های حقوقی آن تقویت شود، یعنی یک برجام قوی‌تر و طولانی‌تر که ترامپ به آن غروب هسته‌ای می‌گفت. سفیر روسیه هم اعلام کرد که اقدام این سه کشور اروپایی اشتباه است اما سه کشور اروپایی برای اینکه موضع جمهوری اسلامی در خصوص لغو تحریم‌ها بشکنند به هر ترفندی متوسل شده‌اند ولی در نهایت متوجه شدند که اگر این پیش نویس به شورای حکام برود، چیزی از داخل آن در نخواهد آمد.

ظهره‌وند درباره عملکرد سازمان انرژی اتمی در ارائه فرصت سه ماهه به آژانس انرژی اتمی، اظهار داشت: سازمان انرژی اتمی با این تصمیم خود شاید مصوبه مجلس را متوقف نکرده باشد اما تا حدودی این مصوبه را با خدشه مواجه ساخته است به دلیل آنکه با این اقدام طرف غربی گستاخ‌تر می‌شود زیرا دولت با این کار به غرب این پیام را داد که فعلاً باب مذاکره باز شود در غیر این صورت بساط اصلاح طلبان سال آینده جمع خواهد شد.

وی در رابطه با اصرار دولت بر تصویب FATF در مجمع تشخیص مصلحت نظام و تأثیر آن بر اقتصاد کشور، گفت: مسئله FATF بخشی از پروژه تسلیم ایران است و همانطور که گفتم غرب به دنبال این نیست که با حمله مستقیم نظام را متوقف کند چون اصلاً از عهده آنها بر نمی‌آید، بنابراین به همین خاطر دنبال این هستند که از ظرفیت حقوقی استفاده کنند. می آیند می‌گویند که ۱۷۰ کشور عضور FATF هستند، اما نمی‌گویند که این ۱۷۰ کشور هیچکدام موقعیت ایران را ندارد و ایران به تنهایی مقابل آنها ایستاده است و مسئله دیگر این است که آمریکا، امارات و عربستان که عضو FATF هستند از مراکز اصلی پولشویی در جهان به حساب می آیند.

کارشناس سیاست خارجی تأکید کرد: تا زمانی که FATF را در مجمع تصویب نرسانده‌اند هیچ الزامی برای اجرای آن وجود ندارد اما اگر در مجمع به تصویب برسد دیگر نمی‌توانیم آن را لغو کنیم چون یک معاهده جهانی را به تصویب رسانده‌ایم مانند NPT که به طور داوطلبانه توسط دولت فقط اجرا شده و مجلس آن را به تصویب نرسانده به همین دلیل آژانس نمی‌تواند ادعایی در این خصوص داشته باشد.

ظهره‌وند عنوان داشت: اگر FATF را به تصویب برسانیم، هم سپاه و هم بسیاری از بانک‌ها تحریم می‌شوند و حتی دستگاه‌هایی را به داخل کشور خواهند آورد که تمام تراکنشات مالی را رصد می‌کنند و هرچند دولت می‌گوید حق تحفظ را اعمال خواهیم کرد اما حق تحفظ در صورت پذیرفتن معاهدات بین المللی کارآیی ندارد.

وی گفت: اگر عضو شورای حکام FATF بودیم مسئله‌ای نبود، اما مشکل اینجاست که ما عضو شورای حکام نیستیم و اسرائیل و عربستان عضو ناظر شورای حکام FATF هستند و ما را مجبور می‌کنند که دستورات آن را اجرا کنیم.

سفیر سابق ایران در ایتالیا و افغانستان با بیان اینکه در شورای حکام رأی گیری براساس اجماع است و مخالف نباید داشته باشد، اظهار داشت: یعنی اگر یک کشوری به دروغ یا صحیح گزارشی را ارائه داد باید همه رأی مثبت دهند بنابراین می‌خواهند داخل کشور را دچار استحاله کنند اما آقایان حامی FATF متوجه آن نیستند.

به گزارش خبرگزاری مهر، داوود دانش جعفری عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در برنامه «دستخط» با اشاره به بررسی لوایح مرتبط با FATF گفت: اخیرا بحثی مطرح شد که خیلی از اعضای مجمع تعجب می‌کردند و گفته می شد مثلا سخنگوی دولت مصاحبه کرده و FATF را مرتبط با واکسن کرده و خواسته فشار به مجمع بیاورد! اینطور به نظر می رسد کار سیاسی قرار است انجام شود.

مشروح سخنان داود دانش جعفری عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام به شرح زیر است:

سلام و خیلی خوش آمدید.

خدمت جنابعالی و همکاران محترم و بینندگان عزیز این برنامه سلام عرض می‌کنم.

خیلی از مردم بخصوص چهره های اقتصادی را می بینند که هم نظریات اقتصادی‌تان مورد توجه قرار می‌گیرد و هم تاحدودی در عرصه همچنان هستید مانند مجمع تشخیص مصلحت نظام که عرصه سیاستگذاری است، می‌پرسند چه خبر است؟ چرا وضعیت اقتصادی اینطور شده است؟ چرا قیمت دلار باید به این سطح برسد و چرا تورم بالای ۳۰ درصد باشد؟

اقتصاد، یک علم است و در واقع قاعده خودش را دارد. یکی از آن قواعد، این است که همه چیز به هم ارتباط دارد و اگر شما متغیری را در اقتصاد که مورد توجه خودتان است یا مورد توجه سیاستگذار است، تغییر دهید حتماً و حتماً بقیه متغیرهایی که با آن در ارتباط هستند، تغییر می‌کنند.

فرض کنید در سال های گذشته یکی از سیاست های بارزی که داشتیم، این بود که نرخ ارز را سرکوب کنیم. در حالی که در اقتصاد، وقتی قیمت ها و تورم وجود دارد، قیمت ارز هم متناسب با تورم تغییراتی می‌کند. اگر این تغییرات را ناخودآگاه جلوگیری کنیم، اصطلاحی که مردم یاد گرفته اند و می‌گویند مانند فنری است که با زور فشرده می‌کنید و یکباره در می رود. آن یکباره‌اش، موقعی است که اقتصاد فرصت پیدا می کند که خودش را تنظیم کند، یک نفسی بکشد و قیمت ارز در سطح بالاتری خودش را تنظیم می‌کند.

گیر کار هم در این است که اگر اقتصاد ایران دست اقتصاددان ها بود حتماً آن را درست می‌کردند، ولی همیشه سیاستگذاران که نوعاً غیراقتصادی هستند، یک هدف هایی را می خواهند که این اهداف جمع بین ضدین است.

مثلا فرض کنید الان یکی از مشکلات کشور در حال حاضر مشکل کسری بودجه است. در واقع اگر نگاه ریشه ای به اقتصاد داشته باشیم که بدانیم چرا این کسری بوجود آمده و علل تورم را بشناسیم آنجا می توانیم تورم را از بین ببریم. ولی اگر بخواهیم خودمان دستکاری کنیم و دولت دچار کسری بودجه می شود چه کار می تواند انجام داد؟ منظور از دولت کل نظام و کل سه قوه است. اگر دچار کسری بودجه شوند یا باید به بانک بروند و از بانک مرکزی قرض بگیرد یا باید در بازار مالی اوراق بدهی چاپ کند یا از خارج قرض بگیرد؛ یکی از این کارها باید انجام شود.

هر یک از این کارها انجام شود تاثیری روی تورم دارد. بنابراین تورم افزایش می یابد. وقتی تورم افزایش یابد قیمت ارز تغییر می‌کند.

تدبیری که رهبر معظم انقلاب کردند و شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا تشکیل شده ظرفیت کمک کننده به حل این معضل هست؟

حتماً هست. یکی از کارهای خوبی که در سال های اخیر انجام شد همین شورای هماهنگی سه قوه است ولی باید بدانیم هدف این شورا این است که هماهنگی بین سه قوه را عملی کند. یک چیزی که من خودم شخصاً ملاحظه داشتم این بود که از ابتدا که این کار شکل گرفت هر کدام از قوا نگران خراطی وظایف خودشان بودند. یعنی بخشی از وظایف آنها به جمع سه نفره برود و آن جمع سه نفره به جای آنها تصمیم بگیرد.

اگر به یاد داشته باشید زمانی که وزیر بودم، لایحه ای به مجلس تحت عنوان اجرایی کردن سیاست های کلی اصل ۴۴ بردم، ولی وقتی می خواستم این لایحه را به مجلس ببرم، اولین مشکل این بود که درون دولت نگاه هماهنگ درباره اصل ۴۴ وجود نداشت.

برخی از وزرا گمان می‌کردند اگر یک بنگاه اقتصادی آنها را خصوصی کنند، وزیر دیگر وظیفه ای ندارد. از نظر ذهنی و نگاه اقتصادی آمادگی وجود نداشت که بپذیرند می‌شود وزیری باشد و وزارتخانه ای باشد اما این بنگاه دولتی نباشد. به مشکلاتی اینچنینی برخورد کردیم.

مشکلاتی نیز در مجلس داشتیم. در مجلس چه کسانی تاثیرگذار بودند؟ خواستم با این افراد جلسه ای برگزار کنیم و با هم هماهنگ شویم و این لایحه را ارائه دهیم. در این ارتباط، بیش از یک ماه جلسات هماهنگی داشتیم. شاید بتوان گفت ۱۰ درصد لایحه‌ای که من پیشنویسش را ارائه داده بودم تغییر کرد.

جالب این است که وقتی آن لایحه توافق شده وزارت اقتصاد و مجلس در دولت رفت، در آنجا ۴۰ درصد تغییر کرد! همان چیزهایی که من می‌ترسیدم اتفاق افتاد. حالا آن ترس چی بود؟ نگاه اصل ۴۴ این بود که میدان بیشتری به بخش خصوصی بدهد و مقداری از تصدی های دولت کم کند.

و این مقاومت می‌شد؟

بله. عده ای از وزرا مقاومت می‌کردند. طبیعی بود وقتی می‌خواستند رأی بدهند لایحه جلو نمی‌رفت، بنابراین ۴۰ درصدش در آنجا زده شد. معاون اول نامه بعنوان مصوبه دولت گذاشت و به مجلس فرستاد. مجلس چون از قبل آگاه بود که چنین لایحه ای می آید و اصل این بود آنچه توافق کرده‌ایم از مجلس بیرون بیاید، در واقع در مجلس می‌توان گفت آن ۴۰ درصد برگشت و به لایحه ای رسید که توافق شده بود.

شورای هماهنگی سه قوه چنین کاری را می‌تواند انجام دهد. الان شورای هماهنگی بیشتر موردی است که اگر یکی از این قوا به مشکلی برخورد کند، در این جلسه عنوان می‌کند و در دستور قرار می‌گیرد. ولی این طور نیست که این سه قوه متوجه باشند که باید با هم کشور را اداره کنند.

وقتی خیلی از مواردی که در ماه های اخیر خصوصی بوده ولی به دلیل فساد دوباره برگشته، نگاه می کنیم دوباره به دولت برگشته است. در حالی که اگر خصوصی‌سازی قبلی فرایند مشکل‌داری بود، باید فرایند تکرار می شد و خصوصی‌سازی به یک کسی که اهلیت بیشتری دارد داده می شد.

الان قضیه لایحه بودجه ۱۴۰۰ که محل بحث اقتصاددان ها و مجلس و دولت شد، به خصوص دو میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه ای که پیش‌بینی شده است، واقعی نیست و بودجه با کسری مواجه است. حتما این مسائل را شنیده اید و رصد کرده اید با توجه به مسئولیتی که برعهده دارید. بهترین جا برای رفع این مشکل شورای هماهنگی سران قواست.

بله، این مسائل را در سطح سه قوه می توانند هماهنگ کنند و بر اساس آن چیزی که دقیقاً امکان دارد، تصمیم بگیرند. مشکل این است اگر نتوانستیم دو میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه نفت صادر کنیم در بودجه آن مقدار از ۲۰۰ هزار میلیارد تومان در آمد نفت و گاز بخشی اش محقق نمی شود. بخشی که محقق نمی شود دولت را به این سمت می کشاند که نرخ ارز را از ۱۱ هزار و ۵۰۰ تومان که پیش‌بینی کرده اضافه دهد تا کسری بودجه را پُر کند. این چارچوب ها را اگر سران سه قوه قبول دارند، می توانند با هم جلو ببرند.

این را هم بیان کنم که در خیلی از مجالس دنیا وقتی دولت لایحه می دهد مجلس در جزئیات وارد نمی شود، بلکه می‌گوید آره یا خیر! یعنی کل لایحه را تائید می کند یا کل لایحه را رد می‌کند. این طور نیست که کل لایحه را تائید کند و بعد بند به بند تغییر دهد.

مشکلی که الان وجود دارد این است که در سال های گذشته این پدیده عمومی بوده و هر چه عقب‌تر بروید، این پدیده را می بینید که لایحه ای که دولت به مجلس می دهد، خروجی تبدیل به قانون می‌شود، درصدی حجم بودجه افزایش می یابد. این درصد افزایش مربوط به چیست؟

پیشنهادهای مختلفی که نمایندگان می آورند.

این اگر توافق شود این بحث ها تعطیل می‌شود.

الان مشخص است روزانه چند بشکه نفت می فروشیم؟

من اطلاع دقیق ندارم. شاید هم صلاح نباشد الان در این جلسه اطلاعاتی مطرح شود ولی طبیعتاً شدیدترین تحریم‌ها را داشته‌ایم و صادرات نفت ما به حداقل رسیده و یکی از بیماری های اصلی اقتصاد ایران در سال های گذشته و حتی قبل از انقلاب که وابستگی آن به نفت است، الان نمود می یابد و طبیعی است هر اتفاقی در قیمت جهانی نفت یا مقدار صادرات ما که بر اثر تحریم ممکن است بالا و پائین شود، روی اقتصاد تاثیر می‌گذارد.

وقتی دولت و مجلس تصویب می‌کنند که پول نفت را در خزانه بریزیم و حقوق کارمندان دولت را از آن محل پرداخت کنیم، نشان‌دهنده یک بیماری و ناتوانی است که در ما وجود دارد که نتوانسته‌ایم نفت را از بودجه جدا کنیم. اینها چهارچوب هایی است که باید در آن شورای هماهنگی سران سه قوا بحث شود.

این را هم بگویم که تغییرات ساختارهایی که در سال های گذشته شکل گرفته تغییرات آسانی نیست و دردناک است. خیلی باید مسئولین انقلابی باشند که علیرغم دردهایی که وجود دارد این تغییر ساختارها را انجام دهند. در موقعی که درآمد نفت زیاد است، وقتی شما به آن دولت می گویید از درآمد زیادی قدری کنار بگذارید برای زمانی که درآمد نفت کاهش می یابد، احساس می کند به دولت فشار می‌آورید که از این فرصت که می تواند برای توسعه کشور استفاده کند، استفاده نشود.

در این چند سال اخیر زیاد از منابع خود استفاده کردیم. درست است؟

ببینید، صندوق توسعه ملی و حساب ذخیره ارزی کارهای بسیار برجسته ای بود که در گذشته انجام و تصویب شده است، ولی نکته این است که آن کارکردی که در ابتدا بر اساس آن ساختار شکل گرفت الان وجود ندارد. در واقع صندوق توسعه ملی این وظیفه را داشت هر سال مقداری کمتر از درآمد نفت را به خزانه دولت بریزد تا یک ظرفیتی برای توسعه ملی استفاده شود. ولی آن چیزی که دیدیم این بود که صندوق تبدیل به خزانه دوم شد.

الان اینی که بعنوان بودجه دوم یا خزانه دوم دولت شده است، غیرقابل اجتناب بوده یا می‌توانستند از این امر اجتناب کنند؟

حتماً مواردی بوده که می‌توانست از آن اجتناب شود ولی بحث این است که این اتفاق در یک دوره و بازه زمانی نسبتاً میان‌مدت اتفاق بیفتد. اینطور نیست که ممکن است ۱۰ سال ذخیره کنیم و یک سال که با تحریم یا کووید ۱۹ و امثالهم مواجه شویم، بخشی از ذخیره را برداریم.

ولی وقتی که این کار مستمر است، یعنی هر سال این اتفاق می افتد یعنی هر سال آن چه ذخیره کردیم تا آخر سعی می‌کنیم از صندوق ذخیره برداریم، نشان می‌دهد از کارکرد خودش خارج شده است.

آن چیزی که بعنوان گشایش اقتصادی مطرح شد و یکسری إن قلت هایی در آن آورده شد و کلاً کنار گذاشته شد، فروش اوراق سلف نفتی چه بود؟ فروش نفت به خود مردم قبلاً تجربه شده بود؟

کلیت امر این است که در شرایطی که کشور دچار کسری بودجه است و منابع کافی ندارد، طبیعتاً هر کاری بکند یک مضراتی دارد. اگر از بانک مرکزی قرض بگیرد مضراتی دارد، اگر از مردم قرض بگیرد باز مضراتی دارد، ولی هر کدام از اینها بدون مشکل نیست و شاید اگر بخواهیم بحث را دنبال کنیم، این است که سلف نفتی نباشد و استقراض از بانک مرکزی نباشد و اوراق بدهی نباشد، باید ببینیم چطور می‌توان هزینه های ثابت را که قابل کم کردن هم نیست، کم کنیم؟!

شما موافق بودید با این طرح؟

در مورد اوراق سلف، بحث کسری بودجه نیست؛ باید سوال بزرگتری از من بپرسید که چطور دولت می تواند کسری نداشته باشد؟ به یاد دارید در سال ۶۴ دولت وقت دعواهای دیدگاهی زیادی داشت، درباره اینکه دولت در اقتصاد چه کاره است و یا بخش خصوصی در اقتصاد چه کاره است. دعواهای سنگینی در این خصوص داشتیم.

یک روز همه دولت خدمت امام (ره) رفتند و از حضرت امام پرسیدند که چه کاری باید انجام دهیم. حضرت امام (ره) فرمودند هر کاری را که مردم می توانند انجام دهند به مردم بدهید، اگر کاری ماند که مردم نمی‌توانستند انجام دهند آن کار را دولت انجام دهد؛ یعنی دولت مکمل بخش خصوصی باشد، نه اینکه رقیب بخش خصوصی باشد.

بنابراین وقتی می‌گویید چرا کسری بودجه وجود دارد می‌گویم الان هر وزارتخانه ای بپرسد که همین کارهایی که انجام می دهد که برای آن تامین بودجه انجام می دهد و در این تامین بودجه مشکل دارد، آیا نمی‌تواند بخشی از کارها را به مردم بدهند تا انجام دهند؟ قطعاً می‌شود.

حتی کار آموزش و پرورش و بهداشت و درمان شدنی است. امروز تجربه داریم، در زمان دفاع مقدس بخشی از جنگ را مردمی کردیم. بسیاری از ادوات نظامی که ساخته می شد در کارگاه های خصوصی انجام می‌شد و اگر قرار بود صنایع دفاع به اندازه ظرفیت جنگ تحمیلی ۸ ساله رشد کند، الان هزینه جاری که باید نظام می‌پرداخت خیلی سنگین بود.

آقای دکتر، شاید یکسری از بینندگان ما سوالات ویژه درباره بورس داشته باشند چون بیش از ۵۰ میلیون نفر در بورس فعال هستند و به این اندازه رشد مشتری در بورس نداشتیم که امروز این میزان را تجربه می‌کنیم. این را تائید می کنید؟

بله، میزان استقبال از بازار سرمایه در سال گذشته شاید بی‌سابقه در تاریخ اقتصادی ایران بوده است.

این فرصت است یا تهدید؟

هر اقتصادی برای اینکه پیشرفت و رشد کند نیازمند منابع مالی جدید برای سرمایه‌گذاری های قبلی و جدید و همینطور سرمایه در گردش برای سرمایه‌گذاری های قبلی است. کشورها برای این که نیاز مالی برای اقتصاد را تامین کنند برخی بانک‌محور هستند و برخی بورس‌محور هستند.

در سال های گذشته ۹۲-۹۰ درصد نیازهای مالی ما از بازار بانکی بوده است و ۱۰-۸ درصد آن از بازار سرمایه بوده است، ولی نکته این است که بازار سرمایه هم بخش بازار ثانویه‌اش بیشتر مورد توجه بوده است. بازار ثانویه به این معناست که یکی می‌خرد و یکی میفروشد و این اتفاق اقتصادی از نظر سرمایه گذاری جدید نمی افتد.

ما می توانیم بازار سرمایه را بزرگتر کنیم منوط به اینکه بتوانیم وارد بازار اولیه شویم یعنی از منابعی که در بازار سرمایه وجود دارد، در جهت سرمایه‌گذاری های جدید استفاده کنیم. بنابراین اگر در آن مقطع، این پول ها جمع می شد و برای سرمایه‌گذاری می‌رفت، برای کشور فرصت بود.

خیل‌ها سوال دارند که آیا در ادامه  بورس دوباره ریزش خواهد داشت؟ نمی توان به این سوال با قاطعیت جواب داد؟

پاسخ اینها از قبل پیش‌بینی شده نیست، ولی جهت و اصول پاسخ را می توان مشخص کرد. در هر صورت هر کاری که بخواهیم انجام بدهیم، باید برنامه اقتصادی خودش را داشته باشیم و با برنامه جلو برویم. این همانطور که بیان کردم یکی از نکات اصلی‌اش این است که آن هماهنگی نظری و عملی در سطوح بالای اقتصاد ایران باید ایجاد شود.

نمی‌توان طرحی مثل بورس را داشته باشیم ولی مجلس با ان ناهماهنگ باشد و نداند که چه چیزی است و تازه وارد به اصل موضوع شود و آن را زیرسوال ببرد و یا برای آن سوال باشد. برنامه ششم را یادتان هست؛ در واقع چارچوبی بود که به زبان امروزی قدری می توان گفت جهت حرکت اقتصاد به سمت مقاومت می رفت. لایحه ای که دولت تهیه کرد هیچ تطبیقی با سیاستهای کلی نداشت. بنابراین مجلس هم دید لایحه ای که ارائه شد با برنامه های قبلی فرق دارد چارچوب برنامه را تغییر داد.

بعد هم که اصل هشتاد و پنجمی شد و خود مجلس در کمیسیون تلفیق برنامه ششم رفت.

بعد که تمام شد به دولت ابلاغ کرد؛ دولت هم خیلی قشنگ این را کنار گذاشت و اجرا نکرد. یعنی اگر این برنامه به این ترتیب شد که هر کسی یک فرامینی در برنامه قرار داد، هیچ یک از اینها هم با هم هماهنگ نبود، اگر تبدیل به ۳۰ درصد برنامه هماهنگ می شد که قطعاً باعث پیشرفت کشور می شد. ۳۰ درصد برنامه ششم را اگر با هم توافق کرده بودند …

یعنی ۷۰ درصد هیچ!

بله. الان ۱۰۰ درصد اینطور است که هر کسی در جهت خودش حرکت کرد یعنی این واقعیت اقتصاد است. این مسائل ربطی به تحریم ندارد، این مسائل دشمن خارجی نیست، این به خود ما برمی‌گردد.

آقای رئیس جمهور در مصاحبه اخیرش درباره افزایش برخی قیمت ها که مردم را اذیت می کند، اشاره کردند به اینکه چون وزارتخانه حامی مصرف کننده یعنی وزارت بازرگانی نداریم. شما در صحبت های خودتان اشاره داشتید در این شرایط بهترین راه کوچک کردن دولت است. این به نوعی با یک صحبت آدم اقتصاددان متناقض است. الان وزارت بازرگانی می‌تواند حامی مصرف کننده باشد و خیلی از مشکلات گرانی ها را حل کند؟

سوال باید اینطور رسیده شود که الان وزارت صمت (صنعت، معدن و تجارت) چه مشکلی دارد که نمی تواند این کار را انجام دهد؟ اصل ایده وزارت صمت این بود که اگر جایی برای بازرگانی و تجارت خارجی داشته باشیم که جدا باشد، یک جایی برای تولید داشته باشیم که صنعت است و این دو یکی نباشند، در واقع همیشه کار تجارتی از ظرفیت های بیرون کشور برای واردات استفاده می کند در حالی که تولیدکننده های داخل هم می‌توانند آن را تولید کنند.

بنابراین ایده شکل‌گیری صمت این بود که در جایی باید این دو با هم تلاقی کنند. البته متناسب با این تمرکز باید مدیریت وزارت صنایع هم متحول می‌شد. ۳ دهه است که بحث خودرو در ایران مطرح است و هنوز ما نتوانسته‌ایم یک ظرفیت درون‌زای تولید خودرو در داخل ایجاد کنیم که از نظر تنوع، زیبایی و قیمت پاسخگوی نیاز مصرف کننده باشد و باز وارد می‌کنیم.

یکی دو سال پیش سفری به چین داشتم، دیدم در چین خیلی از خودروهای خارجی مانند بنز و BMW و ماشین های کره ای و تویوتا وجود داشت. بعد به من گفتند این خودروهایی که الان می بینید مثلاً خودروی بنز یا هیوندا یا تویوتا سمت چپ به انگلیسی نوشته شده و سمت راستش اگر یک عبارت چینی باشد، نشان می دهد که در داخل چین ساخته می شود. تقریباً تمام ماشین هایی که با برندهای غیرچینی معروف بین‌المللی در چین بودند، همگی با مونتاژ چین بود.

یعنی داخل چین مونتاژ می‌شد.

بله. در واقع کارخانه دارد. این بدین معنا است که اگر چین به این نتیجه رسیده که BMW را وارد کند، باز به این نتیجه رسیده که اگر بتواند ۳۰ درصد BMW را هم در داخل بسازد بهتر از این است که ۱۰۰ درصد ماشین وارداتی باشد. الان در ایران خودرو، پارس خودرو و چقدر سایپا در طول سال های مختلف حمایت کردیم ولی باز شاهد هستیم خودروی داخلی ۱۰۰ درصد وارداتی می‌شود. اینها ناهماهنگی بین ساخت داخل و واردات است.

گفتید در همه دولت ها بین ۴۷ درصد تا ۹۰ درصد افت ارزش پول ملی داشته‌ایم.

یعنی در واقع یا از مکانیزم افزایش قیمت ارز استفاده کرده‌ایم یا از انتشار پول قدرت توسط بانک مرکزی استفاده کرده‌ایم. هر دوی این روش ها باعث می شود پول ملی بی ارزش و کم ارزش شود. اینکه گفتم در همه دولت ها این اتفاق افتاده است پیداست که یک بدآموزی داشتیم؛ یعنی از این راه می توان کسری بودجه را تامین کرد. ولی شاید این راه خوب نباشد یعنی در واقع باید راهکارهای دیگری پیدا کنیم و اگر می خواهیم استقراض از بانک مرکزی کنیم این آخرین جایی باشد که دولت می تواند سراغ آن برود، نه این که همان ابتدا سراغ این راه برود و از مجلس هم مجوز بگیرد که این میزان قرض کند.

درصدهای دولت های مختلف را در کاهش ارزش پول ملی می‌فرمایید؟

دولت بازرگان ۲۸ درصد، شهید رجائی ۴۸ درصد، مهندس موسوی ۷۷ درصد، آقای هاشمی ۷۵ درصد، آقای خاتمی ۴۷ درصد، آقای احمدی‌نژاد ۷۵ درصد و آقای روحانی فکر می‌کنم تا آخر دولتش بالای ۹۰ درصد حتما می‌رسند.

پائین ترین ارزش پول ملی را تاکنون در دولت آقای روحانی داشتیم.

این یعنی از زمانی که دولت را تحویل گرفتند تا زمانی که دولت را تحویل می دهند ارزش ریال در مقابل ارز خارجی چقدر بوده؟ این دو را از هم کم کنیم و تقسیم بر مقدار اولیه کنیم، آنوقت می‌توان حساب کرد که چه میزان ارزش پول ملی کم شده است.

به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام FATF چه خواهد شد؟ ظاهراً رئیس جمهور نامه ای به حضرت آقا دادند و حضرت آقا دوباره به مجمع ارجاع دادند.

این بحث FATF هم یکی از بحث هایی است اگر همه با هم هماهنگ نباشند منظورم شورای هماهنگی سران قواست، ما راه به جایی نمی‌بریم.

پیش‌بینی شما این است که ممکن است از مجمع رأی مثبت بگیرد؟

الان دنبال این هستیم که ببینیم نظر دولت چیست. اخیرا بحثی مطرح شد که خیلی از اعضای مجمع تعجب می‌کردند و گفته می شد مثلا سخنگوی دولت مصاحبه کرده و FATF را مرتبط با واکسن کرده و خواسته فشار به مجمع بیاورد! اینطور به نظر می رسد کار سیاسی قرار است انجام شود.

فکر می‌کنید در چند ماه باقیمانده تا سال ۱۴۰۰ چه کسانی برای ریاست جمهوری به عرصه بیایند؟ پیش‌بینی شما از انتخابات ۱۴۰۰ چیست؟

من خیلی خبر ندارم ولی کاش شما سوال می‌کردید چه کسی می‌تواند مشکلات اقتصاد ایران را حل کند.

که شما هم بگویید هیچ کسی نمی تواند؟ (با خنده)

نه، من نمی‌گویم هیچ کس! ولی می گویم اگر سوال این طور بود سمت این می‌رفتیم و می‌گشتیم تا ببینیم چه کسی می تواند این مشکلات را حل کند.

واقعاً جناح های سیاسی دنبال این می روند که ببینید چه کسی می تواند مشکلات کشور را حل کند؟

نه دیگه، تاکنون رویه این چنین نبوده است. به همین دلیل ما نتیجه نمی گیریم.

آقای همتی را در بانک مرکزی چطور می‌بینید؟

آقای همتی اقتصاددان قابلی است ولی در مورد ایشان و همه روسای بانک مرکزی مشکل توانائی شخصی‌شان نیست. همیشه بانک مرکزی رؤسایی که تجربه کرده، افراد قابل و توانمندی بوده‌اند ولی مهم این است که بانک مرکزی در چارچوب دولت چه کاری می تواند انجام دهد.

بانک مرکزی در کشور ما عضو کابینه شده است. دولت تصویب می کند این مقدار کسری بودجه یا فلان مورد را وام بدهند. وامی که بانک مرکزی می‌دهد از پول پرقدرت است. رئیس بانک مرکزی قادر نیست سلطه مالی دولت را که همان کسری بودجه هایی که ذکر کردم، رد کند؛ در نتیجه باید قبول کند مصوبه دولت را اجرا کند، بنابراین رئیس بانک مرکزی مجبور است همان درخواست دولت را در شورای پول و اعتبار تصویب کند و بعد بگوید مصوب شد و این را پرداخت کنند. پول پرقدرت بالا می‌رود و تورم هم افزایش می‌یابد.

آقای دکتر متولد ۱۳۳۳ در تهران هستید.

بله.

پدر چه کاره بودند؟

پدر من کارمند راه آهن بود. در واقع کارمند بخش جریه راه آهن بودند. جریه اصطلاحی است که در راه آهن به کشنده می‌گویند. جریه جایی است که تعمیرات کشنده های لوکوموتیو را انجام می دهد.

در قید حیات نیستند؟

نخیر.

خدا ایشان را رحمت کند. مادر هم خانه دار هستند؟

بله. ایشان هم فوت شدند و در قید حیات نیستند.

خداوند ایشان را هم رحمت کند. چند برادر و خواهر بودید؟

من یک خواهر دارم.

خواهر هم مثل شما اقتصادی هستند؟

نه، خواهرم خانه دار هستند.

چه زمانی ازدواج کردید؟

۸ شهریور ۱۳۶۰ بود. روزی که رجائی شهید شد.

روز بمبگذاری در دولت!

بله. صبح آن روز مراسم عقدکنان در دفتر اسناد رسمی داشتیم و قرار بود بعد از ظهر برای خواندن خطبه عقد خدمت آقای هاشمی رفسنجانی برویم. آن اتفاق افتاد آن کار سمبلیک انجام نشد.

چطور با حاج خانم آشنا شدید؟

خانم من بستگان یکی از دوستان عزیز من بود. وقتی دوست عزیزم متوجه شد من دنبال ازدواج هستم، به من گفتند در فامیل ما چنین موردی وجود دارد که فکر می کنم شما دو نفر به هم می‌خورید.

خانم در بیرون کار می کنند؟

آن زمان کار می کردند ولی الان خانه دار هستند.

آن زمان کجا کار می کردند؟

خانم من پرستار کودکان در بیمارستان نجمیه بود.

چند فرزند دارید؟

من ۴ فرزند دارم، ۳ پسر و یک دختر.

فرزندان چه می کنند؟ چه رشته ای تحصیل کردند؟

پسر بزرگم سرنوشتی مشابه من داشت. ایشان مهندسی برق می خواند و جزو رتبه های بالا و دورقمی کنکور بود، برای رشته برق شریف رفت. در حالی که هیچ علاقه ای به برق نداشت. فضای سنگینی که فامیل و دوستان و فضای عمومی وجود داشت رتبه های دو رقمی باید برق شریف بخوانند. ایشان هم در رشته برق شریف قبول شد در حالی که قبل از آن فکر می کرد در IT می تواند موفق شود چون به المپیاد هم رفته بود.

بعد که به رشته برق رفت، برای دوره ارشد به کانادا رفت. در کانادا یک روز با من تماس گرفت و گفت اینجا یک چیزی دیدم که گفتم به شما منتقل کنم، گفت اگر کلاس ما که کارشناسی ارشد برق است ۵۰ دانشجو داشته باشد، ممکن است ۳-۲ نفر کانادایی باشند و ۴۷ نفر دیگر خارجی هستند.

به ایشان گفتم حتماً رشته هایی است که این نسبت عکس می‌شود که ۴۷ نفر کانادایی هستند و ممکن است سه نفر خارجی باشند. گفت بله، این را هم بررسی کردم و گفت مدیریت، حقوق، علوم سیاسی، اقتصاد و اینها اینطور هستند. گفتم نمی خواهید در کلاس اقتصاد بنشینید؟ دانشگاه آنها رشته مدیریت نداشت. گفتم حالا در کلاس اقتصاد بنشینید و گفته ها را بشنوید. پدر شما منحرف شده است. (می‌خندد)

او در کلاس های اقتصاد حاضر شد و بعد از مدتی علاقمند شد. همان باعث شد تغییر رشته بدهد و کارشناسی ارشد را اقتصاد گرفت و در دوره دکترا نیز فایننس یا تامین مالی خواند. پسر دومم از ابتدا در فضای هنر بود و برای ادامه تحصیل رشته انیمیشن به آمریکا رفت. در دانشگاهی که والت دیزنی در امریکا دارد و صرفاً روی کار انیمیشن کار می کند.

سومین پسر ایران هستند؟

او ایران بود، ایشان هم از مهندسی شروع کرد و مانند پدر خود رشته را تغییر داد و به مدیریت مالی رفت. کارشناسی ارشد مالی گرفت و الان هم در آن رشته است. دختر من هم کنکور هم معماری قبول شد و هم رشته های دیگر قبول شد ولی من راهنمایی کردم که وسط کار این تغییر رشته را انجام ندهد و از همان ابتدا تصمیم خود را بگیرد. ایشان هم به رشته مدیریت بازرگانی آمد. ما الان سه تا عنصر اقتصادی در خانواده داریم.

تفریح آقای دانش جعفری چیست؟

تفریح من در دوره ای که دانشجو بودم، فوتبال بود.

اهل فیلم و سریال نیستید؟

علاقه دارم، یعنی فیلم و سریال را علاقه دارم حتی مواقعی که وقت نمی کنم از بچه ها که سریال را دنبال می کنند می‌پرسم چه شده است.

الان سریال های تلویزیون را می بینید؟

بله. مثلاً «خانه امن» را می‌بینم.

در قسمت قبل اشاره کردید در هند تحصیل کردید و مدرک عمران گرفتید. انقلاب که پیروز شد برگشتید؟

نه، من اوایل آذر ۵۷ به ایران آمدم.

در دوران انقلاب چه می کردید؟

قاعدتاً هم‌نوا و هماهنگ با مردم بودیم. جلسات فکری با برخی از عزیزان داشتیم و خیلی از آنها مسئولین کشور شدند.

چه کسانی بودند؟

مثلاً با آقای مرتضی نبوی، آقای احمد شجاعیان، آقای سعید حجاریان بود. قبل از انقلاب ما آن زمان گعده ای داشتیم که دروس اسلامی را شرکت می‌کردیم. آیت‌الله بیات که الان قم هستند، آن زمان به ما درس می‌دادند.

بعد از پیروزی انقلاب اولین مسئولیت شما چه بود؟

بعد از پیروزی انقلاب، به جهاد رفتم؛ کارم جهاد بود. جای دور هم نرفتم چون مدت ها ایران نبودم و پدر و مادرم اصرار داشتند کاری داشته باشم که نزدیک باشم. من جهاد تهران رفتم و از آنجا به جهاد شمرون فرستادند. تمام روستاهای شمال تهران بعنوان کارشناس معمولی، نه مسئول، می رفتم. بعد از اینکه جنگ شروع شد در روزهای اول جنگ تیمی از جهاد شمرون برای بررسی اولیه رفتند. آن زمان رئیس جهاد شمرون شهید احمدپور بود.

در بحث مهندسی جنگ بودید؟

بله.

نشان فتح را از حضرت امام (ره) دریافت کردید؟

چون این نشان ها بعد از جنگ بود، فرمانده کل قوا آن زمان مقام معظم رهبری بودند و ما هم مفتخر به این شدیم.

به غیر از عملیات شکست حصر آبادان که آن نقش را ایفا کردید، بچه های مهندسی جنگ و خود شما فرماندهی مهندسی جنگ را برعهده داشتید؟

در واقع، آخرین پست من در جهاد و در مهندسی، رئیس ستاد مرکزی مهندسی جنگ بود که فکر می کنم اواخر ستاد پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد استعداد ۵۰ هزار نفر نیرو داشت.

تعداد شهدایشان را می دانید؟

حدود ۳ هزار شهید فقط جهاد داشت.

به غیر از عملیاتی که برای حصر آبادان اشاره کردید، کارهای بزرگ جهاد چه اقداماتی بود؟

آخرین مورد پلی بود که روی اروندرود احداث شد که یکی از شاهکارهای مهندسی دنیاست. ویژگی آن پل این بود که از یک طرف با رودخانه ای همچون اروندرود مواجه هستیم و از طرف دیگر باید شرایط طوری باشد که در بمباران عراقی ها که دسترسی به بمب های لیزری داشتند و نشانه دقیق می‌گرفت، پل طوری ساخته می شد که هم آب عبور کند و هم اگر زده شد، ظرف یکی دو ساعت بتوان تعمیر کرد.

بنابراین پل هایی درست شد که از لوله های ۵۶ اینچ که برای عبور خط لوله گاز استفاده می‌شد، استفاده کردیم و این لوله ها را در داخل رودخانه می بردیم و همانند حلقه های تسبیح به هم وصل می‌کردیم. اینها کف رودخانه می‌نشست. چندین بار بعد از اینکه این پل زده شد و بمباران کرد و بلافاصله تعمیر و اجرا شد.

چطور در این لحظات بحرانی جنگ این پل طراحی شد که نیاز به فکر زیادی دارد.

بله، خیلی؛ شاید از بهترین و طراحان کشور باید استفاده می کردیم، قبل از عملیات کار ما این بود بسترهای مهندسی لازم را فراهم می‌کردیم تا نیروهای نظامی حرکت کنند. موقعی هم که عملیات می شد کار مانند داستان آرش کمانگیر بود، یعنی هر چقدر نیروهای ما جلوتر می رفتند در نهایت باید خطی تثبیت می شد که بعنوان خط مقدم باشد.

بعد پشت آن باید سنگر ساخته می شد تا نیروها در آنجا پناه بگیرند. آن کار خط مقدم و خاکریزی که درست می‌کردند، کار بچه های جهاد بود و تقریباً هر کسی از این کار به احتمال ۹۹ درصد فکر می‌کرد شهید می‌شود. ۷ نفر پشت هم بالای بولدوزر یا لودر می رفتند و آن فرد با تیر مستقیم شهید می‌شد و بعدی می رفت. تا اینکه این کار انجام شود.

بعد از اینکه چنگ تمام شد زلزله گیلان پیش آمد؛ سال ۶۹ بود. همان زمان شاید چند ساعت بعد از وقوع زلزله گیلان و زنجان همین نیروهایی که در جنگ بودند برای امداد و نجات در این مناطق حضور پیدا کردند.

بعد به مجلس پنجم رفتید؟

بله. مجلس پنجم اولین جایی بود که تبدیل به عنصر سیاسی شدم. قبل از آن همیشه سرمون را پایین می‌انداختیم و کار می‌کردیم. (می‌خندد)

چطور به شما پیشنهاد شد؟ در فهرست تهران هم قرار گرفتید.

بله. آن زمان به نحوی اقتصادی شده بودم و اظهارنظرهای اقتصادی می کردم تعدادی از دوستان اصولگرا که یا روحانی بودند و یا مهندس بودند و کمتر اقتصاددان داشتند، از من برای اظهارنظر دعوت می‌کردند.

می‌شود گفت از سهمیه رزمندگان وارد لیست اصولگرایان تهران شدیم. مجلس هفتم هم از سال ۸۳ شروع شد و تا خرداد ۸۷ ادامه داشت ولی مجلس هفتم شاید یک سال و سه ماه از نمایندگی من گذشته بود، پیشنهاد وزارت اقتصاد به من شد. من هم از نمایندگی انصراف دادم و به تائید مجلس رسید و وارد کابینه شدیم.

مجلس پنجم آقای ناظق نوری رئیس بود، آقای حسن روحانی نائب رئیس بودند. مجلسی بود که خیلی عنوان می کردند مجلس راست است. اخیراً آقای روحانی اظهارنظری داشت که تفسیر از قانون اساسی این نیست که مجلس بر وزرا نظارت کند. آن زمان آقای روحانی خودش که بر وزرا نظارت می‌کرد!

مجلس حق دارد و یکی از کارهای مجلس همین است. همانطور که وزرا را برای رأی اعتماد معرفی می کنند و یکی از کارهای مجلس این است بعد از اینکه رای اعتماد داده شد در طول کار نیز نظارت می‌کند. ولی به بحث قبلی برگردیم که با هم داشتیم بحث هماهنگی هایی که بیان کردم برای نتیجه گیری بهتر است، الان خیلی از مواقع، مرز بین مجلس و دولت با هم مخدوش می‌شود یعنی مجلس ضمن اینکه حق نظارت دارد ولی به این معنی نیست که در کار اجرایی دخالت می‌کند.

قدری باید اینها را شفاف‌تر بیان کرد. گفتم  که برخی مجالس دنیا لایحه می دهند، مجلس بندی از لایحه را تغییر نمی‌دهد بلکه می تواند کل آن را رد کند یا کل آن را تصویب کند. به همین دلیل مذاکرات و هماهنگی بیرون از مجلس می آید.

در سال ۷۶ به اقای ناطق رای دادید یا آقای خاتمی؟

در سال ۷۶ حتماً به آقای ناطق رای دادم.

در ۸۴ به آقای احمدی نژاد رای دادید؟

نه، به آقای هاشمی رای دادم.

و آقای احمدی نژاد شما را برای وزارت اقتصاد دعوت کرد.

بله.

از قبل رفاقتی داشتید؟

رفاقت داشتیم ولی فکر می‌کنم همین موضوعی که بیان کردید، برای ایشان حل نشده بود. من فکر می کردم حل شده است که من به ایشان رأی ندادم ولی وارد کابینه ایشان می شوم. آقای احمدی نژاد خیلی مواقع شوخی می‌کرد و می گفت دوستان بعضاً می گویند شما در چارچوبی که در دولت کار می‌کنیم، کار نمی‌کنید و نگاه شما فرق می کند.

یک بار چنین مثالی را بیان کردند که اگر فردا دولت عوض شود و دولت آقای هاشمی بیاید با ایشان هم کار می‌کنید؟ گفتم بله، با ایشان هم کار می‌کنم. نگاه من این بود که اقتصاد جایی است که محل تلاقی و هماهنگی همه نگاههاست. یک روز آقای احمدی نژاد به من گفت من از یک جای مطمئنی خبر دارم که آقای هاشمی گفته من دو جا را در اختیار دارم و با این دو جا احمدی نژاد را سرنگون می‌کنم؛ این عین عبارتی است که بیان شد.

حالا من با خودم گفتم منظور از بیان این حرف چیست! احتمالاً منظور این است که تو چون بانک ها را زیرنظر دارید دقت کنید. من به ایشان گفتم که آقای دکتر احمدی‌نژاد مگر شما یک بار روسای همه بانک ها را عوض نکردید؟ گفت بله. گفتم فکر می کنید تغییرات صورت گرفته کافی نیست؟ ایشان سکوت کرد. گفتم اگر فکر می‌کنید تغییرات کافی نیست یکبار دیگر این کار را انجام دهید ولی دلیل نمی‌شود کسانی را که خودت تائید کردید، یکبار دیگر شک کنید.

آقای هاشمی ناراحت نشد در دولت احمدی نژاد مشغول شدید چون رابطه خوبی با آقای هاشمی داشتید؟

نه، من با آقای هاشمی هم رابطه خوبی نداشتم. من به ایشان علاقه داشتم ولی ایشان به من علاقه ای نشان نداد. (می‌خندد). نمی گویم علاقه ای نداشت. من نه برای رفتن در دولت آقای احمدی نژاد با ایشان مشورت کردم و نه بعدش با ایشان ارتباطی داشتم.

فکر می کنید خساراتی که فتنه ۸۸ به عرصه اقتصادی کشور وارد کرد، چقدر بوده است با توجه به این که تحریم های بعد از آن ناشی از این اتفاق هم بود؟

در هر صورت، اتفاقاتی که در ۸۸ رخ داد یک ضایعه ملی است. اتفاقی است که ثلمه آن اتفاق در سال های بعد در اقتصاد ایران احساس شد، ولی ریشه‌اش در این بود که این رقبای سیاسی یا این کسانی که نامزد انتخابات بودند، هر کدام به فراخور فکری که داشتند برنامه‌ریزی برای بُرد انتخاباتی کردند.

این چون در چارچوب هماهنگی نبود خیلی مشکلات زیادی ایجاد کرد و همین طور که بیان کردم، سال های سال آثار این اتفاق در جامعه ایران مشاهده می‌شود. اتفاق تلخی بود، ولی من در این دوره یک مقطعی بود که از دولت جدا شدم و یک حالت انتقادی به دولت داشتم. در عین حال نگاه من هم این بود که روی نامزدهای دیگری که بودند نمی‌توانستم ادامه دهم، نه آقای موسوی و نه آقای احمدی‌نژاد انتخاب من نبودند. با اینکه می دانستم آقای رضایی در موقعیتی نیست که برنده انتخابات باشد، بعنوان آلترناتیو برای اینکه ساکت نباشیم و حرفی برای گفتن و انتخاب خود داشته باشد، با دکتر رضایی همکاری کردم.

دکتر رضایی هم وقتی به انتخابات آمد با هدف برد نیامد، صرفاً هدفش این بود که در رقابت باشد و آن زمان بحث های زیادی بود که ممکن است برخی‌ها انصراف دهند، در واقع تا آخر ادامه ندهند. ایشان هم با این دید آمد که ممکن است صحنه خالی شود وارد عرصه شد. اتفاقات تلخی هم بعداً رخ داد.

از شما مردم سپاسگذارم که با ما همراه بودید، من خداحافظی می کنم اما پایان برنامه با دستخط آقای دکتر دانش جعفری تمام می شود که به یادگار برای ما می‌نویسند.

«مدت‌ها بود که فکر می‌کردم حرف زدن بی‌فایده است، ولذا معمولاً پیشنهادهایی را که در ارتباط با مصاحبه با من مطرح می‌شد، قبول نمی‌کردم. وقتی آقای رنجبران بعد از یک سال اصرار مرا آماده مصاحبه کرد، به فکرم رسید برخی از تجارب و یافته ها را از طریق این برنامه به اشتراک بگذارم.

نمی‌دانم شما امکان پخش مطالب را دارید یا خیر، در هر صورت من صادقانه حرف زدم و هدفم این بود که این یافته ها با مردم و بزرگان کشور به اشتراک گذاشته شود».

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی مجمع تشخیص مصلحت نظام، آیت الله آملی لاریجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام از آغاز بررسی مجدد لوایح FATF در مجمع تشخیص خبر داد و گفت: حسب ارجاع مقام معظم رهبری، بررسی مجدد این لوایح در دستور کار مجمع قرار گرفت و اعضای مجمع فارغ از فضا سازی های مختلف از سوی گروه‌ها و جریان‌های سیاسی و در جهت مصالح و منافع مردم و کشور آن را بررسی خواهند کرد.

آیت الله آملی لاریجانی در ابتدای جلسه روز چهارشنبه صحن علنی مجمع، با تبریک ولادت حضرت زینب (س) و روز پرستار و تبریک میلاد حضرت عیسی مسیح (ع) با اعلام آغاز بررسی مجدد لوایح اف ای تی اف در مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: حسب ارجاع مقام معظم رهبری در پی درخواست رئیس جمهور، نخستین جلسه مشترک کمیسیون‌های مرتبط با این موضوع روز سه شنبه (دوم دی ماه) در مجمع تشخیص برگزار شد و این جلسات و بعد هم جلسات صحن مجمع تا حصول نتیجه نهایی و دستیابی به آنچه مصلحت مردم و نظام اسلامی است، ادامه خواهد یافت.

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام تمامی گروه‌های سیاسی و دلسوزان کشور و انقلاب را به پرهیز از فضاسازی و جهت دهی خاص نسبت به این موضوع فراخواند و گفت: مردم عزیز کشورمان مطمئن باشند که مجمع تشخیص مصلحت نظام با دقت تمام و برحسب مصالح کشور این لوایح را بررسی خواهد کرد و به همه گروه‌های سیاسی و کسانی که نگران این موضوع هستند نیز توصیه می‌کنیم ضمن پرهیز از فضاسازی‌های خاص و ربط دادن مسائلی همچون واکسن کرونا به این موضوع، یاریگر مجمع در بررسی این لوایح در فضایی کارشناسی و به دور از هیاهو های رسانه‌ای باشند و اجازه دهند که مجمع بر اساس وظیفه خود تمام جوانب قضیه از جمله مصالح اقتصادی و امنیتی را بررسی و نتیجه را اعلام کند.

آیت الله آملی لاریجانی با تاکید بر اینکه”پس از اعلام نتیجه بررسی این لوایح از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام چه آنها که نتیجه را قبول دارند و چه آنها که آن را قبول ندارند باید نسبت به مصوبه مجمع تمکین کنند” افزود: مجمع تشخیص مصلحت نظام در بررسی‌های قبلی خود نیز این موضوع را با دقت و بدون هیچگونه کوتاهی در دستور کار خود قرار داده بود و عدم اعلام نتایج آن بنابر مصالحی بود که مقرر شد طبق آئین نامه مجمع، نظر شورای محترم نگهبان ملاک قرار گیرد.

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام تاکید کرد: مجمع تشخیص در بررسی مجدد این موضوع گزارش‌های مختلف، تحولات یکساله اخیر و دیگر جوانب این مسئله را لحاظ خواهد کرد و امیدواریم در نهایت نتیجه بررسی‌ها و نظر مجمع تشخیص مصالح کشور و مردم عزیز را تأمین نماید.

آیت الله آملی لاریجانی در بخش دیگری از سخنان خود با تبریک ولادت حضرت زینب (س) و روز پرستار و با گرامیداشت یاد و خاطره پرستاران و پزشکان خدمتگزار که بر اثر ابتلاء به کرونا درگذشتند، گفت: خدمات، مجاهدت‌ها و ایثار پرستاران محترم و سخت کوش بویژه در این ایام کرونایی بسیار چشمگیر، قابل تقدیر و در تاریخ کشور ماندگار است و قطعاً همه مردم و مسئولان این خدمات و جانفشانی ها را ارج می نهند.

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه، میلاد حضرت عیسی مسیح (ع) را به مسیحیان جهان تبریک گفت و اظهار داشت: میلاد این پیامبر بزرگ الهی را که در قران کریم از ایشان با تکریم و اعظام یاد شده است نه تنها به تمام مسیحیان بلکه به مسلمانان و همه انسان‌ها باید تبریک گفت، چرا که انبیای عظام الهی در واقع نور درخشان حق متعال در تمام عوالم هستی اند.

آیت الله آملی لاریجانی تصریح کرد: جایگاه و عظمت این پیامبر بزرگ الهی در آیات متعدد قرانی به خوبی روشن و به صورت مکرر توصیف شده است و باید عظمت و بزرگی انبیا الهی را در باطن قرآن کریم جستجو و آن را درک کرد.

رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام با ذکر آیاتی از قرآن کریم افزود: اینکه نوزادی در گاهواره بفرماید “إِنِّی عَبْدُ اللَّهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا و جعلنی مبارکاً اینما کنت ” یا اینکه خطاب الهی این پیامبر بزرگ را تکریم نماید که: “یَا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ اذْکُرْ نِعْمَتِی عَلَیْکَ وَعَلَی وَالِدَتِکَ إِذْ أَیَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَکَهْلًا و َإِذْ عَلَّمْتُکَ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَالتَّوْرَاهَ وَالْإِنْجِیلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَهِ الطَّیْرِ…….” محیّر العقول است. تأیید به روح القدس مقامی بس عظیم است که آثار آن در برخی روایات اهل بیت مذکور است و در مجالسی دیگر باید به آن پرداخت.خلاصه آنکه مقامات انبیا بزرگ الهی در قرآن توأم با معارف و معجزات و کرامات آنان سخت نیازمند تعلم از ناحیه مستفیدان از این مأدبه الهی است.

براساس این گزارش در جلسه امروز مجمع و در ادامه بحث‌ها در خصوص تدوین‌سیاست های کلی تأمین اجتماعی، گزارش کمیسیون علمی فرهنگی و اجتماعی مجمع پیرامون وضع موجود در حوزه تأمین اجتماعی مطرح گردید و تعدادی از اعضاء‌دیدگاه ها و پیشنهادهای خود را مطرح کردند.

ادامه بررسی‌ها در این‌خصوص به جلسات آتی مجمع موکول گردید.

به گزارش خبرنگار مهر، جریان حامی FATF اخیراً با ایجاد موج رسانه‌ای ادعا کرده است که جهت برقراری روابط بانکی با اقتصاد جهانی نیاز به تعیین تکلیف وضعیت ایران در لیست سیاه FATF وجود دارد. ادعایی که هر چند ضریب رسانه‌ای بالایی دارد، اما خالی از پشتوانه و استدلال کارشناسی است.

در سه سال اخیر که روند تصویب لوایح مورد درخواست FATF در شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام دچار مشکل شده بود، جریان حامی FATF اهتمام داشت با گره زدن FATF به مشکلات و مسائل روز کشور نقش آن را پررنگ کند و در نتیجه ، هزینه مخالفت با این لوایح را بالا ببرد. به عنوان مثال FATF یک روز بهانه عدم راه‌اندازی اینستکس می‌شد! روز دیگر FATF تبدیل به عامل قهر سرمربی باشگاه استقلال و در ایام دیگر تبدیل به مانع جدی توافق راهبردی ایران با روسیه و چین می‌شد!

رئیس بانک مرکزی: در شرایط عادی و بلندمدت تصویب FATF ممکن است برای اقتصاد ما مثبت باشد. اما در شرایط حال حاضر کل تجارت ما از روش‌های غیرقابل تحریم صورت می‌گیرد. {FATF} اصلاً روی {اقتصاد} ما تأثیری ندارد اکنون که به نظر می‌رسد جو بایدن، رقیب دموکرات رئیس‌جمهور کنونی آمریکا برنده انتخابات ریاست‌جمهوری شده است، جریان حامی FATF اقدام به راه‌اندازی موجی رسانه‌ای کرده مبنی بر اینکه بدون تصویب لوایح FATF و تعیین تکلیف وضعیت ایران در لیست سیاه این نهاد، برقرار شدن روابط بانکی با اقتصادهای خارجی ممکن نیست.

به عنوان مثال روزنامه شرق اخیراً با نقل قول از محمد صدر، عضو تشخیص مصلحت نظام به این موضوع پرداخته است. محمد صدر گفته است: «در صورت لغو تمام تحریم‌ها درصورتی‌که FATF حل نشود، همچنان روابط تجاری و بانکی دچار مشکل است و باید دوستان در رأس مجمع به این مسئله توجه جدی داشته باشند».

روزنامه‌های دیگر مانند تعادل، آرمان ملی، اعتماد نیز با همین رویکرد به این مسئله پرداخته‌اند. یوسف مولایی در سرمقاله روزنامه اعتماد نوشته است: «بعد از تحولات اخیر در ایالات متحده و حضور بایدن و دموکرات‌ها در کاخ سفید، بحث احیای دوباره برجام، پایان تحریم‌ها و گشایش‌های اقتصادی نیز مطرح شده است. اما باید بدانیم که حضور در صحنه مناسبات اقتصادی و ارتباطی جهانی، ملزوماتی می‌طلبد که تا وقتی این ملزومات فراهم نشوند، نمی‌توان انتظار گشایش خاصی در اقتصاد و معیشت کشور داشت. یکی از گزاره‌های مهمی که نظام سیاسی کشور باید به سرعت تکلیف خود را با آن روشن کند، FATF و لوایح مرتبط با آن است».

وزنه FATF سنگین‌تر است یا تحریم‌ها؟!

ادعای مطرح شده در بالا از پشتوانه کارشناسی و استدلالی محکمی برخوردار نیست و جریان حامی FATF از پرداختن به مسائل مهم طفره می‌رود. مسئله مهمی که باید به آن پرداخته شود، وزنه FATF در روابط مالی و بانکی ایران است. بررسی آمارهای تجارت خارجی به تفکیک صادرات غیرنفتی و واردات می‌تواند تا حدودی وزنه FATF در اقتصاد ایران را مشخص کند. از آنجا که تجارت خارجی مابه‌ازای مالی نیز دارد (هر تراکنش تجاری می‌تواند به معنای انجام یک تراکنش مالی نیز باشد)، بررسی آمار تجارت خارجی تا حدودی می‌تواند به روشن شدن این مسئله کمک کند.

از سال ۱۳۸۷ که ایران در لیست سیاه FATF قرار گرفت تا سال ۱۳۸۹ که تحریم‌های فلج کننده آمریکا اعمال شد (اجرای قانون سیسادا در سال ۲۰۱۰)، تجارت خارجی ایران روند افزایشی داشته است در جدول زیر آمار تجارت خارجی به تفکیک واردات و صادرات غیرنفتی (بدون احتساب میعانات) نشان داده شده است. طبق این جدول می‌توان مشاهده کرد از سال ۱۳۸۷ که ایران در لیست سیاه FATF قرار گرفت تا سال ۱۳۸۹ که تحریم‌های فلج کننده آمریکا اعمال شد (اجرای قانون سیسادا در سال ۲۰۱۰)، تجارت خارجی ایران روند افزایشی داشته است.

هم‌چنین در برهه اجرای برجام و تعلیق ایران از لیست سیاه می‌توان متوجه شد که FATF در این برهه نیز تأثیر قابل توجهی نداشته است. صادرات غیرنفتی در دوره برجام به دلیل رکودی که در سال‌های ابتدایی دولت یازدهم وجود داشت، تغییر زیادی ندارد، اما واردات در سال ۹۶ به دلیل افزایش صادرات نفتی در سال ۱۳۹۵ افزایش قابل توجهی داشته است.

از طرف دیگر بررسی اظهارنظرهای افراد مطلع نسبت به این حوزه نیز می‌تواند به روشن‌تر شدن این موضوع کمک کند. تاکنون اظهارنظرهای متعددی از سوی مسئولین بانکی، مجلس شورای اسلامی، دولت و فعالان بازرگانی صورت گرفته است مبنی بر اینکه FATF در برابر تحریم وزن چندانی ندارد.

همتی، رئیس بانک مرکزی در اسفندماه ۱۳۹۸ گفته است: «در شرایط عادی و بلندمدت تصویب FATF ممکن است برای اقتصاد ما مثبت باشد. اما در شرایط حال حاضر کل تجارت ما از روش‌های غیرقابل تحریم صورت می‌گیرد. {FATF} اصلاً روی {اقتصاد} ما تأثیری ندارد».

دبیرکل کانون بانک‌ها و مؤسسات اعتباری خصوصی: ایجاد نگرانی‌های بیش از حد {درباره عدم الحاق به FATF} یا بر اساس عدم تسلط اظهارنظرکنندگان بر موضوع از نظر تخصصی است یا بر اساس مقاصد دیگری است که این افراد دارند» مجید قاسمی، دبیرکل کانون بانک‌ها و مؤسسات اعتباری خصوصی نیز در رابطه با قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF در اسفندماه ۱۳۹۸ اظهار داشت: «با توجه به محدودیت‌هایی که تحریم بر اقتصاد ملی تحمیل کرده است، هر تصمیمی در FATF گرفته می‌شد، بدتر از این نمی‌شد و ایجاد نگرانی‌های بیش از حد، یا بر اساس عدم تسلط اظهارنظرکنندگان بر موضوع از نظر تخصصی است یا بر اساس مقاصد دیگری است که این افراد دارند».

رئیس جمهور در جلسه هیئت دولت در تاریخ اسفندماه ۱۳۹۸ نیز با بیان اینکه بانک مرکزی و دستگاه‌های اقتصادی و تجاری ما برنامه‌ریزی لازم برای تجارت در شرایط تحریمی را انجام داده‌اند و تلاش می‌کنند آثار منفی آن بر اقتصاد و مبادلات بین‌المللی ما را به حداقل برسانند، گفت: «البته محدودیت تحریم‌های آمریکا خیلی شدیدتر و بیشتر از محدودیت‌های FATF می‌باشد ولی تلاش دولت برای آن بود که مصوبه FATF ، مجوزی به دولت آمریکا برای فشار بیشتر به طرف‌های تجاری ما ندهد».

احسان خاندوزی نماینده تهران در مجلس یازدهم و نایب رئیس کمیسیون اقتصادی هم در پاسخ به پرسش پایگاه خبری انتخاب که آیا بحث FATF و تحریم‌های بانکی تأثیری در مشکلات اقتصادی به ویژه در حوزه واردات و صادرات ندارد، گفت: «ما با فعالان اقتصادی در جلسات مختلف کمیسیون اقتصادی نشست‌هایی را برگزار کردیم. جالب است که هیچکدام از این فعالان اقتصادی درباره FATF بحثی نداشتند و اشاره‌ای به این موضوع نکردند. آنان در خصوص مباحث اقتصادی، مسائل دیگری را چالش امروز اقتصاد می‌دانند».

توصیه سیاستی بر اساس گزاره‌های غیرواقعی!

یکی از دلایل کارشناسی که در مجمع تشخیص مصلحت نظام در مخالفت با تصویب لوایح مرتبط با FATF ایراد شد، اثرگذاری لوایح FATF بر روی سیاست‌های کلان امنیتی و اقتصادی کشور بوده است. حامیان FATF توصیه سیاستی به نظام ارائه می‌دهند که اساس این توصیه بر روی یک گزاره غیرواقعی و به دور از شواهد میدانی بنا شده است. حامیان FATF می‌گویند در صورتی که جو بایدن به برجام بازگردد و تحریم‌ها را بردارد، نیاز است برای عادی‌سازی روابط بانکی وضعیت ایران در رابطه با FATF مشخص شود. در این ادعا دو «اما و اگر» جدی وجود دارد: اکنون کارزار انتخاباتی آمریکا هنوز به اتمام نرسیده است و معلوم نیست رئیس‌جمهور بعدی آمریکا جو بایدن باشد.

حسن روحانی، رئیس جمهور: محدودیت تحریم‌های آمریکا خیلی شدیدتر و بیشتر از محدودیت‌های FATF می‌باشد ولی تلاش دولت برای آن بود که مصوبه FATF ، مجوزی به دولت آمریکا برای فشار بیشتر به طرف‌های تجاری ما ندهد از طرف دیگر ادعای مطرح شده در رابطه با بازگشت به برجام و برداشتن تحریم‌ها چقدر با شواهد و واقعیت‌های میدانی مطابقت دارد؟ آنچه که جو بایدن به طور رسمی در رابطه با ایران مطرح کرده است، یادداشت وی در کانال رسانه‌ای CNN بوده است. جو بایدن در این یادداشت می‌نویسد: «من در رابطه با چالش‌هایی که نظام {ایران} برای منافع امنیتی آمریکا، دوستان و شرکای ما و مردم آن ایجاد می‌کند، توهم ندارم. اما راه هوشمندانه‌ای برای سختگیری به ایران وجود دارد. در روش ترامپ، او نزدیک‌ترین متحدین ما را نادیده گرفت و تنها و بدون برنامه از توافقی خارج شد که چشمان و گوش‌های جهانیان را در برنامه هسته‌ای ایران قرار داد و با راستی‌آزمایی راه‌های ایران به تسلیحات هسته‌ای را مسدود می‌کرد».

هم‌چنین اظهارنظر مشاوران سیاست خارجه و امنیت ملی جو بایدن کمک می‌کند، راهبرد بایدن در برابر ایران بهتر درک شود. جیکوب سالیوان، مشاور امنیت ملی «جو بایدن» در دوره معاون اولی وی (در دوره اوباما) و مشاور بایدن در امور خارجه برای انتخابات ۲۰۲۰ ریاست جمهوری آمریکا در دی‌ماه ۱۳۹۸ گفته است: «ایرانی‌ها باید واقع‌بین‌تر باشند. حتی فکر کردن به این‌که آمریکا بخواهد بدون گرفتن تضمین‌های جدی از ایران برای شروع فوری مذاکرات جدید، تخفیفی در تحریم‌ها ایجاد کند، کاملاً غیرعملی و نشدنی است. ایران باید وارد توافقی جدید با آمریکا شود که حداقل سه موضوع را شامل شود: تمدید موعدهای موجود در برجام، بازرسی‌های آژانس و برنامه موشک‌های بالستیک بین‌قاره‌ای».

از طرف دیگر آنتونی بلینکن، معاون وزیر خارجه آمریکا بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ و مشاور امنیت ملی جو بایدن در تاریخ ۳۰ خردادماه ۹۹ اظهار داشته است: «در صورت پیروزی بایدن، تحریم‌های ضدایرانی آمریکا همچنان به قوت خود باقی خواهند ماند».

با جمع‌بندی اظهارنظرهای تیم سیاست خارجه جو بایدن می‌توان متوجه شد که با آمدن بایدن، تحریم‌های مهم برداشته نخواهد شد و گزاره «بازگشت بایدن به برجام و برداشتن تحریم‌ها» دور از واقعیت است با جمع‌بندی اظهارنظرهای تیم سیاست خارجه جو بایدن می‌توان متوجه شد که با رئیس جمهور شدن بایدن، ساختار تحریم علیه ایران دچار فروپاشی نخواهد شد و تحریم‌های اساسی و مهم برداشته نخواهد شد.

تجربه برجام در دوره اوباما نشان می‌دهد که ساختار تحریم‌های ثانویه سر جای خود باقی مانده بود و بانک‌های مطرح خارجی (به ویژه بانک‌های اروپایی) به دلیل ترس از این تحریم‌ها با طرف ایرانی کار نمی‌کردند.

بنابراین می‌توان گفت گزاره «بازگشت بایدن به برجام و برداشتن تحریم‌ها» دور از واقعیت است؛ به ویژه با «سیگنال‌های ضعف» ی که تاکنون دولتمردان ما در رابطه با اثرات تحریم‌های آمریکا و سختی این تحریم‌ها نسبت به دوره قبلی تحریم ارسال کرده‌اند، می‌توان گفت فروپاشی ساختار تحریم‌های آمریکا به شدت دور از واقع‌بینی است. فشار بر روی ایران باقی خواهد ماند تا زمانی که ایران در حوزه‌های دیگر نیز امتیاز بدهد.

FATF؛ یک مسئله سیاسی

کاهش قابل توجه اخیر قیمت ارز و سکه در حالی صورت گرفت که وضعیت ایران نسبت به FATF و هم‌چنین تحریم‌های آمریکا تغییر پیدا نکرده بود. پیش از این، جریان حامی FATFعنوان می‌کرد که دلیل گرانی ارز و تنگ شدن سفره معیشت، عدم تصویب لوایح FATF است بعد از اعلام خبرگزاری‌های رسمی آمریکا مبنی بر انتخاب جو بایدن به عنوان رئیس‌جمهور بعدی آمریکا، مشاهده شد که بازار ارز، سکه و خودرو دچار کاهش قیمت قابل توجهی شد. قیمت دلار از ۳۰ هزار تومان روز چهارشنبه ۱۴ آبان‌ماه ۱۳۹۹ به ۲۴ هزار تومان در روز شنبه ۱۷ آبان‌ماه رسید و سکه نیز از ۱۵ میلیون تومان به ۱۲ میلیون تومان کاهش یافت.

این کاهش قابل توجه قیمت‌ها در حالی صورت گرفت که وضعیت ایران نسبت به FATF و هم‌چنین تحریم‌های آمریکا تغییر پیدا نکرده بود. پیش از این، جریان حامی FATF در رسانه‌های خود عنوان می‌کرد که دلیل گرانی ارز و تنگ شدن سفره معیشت، به خاطر عدم تصویب لوایح FATF است.

با توجه به این موضوع می‌توان گفت مسئله بازار و معیشت مردم بیشتر به مدیریت داخل کشور باز می‌گردد تا FATF و حتی تحریم.

اما اینکه چرا این جریان داخلی اکنون اقدام به ایجاد موج رسانه‌ای در رابطه با FATF کرده است، ناشی از راهبرد کلان این طیف و جریان برای حل مشکلات اقتصادی کشور است. این جریان حل مشکلات اقتصادی کشور را در مذاکره با آمریکا می‌بیند و به همین دلیل در مقاطع مختلف FATF را بهانه مسائل گوناگون از جمله همکاری راهبردی با چین و روسیه کرده است تا آدرس مذاکره با آمریکا را به افکار عمومی ارائه بدهد.